KING THE LAND
RESUME
Ikaw ba 'to?
Medyo tumaba ako.
Hindi ko kailangan ng malaking suweldo.
Sana di ko kailangang tumayo maghapon. Madaling sumakit ang mga paa ko.
- Excuse-- - Saan tayo kakain?
Komunikasyon ang susi sa mahusay na hotel concierge.
- Magagawa mo bang makipag-usap… - 'Wag kang mag-alala.
Matatas akong mag-Korean.
Political science at international relations ang kinuha ko.
Pangungunahan ko ang usapan
para sa kapakanan ng mga guest…
'Wag kayong tumingin sa 'kin. Nahihiya ako.
Excuse me…
2015 KING HOTEL TRAINEESHIP INTERVIEW
Number 511, pumasok ka na.
Ano'ng mayro'n kay Number 511?
Hindi ba kailangan natin ng bachelor's degree?
Pasensiya na.
Baka hindi lang napansin sa resume screening.
Ako po si interviewee number 511,
Cheon Sa-rang.
2015 KING HOTEL TRAINEESHIP INTERVIEW
Hilig mong tumugtog ng piano.
Puwede bang gawin mo sa 'min?
- Ngayon po? - Oo, ngayon na.
Pero wala pong piano rito.
Alam ko.
INTERVIEWER
Hilig mong tumugtog ng piano,
pero "Chopsticks" ang tinugtog mo.
Hilig ko po, pero di ako dalubhasa.
Di ako gano'n kagaling, pero masaya ako sa pagtugtog.
Puwede ka bang ngumiti?
Uy.
Ginawa mo talaga 'yon?
Oo. Ano ba dapat ang ginawa ko?
Pero King Hotel 'yon.
Dapat Beethoven man lang ang tinugtog mo.
Magaling.
Pasado ka na.
Salamat, ma'am. Pagbubutihin ko po.
Beethoven man o Mozart, hindi na mahalaga 'yon.
Dapat may bachelor's degree para sa mga one-month trainee.
Bakit ka pa nagpunta sa interbiyu kung gano'n?
Wala lang.
Iniisip ko lang kung paano ang interbiyu sa pinakamagandang hotel.
Ngayong alam mo na, sumama ka na sa 'kin sa duty-free shop.
'Wag ka makinig sa kaniya. Mag-flight attendant ka na lang kasama ko.
Ayoko, sa hotel ako magtatrabaho.
Bakit naman?
Basta, gusto ko ang mga hotel.
Higit pa sa akin?
Hoy, mas gusto mo ang mga club kaysa sa 'kin.
Nakakasama ng loob, ha.
Paano mo nasasabi 'yan?
Wala na akong magagawa.
Tara. Mag-clubbing tayo.
Ngayon na?
Saan tayo pupunta?
- Tara na! - Ano ba'ng sinasabi mo?
Pasensiya na.
Kanina pa kita pinagmamasdan.
Gusto mo ba ng maiinom?
Pasensiya na.
May mahalaga kasi kaming pinag-uusapan.
Ibigay mo na lang sa akin ang number mo.
Hoy.
Ayos na.
Tatawagan kita.
Hoy, bakit mo binigay ang number mo sa di mo kilala?
Anong di ko kilala? Magkakilala na kami ngayon.
Sinabi ko na sa 'yo, dapat may pagmamahal muna bago ang relasyon
kaysa magsisi sa huli.
Uy, wala namang proseso ang pag-ibig.
Hindi ko na mahintay na malaman kung sino
ang mapapakasalan mo sa ganiyang klase ng pag-iisip.
Nasisiraan ka na ba?
Bakit ako makokontento sa iisang tao habambuhay?
Nakakatakot isipin 'yan. Tara na.
Tara.
Kayo na lang. Pagod na pagod na 'ko.
- Kaya ka nga magka-clubbing. - Kasi…
Kagagaling mo lang sa flight. Dapat magpahinga ka na.
Mas ayos ang walang tulog kaysa ilang oras ang tulog. Hawakan mo siya.
- Wala ako sa kondisyon ngayon. - Hay, naku.
Gusto ko nang sumayaw.
Sino 'to?
Hello?
Oo, ako nga si Number 511, Cheon Sa-rang.
Ano?
Talaga?
Ako?
Pero bakit?
Hindi, hindi 'yon ang ibig kong sabihin.
Opo, salamat po.
Bakit? May problema ba?
Ano'ng nangyari?
Pumasa ako.
Tinawagan ako ng King Hotel!
Congratulations, Sa-rang!
- Hello? - Maling lugar ang nilapagan mo.
- Ano? - 'Yong katabing gusali dapat.
Dito!
EPISODE 1
Ang pinakamahalagang katangian ng isang intern
ay hindi ang pagiging magaling sa trabaho.
'Yon ay ang pagkakaro'n ng huwisyo.
Kahit gaano ka pa kabilis o kasipag magtrabaho,
tapos ka kung di ka marunong mag-isip.
Tapos.
Gaya na lang ang mahuli sa pagpasok sa unang araw ng trabaho
at sasabihing, "Akala ko 'yong katabing gusali."
Anong klaseng dahilan 'yan?
Ano ka ba…
Saan mo binili ang sapatos mo?
Binili ko po sa Milan.
Milan?
Galing sa Milan ang suit at sapatos mo.
Aakalain na mayaman ka.
- Dapat tumawa rin kayo. - Opo, sir.
Dapat nakikitawa rin kayo ngayon para masabing nakikisama kayo.
Sige. Mula ngayon, tuturuan ko kayo kung paano maging…
Peke ito, di ba?
Hindi po.
Totoo 'yan?
Tingnan mo ang sarili mo. Naku. Sandali.
Magkano ang bili mo sa suit?
