(คิง เดอะ แลนด์)
ห้องน้ำอะไรใหญ่กว่าบ้านฉันอีก
ออกแนวเลิศเกิน
อะไรเนี่ย
- อย่ามองนะคะ - ไม่มองครับ
ห้ามมองเลยนะคะ
ขอให้มองผมก็ไม่มองหรอกครับ
เห็นเราเป็นคนยังไง
(ตอน 2)
ออกมาได้แล้วครับ
ขอโทษด้วยนะคะ แต่คุณช่วยไปเลยได้ไหมคะ
ผมต้องเอามือถือไปครับ
เดี๋ยวฉันเอาไปให้ค่ะ
รีบเปิดเลยครับ ผมยุ่งอยู่
เปิดนะครับ
ขอโทษค่ะ
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
รู้จักผมใช่ไหมครับ
เราเคยเจอกันมาก่อนใช่ไหม
ไม่นะคะ เพิ่งเจอครั้งแรก
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
ขอโทษนะคะ
นี่ห้องคนอื่น…
มาคุยกับผมหน่อยครับ
อะไรของเขาเนี่ย ตามมาทำไมอยู่ได้
หยุดอยู่ตรงนั้นนะครับ
ไม่ได้ยินเหรอครับ
มีอะไรให้รับใช้คะ คุณลูกค้า
คุณใช่ไหมครับ
ที่ลู่วิ่งตอนนั้น
คะ ลู่วิ่งเหรอคะ
ที่เรียกผมว่าโรคจิตแบบดื้อๆ ไง
จำไม่ได้เหรอครับ
โรคจิตเหรอคะ
โรคจิตอะไรเบอร์นี้
นี่ เฮ้ย
ถ้ายังทำแบบนี้อีก
คุณตายด้วยน้ำมือฉันแน่ค่ะ
จำไว้ให้ขึ้นใจนะคะ คุณแขกโรคจิต
เสื้อยืดลายเสือนั่นน่ะเหรอ
ครับ
- ทีนี้นึกออกแล้วเหรอ - ค่ะ
ถึงว่าล่ะ
จ้องซะเหมือนโรคจิต ไม่ยอมหันกลับไปในทันที
คนที่กดเปลี่ยน
หน้าต่างห้องน้ำเป็นแบบใสหรือเปล่า ที่โรคจิตซะเอง
จะยังไงฉันก็เทียบคุณไม่ติดหรอกค่ะ
ขอโทษมาครับ
ทั้งเรื่องวันนี้และเรื่องวันนั้น
ฉันขอโทษสำหรับเรื่องวันนี้จริงๆ ค่ะ
แต่ตอนนั้น คุณเป็นฝ่ายทำผิดเอง
และฉันก็จำได้ว่า ฉันควรเป็นฝ่ายได้รับคำขอโทษนะคะ
ทำไมผมต้องขอโทษ
ถ้าถึงขั้นไม่รู้ว่าทำไมต้องขอโทษ
ก็ไม่ต้องพูดต่อแล้วแหละค่ะ
ฉันขอตัวนะคะ
เชิญพักผ่อนตามสบายนะคะ คุณลูกค้า
เดี๋ยวก่อนครับ
นี่คุณ
ผมยังพูดไม่จบนะ
ขอโทษด้วยนะคะ แต่ฉันไม่มีอะไรจะพูดแล้วค่ะ
และไม่ว่าตอนนั้นหรือตอนนี้
ฉันก็ไม่ได้สนใจคุณแม้แต่ขี้มูก
หยุดตามฉันมาได้แล้วค่ะ
คุณนี่คุยด้วยไม่รู้เรื่องจริงๆ
จะทำอะไรก็ต่อกับฉันไม่ติดหรอกค่ะ
โอเค
ดูจากการกระทำแล้ว ผมก็คงไม่จำเป็นต้องรักษามารยาท
ขอเตือนนะ
ต่อไปห้ามมาเจอผมอีกเด็ดขาด
ค่ะ คุณลูกค้า ฉันก็อยากให้เป็นแบบนั้นอยู่พอดี
ไม่ต้องยิ้มด้วย
พนักงานโรงแรมคิงรับใช้แขก ด้วยรอยยิ้มสดใสจากใจจริงเสมอค่ะ
ถ้าไม่พอใจที่ฉันยิ้ม
ก็ลองพิจารณาใช้บริการโรงแรมอื่นดูนะคะ
ขอตัวค่ะ
ให้แขกก่อน
ไอ้โรคจิตใจหมานั่น
ไม่ใช่ "ขี้มูก" นะ ต้องเป็น "ขี้เล็บ"
คะ
ไม่ใช่ "ไม่ได้สนใจแม้แต่ขี้มูก"
ต้องเป็น "ไม่ได้สนใจแม้แต่ขี้เล็บ"
แบบนั้นถึงจะถูก
เดี๋ยวจะโดนใครล้อเอา
หมอนี่มันวอนไม่ใช่เล่น
(เรซูเม่ ชื่อ: กูวอน)
บอกให้ยื่นเรซูเม่มา ก็เขียนมาจริงซะด้วย
อยากทำงานที่นี่มากสิท่า
กฎก็ต้องเป็นกฎสิ
ทะเบียนบ้านล่ะ
ครอบครัวกันก็ต้องยื่นเหรอ
กฎก็ต้องเป็นกฎสิ
ถ้ารำคาญเรื่องแค่นี้ ก็อย่ามาทำเลย
นายไม่ได้สนใจธุรกิจด้วยซ้ำ ไม่เห็นต้องมาทนกับอะไรแบบนี้นี่
ยื่นก็ได้
สนุกดีนะ
ขอสำเนาสองฉบับนะ
(กรรมการผู้จัดการ กูฮวารัน)
สามสิบนาที
สวัสดีค่ะ
เราเจอกันอีกแล้วนะครับ
ฉันเป็นพิธีกร ในพิธีเข้ารับตำแหน่งวันนี้เองแหละค่ะ
จริงเหรอครับ
ฉันล่ะไม่ชอบทำตัวเด่น ต่อหน้าคนเยอะๆ เลย
แต่เบื้องบนสั่งมาว่าต้องเป็นฉันเท่านั้น
ผมเข้าใจดีเลยครับ
เมื่อเราฮอตมาก ก็จะยิ่งเหนื่อยขึ้นเป็นธรรมดา
- เสร็จงานแล้วไปกินมื้อเย็นกันไหมครับ - จัดไปอย่าให้เสียค่ะ
- คุณโอเคนะครับ - โอเคมากค่ะ โอเคนัมเบอร์วัน
งั้นเดี๋ยวเราเจอกันตอนเย็นนะคะ
โอเคครับ
ขอให้โชคดีกับงานนะครับ
ค่ะ
ชัดยัง ก็สำเร็จแล้วเนี่ย
ทำดีมาก ซังชิก นายเก่งมาก
- จะไปไหนครับ - ไปเอาทะเบียนบ้าน
ให้พนักงานทำให้แล้วไปกันเถอะครับ ทุกคนรออยู่
รอใคร ฉันเหรอ
- ทำไม - พิธีเข้ารับตำแหน่งไงครับ
เสร็จงานแล้ว มีทานมื้อเย็นฉลอง
กับคณะผู้บริหารและเหล่าวีไอพีด้วย
ไม่ล่ะ ฉันไม่ไป
ท่านประธาน สั่งฝ่ายประชาสัมพันธ์เองเลยนะครับ
จะเกร็งอะไรขนาดนั้น
ชีวิตที่เหลือก็จะเหมือนปาร์ตี้อยู่ดี
ไปกันครับ
สวัสดีค่ะ
ฉันคือผู้จัดการคิมซูมี รับหน้าที่เป็นผู้ดำเนินรายการวันนี้ค่ะ
เราจะเริ่มงานฉลองเข้ารับตำแหน่ง
ผู้อำนวยการของโรงแรมคิงคนใหม่ นับตั้งแต่บัดนี้ค่ะ
ขอเสียงปรบมือดังๆ ต้อนรับผู้อำนวยการกูวอนค่ะ
อะไรน่ะ ตาโรคจิตนั่น
(พิธีเข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการกูวอน)
ต่อเลย
ไม่เคยเห็น…
คือว่า
ผู้อำนวยการจะมากล่าวคำเข้ารับตำแหน่งค่ะ
เอาไงดี
อย่ายิ้มนะครับ
บอกว่าอย่ายิ้ม
อย่ายิ้มนะครับ
บอกว่าอย่ายิ้ม
สวัสดีครับ ผมกูวอนครับ
ต่อไปก็ขอฝากตัวด้วยนะครับ
- จบเถอะครับ - คะ
ค่ะ
ถ้าอย่างนั้น เราจะสิ้นสุด พิธีเข้ารับตำแหน่งเพียงเท่านี้
ต่อไป ชอนซารัง พนักงานยอดฝีมือของโรงแรมคิง
- จะมากล่าวต้อนรับค่ะ - ซวยแล้วไง
เชิญถือช่อดอกไม้มาเลยค่ะ
บ้าเอ๊ย
เรา…
เจอกันอีกแล้วนะ
ยินดีต้อนรับค่ะ ท่านผอ.
