(คิง เดอะ แลนด์)
(ประวัติบุคลากร)
ข้อมูลปี 1989 มีแค่นี้เหรอครับ
ครับ
ไม่ทราบว่ากำลังตามหาใครอยู่เหรอครับ
ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่านายกลับมาที่บริษัททำไม
แต่อยู่ที่นี่ นายต้องสู้กับฉันไปตลอดชีวิต
ฉันพูดเพราะเห็นแก่นายนะ
อย่าลงเอยเหมือนแม่นายเลย
ไม่มีอะไรครับ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
ลงไปทานข้าวข้างล่างเถอะค่ะ
แม่อยู่ไหน
เมื่อวานก็ไม่อยู่ วันนี้ก็ไม่อยู่อีกแล้ว
รีบลุกขึ้นมาเถอะค่ะ
ท่านประธานรออยู่นะคะ
เร็วสิคะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
อย่ายิ้มนะครับ
บอกว่าอย่ายิ้ม
อย่ายิ้มนะครับ อย่ายิ้ม
บอกว่าอย่ายิ้มไง
อย่ายิ้มนะครับ
บอกว่าอย่ายิ้ม
นี่ที่ของผมนะ
คะ
ที่นี่
คือที่ของผม
ร้องไห้เป็นด้วยเหรอ
ผมอนุญาตให้แป๊บหนึ่ง
อยู่แบบนี้แหละ
ไปกันเถอะ
เดี๋ยวผมไปส่ง
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกลับเองได้
ขึ้นรถ
ร่มล่ะ
ปลิวไปแล้วค่ะ
ก็น่าจะคว้าไว้สิ
ฉันไม่อยากทำงั้นน่ะค่ะ
มันปลิวไปไกลตามลม
แต่ฉันกลับสบายใจยังไงก็ไม่รู้
คิดว่าน่าจะปล่อยไปตั้งนานแล้วด้วย
นี่พูดถึงร่มอยู่แน่นะ
ไม่ใช่เรื่องความรักเหรอ
จอดให้ฉันลงแถวสถานีรถไฟใต้ดิน ตรงไหนก็ได้เลยค่ะ
(ตอน 5)
นี่
- คุณชอนจอมปลอม - ค่ะ คุณลูกค้า
อ้าว
ที่นี่ที่ไหนคะ
รับไว้สิ
นี่อะไรคะ
คงไม่พอดีหรอก
ใส่แค่วันนี้แล้วค่อยทิ้ง
เดี๋ยวสิ ผอ.คะ
กินข้าวกัน
วันเกิดทั้งทีนี่
เดี๋ยวนะ
ทำไมชุด…
เดี๋ยว
เดี๋ยวคนก็คิดว่าเราเป็นคู่รักหรอกค่ะ
ไม่มีใครเขามองแบบนั้นหรอก
เอาตรงไหนมามองว่าเป็นคู่รัก
มองทางนี้แป๊บนะคะ
คุณสองคนดูเหมาะสมกันมากเลยค่ะ
ขอถ่ายอีกรูปได้ไหมคะ
ไม่ค่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันค่ะ
ขอโทษทีค่ะ
พวกคุณดูเหมาะสมกันมาก ฉันเลยนึกว่าเป็นคู่รักกันน่ะค่ะ
- ถ้างั้นอันนี้… - วางไว้ได้เลยครับ
ค่ะ
ขอให้เป็นช่วงเวลาที่ดีนะคะ
ค่ะ
เห็นไหมคะ
คนเขาเข้าใจผิดหมดแล้ว
ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนรักผมเนี่ย
มันน่าอารมณ์เสียขนาดนั้นเลยเหรอ
ก็จะซื้อชุดมาเหมือนกันทำไมเล่า
ผมแค่สั่งให้เขาหยิบๆ อะไรก็ได้มาน่ะ
สถานะเราคงไม่ต้องตั้งใจเลือกขนาดนั้น
ก็ถูกของคุณค่ะ
ผมไม่เคยซื้อเสื้อผ้าให้ใครมาก่อนเลยนะ
ถึงจะดูไม่คุ้มกับที่ทำไป
และคงจะไม่ถูกใจคุณอยู่ดี
แต่ก็ดีกว่าชุดเปียกๆ แล้วกัน
ขอบคุณนะคะ ผอ.
บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าพูดเสแสร้ง
ฉันขอบคุณจริงๆ ค่ะ
รองเท้านี่ก็พอดีเป๊ะเลยด้วยค่ะ
ก็ดีไป
นั่นก็หยิบมาเดาๆ นะ
อาหารมาแล้วค่ะ
รับประทานให้อร่อยนะคะ
เดี๋ยว นี่เราจะกินยังไงให้หมดคะ
ทำไมต้องกินให้หมดล่ะ
กินแค่ที่อยากกินสิ
แต่มันสิ้นเปลืองเกินไปนะ
ก็ผมไม่รู้ว่าคุณชอบอะไร
แต่เล่นสั่งมาหมดนี่ก็ไม่ไหวนะคะ
งั้นก็บอกมาสิ
- บอกอะไรคะ - ว่าชอบอะไร
อาหารที่ชอบ
อากาศที่ชอบ สีที่ชอบ
บอกมาสิ ทุกอย่างที่ชอบเลย
อยากรู้ไปทำไมเหรอคะ
ก็จะได้ไม่สิ้นเปลือง
แล้วก็จะได้โฟกัสแค่สิ่งที่คุณชอบ
ฉันขอจ่ายค่าข้าวเองนะคะ
วันเกิดทั้งทีนี่
กินข้าวฟรีสักมื้อคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง
ฉันไม่ค่อยฉลองวันเกิดตัวเองหรอกค่ะ
ทำไม
ก็มันเป็นวันที่รู้สึกไร้ค่าขึ้นมาดื้อๆ นี่คะ
ฉันตั้งความหวัง แล้วก็ผิดหวังตามเคย
การไม่คาดหวังกับอะไร สบายใจที่สุดแล้วค่ะ
ที่บอกว่าไม่หวังก็เสแสร้งนี่
หลอกตัวเองด้วยความเสแสร้ง
ปลอบตัวเองด้วยความเสแสร้ง
เสแสร้งไปหมดเลยนะเนี่ย
ทานให้อร่อยนะคะ
ฉันจ่ายเอง
- นี่ค่ะ - ค่ะ
ทั้งหมด 1,684,000 วอนค่ะ
ทำไมล่ะคะ
คะ
ไม่มีอะไรค่ะ
จ่ายด้วยอันนี้ค่ะ
- จ่ายด้วยอันนี้ครับ - ไม่ต้องค่ะ ฉันจ่ายเอง
นี่คือสิทธิพิเศษในวันแบบนี้นะ
ใช้สิทธิ์ให้หนำใจเถอะ
คุณลูกค้าคะ
ต้องเซ็นชื่อด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ กลับบ้านปลอดภัยนะคะ
รอเดี๋ยว