Mayaman ka ba?
A…
- Hindi po. - Kita mo? Sabi ko nga.
Tingnan mo 'to.
Parang mayaman kung umasta.
Sinisira mo na ang sarili mo.
Ito ang tinatawag na di nag-iisip.
Habang hawak ko kayo,
wala kayong ibang gagawin kundi sumunod sa mga utos ko.
- Opo, sir. - Lakasan n'yo. Nakuha n'yo?
- Opo, sir! - Opo, sir!
SALES SUPPORT TEAM INTERN GU WON
Unang internship mo, tama?
'Wag kang mahuhuli bukas.
Hindi ako nahuli.
Huli ka na pag eksaktong oras ka pumasok.
Mas maaga ka dapat ng kalahating oras, kuha mo?
Bakit ang kaswal mong magsalita?
Kasi magkatrabaho tayo.
Magkasama nating haharapin ang malupit na mundong ito.
'Wag ka lang paupo-upo. Umayos ka, kumilos ka.
Ano'ng gagawin? Wala naman.
Dapat umarte kang may ginagawa.
Heto, calculator, pindutin mo.
Sabi ko, ayusin mo ang pag-upo.
At narinig mo siya kanina, di ba?
Hindi ka dapat nagsusuot ng mamahaling suit at relo.
Dapat luma lang ang isuot mo, gaya ko.
Kailangan ba? Bakit?
Kabastusan ang magsuot ng mas mahal kaysa sa bisor mo.
Puwedeng kang magyabang sa labas ng trabaho.
Hindi ko ipinagyayabang 'yon.
Naku. Wala ka talagang alam.
Iisipin ng iba, nag-parachute ka kaya mo nakuha ang trabahong ito.
Tama ka.
Gumamit ako ng parachute papunta rito.
Ano?
Kailangan kong magmadali galing sa Jeju Island.
May problema ba?
Masisiraan ako ng ulo sa 'yo.
Makinig kang mabuti.
Panlimang internship ko 'to.
Kung ganiyan ka umasta,
hindi ka makakakuha ng trabaho kahit bilang contract worker. Kaya umayos ka.
- Mga intern! - Opo, sir. No Sang-sik reporting.
- Mga intern. - Opo, narito po si No Sang-sik.
Bakit ikaw lang?
- Isang intern lang ba ang kinuha namin? - Hindi po, sir.
Akala ko ako lang ang tinatawag n'yo.
Saan ka pupunta? Tawagin mo siya.
- Tama. - Ano'ng ginagawa mo?
Ano? Ano'ng ginagawa niya?
Kailangang nakaupo siya pag nagtatrabaho.
Aba. Tumayo na siya.
Tingnan mo kung gaano siya kakalmado.
Astig. Akala ko ikaw si chairman.
Ito kasi ang una niyang intership.
Tutulungan ko na lang siya.
- Tulungan mo rin ako, pakiusap. - Opo, sir.
- Sa general affairs. - Sige po, sir.
Gawan n'yo ng tatlong kopya bawat isa.
Ilabas mo 'yang kamay mo.
- Gawin n'yo na. Heto. - Opo, sir.
Alis na.
PAANO GUMAMIT NG COPIER
Hindi ka pa rin tapos?
Hindi ako marunong gumamit nito, kaya inaalam ko pa.
Bakit hindi ka marunong niyan?
Kasi hindi pa 'ko nakagamit nito.
Mayaman ka ba?
May mga tagasilbi ka ba na gumagawa ng mga ito para sa 'yo?
At saka, scanner ito. 'Wag ito ang gamitin mo.
Ganito. Pindutin mo lang 'to.
Kailangang palitan natin ang toner cartridge.
- Ano'ng ginagawa n'yo rito, mga intern? - A, sir?
Kailangan na pong palitan ang toner cartridge.
Hay, matagal na naming pinapapalitan 'yan.
Mahina lang ang sensor niyan. Alugin mo lang.
- Aalugin? - Oo, alugin mo.
Sige, sir.
Ang cute. Ganiyan ka ba talaga kahinhin?
- Alugin mo nang mabilis. - Paano kung sumabog ito?
- Sabi ko, alugin mo nang mabilis. - Sige, sir.
- Ganiyan nga. Magaling. - Opo, sir.
- Sige pa. - Opo, sir.
- Sige pa. - Sige pa.
Buwisit. Sino'ng sumira sa copier?
Hay, naku. Ano'ng ginawa n'yo?
Masisiraan ako ng ulo sa inyo.
- Sino ang may gawa niyan? - Buwisit.
Pasensiya na po.
Inutusan po ako na alugin 'to, kaya…
Hindi naman gano'n kamahal 'yan.
Dapat pinalitan n'yo na ng bago.
Nasa '80s pa ba tayo? Bakit kailangang alugin mo 'yan?
Ano po, kasi…
Ang dami mo pang sinasabi matapos kang gumawa ng problema. Manahimik ka lang.
Sorry po.
Bakit ba sila tumanggap ng tanga na gaya mo?
- Linisin mo ang kalat! - Opo, sir.
Bakit ka nagso-sorry? Wala kang ginawang mali.
Siyempre nagkamali ako.
- Kasalanan ko ang lahat. Bakit… - Paano?
Hoy.
Ano'ng sinabi mo?
Sabi ko, hindi kasalanan ni Intern No Sang-sik.
Bakit hindi?
Sumunod lang siya sa inutos sa kaniya.
Kung di maganda ang kinalabasan no'n,
di ba ang taong nag-utos ang siyang may kasalanan?
Tumigil ka.
- Ano? - Naniniwala ako na hindi tamang
basta manisi na lang na di man lang inaalam ang dahilan.
