KING THE LAND
Galit ka pa ba?
Pasensiya na. Hindi ko na uulitin 'yon.
Alam mo ba kung ano'ng ginawa mo?
Siyempre naman. Kaya sorry na.
At para saan naman 'yan?
Sa lahat.
Pasensiya sa lahat ng nagawa ko, kung anuman 'yon.
Di bale na.
Siguradong uulitin mo lang ulit 'yon.
Di na ako umaasa sa 'yo.
Hindi na talaga ako uulit.
Magpapakabait na ako.
Pag lumuwag na ang iskedyul ko,
puwede tayong magbakasyon ng mga dalawa o tatlong linggo.
Di ba gusto mong pumunta sa Gangneung?
Hindi, sa Sokcho.
A, oo, sa Sokcho.
Di ba gusto mong tikman 'yong spicy noodle soup?
Potato dumpling soup.
Oo, 'yon.
Ituloy natin 'yon, ha?
Doon tayo sa medyo tahimik. May kailangan akong sabihin sa 'yo.
- Ano 'yon? - Sasabihin ko pag nando'n na tayo.
Di mo ba puwedeng sabihin ngayon?
Bakit?
Kikitain ko kasi ang mga ka-club ko. May importanteng okasyon.
Nagpunta ka pala rito
hindi para humingi ng tawad sa 'kin
kundi para linisin ang konsensiya mo bago mo kitain ang mga kaibigan mo.
Hindi naman sa gano'n.
Nagpahuli nga ako para hintayin ka, e.
Sinubukan kong magpasensiya kasi wala namang perpektong tao.
Sabi ko, gagawin ko ang lahat para sa taong gusto ko.
Pero…
walang saysay ang lahat sa isang taong di naman ako pinahahalagahan.
Hindi ka nararapat.
Okay.
Sabihan ko na lang sila na mahuhuli ako. Kumain muna tayo.
Gusto mo ba ng gimbap?
Halika na.
Bakit? Ayaw mo ba ng gimbap?
Ayoko na.
Naaawa na ako sa sarili ko sa tuwing magkasama tayo.
Gano'n na lang 'yon?
Kapag lagi mong pinagbibigyan ang iba,
namimihasa sila.
Masyado kitang pinagbigyan.
Sumadya pa ako rito para lang makita ka.
Sobrang makasarili mo naman.
Sandali lang.
Nandiyan na ba kayong lahat?
Sige, mauna na kayo.
Malapit na akong matapos. Papunta na rin ako.
May inaayos lang.
Ibababa ko na 'to. Saglit lang.
Kayo na ang bahala. Basta hati-hati tayo sa bayad.
Tawagan kita ulit.
Sa-rang!
Sandali!
Imposibleng…
nagseselos ako…
o kung anuman.
Ako?
Hindi ako makapaniwala.
PULIS
Nagkalat po kayo.
Patingin po ng lisensiya.
Heto.
Sir, kailangang pulutin n'yo 'yon.
Pakitapon na lang.
Hindi ko po trabaho 'yan.
Pasensiya na.
Para sa girlfriend n'yo ba 'yon?
Hindi.
Ireregalo n'yo sana sa kaniya, pero tinapon n'yo.
May nangyari siguro.
Sabing hindi, e.
Siguro may ibang lalaki ang girlfriend n'yo.
Alam na namin agad pag may mga nangyayaring ganito.
Hindi ito ang unang beses.
Siguradong maganda siya.
A…
oo.
Masasabi kong…
maganda nga siya.
At palangiti.
Parte ng trabaho niya 'yon.
Maganda siya at palangiti?
Madaling mahuhulog ang loob mo sa gano'ng klase ng babae.
Kaya 'wag kang magpaloko at gumising ka.
Ayusin mo ang sarili mo.
Hindi siya gano'n!
Nabihag ka na niya.
Hayaan mo na nga.
Ayos na 'yon.
Heto. Puwede ka nang umalis.
Ano'ng ibig n'yong sabihin?
Bigyan n'yo na ako ng tiket.
Naaawa lang ako sa 'yo.
Nakatipid ka ngayong araw, kaya uminom ka para magising ka.
- Okay? - Hindi 'yon sa gano'n!
Bakit ba napakahina mo?
Alam ko 'yan kasi dumaan na 'ko diyan.
Di bale na.
Hindi mo rin naman maiintindihan.
Sige na.
Magpaloko ka pa sa kaniya.
Pagsisisihan mo 'yan pag nasaktan ka.
Saka mo maaalala ang sinabi ko.
Sige na.
Hay.
Umalis ka na.
Alis!
Makinig ka sa sasabihin ko.
Nakailang relasyon ka na ba?
Sa mga kaibigan?
Sa babae.
Abala akong tao.
Okay.
Wala ka masyadong karanasan,
pero mukhang mapera ka.
Kaya ikaw ang perpektong biktima, tama?
At kaya ka nagkakaganiyan
kasi hindi mo talaga alam ang tunay mong nararamdaman.
"Gusto ko ba siya? Interesado ba ako sa kaniya?"
"Mahal ko ba siya?"
Talagang nakakalito!
Di ba?
At paano ko nasabi?
Kasi maganda rin ang girlfriend ko noon.
Ang mukha niya ay simbolo ng pag-ibig.
- Pag-ibig? - Teka lang,
alam mo ba ang kantang ito?
Ang mata, ilong, at labi mo
Kung paano mo ako hinaplos
At mga simple mong paghawak
Hindi ko siya makalimutan.
Inisip ko na kaya kong ibuwis ang buhay ko para sa kaniya.
Sana hindi ko siya binitiwan.
Sana naisigaw ko na, "Ako ang para sa 'yo at hindi siya!"
At matapos akong mag-alinlangan,
matapos ko siyang talikuran…
buong buhay na akong nagdusa.
Hayaan mo na 'yon.
Hay.
Ano ba 'tong ginagawa ko?
Sige!
Ayaw tumuloy ng tawag n'yo. Kayo ay ididirekta sa…
PAENG
MGA NAKALIPAS NA TAWAG
LOLA
Lola.
Opo, naghapunan na ako. Gabi na, e.
Kayo po?
Puwede ba akong bumisita bukas?
