(คิง เดอะ แลนด์)
(โรงแรมคิง)
(เรซูเม่)
ใช่คุณแน่เหรอคะ
ตอนนี้มีน้ำมีนวลขึ้นมานิดนึงน่ะค่ะ
ให้เงินเดือนเท่าเงินทอนผมก็ไม่ติดนะ
คงไม่ต้องยืนทั้งวันใช่ไหมคะ เผอิญฉันเป็นพวกเท้าแบน
- คือว่า… - กินข้าวที่ไหนเหรอคะ
การสื่อสารคือเรื่องพื้นฐาน สำหรับพนักงานโรงแรมอยู่แล้วค่ะ
- จะสื่อสารกับแขกได้… - อย่าห่วง
ฉันเก่งภาษาเกาหลีโพดๆ
ฉันเรียนเอกรัฐศาสตร์ และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมาค่ะ
ผมจะนำการสนทนา
จากระดับสายตาของแขก…
เขินอะ อย่าจ้องสิครับ
คือ…
(สัมภาษณ์การฝึกงานโรงแรมคิง ประจำปี 2015)
หมายเลข 511 เชิญเข้ามาค่ะ
หมายเลข 511 นี่มาไงคะ
เราเลือกเฉพาะคนที่จบสี่ปีไม่ใช่เหรอคะ
ต้องขอโทษด้วยครับ
สงสัยจะมีอะไรผิดพลาด ในขั้นตอนตรวจเอกสาร
สวัสดีค่ะ ฉันหมายเลข 511
ชอนซารังค่ะ
(สัมภาษณ์การฝึกงานโรงแรมคิง ประจำปี 2015)
งานอดิเรกคือเล่นเปียโนนี่คะ
ลองเล่นดูไหม
- ตอนนี้เหรอคะ - ค่ะ ตอนนี้แหละ
แต่ไม่มีเปียโนนี่คะ
ใช่ไงคะ
(ผู้สัมภาษณ์)
เล่นเปียโนเป็นงานอดิเรก
แต่เล่น "ตะเกียบ" เนี่ยนะคะ
นี่งานอดิเรก ไม่ใช่ความสามารถพิเศษนี่คะ
ถึงจะเล่นไม่เก่ง แต่ฉันก็ชอบเล่นค่ะ
ลองยิ้มดูหน่อยค่ะ
นี่
แกเล่นเพลงนั้นจริงเหรอ
อือ ก็เขาสั่ง จะขัดได้ไง
แต่นั่นระดับโรงแรมคิงเลยนะ
แกต้องละเลงแนวๆ เบโธเฟนสิ
ปังปุ
เธอสอบผ่านจ้ะ
ขอบพระคุณค่ะ ฉันจะทำเต็มที่นะคะ
นี่ จะละเลงเบโธเฟนหรือโมสาร์ท ก็นกทุกกรณีอยู่ดีแหละ
แม้แต่พนักงานฝึกหัดเดือนเดียว ยังรับแค่คนที่จบหลักสูตรสี่ปีเลย
รู้แล้วแกจะยังไปสัมภาษณ์เพื่อ
ก็ไม่อะไรหรอก
ฉันอยากรู้ว่าโรงแรมเบอร์หนึ่งในประเทศ สัมภาษณ์งานยังไงน่ะ
ถ้าแกกระจ่างแล้ว ก็ไปทำที่ดิวตี้ฟรีกับฉันเถอะ
เมินนางซะ ไปโบยบินกับฉันดีกว่า
ไม่เอา ฉันจะไปทำงานโรงแรม
โธ่ ทำไมล่ะ
ฉันแค่ชอบโรงแรมน่ะ
ชอบโรงแรมกว่าฉันงั้นเหรอ
นี่ ทีแกยังชอบไนต์คลับกว่าฉันเลย
น้อยใจไม่ไหวแล้ว
เอาอะไรมาพูดเนี่ย
ปล่อยไว้ไม่ได้ละ
ไปคลับกันเถอะพวก
ตอนนี้เนี่ยนะ
จะไปไหนของแก
- ไปกัน - อะไรของนาง
โทษนะครับ
ผมมองอยู่สักพักแล้ว
อยากมาดื่มด้วยกันไหมครับ
ขอโทษด้วยนะคะ
พอดีฉันกับแก๊งเพื่อนสาว กำลังคุยเรื่องซีเรียสกันอยู่
เอาเบอร์มาให้ฉันก็ได้ค่ะ
เฮ้ย
นี่
ไว้จะโทรไปนะครับ
เฮ้ย แกไปแจกเบอร์คนแปลกหน้าได้ไงเนี่ย
แปลกหน้าอะไรเล่า นับจากนาทีนี้ก็คุ้นหน้าแล้ว
ฉันบอกแกแล้วใช่ไหม ว่าให้มีใจก่อนแล้วค่อยคบ
อย่ามานั่งคิดมากตอนคบไปแล้ว
นี่ ความรักมันมีลำดับที่ไหนยะ
ฉันล่ะอยากรู้จริง
ว่าแกจะแต่งกับใคร ด้วยความรักไร้ลำดับนั่น
เพ้อปะเนี่ย
จะแต่งงานเพื่ออยู่กับคนคนเดียว ไปตลอดชีวิตทำไมก่อน
พอๆ แค่คิดก็สยองละ ไปกันเถอะ ให้ไว
ไปกัน
วันนี้ฉันขอบายนะ เหนื่อยสุดๆ
- ไนต์คลับมีไว้ไปตอนเหนื่อยนี่แหละ - เดี๋ยว…
แกเพิ่งกลับจากบินมาสดๆ นี่ กลับไปนอนดีกว่านะ
หลับไม่เต็มอิ่มยิ่งเหนื่อย อย่านอนเลยดีกว่า
จับนางไป
- วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์นะ - โอ๊ยตาย
ฉันคึกแล้วเนี่ย
ใครเนี่ย
ฮัลโหล
ค่ะ ฉันหมายเลข 511 ชอนซารังค่ะ
คะ
จริงเหรอคะ
ฉันน่ะเหรอคะ
ได้ไงคะ
เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรค่ะ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณค่ะ
ทำไม มีอะไร
เกิดอะไรขึ้น
ฉันผ่านแล้ว
ฉันได้งานโรงแรมคิงแล้ว
ยินดีด้วย ซารัง
(คิง)
- ครับ - ลงผิดที่นะครับ
- อะไรนะ - ตึกข้างๆ ต่างหากครับ คุณลงผิด
ทางนี้ครับ ทางนี้
นี่ ทางนี้ๆ
ทางนี้ ทางนี้ครับ
ทางนี้ๆ
(ตอน 1)
สิ่งที่สำคัญสุดสำหรับเด็กฝึกงาน
ไม่ใช่การเข้าใจเนื้องาน หรือคอยเป็นลูกมือ
มันอยู่ที่ตรรกะ
ต่อให้คล่องแคล่วแค่ไหน หรือพยายามยังไง
แต่ถ้ามีคนบอกว่าขาดตรรกะ ก็คือจบเลย
จบ
ยกตัวอย่างเช่น การมาทำงานสายตั้งแต่วันแรก
แล้วอ้างว่า "ผมมาสาย เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นตึกข้างๆ ครับ"
แถมาได้ข้างๆ คูๆ
ถามจริงเถอะ นาย…
นายซื้อรองเท้ามาจากไหน
ซื้อที่มิลานครับ
มิลานเหรอ
ชุดสูทสามชิ้นจากมิลานก็มา ดีๆ
เดี๋ยวคนก็คิดว่าเป็นเชื้อพระวงศ์หรอก
- จังหวะนี้ต้องขำสิ - อ๋อครับ