ถึงจะเป็นวันที่รู้สึกไร้ค่า แต่ปิดท้ายวันแบบหวานๆ แล้วกันนะ
ทำไมล่ะ ไม่ชอบเค้กเหรอ
เปล่าค่ะ
ชอบมากต่างหาก
ขอรับไว้ด้วยความขอบคุณนะคะ
ผมขอให้หัวหน้าเชฟโรงแรมเรา ทำให้เป็นพิเศษเลย ต้องอร่อยแน่
หัวหน้าเชฟเหรอคะ เมื่อไหร่เหรอ
ผมขอให้เขาทำแล้วเอามาส่งให้เลย
ตอนที่เราเข้าไปในร้านอาหาร
น่าจะเป็นช่วงเลิกงานแล้วแท้ๆ
ผมเลยขอร้องเขาเป็นพิเศษไง แบบนอบน้อมมากๆ
นั่นแหละค่ะเรียกว่ารบกวน
คำสั่งพิเศษในเวลาเลิกงาน จากเจ้านายผู้สูงส่ง
สำหรับผอ. อาจจะเหมือนการขอร้อง
แต่ในมุมของพวกเรา นั่นคือคำสั่งที่ไม่มีทางปฏิเสธได้นะคะ
เขาคงไม่ได้กลับบ้านเพราะฉันแน่เลย
ผมไม่ได้คิดเผื่อถึงขั้นนั้นเลย
ต่อไปจะระวังแล้วกันนะ
ขอบคุณสำหรับวันนี้มากๆ นะคะ
จะกินเค้กให้อร่อยเลยด้วย
- เข้าบ้านเถอะ - ค่ะ
ว่าแล้วไง
ฉันนึกแล้วเชียว
นึกแล้วว่ากลิ่นมันทะแม่งๆ
เพราะงี้ถึงบอกเลิกฉันใช่ไหม
เธอวางแผนไว้หมดแล้วสินะ
นายมาที่นี่ทำไมอีก
แล้วทำไมมันมาอยู่ที่นี่
คุณเป็นใครเนี่ย
แล้วคุณล่ะเป็นใคร
ผมเหรอ แฟนซารังน่ะสิ
นายจะเป็นแฟนฉันได้ไง
เป็นแฟนเก่าไปเหอะ
แฟนเก่าเหรอ ใคร ฉันเนี่ยนะ
เราเลิกกันแล้วนี่ นายเป็นแฟนเก่าฉันก็ถูกแล้ว
ฉันถามว่าไอ้นี่เป็นใคร
ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับนายแล้วนี่
- ทำไมจะไม่เกี่ยว - ในเมื่อเป็นแฟนเก่า
ผมว่าก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคุณแล้วนะครับ
คุณอย่ามายุ่ง
แค่นี้ก็พอแล้วไหม
ฉันรู้ว่าเธอกำลังเสียดายอยู่
อย่าหยิ่งในศักดิ์ศรีนักเลย กลับมาเถอะน่า
ตำรวจพูดสายครับ มีอะไรให้ช่วยไหม
ฮัลโหล
พอดีมีพวกย่องตาม มาดักที่หน้าบ้านไม่เลิกเลยค่ะ
- ฉันอยู่ที่… - เฮ้ย จะเอางี้จริงๆ ใช่ไหม
พูดดีๆ นายก็ไม่ฟังนี่
ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่อง ฉันก็ต้องแจ้งความสิ
ไปซะ ตอนที่ฉันยังพูดดีด้วย
ทำไมไล่ให้ฉันไปอยู่ได้
โดนจี้จุดอะไรหรือไง
เธอจับปลาสองมือใช่ไหมล่ะ
- นี่ - ทำไม
เห็นแบบนี้แล้ว ฉันคิดถูกจริงๆ ที่เลิกกับนาย
น่าจะตัดจบมาตั้งนานแล้ว
นาย
ถ้ายังโผล่หน้ามาอีก รู้ไว้เลยว่าฉันเอาตายแน่ เข้าใจไหม
ถ้าเธอไปตอนนี้ เราจบกันจริงนะ
ฉันจะไม่ยกโทษให้จริงๆ นะ
จบจริงนะ
ให้ตายสิ ยัยนี่…
- อะไรวะ - เขาไล่แล้วไง
- ปล่อยมือซะ - ไม่ได้ยินที่เขาไล่ให้ไปเหรอ
เธอร้องไห้คนเดียวในวันที่ควรจะมีความสุข
ฉันอุตส่าห์ทำให้เธอยิ้มได้
อย่ามาทำเสียอารมณ์ กลับไปซะ
แกเป็นใครถึง…
ปล่อย
ปล่อยสิวะ
ปล่อย
ปล่อยนะครับ ปล่อยผมเถอะ
ก็เขาบอกว่าไม่อยากเจอแล้วไง
การคอยตามและรังควานทั้งที่เขาไม่เต็มใจ ก็นับเป็นความรุนแรงนะ
ต่อไป ถ้าอยากเจอเธอ
ก็นัดมาก่อนอย่างมีมารยาท
เข้าใจไหม
บ้าเอ๊ย เวรจริง
ฝากไว้ก่อนเถอะ
สุขสันต์วันเกิดนะ
(สุขสันต์วันเกิดนะ)
ไม่รู้ว่าเป็นฉันเหรอ
(ขอบคุณค่ะ)
รู้ใช่ไหมว่าผมคือใคร
- ฮัลโหล - ผมเองนะ
รู้ค่ะ
แล้วทำไมไม่ตอบมาล่ะ
ให้เวลาฉันพิมพ์ตอบด้วยสิคะ
สมมตินะ
ถ้าเกิดเหตุการณ์เหมือนเมื่อกี้นี้อีก
เรียกผมทันทีเลยนะ
ไม่ต้องไปเรียกตำรวจที่งานยุ่งหรอก
คงไม่มีเหตุการณ์แบบนั้นแล้วค่ะ
ไม่ต้องเป็นห่วง กลับดีๆ นะคะ
ในฐานะเจ้านายโดยตรง ผมทำแบบนี้เพื่อความปลอดภัยของพนักงาน
ไม่ต้องเกรงใจ โทรมาได้เลย
ค่ะ รับทราบค่ะ
ฮัลโหล
สุขสันต์วันเกิดนะ
ก่อนหน้านี้ ผมไม่ได้พูดออกไป
ขอบคุณนะคะ
อือ งั้นก็พักผ่อนให้เต็มที่
ค่ะ ผอ.…
ไปกัน
ยินดีด้วยนะคะ
ยินดีด้วยนะคะ ทีมเราเป็นที่โหล่
ในที่สุดทีมเรา ก็ได้เป็นที่โหล่เพียงหนึ่งเดียวแล้วค่ะ
ทำไมทำหน้าแบบนั้นกันล่ะ
นี่คือปั่นฉันอยู่เหรอ
เมื่อกี้ฉันโดนลากไปประจาน กลางที่ประชุมหัวหน้าทีมเลยแหละ
ในเมื่อบรรลุเป้าหมายแล้ว ก็ต้องฉลองกันให้สมใจสิ
- ขอโทษค่ะ - ขอโทษครับ
"ขอโทษ" เหรอ
คนรู้สึกผิดที่ไหนเขาทำแบบนี้กัน
นี่พวกเธอ
รวมหัวกันรอดูฉันโดนปลดหรือไง
วันนี้ใครรับผิดชอบการขายสินค้า
ฉันค่ะ
เริ่มขายสินค้าตั้งแต่นาทีที่ผู้โดยสารขึ้นเครื่อง
ต้องโค้งตัวตั้งแต่แรก
ยิ้มให้สวยกว่าเดิม
