NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
KAMPANIA WYBORCZA KWON MAN-SU
Słuchajcie!
Nie głosujcie na jedynkę, Kwon Man-su!
To hipokryta! Dyskryminuje ludzi!
Zaraz będzie bum!
Spójrzcie na mnie
Świetnie się bawi.
Prawda?
Mam się
zabawić z tobą?
Mam to zrobić?
Dwudziestolatek nagle pojawił się przed ratuszem w Seongjin,
gdzie prowadzono kampanię wyborczą, i wywołał duże zamieszanie.
Okazało się, że ten mężczyzna
to drugi syn posła Kwon Man-su.
Ten incydent będzie miał wpływ
na wybory, które odbędą się za tydzień.
PAN KWON SYN POSŁA KWONA
Zamykał mnie, bo byłem niegrzeczny.
Znęcał się nad synem i pogwałcił jego prawa!
Kwon Man-su powinien się wycofać!
- Wycofaj się! - Po ostatnim incydencie
wiele osób oraz grupy obywatelskie domagają się od niego,
- aby wycofał się z kandydowania. - Będzie musiał zrezygnować.
- Nienaruszalność domu jest niezbędna… - Co pan zrobi z panią Ko?
- Jak taki okrutny ojciec… - To jej wina.
- …może zajmować się innymi rodzinami… - Nie wiem. Co zrobimy?
…i pracować dla kraju?
Powinien wycofać się z kandydowania.
ROZDZIAŁ 4 DZIECKO-ZOMBIE
Spójrzcie na mnie
- Zabierzcie mu mikrofon! - Kandydat numer jeden
3 GODZINY TEMU
- Szybko! - Rety.
- Patrzcie na niego. - Ojejku.
Co zrobimy?
Dokąd idziesz? Chciałeś się zabawić.
Kiedy tak mówiłem?
Jesteś mitomanem?
To, co mówiłem wcześniej…
Mówiłem sam do siebie.
Pochwal mnie, że dobrze zrobiłam.
- To znaczy? - Że go porwałam.
Nie zatrzymałeś go. Pozwoliłeś mu na to.
Bo dobrze zrobiłam.
Prawda?
Czemu go nie zatrzymałeś?
Miałem mu przerwać występ?
Świetnie mu szło.
Hej!
Kim jesteście? Jesteście ze szpitala?
Nie. Ja jestem pisarką, a on jest moją zawleczką.
Jeśli przez to, co się dziś wydarzyło, coś się stanie posłowi Kwonowi…
To co?
Lepiej się przygotujcie.
Ojejku, serio? Ale jesteś straszny.
- Boję się. Co ja zrobię? - Ty cholerna…
Radzę uważać.
Oboje przesadziliście.
Przygotujcie się.
Dlaczego ten idiota każe nam się przygotować?
Gang-tae, Gi-do chce z tobą rozmawiać.
Ciężko pracujesz.
Poczekaj tu. Nie odchodź.
Idziemy.
Dziękujemy za pomoc. Wiem, że są panowie zajęci.
Gang-tae.
Spełniły się moje wszystkie życzenia.
Najlepszy dzień mojego życia.
Nie złość się na nią, bo mnie tu przywiozła.
Dobrze?
- Nic mu nie będzie. - Ojej.
- Mamo. - Nic mu nie będzie.
Przepraszam, ale ktoś z rodziny musi jechać z nami do szpitala.
Oszalała pani?
Po co mamy jechać do psychiatryka?
Jedźcie z ojcem. Później was złapię.
Mamo.
Mamo!
Gi-do.
Mamo, czuję się dużo lepiej…
Cieszysz się, że ośmieszyłeś całą rodzinę?
Jesteś zadowolony, że zhańbiłeś ojca,
którego od wielu lat nienawidzisz?
Mamo, ja tylko…
Dlaczego urodziłeś się taki głupi
i musiałeś być tak traktowany?
Czemu zawsze rozrabiasz,
żeby sprawić mi taką przykrość?
Nie możesz być grzeczny?
Musiałeś tak przesadzić
i wywołać takie zamieszanie?
