KING THE LAND
Ang guwapo niya.
EPISODE 3
Hello.
Galingan po ninyo sa shoot na ‘to.
Hindi mo pa rin ba kabisado?
Hindi a, kabisado ko na lahat.
Mukhang kinakabahan ka.
Hindi ako kinakabahan.
Pero naninigas ka.
Hindi, 'no.
Sige, mag-camera test tayo.
Interviewer, sa kamera ang tingin.
Okay, sir!
Kinakabahan ka.
Akala mo kung sino,
bihis na bihis ka nga mula ulo hanggang paa para sa palabas sa TV.
Naka-sohalteun style.
Soharten style?
- Ano 'yon? - 'Yang ayos ng buhok mo ngayon.
- Ang buhok ko? - Oo.
'Yan mismo…
ang sohalteun style.
Soharten style?
Anong klaseng hairstyle 'yon?
Soharten style.
"C…"
PAANO AYUSIN ANG COWLICK BANGS
MGA LARAWAN
Ano 'to?
Ano? Ibig sabihin talaga, baka?
Magsisimula na tayo mag-shoot.
Maging natural lang.
Okay. In five, four,
three, two, one.
Hello, narito tayo sa rooftop ng King Hotel,
- dito ang pinakamainam na lugar - Napakaganda niya.
para sa magandang sunset ng Jeju Island.
Ang ganda ni Sa-rang sa kamera.
Talaga ba?
- Ngayon, kasama si Head Manager Gu, - Make-up lang 'yan.
isasama ko kayo sa isang virtual tour sa King Hotel.
Head Manager Gu,
bumati po kayo sa mga manonood.
Hello, ako si Gu Won.
- Grabe. - Napakaguwapo niya.
Kasama ang mga manonood,
marami ring gustong itanong sa inyo ang mga empleyado ng King Hotel.
Bago natin ipakilala ang hotel,
puwede bang magtanong na ako?
Sige lang.
Okay.
Isa ang inyong ina sa mga nagtatag ng Jeju King Hotel.
Sigurado ako na iba ang pakiramdam na narito kayo.
Nabalitaan ko na kahawig daw ninyo ang inyong ina.
Sa palagay n'yo, ano ang namana n'yo sa kaniya?
Mr. Gu.
- Ano'ng nangyayari? - Aalis ba siya?
- Naku. - Ano'ng nangyayari?
Ano ba'ng nangyayari?
Mr. Gu.
Mukhang may importanteng lakad si Head Manager Gu.
At mukhang di niya alam na live broadcast 'to.
Pagbalik niya, sasabihin ko sa kaniya.
Umuwi ka bago ang memorial service ng mama mo.
Sinong mama ang tinutukoy n'yo?
Ni hindi ko alam
kung ano ang hitsura ng mama ko o kung buhay pa ba siya o hindi na.
Nagmana ka nga sa mama mo.
Padalos-dalos ka rin na gaya niya.
Nakakatawa.
May kinalaman sa mga ina ang unang tanong.
Dahil narito ako, bumalik ang mga alaala ko
ng unang beses kong magpunta sa isang hotel sa tabing-dagat
- Napakanatural niya. - kasama ang mama ko.
Para siyang news anchor.
- Tama ka. - Sinabi mo pa.
- Napakagaling niya. - Mahusay siyang magsalita.
Pero saan ba nagpunta si Mr. Gu?
- Ba't di pa siya bumabalik? - Di ba?
'Yon ang pinakamasayang araw sa buhay ko na kasama ko ang mama ko.
Pinangarap ko pa nga na tumira sa hotel sa buong-buhay ko.
Ang hotel na 'yon ay walang iba kundi ang King Hotel na ito.
MANAGING DIRECTOR GU HWA-RAN
Mula noong araw na 'yon,
pinangarap ko na talaga ang King Hotel.
At napakasuwerte ko dahil dito ako nagtatrabaho!
At dahil doon, gusto kong ihandog sa lahat ng guest ng King Hotel
ang parehong saya na naramdaman ko noong araw na 'yon.
- Hay, salamat. - Mabuti na lang.
Ang saya na.
Ang ganda nang panoorin ngayon.
EKSKLUSIBONG PANAYAM KAY HEAD MANAGER GU
Naayos n'yo ba ang dapat ayusin?
Oo, salamat sa 'yo.
Puwede ko bang makita ang mga tanong?
Sige, sir.
"Ano ang naaalala mo
kapag naiisip mo ang mama mo?"
"Ano ang paborito mong lugar na pinupuntahan kasama ang mama mo?"
"Ano ang paborito mong pagkain na niluluto ng mama mo?"
'Wag mo nang itanong ang mga pambatang tanong na mga 'to,
dapat 'yong mga bagay na mas gusto mong malaman.
Gusto mo bang pinanonood ang sunset?
Napakaganda nito.
Lumulubog na pala ang araw.
Dito ang pinakamagandang lugar para makita ito, di ba?
Halika, panoorin natin.
Napakaganda, hindi ba?
Napakaganda ng paglubog ng araw.
Ano'ng problema mo?
May nagawa ba akong mali?
Sa tingin mo ba ay tama
para sa isang hamak na empleyado na kuwestiyunin ang head manager?
Maaaring wala lang 'to sa 'yo,
pero puwedeng mawalan ng trabaho ang isang hamak na empleyadong gaya ko.
Bakit ba masyado mong sineseryoso?
Marami pang ibang hotel diyan.