ยกสัมภาระให้
เสิร์ฟข้าวให้พวกเขาด้วย
รับใช้สุดความสามารถ
"แหม ฉันต้องช่วยซื้ออะไรสักอย่าง จากแม่หนูคนนั้นซะแล้ว"
ต้องทำให้ผู้โดยสารคิดแบบนี้ให้ได้สิ
- ค่ะ - ทุกคนจำให้ขึ้นใจนะ
ถ้าเดือนนี้เราเป็นที่หนึ่งไม่ได้ เราได้ตายกันหมดนี่แน่
เข้าใจไหม
- ค่ะ - ครับ
ดื่มสิคะ
อยู่ด้วยกันสองคน พูดตามสบายก็ได้ เรารุ่นเดียวกันนะ
อือ
ปีนี้เธอต้องได้เลื่อนขั้นนะ
ฉันก็อยากเลื่อนนะ
แต่ดูท่าคงต้องยอมแพ้แล้วน่ะสิ
เธอจะยอมโดนเหยียด ไปทั้งชีวิตไม่ได้สักหน่อย
เพื่อนรุ่นเราเป็นหัวหน้ากันหมดแล้ว
มีแต่เธอที่ผ้าพันคอขาวอยู่
เรื่องแค่นั้นเอง ทุกคนดันแอบเหยียดเธอลับหลัง
แถมตั้งกลุ่มแชตแบบไม่มีเธอด้วย เด็กน้อยไม่ไหว
มีกลุ่มแชตที่ไม่มีฉันด้วยเหรอ
ก็ถึงบอกไง
ครั้งนี้เธอเลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าให้ได้เถอะ
สอบวัดระดับภาษา ได้คะแนนระดับดีๆ แล้วไงล่ะ
ในเมื่อไม่มีคนช่วยดึงเธอขึ้นไป
ฉันจะช่วยดึงเอง
จริงเหรอ
แต่เธอต้องช่วยขายสินค้าบนเครื่องหน่อยนะ
ถ้าเราได้ยอดขายอันดับหนึ่ง
ฉันจะช่วยดึงเธอสุดแรงเลย
อือ เข้าใจแล้ว
ฉันจะทำเต็มที่นะ
ฉันกลับมาแล้ว
อือ
เอาอีกแล้วนะ
- อะไรน่ะ - ทำไมทำงั้นล่ะ
พวกแก อันนี้…
สรุปก็คือ
ไม่ได้เป็นอะไรกันด้วยซ้ำ
แต่ซื้อเสื้อผ้าจากแบรนด์ทอม บราวนี่ให้ เพราะเปียกฝนเนี่ยนะ
ก็นั่นน่ะสิ
จะไม่ยอมบอกใช่ไหมว่าเขาคือใคร
โอเค ก็ได้
ถึงจะไม่รู้ว่าใคร แต่มั่นใจได้เลยว่าเขาจีบแกด้วยเงิน
ก็บอกว่าไม่ใช่แบบนั้นไง
ผมแค่สั่งให้เขาหยิบๆ อะไรก็ได้มาน่ะ
สถานะเราคงไม่ต้องตั้งใจเลือกขนาดนั้น
แกรู้ไหมว่าหมดนี่ราคาเท่าไร
เขาซื้อของแพงๆ ให้ ทั้งที่ไม่ได้ชอบแกเนี่ยนะ
นี่ พวกผู้ชายมันไม่เสียเงิน ให้ผู้หญิงที่ตัวเองไม่ได้ชอบหรอก
ถ้าเขาตกหลุมรักแกเบอร์นี้ ก็คบไปเลย อย่าคิดเยอะ
ฉันก็เห็นด้วยสุดใจ
ดูความซื้อรองเท้าให้ เพราะไม่อยากให้แกเฉอะแฉะที่รองเท้าเปียกสิ
ว่าแต่ เขารู้ไซซ์เท้าแกได้ไง
แกบอกเขาเหรอ
ไม่นะ
ก็ดีไป
นั่นก็หยิบมาเดาๆ นะ
นี่แกคงไม่ได้จะทำไม่รู้ไม่ชี้ ทั้งที่รับของเลอค่าพวกนี้มาแล้วนะ
ฉันก็ไม่แน่ใจ
คิดดูดีๆ นะคะ คุณลูกค้า
รับทั้งของขวัญและหัวใจจากเขาแล้ว
ถ้าไม่ให้อะไรตอบแทนเขา แกคือนังหญิงชั่วเลยนะคะ
คนเราต้องมีจิตสำนึกเนอะ
ก็จริงนั่นแหละ
แต่ฉันไม่รู้ว่าเขาชอบอะไร
แถมนิสัยเขาก็จุกจิกด้วย
ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้นค่ะ คุณลูกค้า
ที่อลังกาของเรา มีกระเป๋าใส่บัตรรุ่นใหม่
สำหรับคุณลูกค้าที่จุกจิกและช่างเลือกค่ะ
อย่ามาขายของนะจ๊ะ แกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใคร
เดี๋ยวฉันลดให้เยอะๆ เลยค่ะ
ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันไปนะคะ ไม่ซื้อค่ะ
คุณลูกค้า รับเป็นน้ำหอมตัวนี้ไหมคะ
ราคาก็ไม่แรงจนหนักใจ และเป็นสินค้าที่ฮอตในหมู่หนุ่มๆ ช่วงนี้
จะต้องเป็นของขวัญ ที่เหมาะกับสไตล์ของผู้รับแน่ๆ
รับสักชิ้นไหมคะ
อะไรเนี่ย จู่ๆ เอาน้ำหอมมาคั่นทำไมก่อน
นังคนนี้
ฉันรีบมากน่ะค่ะ
ขอความเห็นใจด้วยนะคะ
อะไรเนี่ย
เดือนนี้แกทำยอดไม่ถึงอีกแล้วเหรอ
ค่ะ ที่โหล่อีกแล้วค่ะ
ช่วยฉันด้วยนะคะ หัวหน้าทีม
ซื้อน้ำหอมให้มันหน่อย
ไหนๆ แล้วก็จัดสองขวดไปเลย
ก็บอกว่าไม่ซื้อไง
ซื้ออะไรสักชิ้นเถอะค่ะ ห้ามลงเครื่องไปมือเปล่าเด็ดขาดนะคะ
แกเป็นอะไรเนี่ย
แกคือคังดาอึลเหรอ
ยัยพยองฮวาแสนดีของเราหายไปไหน
ตั้งสติสิเพื่อน กลับมา
เพื่อปรับปรุงการขายสินค้าปลอดภาษี
คิงแอร์ได้ลดสัมภาระของพนักงาน เพื่อสต๊อกสินค้าอย่างเต็มที่
เรามีครบหมดทุกอย่าง
ซื้อสักชิ้นเถอะนะคะ
- ไม่ซื้อค่ะ - เฮ้ย นี่
คุณลูกค้าคะ
ทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะคะ
คุณลูกค้าคะ ถ้าไม่ถูกใจสินค้าชิ้นนี้ เรามีชิ้นอื่นอีกนะคะ
ได้โปรดซื้อสักชิ้นเถอะค่ะ
ไม่ซื้อค่ะ
เฮ้ย นี่
คุณลูกค้าซารังที่น่ารักคะ ออกมาเถอะค่ะ…
(โรงแรมคิง)
สัปดาห์หน้าจะเริ่มซูเปอร์ฟาร์มเมอร์วีค ซึ่งจัดโดยทีมจัดซื้อครับ