Dlaczego?
Mama wie, jak mocno uderzyć.
Nigdy się mną nie przejmowała,
bo była zajęta moim rodzeństwem.
Ale po tym policzku coś zrozumiałem.
Gang-tae.
Moja mama mnie nie nienawidzi.
Kocha mnie na zabój.
Skąd wiesz?
Wiesz to, gdy ktoś cię bije.
Nie wiem dlaczego, ale gdy ktoś bije mnie z takim uczuciem,
to się nie złoszczę.
Gang-tae!
Czemu to zrobiłeś? Czemu kazałeś bratu wracać samemu do domu?
Miałeś go pilnować cały dzień!
Co robiłeś, gdy go bili?
Uczysz się sztuk walki, żeby chronić brata.
Jak mogłeś do tego dopuścić?
Serio?
Rety, ale leje.
Przeziębisz się. W porządku?
Kochanie.
Nie umrę tak wcześnie jak ty.
Będę żyła długo.
Zobaczę, jak Sang-tae dorasta i umiera.
Ja umrę dzień po nim.
Mamo?
Rety, obudziłeś się?
- Gang-tae. - Tak?
Musisz być przy bracie aż do końca swoich dni.
Ja go wychowam.
Ty masz się nim opiekować i dbać o jego bezpieczeństwo.
Dobrze?
Dlatego
cię urodziłam.
SZPITAL PSYCHIATRYCZNY OK
Też powinniśmy jechać.
Ju-ri.
- Zbierajmy się. - Zabawimy się?
Jedziemy do szpitala.
Tylko nie gazuj.
Ju-ri. Jedź beze mnie.
Pojadę z nią.
Dlaczego?
No bo…
Nie powinna jechać sama.
Gdybyś nie wsiadł do auta,
to bym cię porwała.
To twoje hobby?
Wiem, że mu zazdrościłeś, gdy tak świetnie się bawił.
„Chcę odłożyć wszystko na bok i bawić się, jak on”.
Widziałam to po twojej minie.
Daj znać, gdy będziesz gotów.
Porwę cię i zabawisz się jak nigdy w życiu.
Będzie wspaniale.
Zapomnij.
Dobrze. Gdy zobaczę, że chcesz uciec,
to ucieknę razem z tobą.
Szykuj się.
Cholera.
Nienawidzę kwiatów, którym opadają płatki.
Lubię magnolie.
Od razu spada cały kwiat, bez zastanowienia.
Dlatego je lubię.
Nieźle porównujesz do siebie rzeczy.
Piękne porównanie, prawda?
Tak, magnolie to idealne kwiaty dla ciebie.
Jakie są twoje ulubione?
Nie lubię kwiatów.
Nie lubię wiosny.
Dlaczego?
Bo wtedy znów muszę się przeprowadzić.
Co?
Panie Lee.
Jak poszło?
Zakaz sprzedaży Dziecka-zombie
został zatwierdzony.
Rozumiem.
No dobrze. Czyli musimy wszystko zwrócić, tak?
Tak.
Bawi cię to?
Czemu się śmiejesz?
Firma zaraz zbankrutuje, a ty się śmiejesz?
Powinnam płakać?
Nie.
Po prostu odejdź.
Napisz wypowiedzenie i odejdź.
W końcu
znalazłam swoje czerwone buciki.
INFORMACJE O MOON GANG-TAE
Panie Lee, może kawy?
Dokąd pan idzie?
Wyjeżdżam służbowo.
Do widzenia.
Super.
Chciałeś coś zjeść i kupiłeś mi to?
Na szybko. Zaraz idę do pracy.
- Chcesz kulkę ryżową? - Daruj sobie.
Halo?
Chwileczkę.
Zjadaj.
Cholera, nawet nie kupił kimchi.
Naprawdę jest oszczędny.
Może być biedny, ale nie znoszę skner.
Dlaczego pan do mnie dzwoni?
Wszystko w porządku?
Słucham?
Ulżyło mi.
Co on wygaduje?
Cholera.
Panie Moon, o coś zapytam.
