NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
YAKINDA SIRA SANA GELECEK
Çok acımasızca değil mi?
Lanet olası kelebek yüzünden
bunca yıl
süründüm ve acı çektim.
O kelebek nasıl olur da
onun annesi olur?
Umarım…
…bunu hiç öğrenmez.
Mun-yeong'un böyle acı çekmesini istemiyorum.
Acı çekmesini istemiyorum.
Başkalarının hislerini umursamasını istemiyorum.
Boş bir teneke gibi
duygusuz yaşamasını istiyorum.
Annemi ve ağabeyimi düşününce
aşırı suçlu hissediyorum. Ne yapacağım?
Çıkıyoruz.
Fikrini değiştirirsen bize katıl.
GANG-TAE
FOTOĞRAF STÜDYOSUNUN ADRESİ
Bana verdiğin Mang-tae sayesinde
artık kâbus görmüyorum.
Sen, Sang-tae ve Mang-tae.
Bu aileye sahip olduğum için çok mutluyum.
Not:
Mang-tae'yi geri istiyorum.
O benim.
Hanımefendi sandalyeye otursun.
Bayım, lütfen yanında ayakta durun.
Harika. Bayım, biraz daha yakın durur musunuz?
-Tabii. -Güzel. Mükemmel.
Şimdi kameraya bakalım ve kocaman gülümseyelim.
Kocaman bir gülümseme lütfen. Gözler kamerada. Evet!
-Bir, iki… -Bakın!
Bekleyin. Bir saniye lütfen.
Küçük kardeşim geldi.
Tanrım, kardeşim… Gerçek kardeşim.
Fazla…
…geç kalmadım, değil mi?
Gelmeseydin seni fotoğrafa dijital ortamda ekleyecektim.
O yüzden geldim.
Harika görünüyorsun. Çok şık.
Bu takım elbise kaç para? 100,000 won mu?
-Sen de çok şıksın. -Evet, biliyorum.
Tanrım, saçına jöle sürmüşsün.
Benimkini mi kullandın?
Üçünüz de fotoğrafta olacaksanız
yan yana durun ve kameraya bakın.
Tamam. Üçümüz birlikte çektiriyoruz.
Bu, aile fotoğrafımız. Aile fotoğrafı.
Lütfen ikiniz de hanımefendiye yaklaşın.
Aile fotoğrafı olacağı için lütfen kocaman gülümseyelim.
İşte böyle.
Gülümseyin lütfen.
Tamam, işte böyle.
Bir, iki, üç!
NO. 13 İKİ KIZ KARDEŞİN BABASI
Ben geldim.
-Bay Lee, gelmişsin. -Seung-jae.
Nereye gidiyorsun?
Sana mesaj atmıştım.
Araştırma yapmak için Bayan Ko ve Sang-tae'yle kütüphaneye
gidiyorum.
Telefonumu kapalı tutmamı söylediğin için
mesajını tabii ki görmedim.
Tanrım, acıdı.
Ju-ri odasında!
Sanırım stratejimiz işe yarıyor.
Öyle mi?
O sana kör randevunun nasıl geçtiğini sorana dek
sen konusunu açma. Sakın, tamam mı?
Neden?
Hye-kyo'ya benzer biriyle kör randevuya çıktığımla ilgili
ona yalan söyledim, dedin.
Çeneni kapalı tut ve dediğimi yap.
-Çıkmam lazım. Görüşürüz. -Tamam.
Dikkat et.
Tamam, güzel.
Ju-ri.
Girebilir miyim?
Evet.
Sağ salim döndüğümü haber vermek istedim.
Yorulmuşsundur. Biraz dinlen.
Sanırım bugün izinlisin.
Evet.
Annem yanıma olgun dut yaprağı
ve godeulppaegi kimchi'si verdi.
Henüz yemediysen…
Ben yedim. Sen ye.
Tamam.
Kör randevuya çıktım.
Evet, biliyorum.
Tanrım. İdeal tipim Song Hye-kyo'ya
çok benziyor.
Anında uyuştuk ve…
Bay Lee.
Yarın eğitimim var
ve bugün hepsini çalışmalıyım.
Tamam. Üzgünüm.
Sıkı çalış. Yapabilirsin!
Kahretsin. Ağzımı tutamıyorum ki.
Tanrım, sıçtım.
CİDDEN Mİ? SONG HYE-KYO? O KADAR MI HEYECANLISIN?
Kahretsin.
Ko Mun-yeong insanları her seferinde ekebileceğini mi sanıyor?
Sorun değil.
Stres atmak için insanların arkasından konuşun.
Uzun, sağlıklı bir hayatın olsun.
Teşekkürler.
Merhaba sanat yönetmenimiz Bayan Yoo Seung-jae.
Bugün takım elbise giymişsin. Çok şık görünüyorsun!
-Buraya mı gelmek istedin? -Evet. Bir sanat kütüphanesi.
Burada bir sürü resimli kitap var.
-Benimle gelin. -Tamam.
Buradan.