ปีนี้เราขอความร่วมมือ จากคิง เดอะ แลนด์ด้วยนะครับ
ซูเปอร์ฟาร์มเมอร์วีค…
คืออะไรนะครับ
เป็นสัปดาห์ที่เราจะไปเยี่ยม เหล่าคู่ค้าทั่วทุกแห่ง
ที่จัดหาวัตถุดิบชั้นพรีเมียมให้เรา
และขอฝากตัวให้ร่วมงานกับเราอีกปีครับ
คือเราไปวิงวอนสินะครับ
โลกนี้มีของฟรีที่ไหนล่ะ
ของมีค่าแลกมาด้วยความพยายาม
แล้วทำไมคิง เดอะ แลนด์ต้องแลก ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่ด้วยล่ะ
เราจ้างพวกเขาเพื่อเวลาแบบนี้แหละ
พนักงานของเราเก่งกล้า เกินกว่าจะทำงานแบบนั้นนะ
หาคนอื่นเถอะ
นี่โรงแรมฉันนะ
จะทำหรือไม่ทำอะไร ฉันตัดสินใจเอง
พี่จะทำอะไรกับโรงแรมพี่ก็ตามใจเลย
แต่อย่ามาลามพื้นที่ที่ผมดูแล
จบประชุมได้
ไปนะ
ถึงจะสะดวกใจกับฉันยังไง แต่ก็ควรเคาะประตูก่อนไหม
- จะไปไหน - เคาะประตูครับ
ไม่ต้องเข้ามาเลย
ก็บอกว่าไม่ต้องเข้ามาไง
- อะไร - ในที่สุดก็ตาต่อตาแล้วเหรอครับ
ตาอะไร
คุณกรรมการทุ่มกับกิจกรรมนี้มาก
แต่คุณพังทิ้งซึ่งหน้าเลยนี่ครับ
นั่นเรียกกิจกรรมเหรอ ขี้โกงชัดๆ
นี่ยุคไหนแล้ว ยังจะทำแบบนั้นอีก
ทำเพื่อพนักงานน่ะดีแล้ว แต่ยังขาดพลังอยู่
เพราะงั้นครั้งนี้ ยอมแกล้งแพ้ไปก่อนเถอะครับ
การแกล้งแพ้แปลว่าชนะ
ฉันไม่อยากเอาชนะ
แค่ไม่อยากใช้คนไปกับเรื่องแบบนั้น
ยังไงซะ ตราบใดที่ผอ.อยู่ที่นี่
ก็ไม่มีทางสงบหรอกครับ
ตอนที่อยู่อังกฤษ
ผมมีความฝันครับ
ว่าเมื่อกลับมาที่เกาหลี
ผมจะปั้นคุณหนู เป็นประธานแห่งคิงกรุ๊ปให้จงได้
เพราะงั้น
ผมถึงได้รายงานแนวโน้มของบริษัท ให้คุณทราบทุกสัปดาห์แบบนี้
แล้วทำไมไม่คิดจะอ่านล่ะครับ
- นี่อะไรเอ่ย - เฮ้ย
นี่
- อะไรกันนะ - เอาคืนมา
- ก็ได้ นี่ - เอามา
อะไรนั่น
เกือบขาดเลยเนี่ย
อะไรน่ะครับ ของรักของหวงเหรอ
ไม่มีอะไรสักหน่อย
ไม่มีก็แย่แล้ว ใส่ชุดคู่กันซะขนาดนั้น
คู่คี่อะไรล่ะ ไม่ใช่แบบนั้น
ใช่เห็นๆ นะครับ
ก็ พอดีวันเกิดเธอน่ะ
วันเกิดเหรอ
แล้วทำไมตอนวันเกิดผม เราไม่เห็นจะใส่ชุดคู่กันเลยล่ะ
เป็นสวัสดิการพนักงานน่ะ
งั้นผมขอชุดคู่ เป็นสวัสดิการพนักงานบ้างสิครับ
เค้าก็อยากใส่ชุดคู่นะ
ขอโทษครับ
มานี่เลย
เกือบขาดแล้วไหมล่ะ
หลังเลิกงานวันนี้ ยุ่งหรือเปล่าคะ
ไม่ ไม่เลย
ไม่ได้สิ
(หลังเลิกงานวันนี้ ยุ่งหรือเปล่าคะ)
ก็ยุ่งน่ะสิ
ค่ะ รับทราบค่ะ
อะไรอะ
จบแค่นี้เหรอ
แบบนี้ไม่ได้สิ
มีธุระอะไรล่ะ
ฉันมีเวลาว่างแป๊บหนึ่ง
งั้นเลิกงานแล้วเรามาเจอกันสักแป๊บไหม
ทำไมไม่ตอบล่ะ
แม่ร่วง
ผมต้องมาถึงนี่เองเลยเหรอ
- มาทำไมคะ - ทำไมไม่ตอบล่ะ
- ตอบอะไรคะ - ผมส่งข้อความไปไง
- ก็ตอบแล้วไงคะ - ผมก็ตอบที่คุณตอบแล้วไง
ก็ฉันทำงานอยู่นี่คะ
ส่งมาค่ะ
เราดูโทรศัพท์ระหว่างทำงานไม่ได้ค่ะ
มีธุระ…
อะไรล่ะ
คุณบอกว่ายุ่งนี่คะ
มีธุระ…
อะไรล่ะ
มีอะไร
เอ่อ…
ฉันแค่สงสัยว่าถ้าคุณพอมีเวลา
เลิกงานแล้วมาเจอกันแป๊บหนึ่งได้ไหมน่ะค่ะ
ก็ยุ่งมากอยู่หรอก
แต่จะสละเวลา
อันมีค่าให้นะ
ไม่ดีกว่าค่ะ ไม่ต้องหรอกค่ะ
ผมจะสละเวลา
อันมีค่าให้
อีกเดี๋ยวเจอกัน
- เท่จัดเลยอะ - ยังไงนะครับ
ปีนี้เราไม่ต้องไปร่วม ซูเปอร์ฟาร์มเมอร์วีคแหละ
- จริงเหรอครับ - เดิมทีเป็นหน้าที่ทีมจัดซื้อ
แต่โดนโบ้ยมาที่เราไง
ท่านผอ.ไม่เซ็นอนุมัติ เพราะเห็นว่าไม่ใช่หน้าที่ของเรา
เปลี่ยนเบื้องบนแค่คนเดียว เหมือนเห็นสวรรค์เลยนะครับ
ชื่อเขาก็บอกอยู่ว่า "ไถ่บาป"
เขามาช่วยให้เราพ้นทุกข์ชัวร์เลย
นี่แหละฮีโร่ตัวจริง
อยากให้เขาได้ขยับไปเป็นประธานจัง
การไม่ไปร่วมกิจกรรมนั่น เป็นเรื่องดีมากเลยเหรอคะ
เธอไม่เคยไปล่ะสิ
- ค่ะ - ไม่เคยไปก็อย่ามาพูดเลยดีกว่า
ว่าแต่ เธอคุยอะไรกับผอ.เหรอ
ทำอะไรผิดไว้เหรอ
เขาให้กำลังใจฉันน่ะค่ะ
"สู้ๆ "
- "สู้ๆ " - ใช่
อย่า…
อย่าลงมาค่ะ
ทำไม
คนมองเยอะเลยค่ะ
เราไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
อย่าสิ
ลดกระจกลงนิดนึงพอค่ะ
ให้ตายสิ
มีอะไรเหรอ
นี่ค่ะ
นี่อะไรเหรอ
มันไม่ได้มีค่ามาก
ฉันเตรียมมาแทนคำขอบคุณ สำหรับวันนั้นน่ะค่ะ