พวกนายต้องหัวเราะ คนเขาจะได้มองว่ามีตรรกะ
เอาล่ะ ตั้งแต่นี้ไป ฉันจะบอกให้ฟังว่าตรรกะที่ว่าคือ…
นาฬิกานี่ของก็อปใช่ไหม
ไม่ใช่ครับ
ของแท้เหรอ
เอาใหญ่นะเรา นี่ แป๊บนะ
(โออาร์ดี แอนด์ เทล)
เบ็ดเสร็จแล้วเท่าไรเนี่ย
เป็นเศรษฐีเหรอครับ
ผม…
- ไม่ใช่ครับ - นั่นไง เห็นไหมล่ะ
เห็นไหม
หมอนี่สวมบทเป็นเศรษฐีอยู่
ขืนไม่เจียมตัวแบบนี้ ภัยความมั่นเล่นงานแน่
นี่แหละตัวอย่างของคนตรรกะวิบัติ
ระหว่างที่อยู่ใต้อำนาจฉัน
ไม่ต้องทำอะไรเลย ทำตามคำสั่งอย่างเดียว เข้าใจไหม
- ครับ เข้าใจครับ - ขอดังๆ อีก เข้าใจไหม
- ครับ เข้าใจครับ - ค่ะ
(ทีมสนับสนุนการขาย เด็กฝึกงาน กูวอน)
นายฝึกงานครั้งแรกใช่ไหม
พรุ่งนี้ห้ามมาสายนะ
ผมไม่ได้มาสายนะครับ
เริ่มงานเก้าโมงแล้วมาตอนเก้าโมง ก็แปลว่าสายนั่นแหละ
มาทำงานก่อนเวลา อย่างน้อย 30 นาที เข้าใจนะ
ว่าแต่ทำไมพูดไม่มีหางเสียงล่ะครับ
เพราะเราเป็นเพื่อนร่วมงานกันไง
เราต้องลงเรือลำเดียวกัน ในโลกอันโหดร้ายนี้นะ
อย่ามัวนั่งนิ่ง เอาขาลงแล้วทำอะไรสักอย่างสิ
ทำอะไรล่ะ ไม่มีอะไรให้ทำสักหน่อย
ไม่มีอะไรทำก็ต้องทำเหมือนว่ามี
นี่ ฉันให้เครื่องคิดเลข แกล้งๆ จิ้มเครื่องคิดเลขไป
เอาขาลงด้วย
เมื่อกี้ได้ยินแล้วใช่ไหม
ชุดนี้นี่ห้ามเลยนะ นาฬิกาก็ไม่ได้
ถ้าจะใส่ ก็ใส่เรือนเก่าๆ เหมือนของฉัน
จำเป็นเหรอ เพื่อ
การใส่อะไรที่แพงกว่าหัวหน้าในที่ทำงาน เท่ากับคิดจะลองดี
จะอวดรวยก็ค่อยอวดข้างนอก
ฉันไม่เคยอวดสักหน่อย
โอ๊ยตาย หมอนี่ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย
เดี๋ยวคนก็คิดว่านายดิ่งพสุธามาทำงานหรอก
ถูก
ฉันดิ่งพสุธามา
ฮะ
พอดีฉันต้องรีบบินมาจากเกาะเชจู
แล้วมันทำไม
อยากจะบ้าตาย
ฟังดีๆ นะ
ฉันเนี่ยฝึกงานมาห้าครั้งแล้ว
ถ้านายยังเป็นแบบนี้นะ
อย่าว่าแต่ได้เป็นพนักงานประจำเลย ชั่วคราวก็ยังยาก เรียกสติตัวเองทีเถอะ
- เด็กฝึกงาน - ครับ เด็กฝึกงานโนซังชิกครับ
ทำไมมาคนเดียวเนี่ย
- เราจ้างนายมาคนเดียวเหรอ - ไม่ครับ
ผมนึกว่าเรียกแค่ผม
แล้วจะไปไหนอีก ก็เรียกเขามาสิ
- จริงครับ - อะไรของนาย
อะไรน่ะ เขาทำอะไรนั่น
พอดีว่าเขาต้องนั่งเวลาทำงาน
โห ลุกแล้ว
ว้าว อย่างชิล
เท่จัด นึกว่าท่านประธานเสด็จเอง
เขาน่าจะฝึกงานครั้งแรก
ผมจะคอยช่วยเขาเองครับ
- โอเค ช่วยฉันด้วยล่ะ - ครับ
- เอาไปให้ฝ่ายธุรการ - ครับ
แล้วก็ถ่ายสำเนาอันนี้อย่างละสามชุด
มือๆ เอามือออกมา
ถ่ายสำเนานะ โอเคครับ
โก ไป
(วิธีใช้เครื่องถ่ายเอกสาร)
ยังไม่ถ่ายสำเนาอีกเหรอ
ฉันไม่รู้ว่ามันทำยังไง ก็เลยเสิร์ชอยู่
ไม่รู้ได้ไงเนี่ย
ก็ไม่เคยทำมาก่อน
คุณหนูตัวจริงเลยเว้ย
มีคนรับใช้คอยทำอะไรแบบนี้ให้ มาตลอดหรือไง
ส่วนนี่เครื่องสแกน อย่าใช้เครื่องนี้ล่ะ
ดูนะ กดปุ่มนี้ได้เลย
ต้องเปลี่ยนตลับหมึกแฮะ
- เด็กฝึกงาน มัวตัวติดทำอะไรกัน - ครับ
พอดีเครื่องเตือนให้เปลี่ยนตลับหมึกน่ะครับ
ให้ตายสิ ฉันขอให้เปลี่ยนเครื่องใหม่ มาชาติเศษแล้วเนี่ย
เครื่องมันจับเซนเซอร์ไม่ได้ ต้องเขย่าอันนั้น
- เขย่าเหรอครับ - ใช่ เขย่าๆ
ได้ครับ
น่ารักเชียว จะเขย่าเนิบๆ แบบนี้อีกนานไหม
- แรงอีก เอาให้สุด - มันจะระเบิดไหม
- บอกให้เขย่าแรงๆ ไง - ครับ ได้ครับ
- นั่นแหละ เยี่ยมๆ - ครับ
- อีก - ครับ
- อีกๆ - อีกๆ
(คิงกรุ๊ป)
โอ๊ย ใครทำตลับหมึกระเบิดเนี่ย
ให้ตายสิ เชื่อมันเลย
อยากจะบ้าให้รู้แล้วรู้รอด
- ใครทำ - เฮ้อ
เอ่อ ผมขอโทษครับ
ผมเขย่าไปมาจนมัน…
ไอ้ตลับหมึกนั่นมันจะสักเท่าไรเชียว
ใช้อันใหม่เอาก็ได้ไหม
อยู่ในยุค 80 เหรอ จะเขย่าทำแมวอะไร
เอ่อ คือว่า…
ก่อเรื่องแล้วยังจะพูดมากทำไมอีก เงียบไปเลยครับ ผมขอ
ผมขอโทษครับ
เลือกคนมาทั้งที เลือกอะไรมาก็ไม่รู้
- เก็บกวาดเลย - ครับ ได้ครับ
จะขอโทษทำไม นายไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
ก็ฉันทำผิดไง
- ฉันทำผิดเอง ทำไม… - ทำผิดอะไรล่ะ
นี่
เมื่อกี้นายพูดว่าไงนะ
ผมบอกว่าไม่ใช่ความผิด ของเด็กฝึกงานโนซังชิกครับ
ทำไม
เขาแค่ทำตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมาย
ถ้าผลลัพธ์ออกมาแย่
ก็เป็นความผิดของคนที่สั่งไม่ใช่เหรอครับ
อย่านะ
- ว่าไงนะ - ผมว่ามันไม่ถูกต้อง