-Gidelim. -Hey.
-Bunu bir daha giyme. -Neden?
Güzel değil.
Hasta bakıcı üniformanla daha iyi görünüyorsun.
Öyle mi?
Birkaç tane daha alacaktım.
Bunlar çok rahatmış.
Çok rahatsız görünüyor. Giyme.
Tamam, giymem.
Sen de onu giyme.
Çok rahatsız görünüyor.
Kahretsin.
Bana bak! Dediğimi yap ve onu giyme.
Yoksa seni lime lime ederim! Duydun mu?
Giyme!
"Oyuncak bebek evi varmış.
Çok güzel bir bebek evi."
Bu sanatçı, ünlü bir çizer.
Çocukların bugünlerde böyle çizimleri
-çok sevdiğini… -Kütüphanede…
Kütüphanede sesini yükseltme.
Temel bir kütüphane kuralıdır.
Bildiğin üzere,
Bayan Ko'nun yazdığı masallar acımasız ve çarpıcı olabiliyor.
Bence bunu samimiliğin ve masumluğunla
nötrlesen harika olur.
Bahar günü sisli hava gibi.
Bir de… Doğru.
İnsana huzur veren bir şey… Aklıma pastel renkler geliyor.
Böylece Bayan Ko'nun çarpıcı masallarını nötrleyebilirsin.
Reddediyorum.
-Korkarım bunu yapamam. -Ne?
Neden?
Nötrlenmiş olursa yavan olur. Hiçbir tat alınmaz.
Bunu kim yer?
Köpekler bile yemez.
Harika biri.
BAHAR KÖPEĞİ
BİR ZAMANLAR BİR KÖPEK YAŞARMIŞ…
Bahar Köpeği gibiymişsin.
Ben mi? Neden?
Şu arkadaşın var ya. Adı Jae-su mu, Jae-mi mi?
Bana,
kimseye içini açmadığını ve her şeyi
içinde tuttuğunu söyledi.
Bahar Köpeği de öyle.
Onunla tanıştın mı?
Canının neden çok sıkkın olduğunu biliyor mu diye
onu çağırdım.
On tane pizza söyledim ve hemen geldi.
Sonra?
Ne söyledi?
Burnumu sokmamalıymışım çünkü
düşündüğün şeyi öğrenmenin bana yararı olmazmış.
Ben de vazgeçmeye karar verdim.
Artık hiç merak etmiyorum.
Ko Mun-yeong.
Ben…
…başkalarını korumaktan
ve onlara bakmaktan
çok sıkıldım ve yoruldum.
Ağabeyime bakmak için doğdum.
Para da kazanmam gerekiyordu
ve bunun için kendimi zorluyorum.
Ve?
Bunu artık
işim olarak düşünmeyeceğim.
İleriye dönük amacım bu.
Ailemi korumak için canımı ortaya atmak…
Düşündüm de,
aslında iyi.
Kim olduğu umurumda değil.
Ailemle uğraşan kimseyi affetmem.
Eğer elimden alınırsa
geri alana dek kovalarım.
Ne pahasına olursa olsun ailemi koruyacağım.
Ben de
o aileden miyim?
Birlikte aile fotoğrafı çektirdik.
Aile olduk.
OK AKIL HASTANESİ
Beni bir daha arama.
Buraya gelebileceğini nereden çıkardın?
İyi, gel madem.
Ben de canıma kıyarım.
Bir daha ararsa
"Yoo Seon-hae öldü." deyin.
Bayan Yoo, bekle.
Yürüyüşe çıkmak ister misin?
Kiminle konuştu?
Yine o adam. Bayan Yoo Seon-hae'nin babası.
Hiç utanmıyor.
Çocukken, ele geçirildiğini söyleyerek onu bir şamana göndermiş.
Bana bunu yapsa ben de babamı görmek istemem.
Yıllardır görüşmüyorlar. Neden şimdi?
-Bayan Sun Byeol. -Evet.
Ailesinin geçmişini bilmiyorsun,
hemen yargılama.
Sence de hikâyeyi tek açıdan bilmiyor musun?
Ebeveyninin bir sebebi vardır.
Evet.
Tamam, hepsi benim suçum.
SORUN YOK, YAPABİLİRSİN
Gir.
-Bayan Kang. -Merhaba.
Aman.
Akşam yemeğine neden gelmedin?
-Şey… -Neden?
-Şuraya otur lütfen. -Teşekkürler.
-Amanın. -Bir işi halletmem gerekiyordu.
Anladım.
Tanrım, boş ver.
Aç karnına uyunmaz. Biraz ye.
Teşekkürler.
Koca adamsın ama çocuk kitabı okuyorsun.
Seni temiz kalpli ve havalı gösteriyor.
Hayır. Bu sadece benim işim.
-Teşekkür ederim. -Ye bakalım.
Tanrım, çok iyi.
Dürüst olmak gerekirse çok acıkmıştım.
Çok utandığım için yemeğe gelmedim.
Neden utandın?