Czy Mun-yeong mówiła panu,
że jest pan ładny i chce pana mieć?
- Dlaczego mnie? - Bo nie mogę przestać ciebie chcieć.
- Ale czemu? - Bo jesteś ładny.
Na pewno mówiła.
A jeśli tak?
Proszę mnie posłuchać.
Gdy mówi, że czegoś chce,
to znaczy, że jest tego głodna.
Inaczej mówiąc, pożre pana żywcem.
O co panu chodzi?
O to, że obaj jesteśmy zagrożeni.
Zakazano sprzedaży jej nowej książki,
więc nie może teraz spędzać z panem czasu.
Musi zacząć pisać nową książkę.
Ale szerokie ramiona.
Pojadę tam i zrobię wszystko, żeby ją stamtąd zabrać.
Proszę przeżyć… To znaczy…
Proszę się trzymać, póki nie przyjadę.
Powodzenia.
Kto dzwonił?
- Szpital. - Masz się spieszyć?
Zwolnią mnie?
Jesteś świetny w ignorowaniu innych.
Brawo.
Zakazano sprzedaży
twojej nowej książki.
Dziecka-zombie?
To przez to, co zrobiłaś dla mojego brata?
Nie zrobili tego, bo klęłam i ciągnęłam faceta za włosy.
Twierdzą, że ilustracje i fabuła są groteskowe.
Idioci nie widzą wiadomości, która kryje się pod literami.
Chrzanić ich.
Jaka to wiadomość?
Przeczytaj książkę. Powiesz mi, co o niej myślisz.
Jestem za stary na bajki.
Przestań. Jesteś w odpowiednim wieku.
Ile masz lat?
Ja?
Jestem małą dziewczynką.
Ale ty jesteś większym dzieckiem ode mnie.
Dlaczego jestem dzieckiem?
Widzę, że chcesz
być kochany.
SZPITAL PSYCHIATRYCZNY OK
Mamo.
NA ŚRODKACH USPOKAJAJĄCYCH NIE PRZESZKADZAĆ
Co do posła Kwona…
Sądząc po jego charakterze,
pewnie się wkurzy, jeśli będzie musiał zrezygnować.
Zrobimy coś z tym?
Przygotujmy się na pozew.
Znowu?
No dobrze.
Może zwolnimy panią Ko Mun-yeong?
Porwała pacjenta.
Tak naprawdę to go nie porwała.
Polubownie wsiadł do auta.
I tak musimy ją zwolnić.
Nie zabiera ojca na spacery.
Powiedziała, że nic takiego nie obiecała.
Prawda, Ju-ri?
Tak.
Znacie się, prawda?
Tak.
Co? Serio?
- Jak? Skąd? - Od kiedy?
W dzieciństwie się znałyśmy.
Czyli jesteście koleżankami.
Co powinniśmy z nią zrobić, pani Nam?
Uważam,
że powinniśmy ją zwolnić.
Pani Ko
tutaj nie pasuje.
Co pan zrobi?
Nie spieszy nam się.
Sprawdzimy stan pacjenta i zdecydujemy.
Dobrze.
Nie włączaj. Nie chcę słuchać innych ludzi.
Chcę słuchać ciebie. Powiedz mi coś.
No…
Nie masz mi nic do powiedzenia?
Dlaczego nie zabierasz ojca na spacery?
Obiecałaś to dyrektorowi.
„Obiecałam”?
To bezużyteczne.
Dostałam, co chciałam.
On ma demencję.
Jego dusza jest martwa. Jego ciało to pusta skorupa.
Po co mam tracić na to czas?
Byłoby lepiej, gdyby umarł.
Na co umarli twoi rodzice?
Skąd o tym wiesz?
Dowiedziałam się.
To tylko drobne sprawdzenie twojej historii.
Tak, jak sprawdzamy pochodzenie i termin ważności rzeczy, które kupujemy.
Nic wielkiego.
„Rzeczy”?
Ludzie są dla ciebie rzeczami?
A jaka to różnica?
