(คิง เดอะ แลนด์)
เท่จัง
(ตอน 3)
สวัสดีครับ
ฝากด้วยนะครับ
ยังจำไม่ได้อีกเหรอ
เปล่าค่ะ จำได้หมดแล้ว
จะเกร็งทำไม เฉิ่มจริง
ฉันเปล่าเกร็งนะคะ
ก็แย่ละ แข็งเป็นหินแล้วนั่น
ฉันไม่เกร็งจริงๆ นะคะ
เอาล่ะ เราจะซ้อมถ่ายกันนะครับ
คุณพนักงาน มองมาที่กล้องเลย
ค่ะ
ก็เกร็งนั่นแหละ
คนที่เฉิ่มแต่งจัดเต็ม
ตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่น่าจะกล้าพูดแบบนั้นนะคะ
แถมทำผมทรงโคเลียมาอีก
ทรงผมโคเลียเหรอ
- คืออะไร - ทรงผมผอ.ตอนนี้ไงคะ
- ทรงผมผมเหรอ - ค่ะ
มันแบบ…
สไตล์โคเลียชัดๆ
สไตล์โคเลียเหรอ
สไตล์ไหนนะ
สไตล์โคเลีย
"โค…"
(วิธีจัดหน้าม้าทรงโคเลีย)
(รูปภาพ)
อะไรเนี่ย
"วัว" เหรอ
จะเริ่มถ่ายละนะครับ
ขอแบบธรรมชาตินะ
เอาล่ะ ห้า สี่
สาม สอง หนึ่ง
สวัสดีค่ะ เราอยู่กันที่ชั้นดาดฟ้าของโรงแรมคิง
- จุดที่มองเห็นตะวันลับฟ้า - สวยสะกด
สวยที่สุดในเกาะเชจูค่ะ
คุณซารังสวยขึ้นกล้องจัง
ขึ้นกล้องอะไรล่ะ
- วันนี้ฉันกับผู้อำนวยการกูวอน - เมกอัปช่วยไว้เหอะ
จะพาทุกท่านไปทัวร์ โรงแรมคิงแบบเสมือนจริงกันค่ะ
ท่านผู้อำนวยการ
ทักทายท่านผู้ชมหน่อยสิคะ
สวัสดีครับ ผมกูวอนครับ
- ไม่ไหว - หล่อไม่บันยะบันยัง
ทั้งท่านผู้ชมเอง
รวมถึงพนักงานโรงแรมคิงต่างก็ มีเรื่องที่อยากรู้จากท่านผอ.เยอะมาก
ก่อนที่จะแนะนำโรงแรม
ฉันขอถามคำถามสองสามข้อได้ไหมคะ
ถามมาเลยครับ
ค่ะ
ทราบมาว่าคุณแม่เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้ง โรงแรมคิงที่เชจูแห่งนี้
ความรู้สึกของคุณที่ได้มาที่นี่ คงแตกต่างไปนะคะ
ได้ยินมาว่าคุณคล้ายกับคุณแม่มาก
ไม่ทราบว่าเหมือนกันตรงไหนที่สุดคะ
ผอ.ครับ
- เกิดอะไรขึ้น - ออกไปกลางรายการสดเหรอ
- ตายแล้ว - อะไรกันเนี่ย
อะไรเนี่ย
ผอ.ครับ ผอ.
ดูเหมือนท่านผอ.จะมีธุระด่วนเข้ามาค่ะ
เขาน่าจะไม่ทราบว่า นี่เป็นรายการถ่ายทอดสด
ถ้าเขากลับมาแล้ว ฉันจะแจ้งเขาว่านี่ไม่ใช่การบันทึกเทปนะคะ
กลับมาอยู่บ้านก่อนถึงวันไหว้แม่แก
แม่ไหนเหรอครับ
ผมไม่รู้หน้าตาแม่
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ายังมีชีวิตอยู่ หรือตายไปแล้ว
นายนี่เหมือนแม่นายนะ
ไม่คิดหน้าคิดหลังเหมือนกันเป๊ะ
น่าสนุกดีนี่
คำถามแรกพูดถึงแม่
สำหรับฉัน พอมาที่นี่แล้ว
ก็นึกถึงความทรงจำวัยเด็ก ที่เคยไปโรงแรมติดชายหาด
- เก่งจังไม่ลนลานเลย - กับแม่ครั้งแรก
อย่างกับผู้ประกาศข่าว
- เหมือนจริง - เหมือนเลย
- เก่งจัง - ชัดถ้อยชัดคำสุด
ว่าแต่ผอ.หายไปไหน
- ทำไมไม่กลับมา - นั่นสิคะ
วันนั้นที่ฉันได้อยู่กับแม่ เป็นวันที่ฉันมีความสุขที่สุดเลยค่ะ
จนถึงขั้นคิดว่าอยากอยู่ในโรงแรม ไปตลอดชีวิต
ซึ่งโรงแรมที่ว่านั้น ก็คือโรงแรมคิงนี่แหละค่ะ
(กรรมการผู้จัดการ กูฮวารัน)
ตั้งแต่นั้นมาโรงแรมคิง
ก็เป็นทั้งความสุข และความฝันของฉันเสมอ
แล้วฉันก็โชคเข้าข้างสุดๆ ที่ได้มาทำงานโรงแรมคิงแห่งนี้ค่ะ
จากนี้ไป ฉันอยากจะมอบความสุข ที่ฉันสัมผัสได้ในวันนั้น
เป็นของขวัญให้กับ แขกผู้เข้าพักของโรงแรมคิงทุกคนค่ะ
- อุ๊ยตาย - โล่งไป
ค่อยสนุกหน่อย
คุ้มที่ดูขึ้นมาละ
(สัมภาษณ์พิเศษกับผู้อำนวยการกูวอน)
เสร็จธุระด่วนเรียบร้อยแล้วเหรอคะ
ครับ ต้องขอบคุณคุณเลย
มีคำถามสัมภาษณ์อยู่ใช่ไหมครับ ผมขอดูหน่อย
ค่ะ
"สิ่งที่อยู่ในความทรงจำมากที่สุด
เมื่อนึกถึงแม่"
"สถานที่ท่องเที่ยว ที่เคยไปกับแม่แล้วชอบมากที่สุด"
"เมนูที่แม่เคยทำให้แล้วชอบมากที่สุด"
ข้ามคำถามเด็กน้อยพวกนี้ไป
แล้วถามเรื่องที่อยากรู้จริงๆ มาดีกว่าครับ
ชอบพระอาทิตย์ตกไหมคะ
กำลังสวยเลยค่ะ
พระอาทิตย์กำลังตกเลย
นี่จุดชมพระอาทิตย์ตกดินใช่ไหม
ไปดูกันครับ
สวยเนอะครับ
พระอาทิตย์ตกดินนี่สวยจริง
ทำไมทำแบบนั้นกับฉัน
ฉันทำอะไรผิดคะ
คิดไม่ได้เหรอ
ว่าเป็นแค่พนักงานตัวเล็กๆ ไม่สมควรมาฉอดใส่ผอ.แบบนี้
นี่อาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรสำหรับผอ.