Tanrım. Song Hye-kyo mu?
Canım ya. Neden böyle bir yalan söyledin?
Aynen işte.
Dudaklarımı birbirine dikmek istedim.
Tanrım.
Sana bir ipucu vereyim mi?
"İpucu" mu?
Ju-ri babasını
benden daha fazla severdi.
Onun için önemli biriydi.
Ama babası, o küçükken vefat etti.
Benim kızım, oğlum ve kocam olmak zorunda kaldı.
Bu yüzden başkalarına dayanmayı bilmiyor.
Babası sağ olsaydı
birinin onun arkasında olduğunu düşünür
ve her istediğini söylerdi.
Kalbi daha az ağrırdı.
Hayat zorlaşınca
dayanabileceği biri olurdu.
Bu yeterli olmaz mıydı?
Evet. Elbette.
Evet.
Eve geldik!
Dooly'yi izlemek istiyorum.
-Kitabı çalışma odasına koyuyorum. -Tamam!
-Kıyafetlerini asmayı unutma. -Tamam!
Aile fotoğrafımızı alınca buraya asmalıyız.
Odayı canlandırır.
Hatta evi yeniden mi dekore etsem?
Sizin odanızı da. İki kişi için çok küçük.
Ne yani? Odalarımızı mı değiştirelim?
Hayır, buna gerek yok.
Benim odamda yatabilirsin.
-Benim odama taşın. -Hayır, istemiyorum.
Neden olmasın?
Çünkü eskiden annenlerin odasıydı.
Ne olmuş?
-Ko Mun-yeong. -Evet?
Benimle başka bir yerde yaşamanı istesem
gelir misin?
Neden?
-Benimle gelir misin? -Yine kaçman mı gerekiyor?
Sang-tae o rüyaları görmeye mi başlayacak?
Öyleyse korkma.
Senin için o kelebeği parçalara ayırıp öldürürüm.
Çok iyi kelebek yakalarım.
Ondan değil.
Kelebek
ortaya çıksa bile…
…onu öldürme.
Öldürmemelisin.
Neden?
Ya yine korkup
kaçarsam?
Peşine düşerim.
Seni yakalarım, bacaklarını kırarım.
Tamam. Söz veriyorum.
Söz verelim.
Mühürleyelim.
Öyle değil.
-Tanrım! Kim olduğunu sanıyorsun? -"Tanrım! Kim olduğunu sanıyorsun?
-Neden çok kızdın? -Neden çok kızdın?
-Dişlerin daha kötü. -Dişlerin daha kötü.
-Dişlerime bak dedim mi? -Dişlerime bak dedim mi?
-Üstüme köpük atma! -Üstüme köpük atma!"
Yanakların neden kıpkırmızı?
Ne?
Sıcak duş aldığım için olabilir.
Utandın mı?
Yanakların kızarmış ve göz bebeklerin titriyor.
Göz temasından kaçıyorsun ve tuhaf bir gülümsemen var.
Utandığında böyle yaparsın.
Yaptığın bir şeyden mi utandın?
Hayır.
Yani, olabilir.
Onu öptün mü?
Evet, azıcık, dudağından.
Öpmek, tartışmaktan iyidir.
Tartışma. Seni azarlarım.
O zaman şunu sorayım.
Beni mi daha çok seviyorsun, Mun-yeong'u mu?
Ben…
Ko Gil-dong'u seviyorum.
Ağır ateşte pişmiş uskumru çok tuzlu! Bunu nasıl yiyeceğim?
Mızmızlanmaya devam ederseniz aç kalırsınız!
Neden tartışıyorlar?
Dooly'yi izlerken benimle konuşma. Bu, temel bir görgü kuralı.
OK AKIL HASTANESİ
-Resmi yakında bitireceksin. -Evet.
Merhaba.
Daha iyi misin? Kulakların iyi mi?
Evet. Senin sayende çok daha iyiyim.
Al. Kitabını geri vereyim.
Kitap çok iyi değil mi?
Evet. O kadar sevdim ki bütün masalı ezberledim.
En sevdiğin kısmı neresi?
"Sakın unutma.
Her şeyi hatırla ve aş.
Eğer aşamazsan
her zaman ruhu büyümemiş bir çocuk olarak kalırsın."
-Tanrım. -Orası.
Benim de en sevdiğim kısım.
"Aş.
Her şeyi hatırla ve aş."
"Aş." Kitabın en sevdiğim satırı.
Şey…
Hâlâ kelebek çizmeye çalışıyor musun?
Evet.
Taslak defterimde ufak ufak çalışıyorum.
Anladım.
O zaman
sence önce hangisi olacak? Resminde kelebekler mi uçacak
yoksa
bu hastaneden çıkacak mıyım?
Kapı.
Önce kimin kapıyı bulacağına bağlı.
-Doğru. -Evet.
Kapıyı hemen bulalım da, birlikte çıkıp gidelim.
Tamam.
Bayan Yoo.
Bayan Yoo Seon-hae?
Bayan Seon-hae tuhaf davranıyor.