ที่จะโทษแค่ผู้น้อย โดยไม่ซักไซ้หาสาเหตุก่อน
เหนือสิ่งอื่นใด ที่ผิดที่สุดก็คือ
คนที่ไม่ยอมเปลี่ยน เครื่องถ่ายเอกสารนี่ให้ตรงเวลา
ซึ่งก็คือบริษัทไม่ใช่เหรอครับ
เป็นแค่เด็กฝึกงาน มีสิทธิ์อะไรมาฉอดบริษัทฮะ
ถึงจะเป็นแค่เด็กฝึกงาน แต่ก็รู้ว่าอะไรผิดอะไรถูกนะครับ
- เดี๋ยวปั๊ด - ผมขอโทษครับ
หมอนี่มันไร้ตรรกะนี่นา
เก็บกวาดตรงนี้แล้วเฉดหัวไปทั้งคู่
แล้วพรุ่งนี้ก็ไม่ต้องมาทำงานอีก
ไม่นะ ผมต้องมาทำงานสิครับ
- ผมขอโทษครับ - ครับ
- ตามนั้น - หือ
ตามนั้นเหรอ
อย่าขยับ นายจะไปไหน
- ไหนว่าให้เก็บกวาดไงครับ - ก็นี่ไง เนี่ย
ครับ ผมเองนะ
ช่วยส่งคนทำความสะอาด มาที่ทีมสนับสนุนการขายทีสิครับ
ครับ
เปลี่ยนเครื่องถ่ายเอกสารใหม่ด้วยนะครับ
ครับ
- เขาว่าจะส่งมาครับ - ส่งใคร
คนทำความสะอาดครับ
อ๋อ ใครส่งมาล่ะ
- กรรมการชเวครับ - กรรมการชเวเหรอ
กรรมการชเวนี่…
กรรมการชเวในบริษัทเรา
มีแค่กรรมการชเว ที่อยู่ห้องเลขาท่านประธานคนนั้นคนเดียวนี่
ครับ
ทานโทษนะครับ คุณเป็นใคร
พนักงานฝึกหัด
กูวอนครับ
กูวอนนี่…
กับท่านประธานกูอิลฮุน…
ครับ
ตายจริง
แหม ลุคนี้เหมาะกับท่านมากครับ
ถ้างั้นผม
จะไม่มาทำงานตั้งแต่พรุ่งนี้ ตามที่ได้รับคำสั่งนะครับ
โอ๊ยตาย ผมขอโทษครับ ผมผิดไปแล้ว
ไม่เป็นไรครับ ผมมันเด็กฝึกงานนี่
ก็ต้องทำตามคำสั่งเท่านั้นสิครับ
ตรงนั้นน่ะ ผู้ช่วยชเว
ผู้ช่วยชเวแทมันครับ
ขอบคุณที่สอนผมนะครับ
ว่าตรรกะวิบัติคืออะไร
ผมจะไปเกิดใหม่ครับ
คุณกรรมการ มาแล้วเหรอครับ
เครื่องถ่ายเอกสารเป็นอะไร
เจ็บตรงไหนไหม
ไม่เป็นไรหรอกครับ รบกวนจัดการให้หน่อยนะครับ
เดี๋ยวก่อน
ท่านสั่งให้ฉันดูแล การเข้างานของนายอย่างเข้มงวด
ถ้านายไปตอนนี้ ท่านประธานโกรธจัดแน่
เมื่อกี้ผม…
โดนไล่ออกแล้วครับ
- ไม่ใช่นะ ล้อเล่นขำๆ - ไปนะครับ
วอน
นายมานี่เลย
- เพราะนายนั่นแหละ - ผมขอโทษครับ
- จะเขย่าทำบ้าอะไร - ขอโทษครับ
ห้ามไล่ผมออกนะครับ
- ผมต้องอยู่ที่นี่ - งานเข้าแล้วไง
ผมไม่รู้ว่าเขย่าแล้วมันจะ…
กลับมาแล้วเหรอครับ
อยากไปด้วยกันไหม
- ผมเหรอครับ - ในโลกอันโหดร้ายนี้
เพื่อนร่วมงาน ควรลงเรือลำเดียวกันเข้าไว้สิ
ไหนว่าอยู่ที่นี่ไป ก็ยากที่จะได้เป็นพนักงานประจำไง
ถ้าไปกับฉันตอนนี้ นายจะได้เป็นพนักงานประจำทันที
ผมพร้อมพลีชีพรับใช้ครับ คุณหนู
- ผมไม่เช็ดได้ไหมครับ - เดี๋ยวฉันทำเอง
- โอเค - ครับ
- นี่ครับ - ส่งมาเลยครับ
- เชิญไปเกิดใหม่นะครับ - ครับ
ไปกันครับ คุณหนู
ขอทางหน่อยครับ ขอทางนะครับ
- โอ๊ย ให้ตายเถอะ - แกเป็นบ้าอะไรของแก
ฉันให้แกไปเรียนรู้จากจุดต่ำสุดมา
แต่ออกมาภายในไม่ถึงวันเนี่ยนะ
ผมไม่ได้ออกมาเอง ผมโดนไล่ออกครับ
ก็บอกแล้วไงครับ ว่าผมไม่เหมาะกับงานที่บริษัท
ผมจะกลับไปอังกฤษนะครับ
- จะกลับไปทำอะไร - พ่อคะ
พอเถอะค่ะ
ให้เขาเรียนต่อ แล้วเริ่มต้นแบบค่อยเป็นค่อยไปก็ได้นี่คะ
การเรียนรู้จากจุดที่ต่ำสุดมันดีก็จริง
แต่เด็กฝึกงานจะทำอะไรได้คะ
เหมือนพี่สาวแกให้ได้สักครึ่งสิ
ที่เป็นแบบนี้เพราะเหมือนใครล่ะ
อย่าไปว่าอะไรเขานักเลยค่ะ เดี๋ยวหนูคุยให้เอง
มาคุยกันหน่อยนะ
ไปอยู่โรงแรมสิ
ยุ่งยากเปล่าๆ
คืนนี้ผมขออยู่ที่นี่นะ
นายมีสิทธิ์อะไรมาอยู่ที่นี่
อย่าคิดไปเองสิ
นี่ไม่ใช่บ้านนายนะ
ก็จริง
ผมเผลอลืมไปแป๊บหนึ่งเลย
ไปอยู่ที่โรงแรม แล้วรีบบินไปให้เร็วที่สุดซะ
จะเรียนหรือทำอะไรก็แล้วแต่
ฉันจะอัดฉีดเงินให้เต็มที่
อย่าคิดจะมองบ้านหรือบริษัทตาเป็นมัน
เงินน่ะ
ผมเองก็มีเยอะนะ
แต่ก็ขอบคุณนะ ที่อุตส่าห์ห่วงใย
เกือบเผลอซึ้งแล้วเชียว
วอนล่ะ
เขาบอกว่าจะอยู่ที่โรงแรมสักพักค่ะ
หนูอุตส่าห์ใช้ให้มากินข้าวก่อนจะไป
ไม่ได้เรื่อง
โดนดุแค่นั้นก็สะบัดตูดไป ไม่ยอมกินข้าวแล้ว
หนทางอีกยาวไกลนัก
ถ้าเอาแต่กระชากไว้ เดี๋ยวเขาจะยิ่งหนีไปไกลนะคะ
หนูว่าปล่อยเขาไปก่อนก็น่าจะดีนะคะ
ก็ได้
แกก็อย่าไปว่าอะไรวอนนักล่ะ
(โรงแรมคิง)
แขกคืออะไรนะ
- แขกคือราชา - แขกคือราชา
ถูกต้องค่ะ แขกคือราชา
ทำไมน่ะเหรอ
เพราะแขกจ่ายเซอร์วิสชาร์จ ให้โรงแรมต่างหากไงคะ
ด้วยเหตุนั้น เราจึงมีหน้าที่รับใช้แขกอย่างราชา
และแขกก็มีสิทธิ์ที่จะได้รับการดูแล อย่างราชาด้วยค่ะ