แต่พนักงานตัวเล็กๆ อย่างฉัน อาจโดนไล่ออกเพราะเรื่องนี้นะคะ
จะตะเกียกตะกายอะไรขนาดนั้น
มีโรงแรมอื่นอีกตั้งเยอะนอกจากที่นี่
คนที่มาทำงานในบริษัทพ่อเป็นงานอดิเรก
จะเข้าใจความรู้สึก คนที่ต้องกัดฟันทำมาหากินได้ไงล่ะคะ
ฉันรู้ว่าคุณมาทำงานขำๆ แก้เบื่อ
แต่อย่ามาทำให้ฉันเดือดร้อนค่ะ
ฉันไม่อยากตาย เพราะโดนหินที่คุณปาเอาสนุก
คุณนั่นแหละ
รู้หรือเปล่าว่าวันนี้
คุณปาหินแบบไหนใส่ผม
ผอ.ครับ
ที่นี่กลายเป็นสถานที่สุดฮอตไปแล้วครับ
ฮอตเว่อร์ โอ๊ย ฮอตแท้
เห็นยอดกดถูกใจไหมครับ
ทำดีมากเลย
พรุ่งนี้ขอคอนเซปต์นี้อีกทีนะ
ความรักอันงดงามภายใต้อาทิตย์อัสดง
คู่รัก
ที่แสนจะน่ารัก
บรรยากาศนี้มันยังไง
ก็บอกว่ากระแสดีจัดไง
ถ่ายพรุ่งนี้เอาที่ละรูป ทำให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง
พูดให้เป็นไปได้หน่อยครับ
- นี่ไม่ใช่งานเด็กเล่น… - ฉันพูดชัดแล้วนะ
ไม่ได้สิครับ ผอ.
นิสัยขี้วีนนี่นะ
คุณซารัง พรุ่งนี้ฝากด้วยนะ
ถ่ายอีกแค่ไม่กี่รูปพอ
โอเค
ผอ.
ตั้งแต่นี้ไป ฉันจะเช็ก การดูแลหุ่นของพวกเธอเองนะ
พอปล่อยให้จดกันเอง
ตัวเลขดูห่างไกลกับที่ตาเห็นเกิน
ไม่มีใครไม่พอใจเนอะ
ดูสิเนี่ย
เขียนว่า 51 กิโล แต่จริงๆ 51.9 กิโลเนี่ย
ฉันปัดเศษทิ้งไป จะได้ดูเลขง่ายๆ น่ะค่ะ
นี่เธอ 900 กรัม เท่ากับหมูสามชั้นเกือบหนึ่งกิโลนะ
หักหนึ่งคะแนนความไม่ซื่อสัตย์
ทำไมดูแลตัวเองได้เก่งเบอร์นี้เนี่ย
ได้วิชามาจากหัวหน้าแหละค่ะ
สมมงตัวตึง
กลับไปได้จ้ะ
สักครู่นะคะ
รอเดี๋ยวนะคะ
ทำงั้นแล้วจะมีอะไรต่างเหรอ
แน่นอนสิคะ นี่โลหะนะ
ดูสิเนี่ย นี่มันหลอกลวงกันชัดๆ
เธอกล้าเขียนลดลงมาตั้งสามกิโลได้ไง
ตอนชั่งคราวก่อนมันเท่านั้นจริงๆ
แต่ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้เข้าห้องน้ำน่ะค่ะ
ถ้าอึเธอสามกิโล
ก็คือเท่านี้เลยนะ
ขอโทษค่ะ ฉันจะลดค่ะ
ไม่รู้เหรอว่า เมื่อน้ำหนักเพิ่มขึ้นทุกหนึ่งกิโล
บริษัทต้องเสียค่าน้ำมันเพิ่มอีกเท่าไร
การคุมน้ำหนักคือสิ่งจำเป็น เพื่อความภูมิใจในตัวเองด้วยส่วนหนึ่ง
แต่ก็เพื่อลดค่าใช้จ่ายให้บริษัทด้วยนะ
ไม่มีน้ำใจจะทำเพื่อบริษัทแบบนี้
เพราะงี้คุณพยองฮวาถึงไม่ได้เลื่อนขั้นไง
โอเค ลงมาเถอะ
ค่ะ
คุณโรอุน
คุณโรอุนไม่ต้องหรอก
ดูผ่านๆ ก็รู้ไซซ์แล้ว
ออกกำลังกายเหรอ
ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษครับ
แหม เกิดมาก็งานดีเลย
กลับไปนั่งสิ
วันนี้พอแค่นี้ ขอบคุณทุกคนมากนะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณค่ะ
- หัวหน้าครับ - หือ
หัวหน้าไม่ชั่งเหรอครับ
ฉันเหรอ
ครับ
ฉันน่ะเหรอ
ต่อไปฉันจะมาเช็กก่อนบินทุกครั้ง
ทุกคนดูแลหุ่นกันดีๆ นะ
- ค่ะ - ค่ะ
ขอบอกไว้ก่อน อย่าคิดจะไดเอตนะครับ
ตอนนี้ก็สวยอยู่แล้ว
ขอบคุณนะ ถึงจะพูดลอยๆ ก็เถอะ
รับไว้สิ
นี่อะไรครับ
แทนคำขอบคุณเรื่องคราวก่อนน่ะ
เอาไปให้คุณแม่สิ
นี่ผ้าพันคอที่คุณแม่แห่งชาติแนะนำนะ
ขอบคุณผม
แต่ของขวัญให้แม่ผมสินะครับ
ให้เป็นลูกชายที่ดีไง
ขอบคุณนะครับ ผมจะให้ถึงมือแม่เลย
อย่างที่ทราบกันอยู่แล้ว คอนเซปต์ในวันนี้คือ "สไมล์" ครับ
เราจะเก็บภาพรอยยิ้มจากใจ ที่มีให้แขกกันครับ
ผอ.เป็นสไมล์คิง
ส่วนคุณซารังเป็นสไมล์ควีน
ไหนลองยิ้มดูหน่อยไหมครับ
ขอบคุณนะครับ
รอยยิ้มร้อยล้านดอลลาร์ชัดๆ เลย
ก็ว่าไปค่ะ
ร้อยดอลลาร์อะไรล่ะ
ปลอมจะตาย
ผอ.ของเราลองยิ้มดูบ้างสิครับ กว้างๆ เลย
สไมล์ คิง
เริ่มเลยเถอะครับ
เอางั้นเนอะครับ
ค่ะ
ฉันว่าหมอนั่นไม่ยิ้มแหง
เริ่มถ่ายเดี๋ยวคงยิ้มแหละครับ นี่งานนะ
ได้ยินนะครับ
เริ่มเลยนะครับ
เราจะเริ่มจากท่าโพสหัวใจนะครับ
เอานะครับ ขอใจหน่อย
โอ้ มีใจมาแล้วดวงหนึ่ง
ตอนนี้มีใจดวงเดียวเอง
ทำไมนะ ต้องมีใจอีกดวงนะครับ
มา ขอใจอีกดวงนะ
อีกหนึ่งดวง
นั่นแหละๆ หัวใจ
หัวใจสิ ไม่ใช่วงกลม
เราจะเอาหัวใจนะครับ
เอาล่ะ ทีนี้ขอใจดวงโตๆ
อุ๊ย ขนาดหัวใจไม่เท่ากันนะ
