NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Uzun zaman önce
ormanın derinliklerindeki bir kalede çok güzel bir kız yaşarmış.
Sürekli yalnız olduğu için canı sıkılırmış.
Bir gün, birlikte oynayacak bir arkadaş bulmak için kaleden çıkmış.
Onlara harika hediyeler sunmuş
ama onu kimse kabul etmemiş.
Nedenini sonra öğrenmiş.
Yanında, ölümün gölgesini getiren bir canavar.
İnsanlar ona öyle demiş.
"O bir canavar."
Dünyanın bütün canlılarına kızmıştı.
Sinirini birinden çıkarması gerekiyordu.
Genç çocuğu beklenmedik bir biçimde ölümden kurtardıktan sonra
sürekli peşinde olan korkutucu gölge birden yok olmuştu.
Şimdi de çocuk peşine takılmıştı.
Gece, gündüz, dağda ve düzlükte
çocuk hep peşindeydi.
Açık ve güneşli bir günde kız ona şunu sordu.
"Hep yanımda mı olacaksın?"
"Elbette. Asla gitmeyeceğim."
"Bunu gördükten sonra bile mi?"
Kız yine yapayalnız kalmıştı.
İşte o zaman ölümün gölgesi geri geldi ve şunu fısıldadı.
"Kimse asla senin yanında olamaz
çünkü sen bir canavarsın.
Bunu sakın unutma. Anladın mı?"
Evet anne.
NO. 1 KÂBUSLARDAN BESLENEN ÇOCUK
Daun Meslek Okulu durağı.
Bir sonraki durak…
Dersin ortasında çılgına döndü.
Tanrım.
Hayır!
Onu durdurmaya çalışmak anlamsız.
-İlk defa da olmuyor. -Bana bak
İfaden, duygularını açık ediyor
Ya yakınında tehlikeli bir alet olsaydı?
Bir kazaya yol açardı.
Neden Sang-tae yüzünden temkinli davranmak zorunda olduğumuzu
-anlamıyorum. -Sinirli mi?
Sinirli mi?
-Neyse, önemli olan güvenlik. -Sinirli…
-Sinirleniyor. -Bizim için çok zahmetli.
Onu bir engelli okuluna ya da yerel toplum merkezine yollayın.
-Herkes için en iyisi bu olur. -Bana bak
-İfaden, duygularını açık ediyor -Ne düşündüğünü söyle.
Ne düşünüyorsun?
Bir şey söyler misin lütfen? Tanrım, cidden.
Sinirli.
KÂBUSLARDAN BESLENEN ÇOCUK
MOON SANG-TAE
Sang-tae.
Acıkmadın mı?
Ne yemek istiyorsun?
Zaten burada uzun süre kalmayı düşünmüyordun.
Taşınınca sana daha iyi bir okul bulacağım.
Söz.
-Canın çok mu sıkıldı? -Jjamppong.
-Ne? -Sosu yanında tangsuyuk.
Jageumseong'a gitmeyelim. Yangjagang'da yiyelim.
Tamam, karnımızı Yangjagang'da doyuralım.
Yemekleri çok iyi. Hatırlıyor musun?
En son ne zaman gitmiştik?
Takma kafana. Ben ısmarlarım. Ağabeyinim.
Yazar Ko Mun-yeong olma ihtimaliniz var mı?
-Evet. -Gördün mü? Söylemiştim.
Kızım sizin büyük hayranınız.
Sorduğum için kusura bakmayın
ama imzanızı alabilir miyim?
-Adın? -Lee Seul-bi.
Gerçek hayatta çok güzelmiş, değil mi?
Evet, masaldan fırlamış bir prenses gibi.
-Neden öyle düşünüyorsun? -Çünkü çok güzelsin.
Ben de güzel olduğum için
annem hep "prenses" der.
Hanımefendi, fotoğrafa ne dersiniz?
Tanrım, teşekkürler.
Git, yanında dur.
Gel.
Hayranım değilsin, değil mi?
Pardon?
Bütün masallarımda güzel olan kadın, cadıdır.
Bütün prenseslerin kibar ve güzel olduğunu sana kim söyledi?
Annen mi söyledi?
Prenses, buraya bak.
Gerçekten güzel olmak istiyorsan şunu söylemeni istiyorum.
-Bir. -"Anne.
-Ben güzel bir… -İki.
…cadı olacağım."
Üç.
Prenses.
-Tanrım. -Prenses!
Tanrım.
Tanrım. Mun-yeong.
Günaydın Mun-yeong.
Tanrım, bu zincir de ne?
Sabahın bu saatinde o çocuğu ağlatan ne?
Etkilendi herhâlde. Yanlış fikrini düzeltmesine yardım ettim.
Ne…
Aferin.
Bir çocuğun ön yargılı olması çok tehlikeli olabilir.
Bunu düzeltmesine yardım mı ettin?
Gerçekten harikasın Mun-yeong.
Bir saniye.
OK AKIL HASTANESİ
Borç vermenize ihtiyacım yok. Zaten zenginim.
Tamam, hadi gidelim.
İki saatimiz var.
Güzellik salonuna gitmeye vaktin var.
Neden gideyim?