Uyanmıyor.
En son ne zaman onunla konuştun?
Dün akşamüstü.
Yoksa…
Ziyaretçiye hazır olsak iyi olur.
Ne? Kim geliyor?
Bay Kan Pil-ong geçen sene o ziyaretçi yüzünden çok çekti.
Biliyorum. O ziyaretçi hep bir kişiyi seçer ve onu takip eder.
Tanrım, kim o ziyaretçi?
Yoksa…
Hayalet mi?
"Ben" mi?
"Ben."
Bu cümledeki "ben", muhtemelen Do Hui-jae.
Yani bu not, bir bakıma
kelebeğin uyarısı.
Evet.
Acaba notlarda ne yazıyordu?
Hiçbir yerde tasarımı aynı olan boş bir not defteri görmedim,
yani
bunları o yazmadı.
Onları bir başkasından almıştır.
Hep bir şeyler döndüğünü düşünmüşümdür. Nedeni bu muymuş?
Bu hastanede kimseye güvenme.
Bana bile güvenme.
Ve şimdilik Sang-tae'yi hastanede yalnız bırakma.
Sang-tae.
Vardiyam bitene kadar burada bekleme.
-Direkt eve git, tamam mı? -Tamam.
Telefonun hep yanında olsun. Bir yabancı seninle konuşursa…
Ben bebek değilim. Neden durduk yerde bebekmişim gibi davranıyorsun?
Hiç. Sadece korktum…
Ben korkak değilim, tamam mı?
Şuna bak.
Kelebek çizmek için çok alıştırma yaptım.
Kapıyı da Bay Kan Pil-ong'dan önce bulacağım.
Artık kaçmayacağım. Bitti.
Artık bizi sen mi koruyacaksın?
Tabii. Artık iki tane küçük kardeşim var.
Senin ve Mun-yeong'un ağabeyiyim.
Sizi korumak ve güvende tutmak zorundayım.
Merhaba.
-Öğle yemeği yedin mi? -Evet, az önce. Sen?
Sang-tae'yle yedim.
Çalışırken Seung-jae'den
veya Bay Lee'den yanında durmalarını
isteyebilir misin?
Yazarken ilgi dağıtıcı şeyleri sevmem.
Kapıyı kilitledin mi?
Yabancıları içeri alma.
Ne hoş.
-Hoş olan ne? -Benim için endişelenen birinin olması.
Seni endişelendirecek şeyler yapmalıyım.
Merhaba tatlım.
"Tatlım" mı?
Kim lan o karı?
Kimse. Merak etme. Yazmaya odaklan.
Kahretsin.
Sesi genç bir kız gibi geliyordu.
Ben neredeyim?
Bildiğin gibi, burası OK Akıl Hastanesi.
Yine hastanedeyim.
Yine dayak yedikten sonra ambulansla mı getirildim?
Tanıdığım birine benziyorsun.
Ben, hasta bakıcı Moon Gang-tae'yim.
Seongjin İlkokuluna gidiyorum. 1. kademe, 2. sınıf, öğrenci numarası 13.
Adım, Yoo Seon-hae.
Birinci kademeysen sekiz yaşında mısın?
Evet. Bu arada, tuvalet nerede?
Buradaymışsın. Her yerde seni aradım.
Çişim var. Tuvalete gitmeliyim.
Yerini sana göstereyim. Hadi.
Kime benzediğini buldum!
Park Nam-jung'a benziyor. Park Nam-jung!
Yakışıklı bir adam.
Kişilik bölünmesi rahatsızlığı var.
BİRDEN FAZLA KİŞİLİĞİN YAŞANMASI
Çoklu kişilik mi?
Evet.
Çocukken istismar edilmesiyle ortaya çıkmış.
Acıyor.
O zamanlarda ebeveynler çocuklarına vursa bile
herkes bunu normal sanırdı
çünkü bir disiplin yöntemi olarak görülürdü.
Ama bu çocuk istismarıdır.
Şimdi ne yapalım?
-Ne yapalım? -Çoklu kişiliklerini
bir savunma mekanizması olarak geliştirdi
ama ebeveyni onun ele geçirildiğini düşündü
ve onu mahallelerindeki bir şamana sattı.
Yani
o gerçek bir şaman değil mi?
Psişik veya ele geçirilmiş değil, yani söyledikleri çıkmıyor.
Müdür O, falını baktırmak için gittiğinde ona rehberlik yaptı
ve hastaneye yatırdı.
-Byeol, lütfen Müdür O'yu ara. -Tamam.
Efendim, 203 numaralı odadaki Bay Ko Dae-hwan…
Bu odada başka hastalar da var.
Onu yastıklı odaya almalıyız.
Tamam efendim.
Ben geldim!
Sang-tae, bir saniye gelir misin?
Tamam.
Ko Mun-yeong, bana günümün nasıl geçtiğini
sormalısın.
Patronun olduğumu unutma.
Onlar benim taslaklarım.
Bu, benliği olmayan çocuk mu?