เราจะทำให้แขกยิ่งกว่าพึงพอใจ
และสร้างความประทับใจให้กับแขกค่ะ
ต้องทิ้งอารมณ์ส่วนตัวไปให้หมด เพื่อเห็นแก่แขกของเราค่ะ
ใครไม่มั่นใจ ออกไปตอนนี้ได้เลยนะคะ
ไม่มีเหรอคะ
ทุกคนพร้อมจะรับใช้ราชาหรือยังคะ
- ค่ะ - ครับ
การสร้างความประทับใจ เริ่มต้นด้วยรอยยิ้มค่ะ
นี่คือรอยยิ้มระดับไฮเอนด์ ที่มีให้เห็นในโรงแรมคิงที่เดียว
แอร์เมส
- แอร์เมส - แอร์เมส
รอยยิ้มคืออาวุธและเกราะกำบัง ที่แข็งแกร่งที่สุดค่ะ
เอาสวยๆ เลย แอร์เมส
- แอร์เมส - แอร์เมส
(คิง ฟิตเนส)
สวัสดีค่ะ ผู้จัดการ
ทำไมพื้นสภาพแบบนี้
เพิ่งถูเมื่อกี้เอง
ถูแล้วก็ถูอีก เอาให้วิ้งแสบตา
นี่พนักงานฝึกหัด
สวัสดีค่ะ ฉันชอนซารังค่ะ
ฉันจะเดินดูสักรอบก่อน
- สอนงานดีๆ ขอละเอียดยิบนะ - ค่ะ ได้เลยค่ะ
ฝึกเดือนเดียวแต่สวยพร่ำเพรื่อจังเว้ย
- คะ - พวกที่จะโดนเขี่ยทิ้งในหนึ่งเดือนอย่างเธอเนี่ย
ไปเช็ดเหงื่อร่องก้นโน่นไป
"เหงื่อร่องก้น" เหรอคะ
ไปตรงนั้น
แล้วเธอจะเห็นคราบเหงื่อร่องก้น อันงดงามของแขก
เธอจะรับหน้าที่นี้ตลอดหนึ่งเดือน
เช็ดอย่าให้เหลือสักหยด เช็ดแล้วเช็ดอีกให้วิ้งแสบตา
ได้ค่ะ
นี่เธอ
แอร์เมส
สำลีก้านกับสำลีเช็ดหน้าเนี่ย ต้องเติมไว้ 90 เปอร์เซ็นต์เสมอ
ถ้าใส่ไปเต็มก็จะหยิบออกยาก
ถ้าน้อยกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ ก็จะดูเหมือนไม่ใส่ใจ
ค่ะ รับทราบค่ะ
จะยิ้มอะไรนักหนา
ฉันถูกสอนมาว่าเวลาทำงาน ต้องยิ้ม "แอร์เมส" เสมอค่ะ
อันนั้นใช้กับพนักงานโรงแรมเนอะ
ตรงนี้ก็โรงแรมนี่คะ
งานโรงแรมของจริง เริ่มที่ล็อบบี้ชั้นหนึ่งโน่น
เราใส่ชุดกีฬา เขาใส่ชุดเครื่องแบบ
อีกอย่าง เธอมาฝึกแค่เดือนเดียว จะยิ้มแอร์เมสให้เมื่อยทำไม
แต่ฉันก็ควรทำเต็มที่ระหว่างที่อยู่ที่นี่สิคะ
เต็มที่ไปก็เท่านั้น
อย่างเธอน่ะ ต่อให้ฟ้าแยกเป็นสองซีก ก็ไปเฉียดล็อบบี้ไม่ได้หรอก
ขนาดฉันยังติดแหง็กอยู่ที่นี่มาห้าปีเลย
อย่างน้อยรุ่นพี่ก็เป็นพนักงานประจำนี่คะ
ก็นะ
เถียงไม่ได้ว่าฉันดีกว่าเธอ
เสร็จแล้วก็ออกไปถูข้างนอกอีกทีนะ ถูจนกว่าจะวิ้งแสบตา
ค่ะ จะถูให้วิ้งแสบตาเลยค่ะ
พรุ่งนี้ตื่นเร็วๆ กันนะ จะได้ไปกินอะไรแถวนี้ก่อนบิน
น้องเล็ก เสิร์ชหาร้านเด็ด แล้วจองโต๊ะไว้ด้วยนะ
เราจองอาหารเช้าโรงแรมไว้แล้วนะคะ
แล้วมันใช่ร้านเด็ดไหมล่ะ
จองร้านเด็ดหายาก
ที่มาแล้วไม่ได้กินถือว่าผิด
ค่ะ ฉันจะหาร้านเด็ดหายากให้ค่ะ
เช็กอินแล้วค่ะ
ใครอยากนอนร่วมห้องกับฉันคืนนี้
งั้นฉันเลือกเองดีกว่า
ใครเอ่ยจะนอนร่วมห้องกับฉัน
ไหนลองทายดูซิ
จ้ำจี้มะเขือ…
เปราะ
มงลง
จัดการให้เสร็จในสิบนาที
ห้ามเข้าห้องน้ำตอนฉันนอน
- ค่ะ - ทั้งตู้เย็น ทีวี
ดึงปลั๊กออกให้หมด
ฉันนอนไม่หลับถ้าเสียงดัง เข้าใจที่พูดไหม
ค่ะ เข้าใจแล้ว…
(ร้านเด็ดหายากในเกาะเชจู)
บอกแล้วไงว่าฉันขี้อ่อนไหว
คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าทะลุออกจากผ้าห่มเนี่ย
ขอโทษค่ะ
- ปิดมือถือซะ - ฉันปิดเสียงไว้แล้วนะคะ
ปิดเสียงแล้วฉันก็รู้สึก
(ปลอดภาษี ร้านค้าแบรนด์หรู)
(คิง ดิวตี้ฟรี)
ขอบคุณค่ะ อย่าลืมแวะมาอีกนะคะ
- ดาอึล - คะ
หัวหน้าทีมบอกว่าไม่ชอบเมนู ที่โรงอาหารพนักงาน
เลยจะกินแค่คิมบับที่หลังร้าน
ค่ะ เดี๋ยวฉันกลับมานะคะ
ขอโทษทีนะคะ ขอทางหน่อยค่ะ
ไส้ทูน่าหนึ่ง ไส้เนื้อวัวสอง
แล้วก็ข้าวปั้นกิมจิหนึ่ง ห่อกลับนะคะ
อือ รับออร์เดอร์
ต้องขอโทษจริงๆ นะคะ แต่ในคิมบับไส้ทูน่า รบกวนใส่ข้าวมานิดเดียว
ใส่ทูน่ากับมายองเนสแบบจุกๆ
แล้วก็เอาปวยเล้งออกได้ไหมคะ
รู้แล้ว
ต้องขอโทษอีกทีจริงๆ ค่ะ แต่ในคิมบับไส้เนื้อวัวหนึ่งแถว
รบกวนไม่ทาน้ำมันงา แล้วก็เอาแคร์รอตออกได้ไหมคะ
มาม้วนเองเลยไหม จะได้จบๆ
ฉันขอโทษนะคะ พอดีพวกรุ่นพี่ฉันขี้จุกจิกมาก
ให้แค่ครั้งนี้นะ ตอนยุ่งๆ ฉันทำให้ไม่ได้หรอก
ขอบคุณมากๆ ค่ะ
ต้องขอโทษอย่างแรงอีกทีนะคะ
- อะไรอีก - ไหนๆ จะทำให้แล้ว
งั้นคิมบับไส้เนื้อวัวอีกแถว รบกวนไม่ใส่ไข่
แล้วทาน้ำมันงาเหมือนไม่ได้ทา เอาแต่กลิ่นจางๆ ได้ไหมคะ
- ออกไป ไม่ขายละ - ฉันขอโทษนะคะ
ช่วยฉันเถอะค่ะ
- ฉันต้องซื้อไปจริงๆ ค่ะ - ออกไป
เดี๋ยวฉันม้วนเองค่ะ
ให้ฉันม้วนก็ยังดีนะคะ นะ
ขอโทษนะคะ ขอทางหน่อยค่ะ