ไม่เห็นจะต้องให้ของขวัญอะไรเลย
- งั้นเอาคืนมาค่ะ - โธ่
เห็นแก่ความใส่ใจนะ
- ผมจะรับไว้ให้ - ไม่ต้องหรอกค่ะ
รับไว้ให้ก็ได้
คุณซารัง
- ค่ะ - ยังไม่กลับบ้านเหรอ
ลานะคะ
กลับบ้านปลอดภัยนะคะ
จะกลับแล้วเหรอ
ค่ะ ก็คุณบอกว่ายุ่งนี่คะ
รีบไปเถอะค่ะ ฉันไม่รบกวนเวลาอันมีค่าแล้ว
เฮ้อ
กินข้าวกันเถอะ
คะ
ผมหิว
ไปค่ะ
มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง
เร็วเข้า
คุณลูกค้าหมายเลข 159 ครับ
- ครับ - ไม่ใช่เราค่ะ
เราเลขอะไร
รอไปก่อนเถอะค่ะ
จะกินข้าวสักมื้อต้องลงทุนขนาดนี้เลยเหรอ
ร้านนี้เป็นร้านดัง เลยไม่รับจองล่วงหน้าน่ะค่ะ
ผมไม่เคยต้องรออะไรเลยนะ
คงงั้นแหละค่ะ
จะอร่อยสักแค่ไหนเชียว คนถึงได้ยอมต่อคิว
ยอมเสียเวลากันแบบนี้
สำหรับคนแบบผมนะ เวลาเนี่ย…
ไปค่ะ ค่อยมาคราวหลัง
ทำไมเล่า
เพื่อไม่ให้สิ้นเปลืองเวลาอันมีค่าของคุณ
คราวหลังฉันจะจองมาก่อนค่ะ
ฟังที่ผมจะพูดให้จบก่อนสิ
จู่ๆ
จู่ๆ เลยนะ
ผมก็อยากรู้ขึ้นมา ว่าการรอคอยมันเป็นยังไง
จะดั้นด้นรอสักครั้งแล้วกัน
ไม่ต้องดั้นด้นทำงั้นก็ได้ค่ะ
ผมจะดั้นด้น
ลองดูสักครั้ง
นั่งสิ
ส่วนฉันนะ จะทำอะไรก็ต้องรอตลอดเลยค่ะ
ไม่ว่าขึ้นรถเมล์หรือแท็กซี่ จะไปไหนก็ต้องรอตลอด
"เมื่อไหร่จะถึงคิวฉันนะ"
"ถ้าโดนตัดแถวข้างหน้า แล้วฉันจะเสียโอกาสหรือเปล่า"
แต่มีคนเคยบอกฉันค่ะ
ว่าคนมากมายที่กำลังต่อแถว
ต่างทำงานเพื่อคนที่ไม่เคยต้องต่อแถว
พอย้อนมาดูเรา ฉันว่าเขาพูดถูกนะคะ
จะมาแบ่งแยกคน กับอีแค่เรื่องต่อแถวได้ไงเล่า
ใจจืดใจดำเกิน
คุณลูกค้าหมายเลข 161 ครับ
ไม่ใช่เรานะคะ
อ้าว ก็เรานี่
อะไรน่ะ ไฟลุกใช่ไหมนั่น
อย่าบอกนะว่าไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้น
อย่าบอกนะว่า
เขาจะทำอาหารโฉ่งฉ่างแบบนั้นให้เราด้วย
ใช่ค่ะ ทำไมเหรอ
การกินข้าวควรจะเงียบสงบสิ
ที่นี่วุ่นวายและน่าอึดอัดชะมัด
ฉันมาที่นี่เฉพาะวันพิเศษนะคะ
ถ้าจะบ่นไม่เลิกก็ลุกค่ะ
โธ่
ถึงจะอึดอัดใจมากก็เถอะ
แต่จะลองอดทนดูแล้วกัน
สั่งอาหารเลยไหมครับ
ขอเซตพิเศษสองเซตค่ะ
- รับเครื่องดื่มอะไรดีครับ - หลุยส์กงตีครับ
ฮะ ตีอะไรนะครับ
หลุยส์กงตี
เบียร์สดสองแก้วค่ะ
- ครับ ได้ครับ - ค่ะ
วันนี้ฉันจ่าย งั้นตามใจฉันเนอะ
ถามจริง พอแก้วเบียร์เย็น แล้วเบียร์มันจะอร่อยขึ้นเหรอ
คนเรานี่นะ สนใจแต่หีบห่อ ไม่ได้นึกถึงเนื้อแท้เลย
นี่ก็ไม่รู้อะไรเลย
ส่งมาค่ะ เดี๋ยวฉันกินเองให้หมด
เห็นแก่ความทุ่มเท ผมจะยอมดื่มให้ก็ได้
เอาแต่พูดว่าทำให้อยู่นั่นแหละ
"สละเวลาให้ ยอมรอให้ จะอดทนให้"
แล้วก็ชนแก้วให้ด้วย
ซาบซึ้งใจเป็นล้นพ้นเลยค่ะ ที่อุตส่าห์ชนแก้วให้ด้วย
อะไรกันเนี่ย
เป็นไงคะ
- ไม่เคยลิ้มรสชาตินี้ใช่ไหม - อร่อยดีนะ
อะไรเนี่ย ทำไมอร่อยล่ะ
ทำไมมันอร่อยเนี่ย
ขออีกแก้วครับ
ว่าแต่เมื่อไหร่ของกินจะมา
ป๊อดเว่อร์
เปล่าป๊อดนะ
ผม…
แค่ช่วยแกล้งตกใจเฉยๆ
เรียกว่าตอบแทนการแสดงไรงี้
ค่ะ คงงั้นแหละค่ะ
นิ้วมือเขา…
นี่เรากินได้หรือยัง
ค่ะ ลองชิมดูเลย
อร่อยใช่ไหมคะ
นั่น…
ทำรูปหัวใจด้วย
ทำได้ไงเนี่ย
หนึ่ง สอง สาม
ขอถ่ายอีกรูปนะ หนึ่ง สอง…
ดูสิ เป็นรูปหัวใจด้วย
อันนี้ใครจะได้กินครับ
คราวหน้าไปกินอะไรกันดี
กับฉันเหรอคะ
งั้นก็…
จบกันแค่ครั้งนี้เหรอ
ค่ะ จบแค่นี้
ทำไมล่ะ
เพราะฉันไม่สะดวกใจ ที่จะกินข้าวกับผอ.สองคนน่ะสิคะ
แต่ผมสะดวกนะ
เจอกันอีกเมื่อไหร่ดี
ก็บอกว่าไม่กินแล้วไงคะ
- ทำไมไม่กินล่ะ - ก็ฉันไม่สะดวกใจไง
- แต่ผมสะดวก - คุณสะดวกคนเดียวก็จบเหรอคะ
โอเค
ต่อไปก็ทำตัวตามสบายกับผมเลย
อนุญาตให้ก็ได้
อะไรเนี่ย
ยิ้มเป็นด้วยเหรอคะ
ยิ้มเก่งซะขนาดนั้น ก็น่าจะยิ้มตั้งแต่ตอนไปเกาะเชจูแล้วไหม
ตาฝาดแล้ว ผมเกลียดการยิ้มจะตาย
คราวหน้าไปกินเนื้อกันดีไหม
ผมรู้จักร้านอร่อยสุดๆ อยู่
ขอปฏิเสธนะคะ ไปทานกับเพื่อนๆ เถอะค่ะ
ผมไม่มีเพื่อนหรอก
ทำไมล่ะคะ
ก็ไม่จำเป็นต้องมีน่ะ
ถ้าไม่ชอบกินเนื้อ งั้นเอาเป็นพาสต้าไหม
- ฉัน… - โอเค ผมเลือกเองก็ได้