Oraya bu hâlde gidemezsin.
Addams Ailesi için cenazeye giden
Francesca'ya benziyorsun.
Bu hâlde çocuk koğuşuna gidemezsin.
Oraya çocukları korkutmaya değil, umut vermeye gidiyorsun.
Orada masalını okuyacaksın.
-Ama görünüşün… -Ön yargılı olmak tehlikeli demiştin.
Bence sen daha tehlikelisin.
Mun-yeong, lütfen.
Uygun bir kıyafet seçmelisin.
Mevsime, yerine ve duruma göre.
Sana gelmelerini söylerim.
Bu lokantayı neden sevdiğimi biliyor musun?
-Çünkü biftek… -Hayır.
Buranın bıçakları
harika.
-Baksana. -Mun-yeong, kanıyor.
Ne kadar güzel.
Onu istiyorum.
Yüce tanrım.
Hanımefendi.
Bir saniye.
PERSONEL KARTI HASTA BAKICI MOON GANG-TAE
Bay Moon, salona gelmelisiniz.
Tanrım, hırsız bütün yemeğimi yedi.
Sanki günlerdir aç.
Bayan Myoung Ji-suk.
Tatlım.
Çok aç hissediyorum.
Yine de bu kadar hızlı yememelisin.
Hızlı yersen yine miden bozulur.
Her şeyi aynı anda yeme.
Yavaş yersen
daha iyi olur.
İştahımın olmasını sevdiğini söyledin.
Yanlış anlamışsın.
Sadece birini sevdiğin zaman yemek yemesi bile hoşuna gider.
Tatlım.
O zaman…
…neden beni o sıska mankenle aldattın?
Tamam.
Bana gülme.
Midemi bulandırıyor.
-Kollarınızı böyle kaldırın. -Bırakın gideyim.
Sonra indirin.
-Kıpırdama! -Burada işim yok!
Bırakın beni!
Buraya giremem! Hayır!
Bırakın!
Buraya ait değilim!
-Yeni bir hasta mı? -Bırakın!
İki gün önce kızıyla alprazolam doz aşımına uğradı
ve acile geldi.
Endişe bozukluğu tedavisi alıyordu.
Sanırım onunla birlikte intihara kalkıştı.
Görünüşe göre önce kızını, sonra kendini öldürmeye çalıştı.
Go-eun nerede?
Go-eun nerede? Kızım nerede?
Neyse ki kız, ilacı aldıktan hemen sonra kusmuş.
Çocuk psikolojisi bölümümüzde TSSB rehberliği alıyor.
Go-eun.
Go-eun, ne düşünüyorsun?
Bırakın!
Bu akşamüstü psikiyatrik değerlendirmesi yapılacak.
Saat başı hayati verilerine bakın.
Serumunu verirken de kelepçesini tekrar kontrol edin.
Tamam.
Okumadan sonra seyirci sorularını cevaplarsın.
Sonra da çocuklara imzalı masal kitaplarını dağıtacaksın.
Reklam amacıyla hastane personeliyle fotoğraf çektikten sonra işin bitecek.
Bir yayınevinin sekreteri miyim yoksa CEO'su muyum bilemedim.
Gerçekten merak ediyorum.
İşe sanat yönetmeni olarak girdim
ama senin emrin altında çalışacağımdan hiç haberim yoktu.
Görüşmemizde, her şeyi yapabileceğini söylemiştin.
Getir götür yaptıracağını bilmiyordum.
Çok zeki olmadığını bildiğimden seni işe aldım.
Ne yapmamı istiyorsun? Seni kovayım mı?
Hayır.
OK AKIL HASTANESİ
"OK Akıl Hastanesi" mi?
Terapi mi alıyorsunuz?
Çok iyi bir fikir.
Telefona cevap ver.
-Alo? -Hoparlöre al.
Alo? Bay Lee?
Ben, OK Akıl Hastanesinden Hemşire Nam Ju-ri.
Böyle gelin.
Size ulaşmak çok zor. Mesajlarımıza cevap da vermiyorsunuz.
Duyuyor musunuz?
Evet, biraz yoğunum…
Bay Ko Dae-hwan'ın
ameliyat gününü belirlediğimizi size söylemiştik.
Vasisinin rızası için
ne kadar beklememiz gerekiyor?
Telefonlarımızdan kaçamazsınız.
Bunun, hastayı öldürmekten farkı yok.
Ko Dae-hwan.
O benim için ölü.
Neden hayata döndürmeye çalışıp duruyorsun? İsa mısın sen?
-Pardon? -Ju-ri.
O kadar önemliyse gelip imzayı kendin al.
Sorun ne? Ne oldu?
-Ne oldu? -Benim ona gitmemi istiyor.
Kafayı mı yemiş?
Akıl sağlığı yerinde değilse buraya gelmeli.
Bayan Park.
Tıbbi geçmişine bakayım.
203. odadaki bunama sorunu olan hasta.
Bay Ko Dae-hwan mı?
Glioblastomu için ameliyat olmalı.
Ama vasisinin umurunda değil mi?
Bu hasta çok uzun süredir bizimle.
Ama vasisi ne bir kere geldi ne de aradı.
Yani ihmal ediliyor.