- แบบนี้ค่ะ - ใจดวงโตๆ
ยกขึ้นมาข้างบนสิคะ
ใช่ๆ ยกขึ้นมาข้างบน
ขอหัวใจดวงโตครับ
นั่นแหละครับ ใจขึ้นมาแล้ว
ทำหัวใจให้หน่อยครับ เอาให้ทั้งโลกมีแต่หัวใจ
นั่นแหละครับ
มันแบบว่า…
ก็ดีอยู่นะ
แต่ขอแบบนุ่มนวลขึ้นหน่อย
เอาล่ะ ยิ้ม
คุณซารังเยี่ยมมากครับ
เฉียบครับ
อยากให้ผอ.ยิ้มสักนิดจังเลยครับ
รอยยิ้มต้องเป็นธรรมชาติหน่อยนะ
ครับ
ยิ้มให้ผมสักครั้งเดียวก็ได้
ขอร้องนะ เดี๋ยวสิครับ
ขอบคุณนะคะ
หมอนั่นไม่ยิ้มจริงว่ะ
ถามจริง
เขาอุตส่าห์ขอให้ยิ้มซะขนาดนั้น
ยิ้มให้สักครั้งไม่ได้เหรอคะ
- ไม่ล่ะ - ฉันก็ไม่มีอารมณ์จะยิ้มหรอกนะ
ก็ไม่ต้องยิ้ม
เราถ่ายทำกันอยู่ไงคะ
ฉันพูดชัดแล้วนะ ว่าอย่ามาทำให้ฉันเดือดร้อน
ผมก็บอกแล้วนะว่าอย่ามายิ้มปลอม
ก็ฉันทำงานอยู่นี่คะ
ก็เข้าใจได้ว่าคุณมาทำงานเพราะเส้นใหญ่ แต่เรื่องแค่นี้ก็ทำไม่ได้เหรอคะ
ไม่ใช่ทำไม่ได้
ไม่ทำต่างหาก
ทำไม่ได้มากกว่ามั้ง
ข้อเสียเดียวของผม คือไม่มีอะไรที่ผมทำไม่ได้
อ๋อ เก่งหมดทุกเรื่อง แต่ทำไม่ได้อย่างเดียวคือยิ้มสินะ
บอกว่าแค่ไม่ยิ้มเฉยๆ
งี้นี่เอง
เริ่มถ่ายกันเลยนะครับ
โอเค
สไมล์นะครับ
เอาล่ะ
เริ่ม สไมล์
ผอ.ครับ
จะแสยะยิ้มไม่ได้นะครับ
พอ
ต่อไปสุดท้ายแล้วใช่ไหม รีบถ่ายๆ ให้เสร็จเถอะครับ
นึกแล้วว่ามันต้องมาทรงนี้
เอาไงดี
- เปลี่ยนนายแบบไม่ได้เหรอครับ - ผู้กำกับ
ผมว่าอันนี้น่าจะใช้ได้นะ
- อะไร - โฟโตชอปน่ะครับ
เราน่าจะยกมุมปากข้างนี้ขึ้น ทำให้เหมือนกำลังยิ้มได้นะครับ
ได้เหรอ
ได้สิครับ
จะให้ฉัน
- นั่งเรือลำนี้เนี่ยนะ - ครับ
เป็นการโชว์ว่าวัตถุดิบของโรงแรมคิง สดใหม่แค่ไหนไงครับ
ไม่ล่ะ ฉันไม่นั่ง ฉันเกลียดเรือ…
ผมรู้ว่าเกลียด แต่ขอแค่จับปลาไทล์ฟิช สักตัวแป๊บเดียวก็พอครับ
แล้วเดี๋ยวผู้กำกับเขาจะหาวิธีถ่ายเอง
ถ้างั้น นายล่ะ
ผมเหรอครับ
แน่นอนว่าผมไม่ขึ้นไปอยู่แล้วครับ
ผมล่ะเกลียดเรือเข้าไส้
อีกอย่าง ผมไม่ใช่นายแบบนี่
หัวหน้าโนไปด้วยกันไม่ได้เหรอคะ
ไปกันแค่สองคนก็ยังไงอยู่นะ
ผมก็ไม่อยากนั่งไปสองคนเหมือนกัน
ผมก็อยากไปกับทั้งสองคนใจจะขาด แต่ว่าไม่ได้ครับ
ผมมีเรื่องต้องทำอีกเพียบ
เหมือนฝนกำลังจะตกเลย
- อากาศแบบนี้โอเคเหรอคะ - ครับ
ผมเช็กพยากรณ์อากาศแล้ว ไม่เป็นไรครับ
แน่ใจนะ
- ไม่ใช่พูดส่งๆ เพราะตัวเองไม่ได้ขึ้นนะ - ไม่ใช่ครับ
ผมมั่นใจครับ
- อากาศโอเคเนอะครับ - ครับ
ครับ
เขาว่าโอเคครับ
งั้นก็เดินทางปลอดภัยนะครับ ระวังตัวด้วย
อ้อ แล้วก็ผอ.ครับ
ขอเลยนะ ผมขอล่ะ
- แอร์เมส - เดี๋ยวปั๊ด…
ระวังตัวนะ
ผอ.ครับ
เลือกปลาตัวที่ใหญ่และสดที่สุดขึ้นมา
คุณซารังมองไปที่ผอ.
แล้วยิ้มกว้างๆ ได้เลยนะครับ โอเคนะ
โอเคครับ
เราจะเริ่มกันเลยนะครับ
ช่วยเขย่าๆ ปลา ให้เหมือนกับยังมีชีวิตหน่อยครับ
ดีครับ
- อีกๆ - ครับ อีกนิดครับ ดีมาก
เอาให้เหมือนปลาสดดิ้นดุ๊กดิ๊กๆ
อีกหน่อยนะครับ ขออีก
ดีงามครับ
ไอ้ปลาไทล์ฟิชมันจิ๋วไปไหม
ขยายกับโฟโตชอปเอาก็ได้ครับ
- ได้เหรอ - ได้สิครับ
โอเค ต่อเลย
น้องปลาตัวใหญ่เบ้อเริ่มเลย
หนักสุดๆ
คุณซารังเก่งมาก
บอกให้เขาจับปลาทั้งสองมือซิ
ครับ ช่วยจับปลาสองมือหน่อยนะครับ
เอาแบบหนักเว่อร์ หนักไม่ไหว
น้องใหญ่มากและหนักมาก จำสองอย่างนี้ไว้นะครับ
ใช่แล้วครับ หนักไม่ไหว
อีกครับ ดีมาก
โอ๊ย หนักมาก
อีกนิดครับ เยี่ยมแล้ว…
คืนธรรมชาติแล้วว่ะ
โอ๊ย หนัก
- กลับบ้านเถอะเรา เลิกกอง - ครับ
สิ้นสุดการถ่ายทำ
เก่งมากครับ
- ขอบคุณค่ะ - ครับ
เรือนี่ก็ดูจะแปลกๆ
อากาศก็ดูทะแม่งๆ
ขับไปหลบที่กาพาโดเอาไหม
ไม่ได้ครับ ไปต่อเลยเถอะ
ก็บอกว่าเรือมันดูแปลกๆ ไง
ถ้าเจอไต้ฝุ่นขึ้นมานะเป็นเรื่องแน่
ผมไม่ชอบเรือ ทะเล ไต้ฝุ่น อะไรนั่นทั้งนั้น
รีบไปเถอะครับ
งั้นก็ว่ายกลับไปคนเดียวสิไป
พูดอะไร…
ไปบอกให้เขารีบออกเรือซิ
- ฉันเหรอคะ - เจ้านายสั่งก็ทำสิ
ไปเลย
ค่ะ
- กัปตันคะ - ไม่ๆ
เขาว่าไม่ได้ค่ะ
บอกไปว่าผมก็ไม่ได้
ไม่ได้
เขาว่าไม่ได้ค่ะ