Opo, wala akong pasok.
Miss ko na ang luto n'yo, e.
Oo naman. Ang luto n'yo ang pinakamasarap sa lahat.
Opo.
Paborito ko ang mga luto n'yo.
May gusto ba kayong pagkain?
Dadalhan ko po kayo.
EPISODE 4
KETTLE-COOKED COW'S HEAD GUKBAP
Manugang ko.
Dalawang bote nga ng soju.
Okay. Heto na po ang dalawang bote ng soju.
Naku.
Mas matamis ito kasi galing sa manugang ko.
Huli na po 'to, ha?
Umuwi na kayo at magpahinga.
Magpapahinga ako hangga't gusto ko pag patay na ako.
Ayan na naman kayo!
Hinay-hinay lang po.
Manugang ko, pahingi pa kami ng radish kimchi.
Sige po.
Ay, dala na pala ni Lola.
Hoy, kayo.
Bakit n'yo tinatawag na manugang
ang apo ko?
Ang manugang ko ang inutusan ko.
Ano'ng ginagawa ng masungit na matandang ito rito?
Tumigil ka na!
Wala naman kayong mga anak na lalaki.
'Wag na 'wag kong maririnig
na tinatawag n'yong manugang ang apo ko.
Nakuha n'yo?
Manugang ko.
- Isang bote nga ng rice wine. - Loko 'tong…
Parating na po ang manugang n'yo!
Hay, naku.
Heto po.
May…
problema ka ba?
Ano po ang sinasabi n'yo?
Binisita ko lang kayo.
Napakasarap po kasi ng luto n'yo.
Kung nag-aalala ka sa 'kin, puwes, mag-asawa ka na.
Malaki na ang anak ni Da-eul.
Lagi n'yo na lang sinasabi 'yan.
Wala ba kayong ibang sasabihin sa 'kin?
Maaga po siyang nagpakasal. Single pa rin si Pyeong-hwa.
Ay, tigilan mo nga ako riyan kay Pyeong-hwa.
Wala nang pag-asa 'yon.
Hindi pumapasok sa isip mo ang pagpapakasal
kasi lagi kayong magkasama n'on.
Palayasin mo na 'yon.
Makaalis na nga bago n'yo ako sermonan nang todo.
Sandali.
Pagbabaunan kita ng ilang side dishes.
Bigyan mo 'yong boyfriend mo, si Yu-nam o kung sinuman 'yon.
'Wag na po.
Bakit?
Hiwalay na po kami.
Nito lang.
Mabuti.
Masaya ako.
Ang gagong 'yon.
Kawalan niya.
Hindi n'yo pa nga alam kung bakit.
Kilala kita.
Sigurado akong siya ang may kasalanan.
Kalimutan mo ang pera.
Kailangang mapunta ka sa lalaking mabuti sa 'yo.
Masaya akong tapos na 'yon.
Oo nga po.
Mabuti nga.
Isa pa,
sa susunod na malungkot ka ulit,
'wag mong kimkimin, ilabas mo.
Okay?
Magwala ka kung gusto mo.
Kung gusto mong humagulhol, gawin mo.
At puwede mo ring sabihin sa 'kin ang lahat.
Sige. Gagawin ko po 'yan.
Nakakatuwa naman.
Ang galing mo talaga, Lola.
Naku naman, ang apo ko.
Mahusay.
Masaya ako sa ginawa mo.
Ang LVIP Lounge ng First Royal Hotel ang nangunguna ngayon sa industriya
at dinaig nito ang King the Land ng King Hotel!
Chairman Han, sa wakas, nagkatotoo na ang hiling mo.
Matagal mo nang pinapangarap na maungusan ang King Hotel.
Lounge lang naman 'yon, hindi malaking bagay.
Gusto mo bang makipagpustahan?
Lounge pa lang ngayon,
pero hanggang doon na lang ba 'yon?
Ipusta n'yo na ang mga hotel n'yo.
Hindi magkapantay ang mga hotel namin.
Balita ko malaki raw nang nagastos mo para manguna, a.
Hindi ba masakit sa bulsa?
Pamumuhunan ang tawag do'n.
Nagbago ang pananaw ko sa pagnenegosyo
sa pagkakapanalo kong ito sa King Hotel.
Sige, galingan mo para makahabol ka.
Okay!
Ano ang kahalagahan ng kita sa lounge sa pamamahala ng hotel?
Dahil halos VIP ang mga kliyente natin,
pag mas mataas ang kita,
mas nagiging sopistikado at sosyal ang hotel.
Kaya ikinukumpara ng mga magkakalabang hotel ang kita sa lounge,
hindi ang kabuuang kita ng hotel.
Kung alam mo pala,
bakit tayo naungusan ng First Royal Hotel?
Pinagkatiwalaan ko kayo at pinaubaya ko sa inyo 'to.
Ano'ng ginawa n'yo?
Tumaas lang nang panandalian ang kita nila
dahil sa napakaraming promosyon…
'Yang pagiging kampante ang nagiging dahilan ng pagkalugi.
Sa ngayon, lounge pa lang.
Pero hindi 'yon matatapos do'n.
Mag-usap kayo at gawin n'yo ang lahat
para manguna tayo sa kita sa lounge.
Opo, Pa.
Gano'n din sa Distribution at sa Air.
Kailangang ipakita sa First Royal Hotel kung sino talaga ang magaling.
Patunayan n'yo sa akin
kung kanino ko dapat ipamana ang buong kompanya
o kung hahatiin ko ito sa dalawa.
Maliwanag?
Opo.
Ano'ng plano mo?
Sabi niya magtulungan daw tayo,
pero wala kang kapangyarihan.
Wala pa.
At gano'n din sa hinaharap.
Kaya 'wag ka nang makialam at ipaubaya mo na 'to sa 'kin.
Ako na ang bahala rito.
Ganito pala ang pakiramdam.
Ng ano?
Ng minamaliit.
Nagulat ka pa.
Gano'n ba kataas ang tingin mo sa sarili mo?
May isang taong nagsabing…
Pare-pareho lang ang tao.
Kaya dapat pantay-pantay ang pagtrato sa lahat.