At nangyari lang naman ito
kasi hindi pinalitan ang copier na dapat ay matagal nang pinalitan.
Kaya kasalanan talaga ng kompanya.
Ang lakas ng loob mo bilang intern na akusahan ang kompanya.
Alam ng kahit sinong intern ang tama at mali.
- Buwisit ka. - Pasensiya na.
Hindi marunong mag-isip ang lokong ito.
Linisin mo ang kalat na 'to at lumayas ka na.
At 'wag ka nang papasok sa trabaho simula bukas.
Hindi, kailangan kong magtrabaho.
- Pasensiya na. - Sige.
- Gagawin ko 'yan. - Ano?
Ano'ng gagawin mo?
Tigil! Saan ka pupunta?
- Sabi mo linisin ko ang kalat. - Oo, dito.
Hello, ako ito.
Puwede kang magpadala ng mga tagalinis sa sales support team?
Oo.
At kailangan nang palitan ang copier.
Sige.
- Magpapadala raw siya. - Sino?
Ng mga tagalinis.
Sino ang may sabi niyan?
- Si Director Choi. - Si Director Choi?
Si Director Choi…
Ang nag-iisang Director Choi dito
ay ang nagtatrabaho sa opisina ng sekretarya ng chairman.
Tama.
Puwede ko bang malaman kung sino ka?
Isa akong intern,
at ang pangalan ko ay Gu Won.
Gu Won?
Kung ganoon, si Chairman Gu Il-hun ang…
Tama.
Naku.
Naku, ang guwapo mo sa suit mo.
Kung ganoon,
hindi na ako papasok sa trabaho simula bukas gaya ng utos mo.
Hindi, 'wag mong pansinin 'yon. Pasensiya ka na.
Di ka dapat humingi ng tawad. Isa lang akong intern.
Kailangan ko lang sumunod sa utos.
Excuse me, Mr. Choi.
Choi Tae-man, handang maglingkod sa inyo.
Salamat sa 'yo,
naiintindihan ko na kung ano ang di marunong mag-isip.
Magbabago na ako.
Magandang araw, Mr. Choi.
Ano'ng nangyari sa copier?
Nasaktan ka ba?
Ayos lang ako. Kayo na ang bahala rito.
Sandali.
Inutusan akong bantayan ang attendance mo.
Kung aalis ka ngayon, magagalit nang husto ang chairman.
Kanina lang…
Nasesante na ako.
- Hindi, biro lang 'yon. - Aalis na ako.
Won.
Halika ka nga rito.
- Kasalanan mong lahat 'to! - Pasensiya na po.
- Bakit kinailangan mong alugin 'yon? - Pasensiya na po.
Hindi ako puwedeng masesante.
- Kailangang manatili ako rito. - Hindi ako makapaniwala.
Hindi ko alam na kapag inalog ang cartridge ay…
Nagbalik kayo, sir.
Gusto mong sumama sa akin?
- Ako? - Bilang katrabaho,
kailangang malampasan nating magkasama ang malupit na mundong ito.
Sabi mo, kahit contract position, hindi sigurado rito.
Sumama ka sa akin, at magkakaroon ka ng full-time position.
Maglilingkod ako sa 'yo nang buong-katapatan, sir.
- Lilinisin ko pa ba ito? - Ako na'ng bahala rito.
- Sige. - Ayos lang.
- Heto. - Ibigay mo na sa akin 'yan.
- Sana ay magbago ka na. - Salamat.
Halina kayo, sir.
Magbigay-daan kayo.
- Naku, bakit mo… - Wala ka ba sa tamang pag-iisip?
Sinabi kong dapat matuto ka mula sa pinakamababa.
Tapos umalis ka sa unang araw mo?
Hindi ko ginustong umalis. Tinanggal ako.
Kahit ano pa 'yon, sinabi ko na sa inyong di ako para dito.
Babalik na lang ako sa UK.
- Ano'ng gagawin mo roon? - Pa.
Tama na 'yan.
Puwede siyang mag-umpisa paunti-unti pagkatapos niyang mag-aral pa.
Alam ko na magandang matuto mula sa pinakamababa,
pero sobra naman 'yong intern.
Bakit hindi ka man lang kasing galing ng ate mo kahit kaunti?
Kanino ba siya nagmana?
'Wag masyadong malupit sa kaniya. Susubukan ko siyang kausapin.
Puwede tayong mag-usap?
Pumunta ka sa hotel.
Abala lang 'yan.
Dito na lang ako ngayong gabi.
Sino ka para manatili rito?
'Wag kang magkakamali.
Hindi mo bahay 'to.
Tama ka.
Nakalimot ako saglit.
Sa hotel ka muna at umalis ka sa lalong madaling panahon.
Kahit ano pa'ng gawin mo,
susuportahan kita sa pinansiyal.
Kaya 'wag ka nang umaaligid pa rito sa bahay o sa kompanya.
Alam mo,
may pera din naman ako.
Pero salamat sa pagmamalasakit mo sa 'kin.
Muntik na akong madala roon, a.
Nasaan si Won?
Doon daw muna siya sa hotel.
Sinabi ko kumain muna siya bago umalis.
Ang walang-hiyang 'yon.
Di naman siya gaanong napagalitan, pero umalis siya nang di kumakain.
Mahaba pa ang lalakbayin niya.
Lalo lang siyang lalayo kung patuloy n'yo siyang pipilitin.
Mas mabuti sigurong hayaan n'yo muna siya.
Sige.
Siguruhin mo na di mo rin siya pahihirapan.
Ano ang guest?
- Ang guest ay hari. - Ang guest ay hari.
Tama. Ang guest ay hari.
Bakit?
Kasi nagbabayad sila ng service charges sa mga hotel.