Puwedeng libangan mo lang ang magtrabaho sa kompanya ng papa mo,
pero ang ibang tao ay nagtatrabaho nang mabuti para mabuhay.
Alam ko na pampalipas-oras mo lang ang pagtatrabaho,
pero 'wag mo 'kong idamay.
Ayokong matamaan ng bato na ipupukol mo para lang sa katuwaan mo.
Alam mo ba
kung anong klaseng bato
ang ipinukol mo sa akin kanina?
Mr. Gu!
Dinarayo na talaga ang lugar na 'to.
Grabe, sikat na sikat na nito!
Nakita mo ba kung gaano karami ang likes?
Magaling ang ginawa n'yo.
Gawin ulit natin ang konsepto na 'to bukas.
Dalawang nagmamahalan sa paglubog ng araw.
Isang magandang
pares.
Ayos lang ba kayo?
Sabi ko trending na 'to.
Matatapos bukas ang shoot nang isang oras. Isa kuha kada lokasyon.
Kalokohan 'yan.
- Hindi biro ang shoot-- - Basta sinabi ko na.
Pero di kasi puwede 'yan, sir.
Napakasungit niya talaga.
Ang galing mo, Sa-rang.
Kailangan na lang natin ng ilang mga shot.
Sige.
Mr. Gu.
Mula ngayon, sisiguruhin ko na malulusog kayong lahat.
Ipinasulat ko sa inyo ang mga timbang n'yo,
pero hindi tugma ang nakikita ko sa mga isinulat ninyo.
May reklamo ba?
Nakita mo?
Sabi mo 51 kilos ka, pero ang totoo 51.9 kilos pala.
Ini-round down ko lang para maging simple.
Hoy, ang .9 kg ay katumbas ng isa't kalahating geun ng pork belly.
Isang puntos na bawas sa pagsisinungaling.
Bakit ang galing mo na mapanatili ang timbang mo?
Natutuhan ko 'yan sa inyo.
Gaya ng inaasahan sa pinakamagaling sa grupo.
Maupo ka na.
Sandali.
Sandali lang, ha.
May magbabago ba?
Oo naman. Piraso pa rin ng bakal 'yan.
Tingnan mo. Manloloko ka.
Pa'no mo nagawang bawasan ng tatlong kilo ang timbang mo?
Totoong 50 kilos ako no'ng huling beses ako nagtimbang.
Medyo naging madalang ang pagbabawas ko nitong huli.
Ganoon ba kabigat
ang tatlong kilo ng dumi?
Pasensiya po. Magpapapayat na 'ko.
Alam na alam mo na ang bawat dagdag na kilo
ay ilang toneladang gasolina mula sa kompanya.
Napakahalaga ng pagpapanatili ng timbang di lang para sa kumpiyansa sa sarili,
pero upang makatipid din ang kompanya.
Kaya hindi ka ma-promote
kasi wala kang pakialam sa kompanya.
Sige na. Umalis ka na riyan.
Sige po.
Ro-un!
Hindi mo na kailangan nito.
Tingnan lang kita, alam ko na.
Nag-wo-work out ka ba?
Hindi. Wala akong ginawa na kahit ano.
Nabiyayaan ka kasi ng magandang katawan.
Maupo ka na ulit.
'Yon lang sa ngayon. Mahusay ang lahat.
- Salamat. - Sige.
- Ma'am. - Ano 'yon?
Hindi ba kayo magtitimbang?
Ako?
Opo.
Ako?
Titimbangin ko kayo bago ang bawat flight.
Kaya dapat manatiling fit kayo.
- Opo. - Opo.
Di mo kailangang mag-diet.
Maganda ka na.
Salamat sa pagsasabi niyan kahit na di naman talaga totoo.
Heto.
Ano 'to?
Pasasalamat ko sa 'yo 'yan no'ng huli.
Ibigay mo 'yan sa mama mo.
Scarf 'yan na gustong-gusto ng pambansang ina.
Ako ang pinasasalamatan mo,
pero para sa mama ko ang regalo.
Dapat maging mabuti kang anak.
Salamat. Ibibigay ko talaga sa kaniya 'to.
Gaya ng pagkakaalam n'yo, ang tema ngayon ay "Ngiti".
Kukuhanan namin bukal sa loob n'yong mga ngiti para sa mga guest.
Director Gu, kayo ang magiging hari ng mga ngiti.
Ikaw naman ang reyna ng mga ngiti, Ms. Cheon.
Puwede ba naming makita ang ngiti mo?
Salamat.
Daang milyong dolyar ang halaga ng ngiti mo.
Hindi naman.
Daang milyong dolyar, sus.
Napakapeke.
Mr. Gu, bigyan mo naman kami ng malaking ngiti.
Ngiting hari.
Magsimula na tayo.
Tara na?
Sige.
Mukhang hindi siya ngingiti.
Ngingiti 'yan pag nagsimula na tayo. Trabaho naman 'to.
Naririnig ko kayo.
Magsimula na nga tayo.
Unahin natin ang heart pose.
Handa na? Gumawa kayo ng puso!
Ayan. Isang puso lang ang nakikita ko.
Iisa lang ang puso.
Bakit kaya? Kailangan natin ng isa pang puso.
Sige na, isa pang puso.
'Yong isa pa, sige na.
Ayan. Puso.
Puso dapat, hindi bilog!
Dapat puso.
Okay. Isang malaking puso naman!
Magkaiba ang laki ng mga puso ninyo.
- Ganito. - Malaking puso.
Itaas n'yo ang braso n'yo.
Ayan. Itaas mo pa nang kaunti.