แล้วก็บอกว่าถ้ารีบนักก็ว่ายน้ำกลับไปเอง
หัวหน้าทีม อรุณสวัสดิ์ค่ะ
คึกตั้งแต่เช้าเชียวนะ
ถ้าอยากได้ค่าจูงใจเดือนนี้อีกเดือน ก็ต้องสู้กันหน่อยค่ะ
ดีแล้ว มาสู้ๆ กัน
ว่าแต่นี่อะไรเหรอ
- ของว่างเหรอ - ค่ะ
ฉันพูดชัดแล้วนะว่าห้ามเตรียมมา
ฉันได้ยินมาว่าหัวหน้าก็แค่พูดไปงั้น
อะไรนะ
พรุ่งนี้เช้าจะเตรียมอะไรมาเหรอ
หัวหน้าทีมบอกว่า ไม่ต้องเตรียมอะไรมานี่คะ
เธอนี่ไม่ทันคนเลย
แค่เขาห้ามก็เชื่อเลยเหรอ
แต่หัวหน้าทีม…
หัวหน้าทีมหมายถึง ให้เตรียมมาแบบพอดีๆ ต่างหาก
เธอรับสารทื่อๆ แบบนั้นไม่ได้สิ
ต่อไปนี้ไม่ให้ใครใช้วันลา ช่วงสุดสัปดาห์แล้วนะ
ฉันจะใช้คนเดียว
ไหนเคยบอกให้เราใช้วันหยุด ช่วงสุดสัปดาห์ตามสบายไงคะ
- จู่ๆ เป็นอะไรไปคะ - เราก็ทำแบบนั้นกันมาตลอดนี่
มีใครเคยได้พักสุดสัปดาห์ นอกจากหัวหน้าด้วยเหรอ
ไม่ค่ะ
ได้ยินว่าสั่งให้น้องเตรียมขนมอีกนี่
ก็ทำอย่างที่เคยไปสิ
ฉันก็จะทำแบบที่หัวหน้าคนก่อนทำด้วย
เป็นธรรมเนียมร้านเรานี่
- ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ หัวหน้าทีม - ทำไม
พวกเธอสมควรได้รับการปรนนิบัติ
พอน้องได้ความเห็นใจบ้างเลยอิจฉาเหรอ
ฉันคิดผิดไปซะแล้ว
เรากลับไปเป็นแบบเมื่อก่อนกันเถอะ
ให้น้องเล็กดูแลเรื่องอาหารกับขนมไป
และสุดสัปดาห์ฉันจะพักคนเดียว
เข้าใจตามนั้นนะ
ขอโทษค่ะ ฉันคิดน้อยเกินไป
ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายนะ
คราวหลังฉันจะไม่ใจดีแล้วนะ
ค่ะ ฉันขอโทษค่ะ
ตราบใดที่ฉันยังเป็นหัวหน้าอยู่
ฉันไม่อยากให้ใครเสียเปรียบทั้งนั้น
เมื่อไหร่ที่ฉันออกไปแล้ว พวกเธออยากจะทำอะไรก็เอาเลย
ดื่มกาแฟคนละแก้ว แล้วเริ่มงานกันเถอะ เดี๋ยวฉันไปซื้อเอง
งั้นฉันเอาเป็นอเมริกาโน่เย็นนะคะ
ฉันเอาชาเย็นค่ะ
- โอเค - พี่ล่ะคะ
ฉันเอาลาเต้นมข้นหวานราดวิปปิ้งครีม
ไม่มอคค่าเหรอ
- รีบเตรียมตัวเลย - ค่ะ
(กาพาโด)
ตรงไปเรื่อยๆ จะเจอกระท่อมหลังหนึ่ง
คืนนี้นอนที่นั่นไปก่อนนะ
ที่นั่นคือสุดยอดโรงแรมในกาพาโด
ต้องไปที่นั่นนะ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ไม่ไปเหรอคะ
ถ้าไม่ไป งั้นฉันไปคนเดียวนะคะ
ไม่มีสัญญาณแฮะ
นี่
เดี๋ยวสิ
อย่าบอกนะ
ไม่ใช่หลังนั้นใช่ไหม
ทำไมคะ กลัวเหรอ
เปล่าเหอะ
ผมสะกดคำว่ากลัวไม่เป็นหรอก
ถ้าผมกลัวนะ
ผมคงเดินนำหน้า เหมือนคุณชอนซารังไปแล้ว
ไม่มาเดินคุ้มกันอยู่ข้างหลังแบบนี้หรอก
นั่นมันไก่ไงคะ
ปกติแล้วผมไม่กลัวอะไรหรอก
แต่พอดีไม่ชอบสัตว์ปีก
- งั้นจะเดินนำหน้าไหมล่ะคะ - ไม่เอา
กลัวก็ยอมรับมาเถอะค่ะ
ความกลัวไม่ใช่เรื่องน่าอายสักหน่อย
ก็อย่างที่บอกไปนั่นแหละ ผมไม่ได้กลัวหรอกนะ
แค่จะคุ้มกันข้างหลังให้
โอเค
ตามมาเลย เดี๋ยวเดินนำหน้าให้ดู
ผมเนี่ย
ต่อยมวย
เป็นงานอดิเรกนะ
เคยบอกหรือยัง
อะไร เป็นอะไร
บ้าจริง
ชอนซารัง
ทำไมโผล่มาจากตรงนั้นคะ
ฮะ
อ้าว ตื่นแล้วเหรอ
ตายๆ
หน่วยก้านก็ดูเข้าทีอยู่หรอก
แต่ตัวสั่นเป็นลูกหมาเชียว
โธ่ๆ
วันข้างหน้าเมียนายคงลำบากน่าดู
เมียเหรอครับ
ต่อไปต้องแบกเมียบ่อยๆ ล่ะ
ตอนที่นายสลบอยู่กลางถนน
เมียนายคนนี้นี่แหละที่แบกนายมาคนเดียว
รู้บ้างไหมว่ามันลำบากแค่ไหน
นั่นสิคะ
เกิดมาฉันเพิ่งเคยเห็นคนเป็นลม เพราะเห็นคนอื่นนี่แหละค่ะ
ที่นี่ที่ไหน
ถามมาได้
ก็โรงแรมที่หรูหราที่สุด
แถมยังเป็นร้านอาหารที่อร่อยสุด ในกาพาโดด้วยไง
มาฮันนีมูนกันเหรอ
- ไม่ใช่ครับ - ไม่ใช่ค่ะ
งั้นก็มาดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์เหรอ
เราไม่ได้เป็นอะไรกันหรอกค่ะ เป็นแค่เจ้านายกับลูกน้อง
แหมๆ
เดี๋ยวเจ้านายก็กลายเป็นพี่ขา พอเป็นพี่ขาแล้วก็เป็นพ่อจ๋านั่นแหละ
จะมีอะไรมากมายล่ะ
ฉันไม่คบกับใครก็ได้ซี้ซั้วนะคะ คุณยาย
"ใครก็ได้" อะไรล่ะ
ผมจะเป็น "ใครก็ได้" ได้ไง
ผมต่างหากที่ไม่คบกับใครก็ได้ซี้ซั้ว
ค่ะ ก็คงงั้น
ผมบอกว่าผมไม่ใช่ใครก็ได้ไง
ค่ะ
ว่าแล้วเชียว