เอ๊ะ
- ถ้าไม่ชอบเนื้อ ก็ต้องพาสต้า - นี่ไม่ได้ยินฉันเหรอคะ
- พาสต้าก็ต้อง… - ทานโทษนะ
- พาสต้าหอยตลับ - คุณคะ
- พาสต้ากระเทียม - ไม่ได้ยินฉันเหรอคะ
- พาสต้าครีมเมนไทโกะ - โทษนะคะ ฉันบอกว่าไม่ไปไง
- เป็นอะไรของคุณเนี่ย - แต่ผมจะไป
ผมไปนะ ไปด้วยกันไหมล่ะ
มาเซอร์ไพรส์เหรอ ไม่เห็นบอกก่อน
กินข้าวเย็นหรือยัง
ฉันสั่งอะไรให้เอาไหม
ผมมีเรื่องจะบอก
เราหย่ากันเถอะ
ผมมีคนที่รักแล้ว
กับคนนี้กี่เดือนล่ะ
คบเอาสนุกเถอะ
ผมรักผู้หญิงคนนั้นจริงๆ
โอเค
รักให้หมดทั้งหัวใจไปเลย
ฉันไม่ห้ามคุณหรอก
แต่เราหย่ากันตอนนี้ไม่ได้
ผมไม่ต้องการเงินนะ
แค่หย่าให้ผมก็พอ
ตอนนี้ฉันกำลังทำสงครามกับวอนอยู่
คุณพ่อยังไม่ได้เลือกผู้สืบทอด
อดทนไว้ อย่ามาเป็นอุปสรรคฉัน
เมื่อไหร่ที่ได้รับช่วงต่อคิงกรุ๊ปแล้ว ฉันจะหย่าให้
- ฮวารัน - ถ้าจะต้องทิ้ง ฉันจะทิ้งเอง
คุณไปจากฉันไม่ได้เด็ดขาด จนกว่าฉันจะอนุญาต
เซอร์ไพรส์
อะไรน่ะ
วันนี้วันครบรอบแต่งงาน ของคุณกรรมการไงคะ
ฉันเตรียมมาเป็นพิเศษ สำหรับทั้งสองท่านเลยค่ะ
ยินดีกับวันครบรอบแต่งงาน
จากหัวใจเลยนะคะ
ขอบใจนะ วางไว้ข้างในสิ
ดอกเตอร์ยุนกลับมาเกาหลีแล้วเหรอ
เขารีบกลับมาเพราะเรื่องงาน ก็เลยไม่ได้ติดต่อมาบอกเราค่ะ
ได้ข่าวว่าเขาคบกับคนหนึ่งอยู่
คงนึกสนุกชั่วครู่น่ะค่ะ
อย่าให้ข่าวหลุดออกไปเด็ดขาด
ค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วง
ฉันไม่ได้เป็นห่วงหรอก
ถ้าคนเอาไปซุบซิบกัน
เดี๋ยวจะเปลืองค่าปิดข่าวซะเปล่าๆ
เซ็นอนุมัติงานซูเปอร์ฟาร์มเมอร์วีค มาภายในพรุ่งนี้เช้า
ผมพูดชัดแล้วนะว่าไม่เอาด้วย
นายคิดว่านั่นคือการทำเพื่อพนักงานเหรอ
ยังไงพวกเขาก็มาทำงานหาเงินอยู่แล้ว
เราให้เงินและบงการยังไงก็ได้
ถึงเราจะจ่ายเงินให้ แต่ผมจะไม่ให้พวกเขาทำงานแบบนั้นหรอก
ฮีโร่มากมั้ง
นายไม่รู้ล่ะสิ ว่าจริงๆ แล้วพวกพนักงานชอบอะไร
เงิน
ไม่มีนอกเหนือจากนี้
อย่าทำกร่าง แล้วเซ็นอนุมัติมาซะ
เชิญเลยค่ะ
เชิญค่ะ
ต้องขอโทษด้วยนะคะ ลูกค้าท่านอื่นอาจจะไม่สะดวกใจน่ะค่ะ
รบกวนอุ้มสุนัขไว้ได้ไหมคะ
ฉันจะซื้อสักชิ้นแล้วออกไปเลย
ขอโทษนะคะ ต้องรบกวนด้วยค่ะ
ถ้าต้องอุ้มน้องชาลส์แล้วชอปปิงไปด้วย
ฉันก็ไม่สะดวกน่ะสิ
จะให้ฉันแบกรับความลำบากคนเดียวเหรอ
จ้ะๆ ไม่เป็นไรนะ
เราจะซื้อสักชิ้นแล้วออกไปเลย
คุณก็รู้นี่ครับ ว่าท่านคือใคร
คุณแม่แห่งชาติ
นักแสดงโมซองแอ
ค่ะ ต้องขออภัยด้วย แต่อาจจะมีท่านอื่นตกใจได้น่ะค่ะ
ขอความเห็นใจหน่อยนะคะ
นี่เธอจะลองดีกับฉันเหรอ
ก็ได้
ปกติแล้วฉันก็ไม่แคร์หรอกนะ ว่าจะได้ซื้อของในร้านแบบนี้ไหม
แต่วันนี้ฉันต้องได้ซื้อเท่านั้น
อุ๊ยตาย
นางอึแตกค่ะ หัวหน้าทีม
ฟินเลยเนอะ
น้องชาลส์ หนูอึเหรอคะ
เก่งมากจ้ะ
- ไปกัน - เอ่อ คุณลูกค้าคะ
มาเช็ดก่อนสิคะ
- อะไร - อึน้องชาลส์น่ะค่ะ
ฉันไม่ได้มีหน้าที่นั้นสักหน่อย
เขาจ้างพวกเธอมาทำงานแบบนั้นไง
อีกอย่าง อึน้องชาลส์สะอาดสุดๆ ไม่เหม็นหรอก
ไม่เหม็นก็รบกวนเช็ดเองได้ไหมคะ
เธอนี่ตลกใหญ่แล้ว
เมื่อกี้ไม่ยอมให้ฉันไปซื้อของทีหนึ่งแล้ว
นี่ยังจะสั่งให้ฉันเช็ดอึอีกเหรอ
นี่ เรียกหัวหน้างานมาเลย
ฉันนี่แหละค่ะหัวหน้า
ดีเลย
งั้นเธอก็จัดการเช็ดเองซะสิ
หัวหน้าทีม ฉันเช็ดเองค่ะ
ไม่ต้อง เราไม่ได้มีหน้าที่นั้น
คุณลูกค้า ต้องขออภัยด้วย แต่รบกวนเข้ามาเช็ดหน่อยได้ไหมคะ
นี่
ฉันคือโมซองแอนะ โมซองแอ คุณแม่แห่งชาติ
ไม่รู้จักฉันเหรอยะ
นี่ นายจะไปไหน
ทำอะไรของนายเนี่ย
นี่ นายจะเช็ดเองไปทำไม
ฉันบอกแล้วใช่ไหม ว่าจะจุ้นก็เลือกเวลาหน่อย
คนมองเยอะแยะเลย ใจเย็นๆ สิครับ
ถ้ามีคนเอาไปโพสต์ลงเน็ต
เดี๋ยวก็โดนทัวร์ลงอีกหรอกครับ
นี่ไง ฉันบอกแล้ว ว่าพวกชั้นต่ำมันบ้าอำนาจขึ้นทุกวัน
คนดีที่ไร้อำนาจอย่างฉันก็ต้องอดทนไว้
รู้ไว้เลยนะว่าเธอโชคดี ที่ได้มาเจอคนแบบฉัน
ฉันจะไม่มาเหยียบที่นี่อีกเลยคอยดู
เหลือเกินจริงๆ
ลาก่อนค่ะ
ให้ฉันซื้อเกลือสักกะละมัง แล้วเอามาสาดซะดีไหมคะ
ช่างเถอะ