…na dapat
pantay-pantay ang pagtrato sa lahat.
Maliban sa 'yo.
Hindi ka namang mahalagang tao.
Alam ko.
Kaya 'wag kang matakot sa 'kin.
Salamat po sa lahat.
Aakyat na po ako.
Alam mo na siguro…
Hindi.
Wala kang alam sa King the Land.
Malamang nilagay ka ng chairman do'n kasi napilitan lang siya.
Masisibak ka rin agad, kaya 'wag mo masyadong galingan.
Okay po.
Kumusta na, Su-mi.
Hello po, Ms. Jeon.
Hey.
Ms. Cheon Sa-rang?
Opo.
Ako ang manager ng King the Land.
Nandito ako para sunduin ka.
Hello. Ako po si Cheon Sa-rang.
Masaya akong makilala kayo.
Gano'n din ako.
Sana'y magkasundo tayo.
Ms. Jeon.
Dalawang taon lang po siya sa kolehiyo.
Okay.
Umakyat na tayo.
Ito-tour kita.
Karamihan sa mga guest namin dito ay mga chairman
na kabilang sa top 30 sa mundo ng negosyo.
Karaniwang gumagastos ang isang VVVIP guest
ng higit sa kabuuang kita ng hotel sa isang araw.
Kaya naman ito ang prestihiyosong parte ng hotel.
Pangarap ng lahat ng concierge na makapagtrabaho rito,
pero hindi lahat nabibigyan ng pribilehiyo.
Hindi ko po inakala kailanman na makakapagtrabaho ako sa lugar na ito.
Hindi po talaga ako makapaniwala.
Gagawin ko ang lahat para hindi maging pabigat sa King the Land.
Ano'ng masasabi mo rito?
Wala po akong alam sa sining,
pero maganda po siya.
Di ba?
Ang chairman mismo ang bumili nito sa New York.
Ang galing niyang kumilatis, 'no?
Oo, sa tingin ko po.
Siya mismo ang naglagay sa 'yo rito.
Siguradong may dahilan siya.
May tiwala ako sa desisyon niya.
Kaya 'wag mo nang pansinin ang mga naninira sa 'yo.
Igalang mo muna ang sarili mo bago ka igalang ng iba.
Okay po.
Tara na. Handa na ang uniporme mo.
ANG PINAKAMAHUSAY CHEON SA-RANG
Hello, ako po si Cheon Sa-rang.
Napag-isipan n'yo na ba?
Oo.
Buong gabi.
At hanggang ngayon.
Ano'ng plano n'yo?
Sana hindi ko siya binitiwan.
Sana naisigaw ko na, "Ako ang para sa 'yo at hindi siya!"
Nag-iisip ako.
Na naman?
Nag-iisip pa rin kayo?
Paano 'yan makakatulong para umangat ang kita ng King the Land?
Ha?
Kita?
Alam mo ba kung paano tayo naungusan ng First Royal Hotel?
Ilang buwan nilang sinundan ang ilang naghuhukay ng ginseng
at nakahanap sila ng wild ginseng.
Ibinenta nila 'yon kasama ang wine sa 100 milyong won.
Sigurado ako na gano'n ang gagawin ni Ms. Gu.
Kaya dapat
- maunahan natin siya. - At gayahin sila?
Hindi, sumusunod lang tayo sa uso.
Ang pera dapat kinikita nang tama.
Sabi nino?
Sino'ng nagsabi sa inyo niyan?
Malamang hindi siya mayaman. Linyahan 'yan ng mga mahihirap.
Bakit ka ba sobrang apektado?
Ikaw na kaya rito!
Walang mangyayari sa 'kin kung aasa lang ako sa inyo at maghihintay.
May regular kang trabaho rito.
'Yon lang. Wala nang iba.
Maling tao yata
ang kinampihan ko.
Alis. Hindi pa huli ang lahat.
Lumayas ka na rito.
"Aangkinin ko ang buong King Group!"
Wala ka bang gano'ng ambisyon?
Bakit pa?
Wala kayong gusto at wala kayong pakialam.
Tama. Kilala mo ako.
Dahil nasa inyo na ang lahat,
kaya hindi na kayo naghahangad.
Kaya itapon n'yo na sa 'kin ang yaman at posisyon n'yo.
Isang karangalan ang maging basurahan n'yo.
O anuman.
Nandito na ako. Itapon n'yo na sa 'kin.
'Wag kayong mahiya.
Itapon n'yo na rito.
Sa lahat ng mayroon ako,
ang pinakagusto kong itapon sa lahat…
ay ikaw.
Umalis ka na.
Hindi ako aalis
- hangga't di kayo nagtatapon. - Layas.
Hindi. Magtapon kayo.
Sabing lumayas…
Nandito na po ang bagong staff ng King the Land
para batiin kayo.
Hello po.
Ako si Cheon Sa-rang, at ito ang unang araw ko sa King the Land.
Ang mabait na si Ms. Sa-rang.
Sa wakas, nandito ka na. Congrats.
Balita ko mahuhusay ang lahat ng empleyado sa King the Land.
Opo, maipagmamalaki n'yo po kaming lahat.
Pero ngayon katrabaho n'yo na siya?
Kilala ko siya.
Kailangan n'yo siyang tutukan at sanayin nang maigi
para matuto siyang maging sopistikado
at umasal sa paraang naaayon sa King the Land, Ms. Jeon.
Sige, sir.
Gaya po ng sinabi n'yo,
sisikapin ko pong maging sopistikado
habang inaaral ang pag-uugaling naaayon sa King the Land.
Dapat lang.
- Makakaalis na kayo. - Sige po, Mr. Gu.
Maiwan na namin kayo.
Ang taunang business plan.
Ang kita namin no'ng isang taon ay…
Bakit kayo gano'n sa kaniya?
Ha?
May gusto yata kayo kay Ms. Sa-rang, e.
Tama ba ako? Ano'ng mayroon?
- Para kayong kaawa-awang bata. - Ano?
- "Kaawa-awa"? - Opo.
- "Bata"? - Opo.
May gusto kayo sa kaniya,
pero hindi n'yo masabi.
Gusto n'yong kunin ang atensiyon niya,
pero hindi n'yo alam kung paano.