แฟชั่นนี่ขึ้นอยู่กับเบ้าหน้าจริงๆ
เสื้อผ้าฉันเจอเจ้าของที่ใช่สักที
ค่อยพ่อแง่แม่งอนกันทีหลัง
แล้วมากรึ๊บกันมา
- ก็บอกว่าไม่ใช่ไงครับ - ก็บอกว่าไม่ใช่ไงคะ
เคยได้ยินกันหรือเปล่า นี่แหละเหล้าสะเดาะกลอนอันเลื่องชื่อ
ขนาดมีแขกคนสำคัญมา
เราก็ไม่เอาเหล้านี่ออกมาง่ายๆ นะ
พอสามีฉันกินเหล้านี่ไป
ฉันก็มีลูกติดๆ กันแปดคนเลย
พอจะกินเหล้าได้ไหม
คนนี้เขาปวกเปียก คงดื่มเหล้าไม่ได้หรอก
รินให้ฉันดีกว่าค่ะ
ว่าไงนะ "ปวกเปียก" เหรอ
ผมขอดื่มกับอันนี้ครับ รินมาให้เต็มแก้วเลย
ของมันแรงมากนะ
จะไหวเหรอ
ถ้างั้น
ผม
ขอดื่มกับอันนี้ครับ
ฉันเอาด้วยค่ะ
- เอาสิๆ - อือ
โอ๊ย เหล้านี่อ่อนสะบัด
ซดคล่องปรื๊ดๆ เลยครับ
แบบนี้แถวบ้านเรียกน้ำเปล่าค่ะ
ผมขออีกแก้วครับ
- ฉันขอเต็มแก้วด้วยค่ะ - จ้ะ
คอถึงเชียว
เป็นวัยรุ่นนี่มันดีจริงๆ
นี่
รินซะเยอะเลย
ได้ใจจริงๆ
บอกแล้วไงว่าอย่ายิ้ม
ไม่ได้ยิ้มให้สักหน่อย
บาดตานักก็อย่ามองสิ
คนอะไรขี้เหวี่ยงขี้วีนจังคะ
บ่นงึมงำไปหมดทุกเรื่อง บ่นอยู่นั่นแหละ
ผมบ่นเพราะอยู่กับคุณทีไร ไม่มีอะไรได้เรื่องสักอย่างไง
ต่อไปนี้นะ
อย่ามา
ป้วนเปี้ยนให้ผมเห็น
ห้ามออกคำสั่ง
นี่ไม่ใช่ที่ทำงานนะคะ
- เฮ้ย - ทำไม
นี่คุณ
บังอาจ…
ตบผมเหรอ
"บังอาจ" กับผีสิ
"กับผี" เหรอ
อย่าเสียใจทีหลังก็แล้วกัน
ฉันไม่เสียใจทีหลังหรอกค่ะ
เสียใจกับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว จะได้อะไรขึ้นมาล่ะ
โอเค รอก่อนเถอะ
ผมจะทำให้คุณ นึกเสียใจนับครั้งไม่ถ้วนเลยคอยดู
ผมไม่ใช่คนที่คุณนึกจะตบก็ตบ หรือมาหยามได้นะ
คนเราก็เหมือนกันทั้งนั้นแหละ
มีใครสมควรโดนหยาม หรือไม่ควรโดนหยามซะเมื่อไหร่ล่ะ
ใครก็ไม่สมควรโดนหยามทั้งนั้นโว้ย
มีเงินเข้าหน่อย แล้วคิดว่าอยู่สูงกว่าคนอื่นหรือไง
บ้าอำนาจชิบเป๋ง
"บ้าอำนาจ"
ค่ะ
พวกที่บ้าอำนาจแค่เพราะตัวเองรวยน่ะค่ะ
ลำพังต้องปรับตัว เข้าหาแขกบ้าอำนาจในแต่ละวัน
ฉันก็เหนื่อยแทบรากเลือดแล้ว
มาถึงที่นี่ก็ยังต้องดูแลคนบ้าอำนาจอีก
แถมในบรรดาพวกบ้าอำนาจ
คุณนี่คิงยืนหนึ่งไปเลย
คิง
โรงแรมคิง คิง
อีตากูบ้าอำนาจ
กูบ้าอำนาจ
ถ้าผมบ้าอำนาจ ขอใช้สมองแป๊บ…
คุณก็ต้อง
- ไอ้นั่นไง - อะไร
อันนั้นเลย ใช่เลย อันนั้นแหละ
จอมปลอม คนจอมปลอม
ปลอมในปลอม
ชอนจอมปลอม
ถามหน่อย
คิดว่าการปั้นยิ้มปลอมตลอดเวลา มันง่ายนักเหรอ
- คิดว่าใครๆ ก็ทำได้เหรอคะ - อือ
นั่นก็เทคนิคชั้นสูงนะจะบอกให้
มันคือการสะสมชั่วโมงบิน จากการยุบหนอพองหนอ
กับพวกบ้าอำนาจสารพัดรูปแบบนะ
อ๋อ เทคนิคไปเรื่อยแท้
เพ้อเจ้อ
เฮ้ย คุณกูบ้าอำนาจ
รินเหล้ามาสักแก้วดีกว่าค่ะ
"เฮ้ย" เหรอ
เฮ้ย
รินเหล้ามาหน่อยสิ
หมดคำจะพูดเลย
ขอหน่อยค่ะ
ให้วันนี้วันเดียวนะ
ผมจะยอมให้แค่วันนี้วันเดียว
จะยอมทำไมล่ะคะ
มีชีวิตก็ใช้ๆ ไปเถอะค่ะ คุณทำได้นี่
การได้ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ ตามที่ต้องการ โดยไม่ต้องห่วงสายใคร
ฉันล่ะอิจฉาสุดๆ
คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผมสักหน่อย อย่าพูดมั่วๆ เลยดีกว่า
ฉันไม่รู้อยู่แล้วแหละค่ะ
แต่คุณไม่ต้องฝืนใจยิ้มนี่คะ
นั่นแหละอภิสิทธิ์ขั้นสุด
ฉันต้องยิ้มตลอดเวลาเลยค่ะ
เจ็บปวดก็ต้องยิ้ม เศร้าก็ต้องยิ้ม
แต่ฉันยอมเป็นฝ่ายเจ็บปวดเองดีกว่า
ถ้าคนอื่นต้องเจ็บปวดเพราะฉัน
ฉันจะเจ็บปวดยิ่งกว่า
ว่าแต่ทำไมคุณไม่ชอบการยิ้มล่ะคะ
ทุกคนสวมหน้ากากนี่
จอมปลอมทั้งนั้น
ฉันว่าน่าจะมีคนที่ยิ้มจากใจอยู่นะ
ขมขื่นจังนะคะ
น่ารัก
บอกแล้วไงว่าอย่ามายิ้มต่อหน้าผม
นี่ไม่ใช่ยิ้มปลอมนะ
ฉันยิ้มเพราะรู้สึกดีจริงๆ
ถึงงั้นก็เถอะ
อย่ายิ้ม
เวลางานก็ไม่ใช่
ฉันจะยิ้มตามใจตัวเองก็ไม่ได้เหรอคะ
จากนี้ไป
ถึงจะนอกเหนือเวลางาน
ห้าม…
ยิ้ม…
ต่อหน้าผม
ทำไมคะ
ไม่เอาด้วยหรอก
ไม่เอาอะ
ไม่เอาหรอก ฉันจะยิ้มต่อไป
ไม่รู้ด้วยแล้ว
รินเหล้าให้ฉันอีกแก้วนะ
โอเคไหม
(ห้องสวีท)
ตากูบ้าอำนาจ
หนาว