At dahil diyan, tungkulin natin na itrato sila na tulad ng isang hari,
at nararapat naman na itrato sila nang ganoon.
Hangad natin ang bigyan sila ng magandang serbisyo,
gayon din ang makuha ang loob nila.
Kailangang kalimutan natin ang ating emosyon alang-alang sa mga guest.
Kung di mo ito kayang gawin, puwede ka nang umalis.
Wala?
Handa na ba kayong lahat na magsilbi sa hari?
- Opo. - Opo.
Nagsisimula sa isang ngiti ang mahusay na serbisyo.
Ito ang pinakamagandang ngiti na tanging King Hotel lang ang makapagbibigay.
Hermès!
- Hermès! - Hermès!
Ang ngiti ang pinakamahusay na sandata at pananggalang.
Napakaganda, Hermès!
- Hermès! - Hermès!
Kumusta, Manager Kim.
Ano'ng nangyari sa sahig?
Nilinis na namin 'yan.
Linisin n'yo ulit hanggang sa maging makintab na sa linis.
Trainee siya.
Kumusta, ako si Cheon Sa-rang.
Maglilibot muna ako.
- Ituro mo sa kaniya ang lahat. - Opo, ma'am.
Walang kuwenta ang ganda mo para sa isang buwang trainee.
- Ano 'yon? - Mawawala ka sa loob ng isang buwan.
Punasan mo ang pawis ng puwit.
"Pawis ng puwit"?
Kung pupunta ka roon,
makikita mo ang magandang pawis ng puwit na iniwan ng mga guest natin.
Ikaw ang maglilinis sa mga 'yon nang isang buwan,
at wala kang iiwan na kahit isang patak hanggang sa napakalinis na.
Opo.
Ikaw.
Hermès!
Hermès.
Dapat 'wag punuin ang lagayan ng cotton swabs at cotton pads.
Mahirap kumuha pag puno.
Kung kakaunti naman, lalabas na wala tayong pakialam.
Opo, sige.
Bakit palangiti ka?
Tinuruan akong panatilihin ang ngiting Hermès ko habang nagtatrabaho.
Sa mga concierge lang 'yan.
Sa hotel pa rin tayo nagtatrabaho.
Nagsisimula sa lobby ang totoong trabaho sa hotel.
Sportswear ang suot natin, sila nakauniporme.
At isang buwan ka lang naman dito. Hindi mo kailangang masanay sa Hermès.
Dapat pagbutihin ko pa rin habang narito ako.
Gawin mo ang gusto mo.
Ano man ang mangyari, hindi mo magagawang makalapit sa lobby.
Ako nga limang taon na nandito, eh.
Kahit papaano full-time ka naman.
Sabagay…
Mas magaling ako sa 'yo sa kahit anong bagay.
Kung tapos ka na rito, lumabas ka na at magpunas kang mabuti roon.
Sige, pupunasan ko hanggang sa sobrang linis na ang lahat.
Maaga tayong gumising bukas para makakain tayo bago ang flight natin.
Pyeong-hwa, humanap ka ng mga sikat na lugar na malapit at magpareserba ka na.
May nakareserba ng almusal sa hotel.
Gusto ko sikat na restaurant.
Humanap ka ng kakaibang restaurant na espesyal ang pagkain sa lugar na 'to.
Opo, ma'am. Hahanap ako ng kakaibang restaurant.
Naka-check in na tayo.
Sino'ng gustong makasama ako sa kuwarto?
Pipili na lang ako.
Sino'ng makakasama ko sa kuwarto?
Sino nga kaya
Eeny, meeny, miny…
Moe!
Ikaw ang nanalo!
Mayroon kang sampung minuto.
'Wag kang magbanyo habang natutulog ako.
- Opo. - Tanggalin ang saksakan ng TV at ng ref.
Hindi ako makatulog pag maingay. Nakuha mo?
Opo, masusunod.
KAKAIBANG RESTAURANT SA JEJU ISLAND
Sinabi ko sa 'yong sensitibo ako, di ba?
Nararamdaman ko ang electromagnetic waves.
Pasensiya na po.
- Patayin mo ang phone mo. - Naka-silent na.
Nararamdaman ko pa rin 'yan.
Salamat. Bumalik kayo ulit.
- Da-eul. - Bakit?
Hindi raw gusto ng manager ang menu sa kapeteriya.
Gimbap ang gusto niyang kainin.
Sige. Babalik din ako.
Pasensiya na. Makikiraan ako.
Isang tuna, dalawang beef,
at isang kimchi rice ball, take out.
Okay, nakuha ko na ang order mo.
Pasensiya na talaga, pero sa tuna gimbap, puwedeng bawasan ang kanin,
dagdagan ng maraming tuna at mayonnaise,
at pakitanggal ang spinach?
Sige.
Pasensiya na talaga ulit, pero 'yong isa sa mga beef gimbap,
puwedeng tanggalin ang sesame oil at carrots?
Ikaw na lang kaya ang gumawa?
Pasensiya na. Maselan kasi sa pagkain ang mga senior ko.
Sige, ngayon lang. Hindi ko gagawin 'yan kung marami akong ginagawa.
Maraming salamat.
Pasensiya ka na talaga ulit.
- Ano na naman? - Kasama ng iba pang sinabi ko,
para sa isang beef gimbap, puwedeng tanggalin ang itlog
at lagyan ng saktong dami ng sesame oil para magkaroon ng kaunting amoy?
- Umalis ka na. Sumosobra ka na. - Pasensiya na.
Tulungan mo naman ako, pakiusap.
- Kailangan kong bumili ng gimbap. - Alis!
Ako na ang gagawa.
Payagan mo na lang akong gumawa. Sige na.
Makikiraan. Pasensiya na.