Dzieci porzucają rodziców,
gdy ci są starzy i słabi.
Rodzice faworyzują dziecko, które ich uszczęśliwia,
a porzucają to głupie i bezużyteczne.
Czy nie tak było z Siusiaczkiem?
Zatrzymaj auto.
Co? Dlaczego?
Zatrzymaj auto.
Po co? Chce ci się siku?
Co się stało?
Czemu się złościsz?
Powiedz mi.
Hej!
O co się złościsz?
Bo…
zapomniałem.
O czym?
Że jesteś inna niż wszyscy.
Zapomniałem o tym na chwilę.
Chyba nieświadomie
czegoś od ciebie oczekiwałem.
Czego?
Czego oczekiwałeś?
Już przepadło.
Kocham cię.
Kocham cię, Gang-tae.
Kocham cię!
Mówię, że cię kocham!
Bardzo cię kocham!
Znów uciekasz?
Kocham cię! Czemu idziesz?
Dlaczego? Kocham cię! Hej!
Naprawdę cię kocham! Hej!
Jest niemożliwy.
Dobrze nam się gadało. Czemu tak nagle eksplodował?
Ma coś nie tak z głową?
Co go tak wkurzyło?
SZKOŁA ZAWODOWA W SEONGJIN
Rety, to było trudne.
Tak, było mi ciężko.
Sang-tae.
Czego się dziś nauczyłeś?
Jak robić dżem.
Brzmi super. Truskawkowy?
To było nudne.
Zanudziłem się na śmierć.
Przepraszam, Sang-tae.
Nie znalazłem tu szkoły, która ma zajęcia ze sztuki.
- Ale za to… - Namaluję na ścianie.
Namaluję na ścianie w szpitalu.
Namaluję, zarobię, sprzątnę ogród i znajdę monety.
Upiekę dwie pieczenie na jednym ogniu.
Teraz ty będziesz mnie utrzymywał? Rzucę pracę i będę się bawił.
Spokojnie. Zaufaj mi.
Jestem starszym bratem.
Możesz na mnie liczyć.
Kupimy potrzebne przybory?
- Jest tu jakiś sklep malarski? - Jestem starszym bratem, nie wujkiem.
Rety, co za ponure miejsce.
Czego chcesz?
Jak można mieszkać w takim domu,
a co dopiero wymyślać tu nowe książki?
Mun-yeong, wracajmy do Seulu.
Wróć do luksusowego hotelu i zacznij pisać nową książkę.
Minęło dopiero kilka dni od mojego zniknięcia.
Zapomniałem, że nie jesteś tylko pisarką, ale też gwiazdą.
Musisz pokazywać się publicznie, bo o tobie zapomną.
Nie wiesz, jak szybko ludzie zapominają.
Rzeczy znikają im w głowach.
Nie chcę wracać. Będę się tu dobrze bawić.
Nie możesz się bawić w Seulu?
Nie powinnaś tu być.
Wiesz dlaczego. Twoja matka tutaj…
No to
może ze mną zamieszkasz?
Co?
Rety, wyglądasz na zmęczoną.
Musisz odpocząć. Zadzwonię do ciebie jutro.
To ja uciekam.
Że jesteś inna niż wszyscy.
Zapomniałem o tym na chwilę.
Jesteś inna niż wszyscy.
Jesteś wyjątkowa.
Jesteś moim największym dziełem.
Jesteś taka jak ja.
Kocham cię, córko.
- Pana pizza. - Chwila.
- Tak? - Podobno do każdej dużej pizzy
dajecie darmową karykaturę?
Tak, ale tylko w ciągu dnia. Przykro mi.
Rety, złapałem się na przynętę.
Złapałem się.
Jakiej przynęty mam użyć, żeby Mun-yeong wróciła ze mną do Seulu?
Cześć, Jae-su.
Poproszę skrzydełka
i piwo.
Co cię tak naszło? Przecież nie pijesz.
Wypiję jedno piwo.
Dlaczego? Pewnie coś się wydarzyło w szpitalu.
Nie.
Mniejsza o to. Napiję się z tobą.