จริงเหรอ
ยินดีด้วยจากใจจริงค่ะ
- จากใจจริงเหรอ - ค่ะ ท่านผอ.
นี่จากใจของพวกเราค่ะ
สัปดาห์หน้า จะมีการถ่ายทำวิดีโอโปรโมต
ร่วมกับคุณซารังผู้แสนดี พนักงานแสนดีประจำปีนี้
ฝ่ายประชาสัมพันธ์ จะส่งสคริปต์มาให้เองครับ
- จบยัง - จบแล้วครับ
- ไปได้ - ครับ
ฉันก็ต้องขอตัวด้วยคนค่ะ
คุณพนักงานแสนดีมานี่ก่อน
ผมเตือนแล้วนะ ว่าอย่ามาเจอกันอีก
ต่อไปฉันจะพยายามหลบหน้าให้ดีกว่านี้ค่ะ
(ยอดฝีมือ)
- เข้าใจความหมายคำว่าแสนดีไหม - ค่ะ ทราบดีค่ะ
หลบหน้าคนที่เคืองนี่เรียกแสนดีไหม
ฉันแค่สนองคำขอที่คุณบอกว่า อย่ามาเจอกันอีกก็เท่านั้นค่ะ
ว่าแต่ว่า
ทำไมผมถึงเป็นโรคจิตล่ะ
นอกจากคุณจะส่งเสียงครางแปลกๆ
ในฟิตเนสซึ่งเป็นที่สาธารณะแล้ว
คุณก็ยังจะส่งกุญแจห้องให้ฉัน เป็นทิปอีกไงคะ
ไหนจะแนบโน้ตเพี้ยนๆ
อย่าง "ยอมรับหัวใจที่คิดไม่ซื่อ" "ค่ำคืนอันเร่าร้อน" ใดๆ เอย
- ผมเนี่ยนะ - ตอนนั้นฉันยังเป็นเด็กใหม่
ฉันยอมรับค่ะว่าฉันไม่ทำตามคู่มือ
แต่ว่า
ฉันไม่มีเหตุผล ที่จะต้องโดนเหยียดหยามแบบนั้น
แค่เพราะฉันทำงานบริการค่ะ
พูดอะไรเนี่ย ผมไปทำแบบนั้นตอนไหน
ผมไม่มีทางทำอะไรแบบนั้น
โดยเฉพาะคุณ ต่อให้เกิดใหม่อีกชาติ ก็ไม่มีทางใช่สเปกผม
หมอนั่นคือผมแน่เหรอ มั่นใจไหม
ตอนนั้นคุณใส่เสื้อยืดลายเสือนี่คะ
ตลกไหมเนี่ย
แค่ใส่เสื้อนั่นก็เป็นโรคจิตเหรอ
ฉันได้ยินเต็มสองรูหูว่า คนที่ใส่เสื้อยืดลายเสือให้มานะ
งั้นสรุปว่า
คุณไม่ได้เช็กให้แน่ใจ
แล้วกล่าวหาผมโดยดูแค่เสื้อสินะ
คุณไม่ใช่คนเมื่อตอนนั้นเหรอคะ
เห็นเราเป็นคนยังไงเนี่ย
ผมจะทำเพื่อ
ผมจะไปทำอะไรคุณ
บอกแล้วใช่ไหม
อย่างคุณน่ะ ต่อให้เกิดใหม่อีกชาติ
ก็ไม่มีทาง ไม่มีวันที่จะเป็น
สเปกผมหรอก
ฉันขอโทษค่ะ
คุณก็น่าจะบอกว่าไม่ใช่สิ
มีจังหวะให้พูดไหมล่ะ
ขอโทษนะคะ
ขอโทษค่ะ
อย่ายิ้ม
ผมเกลียดรอยยิ้มจอมปลอม ที่ไม่ได้มาจากใจนั่น
ฉันต้องยิ้มระหว่างทำงาน คิดซะว่าเป็นยูนิฟอร์มแล้วกันนะคะ
ยังไงก็อย่ายิ้ม
- ได้จริงๆ เหรอคะ - ถ้ายิ้มจะไล่ออก
ขอบคุณค่ะ
ฉันยังไม่พร้อมจะยิ้มให้ผอ.จากใจจริง
ขอบคุณนะคะ ที่ไม่ให้ฉันต้องฝืนยิ้ม
แล้วก็
ขอโทษสำหรับเรื่องวันนั้นด้วยจริงๆ ค่ะ
ฉันขอโทษจากใจค่ะ
หยิบดอกไม้แล้วออกไป
ค่ะ
โรคจิตเหรอ
โรคจิตที่ไหนจะเหมือนฉันล่ะ
ให้ตาย
ทางนี้ค่ะ
- ฝากแขวนเสื้อตัวนี้หน่อยครับ - ได้เลยค่ะ
ฉันจะพาไปที่ที่นั่งนะคะ
ทางนี้ค่ะ
ฝากกระเป๋าหน่อย
ค่ะ ฉันจะยกให้นะคะ
ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพค่ะ
เดี๋ยวจะเจ็บตัวเอานะ
ผมทำเองครับ
สวัสดีครับ
กินเหลือก็ทิ้งไว้อย่างนั้นก็ได้นี่
ทำแบบนี้กันทำไมก็ไม่รู้
เพราะพวกเขาใจดีน่ะสิ
คงคิดว่าจัดแจงให้แบบนี้ แล้วเราจะทำงานง่ายขึ้น
ไม่ใช่ใจดีหรอก จุ้นจ้านต่างหากค่ะ
แบบนี้มันใจดีไม่เข้าเรื่อง
ยอมรับน้ำใจเขาเถอะ
รีบเคลียร์ให้เสร็จ แล้วเตรียมขายของปลอดภาษีกัน
ถ้าสัญญาณคาดเข็มขัดขึ้น ฝากคุณโรอุนกับคุณอึนจีเคลียร์ห้องน้ำทีนะ
- ครับ - ค่ะ
ใครรับผิดชอบเสื้อโค้ต ของผู้โดยสารที่นั่งสามเอช
ฉันเองค่ะ
ไม่เห็นมีในตู้เลย
เธอเอาไปไว้ที่ไหน
ฉันทิ้งไปแล้วค่ะ
อะไรนะ
นี่เธอหมายความว่าไง
เมื่อกี้เขาขอร้องฉันค่ะ
ทางนี้ค่ะ
ฝากแขวนเสื้อตัวนี้หน่อยครับ
"ฝากเขวี้ยงเสื้อตัวนี้หน่อยครับ"
เขาว่าแบบนั้นค่ะ
นี่
พวกเธอรวมหัวกันฉุดฉันลงเหวเหรอ
ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าสร้างเรื่อง
ขอโทษค่ะ
ขอโทษแล้วจะแก้ไขอะไรได้ไหม
เขาให้เอาไปให้เดี๋ยวนี้ ทีนี้จะทำยังไง
ฉันจะรับผิดชอบเองค่ะ
เป็นแค่น้องเล็ก กล้าพูดซี้ซั้วแบบนั้นได้ยังไง
เธออยู่ในตำแหน่งที่ต้องรับผิดชอบหรือไง
จะเอายังไงกับเสื้อนั่น
ฉันถามว่าพวกเธอจะทำยังไง
ฉันจะรับผิดชอบและจัดการเรื่องนี้เองค่ะ
เอางั้นเหรอ
คุณพยองฮวา
งั้นอย่าให้ลามมาถึงฉันล่ะ
จัดการให้เงียบๆ และเรียบร้อย เข้าใจนะ
ขอโทษนะคะ ขอโทษจริงๆ ค่ะ
ไม่ต้อง ฉันจะอยู่ที่เลานจ์รอต่อเครื่อง
เอามาคืนก่อนที่ฉันจะขึ้นเที่ยวบินถัดไป
ถ้าทำไม่ได้ ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่
ค่ะ ฉันจะรีบเอามาคืนให้เร็วที่สุดค่ะ
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
ต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ ช่วยฉันหน่อยนะคะ
ช่วยฉันครั้งนี้ครั้งเดียวก็พอค่ะ
ไม่ได้
ตอนนี้มีผ้าต้องซักอีกเป็นกอง
ฉันให้สองเท่าเลยค่ะ
ไม่เอาล่ะ
จะสามเท่า สี่เท่า หรืออยากได้เท่าไรฉันก็จะให้
ได้โปรดช่วยฉันเถอะนะคะ
เถ้าแก่ ฉันขอร้องนะคะ
วิ่งแบบนั้นเดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก
ไปพักเถอะครับ
วันนี้คุณดำเนินรายการได้เยี่ยมมากครับ
มีอะไรหรือเปล่าคะ
ชอบกินปูหิมะไหมครับ
เย็นนี้กินปูหิมะกันมะฮับ อยากกินปูมะไหวแน้ว
ทานโทษนะคะ
สนุกมากไหมที่ได้ตีเนียนเป็นผอ.