Narito na ako. Ihahanda ko lang.
Nagpunta na sa kapeteriya ang manager.
Ano?
Paano ang mga ito?
Di mo narinig? Gusto niya ng pork cutlet sa kapeteriya.
Tara na.
Nasaan ang tubig?
- Hello. - Hello.
- Ito ang Alanga. - Ito ang King Hotel.
- Doon. - Sige.
Hindi masosolyunan ng pasensiya mo 'yong problema!
Welcome. Patingin po ng boarding pass.
Nariyan na!
Hindi ako makapaniwala.
Sir, nandito na ako.
Sunod.
Ganito ka ba bumili ng mga damit mo?
Bakit pa ako mag-aabalang lumabas?
Ang sarap talaga maging mayaman.
Ano po ang palagay ninyo rito? Tatlo lang ang ganito sa buong bansa.
Ibigay mo sa akin 'yang tatlo.
Pasensiya na po, pero nabili na 'yong isa.
Kung ganoon, ibigay mo sa akin ang natitira pang dalawa.
Ayos lang ako.
Sobra na kung pareho pa ng damit.
Pero salamat pa rin ako sa ginagawa n'yo.
Pareho ng damit?
Bakit ko gagawin 'yon?
Di ba sa akin mo ibibigay ang isa?
Sa akin 'yon pareho.
At ayokong-ayoko na may kaparehong damit.
Umalis ka na at maghanda ka sa pagpunta sa UK.
Aalis tayo sa loob ng isang linggo. Asahan mo na di na tayo babalik.
Sa UK, agad-agad?
Wala akong passport.
Posible ba 'yon?
Di ka pa ba nakakapag-abroad?
Wala akong pagkakataon para magawa 'yan.
Abala ako sa pagiging intern.
Kumuha ka na agad ng passport.
Oo nga pala, sir, totoo ba talaga na magiging full-time ako?
Paano kung sundin kita at pagkatapos ay maiwan lang ako sa ere?
Hello?
Ako 'to.
Puwede mo bang i-promote si No Sang-sik sa isang full-time position?
Oo, salamat.
Masaya ka na?
Siyempre, sir.
Magandang araw.
Ako si Kim Su-mi, ang front desk manager.
Gano'n ba. At?
Nabalitaan ko na babalik na kayo sa UK.
Agad? Ngayon ko lang din nalaman.
Sobrang sikat n'yo kasi.
Ganoon ba.
Nakakaabala rin minsan ang pagiging sikat ko.
Tawagan n'yo lang ako kung may kailangan kayo bago umalis.
Maaasahan n'yo ako basta sa 'kin kayo tumawag at hindi sa front desk.
Ano'ng mayroon sa mata mo?
- Wala. - Kung ganoon, sige na.
Gaya ng inaasahan sa anak ng chairman.
Kalmado lang siya.
Pero malakas ang dating.
Magaling.
- Magaling. - Pasensiya na, sir.
Puwede n'yo bang hinaan ang boses n'yo?
- Ano? - Nagrereklamo kasi ang ibang mga guest.
Maintindihan n'yo sana.
Routine ko na ito.
Pasensiya na, sir.
Ms. Park Bo-yeon?
Maganda ang paraan ng pakikipag-usap mo sa akin.
- Gusto mo ako, 'no? - Ano?
Ikinalulungkot kong sabihin,
pero hindi ikaw ang tipo ko.
Siya ang tipo ko.
Hoy.
Heto.
Ako pa mag-aabot ng tip mo sa 'yo?
Ha?
Galing 'yan sa may tigre sa likod.
Iba ka talaga. May tip ka na kaagad.
Tigre?
Napansin kong palagi mo akong sinusundan.
Tinatanggap ko ang pahiwatig mo.
Para ito sa mainit na gabi natin na magkasama.
Ang manyak na 'yon.
Nakakadiri.
Buwisit na lalaking pawisin ang puwit!
Excuse me, sir.
Sir?
BILIS
Bakit 'to…
Hoy--
Sir, akala ba n'yo biro lang ang magpunas ng pawis ng puwit ng ibang tao?
Walang karapatan ang taong gaya mo na walang laman ang utak
na bastusin ako.
Kapag inulit mo pa ito,
papatayin kita.
Tandaan mo 'yan, Mr. Manyak.
Ano ba'ng nangyayari…
Sandali. Tumigil ka.
Di mo ba 'ko naririnig?
- Hoy! - Ano'ng ginagawa mo?
Para sa mga miyembro at hotel guests ang lugar na 'to.
Sino ka para sumigaw sa hotel ko?
Hindi pa sa 'yo 'to.
- Ano? - Guest din ako rito.
At sa suite ako naka-check in.
Kung magrereklamo ako, problema 'yon para sa 'ting dalawa.
Dapat maging magalang ka na lang sa guest mo,
Director ng King Hotel?
Aalis din ako kapag handa na 'ko.
Kaya tratuhin mo ako nang tama bilang guest habang nandito ako.
Ms. Gu, nandito pala kayo.
Bakit napasyal kayo rito nang walang pasabi?
Bawal ba ako rito?
Siyempre, hindi po. Kayo po ang may-ari ng buong hotel na ito.
Magandang araw po.
Kumusta ang trabaho sa 'yo?
May kahirapan po kasi unang beses ko, pero masaya po ako na matuto.
Salamat sa pagtanggap ninyo sa akin.
Pagbubutihin ko po.
- Natapos mo na ba ang lahat ng training? - Opo.
Natapos ko na po ang basic training.
Ano ang mga deposit precaution?
Pasensiya na po.
Trainee po siya, kaya di pa naituturo sa kaniya 'yan.