Nie, pracuj. Sama wypiję.
No dobrze.
Też siedzę sam.
Może się do mnie przysiądziesz?
Sam nie zjem takiej dużej pizzy.
Nie, dziękuję.
Przepraszam.
Co powinniśmy z nią zrobić, pani Nam?
Uważam,
że powinniśmy ją zwolnić.
Rety. Jesteś żałosna, Nam Ju-ri.
Co możesz zrobić?
Musisz się jej podlizywać, żeby zarabiać na życie.
Ale nie powinno jej tu być.
To pewne.
Nie powinno jej tu być. Nigdy.
Zabiorę ją do Seulu, choćby nie wiem co.
Muszę.
Są swoim echem?
Chyba mówią o tym samym.
Włóż je tutaj.
Rozmiar 8, 12…
A gdzie szóstka? Jest.
Siódemka…
KLOCKI DINO
Kocham cię, Gang-tae.
Kocham cię!
Mówię, że cię kocham!
- Ale ładny. - Bo jesteś ładny.
Chcę go.
Gang-tae, chcę ciebie. Nie mogę przestać ciebie chcieć.
Gdy widzę coś ładnego, chcę to mieć.
I muszę to mieć.
Chcę to.
Kupuję to.
Chciałbym zapłacić.
Rety, tyle rzeczy!
Kupuję to wszystko. Poza koszykiem.
Kupię tyle rzeczy.
Tyle rzeczy.
- Tyle rzeczy. - Ile płacę?
Razem 53 000 wonów.
Tyle rzeczy.
Dziękuję.
Pteranodon. One mają…
Mają w gardle kieszonkę, w której przechowują ryby.
Mają słabe mięśnie skrzydeł, więc nie mogą latać…
SZPITAL PSYCHIATRYCZNY OK
Chodźmy…
- Z drogi. - Co to?
Rety, co się dzieje?
- A-reum, w porządku? - Są straszni.
Jak zbiry.
No dobra! Wracajcie do swoich pokoi i coś zjedzcie!
- Na górę. - Z drogi.
Kim są ci goście w garniturach?
Są od Kwon Man-su.
Najbardziej lubię oglądać pożary. Bójki są na drugim miejscu.
Chodźmy.
Nie lubię, gdy ludzie się biją.
Zbliża się krwawa burza.
Proszę pana, to jakieś nieporozumienie.
Wyjaśnię to.
Wyjaśnię, co się stało!
Rety.
Tak, co?
- Szach. - Powiedzmy, że przegrałem tę rundę.
Będę miał gościa.
I tak bym wygrał.
Wygrałem przepustkę na opuszczenie szpitala.
Szurnięta suka, która porwała tego wariata
i przywiozła go na mój wiec wyborczy.
Opiekun, który pomógł tej suce.
Dyrektor szpitala, który ich nie upilnował.
Zniszczyliście moją reputację. Macie paść przede mną na kolana.
Mają tu przyjść!
Konik stał tutaj.
KONIK
Gang-tae!
Wpadłeś w wielkie tarapaty.
Masz przejebane.
Co zrobimy?
Mam zadzwonić po panią Ko?
Jeśli nie będzie chciała przyjść?
Na pewno nie będzie chciała.
Zadzwonię do niej.
NUMERY DO INSTRUKTORÓW
Nie dzwoń do niej.
Dlaczego?
Sam tam pójdę.
I tak powinnam…
Nie rób tego, naprawdę.
Co zrobimy? Nie zadzwonimy do niej?
Kazał nie dzwonić, Byeol.
Poradzi sobie.
Czemu złości się na mnie?
„Kazał nie dzwonić”.
AUTOBUS
Bardzo dziękuję!
Dziękuję.
Rety.
SZPITAL PSYCHIATRYCZNY OK
Widzisz? Ostrzegałem.
Czemu jesteś sam?
Gdzie ta suka, wspólniczka?
Nie przyjdzie. Nie musi tu być.
To jej wina. Kto powiedział, że nie musi tu być?
Pana syn sam uciekł ze szpitala.