กลับมาแล้วค่ะ เดี๋ยวฉันเตรียมให้นะคะ
หัวหน้าทีมบอกจะกินที่โรงอาหารน่ะ
คะ
งั้นเอาไงกับอันนี้คะ
ไม่ได้ยินที่พูดเหรอ หัวหน้าทีมจะไปกินหมูทงคัตสึที่โรงอาหาร
ไปกัน
น้ำล่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
- อลังกาค่ะ - โรงแรมคิงค่ะ
- ตรงนั้น - ค่ะ
ขอโทษแล้วมันแก้ไขอะไรได้ไหม
สวัสดีค่ะ ขออนุญาตดูบัตรโดยสารนะคะ
ค่ะ
(โรงแรมคิง)
ที่แบบนี้ก็มีด้วย
คุณหนู ผมมาทำงานแล้วครับ
ตัวต่อไปครับ
นี่ชอปปิงเสื้อผ้าตรงนี้เหรอครับ
จะไปซื้อเองทำไม ลำบากเปล่าๆ
ความชิลของคนรวยนี่สวยงามจังเลยครับ
สินค้าชิ้นนี้ล่ะคะ ในประเทศเรามีแค่สามตัวเลย
เอามาทั้งสามเลยครับ
ต้องขอโทษด้วยค่ะ เราขายไปแล้วหนึ่งตัว
งั้นเอาอีกสองตัวมาให้หมดเลยครับ
ผมไม่เอาดีกว่าครับ
ผู้ชายใส่เสื้อคู่กันก็ดูเว่อร์ไปหน่อย
ผมขอรับไว้แค่น้ำใจนะครับ
เสื้อคู่เหรอ
ฉันจะทำงั้นเพื่อ
ก็เห็นจะซื้อแบ่งให้ผมนี่ครับ
นี่ก็ของฉันทั้งสองตัวนะ
และฉันก็ไม่ชอบมากๆ ด้วย ที่มีใครมาใส่อะไรเหมือนฉัน
ถ้าไม่มีอะไรทำก็ไปเตรียมตัวไปอังกฤษ
สัปดาห์หน้าเราจะเดินทางกัน
เก็บข้าวของแบบไม่ต้องเผื่อกลับมา
ไปอังกฤษดื้อๆ แบบนี้เลย
ผมไม่มีพาสปอร์ตนะ
มีคนที่ไม่มีพาสปอร์ตด้วยเหรอ
ไม่เคยไปเมืองนอกไรงี้เหรอ
ผมไม่มีโอกาสออกนอกประเทศเลยครับ
ชีวิตยุ่งอยู่กับการฝึกงาน
ไปทำพาสปอร์ตเดี๋ยวนี้เลย
ว่าแต่คุณหนูครับ นี่ผมจะได้เป็นพนักงานประจำแน่นะครับ
ถ้าเกิดผมตามไป แล้วโดนปล่อยเคว้งกลางอากาศ…
ครับ
ผมเองนะครับ
ช่วยเลื่อนขั้นเด็กฝึกงานโนซังชิก เป็นพนักงานประจำทีครับ
ครับ
จบนะ
จบสวยครับ
สวัสดีค่ะ
ฉันเป็นผู้จัดการแผนกต้อนรับ ชื่อคิมซูมีค่ะ
ครับ ทำไมเหรอครับ
ฉันทราบมาว่าคุณกำลังจะไปอังกฤษค่ะ
รู้แล้วเหรอครับ ผมก็เพิ่งรู้เรื่องเมื่อกี้นะ
พอดีว่าคุณโด่งดังเอาเรื่องน่ะค่ะ
อ๋อครับ
ผมมันฮอตเอาเรื่องอะนะครับ บางทีก็แอบเหนื่อย
ก่อนจะไป ถ้าไม่สะดวกสบายอะไร โทรหาฉันได้ตลอดเลยนะคะ
ขอแค่ต่อสายตรงหาฉัน ไม่ใช่ล็อบบี้ ฉันจะให้ความช่วยเหลือทันทีค่ะ
มีอะไรเข้าตาเหรอครับ
- เปล่าค่ะ - อ้อ ครับ
นี่สิลูกชายท่านประธาน
ชิคเว่อร์
เสน่ห์บาดใจ
โอ๊ย เก่งมากครับ
- เก่งครับเก่ง - แขกคะ
รบกวนลดเสียงลงหน่อยนะคะ
- ฮะ - มีแขกร้องเรียนเรื่อยๆ เลยน่ะค่ะ
รบกวนด้วยนะคะ
นี่กิจวัตรผมนะครับ
ต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ
คุณพัคโบยอน
วิธีเข้าหาของเธอนี่แปลกใหม่จังนะ
- ชอบฉันล่ะสิ - คะ
แย่หน่อยนะ
เธอไม่ใช่สเปกฉันซะด้วย
ฉันชอบคนนั้นน่ะ
นี่
เอ้านี่
ฉันต้องเป็นเบ๊ส่งทิปให้เธอด้วยเหรอ
คะ
จากคนหลังเสือเมื่อกี้
สุดจริง ไม่ทันไรก็ได้ทิปแล้ว
เสือเหรอ
เห็นเธอเอาแต่ตามฉันต้อยๆ
ฉันจะยอมรับหัวใจที่คิดไม่ซื่อของเธอไว้นะ
เห็นแก่ค่ำคืนอันเร่าร้อนของเราสอง
โรคจิตอะไรเบอร์นี้
เสียอารมณ์
โดนแน่ ไอ้เหงื่อร่องก้น
แขกคะ ทานโทษนะคะ
แขกคะ
(ความเร็ว)
ทำไม…
นี่ เฮ้ย…
แขกคะ เห็นฉันตามเช็ดเหงื่อร่องก้นคนอื่น ก็เลยเหยียดกันใช่ไหม
แต่ก็ไม่ได้แปลว่า คนที่ในสมองมีแต่ขี้อย่างคุณ
จะมาทะลึ่งใส่ฉันได้นะคะ
ถ้ายังทำแบบนี้อีก
คุณตายด้วยน้ำมือฉันแน่ค่ะ
จำไว้ให้ขึ้นใจนะคะ คุณแขกโรคจิต
นี่คุณทำอะไร…
นี่คุณ หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
ไม่ได้ยินที่พูดหรือไง
- เฮ้ย - ทำอะไรน่ะ
นี่พื้นที่สำหรับสมาชิกและแขกในโรงแรมนะ
นายมีสิทธิ์อะไรมาขึ้นเสียงในโรงแรมฉัน
ยังไม่ใช่โรงแรมพี่สักหน่อย
- อะไรนะ - ผมเป็นแขกของที่นี่นะ
แถมเป็นแขกห้องสวีทด้วย
ถ้าผมยื่นคำร้องเรียน เดี๋ยวเราจะลำบากกันทั้งคู่นะ
มีมารยาทกับแขกหน่อยสิครับ
คุณกรรมการโรงแรมคิง
พร้อมเมื่อไหร่ผมไปแน่
ระหว่างที่ผมยังอยู่ ช่วยดูแลผมเหมือนแขกคนหนึ่งก็ยังดี
สวัสดีค่ะ คุณกรรมการ
มาทำอะไรที่นี่คะ ไม่เห็นบอกก่อนเลย
ที่นี่ห้ามฉันเข้าเหรอ
ได้ไงล่ะคะ ทั้งหมดนี้เป็นของคุณนี่คะ
สวัสดีค่ะ
งานพอไหวไหมคะ
ยากนิดหน่อยเพราะเป็นครั้งแรก แต่ฉันกำลังสนุกกับการเรียนรู้ค่ะ
ขอบคุณที่เลือกฉันนะคะ
ฉันจะทำเต็มที่ค่ะ
- เธอได้รับการอบรมหรือยัง - ค่ะ
ฉันได้รับการอบรมพื้นฐานแล้วค่ะ
ข้อควรระวังการรับเงินมัดจำล่ะ