Ang mga deposit precaution ay ang pagkumpirma kung parehas ang pangalan
sa reservation at sa card
at kumpirmahin kung may pirma sa likod ng card.
- Ano ang happy hour? - Ito ay kapag mabagal ang oras
at ang presyo ng mga meryenda at inumin
ay mas mababa o kaya naman ay ibinibigay nang libre
sa mga lugar gaya ng lounge o sa cocktail bar.
Sabihin mo sa akin sa Ingles.
Ang happy hours ay mula 3:00 hanggang 5:00 p.m., at 'wag mag-atubiling kumuha
ng meryenda at inumin sa hotel lounge.
I-promote mo siya sa lobby.
Ano po?
Sandali lang, Ms. Gu.
Dalawang taon lang ang tinapos niya sa kolehiyo.
Ba't mo hahayaang mabulok ang isang magaling na babae?
Kailangang makilala siya.
Isang buwan lang siya rito bilang trainee. Sigurado ba kayo?
- E di, gawin mong isang taon. - Po?
Ang lobby ang mukha ng hotel.
Maganda siyang ngumiti.
Lahat dito ay mahusay mag-Ingles gaya mo.
Kailangang mahusay ka sa dalawang wikang banyaga.
Hindi ka marunong mag-Chinese, 'no?
Mula 3:00 hanggang 5:00 p.m., ang hotel lounge ay nag-aalok
ng meryenda, kape, at tsaa. 'Wag mag-atubili na kumuha.
Kung ganoon, kaya mo rin ang magsalita ng Hapon?
Mula 3:00 hanggang 5:00 p.m., ang hotel lounge ay nag-aalok
ng meryenda, kape, at tsaa.
'Wag mag-atubili na kumuha.
Pangarap ko talaga na maging concierge, kaya nag-aral akong mabuti.
Hindi naman nakabase lahat sa mga wikang banyaga.
Hindi bagay sa lobby ang kagaya mo.
"Kagaya ko," ma'am?
Hindi ka edukada, hindi ka magaling…
at hindi ka maganda.
Kailangan ko pa ba ipaliwanag?
Kaya 'wag kang gaanong papansin, sumunod ka lang sa 'kin. Naiintindihan mo?
Opo, susundin ko lang ang utos n'yo sa abot ng aking makakaya.
Maraming salamat.
PAPA
Basta ka na lang pumasok sa kuwarto ng guest.
Lagpas ka na sa oras ng checkout mo.
- Lumabas ka na. - Lalabas ako.
Hindi mo na kailangang tawagan si Papa. Ako na ang magsasabi sa kaniya.
Napakahusay ng serbisyo ng hotel na 'to.
Dahil ako ang may-ari.
Bakit hindi ka na lang tumira doon?
Mas magiging mahirap sa 'yo kung babalik ka pa.
Ako lang ang magdedesisyon tungkol diyan.
Pero
talagang hindi na ako babalik pa,
kaya 'wag kang mag-alala.
Sana panindigan mo 'yang sinasabi mo.
Sige.
- Congratulations - Congratulations
- Sa lobby ka na nagtatrabaho ngayon - Sa lobby ka na nagtatrabaho ngayon
- Congratulations - Congratulations
- Salamat. - Congrats.
Mula sa pagpupunas ng pawis ng puwit hanggang sa pagtatrabaho sa lobby.
Grabe, sobrang proud ako sa 'yo.
Nagbunga ang paghihirap mo.
Ikaw ang unang two-year graduate na naging full-time employee sa King Hotel.
Isang taon lang naman ako roon.
Kahit na,
ang "halos full-time employee".
Ang isang taon ay magiging dalawa, at ang dalawa ay magiging tatlo.
Sa ilang taon pa, magiging cool na senior na tayo, di ba?
Puwede.
Pero nasaan ba ang mga cool senior na 'yon?
Napapaligiran lang ako ng mga biyenan na malakas mang-trip.
Magiging cool seniors tayo, 'no.
Ayoko talagang tumanda na kagaya ng mga senior ko.
Tama ka.
'Wag tayong magiging mga matatandang bruha.
Ayokong maging katulad nila.
Bakit ang tahimik mo?
Wala naman akong kahit anong hiling.
Magpapasalamat talaga ako kapag walang mang-iinis sa akin.
Hindi puwede 'yan.
Kailangang papasok ka sa mundo na puno ng pag-asa at mga pangarap.
Saan naman kaya 'yon?
Sa Club Gold.
VIP ako roon.
Sagot ko na lahat ngayong gabi!
Tara na!
Sige na! Lakasan n'yo pa!
Parinig ng sigaw ninyo!
Maraming salamat.
Salamat.
KING HOTEL BEST TALENT AWARD INIHAHANDOG KAY CHEON SA-RANG
Hindi ako makapaniwala na iniwan mo 'ko
Hindi ako makapaniwala Na inabandona mo 'ko
Mahirap kalimutan Ang mga nakaukit nating mga alaala
Ikaw ang pinakamahusay na estudyante na naturuan ko.
OPISYAL NANG FULL-TIME EMPLOYEE
Congratulations!
Sa wakas, full-time na empleyado ka na talaga.
Ayan.
Para sa full-time na trabaho mo.
- Cheers! - Cheers!
ANG KASALUKUYAN
Magandang umaga, sir.
Sana naging maganda ang biyahe mo.
May dumating na package, sir. Dito sa bahay na ito nakapangalan,
pero hindi nakasulat sa Ingles ang pangalan.
Gusto ba ninyong makita?
Para sa akin ito, pero
hindi nakalagay kung kanino galing.
- Paano ito dinala rito? - Dinala ito ng
motorcycle courier, sir.
Di niya alam kung sino ang nagpadala.
Igagawa ko kayo ng tsaa, sir.