Nankör vasisini aramak yerine
oraya bizzat gitsene.
Böylece hastayı kurtarabiliriz.
Ne?
Bu gerekli mi?
Yapacaksın, değil mi? Uzman olduğunu biliyorum.
Bugün ve yarın izinli sayılacaksam evet.
-Bizzat gidip görüşürüm. -Neden iki gün?
Seul'de erkek arkadaşın mı var?
Var herhâlde.
Ju-ri, erkek arkadaşın var mı?
Hayır.
Tamam, birazdan çıkarım.
Kesin erkek arkadaşı var.
Hain.
Kızının buraya gelebileceğini sanmıyorum.
Hayır.
Sorun ne?
Hayır!
Geber!
O gelirse…
YAZAR KO MUN-YEONG'LA MASAL OKUMASI
Gang-tae.
Evet?
Bugün üstüne biri kusmuş.
-Tokat bile attı. -Tanrım.
Günün daha kötüye gitmemesini sağla.
İzolasyondaki hasta Kim Seung-cheol polise transfer olacak.
Evet, duydum. Ben hallederim.
Dün akşam takım yemeği yedik ve bir iddiaya girdik.
"İddia" mı?
"Neden Moon Gang-tae
bir yerde kalmak yerine her yıl hastaneden hastaneye geçiyor?"
Cevabını tahmin ettik.
Bir.
Bütün paranı kaybettiğin için tefeciler peşinde.
İki. Başını büyük belaya soktun ve kimliğini
polislerden gizlemek için burada çalışıyorsun.
Üç. Hemşirelere ve hastalara asıldığın için
hastanelerden kovuluyorsun.
Sen hangisine oynadın?
Ben…
…üç numaraya. Kadınlar.
Nedeni ne?
Dört.
Erkekler.
Gang-tae. Tanrım.
Kahve iyiymiş.
-"Seni yine de seveceğim. -Seni yine de seveceğim.
-En az benim kadar zavallısın. -En az benim kadar zavallısın.
-Ben zavallı değilim. -Ben zavallı değilim.
-Öylesin. -Öylesin.
-Bana yetim muamelesi mi yapıyorsun? -Bana yetim muamelesi mi yapıyorsun?
-Yetim olmasan da -Yetim olmasan da
-yetim gibi düşünüp davranıyorsun." -yetim gibi düşünüp davranıyorsun.
MUN-YEONG'UN ÇOK SATANLARI
-"Düşüncesiz, güvensiz, -Düşüncesiz,
-vicdansız -güvensiz, vicdansız
-ve boş kalplisin. Bu yüzden. -ve boş kalplisin. Bu yüzden.
-Ama seni yine de seveceğim. -Ama seni yine de seveceğim.
-Neden, biliyor musun? -Neden, biliyor musun?
-Çünkü buna karar verdim." -Çünkü buna karar verdim.
Ayrıca…
"Seni yine de seveceğim."
Yemek yedin mi?
Jjamppong yedim. Jjamppong.
Yine mi? Erişte yemeyi kesmelisin.
Dün sana başka yemekler de aldım.
-Ne yapıyorsun? -Resim çiziyorum.
Yine o kadının kitabını mı çiziyorsun?
"O kadın" değil. Yazar Ko Mun-yeong.
Evet, Ko Mun-yeong.
Bugün hastanemize geliyor.
Kitabını, hastanemizdeki çocuklara okuyacak.
Sang-tae?
Ben de geleceğim. Hemen geleceğim.
243'e bineceğim, mavi otobüse.
Jayang üçlü kavşağında ineceğim, 5413'e bineceğim,
-yeşil otobüse. -Sang-tae, hayır, dur.
Myungsung Üniversitesi Tıp Merkezinde inip yürüyerek…
Moon Sang-tae!
Üç derin nefes al.
Dikkatli dinle.
Şimdi çıksan da yetişemezsin.
Hem bu sadece çocuk koğuşundaki hastalar için.
Sen çocuk değilsin, değil mi?
Moon Sang-tae. 35 yaşında. 1984'te, sıçan yılında doğdu.
Genç gösteriyorum ama çocuk değilim.
Aynen. Sen yetişkinsin.
Ama senin için imza almaya çalışacağım.
Onunla tanışmak geçicidir ama imzası sonsuza dek kalır.
Sence hangisi daha iyi?
İmzası.
En çok kimi seviyorsun? Beni mi, onu mu?
Alo? Sang-tae?
Büyük etkinlikten önce canını sıkmak istemedim.
O yüzden ses çıkarmadım.
Bugünkü okumayı başarıyla tamamlayınca
onu ikna edip oraya götürecektim.
Lanet olsun. Batırdım.
İçimde kötü bir his var.
Bayan Ko neden babasından nefret ediyor?
Kendi dışında herkesten nefret eder.
Nedenini sorma. Doğuştan öyle.
Uzun bir yaşamın olsun istiyorsan ses çıkarma.
Tanrım, nerede kaldı? Vakit neredeyse geldi.
MYUNGSUNG ÜNİVERSİTESİ TIP MERKEZİ
SİGARA İÇİLMEYEN BÖLGE
Pardon.
-Lütfen… -Bu son sigaram.