Kaya pinahihirapan n'yo siya at sinusungitan.
Ganiyan umasta ang isang bata.
Hindi ko siya gusto!
Ang peke kaya niya.
Hindi siya ang tipo ko ng babae.
E, bakit kayo galit na galit sa sinabi ko?
Siguro totoo, 'no?
Pasensiya na, Mr. Gu.
Hindi pala kayo mabiro, walang konsiderasyon, at hindi sikat.
Kaya pala hindi kayo nakikipag-date.
Hello po, Ms. Jeon.
Batiin n'yo siya.
Simula ngayon, makakasama na natin si Ms. Cheon Sa-rang.
Masaya akong makilala kayo.
Para kaming isang pamilya rito,
kaya masasanay ka rin.
Obserbahan mo ang mga senior mo,
at magsabi ka pag may problema ka.
Opo, gagalingan ko po.
Tuturuan ko siya nang maayos.
Papirmahin mo na siya ng NDA. Kailangan ko nang bumalik sa opisina.
Sige po.
Ang bait ni Ms. Jeon, ano?
Oo, ang bait nga niya.
Tama ka.
Mabait siya at pantay-pantay ang tingin niya sa lahat,
at mapagbigay rin siya.
Pero ibahin mo ako.
Naniniwala ako na magkakaiba ang mga tao.
Galing kaming lahat sa mga kilalang unibersidad sa Seoul.
Ang pagpasok dito ng isang katulad mong hindi nakapagtapos ng kolehiyo
ay insulto sa aming lahat na naglaan ng oras at pagod
para lang makapasok dito.
Kung gusto mong matanggap ka namin,
patunayan mong karapat-dapat ka rito
kahit na labag ito sa aming tradisyon.
Subukan mo, pero di ito magiging madali.
Humanda ka.
Sige.
Gagawin ko ang makakaya ko.
Sumunod ka sa 'kin.
Du-ri.
Kahit sino na lang ba puwede rito?
Hoy, ang chairman ang naglagay sa kaniya rito.
Sabi na, e.
Alam ko ang mga ganiyang klase ng babae.
Siya ang tipong ayaw natin sa teritoryo natin.
Ang mga guest natin ay kabilang sa top 0.0001% ng bansa.
Nakasaad dito na bawal mong ipagsabi kung sino-sino ang nakita mo rito
at ano ang mga pinag-usapan nila.
Kapag sinuway mo ang patakarang ito,
puwede kang makasuhan at pagbayarin ng multa.
Pirmahan mo na.
Sige.
May social media account ka ba?
- Oo. - Burahin mo.
Labag sa kontrata ang pag-upload ng anumang litrato ng lugar na ito.
Kahit na hindi naman ako kukuha ng litrato rito?
Gusto mo bang bumalik sa dati mong trabaho?
Sige, buburahin ko na lang.
PINIRMAHAN NI CHEON SA-RANG
Ito ba 'yong may mataas na benta?
Opo, ma'am.
Sino'ng namamahala rito?
Hello po.
Ako si Do Ra-hee, ang bisor.
Aling mga shop ang nakatalaga sa 'yo?
Sa mga paliparan po ng Incheon, Gimpo, Jeju, pati na rin sa kabayanan.
Dito ka na magtatrabaho.
Ito ang pinakatututukan mo
at doblehin mo ang benta.
Kaya mo ba 'yon?
Opo, kaya ko po.
Dito na magtatrabaho si Ms. Do?
Siya ang pinakasikat na bruha sa lahat ng matatandang bruha.
Ano'ng mangyayari sa 'tin ngayon?
Gano'n ba siya kasama?
Katunog ng pangalan niya ang salitang "baliw".
Manager Do Ra-hee.
Ayos lang 'yon. Magtatrabaho pa rin tayo gaya ng dati.
Tara.
- Oo. - Mismo.
Hindi ka nga makatingin sa kanila, e.
- Hello po. - Hello po.
Ito ba ang grupo na may pinakamababang in-flight duty-free sales?
Tatlong grupo ang nasa pinakamababa,
at sila po 'yong isa.
Purser?
Opo, ma'am.
Ano'ng plano mo?
Gagawin po namin ang lahat.
At hindi n'yo pa nagagawa 'yon?
Hindi po, ma'am.
Sisikapin po naming mapataas ang benta.
Sa paanong paraan?
Gagalingan po namin ang pagbebenta
at titiyakin na bibili ang mga guest
bago sila makababa ng eroplano.
Kung gano'n, madali n'yong madodoble ang benta kumpara sa ngayon.
Sisikapin po namin.
'Wag n'yo akong biguin.
- Sige po. - Sige po!
Sino siya?
Ngayon ko lang siya…
Nabigla ka siguro.
- Siya ang managing director. - Muntik na akong himatayin.
Alam mo na siguro na ang Chinese restaurant
ang may pinakamalaking benta sa bawat hotel.
Opo, alam ko.
Kung gano'n, ano'ng nangyayari dito?
Ako mismo ang titikim sa mga pagkain,
kaya palitan n'yo na ang mga lumang recipe n'yo
at mag-isip kayo ng bago ngayong linggo.
Ngayong linggo, ma'am?
Hindi n'yo kaya?
Hindi, kaya naman po.
- Sisantehin mo siya. - Opo, ma'am.
Sisantehin mo siya.
Opo, ma'am.
Naghanda ako ng meeting sa mga empleyado para pag-usapan ang kita.
At bakit ko susundin ang hinanda mo?
Tingnan mo si Ms. Gu.
Binisita niya ang bawat departamento at binigyan sila ng bagong sales goal.
Magaling.
Wala na akong dapat intindihin.
Dalawa na ang sinisante niya ngayong araw.
"Sisantehin mo 'yon. Pati 'yon."
Nakakatakot din siya.
'Yong isa raw masyadong mataba, 'yong isa raw dugyot.
Ang mga empleyado?
Oo. Bakit naman niya sisisantehin ang board?
Paano kung masisante ang lahat ng empleyado ng King the Land?
At ang pinakamahalaga,
paano kung pati ako masibak?
Wala akong ginawang mali.