ผอ.เหรอ
ผมไม่เคยพูดว่าผมเป็นนะ
ฉันนัดกินมื้อเย็นกับผอ.ต่างหากค่ะ
แต่คุณไม่ใช่ผอ.ไง
ทำไมฉันต้องไปกินข้าวกับคุณด้วยไม่ทราบ
งั้นคุณผู้จัดการก็หมายความว่า
ไม่มีอะไรจะเสวนากับเลขาเหรอ
ค่ะ
สุดๆ
คุณนี่หน้าเงินสุดๆ เลยนะครับ
ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ
ฉะนั้น ไม่ต้องมาตีสนิทฉันอีกนะคะ
ไม่ต้องห่วงหรอกครับ
ผมไม่เข้าใกล้คำว่าหน้าเงินอยู่แล้ว
กลัวคนล้อว่ารองพื้นผิดเบอร์
อุ๊ย อะไรเทาๆ
ว่าไงนะ รองพื้นผิดเบอร์เหรอ
คุณซารัง มาแล้วเหรอครับ ไปกันเถอะ
คุณได้เป็นตัวแทนพนักงาน ร่วมรับประทานอาหารเย็นกับผอ.
คะ ฉันเหรอคะ
เดี๋ยวนะ ทำไมนางได้ไปล่ะคะ
ตัวแทนพนักงานต้องเป็นฉันสิ
ไม่ได้สิ
ผู้จัดการหน้าเงินที่หมกมุ่นกับโลกีย์ จะมาเป็นตัวแทนได้ไงครับ
เหลวไหลแล้ว
เบื้องบนนี่มองคนตาถึงชะมัด ต้องเรียนรู้วิชาไว้ซะแล้ว
- อะไรนะ - ไปกันครับ เดี๋ยวสาย
ฉันไปก่อนนะคะ
ระวังนะครับ ตรงนี้ลงสีผิดเบอร์ไว้
- เชิญทางนี้ครับ - บ้าจริง
ไอ้หน้าปูหิมะนั่น ปากแบบนั้นต้องโดนปูหนีบ
โห สวยจัง
มาที่นี่ครั้งแรกเหรอครับ
คุณทำงานที่โรงแรมนี้มานานแล้วนี่
ที่นี่คือคิงเดอะแลนด์นี่คะ
นี่เป็นเลานจ์ที่ตั้งอยู่บนชั้นวีไอพี
พนักงานทั่วไปทำงานร้อยปี ก็มาที่นี่ไม่ได้หรอกค่ะ
ในที่สุดคุณก็ได้มาแล้วนะครับ
ดื่มด่ำให้เต็มที่เลย เพราะวันนี้คุณซารังก็เป็นวีไอพีด้วย
ค่ะ
เว่อร์มาก
ไหนว่าจะหลบหน้าให้ดีไง
แก้มทูน่ามาเสิร์ฟครับ
- ขอบคุณครับ - ครับ
- ทานให้อร่อยนะครับ - ครับ
ทูน่าที่ประธานฮันได้มาคราวก่อน 500 ล้านวอนใช่ไหมนะ
500 ล้านที่ไหนล่ะ
590 ล้านวอนต่างหาก
- ให้ตายสิ - อันนี้เท่าไร
จ่ายไป 700 ล้านค่ะ
ต้องยอมรับความตาถึงของฮวารันเลยนะ
คุณภาพระดับนี้นะ คงหาไม่ได้ที่ไหนอีกแล้วมั้ง
พี่ พนันกับผมไหมล่ะ
ว่าผมจะหาทูน่าที่ดีกว่าอันนั้นมาได้หรือเปล่า
ปัดโธ่
ความตั้งใจสำคัญกว่าราคานะ
ฮวารันของฉันแกเตรียมมา เพื่อจะแสดงความยินดีกับการแต่งตั้งน้องน่ะ
นึกว่าฮวารันจะใจกว้างอย่างเดียวซะอีก เธอใจดีมากซะด้วย
น้องมาร่วมงานแบบนี้
เขาอาจจะแย่งโรงแรมไปก็ได้นะ
งั้นจากนี้นายก็จะดูแลคิงเดอะแลนด์เหรอ
ถ้าอยากฝึกบริหารธุรกิจ
ที่นี่ก็เหมือนคอร์สบังคับแหละนะ
- อย่าพูดอะไรเหลวไหลสิ - หือ
ในการแข่งขัน คนที่ฝีมือดีก็ต้องคว้าชัยไปสิ
กับน้องทั้งคน จะมาแข่งกันได้ไง
หนูต้องคอยช่วยเขาสิคะ
คุณพ่อ กล่าวอวยพรสิคะ
อือ ได้สิ
เอาล่ะ ทุกคนครับ
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณ
ท่านประธาน ผู้บริหาร และพนักงานทุกท่านที่มาร่วมงานในวันนี้
แม้จะยุ่งกันอยู่
ขอฝากผอ.กูวอนของเรา
ไว้ในอนาคตด้วยนะครับ
มา ดื่มเลยครับ
ชน
เธอคือใครล่ะนั่น
เอ่อ…
ฉันชอนซารัง ประจำอยู่ที่ล็อบบี้ค่ะ
เธอเป็นยอดฝีมือของโรงแรมเราค่ะ
มาเข้าร่วมเป็นตัวแทนพนักงาน
งั้นเหรอ
งั้นก็เป็นพนักงานแสนดีอันดับหนึ่ง ในโรงแรมเราสินะ
เธอออกมานี่
เป็นตัวแทนกล่าวอะไรทีสิ
- ฉันเหรอคะ - ทำไม ไม่สะดวกเหรอ
เปล่าค่ะ
นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับใช้ท่านผอ.