คิดซะว่าซวยไปเหยียบขี้ แล้วไปกินของแซ่บๆ ให้หายเซ็งกัน
- เฮ้อ - กินอะไรดีนะ
ที่นี่เมนูไหนอร่อยสุดคะ
ช่วงนี้เมนูนั้นกำลังมาแรงค่ะ
(แนะนำโดยคุณแม่แห่งชาติ โมซองแอ)
ขอโทษทีค่ะ ไว้มาใหม่คราวหลังนะคะ
- ไปกันเถอะ - พอดีเรากินข้าวกันมาแล้ว
ขอโทษด้วยนะคะ
ต้องทำถึงขั้นนี้เลยเหรอคะ
เรามีหน้าที่แบบนี้นี่แหละ
ทำตามคำสั่งไปก็พอ
นั่นแหละสิ่งที่น้องเล็กเขาทำกัน
ผมจะไปพักผ่อน
โทรหาทุกเบอร์ในลิสต์นี้ อย่าให้พลาดสักสายล่ะ
ค่ะ ได้ค่ะ
สวัสดีค่ะ ท่านประธาน ฉันชอนซารังจากโรงแรมคิงนะคะ
สบายดีไหมคะ
ฉันโทรมาถามความเป็นอยู่ เพราะไม่เห็นท่านนานแล้วน่ะค่ะ
ไม่เลยค่ะ
ฉันต้องขอบคุณคำพูดดีๆ จากท่านประธานทุกครั้งด้วยซ้ำค่ะ
งั้นถ้ามีเวลาว่าง ก็อย่าลืมแวะเข้ามานะคะ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ ท่านประธาน ฉันชอนซารังจากโรงแรมคิงนะคะ
ค่ะ ไม่ได้เจอกันนานเลย
สวัสดีค่ะ ท่านประธาน
ค่ะ สวัสดีค่ะ ท่านประธาน
ฉันชอนซารังจากโรงแรมคิงนะคะ
ฉันแค่จะโทรมาบอกว่า ถ้าท่านมีเวลา ก็อย่าลืมแวะมานะคะ
ค่ะ งั้นเจอกันโอกาสหน้านะคะ
ขอบคุณค่ะ
มาแล้วเหรอคะ
นี่ทำอะไรอยู่
- คะ - เมื่อกี้โทรไปหาใคร
ฉันได้รับคำสั่งให้โทรถามความเป็นอยู่ ของแขกวีไอพีน่ะค่ะ
ทุ่มเทเหลือเกินนะ ถึงขั้นโทรหาเองเลย
เพราะค่าจูงใจนั่นเหรอ
เงินแค่นั้นสำคัญอะไรนักหนา
ฉันแค่ทำตามคำสั่ง
ให้จัดการกับแขกวีไอพี เพื่อเพิ่มยอดขายก็เท่านั้นค่ะ
คำสั่งบ้าบออะไร ใครมันสั่งอะไรชุ่ยๆ แบบนั้น
ยังไงก็เถอะ
คุณควรจะมีศักดิ์ศรีหน่อยไหม
ผอ.นั่นแหละค่ะ มีศักดิ์ศรีหน่อย
คุณช่วยอะไรไม่ได้ในฐานะหัวหน้า
ก็อย่ามาดูถูกคนที่ตั้งใจทำงานเลยค่ะ
เห็นคุณชอนจอมปลอมประจบคนอื่นแบบนี้
ผมว่าแบบนี้เป็นการดูถูกกว่าอีก
ฉันไม่ได้ประจบนะ
ฉันทำงานของฉันอยู่ต่างหากค่ะ
งานเหรอ
นี่ทีมปฏิบัติงานไม่ใช่เหรอ
ทีมนี้ทำหน้าที่ขายซะด้วย ขยันทำงานเป็นบ้าเลย
(ผู้อำนวยการกูวอน)
ผอ.ครับ
ปกติพวกพนักงานทำงานแบบนี้กันเหรอ
แบบไหนเหรอครับ
โทรหาแขกเรียงคน
หัวเราะคิกคักพร้อมกับพูดว่า
"อย่าลืมแวะมานะคะ ท่านประธาน"
ทำบ้าอะไรกันอยู่เนี่ย
ขยันกันขนาดนั้นเลยเหรอครับ
ให้ค่าจูงใจสูง มันได้ผลแบบนี้นี่เอง
แบบนั้นบ้านนายเรียกงานเหรอ
ซูเปอร์ฟาร์มเมอร์วีคใช่ไหม
ส่งพนักงานไปให้หมดเลย
ไหนว่าจะไม่ส่งไปไงครับ
มาคิดดูแล้ว ฉันคือตัวร้ายชัดๆ ไม่ใช่ฮีโร่สักนิด
ทุกคนอยากทำงานหาเงิน ฉันก็ต้องช่วยพวกเขา
ดำเนินการซะ
คิดถูกแล้วครับ
เพราะการแกล้งแพ้แปลว่าชนะ
ถ้าคุณเชื่อฟังผมต่อไป
ทุกอย่างก็จะง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก
แบบนี้
ผมจะดำเนินการครับ
ไอ้ปากนั่น…
ทุกคน ตั้งใจฟังนะ
มีมติออกมาแล้วนะ
ว่าเราจะไปซูเปอร์ฟาร์มเมอร์วีคกัน
- อะไรนะคะ - ไหนว่าปีนี้ไม่ไปไงคะ
สุดท้ายเขาคงอนุมัติน่ะ
ในเมื่อต้องไป ก็รีบไปรีบกลับกันเถอะ
ลองปรึกษากันดูว่าใครจะไปที่ไหน ตัดสินใจได้แล้วก็บอกฉันนะ
- ค่ะ - ครับ
เข้มแข็งไว้
- ค่ะ - ครับ
อยู่ต่อหน้าเราก็ทำเหมือนเห็นแก่พนักงาน
ที่แท้ก็แค่แอ๊กท่านี่เอง
ถึงว่าล่ะ หน้าตาเขา ดูพร้อมจะหักหลังคนได้ตลอดเวลา
โหงวเฮ้งบนหน้าฟ้องหมดแล้วจริงๆ
จะทำไงได้ล่ะ
เตรียมตัวกันเถอะเรา
ฉันขอเลือกก่อนนะ
ไม่ติดอะไรใช่ไหม
ฉันยังไม่ได้เลยนะคะ
น้องเล็กไม่มีสิทธิ์เลือกหรอก
เอาโสมไป
โสมเหรอคะ
ที่นั่นสำคัญสุดเลย อย่าแต่งตัวแบบขอไปทีนะ แต่งไปสวยๆ เลย
แล้วก็เอาของขวัญไปให้เขาถึงมือด้วย
อย่าลืมเอาชุดไปเปลี่ยนด้วยนะ
ค่ะ ได้ค่ะ
ตารางเวลาซูเปอร์ฟาร์มเมอร์วีค เสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ
วอลนัตชั้นสูงกับลูกพลับดำตากแห้ง จะเดินทางวันพุธ
ส่วนหอยนางรมทงยอง หอยเป๋าฮื้อวันโด และโสมป่า เดินทางแล้ววันนี้ครับ
ไปแล้วเหรอ
นี่ก็สายแล้วนะครับ เพราะคุณอนุมัติช้า
(ตารางเวลาซูเปอร์ฟาร์มเมอร์วีค)
(เขาจีรี ชอนซารัง)
(โซล ไป กูรเย)
นี่มันใช่เรื่องไหมเนี่ย
ขึ้นรถบัสจากโซลกลางดึก
ไปถึงกูรเยตอน 4:40 น.