Hayır, istemiyorum. Söndürür müsünüz?
Yeni yaktım.
Burada sigara içmek yasak. Söndürün.
Kadere inanır mısın?
-Ne? -Beni duydun.
Kader kimin umurunda?
Birine ihtiyacın varken önüne çıkarsa
buna kader denir.
KÂBUSLARDAN BESLENEN ÇOCUK
Tanrım, çok yüksek bir ses.
Çok gerçekçi, değil mi? Oyunculuğu da iyidir.
"Çocuk, bir başka kâbustan daha uyandı.
Geçmişten kalan ve kafasından silmek istediği kötü anılar
her gece rüyasına giriyordu
ve peşini bırakmıyordu.
Çocuk, uyumaktan çok korkuyordu.
Bir gün cadıya gidip yalvardı.
'Lütfen bütün kötü anılarımı sil.
Böylece bir daha kâbus görmem.
Ne istersen yaparım.'"
Go-eun!
-Go-eun! -Tanrım, senin sorunun ne?
Go-eun nerede?
Go-eun!
Go-eun… Go-eun nerede?
Martı 777. Tekrar ediyorum. Martı 777.
AKIL HASTANELERİNDEKİ KOĞUŞLARINDAN KAÇAN
HASTALAR İÇİN KULLANILAN TAHRİK İÇERMEYEN KOD
Merhaba.
Karın üstü yatın.
Bir daha deneyelim.
-Ciddi misin? -Üzgünüm.
Rahatsızım, dedi ve çıkardım.
Kelepçeleri getirdin mi?
Unuttum.
Sağınıza bakarken kolunuzu tutun.
Şimdi bir daha deneyelim.
"Yıllar geçti ve çocuk, yetişkin oldu.
-Artık kâbus görmüyordu. -Go-eun.
Ama tuhaftır ki, hiç mutlu değildi."
-Go-eun. -Sorunun ne?
-Ne oluyor? -Go-eun.
Go-eun.
Tanrım, ne yapıyorsun?
"Bir gece kanlı ay çıkmıştı
ve cadı sonunda yine ortaya çıktı.
Dileğinin karşılığında söz verdiği şeyi almaya gelmişti.
Çocuk, cadıya kızarak bağırdı.
'Bütün kötü anılarım gitti
ama neden…
Neden mutlu olamıyorum?'
Sonra anlaştıkları üzere cadı onun ruhunu aldı
ve ona şunu söyledi."
-Ne oluyor? -Anne!
Ne oluyor yahu?
Beklenmeyen durumlardan ötürü okumayı burada bitirmemiz gerekiyor.
Lütfen bütün hastane personeli ve veliler çocukları hemen
-çocuk koğuşuna geri götürsün. -Tanrım.
-Ne oluyor? -Go-eun.
Go-eun.
-Daha bitmedi. -Go-eun.
Çocuklar, bitmedi.
-Hadi. -Yürüyün.
-Kahretsin. -Tanrım.
-Anne! -Anne, korkuyorum.
Tamam, hadi.
Alo?
Kahretsin.
Çıkın.
-Hey! -Çıkalım.
Bekleyin.
Go-eun! Tanrım, Go-eun…
Babanla gel.
-Nasıl birden bitirirsin? -Hayır!
-Çarpıcı noktaya gelmeden. -İzin…
"Devam edecek" deyip bitirilecek yer mi?
-Tamam, bir şey yok. -Hayır, beni korkutuyorsun.
Çocukları geri getirin.
Hadi, gidelim.
Sadece birkaç satır kaldı.
Bitirince gidebilirler.
-Burayı boşaltmanız… -Şimdi!
Baba, böyle yapma.
Korkuyorum.
Beni dikkatle dinle.
Burada yakalanırsak beni tımarhaneye atarlar,
sen de yetimhaneye gidersin.
Babanı bir daha hiç göremezsen mutlu olacak mısın?
Yaşamak istiyorum. Ölmek istemiyorum.
Sana dedim.
Çocuklar kendi başlarına yaşayamazlar.
Böyle ayrılmamız şartsa
birlikte ölmeliyiz. Daha iyi olur.
Ne…
Deli saçması.
Uzun süredir karşılaştığım en değersiz insansın.
Şu iğrenç surata bak.
Kimsin sen? Canına mı susadın?
Hiç kimseyi öldürdün mü?
Hayatına devam edemeyeceğini düşünüyorsun
ama yalnız ölecek cesareti bile toplayamıyorsun.
O yüzden önce bu çocuğun ölmesini sağlamaya çalışıyorsun.
Ne?
Bu kadar ezik olma. Yalnız başına öl.
Manyak karı!
Bıçak…
Hey!
Seni…
-İyi misin? -Babam…
Hey! Sen kimsin de işime karışıyorsun?
O benim kızım.
İstersem onu da öldürürüm. Ona ne istersem yaparım!
Boğ beni. Daha sert boğ aptal.
Deli!
Geber!
Hızlı olacak.
Bir dakika sürecek. Hemen bitecek.
Geber.
-Geber! -Bay Kim Seung-cheol!
Bırak. Çek ellerini!
Seni gidi…
Buraya gel.
Bırak. Bırak beni!