Ipakita mo ang puso mo.
Ganiyan nga, tumataas na.
Sige na, gumawa kayo ng puso. Punuin natin ng puso ang mundo.
Ganiyan nga.
Medyo…
Maganda 'yan,
pero subukan mo na lambutan.
Okay. Ngiti na!
Ang galing mo, Ms. Cheon.
Mahusay!
Mas maganda kung ngingiti kahit kaunti si Mr. Gu.
Dapat natural lang ang ngiti.
Okay.
Kahit isang ngiti lang.
Sandali lang.
Salamat.
Di man lang ngumit kahit isang beses ang lokong 'yon.
Ano ba,
nakikiusap siya na ngumiti ka.
Di ka ba puwedeng ngumiti kahit ngayon lang?
- Ayoko. - Kahit ako, ayoko rin.
E di 'wag.
Nasa shoot kasi tayo.
Sinabi ko na sa 'yo, 'wag mo 'kong idamay.
Di ba sinabi ko rin, 'wag kang mameke ng ngiti?
Nagtatrabaho ako ngayon.
Nakuha mo nang walang hirap ang trabaho, pero ganito kasimple di mo magawa?
Hindi dahil sa hindi ko kaya.
Ayoko lang.
Talaga lang, ha.
Ang tanging kapintasan ko ay wala akong di kayang gawin.
Magaling ka pala sa lahat ng bagay maliban sa pag-ngiti.
Dahil ayoko.
A, sige.
Magsimula na tayo.
Okay.
Ngumiti ka, ha?
Sige.
Handa? Ngiti!
Mr. Gu?
Hindi po ngisi.
Tama na 'yan.
Huli na 'yong susunod, tama? Bilisan na natin.
Alam kong gagawin 'yon ng lokong 'yon.
Ano na'ng gagawin natin?
- Di ba puwedeng palitan ang modelo? - Sir.
Mukhang puwede na 'to.
- Ano'ng ibig mong sabihin? - I-photoshop na lang.
Itaas na lang natin ang sulok ng labi niya para magmukhang nakangiti siya.
Kaya mo 'yon?
Oo naman.
Gusto mong
- sumakay ako sa bangkang ito? - Opo.
Ipapakita mo sa mga tao kung gaano kasariwa ang mga sangkap ng King Hotel.
Kahit ano pa. Ayoko ng mga bangka--
Alam ko 'yan, pero kailangan mo lang hawakan ang matang dagat sandali.
Bahala na ang photographer sa iba pa.
Ano naman ang gagawin mo?
Ako?
Siyempre, dito lang ako.
Ayoko ng mga bangka.
At saka, hindi naman ako modelo.
Hindi ba puwedeng sumama ka sa 'min?
Ayokong sumama sa kaniya.
Lalo namang ayokong sumama sa 'yo.
Gustong-gusto ko kayong samahan, kaso hindi puwede.
Marami pa akong gagawin.
Mukhang uulan pa nga.
- Ayos lang ba ang panahon? - Oo.
Tiningnan ko ang forecast. Ayos lang 'yan.
Sigurado ka?
- Sinasabi mo lang 'yan, 'no? - Hindi.
Positibo ako.
- Maganda ang panahon, di ba? - Oo.
Maganda.
Ayos na ayos 'yan.
Mag-iingat na lang kayong dalawa.
Nga pala, Mr. Gu.
Pakiusap…
- Hermès. - Talagang…
Mag-iingat kayo.
Mr. Gu,
piliin ninyo ang pinakamalaki at pinakasariwang isda.
Ms. Cheon, humarap ka lang kay Mr. Gu
at ngumiti nang todo. Okay?
Sige.
Magsisimula na tayo.
Puwede bang alugin n'yo para magmukhang buhay?
Ayos.
- Sige pa. - Ayan, sige pa. Magaling.
'Yong mukhang humahampas siya.
Sige, kaunti pa. Sige pa.
Magaling, ganiyan nga.
Hindi ba napakaliit ng isda?
Mapapalaki ko naman 'yon gamit ang Photoshop.
- Kaya mo 'yon? - Oo.
Sige. Tuloy lang.
Isipin n'yo na napakalaki ng isda.
At napakabigat.
Magaling, Ms. Cheon.
Sabihin mo na hawakan niya nang dalawang kamay.
Sige. Puwede n'yo bang hawakan nang dalawang kamay?
Napakabigat niyan.
Napakalaki at napakabigat niyan. Tandaan n'yo 'yan.
Ganiyan nga. Napakabigat.
Sige pa. Magaling.
Grabe, napakabigat naman niyan.
Kaunti na lang. Magaling…
Pinakawalan na lang niya.
Ang bigat kasi.
- Umuwi na tayo. Tapusin na natin 'to. - Sige po.
Tapos na tayo.
Magaling.
- Salamat. - Bye.
May problema ang bangka,
at mukhang di maganda ang panahon.
Kung sa Gapado kaya tayo dumeretso?
Hindi, ituloy mo lang.
Sinabi ko na sa inyo, may problema ang bangka.
Hindi tayo puwedeng abutan ng bagyo.
Ayoko ng mga bangka, ng dagat, at bagyo.
Kaya bilisan na natin.
E di lumangoy na lang kayo pabalik.
Anong kalokohan…
Sabihin mo paandarin niya na 'to.
- Ako? - Inuutusan ka ng boss mo.
Sige na.
Opo, sir.
- Excuse me po, sir. - Hindi.
Sabi niya hindi.