Kung may kailangan pa kayong iba, magsabi lang kayo.
Sige.
TALA NG EMPLEYADO HAN MI-SO
Ako 'to.
Ikuha mo ako ng flight papuntang Korea.
Korea?
Nang biglaan?
May nangyari.
Pero bibisita ang mga magulang ko rito ngayong linggo.
Puwede bang sa susunod na linggo na lang tayo umalis?
Mauuna na ako. Sumunod ka na lang.
Hindi puwede, kailangang magkasama tayo.
Nangako tayo na magkasama tayo habambuhay.
Gaano ka katagal sa Korea?
Hindi ko alam.
Pero kailangang malaman ko para alam ko kung gaano karaming gamit ang dadalhin ko.
Puwede kang bumili ng gamit doon, pero kailangan ko 'yong akin.
Oo na, sige. May sampung minuto ka para mag-empake. Magkita tayo sa airport.
Bibilhan mo ba 'ko ng bagong mga damit at sapatos sa Korea?
Binaba niya.
Pasensiya na.
KING HOTEL CONCIERGE TRAINEESHIP PROGRAM
Binabati ko kayo sa unang hakbang sa pagiging isang concierge.
Ako si Cheon Sa-rang, ang mamamahala sa pagsasanay.
Ang pinakamahalaga para sa empleyado ng King Hotel
ay ang pagmamahal at pagpapakita ng kabutihan sa ating mga guest.
Ang pagsalubong sa mga guest nang buong-puso ang pinakauna,
at ang ipakita 'yon sa pamamagitan ng ating mga serbisyo rito.
Sa ibang salita, ang di bukal sa puso na kabaitan ay di tunay na kabaitan.
Kailangan handa tayong
ibigay ang mga busilak nating ngiti sa lahat ng oras.
Hoy!
Ms. Cheon Sa-rang?
Ano'ng nangyari? Ano'ng ginawa mong mali?
- Ako? - Ano'ng ginawa mo
para bumaba sa lobby ang isang guest sa suite at hanapin ka?
Sigurado ka na wala kang ginawang mali?
Wala.
Ako pa nga ang nag-wake-up call kaninang umaga.
Bilisan mo na.
Siguruhin mo na di ako magkakaproblema sa reklamo sa 'yo.
Malinaw ba?
Opo, ma'am.
Puwede kayong mag-ensayo sa pagngiti.
Hermès!
- Hermès! - Hermès!
Ano po'ng maitutulong ko, ma'am?
Ako po ang in charge sa reception desk ngayon.
Ikaw ba ang gumawa ng wake-up call ko kaninang umaga?
Opo, ako nga. Sa oras na hiniling ninyo.
Kung ganoon, kilala mo kung sino ako?
Paanong hindi kayo makikilala ng kahit sinong mahilig sa musika?
Isang malaking karangalan na pinili mong manatili sa hotel namin.
Marami na akong naging wake-up calls mula sa mga hotel sa buong mundo.
Pero ito ang unang beses
na magising ako sa himig na inawit ko.
May ilang taon na rin mula nang iwan ko ang entablado.
Pero parang naging prima donna ulit ako.
Salamat, iha,
sa pagbalik mo sa 'kin sa mga araw ng kabataan ko.
Salamat sa pag-alala mo sa akin makalipas ang maraming taon.
Ngayon ay pagkakataon ko naman para itago kita sa aking alaala, Ms.…
Sa-rang.
Kumusta ang pakiramdam na bumalik sa Korea matapos ang ilang taon?
Pareho lang naman.
'Wag mo nang iisipin na umalis ulit.
Magsimula ka nang magtrabaho.
Sa hotel, air o sa distribution? Alin ang gusto mo?
Bumisita lang siya. Pinangungunahan na naman ninyo.
Hindi pa nga siya tapos sa pag-aaral.
Hindi naman siya mahuhuli kung may gusto pa siyang gawin.
Sobra-sobra na ang pitong taon.
Pinag-uusapan na rin lang, dito ka na sa Korea.
Magtatrabaho na ako.
Ha?
Pero sa hotel ko gustong magtrabaho.
At bakit?
Gusto ko ang mga hotel.
Sige.
Ituloy mo.
Kung ganoon, uminom tayo.
Natutuwa ako na nakikitang magkakasama ang pamilya natin gaya nito.
Kung alam lang ninyo,
matagal kong hinintay ang araw na ito.
Won, kailangang galingan mo para matalo mo ang kapatid mo.
Ano ba'ng ibig n'yong sabihin?
Mag-uumpisa pa lang si Won, kailangang tulungan ko siya.
Ang pagtanggap at pagbibigay ng tulong ay parehong nagpapakita ng kakayahan.
Ikokonsidera ko ang mga kakayahan ninyo mula ngayon.
Isa sa inyo ang magiging tagapagmana ko,
o baka wala ni isa man sa inyo.
Alam ko. 'Yan ang pilosopiya ninyo sa pamamahala.
At saka,
dito ka tumira kasama namin sa halip na sa hotel ka manatili.
Mas komportable sa hotel.
Malaki na si Won.
Hayaan na ninyo siya sa gusto niya.
Hindi ko na uulitin ang mga sinabi ko.
Umuwi ka rito bago ang memorial ng mama mo.
Sinong mama ang tinutukoy n'yo?
Ni hindi ko alam
kung ano ang hitsura ng mama ko o kung buhay pa ba siya o hindi na.
Itigil mo na 'yan.
Basta lumipat ka rito kapag sinabi ko sa 'yo.
Nagmana ka sa mama mo.
Padalos-dalos ka rin gaya niya.
Kaya kong mag-isa. Umuwi ka na.
Hayaan mong samahan kita. Masarap magpaulan.