Bırak beni piç! Hepinizi öldüreceğim!
-Bırak! -Canın yanmasın diye yapıyorum.
Sakin ol!
Hepinizi öldüreceğim. Hepinizi…
KÂBUSLARDAN BESLENEN ÇOCUK
Kader değilmiş…
…demek ki.
Buna karışmazsan sevinirim.
Önce bıçağı bırak.
Bu adam hastamız.
Hayır.
Hasta değil.
O bir haşarat.
Ne…
Kafayı tamamen yemiş.
Delirmiş!
Manyak karı.
O manyak yüzünden neredeyse ölüyordum!
Bırakın beni aptallar.
Onu alın, beni değil. Yardıma ihtiyacı olan o!
-Onu bırakmayın. -Bırakın!
O deli karıyı alın dedim!
-Bırakın! -Tanrım, kıpırdama.
Bıçağın canı mı yandı? Neden bıçağı ona sarıyorsun?
Akli dengesi yerinde değilse nefsi müdafaa yaptığım söylenebilir.
Sadece bıçakla ufak bir kesik açmak istedim
ama aşırı tepki gösterdin ve incindin.
Ver.
Elini, bıçağı değil.
Özel hizmetimi vereyim.
Biliyor musun?
Bu dünyada ölmeyi hak eden insanlar vardır.
Ama bazı düşünceli insanlar
onları bizim için gizlice öldürür.
Bu sayede, bundan haberi bile olmayan siviller
geceleri rahatça uyur.
Sence ben hangisiyim?
Sen…
…bihabersin.
Evet.
Dikiş atma becerilerim senin sayende günbegün iyileşiyor.
Artık yaralanmayı bırak.
Bay Moon?
Bay Moon Gang-tae.
Evet?
Ne düşünüyordun?
Bitti.
Tamam. Etkinlik, kaçan hasta yüzünden
tam bir kaosa dönüştü. Bunu bir fısıltı pazarlaması olarak düşünelim.
Ama bıçaklı kavga ne olacak? Nasıl açıklayacaksın?
Hastane personelinden biri yaralandı dedin.
Ya basın açıklaması yaparlarsa?
"Ünlü bir çocuk kitabı yazarı bıçak salladı.
Dövüş sanatları kitabı mı yazacak?" Başlıkları her yerde görürsün.
Rüşvet ver. Defalarca yaptın zaten.
İşe yaramazsa ne yapacağız?
Cazibe tuzağıyla baştan çıkarırız.
Atla.
Sen önden git. Bir işi halletmem gerekiyor.
Ne yapacaksın?
Hey Mun-yeong!
Yine mi sıkıntı çıkaracak?
İDARİ MÜDÜR
Tek kişilik hücrede olması gereken bir hasta
içeri girdi ve etkinliği mahvetti.
Veliler şikâyet etmek için arıyor ve telefonlar susmuyor.
Hemen suçu üstlenecek birini bulmalıyız.
O kişi ben olmalıyım mı diyorsun?
Transferi yapmakla görevli kişi işe yeni başladı.
Onu kovamam.
Burada, son on yılda
bir sürü farklı hastanede çalıştığını görüyorum.
Tanrım, toplamda 15 hastane.
Hepsinde bir yıldan az çalışmışsın.
On aydır bizimlesin.
Zaten kısa süre sonra çıkacaksın.
HASTA BAKICI MOON GANG-TAE
Gang-tae.
Bir yıl çalıştığını söyleyeceğim ki kıdem tazminatını alabilesin.
Bu şekilde halledelim.
Benim.
Mun-yeong yüzünden yaralanan adamın iletişim bilgilerini al.
Sence?
Onu susturmak için rüşvet falan vermeliyim.
Hadi, biliyorsun işte.
JAE-SU KIZARMIŞ TAVUK SERVİSİ
Sipariş teslimatındaydım,
hasta tavuk gibi oturmuş birini gördüm
ve sen olduğunu anladım.
Atla. Seni götüreyim.
Manyak herif.
Yine mi yaralandın?
Kahretsin.
Aramamı görmezden mi geliyor?
Kan aktıysa eminim onu dava eder.
HEMŞİRE NAM JU-RI
Merhaba Bayan Nam.
Anladım. Geldiniz mi?
Evet.
Oda numarası…
Bir dakika lütfen.
Oda servisini mi çağırdın?
Nereye gitmiş?
Teşekkürler.
Alberto, hayır. Bana bunu yapma.
Hayır Alberto. Böyle yapma. Lütfen Alberto.
Hayır! Bana bunu yapma Alberto!
-Siktir. -Ne oldu?
-Tanrım! -Ne oluyor?
Dayan. Alberto… Tanrım!
Alberto!
Hadi!
Alberto! Siktir. Alberto, lütfen…
Bırakma beni.
Gang-tae!
Ben iyiyim.
Abin seni bekliyordur. Eve taksiyle git!
Beni ortada bıraktın, demem!
Anlıyorum!
Gerçek bir arkadaş bunu yapardı!
Kes ve çekmeye devam et.
Tamam.
UZUN BİR GÜN DAHA, DEĞİL Mİ? NEŞELEN!