Sabihin mo, hindi rin puwede sa 'kin 'to.
Ayoko.
Sabi niya hindi
at puwede ka naman daw lumangoy kung gusto mo talagang bumalik.
Magandang umaga, Ms. Gang.
Napakasigla mo na agad.
Kailangan e kung gusto kong makuha ang incentive ulit ngayong buwan.
Tama 'yan. Dapat positibo tayo lagi.
Ano ang mga 'yan?
- Meryenda? - Oo.
Nilinaw ko na sa 'yo na 'wag kang bibili ng kahit na ano.
May nagsabi sa 'kin na di naman daw talaga 'yon ang ibig n'yong sabihin.
Ano?
Ano ang dadalhin mo bukas?
Sabi ni Ms. Gang, 'wag daw ako magdadala ng kahit na ano.
Ang manhid mo naman.
Naniwala ka talaga ro'n?
Pero sabi ni Ms. Gang--
Ang ibig niyang sabihin, 'wag masyadong mahal.
'Wag kang maniwala sa lahat ng mga sinasabi niya.
Hindi na puwedeng mag-off kahit sino kapag weekends.
Ako lang ang puwede.
Di ba, sinabi ninyo na puwede kaming mag-off sa weekends?
- Ano'ng nangyari? - Ganito naman talaga dati pa.
May iba pa ba na naka-off ng weekends maliban sa manager?
Wala.
Nalaman kong inutusan n'yong bumili ng meryenda si Yu-bin.
Gawin ninyo ang gusto n'yo.
At gagawin ko rin ang gawain ng mga dating manager.
Tradisyon natin 'yan.
- Hindi naman po sa gano'n… - Ano'ng problema?
May karapatan kayong ituring na seniors,
pero ang bago ay di puwede na gano'n din?
Mali ako, di ko nakunsidera ang lahat.
Bumalik na lang tayo sa dati.
Bahala si Yu-bin sa pagkain at meryenda natin.
At ako lang ang puwedeng mag-off sa weekends.
Nakuha ninyo?
Sorry po, ma'am. Mali ang intindi ko.
Huling pagkakataon mo na 'to.
Di ko na palalagpasin ulit 'to.
Opo. Pasensiya na po.
Umaasa ako na patas ang pagtrato sa lahat
kahit man lang habang naririto ako.
Pag umalis na ako, gawin n'yo na anumang gusto n'yo.
Magkape muna tayo bago magtrabaho. Ako na ang kukuha.
Kung gano'n, iced Americano po sa 'kin.
Iced tea naman ang sa 'kin.
- Sige. - Ikaw, Ha-neul?
Condensed milk latte na may whipped cream ang sa 'kin.
Hindi mocha?
- Maghanda na kayo. - Opo.
GAPADO
Kapag dumeretso kayo ro'n, makakakita kayo ng cottage.
Doon kayo manatili ngayong gabi.
'Yon ang pinakamagandang hotel dito sa Gapado.
Dapat do'n kayo pumunta.
Sige. Salamat.
Hindi ka sasama?
Sige, ako na lang.
Walang signal.
Teka.
Sandali lang.
Hindi naman
ang bahay na 'yon, di ba?
Bakit? Natatakot ka ba?
Hindi.
Wala ang salitang 'yan sa bokabularyo ko.
Kung natatakot ako,
ako na ang nauna gaya mo,
hindi 'yong nagbabantay ako sa likod.
Manok lang 'yon.
Hindi naman talaga ako takot sa kahit ano.
Pero ayoko ng mga ibon. Lintik na 'yon.
- Gusto mo ba na mauna? - Hindi.
Aminin mo na lang na natatakot ka.
Wala namang nakakahiya ro'n.
Sinabi ko na sa 'yo. Hindi dahil sa natatakot ako.
Binabantayan ko lang ang likuran natin.
Okay.
Mauna ako. Sumunod ka.
Di ko ba
nasabi sa 'yo
na mahilig
akong mag-boxing?
Ano kaya 'yon?
Naku.
Cheon Sa-rang.
Cheon Sa-rang!
Cheon Sa-rang.
Bakit doon ka dumaan?
Ano?
Naku. Gising ka na pala.
Tingnan mo ang sarili mo.
Matipuno ka namang bata,
pero nanginginig ka sa takot.
Grabe.
Kawawa naman ang asawa mo sa 'yo.
Asawa ko?
Dapat bumawi ka sa asawa mo palagi.
Nawalan ka ng malay sa gitna ng kalsada,
at binuhat ka niya nang mag-isa hanggang dito.
Naisip mo ba kung gaano kahirap 'yon?
Oo nga po.
Wala pa akong nakilala na hinimatay matapos na makakita ng tao.
Nasaan tayo?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Narito ka sa pinakamahal na hotel
at pinakamagandang restaurant sa Gapado.
Honeymoon n'yo ba?
- Hindi. - Hindi po!
Mag-fling lang ba kayong dalawa?
Wala pong namamagitan sa amin. Bisor ko lang po siya.
Naku.
Puwedeng maging nobyo ang superyor, at ang nobyo ay puwedeng maging ama.
Walang problema ro'n.
Naku, hindi po ako basta nakikipag-date sa kung sino lang po.
Ano'ng ibig mong sabihin sa "kung sino lang"?
Pa'no ako naging "kung sino lang"?
Ako nga dapat na nagsasabi niyan.
Oo nga naman.
Sinasabi ko sa 'yo, hindi ako basta kung sino lang!
Tama.
Sabi ko na nga ba.
Bagay na bagay sa hitsura mo.