Maaaring wala lang ito sa 'yo,
pero puwedeng mawalan ng trabaho ang isang hamak na empleyadong gaya ko.
Puwedeng libangan mo lang ang magtrabaho sa kompanya ng papa mo,
pero ang ibang tao ay nagtatrabaho nang mabuti para mabuhay.
Kasama ba sa meeting
ang mga empleyado sa King the Land?
Oo naman. Lalo na kung dadalo ka.
Tara.
May meeting daw si Mr. Gu kasama ang mga empleyado,
pag-uusapan nila ang kita ng hotel.
Ang pinakamabisang paraan para tumaas ang kita natin
ay ang pagkakaroon ng espesyal na promotional event para sa mga VIP.
Sige, gawin n'yo 'yon.
O, kung gusto n'yo,
puwede rin tayong magbenta ng mga mamahaling wine
o limited-edition whiskey bilang pangunahin nating alak.
Okay.
Kung wala po kayong gusto sa mga nabanggit ko,
puwede n'yong sabihin sa 'kin kung ano'ng naiisip n'yo.
Hindi sa hindi ko gusto.
Bilang trabaho mo ito, mas may alam ka kaysa sa 'kin,
kaya susundin ko ang suhestiyon mo.
Ano ba ang pinaka-epektibong paraan?
Sa totoo lang, ang pagbibigay po ng insentibo.
E di gawin natin 'yon.
Pero hindi po malaki ang epekto ng pagbibigay lang ng 30,000 won
bilang insentibo gaya ng dati kung magbebenta po tayo
ng halagang 40 milyon won na alak.
Ano?
30,000 won lang ang insentibo n'yo
sa pagbebenta ng produktong nagkakahalaga ng 40 milyong won?
Ngayon ko lang narinig 'to.
Opo.
Lakihan n'yo para magkaro'n ng epekto.
Sabihin n'yo sa 'kin kung ano ang sales goal n'yo.
Titingnan ko 'yon at ipatutupad agad.
Salamat po. Gagawin po namin ang makakaya namin.
Tapos na ang meeting natin.
MS. PEKE
TAWAGAN
I-MESSAGE
Mag-usap tayo pagkatapos ng trabaho mo.
Okay.
Nasa trabaho pa kaya siya?
Hindi ba niya nabasa?
Bakit naman niya hindi mababasa?
Di pa ba siya tapos?
Nag-overtime kaya siya?
Wala ba akong signal?
Pito. Walo.
Siyam.
Sampu.
Isa, dalawa, tatlo…
Hihintayin ko lang maubos 'tong hourglass.
Hindi pa rin ubos.
MS. PEKE
MISSED CALL
Binista kami ni Ms. Gu kanina, nawindang kami.
Pinuntahan niya rin ang tindahan ni Da-eul.
Balita ko pumunta rin siya sa hotel, e.
Ewan ko.
- Hindi mo alam? - Hindi.
Ilang empleyado raw ang natanggal.
Natanggal? Saan naman sila inilipat?
Aba malay ko.
Pero may espesyal na lugar daw ang hotel n'yo para sa mga natanggal.
Hindi ko alam.
Sino ba 'yon?
Hindi ko kilala.
Kung sabagay,
ano pang saysay na malaman ko kung saan 'yon
kung masisibak lang din naman ako?
Bakit? May kasalanan ka ba?
Gusto niyang doblehin namin ang benta.
Pag hindi tumaas ang benta namin, ituturing kaming parang mga traydor.
Paano n'yo dodoblehin 'yon?
Kung kukulitin ang mga empleyado, siguradong tataas ang benta,
kaya kukulitin nila kami hanggang sa mamatay kami.
Hindi n'yo ba napag-usapan 'yon?
May insentibo raw pag nakabenta kami.
Talaga?
Suwerte naman ng grupo n'yo.
Gaano kalaki?
Hindi ko alam.
May insentibo man kami o wala,
walang magbabago sa ginagawa ko.
Basta gagawin ko ang trabaho ko.
Pero wala naman akong nararating kahit magpursige pa ako sa pagtatrabaho.
Naiipit ako sa gitna,
pinaglalaruan ng parehong senior at junior.
Kausapin mo si Da-eul kung kailangan mo ng payo.
Mataas ang benta ng shop niya.
Siguro nga.
Mabuti pa si Da-eul.
Manager na, ang galing pa niyang magbenta, kasal na,
at may cute na anak pa.
Nasa kaniya na ang lahat.
Naiinggit ako!
Nandito na ako.
- Nandito si Mama. - Uy, Cho-rong.
Ano 'yan?
Nakauwi ka na pala.
Maghanda ka na ng hapunan. Nagugutom ako.
Okay po.
Tingnan mo 'yon.
Ano'ng problema nila?
Ma, mamimili muna ako.
Wala na po palang pagkain.
Bakit hindi ka bumili kanina?
Maghihintay pa kami ng pagkain.
Nagluto po ako ng braised short ribs at pollack soup kaninang umaga,
pero mukhang may masibang umubos nito.
Dapat kasi sa susunod dadamihan mo ang luto.
'Wag kang magtipid sa pagkain.
Lola.
'Wag n'yong sungitan si Mama.
Sila Tita, Tito, at ang buwisit na pamilyang 'yon ang umubos ng pagkain.
Sino'ng nagturo sa 'yo niyan, ha? 'Wag kang magsalita nang ganiyan.
At siyanga pala,
bumili ka rin ng oxtail at gumawa ng malinamnam na sabaw.
Nanghihina ako.
- Wala akong ganang kumain. - Hay.
Nakaubos ka nga ng tatlong mangkok ng kanin.
Naka-tatlong mangkok lang ako kasi wala akong gana.
Ano pa ang hinihintay mo?
Mamili ka na.
Sige po. Babalik din ako agad.
Cho-rong, samahan mo si Mama.
Tingnan mo 'yon.
Ma, hindi po restaurant ang bahay natin.
Bakit po ba laging pumupunta si Tita sa bahay at kumakain?
Mas masarap siguro akong magluto.
Lagi po siyang pumupunta at kumakain nang libre,
pero hindi marunong maghugas,
tapos inuubos pa 'yong pagkain natin sa ref.