YAKINDA RUH EŞİNLE TANIŞACAKSIN.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Çok değişmişsin.
Seni neredeyse tanıyamıyordum. Artık köylü gibi görünmüyorsun.
Farklı bir okula geçmemin üzerinden neredeyse 20 yıl mı geçti?
Evet.
Buraya imzan gerekiyor.
Doktor telefonda her şeyi anlatmıştır.
Bunu bizzat yapmalısın…
Bu salak evraka imza attırmak için
üç saat yol mu geldin?
Görevine çok mu bağlısın yoksa iyilik yapmayı mı seviyorsun?
Bizim hastanemiz sadece bir psikiyatri kliniği.
Ameliyat yapmak için başka bir hastaneyle çalışmalıyız.
-Babanla ilgili… -Onun öldüğünü sana söyledim.
Ben yetimim. Bunu biliyorsun.
Ama annen hayatta…
Vefatını uzun süre önce işlettim.
İlgi çekici bir şey duymak ister misin?
Babamın ruhu öldü
ama bir zombi gibi bedenen yaşıyor.
Anneme gelince,
uzun yıllar önce bedenen öldü.
Fakat…
…ruhu hâlâ yaşıyor.
İkisi arasında asıl ölü olan kim?
Hemşire, söyle. Asıl ölü olan kim?
Baban…
Yani Bay Ko Dae-hwan.
Eğer ameliyat olmazsa durumu ciddileşebilir.
Bilişsel işlevleri…
Başkası olsa kızının sen olduğunu düşünür.
Öyle yapalım mı? Sen, Ko Dae-hwan'ın kızı ol.
Ben de senin annenin kızı.
Bunu kabul edersen rıza formunu imzalarım.
Ne diyorsun?
Annen iyi yemek yapıyor.
Eski günlerdeki gibi yemek yemeye geleyim mi?
Hâlâ şakalarımı anlamıyorsun.
Eğlenceli değilsin.
Beni deli ediyor.
Çıldırmış.
Çocuk edebiyatı yazdığına inanamıyorum.
Acayip bir durum.
Hayır, "çıldırmış" değil.
Sadece doğuştan öyle.
Tanrım. On yıldır akıl hastanelerinde çalışıyorsun diye
bir bakışta teşhis koyabiliyor musun?
Abartma.
Aptal, sen de biraz abartmayı öğrensene.
O deliler yüzünden bıçakla yaralandın ve işten atıldın.
Öylece bırakmana inanamıyorum.
-Olay çıkarmalıydın. -Olay çıkarsaydım
rahatlardım
-ama kıdem tazminatımı alamazdım. -Aferin.
Abin okuldan atıldı, sen de işten atıldın.
Bir elmanın iki yarısı gibisiniz.
Zaten işi bırakma zamanım gelmişti.
Yılın o vakti gelmiş.
Gece esintisi sıcak.
Sanırım yakında…
…kelebekler çıkacak.
Evet.
Sang-tae nasıl? Haber yok mu?
Hayır.
Şimdi nereye gitmeliyiz?
-Başka bir ülkeye mi? -Pasaportun var mı ki?
Sang-tae İngilizce öğrenmeli.
Jae-su.
Abime bir şey söyleme.
Tanrım, umurunda olan tek şey abin.
Çok kıskandım.
Beni korkuttun.
Ne oldu? Kadın kafana da mı vurdu?
İmzasını almayı unuttum.
-Söz vermiştim. -Kafana sert vurmuş olmalı.
Ne yapacağım?
Aman.
YAZAR KO MUN-YEONG'UN İMZASI
KÂBUSLARDAN BESLENEN ÇOCUK
Tanrım, imzası herogliflere benziyor.
Hiyeroglif. "Heroglif" değil.
Acele et. Sang-tae bekliyor.
Tamam, bitti.
Bak.
Bak. Çok benzemiyor mu?
Aferin Jae-su!
Hey, sessiz ol.
-Mutlu musun? -Evet.
Sang-tae mutlu olacak.
Öyle gülümseme. Midemi bulandırıyor.
Bugün bir hastam aynı şeyi söyledi.
O kadar sinir bozucu mu?
Bilmiyor musun?
Gerçekten bilmiyor musun?
Ne?
Gülünce
Joker'e benziyorsun.
Üzgün gözlerin ortaya çıkıyor ve dudaklarının kenarları yükseliyor.
Aynaya bak. Anlarsın.
Hadi, gidelim.
Sang-tae, geldim.
Bu…
Bu sahte.
-Hayır, gerçek imzası. Bu… -Sahte bu.
-Tanrım, bu… -Sahte.
-Sang-tae, bekle. -Bu sahte.
-Tanrım, bu… Aman. -Bu sahte.
Bu sahte. Hepsi sahte.
Bana yalan söyledin.
-Sang-tae, üzgünüm. -Bana yalan söyledin.
Yalan mı söyledin?
-Yalan söylemek kötü. -Bugün çok meşguldüm…
Yalan söylemek kötü. Yalan mı söyledin?
Yalan söylemek yanlıştır, çocuklar bile bilir.
-Yarın kitapçıya gidelim mi? -Yalan mı?
-Üç yaşındakiler bile… -Dinozor ansiklopedisi alalım?