- Nikt nie zabrał go pod przymusem. - Hej.
Ten idiota jest chory.
Wszędzie się rozbiera i sika, gdzie popadnie.
W jeden wieczór może wydać miliony wonów. To wariat!
Zamknąłem go, żeby się nie włóczył.
Że też pozwoliliście mu przyjść na mój wiec wyborczy.
Zrobiliście to celowo.
Powiedziałem, że zamknę ten szpital,
więc wysłaliście tego idiotę,
żeby mnie zniszczył.
Może pana zniszczył,
ale jego stan znacznie się poprawił po tym incydencie.
Możemy go niedługo wypisać.
Oszalałeś?
Kto będzie pilnował tego kretyna, jeśli go wypiszecie?
Tak działa psychodrama.
Wyzwolenie skrywanych emocji przed publicznością…
Nieważne.
W tym kraju są tysiące psychiatryków.
Jeśli będę go ciągle przenosił, to zawsze będzie w zamknięciu!
Nie może pan zrobić tego swojemu synowi.
Nie potrzebuję bezużytecznego syna!
Jest bezużyteczny?
Co?
Czy dzieci
muszą być przydatne rodzicom?
Hej.
Wszyscy
przyszliśmy na świat, bo nasi rodzice nas potrzebowali.
Zapytaj swoich rodziców.
Czy będą cię potrzebować,
skoro jesteś taki bezużyteczny!
Trzeba było go nie rodzić!
Kretynie!
Jesteś zwykłym opiekunem. Jak śmiesz!
Rety!
UŚMIECH MOŻE CIĘ USZCZĘŚLIWIĆ
Uśmiech.
Rety, jesteście urocze.
Tutaj, uśmiech.
Pięknie.
Fontanna!
No dobra. Raz, dwa, trzy.
Ładnie. Idziemy.
Raz, dwa, trzy.
Raz,
dwa, trzy.
- Hej. - Dzień dobry!
Zrobisz mi zdjęcie?
Jasne.
Ale piękny dzień. Pogoda jest taka ładna.
W ładną pogodę zdjęcia świetnie wychodzą. Raz…
Nie! Odejdź, motylu!
Motyl!
Rety, to był motyl!
Co z nim?
Nie podobała mu się moja poza?
Wielkie nieba. Nie umiesz pukać?
Pukałam. Nie posłucha pan posła Kwona, prawda?
Posłucham.
Proszę.
Zobacz.
Rety.
Trzeba było go nie rodzić!
Kretynie!
Jak śmiesz!
Jesteś zwykłym opiekunem.
Będę go szantażował
tym nagraniem. Powiem, że wyślę je do mediów.
Może uda mi się wyciągnąć od niego jakąś darowiznę.
Mówi pan poważnie?
Jasne, a czemu nie?
Co do Kwon Gi-da, to to porwanie
pomoże mu wydobrzeć.
Muszę tylko
ukarać kretyna, który uderzył naszego opiekuna.
Niczym panu nie podpadłam, prawda?
Niebo jest po tej stronie, tutaj.
I fale. Morze.
Morze będzie tutaj. Dzień dobry!
Szpital będzie na środku. Potem morze…
Morze…
Huśtawka będzie pod spodem.
Co to? Widzą to tylko dobrzy ludzie?
To morze.
W końcu się spotkaliśmy.
Mój drogi Sang-tae.
Ojejku. Co mam robić?
Dzień dobry.
Rety.
Zaraz przyjdę.
Sang-tae!
- Proszę spojrzeć w aparat. - Raz.
Tutaj. Raz, dwa, trzy.
Rety! Zrobione.
Przyjechałaś, bo zadzwoniliśmy?
Co? Kazałaś udawać, że cię nie znam.
Kto zadzwonił?
Tak pomyślałam, bo nie masz dziś zajęć.
Chcę zabrać Ko Dae-hwana na spacer.
Ktoś się na mnie wkurzył, bo nie dotrzymuję obietnicy,
więc przyszłam go uspokoić.
Teraz obsługuję fana.
„Obsługa”. Wiem, co to znaczy.