ที่ยอดเยี่ยมทั้งบุคลิกภาพและสติปัญญาค่ะ
ปลอมซะไม่มี
ยินดีต้อนรับจากใจจริงค่ะ
ดื่มเลยครับ
พูดจาฉะฉานดีนะ ถูกใจฉันเลย
ขอบคุณค่ะ
หัวหน้าคิม ทูน่านั่นน่ะ
เอาส่วนที่หายากที่สุด
ให้พนักงานแสนดีของเราหน่อยนะ
ได้ครับ ท่านประธาน
ขอบคุณค่ะ จะทานให้อร่อยเลยค่ะ
รอยยิ้มทุนนิยมชัดๆ
วอนก็ต้องพูดอะไรสักคำด้วยสิ
ไม่ดีกว่าครับ
ลุกขึ้นสิ วันนี้นายคือพระเอกนะ
ขอบคุณทุกท่านที่สละเวลาอันมีค่ามานะครับ
แล้วก็
ผมจะทำให้โรงแรมคิงของเรา
เป็นโรงแรมที่ ปราศจากรอยยิ้มจอมปลอมครับ
เอาเป็น "พวกเราคือโลก" ดีไหม
ชน
สุดยอดเลยนะ
อุตส่าห์จัดพิธีเข้ารับตำแหน่ง จัดปาร์ตี้เพราะลูกชายกลับมา
แถมยังใช้ฝ่ายประชาสัมพันธ์อีก
ทำไม
กลัวเหรอ
กลัวคนอย่างนายเนี่ยนะ
ขอพูดให้เคลียร์เลยนะ
ผมไม่สนเรื่องการบริหาร หรือรับช่วงต่ออะไรทั้งนั้น
ไม่ต้องกลัวหรอก
นายไม่สนใจการบริหาร
แต่ดั้นด้นจบเอ็มบีเอมาน่ะเหรอ
ก็นะ ความสามารถมันถึงนี่
ไม่จำเป็นต้องแกล้งบื้อสักหน่อย
คิดว่าพูดแบบนั้นแล้วจะดูหล่อเหรอ
ใครคิดยังไงผมก็ไม่สน
ผมไม่ได้คิดจะทำงานที่นี่นานๆ ด้วย
เพราะงั้น
อย่ามายุ่งกับผม
นั่นแหละ ก็อย่ามากร่าง
ถ้านายอยากเสพความสุขสบายแบบนี้
เอาล่ะ ขอแนะนำให้รู้จักครับ
นี่อะไรเหรอคะ
ทูน่า ของขวัญจากท่านประธาน
ขอบคุณค่ะ
โทษนะคะ
ฉันไปเลยได้ไหมคะ
ไปสิคะ
ต้องไปบอกลาท่านประธานก่อนใช่ไหมคะ
ไปเถอะค่ะ ไม่มีใครเขาสนใจคุณหรอก
(ข้าวต้มหัววัวหม้อร้อน)
อือ หลานย่า กำลังกลับมาบ้านเหรอ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
คุณย่า หนูเอาทูน่าไปให้เอาไหม
หือ หมูป่าเหรอ
ไม่ใช่หมูป่าสิ ทูน่า
โอ๊ย ฉันยุ่งอยู่
มาเมื่อไหร่ค่อยโทรมานะ
โธ่ เป็นงี้ตลอด
(รายชื่อติดต่อ)
จัดไปครับ จัดไป
ว่า
วันนี้ท่านประธานให้ทูน่ามา ฉันเอาไปให้เอาไหม
ไม่เป็นไร เธอกินเลย
มูลค่า 700 ล้านวอนเชียวนะ เป็นส่วนที่หายากที่สุดด้วย
นี่ฉันก็มากินทูน่าที่ปูซานอยู่เหมือนกัน
ปูซานเหรอ ไปทำไม
ฉันยังไม่ได้บอกหรอกเหรอ
ฉันมาเชียร์การแข่งกับคนที่ชมรม
ไหนๆ มาแล้วก็จะไปเที่ยวแถวนี้ด้วย ค่อยกลับช่วงสุดสัปดาห์
พรุ่งนี้เราตกลงว่าจะไปนัมซานกันนะ
อันนั้นคือพรุ่งนี้เหรอ
นี่ฉันสัญญาอยู่คนเดียวเหรอ
การแข่งครั้งนี้สำคัญจริงๆ
ยกโทษให้ฉันสักครั้งนะ
แล้วสัปดาห์หน้า เราไปล็อกกุญแจอะไรนั่นกัน
ทำทุกอย่างที่เธออยากทำเลย
ยูนัม รีบมานี่เร็ว
โดนเรียกแล้ว ไว้ฉันโทรหานะ
โอเค
ฮัลโหล
ขอโทษค่ะ
นี่มันหัว
ทูน่าน่ะค่ะ ทูน่า
ขอโทษด้วยนะ ขอโทษค่ะ
ให้หัวมาเหรอเนี่ย
ทำไงดี
สบตากันอีกแล้ว
ฉันยอมแล้ว แกเอาไป
- ฉันก็ทำไม่ได้ - ฉันก็ไม่ได้
ดูตามันสิ
จ้องฉันตาแป๋วเลย
กลับมาแล้วจ้า
อะไร เป็นอะไรกัน
เฮ้ย เกิดอะไรขึ้น
ดาอึล
อุ๊ย ทูน่า
ละลายในปากเลย
ดาอึล แกทำอะไรไม่เป็นบ้างเนี่ย
นั่นน่ะสิ
ดูสิ เครื่องเคียงใดๆ ก็ทำเก่งเบอร์นี้
พวกแกลองมามีลูกดูสิ มนุษย์แม่คือสิ่งมหัศจรรย์
นี่ ของดีๆ ก็มีให้กิน แกจะกินรามยอนดิบทำไมเพื่อน
ฉันไม่ชอบอะไรหยึยๆ อะ
แต่ก็ลองชิมดูหน่อยเถอะ ท่านประธานให้มาก็น่าจะแพงจัดเลยนี่
เห็นว่า 700 ล้านแหละ
700 ล้านเหรอ
เฮ้ยๆ คายเลย คาย
- ทำไมเล่า - นี่
ทูน่าส่วนใหญ่ตัวยาวเท่าห้าหัวนะเว้ย
ก็แปลว่าแค่หัวนี่ก็ 140 ล้านแล้ว
แพงกว่าเราสามหัวรวมกันอีก
- แบ่งขายเถอะ - จริง ขายเถอะ
นี่
ในคนที่เรารู้จัก มีใครยอมจ่ายทูน่าราคานี้ไหมล่ะ
ไม่มีน่ะสิ
แพงเบอร์นี้ สู้ซื้อบ้านซะดีกว่า
นั่นแหละ งั้นก็กินๆ ไป
เราจะได้กินแบบนี้อีกเมื่อไหร่ล่ะ
ถ้าหัวเดียว 140 ล้าน
งั้นหนึ่งชิ้นก็ 2,400,000 วอน
นี่ก็ 4,800,000 วอน
คนที่ได้กลืนกินสิ่งนี้ เขาคงมีความสุขกันใช่ไหม
นั่นสิ
ก็น่าจะสุขนะ
- บ้าบอมาก - นี่ 12 ล้าน
- โอเค เอาไป - อร่อยไหม
ให้สิบเต็ม
(โรงแรมคิง)
โอย
วันนี้มานอนที่บ้านสิ
- อยู่โรงแรมสะดวกกว่าครับ - มาเถอะน่า
มาดื่มต่อที่บ้านกัน
จะกลับบ้านไหม
เขาสั่งให้ไป ผมก็ต้องไปสิ
ใช้ชีวิตตามที่ใจนายสั่งเถอะ
อย่าพาตัวเองไปในที่ขรุขระเลย
ไม่ขึ้นรถล่ะครับ
ท่านประธานสั่งให้กลับไปบ้านนะ
บังอาจนัก
เปิดประตูสิ ฉันจะได้ขึ้นไป
เชื่อเขาเลย
คนเราเรียนรู้พฤติกรรมแย่ๆ ได้เร็วจริง
ขึ้นสิครับ ผอ.
นี่ก็เปิดแล้วนะ
กว้างกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ
นายกลับบ้านได้
จะให้กลับได้ไงล่ะ
ท่านประธานสั่งให้ไปส่งคุณที่บ้านนะ
ไม่ได้นะครับ ผอ.