-Ne? -Hep o kitabı istersin.
-Sang-tae? -Yalan mı söyledin?
Yalan mı söyledin? Neden bana yalan söyledin?
-Yalan söylemek kötüdür. -Tanrım, kıyamam sana.
Hepsi Ko Mun-yeong'un suçu.
Bütün kitapları yakacağım! Bu ne?
-Çocuk neden kâbuslardan beslensin? -Hayır!
-Hayır, yapma. -Hepsini yakacağım.
-Hayır, olmaz! -Bak, ben…
-Hayır! -Neden olmasın?
-Benim. Yapma. -Hayır, yakacağım hepsini.
-Merhaba. -Bırak.
Ben, Lee Sang-in. SangSangESang Yayınlarının CEO'su.
Çocuk kitapları basıyoruz.
Öncelikle bugün yazarımızla aranızda geçen olaydan dolayı
içten özürlerimi iletmek istiyorum.
Yoğun programınızdan
zaman ayırabilirseniz sizinle konuşmak istiyorum.
Yarın ofisimize
uğrayabilirseniz çok seviniriz.
Lütfen reddetmeyin.
Sizinle görüşmek istiyorum. Lütfen.
-Lütfen! -Neden çocuk kitabı okuyorsun?
Sanattan anlamıyorsun. Sanat harika bir şey.
"Sanattan anlamıyorsun" ne demek? Sanat…
Edepsiz, erotik kitaplar sanattır.
-Bu… -Git. Evine git.
-Git. -Hadi Sang-tae. Seni çok seviyorum.
Elbette. Biliyordum. Bakalım.
Olur.
"Olur" mu?
Kulağa iyi gelmiyor.
Bugün 18,00 sularında,
-kendini -İçimde
-ve kızını öldürmeye çalışan, -kötü bir his var.
polise teslim edilmesi gereken bir adam
Seul'deki bir hastanedeki tek kişilik hücresinde ölü bulundu.
Polis şu anda ölümünü araştırıyor.
Hastanedeki çocuk hastalar için organize edilen
bir kitap okuma etkinliğinde olay çıkardığı
ama güvenlik görevlilerinin onu hemen durdurduğu söylendi.
Gözleri çok güzel.
Biliyor musun?
Bu dünyada ölmeyi hak eden insanlar vardır.
Ama bazı düşünceli insanlar onları bizim için gizlice öldürür.
Bu sayede, bundan haberi bile olmayan siviller
geceleri rahatça uyur.
Ne… Beni hor görme demiştim.
Tamam, görmem.
-Onu durdur. -Tamam, uyu hadi.
JAE-SU GİREMEZ!
KÂBUSLARDAN BESLENEN ÇOCUK
"Çocuk, bir başka kâbustan daha uyandı.
Geçmişten kalan ve kafasından silmek istediği kötü anılar
her gece rüyasına giriyordu
ve peşini bırakmıyordu.
Yıllar geçti ve çocuk, yetişkin oldu.
Artık kâbus görmüyordu.
Ama tuhaftır ki, hiç mutlu değildi.
Bir gece kanlı ay çıkmıştı
ve cadı sonunda yine ortaya çıktı.
Dileğinin karşılığında söz verdiği şeyi almaya gelmişti.
Çocuk, cadıya kızarak bağırdı.
'Bütün kötü anılarım gitti ama neden…
Neden mutlu olamıyorum?'
Sonra anlaştıkları üzere cadı onun ruhunu aldı
ve ona şunu söyledi.
'Acı veren, sancılı anılar.
Pişmanlık içeren anılar.
Can yaktığımız ve canımızın yandığı anlar.
Terk edilmenin anıları.
Sadece böyle anıları kalbinde taşıyanlar
daha güçlü, tutkulu
ve duygusal açıdan esnek olabilir.
Sadece onlar mutluluğu elde edebilir.'"
KÂBUSLARDAN BESLENEN ÇOCUK
Bugünü asla unutma.
Uyuyamadın mı?
Babam nerede?
Her şey güzel olacak. Korkma.
Polis onu
götürecek mi?
Akıl hastanesine kapatılacak mı?
Tekrar gelip sana zarar vermesinden mi korkuyorsun?
Bu bir daha olmayacak.
Babam…
…kötü bir insan değil.
Sadece kendinde değil.
Akıl hastalığı var.
Lütfen…
Polisin götürmesine izin vermeyin.
Lütfen onunla yaşamama izin verin.
Babamla yaşamak istiyorum.
Onunla yaşamak istiyorum.
Babamı özlüyorum.
-"Sakın unutma. -Baba…
Her şeyi hatırla ve aş.
Eğer aşamazsan
her zaman ruhu büyümemiş bir çocuk olarak kalırsın."
KÂBUSLARDAN BESLENEN ÇOCUK
Ne? Kelebekler…
Hayır, kelebekler!
-Ne oluyor? -Kelebekler!
-Tanrım. -Kelebekler!
-Sorun ne? -Kelebekler…
-Sang-tae. -Kelebekler…
Tanrım, kelebekler…
Kelebekler!
-Yapma! Üzgünüm! -Döndüler.
-Yapma… -Lanet olası kelebekler.