แล้วต้องต่อรถบัสเข้าเมือง อีก 1 ชั่วโมง 20 นาที
ไปถึงบ้านนักขุดโสมตอนเจ็ดโมงเช้า
แถมต้องไปสวัสดีตั้งแต่เช้า
ไปช่วยงานบ้านเขา ถ่ายรูปสำหรับโปรโมต
แล้วก็นั่งบัสเที่ยวสุดท้าย กลับถึงโซลตอนตีหนึ่ง
- แล้ววันต่อมาก็ทำงานเลย - ครับ
ต้องไปไกลขนาดนั้น แต่ให้ไปกลับวันเดียวเนี่ยนะ
ไม่ได้หลับไม่ได้นอนอีก
นอนบนรถบัสเอาก็ได้มั้งครับ
ไอ้กิจกรรมนี่มันวิเศษอะไรนักหนา
ถึงได้ทารุณคนเขาขนาดนี้
ก็ผอ.อนุมัติเองไงครับ
แต่ยังไงก็ได้วันละ 200,000 วอน
คงไม่มีใครขัดอะไรหรอกครับ
(โสมป่า)
เหมือนรากดอกระฆังเชียว
เดินทางปลอดภัยนะ
ถ้าเหนื่อยก็หยุดงานสักวัน
กำลังเดินทางอยู่เหรอ
พิมพ์ๆ ลบๆ ข้อความอะไรอยู่ได้ครับ
เป็นห่วงเขานักก็โทรไปสิครับ ไม่ต้องส่งข้อความ
อะไรเล่า
เปล่านะ พูดอะไรของนาย
ฉันไม่ได้พิมพ์อะไรสักหน่อย
ก็ถึงบอกให้โทรไป ไม่ต้องพิมพ์ไง
ขับรถไปเหอะ
ก็ขับอยู่นี่ไง
หางเสียงไปไหน
เลี้ยวซ้ายนะครับ
มีใครอยู่ไหมคะ
มาทำอะไรที่นี่คะ
ตายจริง
สวัสดีค่ะ ฉันมาจากโรงแรมคิงค่ะ
อ๋อ
เถ้าแก่เขาไม่อยู่หรอก
ส่งมาค่ะ เดี๋ยวฉันให้เขาเอง
ฉันต้องให้เขาต่อหน้าน่ะค่ะ
ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ
ตานั่นไม่หลงกลกับอะไรแบบนี้หรอก
คนจากทุกโรงแรมทั้งประเทศ เคยมาเยี่ยมเรากันหมดแล้ว
แต่จะมีความหมายอะไรล่ะ
เถ้าแก่เขาภักดีกับโรงแรมเฟิร์สรอยัล ไม่ยอมไปเจอหน้าเจ้าอื่นเลย
เดี๋ยวฉันจะบอกเขาให้
พักผ่อนตรงนี้สักหน่อย แล้วกลับไปโซลเถอะค่ะ
ไม่ดีกว่าค่ะ
ไม่ทราบว่าเถ้าแก่เขาอยู่ไหนเหรอคะ
เข้าไปในเขาแล้วน่ะ
ถ้าเขาขึ้นเขาไปแล้ว ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าจะกลับมาเมื่อไหร่
แต่ฉันก็ยังอยากเจอเขา สวัสดีเขาอยู่ดีค่ะ
แม่หนูนี่ก็ดื้อจังเลย
งั้นจะขึ้นไปดูไหมล่ะ
ไปทางไหนเหรอคะ
เดินขึ้นไปตามทางนั้น จะเห็นเพิงเล็กๆ อยู่หลังหนึ่ง
เขาน่าจะอยู่ที่นั่น ไม่ก็แถวนั้นแหละ
ต้องขึ้นไปไกลแค่ไหนเหรอคะ
ใกล้นิดเดียว
ว่าแต่จะใส่รองเท้าคู่นี้ไปเหรอ
ไม่ค่ะ ฉันเตรียมมาแล้ว อยู่ในนี้ครบเลย
- เปลี่ยนเสื้อผ้าในนี้ได้นะ - ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ไหนว่าใกล้นิดเดียว
เดินมาสองชั่วโมงแล้วนะ เขาอยู่ไหนเนี่ย
(แผนที่อากาศ)
- วันนี้ฝนจะตกเหรอ - พยากรณ์บอกว่าตก
แต่อากาศบนเขากับทะเล ก็แปรปรวนมากนะครับ
เขาว่าจะมีพายุฝนฟ้าคะนอง และลมกระโชกแรงด้วยนะ
ที่ภูเขาจะไม่อันตรายไปหน่อยเหรอ
ตัวเองส่งเขาไปเอง พอทีนี้แล้วมาเป็นห่วง เห็นแล้วก็แอบขำนะครับ
ใครบอกว่าเป็นห่วงเล่า
ไม่ห่วงก็แล้วไปครับ
ผมดูแนวโน้มยอดขายของวันนี้อยู่
- คุณคงจะไม่เอาไปดูเองใช่ไหมครับ - อือ ไม่เอา
มีการสัมมนานโยบายรัฐบาลด้วย คุณก็คงไม่ไปร่วมด้วย
อือ ไม่ไป
เป็นห่วงใจจะขาด ที่ส่งคุณซารังไปใช่ไหมครับ
ก็ต้องห่วงอยู่แล้วสิ
- ฮะ - หลงเขาเบอร์นั้นเลย
ทำดีถวายเขายังไม่เหลียวเลยมั้ง แล้วนี่ไปวีนแตกใส่เขาตลอดทำไมครับ
ยังไม่ได้พูดสักคำเลยว่าชอบ
นายกวนประสาทฉัน ออกไป
อีกอย่างนะ
เขาว่ามีโอกาสที่ฝนจะตก แค่ 30 เปอร์เซ็นต์
หยุดเป็นห่วงไม่เข้าเรื่องทีเถอะครับ ผมขอล่ะ
อ้าว อะไร…
อะไรเนี่ย
โธ่เอ๊ย
บ้าจริง
ทำไงดีล่ะ
(ผู้อำนวยการ)
ค่ะ ผอ.
แค่โทรมาเช็กในฐานะหัวหน้างานนะ อย่าเข้าใจผิด
- ตอนนี้อยู่ไหน - ในเขาค่ะ
ฝนไม่ตกใช่ไหม
ว้าย ตายแล้ว
ฝนตกอยู่ค่ะ
ลงไปเลย
ฉันขอเจอหน้าเขา แล้วส่งของขวัญให้ถึงมือก่อนค่ะ
ลงไปเดี๋ยวนี้เลย
ฝนก็ตกอยู่จะถ่อไปถึงที่นั่นทำไม
สติยังดีอยู่ไหมเนี่ย
ก็ผอ.ส่งฉันมาเองนี่คะ
เสร็จงานแล้วฉันจะไปค่ะ
โสมป่าหรืออะไรก็ช่างมัน
ลงไปเดี๋ยวนี้
แป๊บนะคะ
มีอะไร
รอเดี๋ยวนะคะ
อะไรเล่า
เกิดอะไรขึ้น
คุณพระ เดี๋ยวนะ
(ผู้อำนวยการ)
ไม่อยากจะเชื่อ
(ผู้อำนวยการ)
นี่ฉันยังมีชีวิตอยู่เหรอ
ไม่นะ
จะทำยังไงดี
โทษทีนะคะ
มีใครอยู่ตรงนั้นไหมคะ
มีคนอยู่ตรงนี้ค่ะ ช่วยด้วย
ไม่นะ
ถ้าไม่หิวตายก็คงแข็งตาย
ชีวิตฉันจะจบลงแค่นี้เหรอ
เขาว่าถ้ากินดีก่อนตาย พอเป็นผีไปก็จะดูดี
แกคือโสมหรือต้นระฆังกันแน่
อะไรน่ะ
ฉันกลัวนะ
นี่ฉันจะตายแล้วเหรอ
ทำไงดี
ย่าจ๋า หนูกลัว
(คิง เดอะ แลนด์)
ขอบคุณนะคะ
ฉันต่างหาก
ฉันต่างหากที่ช่วยไว้
ฉันเป็นคนช่วยนะ ไหงจะไปกินข้าวกันสองคน
ตามฉันมานี่มา
- เคยปอกหัวหอมใช่ไหม - ผมเหรอครับ
สั่งให้ทำก็ทำไป
แม่ร่วง ทำอะไรคะ
ผมกูวอนนะครับ
ช่วยด้วยครับ
อายุเท่าไรเข้าไปแล้ว ยังคิดจะเกาะพ่ออยู่อีก
มีบัญชีเงินออมซื้อบ้านไหมเนี่ย
เจ็บตรงไหนไหม
อะไรกันคะ
บอกแล้วไงว่าผมจะปกป้องคุณ
ผมอนุญาต
เราเดตกันนะ
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์