Nahanap ng mga damit ko ang nararapat na may-ari.
Mamaya n'yo na lang ituloy ang lovers' quarrel n'yo.
Uminom muna tayo.
- Mali po ang iniisip n'yo! - Mali po ang iniisip n'yo!
Alam n'yo na ba ang sikat na Chinese bushclover wine?
Kahit na may mahalaga kaming mga guest,
hindi namin ito madalas inilalabas.
Mula nang ininom ito ng asawa ko,
walo ang naging anak namin, sunod-sunod.
Umiinom ka ba?
Mahina siya. Malamang hindi niya kaya.
Pero iinom po ako.
Ano'ng sinabi mo? "Mahina"?
Dito ako iinom. Pakipuno nga po.
Matapang ito.
Kakayanin mo ba?
Kung gano'n,
ito po
ang gagamitin ko.
Ako rin po.
- Sige. - Okay.
Ano ba 'yan, hindi naman pala matapang.
Ang dali ko lang naubos.
Lasang tubig lang pala 'to.
Pahingi pa nga po.
- Pakipuno po. - Sige ba.
Alam mo kung gaano ang kaya mo.
Masarap maging bata, di ba?
Heto na.
Ang dami po ng inilagay n'yo.
Ang sarap nang ganito.
Sinabi nang 'wag kang ngumiti.
Hindi ikaw ang nginingitian ko.
E di, 'wag mo 'kong tingnan.
Bakit ba ang sungit mo?
Ang dami mong reklamo. Saksakan ka ng sungit.
Kasi walang magandang nangyayari kapag kasama kita.
Mula ngayon,
mas mabuti pa
'wag kang magpapakita sa 'kin.
Hindi mo ako puwedeng utusan.
Wala tayo sa trabaho ngayon.
- Hoy! - Ano?
Talagang
sinapak mo ako?
Ang lakas ng loob mo.
"Ang lakas ng loob mo," ungas.
"Ungas" ako?
'Wag mong pagsisihan ito.
Hindi, a.
Wala namang mababago kung magsisi ako.
Sige, hintayin mo lang.
Sisiguruhin ko talaga na pagsisisihan mo ang ginawa mo.
Hindi ako kung sino lang na puwedeng batukan o maltratuhin nang gano'n.
Pare-pareho lang ang mga tao.
Ibig sabihin n'on, pantay-pantay dapat ang trato sa lahat.
Walang sino man ang dapat na maltratuhin.
Nakukuha mong sabihin 'yan dahil ba sa mayaman ka?
'Wag ka ngang matapobre.
"Matapobre"?
Oo.
Ang mga tao na mananamantala dahil lang sa mayaman sila.
Mahirap na ngang pakitunguhan nang maganda
ang mga bastos na guest araw-araw.
At ngayon, kailangan ko ring tiisin ang kabastusan mo.
At higit sa lahat,
ikaw ang hari ng mga matapobre.
Hari. Hari.
King Hotel. King.
Mister…
Mr. Matapobre.
Kung matapobre ako, sandali…
Ikaw naman ay
- 'yon. - Ano?
Impostor. 'Yon nga, impostor.
Impostor. Dalawa ang mukha.
Napakapeke mo.
Ms. Peke.
Isipin mo.
Akala mo ba madaling pekehin ang ngiti?
- Hindi kaya ng lahat 'yon. - Tingnan mo ang sarili mo.
Sobrang hirap aralin n'on.
Natutuhan ko 'yon sa pakikisalamuha sa napakaraming bastos na tao.
Nakasanayan ko na lang.
Oo nga. Napakagandang paraan.
Kalokohan.
Hoy, Matapobreng Gu.
Ba't di mo na lang ako salinan ng alak?
"Hoy"?
Hoy.
Salinan mo ang baso ko.
Nagbibiro ka ba?
Bigyan mo na 'ko.
Sige, pero ngayon lang ito
at palalampasin kita.
At bakit naman?
Gawin mo ang lahat ng gusto mo. Malaya ka.
Magagawa mo ang lahat ng gusto mo nang di mo iintindihin ang ibang tao.
Nakakainggit ka talaga.
Hindi mo alam kung paano maging ako. Mag-iingat ka sa sinasabi mo.
Siyempre, di ko alam.
Pero hindi mo kailangan na pekehin ang ngiti mo.
'Yan lang, napakalaking pribilehiyo na.
Palagi akong ngumingiti.
Nakangiti ako kahit na nasasaktan o malungkot ako.
Pero mas maigi na ako na lang ang nasasaktan.
Kapag may nahihirapan dahil sa akin,
mas masakit 'yon para sa akin.
Pero bakit ba ayaw na ayaw mong ngumingiti?
Dahil ginagamit 'yan ng lahat bilang maskara.
Lahat 'yon peke.
Sigurado ako na mayroon ding totoo sa kanila.
Nakakalungkot naman 'yan.
Ang ganda.
Sinabi ko ng wag kang ngingiti, di ba?
Hindi peke ang ngiti na 'yon.
Totoo 'yon.
Wala akong pakialam.
Basta 'wag kang ngingiti.
Hindi naman ako nagtatrabaho ngayon, a.
Bakit hindi ako ngingiti kung gusto ko?
Mula ngayon,
kahit wala ka sa trabaho,
ang pagngiti…
sa harapan ko…
ay bawal.
Bakit bawal?
Hindi.
Hindi kita susundin.
Hindi. Basta ngingiti pa rin ako.
A, basta.
Salinan mo na lang ulit ako.