Kelebekler!
Beni öldüreceklerini söylediler. Kelebekler beni öldürecek!
Beni öldürecekler!
-Kaçmalıyım. -Sang-tae.
Gitmem gerekiyor. Kaçmalıyım!
Git!
Hey Gang-tae!
Taşınma mevsimi değil. Niye taşınıyor?
Tanrım, inanamıyorum.
Gang-tae!
Sözleşmenin bitmesine aylar var. Neden…
Tanrım, beni korkuttun.
Yine mi burada uyudun efendi?
Su faturasına katkıda bulunmalısın!
Delikanlıyı getir.
Biz arkadaşız. Neden benden çok daha küçükmüş gibi konuşuyorsun?
Kes. Nerede o?
Ben de onu merak ediyorum.
Bu kadar erkenden nereye gitti?
Bay Moon Gang-tae?
Merhaba.
Patronum şu anda matbaadan dönüyor.
On dakika geç kalacağını söyledi.
SANGSANGESANG YAYINLARI
PARK ETMEYİNİZ CEO İÇİN AYRILMIŞTIR
Buradan.
Bir dakika bekleyin lütfen.
Olur.
EL, KELER BALIĞI
YAZAR KO MUN-YEONG
EL, KELER BALIĞI
Millet, geldi! Masalarınızı toplayın.
Toplanın.
Çabuk.
Bu kimin masası?
Muhasebe müdürünün. Neden sordunuz?
Güzelmiş.
-Bunu istiyorum. -Alabilirsiniz.
Zaten alacaktım.
Bayan Ko, sizi hangi rüzgâr attı?
Zombi Çocuk bugün çıkıyor.
-Bay Lee nerede? -Şey…
Ne güzel bir görüntü.
Günlük kıyafetlerinle harikasın.
Hesabımı ödemem için taciz etmeye gelmiş bir kavalye gibi.
Farklısın sanmıştım ama yanılmışım.
Ne kadar teklif etti?
Kibar konuşamıyorsan bari gizli kapaklı konuşmamaya çalış.
Benimle gelişigüzel konuşuyorsun.
Seni bıçakladım sayılır.
-Evet? -Bay Lee
bunun karşılığı olarak
ve kimseye anlatmaman için sana ne kadar teklif etti?
Sanırım o yöntem hep işe yarıyor.
Sözlü teselli bir işe yaramaz.
Para gibisi yoktur.
Benim için değil.
Ne istiyorsun peki? Seks mi?
Seks, paradan değerli mi?
O zaman neden buradasın?
Para ve seks için değilse
neden buradasın?
Seni tekrar
görmek istedim.
O yüzden geldim.
Gözlerini.
Tekrar görmek istedim.
Gözlerimi mi?
Gözlerin…
…bana eskiden tanıdığım birini hatırlatıyor.
Kimmiş o?
Her şeyi berbat eden,
vicdansız biri.
Gözlerinde
gram içtenlik
olmayan bir kadın.
O kadın…
Ondan korkuyor muydun?
Hayır, tam tersine.
Onu
seviyordum.
O kadar çok mu heyecanlandın?
"Sevgili Sang-tae.
Umarım yeni kitap tanıtımıma gelebilirsin."
Birlikte olmamızın kader olduğunu söylemek banal.
Abimden dolayı…
Saçıma dokunma!
…kaçtığımı sanıyordum.
Korkak.
Ko Mun-yeong nerede?
Ona bulaşırsan sonun iyi olmaz.
Gitme.
Emniyet pimim olmanı istiyorum.
Beni kontrol altında tut ki patlamayayım.
Çocuk, bir başka kâbustan daha uyandı.
Geçmişten kalan ve kafasından silmek istediği kötü anılar
her gece rüyasına giriyordu
ve peşini bırakmıyordu.
Çocuk, uyumaktan çok korkuyordu.
Bir gün cadıya gidip yalvardı.
"Lütfen bütün kötü anılarımı sil.
Böylece bir daha kâbus görmem.
Ne istersen yaparım."
Yıllar geçti ve çocuk, yetişkin oldu.
Artık kâbus görmüyordu.
Ama tuhaftır ki,
hiç mutlu değildi.
Bir gece kanlı ay çıkmıştı
ve cadı sonunda yine ortaya çıktı.
Dileğinin karşılığında söz verdiği şeyi almaya gelmişti.
Çocuk, cadıya kızarak bağırdı.
"Bütün kötü anılarım gitti ama neden…
Neden mutlu olamıyorum?"
Sonra anlaştıkları üzere cadı onun ruhunu aldı
ve ona şunu söyledi.
"Acı veren, sancılı anılar.
Pişmanlık içeren anılar.
Can yaktığımız ve canımızın yandığı anlar.
Terk edilmenin anıları.
Sadece böyle anıları kalbinde taşıyanlar
daha güçlü, tutkulu
ve duygusal açıdan esnek olabilir.
Sadece onlar mutluluğu elde edebilir."
Sakın unutma.
Her şeyi hatırla ve aş.
Eğer aşamazsan
her zaman ruhu büyümemiş bir çocuk olarak kalırsın.
Alt yazı çevirmeni: İlkim Sezen