- 'Wag mo akong sundan. - Bahala ka.
Alam kong wala kang kaibigan na makakainuman.
Gusto ko ang pagiging sarkastiko mo.
- Totoo 'yan. - At kung paanong di mo pinipilit tumawa.
Ginagawa ko 'yan.
Oo nga pala, anong ranggo ka mag-uumpisa?
Hindi ko alam. Hindi na mahalaga 'yon.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sarili ko ang tinutukoy ko.
Mali ang iniisip mo.
Kailangan ko ng kapangyarihan para protektahan ka.
Sino ang magtitiyaga sa masamang ugali mo? Ako 'yon.
Deretsahan na.
Department manager, sige na.
Sumusobra na ba ako? Kung senior manager kaya?
Gamitin mo ang kotse at umuwi ka na.
Mag-isa na akong pupunta sa hotel. 'Wag mo akong sundan.
Hindi. Sasama ako sa 'yo.
Gagawin ko.
Hay, tamang-tama ang panahon
para maging manager ako.
Anong klaseng panahon 'yon?
Gawin mo na akong manager, sige na.
- Bitiwan mo ako. - Sige na.
Hay naku!
- Sige na. - Bakit ba ang lakas ng ulan?
- Oo nga - Buwisit.
- Cheers! - Cheers!
Ang sarap.
Ang sarap ng beer dito.
Uy, sikat na sikat ang lugar na ito ngayon.
Mahaba ang pila tuwing weekend.
Ano'ng problema? Ayos ka lang?
Di ko alam bakit sumasakit ang tiyan ko.
Stressed ka ba?
Nangyayari lang 'yan kapag stressed ka.
Halata naman na dahil kay Gong Yu-nam.
Sino 'yon?
A, 'yong boyfriend mo.
Oo nga. May boyfriend ka nga pala.
Nakalimutan ko.
Tama na 'yan.
Hindi kaya oras na para hiwalayan mo siya?
Sa tingin ko, di pa siya sumusobra.
Ang haba ng pasensiya niya sa boyfriend niya.
Mas mahaba ang pasensiya ko sa inyong dalawa. Hindi ba halata?
Hoy, para ka lang may hawak na mainit na tasa ng tsaa
at sasabihin mo lang na, "Mainit" kahit na napapaso ka na.
Bitiwan mo na. Para gumaan 'yang dibdib mo.
Mama! Mga tita!
Kapag uminom kayo rito, sisirain lang n'yo ang reputasyon ko.
Ang tagal kong pinaghirapan 'yon.
Sige, hindi na kami iinom.
Sige na, maglaro ka na, anak.
Mas nakakatakot ang anak mo kaysa sa 'yo.
Oo nga. Mas takot akong uminom.
Gusto ko na lang sumayaw magdamag
habang may hawak na bote ng beer.
Ang saya-saya talaga dati.
Pero hindi na ako marunong sumayaw, kaya baka di na ako mag-enjoy gaya dati.
Di ko na nga maalala kung ano ang hitsura ng night club.
Diyos ko, 'yong presyon ko.
Kailangan mo bang mag-vest?
Mukhang abala pa 'yon.
Ganito kung paano ang pagsusuot ng suit.
Gaya ng inaasahan,
classic ang istilo mo.
Kailan mo ito ipapagawa?
Ipapagawa ko ba ito?
Ayos lang 'yan.
Ang guwapo mo ngayon.
Unang araw na natin sa wakas.
Simulan natin sa ngiti ang araw, Head Manager Gu.
'Yan ang pinakaayaw ko sa lahat.
Ang pamemeke…
Pamemeke ng ngiti.
Sinasabi ko lang na 'wag kang masyadong ma-stress
kasi magiging sa 'yo rin naman ang lahat ng ito balang araw.
Baka oras na para mawalan ka ng trabaho kasi mas magaling ka pa sa akin.
Walang ibang magtitiyaga na makasama ka.
Dapat ay magpasalamat ka sa akin.
Wala ka talagang galang kahit kailan.
Totoo.
Kung di dahil sa pagiging walang galang ko ay malamang na matagal na kitang iniwan.
May iba pa ba na sasamahan ka?
- Ang phone ko. - Pumasok ka na.
Iuutos ko na lang na dalhin sa 'yo.
Binabati kita sa unang araw mo sa trabaho.
Ang mga papeles.
Mr. No.
Mr. No?
Oo.
Sige. Dadalhin namin sa 'yo agad.
Sandali, Ms. Kim. Pupunta lang ako sa banyo.
Dumeretso ka sa suite, hanapin mo 'yong phone,
at dalhin mo sa opisina ni Ms. Gu.
Sandali lang, pasensiya na,
pero ang sakit talaga ng tiyan ko.
Aabot na ba sa punto na magkakalat ka na?
- Oo. - Kung ganoon,
tapusin mo muna ang inuutos sa 'yo at saka ka umalis.
Pero di na ito makakahintay.
Mismo. Kaya bilisan mo na.
Opo, ma'am.
Ang phone ko…
Muntik na akong mamatay.
Ano 'to?
Mas malaki pa ang banyo kaysa sa bahay ko.
Phone ko lang ang kinuha niya.
Ang galing naman nito.
KING THE LAND
Salubungin natin nang masigabong palakpakan si Head Manager Gu Won.
Nagkita…
na naman tayo.
Welcome, Head Manager Gu!
Nagkatinginan na naman kami!
Binalaan na kita, ayaw kong magpakita ka pa sa 'kin.
Mula ngayon, gagawin ko ang lahat para iwasan kayo.
Sabi mo gagawin mo lahat para iwasan ako.
Di bale nang mamatay na lang ako,
hinding-hindi kita magugustuhan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Analyn B. Mariano