Evet.
Bu da boş teneke gibi olan duygusuz prenses mi?
Evet.
Şu da kapana kısılmış adam.
Ne düşünüyorsun? Sevdin mi?
Hayır, hiç sevmedim. Tekrar çiz.
Neden?
-Neden tekrar çizmem gerekiyor? -Görünüşlerini beğenmedim.
Şuna bak. Boyunları 180 derece dönmüş.
Enseleri görünüyor.
Hayır, enseleri değil. Gördüğün yer suratları.
Mavi yuvarlaklar suratları mı?
Peki yüzlerindeki organlar? Bunlar çöp insan mı?
Suratlarında ifade yok.
En önemli iki unsur, karakterler ve verdikleri mesaj.
Çirkin suratlarla masalımı mahvedeceksin…
Zor.
Benim için yüz ifadesi çizmek
çok zor.
Zor geliyor.
Yüz ifadesi kartların var ya.
"Kızgın, tedirgin, mutlu."
Kartlardakini kopyalasan?
Onları kopyalarsam benim çizimim olmazlar.
Benim işim olmazlar.
O zaman tekrar çalış.
Sen bir gözlemcisin.
Kardeşinin suratına boş boş bakma.
Başkalarının yüzlerini gözlemle ve çalış.
O zaman kendi yüz ifadesi kartlarını yapabilirsin.
Bir hafta içinde hallet.
-İşin bitti mi? -Evet.
Konuşabilir miyiz?
Bay Ko Dae-hwan hakkında.
Büyük ihtimalle birkaç gün içinde vefat edecek.
Müdür O, Bayan Ko'yu arar
ama sen ona daha yakınsın.
Ona haber vermelisin. Kendini akli olarak hazırlasın.
Tamam, söylerim.
Biraz daha dayanır sanıyordum. Onun için çok üzüldüm.
Hemşire olarak çok üzüldüm. Bayan Ko için kahredici olmalı.
Onu rahatlatmaya çalış.
Tamam.
Bekle Ju-ri!
Arabanı almadığını fark ettim.
Bu saatlerde döneceğini düşündüm ve otobüs durağında bekledim.
Benimle konuşmak mı istiyordun?
Hayır.
O zaman neden bekledin?
Şey…
Saat geç oluyor.
Evin önündeki birkaç sokak lambasının kapalı olduğunu fark ettim.
Ayrıca bu bölgede mahalle bekçisi yok.
Aklıma sen geldin.
Kör randevu yalandı.
Ama babamdan dolayı her ay
kör randevuya çıkacağım doğru.
Babam geç çocuk yapmış. 90 yaşında. Yok.
Bu yıl 91 veya 92 miydi neydi?
Neyse, beni çok yaşlıyken yapmış ve…
Song Hye-kyo gerçekten senin tipin mi?
Hayır, alakası yok.
Benim ideal tipim…
Nasıl söylesem?
Hayat zorlaşınca dayanabileceği biri olurdu.
Hayat zorlaşınca bana dayanabilecek biri.
Bana yakınabilir.
Ama bu bile hoş görünür…
Babası sağ olsaydı…
…ve onu kızım olarak görürüm…
"Kızın" mı?
Sapık mısın?
Hayır. Beni dinle Ju-ri.
Baban gibi yanında olmak istiyorum.
O adam olmak istiyorum…
Ju-ri!
Meşgul müsün?
Meşgul olsam da seninle oynayacak vaktim hep var.
-Olay örgüsü hazır mı? -Evet, aşağı yukarı.
O üç kişi kaybettikleri şeyleri
buluyorlar mı?
Masalın sonunu mu açıklayayım?
Hayır, sadece merak ettim.
Ben de.
Bugün sana "tatlım" diyen kız.
O kimdi?
Senden 13 yaş büyük bir hasta.
Anladım. Sesi çok küçük geliyordu.
Masal okuma yapabilir.
-Ko Mun-yeong. -Evet?
Baban…
-Görünüşe göre… -Biliyorum.
Müdür O beni aradı.
Bilinci hâlâ yerindeyken gelip onu görmemi söyledi.
Saçmalık.
Ebeveynlerin yaptıkları kötülükler
ölmeden önce otomatik olarak af mı edilir?
"Günahların affedildi."
Çocuklarından bunu duymadan önce son nefeslerini veremezler mi?
Sonra
pişman olmayacağına emin misin?
Midas'ın Kulakları.
İnsan rahatlamak için içindekileri dökmeli, dedin.
Bir daha
babanla konuşma fırsatın olmayacak.
Rahat olacak mısın?
Umurumda değil.
Pişman olacak veya ona söyleyecek bir şeyim yok.
Küçükken nefret ettiğim
bir masal vardı.
İki Kız Kardeşin Hikâyesi.
Hikâyedeki babadan nefret ederdim.
Üvey anneleri kızları istismar etse de,
kızlar ölümün kıyısında olsa da
adam bunları görmezden gelirdi.