Do każdej dużej pizzy dajemy darmową karykaturę.
Rety, co on gada? Jest zabawny.
Dziewczyny lubią zabawnych facetów.
Rety, siedzę obok pisarki Ko Mun-yeong.
Gdzie jesteś, Sang-tae?
Ładnie. Podoba mi się.
Poproszę 10 000 wonów.
Miała być za darmo.
Zamówiła pani pizzę? Nie zamówiła.
Rety, co ja z tobą zrobię? Jesteś uroczy.
Masz dinozaura.
Rety. Dziewczyny z TWICE są bardziej urocze. Serio.
Nie dotykaj jego włosów.
Nadal się na mnie złościsz?
Przyjechałam zabrać ojca na spacer.
Złościsz się, bo nie dotrzymałam słowa?
Sang-tae, zaczekasz w recepcji?
Nie chcę. Posiedzę z panią Ko.
- Posiedzę z panią Ko… - Rób, co mówię, proszę!
Poczekaj w recepcji.
Zaraz przyjdę.
- Sang-tae. - Ktoś cię spoliczkował?
Kto cię spoliczkował?
Co z twoją twarzą?
Jaki kretyn to zrobił? Kto cię uderzył?
Dam mu nauczkę. Kto to zrobił?
I pewnie nie zareagowałeś.
Pozwoliłeś się uderzyć, jak jakiś frajer.
Kto ci to zrobił?
Czemu się wkurzasz?
Co?
Czemu tak się nakręcasz?
Bo ktoś dał ci w twarz.
No i co z tego?
Złamało ci to serce?
Czy jest ci smutno?
Co właściwie teraz czujesz?
Sama
nie wiesz,
jaka emocja sprawia, że tak się nakręcasz.
Nie masz pojęcia.
Jesteś pusta w środku.
Robisz tylko dużo hałasu.
Jak pusta puszka.
Nie udawaj,
że wiesz o mnie wszystko i mnie rozumiesz,
bo nic nie wiesz.
Nie łudź się.
Nie zrozumiesz mnie
do dnia, w którym umrzesz.
KANG SUN-DEOK
Halo?
Rety, nie chcę. Dlaczego nie?
Nie… O nie.
Spójrz na mnie
Spojrzenie wyraża twoje emocje
Rób, co mówię, proszę!
Zły.
Wkurza się.
Nienawidzi…
swojego brata.
Nienawidzi mnie. Rety, co zrobię?
Dlaczego…
To królik.
Chodź. Jeśli wyjdziesz, to ci go dam.
No chodź. Zrobię ci też żółwia z rzodkiewki.
Rety.
Gang-tae czeka na ciebie na zewnątrz.
Będziesz tu siedział sam całą noc?
Musisz stąd wyjść, żebym mogła tu posprzątać i pójść do domu.
Sang-tae.
No chodź, idziemy do domu.
- Rety, chodź tu. - Nie chcę.
Wyłaź. Rety!
O nie. Moje plecy…
Tylko nie to.
Rety, moje plecy.
- Gdzie Sang-tae? - Wróci ze mną.
Nie martw się o niego. Zbieraj się. Masz.
Przepraszam za kłopot.
Nie przepraszaj.
Idź.
Gang-tae.
Czekajcie na mnie z kolacją.
Przygotuję pyszną smażoną wołowinę, gdy wrócę.
Na pierwszych spacerach będę z wami, gdyby coś się wydarzyło.
Na pewno nic nie pamiętasz?
Nie udajesz?
Nie prowokuj go.
Naprawdę
zapomniałeś, jaką jestem osobą?
Tato.
Ty…
Dlaczego…
ciągle
żyjesz?
Umrzyj.
Umrzyj, ty…
Szybko!
Potworze!
- Panie Ko, proszę przestać! - Umrzyj, ty… potworze.
Pomóżcie!
Umrzyj, ty… potworze.
Uspokójcie go.
Jesteś potworem.
Dobrze ci tak. Trzeba było tu nie przychodzić.
Pani Ko, Mała Syrenka z zajęć…
Olała mnie.