ขอโทษด้วยค่ะ
เธอเป็นพนักงานฝึกหัด ยังไม่ได้รับการอบรมถึงขั้นนั้นค่ะ
ข้อควรระวังการรับเงินมัดจำ หนึ่ง ต้องเช็กว่าชื่อผู้จอง
ตรงกับชื่อบนบัตรหรือไม่
ข้อสอง ต้องเช็กด้วยว่า มีลายเซ็นบนหลังบัตรด้วยหรือไม่
- ชั่วโมงแห่งความสุขคืออะไร - คือการใช้ช่วงเวลาที่แขกไม่พลุกพล่าน
ให้บริการของว่างและเครื่องดื่ม
ในราคาที่ถูกหรือไม่มีค่าใช้จ่าย
ที่ร้านอาหารและเครื่องดื่ม เช่น เลานจ์ หรือค็อกเทลบาร์ค่ะ
ชี้แจงเป็นภาษาอังกฤษซิคะ
ชั่วโมงแห่งความสุข เริ่มตั้งแต่บ่ายสามถึงห้าโมงเย็น
เชิญมารับประทานอาหารว่างและเครื่องดื่ม ที่เลานจ์โรงแรมได้ตามสบายค่ะ
เลื่อนขั้นคนนี้ไปที่ล็อบบี้นะ
คะ
คุณกรรมการคะ
แต่นางจบหลักสูตรสองปีมานะ
จะปล่อยให้คนเก่งๆ เสียของทำไม
ต้องให้อยู่ในที่เด่นๆ สิ
นางฝึกแค่เดือนเดียวนะคะ จะเลื่อนขั้นจริงเหรอ
- งั้นก็ให้อยู่ต่ออีกสักปีสิ - อะไรนะคะ
ล็อบบี้คือหน้าตาของโรงแรมนะ
รอยยิ้มนางน่ามองดี
ที่นี่น่ะ ใครๆ ก็พูดภาษาอังกฤษได้ พอๆ กับเธอแหละจ้ะ
พื้นฐานแล้วต้องได้อย่างน้อยสองภาษา
เธอพูดจีนไม่ได้นี่
ตั้งแต่บ่ายสามถึงห้าโมงเย็น ที่เลานจ์โรงแรมจะให้บริการ
อาหารว่าง กาแฟ และชาฟรี เรียนเชิญตามสบายเลยนะคะ
เบอร์นี้แล้ว ไม่ร่ายญี่ปุ่นด้วยเลยล่ะ
ตั้งแต่บ่ายสามถึงห้าโมงเย็น ที่เลานจ์โรงแรม
จะให้บริการอาหารว่าง กาแฟ และชาฟรี
เรียนเชิญตามสบายเลยนะคะ
ฉันฝันอยากเป็นพนักงานโรงแรม เลยตั้งใจเรียนภาษาสุดๆ ค่ะ
คิดว่าพูดได้หลายภาษาก็คือจบเหรอ
ล็อบบี้ไม่ใช่พื้นที่สำหรับคนอย่างเธอหรอก
คนอย่างฉันมันทำไมเหรอคะ
วุฒิการศึกษาไม่ได้ ความสามารถก็ไม่ได้
หน้าตาก็ไม่ได้
ยังจะถามอีก
เพราะงั้นไม่ต้องเสนอหน้า ทำตามที่ฉันสั่งซะ เข้าใจไหม
ค่ะ ฉันจะทำทุกอย่างเต็มที่ ตามที่ได้รับมอบหมายค่ะ
ฝากตัวด้วยนะคะ
(คุณพ่อ)
บุกเข้าห้องแขกดื้อๆ เลยนะ
เลยเวลาเช็กเอาต์มาแล้ว
- ออกไปสิ - อือ จะไปแล้ว
ไม่ต้องโทรหาคุณพ่อส่วนตัวก็ได้ เดี๋ยวฉันบอกเอง
โรงแรมนี้เซอร์วิสถึงใจจริงๆ
ก็ฉันเป็นเจ้าของนี่
รอบนี้ไปอยู่ยาวเลยดีไหม
กลับมาก็มีแต่นายที่จะลำบากนะ
จะกลับหรือไม่กลับ ผมตัดสินใจเองได้
แต่ว่า
ผมไม่มีทางกลับมาหรอก
ไม่ต้องห่วง
หวังว่าจะรักษาคำพูดนะ
ไปนะ
- ยินดีด้วยนะ - ยินดีด้วยนะ
- ซารังได้ทำงานล็อบบี้แล้ว - ซารังได้ทำงานล็อบบี้แล้ว
- ยินดีด้วยนะจ๊ะ - ยินดีด้วยนะจ๊ะ
- ขอบคุณนะ - ยินดีด้วยนะ
จากเด็กเช็ดเหงื่อร่องก้น มาไกลถึงล็อบบี้แล้ว
เก่งมากจ้ะ ลูกแม่
ชัยชนะด้วยมือมนุษย์เราไง
พนักงานประจำวุฒิป.ตรีสองปี ครั้งแรกในประวัติศาสตร์โรงแรมคิง
ไม่ใช่พนักงานประจำ ได้ขยายเวลาหนึ่งปีต่างหาก
ก็นั่นแหละ
"เกือบจะเป็นพนักงานประจำ"
ได้หนึ่งปีเดี๋ยวก็กลายเป็นสอง พอสองก็จะเป็นสามแหละ
อดทนอีกไม่กี่ปี เดี๋ยวเราก็ได้เป็นซีเนียร์เจ๋งๆ แล้ว เนอะ
ก็น่าจะใช่นะ
แต่ว่าก็ว่าเถอะ ซีเนียร์เจ๋งๆ นี่เขาอยู่ไหนกันเหรอ
หันไปทางไหนก็มีแต่มนุษย์ป้าบ้าอำนาจ ยั้วเยี้ยเต็มไปหมด
เราก็เป็นซีเนียร์เจ๋งๆ ซะสิ
ฉันจะไม่แก่ไปแล้วน่าหยุมหัว
- เหมือนพี่ๆ ที่ร้านหรอก - ดีเลย
เราห้ามแก่ไปเป็นแม่มดเด็ดขาดนะ
ไม่อยากแก่ไปแบบนั้นเลยอะ
ทำไมแกไม่พูดอะไรบ้างล่ะ
ฉันไม่ขออะไรหรอก
แค่อย่ามากวนประสาทฉัน ก็นับว่าขอบคุณแล้ว
แกนี่ไม่ไหวเลยนะ
เราต้องมุ่งหน้าสู่โลก ที่เต็มเปี่ยมด้วยความหวังและความฝันสิ
ที่นั่นคือที่ไหนเอ่ย
คลับโกลด์จ้า
และข้าคือวีไอพี
คืนนี้พี่เลี้ยงเองค่ะคุณน้อง
ไปกัน
ไปกันเลย ขอเสียงหน่อยค่ะ
ขอเสียงกรี๊ดหน่อย
(วีไอพี คลับโกลด์)
(ยอดฝีมือ)
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณนะคะ
(พิธีมอบรางวัลพนักงานคนเก่งโรงแรมคิง)
ไม่คิดเลยว่าเธอจะจากฉันไป
ไม่คิดเลยว่าเธอจะทิ้งฉันไป
ความผูกพันที่ถลำลึก ใช่ว่าจะลืมกันได้ง่ายๆ …
นายเป็นนักเรียนที่ดีที่สุด ที่ฉันเคยเจอเลยจริงๆ
(พนักงานประจำเต็มตัว)
ยินดีด้วยนะ
ได้เป็นพนักงานประจำแล้วนะ
มาจ้า
แด่พนักงานประจำ
- ชน - ชน
(ปัจจุบัน)
อรุณสวัสดิ์ครับ
หวังว่าที่ไปเที่ยวมาจะสนุกนะครับ
มีพัสดุส่งมา จ่าที่อยู่ถึงบ้านนี้ถูกแล้ว
แต่ชื่อดันไม่ใช่ภาษาอังกฤษ
ดูให้หน่อยได้ไหม
มันส่งถึงผมนั่นแหละ