Okay?
SUITES
Mr. Matapobre.
Ang lamig.
'Wag kang ngingiti sa harapan ko.
Ang ulo ko.
Naku. Nababaliw na yata ako.
Hindi ko man lang natanggal ang mga medyas ko kagabi.
Naku po!
Ms. Peke.
Di ka ba aalis sa ibabaw ko?
Bakit dito ka natutulog?
Kasi kuwarto ko 'to.
Pero kuwarto ko 'to.
Malinaw na narinig ko kahapon na "dalawang kuwarto", at may dalawang pinto nga.
ISANG KUWARTO KUNG MAG-ASAWA, DALAWANG KUWARTO KUNG DI MAGKAKILALA
Akala ko ito ang pinakamagandang hotel sa Gapado.
Ano'ng ginagawa mo?
May oras pa kayo bago dumating ang bangka rito.
Maglibot kaya muna kayo?
Ayokong naglalakad.
Di mo makikita ang lahat sa paglalakad.
- Kailangang sumakay ka. - A, oo nga.
Nakikita ko naman ang lahat mula rito.
Hindi lang dapat mata ang nakakakita sa mga tanawin sa Gapado.
Dapat iukit ang mga ito sa puso.
Basta maglibot ka at magbisikleta kasama ang asawa mo.
Saan mo nakuha 'yan?
Doon sa matandang lalaki.
Angkas ka?
Ayoko. Hindi naman tayo gano'n ka-close para magbisikleta nang magkasama.
Oo nga, tama ka talaga riyan.
Pero imposible raw na malibot mo ang kahit kapiraso ng isla nang lakad lang.
Binibigyan lang kita ng pabor.
Ang tanawin mula ro'n
ay talagang napakaganda.
Iisa lang ba ang bisikleta?
Di bale na. Ako na nga lang mag-isa.
Puwede akong umangkas?
Pagod ka na ba?
Ano?
Hindi ka naman pagod, di ba?
Sus, ang dali lang naman nito.
Ayon ang dagat.
Ang ganda-ganda rito.
Hindi ba?
Hindi naman masyado.
Heto.
Ipadala mo na lang sa akin ang resibo.
Magpasalamat ka na lang kaya.
Salamat.
Ipadala mo sa akin ang resibo.
Ano po? Magkano po?
675,000 won.
Bakit po gano'n?
Bawat suite ay 200,000 won.
Kaya 400,000 won ang dalawa.
At 120,000 won ang hapunan sa ilalim ng buwan
at dagdag na 100,000 won para sa alak.
Kaya naging 620,000 won.
At 55,000 won sa renta ng bisikleta.
Kaya 675,000 won ang lahat.
Pero iisang kuwarto lang naman po ang ginamit namin.
Magkatabi ba kayong natulog kagabi?
- Hindi po. - Hindi.
Kung gano'n, magkahiwalay na kuwarto ang ginamit ninyo.
Tumatanggap din kami ng credit cards.
Grabe naman po 'yan. Tinataga n'yo na kami.
Ayos lang 'yan. Pera lang 'yan.
Hindi ko nadala ang wallet ko.
Puwede bang ito ang ibayad ko?
Hindi ito sanglaan.
Hindi ko tatanggapin 'yan.
Akala ko tumatanggap kayo ng credit cards.
Nandito ang card.
Kaya ito ang ipambabayad ko.
May card diyan?
Akala mo ba maniniwala ako?
Iniisip mo na maloloko mo ako
dahil matanda na ako?
Ano'ng nangyayari dito?
- Ang mga ito… - Mabuti dumating ka na.
Parang may hindi tama.
Nagpakasaya kayo habang kumakain at umiinom dito kagabi.
Sino ka para sabihin na may di tama dahil sa ayaw ninyo magbayad?
Ano?
Hindi ka nila binayaran, Mama?
Hindi.
- Mama? - Mama?
Akala ko mayaman ka.
Barya lang naman 'to sa 'yo.
Hindi sa gano'n.
Tingnan mo 'to.
Magbabayad ako
- gamit ito. - Ano 'yan?
Hindi ito sanglaan. Anong kalokohan 'to?
Kung di kayo magbabayad, hindi ko paaandarin ang bangka.
Akin na ang account number mo.
Sasabihin ko sa assistant ko na ilipat sa account mo ang pera.
Sandali.
Lola, kahit na ang kuwarto na tinulugan namin kagabi
ang pinakamagandang suite sa Gapado
kumpara sa King Hotel, ayos na ang 100,000 won para sa isang gabi.
Papayag ako sa 150,000 won, pero hanggang do'n lang.
Puwedeng tourist spot ito, pero di dapat tataas pa sa 50,000 won ang hapunan.
Kadalasan na 10,000 won kada isang tao ang renta sa bisikleta.
Ayos na sa 'kin ang 100,000 won sa alak.
Kaya 320,000 won ang lahat,
pero kasama ang mga hiniram na damit,
babayaran namin kayo ng 350,000 won.
Bakit kailangang hatiin ninyo ang presyo kung mayaman kayo?
Dahil ba sa mayaman ang isang tao sasamantalahin n'yo na?
Puwede ko kayong ireklamo dahil dito.
Grabe, sobrang makuwenta n'yo naman.
Bayaran n'yo na lang ang halaga, at umalis kayong mapayapa.
Sa palagay ko, magkasabwat kayong dalawa.
Nasira ba talaga ang bangka?
Ano?
Nasira?
Oo. Totoo talaga 'yon.
Hindi na Jeju dialect ang gamit mo ngayon.