Isumbong po kaya natin siya sa pulis?
Gusto niya lang ang pagluluto ko, kaya hayaan mo na siya.
Cho-rong, gusto mo ba ng manika?
Hello? Nasaan ka?
Puwede ka bang pumunta dito sa grocery?
Marami akong binili, e.
Pasensiya na, nasa labas ako, may kasama akong kliyente.
Hindi ka ba puwedeng tumakas?
Alam mo namang hindi puwede. Parte 'yon ng trabaho ko.
O, sige. Basta kumain ka, ha?
- 'Wag pagurin ang sarili. - Okay.
Ikaw rin.
'Wag ka masyadong magpagod at magpahinga ka.
Gabi na ako makakauwi, kaya 'wag mo na akong hintayin.
Sige.
Kailangan kitang makausap.
May gusto ba kayong orderin?
Gusto kitang kitain kahapon.
Ano? Kailan?
Di mo nabasa 'yong text ko?
Tinawagan pa kita.
- Alam n'yo ang numero ko? - Siyempre.
Nasa rekord ng empleyado 'yon. Hindi mo ba alam 'yong sa 'kin, Ms. Peke?
Wala po akong access sa rekord n'yo.
Heto.
'Yan ang numero ko. I-save mo.
Ano po ba 'yong sasabihin n'yo sa 'kin?
May kailangan akong
itanong sa 'yo.
Sige po.
Mag-usap tayo mamaya pagkatapos ng trabaho.
Saglit.
Di n'yo ba puwedeng sabihin ngayon?
Inilibre mo ako ng juice sa Gapado noong isang beses.
Gusto ko lang bumawi, kaya magkita tayo mamaya.
Hindi, ayos lang 'yon.
Sa akin hindi.
Ayaw kong nagkakaroon ng utang na loob sa ibang tao.
Pero ayos lang naman 'yon sa akin.
Masyado bang mahirap
para sa 'yo
na pumayag kahit ngayon lang?
E…
hindi po ba dapat
tinatanong n'yo muna ako kung may lakad ako mamaya?
Ms. Peke,
mayroon ka bang
nakaplanong lakad
mamayang gabi?
Wala naman.
Kung gano'n,
gusto mo bang
mag-dinner
kasama ako?
Ayoko po.
Bakit hindi? Bakit ayaw mo?
Hindi naman po sa gano'n.
Ayaw ko lang mag-dinner.
Kung gano'n, Ms. Peke, ano ba ang gusto mong gawin?
Nakakailang po kasi kung dalawa lang tayong kakain.
Hindi po ba kayo oorder?
Hindi.
Hindi ako kakain!
Ano'ng problema n'on?
Ito ang sunod.
At ito pa.
Ito.
Kailangang pumili kayo ng litrato.
Pare-parehas lang naman 'yan.
Grabe, kinikilabutan nga ako, e.
Magdesisyon na kayo.
Nakapagdesisyon na ako.
Hay, salamat. Alin diyan?
Kailangan kong ituloy ang dinner mamayang gabi.
Maghanda ka ng dinner mamaya kasama si Ms. Cheon Sa-rang.
Kailangang sumipot siya.
Bakit po? Ano'ng mayroon?
- Sabihin mong welcome dinner 'yon. - Po?
Saan?
Sa hotel,
sa Japanese restaurant.
Pagkatapos ng welcome dinner,
pumili na kayo ng litrato, okay?
Kailangan po kasi talaga. Sige na.
Hello, kumusta ka na?
Isang matapang na kape nga.
Dadalhin ko na lang po sa cockpit.
Hindi. Gusto kong inumin 'yon kasama ka
dito sa maaliwalas na kusina.
Dadalhin ko na lang po sa inyo.
Ang sungit mo pa rin.
Mag-dinner tayo pagkatapos ng flight. Ang tagal na no'ng huli, e.
Ayaw ko.
Heto na ang kape n'yo.
Maiwan ko na kayo.
'Wag kang mayabang.
Sino sa tingin mo ang malilintikan pag umasta ako nang hindi maganda?
Wala ka pa rin bang galang sa 'kin?
Hindi sa gano'n.
Gusto pa rin kita.
Hello po.
May kailangan ba kayo?
A, wala.
Nakuha ko na.
Galingan mo.
May nangyari ba?
Wala 'yon.
May plano ka ba mamayang gabi?
Magpapahinga lang.
Gusto mo ba akong samahan uminom?
Pagod na ako. Wala rin ako sa mood.
Bilin ng nanay ko na ilibre daw kita at pasalamatan para sa scarf niya.
Ayos lang 'yon. Ikaw nga ang dapat kong pasalamatan.
Ginagamit ko lang siyang palusot.
Gusto ko talagang mag-dinner kasama ka.
Lumabas tayong dalawa.
Ang ganda rito.
Oo nga.
Sino'ng hindi matutuwa rito?
Ang mga alon at ang hangin.
Gustong-gusto kong nakikita kang masaya.
Salamat sa tulong mo noong nakaraan.
Paano ko naman matitiis
na makita ang senior ko na hirap na hirap sa pagtakbo?
Tinulungan lang kita para mas mapadali ang trabaho ko.
Ayos na 'yon.
Kung gano'n, Pasensiya na.
Bakit?
Dahil mali ka ng piniling senior.
Tanging ako lang ang hindi naging assistant purser sa mga kasama ko.
Pag hindi ako na-promote sa susunod na taon,
malalaman ng lahat na napag-iwanan ako.
'Yon na ang katapusan ko.
E, ano naman?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Wala kang mapapala sa pakikipagkaibigan mo sa akin.
Kaya iwasan mo na ako.
Ano naman kung hindi ako ma-promote?
Masakit kayang bumagsak galing sa taas.
Mas gusto ko 'yong mababa at pangmatagalan.
Ayos na 'yon.
Kailangan ko lang palang dumikit sa 'yo palagi.
Pagsisisihan mo 'yan sa huli.
Hinding-hindi.
Ano'ng tingin mo kay Mi-na?
Maganda siya.
Interesado rin siya sa 'yo.
Ikaw ba?
Ha?
Interesado rin kasi ako sa 'yo.
Dito po tayo.