แต่ไม่ได้บอกว่าส่งมาจากใคร
- มันถูกส่งมายังไงครับ - มีมอเตอร์ไซค์ส่งของ
ขับมาส่งครับ
เขาก็ไม่รู้จักผู้ส่ง
ผมจะไปชงชามาให้นะครับ
ถ้าขาดเหลืออะไรก็บอกได้เลย
โอเค
(ประวัติบุคลากร ฮันมีโซ)
ฉันเองนะ
จองตั๋วไปเกาหลี เดี๋ยวนี้เลย
เกาหลีเหรอครับ
ทำไมกะทันหันจัง
มีเหตุให้ไป
แต่สัปดาห์นี้พ่อแม่ผมจะมาเยี่ยมด้วยสิ
ไปสัปดาห์หน้าได้ไหมครับ
งั้นฉันล่วงหน้าไปก่อน นายตามมาทีหลังนะ
ไม่ได้สิ ถ้าจะไปก็ต้องไปด้วยกัน
เราสาบานกันแล้วไงครับ ว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
ว่าแต่จะไปนานแค่ไหนเหรอครับ
ไม่รู้
ไม่รู้ไม่ได้สิ แล้วผมจะเก็บกระเป๋ายังไง
คุณหนูไปซื้อชุด ซื้อรองเท้าใหม่หมดที่เกาหลีได้
แต่ผมต้องหอบทุกอย่างไปนะ
ก็ได้ งั้นเก็บข้าวของซะ สิบนาทีพอนะ เก็บให้หมดแล้วมาที่สนามบิน
งั้นซื้อเสื้อผ้ากับรองเท้าที่เกาหลี ให้ผมด้วยสิ
ตัดสายแล้ว
โทษทีครับ
(การฝึกอบรมพนักงานฝึกหัดโรงแรมคิง)
ขอแสดงความยินดีกับวันแรกของทุกคน ในฐานะพนักงานโรงแรมนะคะ
ฉันรับหน้าที่เป็นผู้อบรม ชื่อชอนซารังค่ะ
กฎพื้นฐานที่พนักงานโรงแรมคิงควรมี
ก็คือหัวใจและการแสดงออก ถึงความจริงใจค่ะ
การต้อนรับแขกจากใจจริงต้องมาก่อน
และการแสดงออกถึงสิ่งนั้นคือการบริการค่ะ
ความจริงใจที่ไม่ได้มาจากใจ ก็แปลได้อีกอย่างว่าไม่จริงใจนะคะ
เราจะต้องพร้อมยิ้ม
จากก้นบึ้งของหัวใจตลอดเวลาค่ะ
เฮ้ย
คุณชอนซารังคะ
มันเกิดอะไรขึ้น เธอไปทำอะไรผิดไว้เหรอ
- ฉันเหรอคะ - เธอไปทำอะไรผิดไว้
แขกห้องสวีทถึงได้ลงมาที่ล็อบบี้ แล้วถามหาเธอ
เธอไม่ได้ทำอะไรผิดไว้หรือไง
ก็ไม่นะคะ
ฉันบริการมอร์นิงคอลเมื่อเช้า ไม่มีตกหล่นด้วยซ้ำนะคะ
รีบไปดูเลย
เจอดีแน่ ถ้าคำร้องเรียนลามมาถึงฉัน
เข้าใจไหม
ค่ะ
พวกเธอซ้อมยิ้มกันไปเลย
แอร์เมส
- แอร์เมส - แอร์เมส
มีอะไรให้ช่วยไหมคะ คุณผู้หญิง
ฉันรับผิดชอบแผนกต้อนรับอยู่ตอนนี้ค่ะ
คุณคือคนที่โทรปลุกฉันเมื่อเช้านี้เหรอ
ค่ะ ฉันเอง ตามเวลาที่คุณขอเลย
นี่คุณรู้จักฉันเหรอ
ทาสรักเสียงเพลงจะจำคุณไม่ได้ได้ไงล่ะคะ
เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยค่ะ ที่คุณมาพักที่โรงแรมเรา
ฉันรับสายโทรปลุกจากโรงแรม มาทั่วทุกมุมโลกแล้ว
แต่ว่านี่คือครั้งแรกเลย
ที่ฉันตื่นขึ้นมา พร้อมกับได้ฟังเพลงที่ตัวเองร้อง
ฉันอำลาเวทีมานานมากแล้ว
แต่เหมือนกับว่าฉันได้หวนกลับไป เป็นพรีมาดอนน่าอีกครั้งเลย
ขอบคุณนะ
ที่พาฉันย้อนกลับไปในวันที่ยังสาว
ขอบคุณที่จำฉันได้ ทั้งที่ผ่านมาหลายปีแล้ว
จากนี้ ฉันจะจดจำคุณ ไว้ในความทรงจำบ้างนะ คุณ…
(ซารัง ชอน)
ซารัง
ไม่ได้กลับมาเกาหลีตั้งนาน รู้สึกยังไงบ้างล่ะ
เหมือนเดิมครับ
อย่าคิดจะกลับไปอีกล่ะ
มาทำงานที่บริษัทซะ
โรงแรม การบิน หรือการแจกจ่าย ชอบที่ไหนล่ะ
เขาแค่แวะมาเยี่ยมเอง คุณพ่อก็ใจร้อนไปนะคะ
เขายังมีเรียนอยู่
ค่อยๆ จัดการทางโน้นไปก่อน ก็ไม่สายหรอกค่ะ
เจ็ดปีก็มากพอแล้ว
ไหนๆ ก็พูดขึ้นมาแล้ว แกจัดการให้เสร็จแล้วกลับมาซะ
ผมมาทำงานก็ได้ครับ
หือ
แต่ผมอยากทำงานโรงแรม
เหตุผลล่ะ
ผมชอบโรงแรมครับ
ก็ได้
เอาสิ
มา ดื่มกันดีกว่า
ไม่มีอะไรยอดเยี่ยมไปกว่า การที่ครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้าแบบนี้แล้ว
ฉันรอวันนี้มานานแค่ไหน
พวกแกคงไม่รู้หรอก
วอน จากนี้แกก็ต้องแข่งกับพี่แกนะ
แข่งอะไรกันคะ
วอนเพิ่งจะได้เริ่มงาน หนูต้องช่วยเขาสิคะ
การช่วยเหลือและรับความช่วยเหลือ ต่างก็นับเป็นความสามารถนะ
หลังจากนี้ไป ฉันจะจับตามองแค่แกสองคน
หนึ่งในพวกแก อาจจะได้เป็นผู้สืบทอดของฉัน
หรืออาจจะไม่ใช่ทั้งคู่ก็ได้
หนูรู้ค่ะ ว่านั่นคือปรัชญา ในการบริหารของคุณพ่อ
ส่วนแก วอน
ต่อไปไม่ต้องไปนอนโรงแรมแล้ว มาอยู่ที่บ้านซะ
อยู่โรงแรมสะดวกกว่าครับ
นั่นสิคะ วอนเขาโตแล้วนะ
ปล่อยเขาทำตามใจเถอะค่ะ
ฉันจะไม่พูดซ้ำสองนะ
กลับมาอยู่บ้านก่อนถึงวันไหว้แม่แก
แม่ไหนเหรอครับ
ผมไม่รู้หน้าตาแม่
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ายังมีชีวิตอยู่ หรือตายไปแล้ว
อย่าพูดอะไรไม่เข้าท่า
ฉันบอกให้มาอยู่ก็มาซะ
นายนี่เหมือนแม่นายนะ
ไม่คิดหน้าคิดหลังเหมือนกันเป๊ะ