(พนักงานโรงแรม ชอนซารัง)
(หางานพนักงานโรงแรม)
(คิง)
ซารัง หนูวาดอะไรอยู่เหรอ
ตอนที่เล่นที่ชายหาดกับแม่เมื่อกี้
- งั้นนี่คืออะไรเหรอ - โรงแรม
- โรงแรมเหรอ - อือ
- โรงแรมสีชมพูนี่นา - ใช่
แม่ โตขึ้นหนูจะทำงานที่โรงแรมนะ
- จริงเหรอ - อือ
- แม่ - จ๊ะ
รักแม่นะ
(พนักงานโรงแรม ชอนซารัง)
(อยู่ระหว่างเตรียมเปิดร้าน)
- แต่นแต๊น - แต่นแต๊น
- ยินดีด้วยนะคะ - ยินดีด้วยนะคะ
- ยินดีด้วยที่ได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าทีม - ยินดีด้วยที่ได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าทีม
อะไรกันเนี่ย ขอบคุณนะ
ยินดีกับการเลื่อนขั้นนะคะ หัวหน้าทีม
ฝากตัวด้วยนะคะ หัวหน้าทีม
เรียกว่าพี่ก็พอน่า
ได้ยินว่าหัวหน้าทีมแล้วรู้สึกแปลกๆ
ขอบคุณนะ
ดีงามมากๆ เลยค่ะที่พี่ได้เป็นหัวหน้าทีม
ในที่สุด ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือนเราแล้ว
ฤดูใบไม้ผลิ
งั้นฉันขอพูดอะไรอย่าง ในฐานะหัวหน้าทีมนะ
ตั้งแต่วันนี้ไป ต่างคนต่างหาข้าวเที่ยงกินกันเองนะ
โอเคไหม
และนี่จะเป็นวันสุดท้าย ที่ให้น้องเล็กเตรียมของว่างให้ด้วย
คะ
เรื่องข้าวเที่ยงก็พอเข้าใจได้ แต่เรื่องนี้จะไม่เกินไปหน่อยเหรอคะ
นี่ธรรมเนียมร้านเราเลยนะ
ถ้ายกเลิกไปแบบดื้อๆ ก็จะไม่แฟร์กับคนที่เคยทำมาตลอดนะคะ
เอาตรงๆ มันใช่ธรรมเนียม ที่ดีพอจะสานต่อรุ่นสู่รุ่นหรือเปล่าล่ะ
ไม่ค่ะ
- ไม่ค่ะ - ไม่ค่ะ
เราไม่ได้มาทำงานที่นี่ เพื่อจะรับใช้ใครสักหน่อยนี่
เราอย่ามาหยิกหลังกัน เพราะธรรมเนียมเพี้ยนๆ ที่ไม่รู้ตัวคนสร้างเลย
นะ
- ค่ะ - ค่ะ
ขอบคุณนะ
รีบกินแล้วเตรียมตัวไปเปิดร้านกันเถอะ
เหมาะมากเลยค่ะ
ถอดเหอะ ดูไม่ได้เลย
ไปกันเถอะ จะถึงเวลานัดแล้วนะ
ก็โอเคอยู่นะ
คุณลูกค้า ใส่แล้วดูดีมากเลยค่ะ
นึกว่าแบรด พิตต์มาเอง
ผมว่าไม่ถึงขั้นแบรด พิตต์หรอก
แบรด พิตต์ก็บ้าแล้ว
เฮ้ย รีบถอดเลย สภาพอย่างกับแมลงวัน
แมลงวันอะไรกันคะ
สงสัยคุณลูกค้าจะหล่อเกินจนเพื่อนอิจฉา
- ผมเนี่ยนะ - แมลงวันก็เท่จะตายไปค่ะ
เหล่าแมลงวันประกายสีสันงามตา บินไปบนท้องฟ้าอย่างอาจหาญ
ออกจะเท่ ว่าไหมคะ
วินาทีที่คุณลูกค้าใส่แว่นนี้เดินออกไป ทุกคนจะตกหลุมรักคุณค่ะ
- จริงเหรอครับ - ไอ้นี่
ก็บอกว่าอย่ามือลั่นซื้อไปเรื่อย วันนี้ไปก่อนเถอะ
เหลือเวลาก่อนบินอีกตั้งนานนี่
เอางั้นเหรอ
คุณลูกค้าคะ สินค้าตัวนี้เป็นรุ่นลิมิเต็ด ที่ขายเฉพาะในเกาหลี
ในสต๊อกก็ไม่ค่อยมีของ ถ้าคุณกลับมาใหม่ ไม่รู้จะมีหรือเปล่านะคะ
สินค้าตัวนี้อย่างกับเป็นรุ่นพิเศษ ที่สร้างขึ้นมาเพื่อคุณลูกค้าโดยเฉพาะ
ถ้าไม่ได้ซื้อไป ฉันเกรงว่าคุณจะเสียใจนะคะ
ซื้อครับ
เดี๋ยวฉันคิดเงินให้ เชิญทางนี้เลยค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณนะคะ คุณลูกค้า คราวหน้าแวะมาอีกนะคะ
อ้าว มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
"อุ๊ย คุณลูกค้า นึกว่าแบรด พิตต์มาเองเลยค่ะ"
มันได้เหรอ
นี่ ได้สิ ได้ยิ่งกว่าได้
นั่นคนเพิ่มยอดขายทั้งคนนะ หล่อกว่าแบรด พิตต์อีกเหอะ
แวะมาหาฉันเฉยๆ เหรอ ไม่ซื้ออะไรเหรอ
ไม่ได้จะซื้ออะไรหรอก
แต่มีอะไรที่พอจะเป็นของขวัญ แทนคำขอบคุณใครสักคนได้ไหม
แทนคำขอบคุณแน่นะ ไม่ใช่แทนใจให้ผู้ที่แอบปิ๊งเหรอ
- ช่างเหอะ ฉันไปละ - อุ๊ยตาย
ขามา คุณลูกค้ามาเองได้
แต่ขากลับ ห้ามจากไปมือเปล่าค่ะ ซื้ออะไรหน่อยสิคะ
ไม่ล่ะค่ะ ไว้คราวหลังนะ
โธ่ แวะมาดูผ้าพันคอก่อนสิคะ คุณลูกค้า
ชิ้นนี้แนะนำโดยคุณแม่แห่งชาติเลยนะคะ
สำรองห้องพักหนึ่งห้องเป็นห้องดีลักซ์
- วิวเมือง ถูกต้องไหมคะ - ครับ ถูกต้องครับ
รบกวนอัปเกรดเป็นห้องสวีทด้วยนะครับ
ให้ฉันยกเลิกห้องดีลักซ์
แล้วเปลี่ยนเป็นห้องสวีทแทนให้ไหมคะ
ไม่ใช่แบบนั้น
คุณแม่แห่งชาติ คุณโมซองแอ
ไหนๆ ก็มาพักที่นี่แล้ว
ช่วยอัปเกรดเป็นห้องสวีทให้หน่อยสิครับ
ต้องขออภัยด้วยค่ะ คุณลูกค้า
ตามกฎแล้ว เราไม่สามารถอัปเกรด เป็นห้องสวีทได้ค่ะ
ออกไปซิ
- รู้จักฉันใช่ไหม - ค่ะ สวัสดีค่ะ
ฉันจะรีวิวลงโซเชียลให้เป็นพิเศษเลย
ขอห้องสวีทหน่อยเถอะ
ขอบคุณที่ให้ความสนใจเป็นพิเศษนะคะ
แต่ตามกฎแล้ว เราไม่สามารถช่วยให้เป็นแบบนั้นได้เลยค่ะ
ถ้าคุณลูกค้าชอบดื่มไวน์ ฉันขอเสนอสิทธิ์การใช้งานเลานจ์
ที่เราจะบริการของว่างง่ายๆ พร้อมกับไวน์ ค็อกเทล และเบียร์แทนได้ไหมคะ
เธอรู้ไหม ว่ายอดผู้ติดตามฉันตั้งเท่าไร
ถ้าฉันพูดอะไรสักคำ ธุรกิจพวกเธอต้องปิดตัวเลยนะ