- Hello po, Mr. Gu. - Hello po, Mr. Gu.
- Bakit? - Ano 'to?
Welcome dinner po.
- Bakit? - Para salubungin si Ms. Cheon.
Sabi n'yo maghanda ako ng dinner.
Ito ba talaga…
Ikaw…
- Pakainin mo na sila at paalisin. - 'Wag ka nang mahiya.
Pumasok ka na.
- Hello po, Mr. Gu. - Hello po, Mr. Gu.
Mag-picture muna tayong lahat bago kumain.
Okay, Hermès.
Isa, dalawa, tatlo.
Salamat.
Tingnan mo. Ang ganda, o.
Cheers. Congrats.
Salamat.
Mr. Gu.
Salamat sa inihanda n'yong ito para sa bago naming kasama, sir.
Kumain na kayo.
- Mag-toast kaya tayo. - Kumain na kayo.
Salamat po.
- Salamat po. - Salamat po.
Ms. Cheon. Hindi mo ba gusto ang pagkain?
Hindi, masarap po.
Paano mo nasabi, e wala ka pa namang kinakain?
Dahil ba hilaw ang isda?
Ayos lang po ako.
Mr. No, umorder ka ng steak para sa kaniya.
Japanese restaurant po ito.
Alam ko. Doon sa kabila kako.
'Wag na po, ayos lang ako.
Magsabi kayo kung hindi kayo kumakain ng hilaw na isda.
Ayos lang po ako. Hindi ako pihikan.
Ako rin po. Mahilig ako sa hilaw na isda.
- Ako na ba ang gagawa? - Maiwan ko muna kayo.
Akala ko 'yon ang pinto.
Ako po si Edward Jung, ang head chef ng Western restaurant ng King Hotel.
Ito po ay Angus sirloin steak,
ito naman ang prime T-bone steak,
at ito ang Australian lamb chop steak.
Sana'y magustuhan n'yo.
Salamat.
Kainin mo na bago pa lumamig.
Opo.
Ay, oo nga pala. Mr. No, pakihiwa nga para sa kaniya.
- Sige, sir. - Hindi, kaya ko na 'to!
Kaya mo bang kumain nang mag-isa?
- Kailangan mo ba ng tulong? - Hindi.
Ayos lang ako.
Kain kayo.
Bakit mo ako tinawag dito?
Pinapahirapan mo ba ako?
Bakit ko gagawin 'yon?
Hindi ako humingi ng welcome dinner.
At para saan 'yong malaking steak na 'yon?
Gusto mo ba akong patayin?
Hindi ko…
Hindi 'yan ang intensiyon ko.
Napansin kong hindi ka kumakain ng hilaw, kaya ikinuha kita ng steak.
Bakit ka ba nagagalit?
Wala ka talagang pakialam.
Oo nga naman.
Sanay kang mamuhay na parang hari at pinagsisilbihan.
Pakiramdam ko nakatapak ako sa mga aspile at karayom
dahil sa ginawa mong 'yon, na hindi naman kailangan.
Hiyang-hiya na ako sa sarili ko.
Bakit ka naman mahihiya?
Gusto ko lang magpakita ng kabaitan, kaya ako nagpahanda ng dinner.
Hindi 'yon kabaitan, kundi parang isang bomba.
Mula ngayon, magkunwari ka na lang na hindi mo ako kilala.
Hindi ko kailangan ang kabaitan mo.
Pakiusap.
Ano ba'ng naging problema?
GONG YU-NAM
Sa-rang!
- Happy birthday! - Happy birthday!
- Happy birthday - Happy birthday
- Happy birthday, dear Sa-rang - Happy birthday, dear Sa-rang
- Happy birthday - Happy birthday
Puwede ba akong maging ganito kasaya?
Hindi, dapat mas masaya pa. Hindi pa ito sapat.
Oo. Kaya humiling ka ng mas higit pa habang hinihipan mo 'to.
KAARAWAN NI CHEON SA-RANG
Happy birthday!
Hinanda mo ang lahat ng ito?
Oo naman. Sanay kaya akong magluto.
Salamat.
Ako naman sanay kumain.
Okay.
Heto ang regalo mo. Kami ang pumili niyan.
Naku, salamat.
Tingnan nga natin.
- Ano 'to? - Bukas ang kaarawan mo.
Ngayon, kami ang kasama mo,
pero bukas, mag-enjoy naman kayo ng boyfriend mo.
Hindi naman niya makakalimutan ang kaarawan mo, di ba?
Maliban no'ng isang taon.
Hindi ko ba nasabi sa inyo?
Naghiwalay na kami.
Ano? Bakit ngayon mo lang sinabi sa amin?
Pasensiya na, nakalimutan ko. Abalang-abala kasi ako.
Paano mo makakalimutan 'yon?
Ayos ka lang ba?
Oo, ayos lang ako.
Ang saya ko nga, e.
Pakiramdam ko parang hindi ako nagkaroon ng nobyo.
Gano'n talaga.
Makikipagbalikan ka ba sa kaniya?
Hindi, 'no.
Kukunin ko ang beer. Magpatugtog ka.
Ayos 'to. Mag-party tayo.
Sa-rang, tumayo ka riyan.
Tumayo ka at pakitaan mo kami.
Tayo na.
Halika na!
HEAD MANAGER GU WON
Mukha ba akong lalaking walang konsiderasyon sa iba
dahil lang ipinanganak ako sa may-kayang pamilya?
Medyo.
Pero sino'ng hinayupak ang nagsabi niyan sa inyo?
Ang lakas naman ng loob niya.
'Wag n'yo nang isipin 'yon.
Gano'n talaga kayo ipinanganak.
Nakakainggit nga, e.
Pumasok na po kayo, Mr. Gu.
Dadaan muna ako sa King the Land.
Bakit?
Kaarawan ngayon ng mabait na si Ms. Sa-rang,
kaya bibigyan ko siya ng buffet voucher.
Isa ito sa mga benepisyo ng isang empleyado.
Ayan, pinapakita mo na ang pangil mo.
Lubayan mo na ako.
- Baka kagatin mo ako isang araw. - Hindi ako lumalaban
dahil hindi ko kaya, kundi dahil ayoko.