อย่ามายิ้มต่อหน้าผม
โอ๊ย ปวดหัว
ตายแล้ว บ้าแล้วมั้งเนี่ย
นอนทั้งที่ไม่ได้ถอดถุงเท้า
อุ๊ยตาย
คุณชอนจอมปลอม
ลุกได้แล้วครับ
ทำไมมานอนตรงนี้คะ
ก็นี่ห้องผม
นี่ห้องฉันต่างหากค่ะ
เมื่อวานฉันได้ยินชัดเจนว่าสองห้อง ประตูก็คนละบานกัน
(ห้องเดี่ยว ถ้าเป็นคู่รัก สองห้อง ถ้าเป็นคนไม่รู้จัก)
ไหนว่าที่นี่คือสุดยอดโรงแรมในกาพาโด
ทำอะไรคะ
ยังมีเวลาก่อนเรือจะออก
ไปวนดูสักรอบสิ
ผมไม่ชอบเดินครับ
เดินไปก็มองไม่เห็นทั้งหมดหรอก
- ต้องพึ่งแรงจากล้อนี่ - อ้อ
ดูจากตรงนี้ก็เห็นหมดครับ
วิวของกาพาโดไม่ควรมองด้วยตาเปล่า
มันต้องสลักไว้ในใจ
เร็วสิ ปั่นไปดูกับเมียสักรอบ
ไปได้มาจากไหนคะ
คุณตาให้มา
ซ้อนไหม
ไม่ล่ะค่ะ เราไม่ได้สนิทกัน ถึงขั้นปั่นจักรยานหัวเราะคิกคักด้วยกันนี่คะ
อือ ไม่ใช่อยู่แล้ว
ได้ยินว่าถ้าเดินไป จะไม่มีทางได้เห็น ครึ่งของครึ่งที่นี่ก่อนถึงเวลาเรือออก
ผมเลยกะว่าจะเสนอน้ำใจให้
ถ้าไปจนถึงสุดทางตรงนั้น
เห็นว่าวิวเด็ดอย่าบอกใคร
มีคันเดียวเหรอคะ
ช่างเถอะ ไม่ต้องขึ้นมา
ขอซ้อนนะคะ
เหนื่อยเหรอคะ
อะไรนะ
ไม่เหนื่อยใช่ไหมคะ
เรื่องหมูๆ แค่นี้เอง
ทะเล
สวยจัง
สวยใช่ไหมคะ
ก็งั้นๆ
ดื่มสิคะ
ส่งใบเสร็จมาด้วยนะ
เวลาแบบนี้ต้องพูดว่าขอบคุณสิคะ
ขอบคุณนะ
ส่งใบเสร็จมาด้วย
คะ เท่าไรนะคะ
675,000 วอน
ได้ไงคะ
ก็ห้องสวีทห้องละ 200,000 วอน
สองห้องก็เป็น 400,000 วอน
ดินเนอร์ใต้แสงจันทร์ 120,000 วอน
ค่าเหล้าต่างหากอีก 100,000 วอน
ก็รวมเป็น 620,000 วอน
กับค่าเช่าจักรยานอีก 55,000 วอน
รวมหมดทุกอย่างก็ 675,000 วอน
แต่เมื่อวานมีห้องเดียวนี่คะ
เมื่อคืนเธอสองคนนอนห้องเดียวกันเหรอ
- เปล่านะคะ - เปล่านะครับ
ก็สรุปว่าใช้สองห้องไง
รูดบัตรก็ได้นะ
มันใช่เหรอคะ แพงเกินเบอร์ไปมากนะ
ช่างเถอะ เงินแค่นั้นเอง
พอดีผมไม่ได้พกกระเป๋าเงินมา
จ่ายด้วยอันนี้แทนนะครับ
ที่นี่ไม่ใช่โรงรับจำนำนะ
ฉันไม่รับของแบบนี้หรอก
ก็ไหนว่ารูดบัตรได้ไงครับ
ข้างในนี้มีบัตรอยู่
จ่ายด้วยอันนี้ครับ
ข้างในนั้นมีบัตรอยู่งั้นเหรอ
คิดว่าฉันจะหลงกลหรือไง
ไอ้พวกนี้กล้าดียังไงมาหลอกฉัน
เห็นฉันเป็นยายแก่บ้านนอกหรือไง
เกิดอะไรขึ้นถึงได้เดือดขนาดนี้
- ก็ไอ้คนพวกนี้… - กัปตันมาก็ดีแล้ว
ที่นี่มีอะไรแปลกๆ ค่ะ
ตัวเองกินอิ่ม นอนหลับ เล่นสนุกกันเต็มที่
พอมาตอนนี้ดันไม่จ่ายเงิน พวกเธอนั่นแหละแปลก
อะไรนะ
แม่ยังไม่ได้เงินเหรอ
ใช่
- แม่เหรอ - แม่เหรอ
ได้ยินมาว่าเป็นเศรษฐีนี่
ไหงงกเงินแค่ไม่กี่วอนล่ะ
ไม่ใช่แบบนั้น
ดูนี่นะครับ
ผมตั้งใจจะจ่าย
- ด้วยอันนี้ - อะไรเนี่ย คืออะไร
ที่นี่ไม่ใช่โรงรับจำนำนะ ยื่นมาให้ทำไม
ไงก็เถอะ ถ้าไม่จ่ายเงิน ผมก็ไม่ออกเรือ
บอกเลขบัญชีมาครับ
เดี๋ยวผมจะบอกให้เลขาโอนเงินให้
เดี๋ยวก่อนค่ะ
คุณยายคะ ต่อให้ห้องที่เรานอนเมื่อคืนนี้
จะเป็นห้องสวีทที่ดีที่สุดในกาพาโดก็เถอะ
แต่เทียบกับโรงแรมคิงของเราแล้ว คิดคืนละ 100,000 วอนก็พอค่ะ
ให้ได้สุดๆ 150,000 วอน มากกว่านั้นไม่ได้เด็ดขาด
ที่นี่เป็นจุดท่องเที่ยวก็จริง แต่ค่าอาหารเย็นไม่ควรเกิน 50,000 วอน
ค่าเช่าจักรยานปกติก็ 10,000 วอนต่อคนเนอะ
ฉันจะจ่ายค่าเหล้าให้ 100,000 วอนค่ะ
รวมแล้วก็ 320,000 วอน
แต่คุณยายอุตส่าห์ให้ยืมเสื้อผ้า
เราจะจ่ายให้ 350,000 วอนค่ะ
ไหนว่าเป็นเศรษฐี หักอะไรเยอะแยะตั้งครึ่งหนึ่ง
รวยแล้วจะขูดรีดเท่าไรก็ได้เหรอคะ
โทรแจ้งที่คิดราคาไม่เป็นธรรมซะดีไหม
ปัดโธ่ ทำไมคนหนุ่มสาวพวกนี้ทำเป็นเข้มจัง
จ่ายมาแต่โดยดีเถอะ จะได้กลับไป
ดูๆ แล้วพวกคุณคงจะเป็นครอบครัวเดียวกัน
เมื่อวานเรือเสียแน่นะคะ
หือ
เสียเหรอ
เสียสิ หนักเลย
วันนี้ไม่พูดสำเนียงเชจูแล้วนี่คะ
งั้นเหรอ
จบที่ 350,000 วอน
ถ้าโอเค เราจะโอนให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ
โอเค ดีล
เอาครับเอา
เงินแค่นั้นเอง ให้เขาไปก็จบแล้ว จะยื้อให้เสียพลังงานทำไม