Gano'n ba?
350,000 won.
Ipapadala namin 'yon agad.
Sige. Ayos na.
Sige.
Bakit sinayang mo pa ang lakas mo, mababayaran ko rin naman 'yon?
Ni minsan di mo tiningnan ang presyo ng kahit ano, di ba?
Bakit pa?
Karamihan ng tao ginagawa 'yan
para makasiguro na tama ang presyo
at kung kaya ba nilang bayaran 'yon.
Sabi ng lola ko, di raw tumutubo sa puno ang pera.
Halata naman na sinubukan nila tayong lokohin.
Mali na manloko ng ibang tao.
Dapat ay kitain nang tama ang pera.
Pero bakit?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Upang mapanatili ang integridad.
At saka…
Pasensiya no'ng isang araw.
Tungkol saan?
'Yong bato na ipinukol ko sa 'yo.
Hindi ko alam kung ano 'yon,
pero nakita ko sa mga mata mo na nasaktan ka ro'n.
Oo. Ang batong 'yon.
Nakalimutan ko na 'yon.
Ang sarap nito.
Mas masarap kung may beer.
Di ba? Nakuha ko sa airport kasi kulang na ako sa oras
pero masarap, ha.
Kumusta ang live broadcast, ayos ba?
Oo. Buti nag-enjoy ang mga tao.
Kumusta naman ang head manager mo?
Paano ko ba ipapaliwanag?
Isa siyang
aroganteng antipatiko.
- 'Yong hitsura niya? - Ganoon din ang hitsura niya.
Siya ang tagapagmana ng King Group.
Magtataka ako kung di siya gano'n.
Oo nga. Ibinigay mo na ba ang scarf sa kaniya?
Ano? Nakikipag-date ka na ba?
Hindi. Junior siya sa trabaho.
- Di ba oras na ng uwi ni Cho-rong? - Oo.
- Tara na. Ihahatid ka na namin. - Sige.
Bakit lahat tayo ay wala pa ring kotse?
Oo nga.
Kung may kotse lang ang isa sa atin, puwede tayong mamasyal.
Uy, bakit di ka bumili ng kotse?
Wala akong pambili.
E, ikaw?
Wala akong lisensiya.
Paanong wala ka pang lisensiya sa edad mong 'yan?
Ikaw dapat. Parehas na mayro'n ka ng lisensiya at pera.
Tama.
Bili tayo para ipagdiwang ang promosyon mo.
- Oo. - Uy.
Nadagdagan lang sa 'kin ng 20,000 won kada buwan.
20,000 won?
Oo, 20,000 won, hindi 20,000 dolyar.
Ang consistent ko, di ba?
Narito na ang bus. Aalis na ako.
Uy, Gang Darong.
Magaling ka. Ikaw ang pinakamahusay sa ating tatlo.
Bye!
'Yon na ba ang kaya mong gawin?
Umalis ka nang gano'n dahil sa isang tanong?
Sa pagiging negosyante,
maraming bagay ang maaaring mangyari at mangyayari.
Anong klaseng head manager ang masahol pa ang asal kaysa sa hamak na empleyado?
Nakuha natin ang atensiyon ng publiko, magandang publicity 'yon.
Mas mahalaga ang resulta.
Hindi importante ang paraan. Natutuhan ko 'yan sa inyo.
Ikaw ba ang nagpataas ng views?
Nakahakot ba tayo ng publicity dahil sa 'yo?
Nagkalat ka,
at ang empleyadong 'yon ang naglinis para sa 'yo.
Hindi ka ba nahihiya?
Pero maganda ang kinalabasan n'on.
Hanggang kailan ka ba ganito?
Matanda ka na para hanapin pa ang mama mo!
Hindi ko siya hinahanap.
Gusto ko lang malaman ang totoo.
Ang tanging katotohanan na dapat mo lang malaman
ay ang kita ng kompanya at ang presyo ng stocks.
Pera lang ang puwede mong pagkatiwalaan.
Pag-ibig? Kasiyahan?
Kabaitan? Respeto?
Kasinungalingan ang lahat ng 'yan!
E, si Mama?
Kasinungalingan din ba 'yon?
Walang lugar ang pagmamahal
para sa mga taong kagaya natin.
Ano'ng mayroon kung gano'n?
Tungkulin.
Tungkulin ko na protektahan kung ano ang ipinasa sa akin ng ama ko,
at tungkulin mo na protektahan ang mga nagawa ko.
Pagmamahal?
Kalokohan. Basta galingan mo ang trabaho mo!
Kung uungkatin mo ulit ang tungkol sa mama mo, lumayas ka.
Hindi.
Kailangan ko pa ring malaman ang totoo.
Bakit hindi ka muna magpahinga ngayong nakauwi ka na?
Kahit mukhang palalayasin ka rin naman.
Hindi mo kailangang matakot sa akin.
Ano?
Sinabi ko nang wala akong interes sa kompanya.
Binalaan na kita na 'wag mo akong babanggain, pero ginawa mo pa rin.
Sa pambatang paraan pa.
Ako, natatakot sa 'yo?
'Wag mo 'kong hamunin.
Sino ka ba? Ang lakas ng loob mo na sabihin 'yan sa akin.
Tigilan mo na ang kaartehan.
Sa-rang, nag-enjoy ako sa live broadcast.
Ang galing mo.
Ikaw na ang star sa hotel natin ngayon.
Sobrang cool mo.
Ano ba, wala 'yon. Pero salamat.
Hay, naku.