İhmal eden
ve istismarı göz ardı eden kişi istismarcıdan daha kötüdür.
Bu iki kız kardeşi
babaları öldürdü sayılır.
-Senden nefret ediyorum. -Tanrım.
-Seon-hae! -Efendim, lütfen sakin olun.
Lütfen!
-Nefretimsin baba. -Seon-hae.
-Senden nefret ediyorum. -Bir kere olsun yardım et!
Lütfen Seon-hae! Lütfen…
Neler oluyor?
Kızın açıkça reddetti.
Karaciğerini sana bağışlaması için onu zorlarsan
polisi aramak zorunda kalırız.
Seon-hae'nin babasıyım.
Öz babasıyım.
Ne olmuş? Karaciğerini sana bağışlamak zorunda değil!
Tanrım.
Efendim, lütfen bir seferlik yardım edin.
Karaciğer nakli olmazsam ölebilirim.
Eşin, kızını döverek öldürmek üzereyken neredeydin?
Görmezden geldin.
Kızının yardıma ihtiyacı vardı ama ele geçirildi, dedin
ve onu bir şamana sattın. Onu terk ettin!
Çünkü o zaman çok saçmalıyordu…
30 yıl boyunca ona bir yabancı gibi davrandın. Şimdi bu ne?
Gerçekten yaşamak istiyorsan
benim değil, kızının önünde diz çök!
Acıyor.
Karnım da ağrıyor.
Sırtım da.
Ağrıdan uyuyamıyorum.
Hiç babandan yardım istedin mi?
Bana hiç yardım etmedi.
Hiçbir şey bilmiyormuş gibi davranır.
Seon-hae.
Onu kovup bir daha hiç dönememesini sağlayayım mı?
Yoksa
ona söyleyeceklerini söylerken yanında durup
seni güvende mi tutayım?
Lütfen beni güvende tut.
Seon-hae.
Senden nefret ediyorum baba.
Annem beni döverken
sen çıktın gittin.
Senden yardım istedim.
Ama sen gittin.
Beni korumadın.
Bana vuran kişi annem olabilir
ama senden daha çok nefret ediyorum.
Ele geçirilmemiştim.
Ama beni bir şamana sattın.
Seni bekledim, durdum.
Gelip beni almanı bekledim.
Senden nefret ediyorum baba.
Senden çok nefret ediyorum baba.
Bir daha babanla konuşma fırsatın olmayacak.
Sonra
pişman olmayacağına emin misin?
Sinirlisin.
"Lanet olsun, çok sinirliyim."
"Lanet olsun."
Peki bir insan
hoşuna gitmeyince?
"O adamı hiç sevmiyorum."
Peki kızgın olunca?
"Çok kızgınım! Lanet olsun."
Neden hep aynısın?
Tek yaptığın bağırmak.
Ödevine yardımcı olayım derken
sanırım yüz felci geçireceğim.
-Tanrım. -Tanrım.
Gir.
Bay Moon, beni istemişsiniz.
Evet. Merhaba.
Haftaya bitmesi gereken bir ödevim var.
Yüz ifadelerini çalışıp çizmem gerekiyor.
Sen sanat yönetmenisin.
-Bana yardım edebilir misin? -Yapma.
Tabii ki. Seve seve. Ne yapayım?
-Gel, otur. -Tamam.
Teşekkürler.
Bana bak.
Sevimli bir yüz ifadesi yapar mısın?
-"Sevimli bir ifade" mi? -Evet.
Çok tatlı.
Çok zor. Tuhaf.
Lütfen sevimli bir ifade yap.
Mola verelim.
-Çok zor. -Üzgünüm Bay Moon.
Görüşürüz.
Hoşça kal.
Selam.
Şimdi mi?
Neden içmek istediğini bilmiyorum.
Gang-tae bu gece çalışıyor.
Ben de seni çağırdım.
Keyfin pek yerinde değil gibi.
Babandan dolayı mı…
Kralın kulakları eşek kulakları!
Bunu yapmak için seni çağırdım.
İçimde tutmak istemedim.
O zaman bugün sarhoş olmamalıyım.
Ju-ri.
Evet?
Annenin kızı
olarak doğsaydım
ve sen de babamın kızı olarak doğsaydın
sence ne olurdu?
O zaman annem kesin
kaba olduğun için seni öldüresiye döverdi.
Haklısın.
Ju-ri aradı, geç geleceğini söyledi.
Bu akşam içiyor.
İçiyor mu?
İçmemeli.
Kiminle içiyor?
-Mun-yeong'la. -Tanrım.
Birlikte olmamalılar.
Bırak takılsınlar.
Onlar arkadaş. Kendileri halleder.
İnşaat işçileri için yemek yaptığım zamanlarda
Ju-ri hayatında ilk defa bir arkadaşını getirdi
ve o, Mun-yeong'du.
Çok zayıf ve küçüktü.
Ama kocaman bir kâse pilav yedi.
Sanki ilk defa sıcak bir kâse pilav yiyor gibiydi.
Ailesiyle arasında bir şey olmuş sanırım.