Chyba mnie nienawidzi.
Nieprawda.
„Nie gadaj ze mną, bo cię zabiję”. To ma wypisane na czole.
Nie zauważyłam.
Chyba twoje leki przestają działać.
Chodź, musisz łyknąć tabletki.
AUTOBUS
Nie udawaj, że wiesz o mnie wszystko i mnie rozumiesz,
bo nic nie wiesz.
Nie łudź się.
Nie zrozumiesz mnie do dnia, w którym umrzesz.
Nie wiesz, jaka emocja sprawia, że tak się nakręcasz.
Nie masz pojęcia.
Jesteś pusta w środku.
Robisz tylko dużo hałasu.
Jak pusta puszka.
Ty też mnie nie zrozumiesz
do dnia, w którym umrzesz.
DZIECKO-ZOMBIE
„Chłopiec urodził się w małej wiosce.
Miał jasną skórę
i duże oczy.
Gdy mama go wychowywała,
zdała sobie sprawę,
że nie ma w nim żadnych uczuć.
Chciał tylko jeść, jak zombie.
Mama zamknęła go więc w piwnicy,
żeby mieszkańcy wioski go nie widzieli.
Co noc kradła zwierzęta sąsiadom, żeby go karmić.
Wychowała go w tajemnicy.
Pewnej nocy ukradła kurę.
Następnej ukradła świnię.
Tak mijały lata.
Pewnego dnia wybuchła epidemia. Zabiła wszystkie zwierzęta
oraz wielu ludzi.
Ci, którzy przeżyli epidemię,
opuścili wioskę.
Ale matka nie mogła zostawić syna samego.
Żeby zaspokoić jego głód,
obcięła sobie nogę i go nią nakarmiła.
Potem obcięła sobie ramię.
Dała mu wszystkie swoje kończyny.
Gdy został jej tylko korpus,
przytuliła syna po raz ostatni
- i pozwoliła mu pożreć resztę siebie”. - Chodź tu.
- Jest zimno. - Rety, pada. Chodź tu.
- Chodź tu. - Mamo, czekaj.
HARIMGAK
Chodź tu, Gang-tae.
Gang-tae, chodź.
„Swoimi ramionami
chłopiec mocno przytulił korpus mamy
i odezwał się po raz pierwszy w życiu.
- »Mamo. - Mamo.
- Jesteś… - Jesteś…
…taka ciepła«”.
…taka ciepła.
Jesteś inna niż wszyscy.
Jesteś wyjątkowa.
Jesteś moim największym dziełem.
Dlaczego ciągle żyjesz?
Czego pragnął chłopiec?
Zaspokojenia głodu?
Czy ciepła swojej matki?
Rety, ale ulewa.
Wszystko w porządku?
Dzwoniła Ju-ri.
Mam sprawdzić, co u ciebie.
Znów ktoś dał ci w twarz.
Dość tego. Wkurza mnie to.
Robisz to celowo czy co?
Podobno ojciec Ko Mun-yeong dusił ją i zrobił niezły pokaz.
Co?
Kiedy? Kto tak powiedział?
Podsłuchałem rozmowę pacjentów, gdy zawiozłem tam zamówienie.
Chyba wiele osób to widziało.
Musi nienawidzić córki, skoro ją tak dusił.
Jest chory psychicznie.
- Jae-su. - Tak?
- Pożycz mi motor. - Co? Leje.
Hej, Gang-tae! Czekaj!
Ojejku.
Co z nim?
PODZIĘKOWANIA DLA KWAK DONG-YEONA ZA WYSTĘP GOŚCINNY
Czy ty mnie lubisz?
Cholera.
W poprzednim życiu chyba byłeś sługą.
A ja byłam kochanką.
Wynocha!
- Czemu stajesz po jej stronie? - Odpuść.
Nie jestem twój.
Chcę o niej zapomnieć.
Ocaliła moje życie,
ale uciekłem.
Spędziłam z nim czas, bo się nudziłam.
Przyjedziesz po niego? Jesteśmy w przeklętym zamku.