Tingnan n'yo nga ang mga sarili n'yo. Nagsasaya para sa wala.
Akala mo ba sikat ka na matapos ang paglabas mo sa TV?
Kahit sino kayang gawin 'yon.
Kung ako 'yon, baka nasa 10 milyong views 'yon.
Tama ako, di ba?
Dito po ang daan, sir.
Kumusta.
Salamat sa pagiging masipag ninyo sa trabaho.
Ikaw siguro 'yon. Si Cheon Sa-rang.
Ang pinakamahusay naming empleyado.
Opo, sir. Ako si Cheon Sa-rang.
Sino ang tumanggap sa kaniya?
Ako po.
Kita naman ang husay mo sa broadcast.
Alam ko na ngayon kung bakit ikaw ang pinili ng mga guest na pinakamahusay.
Mabilis kang mag-isip sa mga oras na gipit na.
At busilak ang puso mo.
Salamat, sir.
Ang mapili na pinakamahusay sa loob ng dalawang taon na magkasunod
ay pinakamahalagang nakamtan ng kahit sinong empleyado.
Karangalan ko na mayroon akong isang napakahusay na empleyado sa hotel ko.
Hindi naman po.
Nasa akin po ang karangalan na makapagtrabaho sa King Hotel.
Simula bukas,
sa King the Land ka na magtatrabaho.
Ano po?
Di ba sinabi mo na pinangarap mo dati pa ang King Hotel
simula pa no'ng bata ka pa?
Bilang ang empleyado na pinakamamahal ang ating hotel sa lahat,
dapat kang bigyan ng pagkakataon na umangat sa pinakamataas na posisyon.
HEAD MANAGER GU WON
Ano'ng ginagawa mo?
Bakit ka nakangiti nang ganiyan? Patingin nga ako.
Di ito ang oras para magpakalunod ka sa pagmamahal sa sarili.
Kumatok ka man lang ba?
Mahigit pa sa sampu.
Hindi mo ako marinig dahil sobrang pokus ka.
Nga pala, pinili na ng PR team ang mga litrato.
Kaya di mo na kailangang tingnan pa ang mga 'yon.
Heto. Bakit di ito ang unahin mong tingnan?
Ako ang personal na gumawa niyan.
Narinig ko na dadalo ka na sa mga board meeting simula ngayon.
Tinipon ko ang profit at loss statements sa nakaraang tatlong taon.
Sinuri ko rin ang marketing strategies ng mga kakompetensiya,
ang business plan ngayong taon, ang business goals sa susunod na taon…
Hindi ka naman nakikinig sa akin.
Di ba pinili na ng PR team ang mga litrato?
Oo, sir.
Bakit hindi ko titingnan?
Matang-dagat ba 'to o balyena?
Hindi na mahalaga ang isda.
Ang mukha mo ang kailangan mong tingnan.
Napakabait ng photographer.
Inedit niya pa 'yong mukha n'yo.
- Ano 'to? - Ito na ang pinakanatural
sa lahat ng na-edit.
Kaya dapat ngumiti ka na no'ng sinabihan ka.
Papuntahin mo siya rito agad.
'Yong photographer?
- Papuntahin mo siya rito. - Sige, sir.
Ano ba'ng ginagawa ko?
HINDI KAPANI-PANIWALANG MAHUSAY NA PSYCHOLOGICAL TEST
ANO TALAGA ANG NARARAMDAMAN MO PARA SA KANIYA?
"Palagi akong nag-aabang ng text niya."
"Oo."
"Siguro. Hindi."
Siguro?
SIGURO
"Nag-set na ako ng appointment
para makasama ang taong ito nang pribado dati."
Hindi.
"Naka-save sa phone ko at may nickname ang numero ng taong 'to."
Ms. Peke.
Oo.
Sunod…
HINDI KO MAIWASAN NA ISIPIN SIYA KAHIT SINUSUBUKAN KONG 'WAG GAWIN
"Hindi ko maiwasan na isipin siya
kahit sinusubukan kong 'wag gawin."
OO
HINDI
OO, HINDI
OO
"Hindi ko mapigilan ang ngumiti
kapag nakikita kong nakangiti ang taong ito."
OO
MAY GUSTO KA SA KANIYA
Hay, naku.
Humaharap ka sa sakit ng pagmamahal na hindi nasusuklian.
'Wag mong itago ang nararamdaman mo.
Puntahan mo ang taong 'yon, tanungin mo ang nararamdaman niya para sa 'yo.
Nahulog ka na sa nakabibighaning karisma ng taong 'yon.
Kung gusto mo na may mapuntahan ang relasyon sa kaniya,
kailangang magkaroon ka ng lakas ng loob.
Salamat sa pagtatrabaho mo nang mabuti.
Salamat sa lahat.
Galingan mo.
- Uy… - Sa-rang.
KING THE LAND
Wala kang alam ano ang King the Land.
Tinatawag namin ang lugar na 'to na primera klase ng hotel.
Gagawin ko ang lahat ng makakaya ko.
Tara na. Handa na ang uniporme mo.
Siguradong maganda siya.
Ang gagong 'yon. Kalimutan mo na ang pera.
Pumili ka dapat ng lalaking mabuti sa 'yo.
Gusto kitang kitain kahapon.
Ano? Kailan?
Hindi ko talaga kayang may utang akong pabor sa ibang tao.
Pero ayos lang sa akin 'yon.
Naaawa lang ako sa 'yo.
Gusto mo bang
mag-dinner kasama ako?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Anne B. Mariano