Emin değilim.
Tek bildiğim
zor bir çocukluk geçirdiği.
Uyanık mısın?
Bir bardak su ister misin?
Ben
çok kötü bir şey yaptım.
Ama
af dileyebileceğim kimse yok.
Ben
eşimi öldürdüm.
Kimi öldürdün?
Kadın
birini öldürdükten
sonra bile şarkı mırıldandı.
Glioblastomun var.
Bu, kötü huylu bir beyin tümörü, yani hayatta kalma şansın
çok düşük.
Tümörün boyutu büyüdükçe
algı ve bellek bozuklukların başlayacak.
Tanrım, bugün keyfin yerinde gibi.
Evet, keyfim çok yerinde.
Dün akşam 20,00 civarında 40 yaşlarında bir kadın
Oji-gun, Seongjin'de boynundan bıçaklanarak öldü
ve polis, vakayı soruşturmaya başladı.
Olay anında kurbanın oğlu yanındaydı
ama psikolojisi dengesiz olduğu için
polis kesin bir ifade almakta zorlanıyor.
Seongjin Şehri polisi, kurbanın öldürüldüğünü farz ediyor.
-Ama bir delil bulamadılar… -Yeni temizlikçi kadın.
Bugün neden gelmedi?
Artık gelemeyecek.
Sınırını aşmamalıydı.
Sendin, değil mi?
Sen yaptın, değil mi?
O kadını öldürdün mü?
Korkma. Kimse bilmiyor.
Eğer
ben ölürsem
kızım
Mun-yeong,
senin gibi bir canavar olacak.
Lütfen…
Geber canavar!
O gün
onu öldürdüğümden eminim.
Bayan Park, bir şey…
Hayır, her şey yolunda.
Mun-yeong…
Mun-yeong
her şeyi
gördü.
O kadını
öldürdüğümde oradaydı.
Daha küçücük bir kızdı
ama her şeyi gördü.
Baba.
Neredeydin?
Ben…
Uyuyamadım.
Baraj gölünde balık tutmaya gittim.
Mun-yeong
her şeyi biliyor.
O yüzden mi
kızını da öldürmeye çalıştın?
Hayır.
Mun-yeong'un da
annesi gibi
canavara dönüşebileceğinden korktum.
Bu yüzden yaptım.
Kızım
yanlış bir şey yapmadı.
Suçlu benim.
Annemden
çok korkuyordum.
Hep iyi bir evlat olmaya çalıştım.
Annemin benden nefret etmesini istemedim.
Kimse beni kurtarmaya gelmedi.
Bir kişi dışında.
Onunla kaçmak istedim.
Ama annemden dolayı kaçamadım.
Peki baban?
Senin yanında değil miydi?
Annem beni kendi tarzında yetiştirirken
babamın benim için yaptığı tek şey
bir keresinde
bana masal kitabı okumak oldu.
"Masal kitabı" mı?
Ama Ju-ri…
Bunu sadece bir kez yapmış olabilir
ama o anı asla unutamam.
Söylemeliyim ki yaşadığı onca şeye rağmen Bayan Ko
düzgün bir gelişim göstermiş.
YASTIKLI ODA
KO DAE-HWAN
Bana bakmayı kes.
Üzgün suratın mı bu?
Hayır.
Tatlı suratım.
Üzgün olduğun için utanmana gerek yok.
Üzgün değilim.
Hayır, bence yalan söylüyorsun.
Sang-tae.
Yalan söylediği anlaşılıyor.
Gidelim mi?
KO DAE-HWAN
Acıktım.
-Bir şeyler yiyelim mi? -Jjamppong istiyorum.
Hayır.
Gang-tae'nin soya sosunda pişen bıldırcın yumurtasıyla pilav istiyorum.
Bayan Kang yaptı.
Soya soslu bıldırcın yumurtasını harika yapar.
Gang-tae de harika yahni yapar.
Ama mezelerinin tadı
iyi olmuyor.
"Ormanın derinliklerindeki bir şatoda
çok güzel bir prenses doğmuş.
Kral, kızını çok seviyormuş.
Doğumunu kutlamak için bir parti düzenlemiş
ve 12 büyücü davet etmiş."
Demek ki ben de bir prensesim.
Ormanın derinliklerindeki bir şatoda yaşıyorum.
Elbette.
Kızımın da prenses olması için
bu kocaman şatoyu diktim.
Bakalım.
"Bütün ülke, prensesin doğumunu kutlamakla meşgulmüş.
Ama davet edilmeyen kötü büyücü
aşırı sinirlenmiş ve doğum günü partisini basmak için
direkt şatoya gitmiş."
Evet.
Hastalıktan öldüğünü biliyorum
ama uzun bir hayatı oldu.
O kadar da kötü değil.
Saçmalık bu.
Herkesin ölümü üzücüdür.
Tanrım.
Söylemeliyim ki
Mun-yeong'a dayanak olacak
iki ağabeyinin olması beni rahatlatıyor.
Tanrım.