เวลาจะซื้ออะไร คุณไม่เคยถามราคาใช่ไหมคะ
จะถามไปทำไมล่ะ
ใครๆ เขาก็ถามกันค่ะ
ว่าของชิ้นนั้นราคาเหมาะไหม สมเหตุสมผลไหม
และเรามีกำลังซื้อหรือเปล่า
คุณย่าสอนให้ฉันรู้จักคุณค่าของเงินค่ะ
ก็เห็นๆ กันอยู่ว่าเขาจะขูดรีดเรา
การหลอกลวงคนอื่นคือเรื่องเลวร้ายนะคะ
เราต้องหาเงินอย่างสุจริตสิ
ทำไมล่ะ
ทำไมถามงั้นคะ
ไม่งั้นก็อายตัวเองแย่สิคะ
แล้วก็…
ฉันขอโทษสำหรับเรื่องวันนั้นนะคะ
เรื่อง
หินนั่นที่ฉันปาใส่คุณน่ะค่ะ
ฉันไม่รู้หรอกว่าคือหินอะไร
แต่สายตาที่ดูเจ็บปวดของคุณ บอกฉันว่าคือเรื่องจริง
อ๋อ หินนั่นเหรอ
ลืมไปซะแล้ว
อร่อยเว่อร์มาก
ลงตัวกับเบียร์แบบสุด
เนอะ นี่ซื้อที่สนามบินเพราะไม่มีเวลานะ
แต่ก็ได้อยู่
สรุปว่าถ่ายทอดสดอะไรนั่นไปได้สวยไหม
อือ โชคดีที่กระแสตอบรับดี
ผอ.อะไรนั่นเขาเป็นไงเหรอ
ว่าไงดีล่ะ
ก็แบบ
ไอ้ตัวแสบไม่เอาไหนมั้ง
- หน้าตาล่ะ - ก็ดูไม่เอาไหน
เขาเป็นถึงทายาทคิงกรุ๊ป
ถ้าเขาได้เรื่องอีกก็แปลกสิ
จริงสิ เอาผ้าพันคอให้เขายัง
อะไรน่ะ แกมีผู้เหรอ
เปล่าหรอก แค่รุ่นน้องน่ะ
- โชรงใกล้จะกลับบ้านแล้วใช่ไหม - อือ
- ไปกัน เดี๋ยวเราไปส่ง - โอเค
เวลาผ่านไปตั้งเท่าไรแล้ว ไหงเราสามคนยังไม่มีรถกันอีก
นั่นน่ะสิ
ถ้าเรามีรถ แล้วได้ไปขับกินลมกันก็จะเลิศเลย
นี่ แกก็ถือโอกาสถอยสักคันสิ
ฉันมีเงินที่ไหนก่อน
งั้นแกซื้อเลย
ฉันไม่มีใบขับขี่เนอะ
อายุเท่าไรเข้าไปแล้วยังไม่มีใบขับขี่อีก
งั้นแกซื้อสิ เงินก็มี ใบขับขี่ก็มีแล้ว
จริง
ถอยสักคันเถอะ ฉลองที่ได้เป็นหัวหน้าทีม
- จริง - นี่
ฉันได้เงินเพิ่ม แค่เดือนละ 20,000 วอนเองจ้า
20,000 วอนเหรอ
จ้า 20,000 วอนนะ ไม่ใช่ดอลลาร์
ฉันนี่เสมอต้นเสมอปลายนะ ว่าไหม
รถบัสมาแล้ว ฉันไปนะ
นี่ คังดารง
แกทำได้ดีแล้วนะ แกเจ๋งสุดในพวกเราแล้ว
ไปนะ
แกทำได้แค่นั้นเองเหรอ
ถึงกับลุกพรวดออกไป เพราะคำถามเดียวเนี่ยนะ
ไม่รู้หรือไงว่าการทำธุรกิจ
จะต้องเจออะไรอีกเท่าไรระหว่างทาง
ผู้อำนวยการประสาอะไร ทำได้แย่กว่าพนักงานหญิงซะอีก
ยอดเข้าชมก็ออกจะสูง แถมโปรโมตได้ดีเลยด้วย
ผลลัพธ์ออกมาดีก็พอแล้วนี่ครับ
ไม่มีธุรกิจไหนดีในทุกขั้นตอน ผมเรียนรู้จากคุณพ่อมาแบบนั้นนะ
แกเพิ่มยอดเข้าชมเองไหมล่ะ
ที่การโปรโมตไปได้สวยเป็นเพราะแกเหรอ
คนเป็นผอ.สร้างปัญหาไว้
จนพนักงานตัวเล็กๆ ต้องคอยตามเช็ด
ไม่ละอายใจบ้างเหรอ
ยังไงผลลัพธ์ก็ออกมาดีนี่ครับ
แกจะทำตัวงอแงไปถึงเมื่อไหร่
อายุเท่าไรเข้าไปแล้ว ยังจะตามหาแม่อยู่อีก
ไม่ใช่ตามหาครับ
ผมแค่อยากรู้ว่าความจริงคืออะไร
ความจริงที่แกต้องรู้ไว้
มีแค่เรื่องกำไรและราคาหุ้นของบริษัท
สิ่งเดียวที่เข้าหาเราอย่างจริงใจ มีแค่เงินเท่านั้นแหละ
รักเหรอ เสียงหัวเราะเหรอ
น้ำใจเหรอ ความเคารพเหรอ
ก็แค่เรื่องโกหกทั้งเพ
แม่ก็ด้วยเหรอครับ
แค่เรื่องโกหกเหรอครับ
ในชีวิตของพวกเรา
ไม่มีสิ่งที่เรียกว่ารักหรอก
แล้วมันมีอะไรล่ะครับ
หน้าที่
ฉันมีหน้าที่ปกป้องสิ่งที่พ่อฉันให้ไว้
ส่วนแกก็มีหน้าที่ปกป้องสิ่งที่ฉันสร้างไว้
ความรักงั้นเหรอ
อย่าไปหลงกลเรื่องแบบนั้น ทำงานของแกให้ดีเถอะ
ถ้าแกพูดถึงเรื่องแม่แกขึ้นมาอีก ก็ออกไปเลย
ไม่ครับ
ยังไงผมก็ต้องรู้ความจริง
นานทีจะได้กลับมาบ้าน พักให้สบายสิ
เพราะอีกไม่นานก็คงโดนเฉดหัวไปอยู่ดี
ผมบอกแล้วไงว่าไม่ต้องกลัว
อะไร
ผมบอกว่าไม่ได้สนใจบริษัท
เตือนแล้วไงว่าอย่ามายุ่งกับผม พี่ก็ยังหาเรื่องไม่เลิก
ทำแบบนั้นมันเด็กน้อยมากนะ
อย่างฉันเนี่ยนะกลัวนาย
อย่ามาแหย่ให้ผมอยากสู้
คนไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างนาย กล้าดีมาจองหองกับฉันเหรอ
นายนั่นแหละอย่ากร่างแล้วกัน
(โรงแรมคิง)
คุณซารัง ฉันดูการถ่ายทอดสดด้วยนะ
ทำได้ดีมากเลย
กลายเป็นดาวเด่นของโรงแรมเราไปแล้ว
อย่างเจ๋งเลย
ไม่หรอกค่ะ ขอบคุณที่ชมนะคะ
แหมๆ
ไม่จัดงานฉลองให้ซะเลยล่ะ
ได้ออกรายการเข้าหน่อย แล้วคิดว่าตัวเองเป็นดาราหรือไง