ต้องขออภัยจริงๆ ค่ะ
เธอนี่พูดไม่รู้เรื่องจริงๆ สินะ
เรียกผู้จัดการมา
บอกให้เรียกผู้จัดการออกมาไง
ตอนนี้ผู้จัดการไม่อยู่ที่นี่ค่ะ
ทำไมคำถามสัมภาษณ์เป็นแบบนี้
- ทำไมครับ - ก็ดูสิ เด็กน้อยซะขนาดนี้
ผมไม่ได้คิดเองนะ
บอกให้คิดมาใหม่เลย
ทำพอเป็นพิธีไปสิครับ ไหงจู่ๆ ทำเป็นตั้งใจทำงานซะงั้น
ไม่สมเป็นคุณเลย
ฉันต้องทำหน้าที่ให้ดีสิ
บอกให้เขาคิดคำถาม ที่สมควรเป็นคำถามมาใหม่ด้วย
ครับ
ถ้าผู้จัดการไม่อยู่ ก็ควรจะมีผู้รับผิดชอบคนอื่นไม่ใช่หรือไง
ฉันไม่ได้ขออะไรมากมายสักหน่อย
แค่จะคุยกับผู้จัดการเฉยๆ เอง
ทำไมเธอไม่ฟังฉัน
- นั่นนักแสดงโมซองแอนี่ครับ - ตอนนี้เขาไม่อยู่ค่ะ
ฉันเป็นผู้รับผิดชอบการเช็กอิน
คุยกับฉันก็ได้ค่ะ
เธอเป็นนกแก้วหรือไงยะ
พูดคำเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก
มีอะไรครับ
- ไม่มีอะไรค่ะ - เหมือนจะมีมากกว่านะ
คุณเป็นผู้จัดการเหรอคะ
- ไม่ใช่ครับ - งั้นเป็นใครถึงสไลด์หน้าเข้ามา
โรงแรมนี้ไม่มีผู้จัดการหรือไง
ผมถามว่ามีอะไรไงครับ
แขกสำรองห้องดีลักซ์ไว้
แต่ขออัปเกรดเป็นห้องสวีทน่ะค่ะ
งั้นเรียกเก็บเงินเพิ่มก็ได้นี่ครับ
ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
แขกท่านนี้คือนักแสดงผู้โด่งดัง คุณโมซองแอค่ะ
เธอบอกว่าจะโปรโมตโรงแรมให้ ถ้าเราอัปเกรดห้องให้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย
ฉันเลยอธิบายว่ามันอยู่นอกเหนือกฎค่ะ
นี่นักแสดงโมซองแอ คุณแม่แห่งชาตินะครับ
ทำงานที่นี่มากี่ปีแล้วครับ
เจ็ดปีแล้วค่ะ
ทำมาเจ็ดปีแต่รับมือกับแขกนิสัยเสีย แบบนี้ไม่ได้เหรอครับ
อะไรนะ นิสัยเสียเหรอ
คนที่ได้ชื่อว่าแม่แห่งชาติ
อาละวาดจะนอนห้องดีๆ โดยไม่ยอมจ่ายเงิน
ทำไมไม่บอกเขาล่ะว่านั่นมันนิสัยโจร
เรียกรปภ.มา แล้วไล่ออกไปครับ
นี่ อะไรของนาย นายเป็นใครฮะ
มีอะไรจะพูดก็พูดกับรปภ.เอานะครับ เดี๋ยวก็มาแล้ว
เฮ้ย นี่ๆ
หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ นี่
คุณแม่ครับ
- คนมองอยู่เยอะแยะเลยนะครับ - เยอะแล้วไง
ฉันทำอะไรผิดเล่า
ก็มาดูให้หมดเลยสิ
ถ้าเกิดว่ามีคนถ่ายไปลงในเน็ต เดี๋ยวจะไม่ค่อยงามน่ะครับ
โอ๊ย หัวร้อนเลย
ชาวเน็ตมันจะเจ้าชีวิตอะไรนักหนา
ก็ได้
ปกติแล้วฉันก็ไม่แคร์หรอกนะ ว่าจะได้ห้องสวีทอะไรนั่นไหม
แต่วันนี้ฉันต้องได้เท่านั้น
ต้องขออภัยจริงๆ ค่ะ
เธอพล่ามแต่เรื่องกฎ
สรุปว่ากฎบ้านั่นคืออะไรกันแน่
ข้อไหน วรรคอะไรล่ะ
ต้องขออภัยด้วยนะคะ
ไม่ต้องมาขอโทษ เอาห้องมาให้ฉันซะ
- คุณชอนซารัง มาที่ห้องผมเดี๋ยวนี้ครับ - คะ
ไม่ได้ยินเหรอครับ
บอกให้มาที่ห้องผม เดี๋ยวนี้เลย
นี่
ไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังพูดอยู่
ตรงนั้นน่ะ ผู้จัดการ
ค่ะ สวัสดีค่ะ ท่านผอ.
ผู้จัดการควรจะปกป้องพนักงาน ให้สมตำแหน่งสิ
มัวทำอะไรอยู่ครับ
- เรียกรปภ.มา - ค่ะ รับทราบค่ะ
ทำงานหน่อยสิครับ
อะไรกัน เธอคือผู้จัดการเหรอ
ผู้จัดการก็อยู่ด้วยตลอด
แต่เอาแต่แอบมองอยู่หรอกเหรอ
เธอชื่ออะไร
ค่ะ มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ
นี่เธอจะให้ฉันพูดซ้ำอีกเหรอ
โอ๊ย รำคาญ
ฉันคือโมซองแอนะ โมซองแอ
(คำถามสัมภาษณ์ ผู้อำนวยการกูวอน)
เอ่อ ถ้าไม่มีอะไรจะสั่งฉันเพิ่มเติม…
ที่นี่ไม่มีคู่มือจัดการกับแขกนิสัยเสียเหรอ
ทำไมมัวยืนนิ่ง ฟังเขาพูดอะไรเหลวไหลแบบนั้น
เราต้องอัธยาศัยดีกับแขกเสมอ ไม่ว่าในกรณีไหนค่ะ
แขกแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน
คนใจกล้าที่พูดความในใจฉอดๆ พร้อมยิ้มสู้หายไปไหนแล้วล่ะ
ถึงเราจะไม่ได้ทำอะไรผิด
ก็ต้องขอโทษแขก และไม่ทำอะไรกระทบจิตใจแขก
ให้ได้มากที่สุด คู่มือบอกไว้แบบนั้นค่ะ
นั่นมันคู่มือบ้าบออะไร
ใครมันทำขึ้นมา
ก็คงเป็นคนที่อยู่เบื้องบนมั้งคะ เหมือนท่านผอ.น่ะค่ะ
อยู่นอกที่ทำงาน ฉันก็พูดตามใจปากนั่นแหละค่ะ
แต่อยู่ที่โรงแรม ฉันคือพนักงาน ไม่ใช่ชอนซารังนี่คะ
งานของฉันคือการเป็นมืออาชีพ
และแก้ไขข้อร้องเรียน จากแขกให้ออกมาดีค่ะ
ถ้าไม่มีอะไรจะพูดแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ
ไม่ต้องถามอะไรผมทั้งนั้นนะ
สีที่ชอบ อากาศที่ชอบ อาหารที่ชอบ ทุกอย่างเลย
ผมไม่ชอบอะไรทั้งนั้น
ก็ไม่ได้ถามนี่คะ
- เดี๋ยวก็จะถามนี่ - ไม่ถามนะคะ
- งั้นจะถามอะไร - ทำไมฉันต้องถามด้วยล่ะคะ
แปลว่าจะไม่สัมภาษณ์เหรอ
สัมภาษณ์อะไรคะ
เลขาโน
ทำไมเธอถึงไม่รู้ว่าต้องสัมภาษณ์
ก็ผมส่งแผนงานให้คุณคนเดียวนี่ครับ