เดี๋ยวฉันกลับเอง นายเลิกงานได้แล้ว
ให้ผมไปด้วยสิครับ ดีจัง นานๆ ทีจะได้ตากฝน
- ไม่ต้องตามมา - เอาเถอะครับ
เพื่อนจะก๊งเหล้าในวันแบบนี้ ก็ยังไม่มีเลยนี่
ปากทรามแบบนี้ไงฉันถึงชอบ
- ยอมรับ - แล้วก็ชอบที่ไม่ฝืนใจยิ้มด้วย
ก็ฝืนอยู่นะ
ว่าแต่จะเริ่มงานในตำแหน่งอะไรเหรอครับ
ไม่รู้สิ อะไรก็ได้ทั้งนั้น
พูดอะไรล่ะนั่น
ผมหมายถึงผมน่ะครับ
เข้าใจผิดแล้วนะเรา
ผมต้องมีอำนาจถึงจะปกป้องคุณได้ไงครับ
นิสัยแบบนี้ใครจะเอาอยู่ล่ะ ผมเอาอยู่นะครับ
ให้ผมเบ่งหน่อยเถอะ
ขอเป็นหัวหน้าฝ่ายนะครับ
เกินตัวแหละเนอะ
รองหัวหน้าฝ่ายล่ะ
เอารถไป แล้วกลับบ้านได้เลย
ฉันจะไปของฉันเอง ไม่ต้องตามมา
ไม่ล่ะ จะตามติดไปด้วย
ไปด้วยกันสิครับ
โห อากาศแบบนี้นะ
เหมาะจะเป็นหัวหน้าสุดๆ
อากาศแบบไหนเหอะ
ให้ผมเป็นหัวหน้านะครับ
- ปล่อยนะ - ขอร้องนะครับ
โอ๊ย ให้ตายเถอะ
- นะ - ทำไมฝนตกหนักจังเนี่ย
- นั่นน่ะสิ - เฮ้อ
- ชน - ชน
สดชื่นถึงใจ
ร้านนี้เบียร์อร่อยแฮะ
นี่ ที่นี่ฮิตสุดอะไรสุดนะขอบอก
เสาร์อาทิตย์ต้องต่อคิวนะจ๊ะ
เป็นอะไรไป กินอะไรผิดมาเหรอ
ไม่รู้สิ ปวดไม่หายเลย
เครียดเหรอ
แกเครียดลงท้องตลอดเลยนี่
ไม่บอกก็รู้ว่าเพราะกงยูนัม
กงยูนัมนี่ใครนะ
อ๋อ แฟนแกน่ะนะ
จริงด้วย แกมีแฟนกับเขาด้วยนี่เนอะ
ไอ้ฉันก็ลืมสนิทเลย
แกอย่าแรงดิ
เหมือนจะถึงเวลาเลิกกันแล้วนะ
ดูท่าเขายังไม่ข้ามเส้นล่ะสิ
ทำเป็นขีดเส้น ทีกับแฟนตัวเองแล้วแม่พระเหลือเกิน
นี่ ฉันแม่พระกับพวกแกมากกว่าเหอะ ไม่รู้สึกบ้างเหรอ
นี่ ถ้าแกกำแก้วชาร้อนๆ ไว้
แล้วบอกว่า "โอ๊ย ร้อน" แบบนี้เนี่ย ก็มีแต่มือแกที่จะลวกนะคะ
อย่าเก็บกดอยู่คนเดียว ปล่อยวางซะ
แม่ คุณน้า
มานั่งดริ๊งกันที่นี่ เดี๋ยวภาพลักษณ์หนูก็เสียหมดสิ
หนูอุตส่าห์ลำบากสร้างมานะ
โอเคจ้ะ ไม่ดื่มก็ได้
ไปเล่นเถอะจ้ะ ลูกสาวแม่
ลูกแกน่ากลัวกว่าแกอีก
นั่นสิ กลัวจนไม่กล้ายกขึ้นมาซดแล้ว
ฉันล่ะอยากถือเบียร์สักขวด อยู่ใต้แสงไฟอันพร่างพราว
แล้วเต้นยันสว่างมันซะเลย
เลิศนะ มันเคยเลิศมากจริง
แต่ตอนนี้ฉันลืมสิ้นแม้แต่จะเต้นยังไง ถึงไปก็คงไม่สนุกเหมือนเมื่อก่อน
ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าไนต์คลับหน้าตาเป็นไง
โอ๊ย หัวจะปวด
(โรงแรมคิง)
ต้องใส่เสื้อกั๊กด้วยเหรอครับ
เหมือนจะยุ่งยากนะ
ปกติแล้วสูทก็ใส่กันแบบนี้นี่แหละ
ตามคาด
คุณนี่คลาสสิกดีนะครับ
ว่าแต่เมื่อไหร่จะซ่อมเจ้านี่ครับ
ให้ผมซ่อมให้ไหม
ไม่ต้องหรอก
วันนี้เท่กว่าเดิมอีกครับ
เราได้เริ่มงานวันแรกกันสักทีนะครับ
เริ่มงานอย่างเบิกบานกันนะครับ ท่านผอ.
นั่นแหละที่ฉันเกลียดที่สุด
เสแสร้ง ปั้นหน้า
แกล้งยิ้ม
ที่ผมจะบอกก็คือ เดี๋ยวทุกอย่างก็จะตกเป็นของคุณอยู่ดี
อย่าเครียดนักเลยครับ
มาบงการฉันอย่างนั้นอย่างนี้ นายก็น่าจะได้เวลาลาออกแล้วมั้ง
เพราะเป็นผมหรอกครับ ถึงอยู่ข้างๆ คุณ
คนเราต้องหัดรู้จักขอบคุณนะครับ
ปากทรามเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ
ยอมรับ
ถ้าความทรามไม่ช่วยไว้ ผมคงเผ่นหนีไปนานแล้ว
แล้วใครจะปกป้องท่านผอ.ล่ะ
- มือถือ - เข้าไปเถอะครับ
เดี๋ยวผมสั่งให้คนไปเอามา
ยินดีกับการเริ่มงานวันแรกด้วยนะครับ
เอกสาร
เลขาโน
ค่ะๆ
รับทราบค่ะ จะเอาไปให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ
คือว่า ผู้จัดการคะ ฉันขอไปเข้าห้องน้ำหน่อย
รีบไปที่ห้องสวีทตอนนี้ แล้วเอามือถือออกมา
เอาไปวางที่ห้องกรรมการกูฮวารัน
คือ ฉันขอโทษนะคะ
แต่ฉันปวดท้องมากจริงๆ
ถึงขั้นราดระหว่างทางเลยไหม
- ค่ะ - ถ้างั้นก็
รีบไปส่งมือถือแล้วค่อยเข้าห้องน้ำ
แต่นี่เรื่องด่วนมากนะคะ
ก็ใช่ไง ก็รีบจัดการให้เสร็จก่อน
ค่ะ
มือถือ…
เกือบตายแล้วไหมล่ะ
อะไรเนี่ย
ห้องน้ำอะไรใหญ่กว่าบ้านฉันอีก
เอาไปแต่มือถือนี่ โนซังชิก
จึ้งสุด
(คิง เดอะ แลนด์)
ขอเสียงปรบมือดังๆ ต้อนรับผู้อำนวยการกูวอนค่ะ
เรา…
เจอกันอีกแล้วนะ
ยินดีต้อนรับค่ะ ท่านผอ.
สบตากันอีกแล้ว
ผมเตือนแล้วนะ ว่าอย่ามาเจอกันอีก
ต่อไปฉันจะพยายามหลบหน้าให้ดีกว่านี้ค่ะ
ไหนว่าจะหลบหน้าให้ดีไง
อย่างคุณน่ะ ต่อให้เกิดใหม่อีกชาติ
ก็ไม่ใช่สเปกผม
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์