คนไหนทำก็คงพอๆ กันแหละ
ถ้าคนนั้นเป็นฉันนะ ทุกคนรู้เนอะ
ป่านนี้แตะสิบล้านวิวแล้ว
เชิญทางนี้ครับ
อือ เอาเถอะ
ขอบคุณที่ตั้งใจทำงานนะครับ
เธอสินะ ชอนซารัง
พนักงานแสนดีของเรา
ค่ะ ฉันชอนซารังค่ะ
ใครเลือกพนักงานคนนี้มาเหรอ
หนูเลือกมาเองค่ะ
ได้ดูรายการแล้วก็เข้าใจเลย
ว่าทำไมแขกถึงเลือกเธอ เป็นพนักงานอันดับหนึ่ง
ทั้งคล่องแคล่ว รับมือกับวิกฤตได้ดี
จิตใจดีอีกต่างหาก
ขอบคุณค่ะ
การที่เธอได้รับเลือกจากแขก เป็นพนักงานแสนดีสองปีซ้อน
คือเกียรติอันสูงสุด ของพนักงานโรงแรมเลยนะ
และการมีพนักงานยอดเยี่ยมในมือแบบนี้ ก็เป็นเกียรติสำหรับฉันเหมือนกัน
ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ
ฉันเองต่างหากที่รู้สึกเป็นเกียรติ ที่ได้มาทำงานที่โรงแรมคิงค่ะ
ตั้งแต่พรุ่งนี้
ขึ้นไปทำงานที่คิง เดอะ แลนด์นะ
คะ
เธอบอกว่าโรงแรมคิง คือความสุขและความฝัน
มาตั้งแต่เด็กๆ แล้วนี่
นี่พนักงานที่รักโรงแรมเราที่สุดทั้งคน
เธอควรจะมีโอกาส ได้ขึ้นไปอยู่จุดที่สูงที่สุดสิ
(ผู้อำนวยการกูวอน)
ทำอะไรครับ
ทำอะไรถึงได้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แบบนั้น ไหนส่องซิ
นี่ไม่ใช่เวลามาชื่นชมหน้าตาตัวเอง แล้วยิ้มชอบใจนะ
ทำไมไม่รู้จักเคาะประตู
เคาะเกินสิบแล้วครับ
คุณมัวแต่เคลิ้มรูปตัวเอง จนสติหลุดไม่ได้ยินผม
แล้วก็เรื่องรูป ฝ่ายประชาสัมพันธ์เลือกเสร็จแล้ว
ไม่ต้องมานั่งดูเองก็ได้ครับ
มา เริ่มจากตรวจอันนี้ก่อน
เอกสารนี้ ผมทำขึ้นมาเองเลยครับ
ได้ยินว่าหลังจากนี้ คุณจะเข้าร่วมการประชุมผู้บริหาร
ผมรวบรวมข้อมูลยอดขาย กับกำไรขาดทุนตลอดสามปี
วิเคราะห์เปรียบเทียบการตลาด ของโรงแรมชื่อดังทั่วโลก
แผนธุรกิจในปีนี้ เป้าหมายธุรกิจในปีหน้า…
ไม่ได้ฟังผมอยู่นี่ครับ
ทีมประชาสัมพันธ์เลือกรูปเสร็จแล้วเหรอ
ครับ
ไหนดูหน่อยดีไหม
นี่มันปลาไทล์ฟิชหรือวาฬเนี่ย
ปลาไม่ใช่ประเด็นนะครับ
คุณควรจะดูหน้าตัวเองสิ
ช่างภาพนี่ใจดีมากเลยนะ
ศัลยกรรมผ่านโฟโตชอปให้ด้วย
- นี่อะไรเนี่ย - รูปนี้เป็นธรรมชาติสุดแล้วครับ
ในบรรดารูปที่ผ่านโฟโตชอป
ทีหลังเวลาเขาบอกให้ยิ้มก็ยิ้มสิ
ไปพาตัวช่างภาพมาเดี๋ยวนี้
ช่างภาพเหรอครับ
- บอกให้ไปเอาตัวมา - ครับ
นี่เราทำอะไรเนี่ย
(แบบทดสอบทางจิตวิทยา แม่นจนขนลุก)
(ความรู้สึกที่นึกถึงเขาตลอด มันคืออะไรกันแน่)
(โรงแรมคิง)
"ฉันรอข้อความจากคนคนนั้นตลอดเวลา"
"ใช่"
"คงงั้นมั้ง" "ไม่"
คงงั้นมั้ง
(คงงั้นมั้ง)
"ฉันเคยนัดกับคนคนนั้นเป็นการส่วนตัว
แล้วไปเจอกันสองต่อสอง"
"ไม่"
"ฉันบันทึกเบอร์ของคนคนนั้นไว้ เป็นชื่อเรียกเฉพาะในแบบของฉัน"
ชอนจอมปลอม
"ใช่"
"แม้…"
(แม้แต่ตอนที่ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่คิดถึงอีก ฉันก็ยังนึกถึงคนคนนั้นอยู่ดี)
"แม้แต่ตอนที่ตัดสินใจแล้วว่า จะไม่คิดถึงอีก
ฉันก็ยังนึกถึงคนคนนั้นอยู่ดี"
(ใช่)
(ไม่)
(ใช่ ไม่)
(ใช่)
"เมื่อเห็นรอยยิ้มของคนคนนั้น
ฉันก็ยิ้มตามด้วย"
(ใช่)
(ยังเป็นรักข้างเดียว)
ตายจริง
คุณกำลังเจ็บปวดที่รักเขาข้างเดียวสินะคะ
อย่าเก็บงำความรู้สึกไว้คนเดียวเลย
ไปหาอีกฝ่ายแล้วยืนยันความรู้สึกเขาสิคะ
คุณหลงเสน่ห์พิฆาต ของคนคนนั้นเข้าให้แล้ว
ถ้าอยากพัฒนาความสัมพันธ์
ลองใจกล้ากว่านี้อีกหน่อยนะคะ
ขอบคุณมาก
เหนื่อยมามากเลยนะคะ
งั้นขอตัวนะ
- นี่… - ซารัง
(คิง เดอะ แลนด์)
เธอน่ะไม่รู้หรอก ว่าคิง เดอะ แลนด์คือที่แบบไหน
เราเรียกที่นี่ว่าเฟิร์สคลาสของโรงแรม
ฉันจะทำเต็มที่ค่ะ
ไปกันเถอะ ยูนิฟอร์มพร้อมแล้ว
ผู้หญิงคนนั้นสวยใช่ไหมครับ
ไอ้เฮงซวยนั่น เรื่องเงินช่างมัน
ขอแค่ผู้ชายคนนั้นดีกับแก นั่นแหละเยี่ยมสุดแล้ว
เมื่อวานผมชวนคุณมาเจอแล้วนะ
คะ ตอนไหนเหรอ
ผมเป็นพวกทนติดหนี้ใครไม่ได้เด็ดขาด
แต่ฉันไม่ถือค่ะ
ก็คนมันสงสารไง สงสารจับใจ
ไปทานมื้อเย็น
กับผมไหมครับ
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์