แล้วทำไมไม่ให้คุณชอนซารัง
ผอ.ตรวจคนเดียวก็พอแล้ว
เดี๋ยวพนักงานก็ทำตามคำสั่งอยู่ดี ถูกไหม
ตรวจเสร็จแล้ว
ฉันไม่ทำ
ต้องทำนะครับ
นี่เป็นคำสั่งจากท่านประธาน
ฉันไม่ใช่ตัวตลกสักหน่อย ทำไมต้องทำอะไรแบบนั้นด้วย
ประธานโลกใบใหม่ก็ทำ
ลูกสาวประธานตุกแปกีก็ทำ
เขาก็ถ่ายชีวิตประจำวันโชว์กันทั้งนั้น ไม่ว่าจะกิน ทำอาหาร หรือซื้อของ
เราอยู่ในยุคสงครามภาพลักษณ์นะครับ
ครั้งนี้ ผอ.ต้องออกรบ
เป็นตัวแทนของกรุ๊ปเรานะครับ
พร้อมด้วยคุณซารังผู้แสนดีคนนี้
- "ออกรบ" เหรอ - ฉันจะไปออกรบ
กับคนที่แสนดีทำไมเล่า
ต้องไปกับคนที่สู้โหดๆ สิ
นี่ฉันจะไปออกรบเหรอคะ
เธอก็ดูสู้คนอยู่นะ
อะไรล่ะเนี่ย ท่าเทควันโดเหรอ
- พวกนี้ติงต๊องเหรอ - ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย
สรุปว่าฉันต้องออกรายการโปรโมต ถ่ายทอดสดกับผอ.เหรอคะ
- ช่องซีเอ็นบีเอสเหรอ - อือ
ตอนนั้นก็บอกเรื่องวิดีโอโปรโมตแล้วไง
ก็วิดีโอโปรโมตกับถ่ายทอดสด ช่องซีเอ็นบีเอสไม่เหมือนกันนี่คะ
มองภาพรวมก็เป็นวิดีโอโปรโมตเหมือนกันนี่
แล้วเธอก็ไม่ต้องทำอะไรมากด้วย
แค่อ่านตามบทไปก็จบนี่
ยังไงก็เถอะ ทำไมไม่บอกอะไรสักอย่างเลยล่ะคะ
เอามาให้ฉันดูด้วยสิคะ ขอตรวจหน่อย
คุณซารัง
เราไม่ได้มีหน้าที่ตรวจนะ
เราแค่ต้องทำตามคำสั่ง
ว่าแต่
ทำไมพูดไม่มีหางเสียงเลยคะ
ผมทำงั้นเหรอครับ
อ้อ จริงด้วย
สงสัยเพราะฉันเป็นพี่มั้ง
คงเพราะฉันแก่กว่าแหละ พูดมาตามสบายได้เลยนะ
โอเค พี่
งั้นเอาแผนงานกับสคริปต์นั่นมาหน่อย
พนักงานมีหน้าที่ทำตามคำสั่งก็จริง
แต่ต้องรู้ตัวสิว่าจะทำอะไร นี่คนนะ ไม่ใช่หุ่นเชิด
ไม่สิ ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่ให้
งั้นรีบเอาไปให้ฉันที่ล็อบบี้ด้วยนะ
ฉันยุ่งอยู่ ต้องรีบไปก่อน
ขอตัวกลับก่อนนะคะ ท่านผอ.
เขาใช้เกณฑ์อะไร เลือกพนักงานแสนดีมากันแน่
เรื่องนั้นสำคัญเหรอครับ
เมื่อกี้เห็นแล้วใช่ไหม
อะไร
ไม่ถึงห้านาที เราก็เรียกกันอย่างสนิทสนมแล้ว
ผมล่ะเหนื่อยกับฝีไม้ลายมือตัวเอง
อยากจะบ้าตายจริงๆ
- ออกไป - ครับ
ที่รัก
หันหลังไปดูสิ สวยเอาตายเลยเนอะ
อือ กะเอาตายเลย
สรุปว่าเราลงแท็กซี่กลางทางทำไมเนี่ย
ฉันทำไปเพราะเห็นแก่เธอนะ
เธอยืนที่โรงแรมทั้งวัน อย่างน้อยก็ควรออกกำลังบ้าง
ใกล้ถึงแล้ว อดทนอีกนิดนะ
สดชื่นจัง
บ้าเอ๊ย
ดีจัง
- ชอบไหม - อือ
เราชวนกันมาที่นี่ ตั้งแต่ฤดูหนาวปีที่แล้วแน่ะ
รู้ไหม
ฉันเอง
ไม่เป็นไร คุยได้
อือ
เหรอ มากันครบแล้วเหรอ
โอเค เดี๋ยวฉันไป
อือ
ดูเสร็จแล้วก็ลงไปกันเถอะ
มุกปะเนี่ย เราเพิ่งมาถึงเองนะ
ฉันลืมไปว่าวันนี้มีเลี้ยงรุ่น
เพื่อนตามฉันกันให้วุ่นแล้ว ไปกันเถอะ
ไม่เอา ฉันอึดอัดใจเวลาอยู่กับคนไม่รู้จัก
ไม่เป็นไรหรอก เพื่อนฉันทั้งนั้น
รีบคล้องกุญแจแล้วไปกันเถอะ
เดี๋ยว…
(ซารัง ยูนัม)
รักเราคงอยู่ตลอดไป
เมื่อกี้นายโยนอะไรไปน่ะ
สำคัญที่ว่าเราคล้องอะไรต่างหาก
มันใช่เรื่องที่จะมาปล่อยใจจอยๆ ไหม
อะไรดีมันก็ดีนั่นแหละ
นี่คือกุญแจแห่งรักของเรา
มา ไปกัน
ไม่เอา นายไปคนเดียวเหอะ
ขอโทษนะ
แค่ไปให้เห็นหน้าแล้วออกมากันเลยเถอะ
นะ
ออกมาเลยจริงๆ นะ
จริงสิ ไม่ถึงหนึ่งนาทีหรอก
ไปเถอะ
โย่ๆ
นี่จบม.ปลายหญิงล้วนมาเหรอ
มานี่มา
ทักทายสิ
นี่แฟนฉันเอง
สวัสดีค่ะ
ใจดีกับเธอหน่อยนะ
นี่ ยูนัม มาจัดสักแก้วสิ
- อะไรเนี่ย - รีบมาสิ
รอฉันก่อนเถอะ
ขอไปทักเพื่อนแล้วจะมา คุยกับสาวๆ ไปพลางๆ นะ
พวกเธออย่าพูดอะไรแปลกๆ นะ
ฉันจับตาดูอยู่
- รู้แล้วย่ะ - รู้แล้วๆ
- อะไรของเขา - เชื่อเขาเลย
- ทานหน่อยสิคะ - ค่ะ
- มาแล้วครับผม - งานนี้ต้องโดน
- มาสักที - ไม่ได้เจอกันนานเว่อร์
- คนมาสายต้องจัดสามแก้ว - ยังเล่นงี้กันอยู่เหรอ
- ซด - ซด
- นี่ - อีกรอบเลย
ให้ไว
ทั้งสองคนคบกันมานานแค่ไหนคะ
คะ
ตอนนี้เกินหนึ่งปีมานิดนึงค่ะ
อะไรกันเนี่ย
- หมอนั่นคบใครไม่เคยเกินสามเดือนนะ - จริง
ว่าแต่ปกติก็พูดแบบนี้เหรอคะ
- นี่ตั้งใจแอ๊บแบ๊วให้ดูเด็กหรือเปล่า - อย่าสิ
แกนี่ก็
อ้อ จริงสิ เห็นว่าซอนมีจะแต่งแล้วนะจ๊ะ
- ถามจริง กับใคร - จริง
รุ่นเรามีคนชื่อกวังโฮ จำได้ไหม
- คุณพระ แต่งกับหมอนั่นเหรอ - หึ แต่งกับพ่อเขา
อะไรนะ แรงมาก
ก็จัดแล้วไง
- บันนี่ บันนี่ - บันนี่ บันนี่
แพ้จ้า
- ซด - ฉันกินไปเยอะแล้วนะ
- ซด - ซด
- จะปล่อยเราเต้นยักไหล่อีกนานไหม - จะปล่อยเราเต้นยักไหล่อีกนานไหม
- ดูไหล่สิเนี่ย - ดูไหล่สิเนี่ย
- อ้าว - จะไปไหนล่ะ