Hastanedeki herkesin canı bir süre sıkkın olacak.
Orada en uzun kalan hasta olduğu için eminim
insanların morali biraz bozulmuştur.
Merhaba Gang-tae.
Evet, tabii ki. Gelip alabilirsin.
Cenazeden yeni dönmüş birine bunu söylememeliyim, biliyorum.
Ama sanki kocası için, annesinin evinden yemek almaya gelmiş
sinir bozucu bir kız evlat gibisin.
İşte bu kadar.
İyi misin?
-Ben mi? -Evet.
Her nedense
seni ne zaman görsem bunu sorasım geliyor.
İyiyim.
İyi olacağım.
Ama annemin
mutlu olmak için çok çabalamam konusunda
görüşlerini bilmiyorum.
Bu nasıl bir saçmalık?
Ebeveynine yapabileceğin en büyük kötülük, sırf içine sinmiyor diye
mutlu olmaya çalışmaktan vazgeçmektir.
Anneni mutlu etmek istiyorsan
şu andan itibaren mutlu olmak için elinden geleni yap. İşte.
Al bakalım.
Teşekkürler.
Yemeğini afiyetle yiyeceğiz.
Güzel çıkmamış mı?
Güzel.
Beğendim.
Bu evi
satmalı mıyım?
Neden?
En baştan
başlamak istiyorum.
İyi bir fikir.
Evi satacağım, Bay Lee'nin
yayınevi açmasına yardım edeceğim.
Artan parayla da karavan alacağım.
Sang-tae'nin işi, resmine kelebek çizince bitmiş olacak.
Sen de hastanedeki işini bırakmalısın.
Sonra üçümüz, varış yeri belli olmayan bir geziye
çıkabiliriz.
Tamam, öyle yapalım.
Madem para harcayacaksın,
bana birkaç güzel takım elbise alsan,
Serengeti seyahatimi ödesen
ve bana bir otel odası tutsan olur mu?
Hayatımın sonuna kadar bana baksan nasıl olur?
Jigolo olmaya çalışma. Sana uyumlu değil.
Hey.
Dürüst ol.
Ne hakkında?
Asıl yapmak istediğin ne?
Hayalin ne?
Hayır, boş ver.
Neden? Hayalin yok mu, bana mı söylemek istemiyorsun?
Ben…
…okula gitmek istiyorum.
Akşam okulu bile olur.
"Okula" mı?
Okul…
-Hayır. -Neden?
Okulundaki kadınlar başına üşüşür. Buna izin veremem.
İlla okula gideceksen internetten ders al.
Peki ya sen? Neden masal yazarı oldun?
Ben mi?
Çünkü en iyi o dünyayı tanıyorum.
Babamın yaptırdığı bu şatoda
gerçek bir prenses gibi büyüdüm.
Bir prensesin yaşamı
sandığından çok daha zordur.
Tek mutlu kısmı, sonudur.
Lanet olsun.
En önemlisi
mutlu
bir son.
OK AKIL HASTANESİ
Bugün kelebek çizeceğim.
Yapabilirim.
-Sabırsızlanıyorum. -Tamam.
Dersten sonra sizi bekleyeceğim.
Eve birlikte dönelim.
Tamam.
Sonunda çizmiş.
Merhaba.
Sang-tae.
Kapını sonunda bulmuşsun. Tebrikler.
-Kapımı mı? -Evet.
-Çizimin. -Çizimim mi?
Merhaba.
Ne…
Hayır. Bu…
Bu…
Onu ben…
Onu ben çizmedim.
Bu…
Bu… Tanrım. Hayır.
Annem…
Annemi öldüren kadının üstünde bu kelebek vardı.
Kelebek! O kelebek!
Bu…
O kelebek…
Eski Yunancada kelebek,
psyche demek.
Hangi kelimenin psyche kelimesinden geldiğini biliyor musun?
Psikopat.
Ne düşünüyorsun?
Bu kelebek eşsiz.
Güzel görünüyor muyum?
Neden…
O kelebek neden orada?
O kelebek…
O kelebek annemi öldürdü.
Hayır.
O kelebek annemi öldürdü.
-Ben çizmedim. -Mun-yeong.
-O kelebek annemi öldürdü. -Hayır.
-Ben çizmedim.
Bu doğru değil.
Değil mi?
Doğru olmadığını söyle.
Mun-yeong.
Lütfen.
Doğru olmadığını söyle.
Lütfen…
Mun-yeong.
Doğru olmadığını söyle!
Mun-yeong…
Benim için sadece Ko Mun-yeong.
O mutant kelebeğin
eşi benzeri yok.
Buradaydı, eminim.
Sang-tae.
Korkuyorum.
Sizden büyüğüm, ikinizi de koruyacağım.
Vasinizim.
Bana gel.
Anne.
Çok üzgünüm.
-Arabayı durdur. -Mun-yeong.
-Durdur, dedim! -Mun-yeong!
Sang-tae.
Alt yazı çevirmeni: İlkim Sezen