Sinasabi mong ayaw mong lumaban,
pero nakipagpulong ka nang hindi ko nalalaman.
Ako ang namamahala sa King the Land.
At nagtatrabaho ka sa ilalim ko.
Hindi mo ba alam na kailangan mo
ang permiso at pag-apruba ko sa kahit na anong bagay?
Hindi ko alam. Hindi ko tiningnan ang organizational chart.
Hindi ko alam ang intensiyon mo rito,
pero makakalaban mo ako hanggang sa huli.
Kung pera ang kailangan mo, ibibigay ko sa 'yo,
umalis ka lang.
Marami akong pera.
Sinasabi ko ito para sa ikabubuti mo.
'Wag kang tumulad sa nanay mo.
Kita mo na?
Walang nakakaalala sa kaniya.
Ikaw at ako.
'Yan ang buhay ng isang talunan.
Okay?
At itapon mo na 'yang relo.
Para kang bata.
Ito ba ang hinahanap mo?
- Ibalik mo 'yan sa 'kin. - Ayoko nga.
Ibalik mo. Akin 'yan.
Umalis siya dahil ayaw niya sa 'yo.
Kaya kalimutan mo na siya.
Hindi!
Hindi…
Ako na ang magiging main server.
Basta sumunod ka sa 'kin at manahimik.
'Wag kang makialam at 'wag mong subukang magbenta.
Naiintindihan ko.
Bigyan mo ako ng rekomendasyon sa wine.
Nakakuha po kami nito lang ng mga vintage Chateau Margaux at Zeña.
Alin ba ang nababagay sa pagkain ngayong araw?
Tawagin ko lang po ang sommelier para makapagbigay po siya ng suhestiyon.
Magtatagal pa. Bigyan mo na lang kami ng suhestiyon.
Babagay po sa pagkain namin ngayong araw ang alinman sa mga nabanggit ko.
Ikaw 'yong pinakamahusay na empleyado, hindi ba?
Hello po, sir.
Ang ganda pa rin ng ngiti niya.
Kung gano'n,
pakinggan natin ang suhestiyon ng pinakamahusay sa King Hotel.
Kung gano'n, irerekomenda ko po ang Zeña.
Isa itong premium wine na mula sa Chile.
Maganda po ang kombinasyon ng amoy ng blackcurrant at blackberries
sa amoy ng vanilla mula sa oak barrel,
at malalasahan n'yo ang pinong tannins sa eleganteng wine na ito.
Tingin ko po babagay po ito sa lamb chop steak.
Maalam ka pala sa wine,
para kang isang eksperto.
Isa po akong sertipikadong sommelier.
Magaling talaga akong kumilatis ng tao.
Gustong-gusto ko siyang kunin.
Dodoblehin ko ang suweldo mo. Doon ka magtrabaho sa hotel ko.
Karangalan po 'yan, sir.
Hay, talaga naman.
Ipahanda na po ba namin ang pagkain?
Sa-rang, ano'ng ginagawa mo?
May single-malt package tayo na halagang 40 milyon.
Bakit mo inirekomenda ang wine?
Dapat whiskey ang sinabi mo.
Kaya namin sinasabing wala kang alam sa basics, e.
Pero rekomendasyon ng wine ang hiningi ng chairman.
At 'yan din ang binigay mo.
Di bale na.
Sa susunod magbenta ka ng mas mahal.
Upselling.
Tandaan mo 'yan.
Nakuha mo?
Oo, naintindihan ko.
REKORD NG EMPLEYADO
Mr. Gu.
Sino po ba 'yon? Ako na po ang maghahanap.
Maaari bang may nakaligtaan kayo?
Hindi po, sinama namin ang lahat mula sa umpisa
no'ng na-digitize ang sistema natin.
E, bakit hindi ko makita 'yon?
Nandoon po 'yon.
Nasa accounting system namin ang payroll at severance pay,
kaya walang makabubura ng mga 'yon.
'Yan na ba ang lahat mula 1989?
Opo.
Sino po ba 'yong hinahanap n'yo?
Di bale na.
Surprise! Happy birthday.
Ano'ng ginagawa mo?
Tara, nagpa-reserve ako sa magandang lugar.
Nagtatampo ka pa ba?
Hiwalay na tayo.
Sabi ko, ayaw na kitang makita pa.
Di ba nagtatampo ka dahil sa gimbap?
Kaya nga ako nagpa-reserve sa mamahaling restaurant.
- 'Wag ka nang magtampo dahil sa pagkain. - Hoy.
Sa tingin mo ba nakipaghiwalay ako dahil do'n?
Kung 'yon lang ang dahilan, sana matagal na kitang hiniwalayan.
Ganiyan ba kababaw ang tingin mo sa sinabi ko?
Sige.
Magpapakabait na talaga ako simula ngayon. Sorry na.
Tigilan mo na 'yang kaka-sorry mo!
Kung talagang nagsisisi ka,
hindi ka dapat ganito dati pa.
Pagod na pagod na ako sa 'yo.
Tapusin na natin 'to.
Ang sakit mong magsalita.
Ang makasarili mo naman. Hindi mo puwedeng sabihin 'yan.
Kaya ko.
Tapos na tayo, kaya gawin mo na anumang gusto mo.
Ayaw na kitang makita ulit.
Ganito ka ba talaga kasama?
Ikaw ba talaga ang Sa-rang na kilala ko?
Bitiwan mo ako.
Hindi na tayo magkakilala.
Puwesto ko 'to.
Ano?
Ang sabi ko…
puwesto ko 'to.
KING THE LAND
'Yong suot mo…
Bagay na bagay kayong dalawa.
Sabi ko na, e.
Sino ka para…
Ayaw ka na niyang makita.
- Bakit ka nandito? - Bakit di ka sumagot?
- Sumagot saan? - Sa text ko.
- Sumagot kaya ako. - At sumagot ulit ako.
May trabaho pa ako.
Nagkunwari lang akong nagulat.
Hugis puso, o.
Masarap siya.
Ang paborito mong pagkain, paboritong panahon, at paboritong kulay.
Sabihin mo sa 'kin lahat ng gusto mo.
Bakit mo gustong malaman?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Alfred Brian