- นี่ จะไปไหน - เฮ้ย
ซารัง
จะกลับแล้วเหรอ
ไหนว่าแค่มาให้เห็นหน้าแล้วกลับไง
ขอโทษนะ งอนเหรอ
ฉันโกรธ
กำลังชั่งใจอยู่ว่าควรคบนายต่อไปไหม
ฉันขอโทษนะ พอดีไม่ได้เจอกันนาน…
ฉันขอตัวก่อน ค่อยคุยกันทีหลังเถอะ ขอให้สนุกนะ
เดี๋ยวสิ เดี๋ยวฉันไปส่ง
ฉันจะไปบอกลาแล้วรีบมาเลย
รอก่อนนะ
ฉันต้องกลับก่อนแล้วนะ
- ทำไมล่ะ - ห้ามกลับ
- โธ่ อยู่ต่อน่า - ไม่ได้ ต้องกลับจริงๆ
- เดี๋ยวๆ - ไม่เอาน่า
- ต้องการตัวเหรอ - ใช่จ้า
ขอแก้วเดียวแล้วกลับเลยนะ
เดี๋ยวๆ ฉันต้องกินแก้วเดียวแล้วกลับเลย
- อย่ามาๆ - ไม่ได้
- นี่ ไม่ได้สิ - จับเขาไว้
- เกมโปรดของยูนัม - เกมโปรดของยูนัม
- เริ่มเกม - เริ่มเกม
ตื่นเต้นเกิน
สนุกสุดๆ
- เกมแห่งความตาย - เกมแห่งความตาย
(โรงแรมคิง)
(ประวัติบุคลากร)
(ตำแหน่ง: กรรมการ ชื่อ: ฮันมีโซ)
(ค้นหาพนักงาน ชื่อ: ฮันมีโซ)
(ค้นหา)
(ไม่พบผลการค้นหา)
(ผู้อำนวยการกูวอน)
(ค้นหาพนักงาน หมายเลข: 89-91827)
(กำลังค้นหา)
(ไม่พบผลการค้นหา)
(สนามบินนานาชาติกิมโพ)
(อาคารผู้โดยสารภายในประเทศ)
(คิงแอร์)
(อาคารผู้โดยสารภายในประเทศ)
สวัสดีค่ะ
ผอ.คะ
สวัสดีค่ะ
อือ หวัดดี…
กี่โมงเข้าไปแล้ว ทำไมเพิ่งมา
ฉันก็มาตรงเวลานะคะ
อ้าว คุณซารังผู้แสนดี
- มาตรงเวลาเลยนะ - สวัสดีค่ะ
- สนิทกันมากไหม - แหม สนิทสิครับ
เราเป็นพี่เป็นน้องกันนี่
งานไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ
ไม่ต้องมานับพี่นับน้องเลย
ห้ามทำไมเอ่ย
นี่นอกที่ทำงานนะ
จะข้างในหรือข้างนอกก็ช่าง ฉันบอกว่าห้ามก็คือห้าม
คุณซารังผู้แสนดี ถืออันนี้แล้วตามมา
อ้าวเฮ้ย
นี่ แม่หนู
นี่ของแม่หนูเหรอ
ไม่ใช่นะคะ
คือว่า
ของคนนี้เลยค่ะ
เฮ้ย ไอ้หนุ่ม
มานี่ซิ
บอกให้มานี่ไง
นี่ทำอะไรเนี่ย
กระเป๋าใครก็ดูแลเองสิคะ
ลูกน้องต้องช่วยเหลือเจ้านาย คือเรื่องพื้นฐานไม่ใช่เหรอ
ขอโทษนะคะ
แต่ฉันมาถ่ายวิดีโอโปรโมต ไม่ได้มาเป็นคนยกของ
ถ้างั้นก็
ขอให้คุณสองคนคุยกันอย่างสันตินะคะ
คนนี้เลย
ผมขอโทษนะครับ
ผมกลัวไม่ไหวแล้ว
- โนซังชิก… - ไอ้พวกนี้มันสร้างเรื่องว่ะ
กระแทกฉันแล้วยังจะไม่ขอโทษอีก
เฮ้ย
มานี่เลยมา
ผมขอโทษนะครับ
แค่นี้พอไหมครับ
ไอ้เด็กเวรนี่คิดว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง…
(หนึ่งล้านวอน)
- อันนี้ต้องทอนไหมครับ - ไม่ต้องครับ
ไม่เหรอครับ
ผมถือกระเป๋าให้เอาไหม
ดูคุณไม่ค่อยสบายตัว
- หนักซะด้วย - อันนี้ก็ไม่ต้องครับ
- ขอบคุณนะครับ - ครับ
สองคนนั้นน่ะ
(สนามบินนานาชาติเชจู)
เตรียมรถไว้พร้อมแล้วนะครับ
เราจะนั่งรถคันนี้ไปเหรอคะ
คุณซารังเพิ่งเคยเห็นรถแบบนี้เหรอ
ค่ะ ครั้งแรกเลย
ครั้งแรกก็คงจะแปลกใจน่าดูเลย
เห็นไหม หนวกหูเชียว
ปกติแล้วคันนี้ต้องขับ
ภายใต้แสงแดดอันแผดเผาในลาสเวกัส แล้วปะทะกับพายุทรายถึงจะสะใจ
ถึงที่นี่จะไม่ใช่เวกัส แต่วันนี้คุณซารังจะได้ประสบการณ์พิเศษ
ดูนะ
โห ออกมาแล้ว
วันนี้เราสบายแล้ว
อย่างเท่เลย
ผอ. ประตูล็อกอยู่ครับ
สองคนหาทางมาโรงแรมกันเองนะ
คุณซารัง ดูทรงแล้วต้องนั่งแท็กซี่แหละ
เดี๋ยวเรียกให้นะ
ค่ะ
- ขอโทษนะคะ - ไม่เป็นไร
ขับช้าๆ นะครับ
สวยจังเลย
(คุณพ่อ)
ครับ
นี่เป็นช่องธุรกิจที่ออกอากาศไปทั่วโลกนะ
การโปรโมตก็ส่วนหนึ่ง
แต่ก็เป็นความหมายเชิงสัญลักษณ์ ว่าแกจะมาร่วมธุรกิจเราด้วย
ภาพลักษณ์ที่แกแสดงออกไป
ก็จะส่งผลต่อราคาหุ้นของคิงกรุ๊ปด้วย
ทำให้ดีนะ
ย้ายอันนั้นไปหน่อย
ทุกคน เตรียมพร้อม
(ชอบสถานที่พักผ่อนแบบไหน)
(ชอบอากาศแบบไหนมากที่สุด)
ได้รับคำถามสัมภาษณ์ จากฝ่ายประชาสัมพันธ์หรือยังคะ
ค่ะ ได้รับแล้วค่ะ
ไม่ต้องดูอันนั้น ดูอันนี้แทนนะคะ
นี่คือคำถามอย่างเป็นทางการค่ะ
เปลี่ยนเหรอคะ ใกล้จะเริ่มแล้วนะ
เพิ่งส่งมาจากห้องกรรมการผู้จัดการเมื่อกี้น่ะค่ะ
เรื่องตัดต่อเดี๋ยวเราจัดการเอง
คุณอ่านไปได้เลยนะคะ
ค่ะ
(คำถามสัมภาษณ์ ผู้อำนวยการกูวอน)
(คำถามสัมภาษณ์ ผู้อำนวยการกูวอน (แก้ไข))
ส่งไปก่อนจะออกอากาศแล้วค่ะ
แล้วก็คำถาม
(คิง เดอะ แลนด์)
สไมล์ คิง
เขาอุตส่าห์ขอให้ยิ้มซะขนาดนั้น คุณยิ้มให้สักครั้งไม่ได้เหรอคะ
ไม่ล่ะ
อ๋อ เก่งหมดทุกเรื่อง แต่ทำไม่ได้อย่างเดียวคือยิ้มสินะ
แค่ไม่ยิ้มเฉยๆ
สไมล์
จะให้นั่งเรือลำนี้เนี่ยนะ
ไปกันแค่สองคนก็ยังไงอยู่นะ
ผมก็ไม่อยากนั่งไปสองคนเหมือนกัน
มาฮันนีมูนกันเหรอ
- ไม่ใช่ครับ - ไม่ใช่ค่ะ
อุ๊ยตาย
ทำไมบรรยากาศเป็นงี้
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์