KING THE LAND
Nabubuhay ang mga gansa nang higit sa 100 taon,
at hinding-hindi nila iniiwan ang kapares nila sa oras na magsama sila.
Simbolo sila ng walang hanggang pag-ibig.
ISANG ORAS ANG NAKARARAAN
Ano? Ang guwapo ko, di ba?
Oo naman.
Pero mukhang hindi ka naman importante.
Tingnan natin.
Ito.
Ang ganda.
- Kukunin ko 'to. - 'Yan po?
Oo, ito nga.
Wala namang dating 'yan.
Bagay na bagay sa 'yo.
Wala ka kasing alam.
Kilala ang mga Koreano sa pagsusuot ng puting damit.
Kaya sa mga malalaking pagdiriwang,
puti ang isinusuot ng pinaka-kagalang-galang na tao
na siyang may pinakamahalagang trabaho.
Siyempre, ako 'yon.
Ako ang pinakadakila at ginagalang na tao rito!
Alam ko.
Kaya panindigan mo 'yang suot mo.
Basta ako, ito ang isusuot ko.
Teka!
Akin na 'yan.
Di ko maibibigay sa 'yo ang ganitong responsibilidad.
Hindi mo kakayanin.
Sa akin ang damit na 'yan at sa akin din nababagay.
Akin na. Inuutusan kita!
Ako ang pinakadakila at ginagalang.
Sa-rang.
Pagsasaluhan ng babae at lalaki ang kanilang inumin.
Ikaw, babae, at ikaw, lalaki, hawakan n'yo ang inyong kopa
at sabay na uminom.
Ano?
Hoy!
Nandiyan ka pala.
Bakit ka nandito?
Nakipagpalit ka, e. Inutusan mo ako.
Sabi mo, mahalaga 'tong suot ko!
Ang lakas ng loob mong lokohin ako!
Wala nang mas mahalaga pa
sa pagwawalis ng bakuran para mapanatili ang kalinisan
para sa mga bisita natin ngayong araw.
- Ikaw! - Ano?
- Halika rito! - Hindi, ikaw ang lumapit.
Lagot ka sa 'kin!
- Okay. - Hoy!
Bumalik ka rito. Tigil!
Ano'ng gagawin mo?
Sa-rang, ang ganda mo.
- Ikaw. - Hoy.
- Halika rito. - Bumalik ka na lang mamaya.
Ang lakas ng loob mong lokohin ako!
Hoy!
Ikaw!
EPISODE 8
Bakit ka pumayag nang labag sa loob mo?
Nandito ako para sa hotel.
Di ko hahayaang masira ito nang dahil sa personal kong kagustuhan.
Hindi madaling makuha ang kontratang ito.
Pero ayoko pa rin.
- Ang alin? - Na gagawin n'yong dalawa 'yon.
Ayokong makita.
Teka, nagseselos ka ba?
Ako?
Para sa mga walang kumpiyansa ang pagseselos.
Ibig sabihin,
hinding-hindi ko mararamdaman 'yan.
- E, bakit nga? - Basta.
Ayoko lang makita ka na may kasamang iba.
Selos nga ang tawag diyan.
Hindi nga sabi, e.
Kilala mo na ba siya?
Baka higit na sa 100 babae ang naka-date niya.
- Baka nga kasal na siya, e. - Wow.
Dalawa, tatlo… hindi, apat na beses.
Wow, talaga?
Ayokong may umaaligid sa 'yong lalaki, lalong-lalo na siya.
Hinding-hindi. Hindi talaga.
Okay.
Sige. Sabihin na lang natin na hindi selos 'yon.
Pero parang gano'n na lang.
Hindi nga.
Hindi ako nagseselos.
'Yan nga ang sinabi ko.
Siyanga pala,
ang ganda ng ginawa mo kanina.
Nag-aalala ako na baka masayang lang ang lahat.
Nandito rin ako para sa hotel.
Gago man ako at hindi sumusunod sa iba,
pero ang trabaho ay trabaho.
Kailan pa?
Simula ngayon.
Bakit?
Dahil may gusto akong protektahan.
At poprotektahan ko ito anuman ang mangyari.
At para magawa 'yan,
kailangan kong magpalakas.
Magwo-work out ka ba?
Hindi. Macho na ako, e.
- Grabe. - Bakit pa?
Bakit napakataas ng kumpiyansa mo?
Nagsasabi lang ako…
ng totoo.
Pasensiya na talaga kung hindi ko napansin.
Bakit ganiyan ka makatingin, ha?
Dahil gusto ko.
Ha?
Gusto ko.
Gusto ko ang lahat ng ito.
Ang panahon,
at 'yong hangin.
Ang panahon?
Oo, maganda nga ang panahon ngayon.
Napakaaliwalas.
Hoy!
Ang lakas ng loob mong sirain ang sagradong kasal ko.
Pinaglaruan mo ang damdamin ko!
Damdamin?
Damdamin mo mukha mo.
Ang sabi mo, higit sa 100 babae na ang naka-date mo.
Na dalawang beses kang kinasal. O tatlo?
Hindi ko kasalanan kung sikat ako.
Hinding-hindi 'yon maiintindihan ng mga taong gaya mo.
Hoy, sikat ako.
Ayaw ko lang makipag-date sa kanila.
Hindi mauunawan ng babaerong katulad mo kung gaano ako kasikat.
Napakayabang mo para sa isang dukha.
- Magkano ba ang pera mo? - Marami.
Excuse me.
Kung mag-aaway lang po kayo, uuwi na ako.
Hindi kami nag-aaway, Sa-rang.
Hindi nga. Binabalaan lang namin ang isa't isa.
Binabalaan kita.
Hindi ka puwedeng lumapit nang 100 metro mula kay Ms. Cheon.
Kuha mo? Sige na.
Nakalimutan mo na ba ang kontrata? Ako ang masusunod dito.
Iligpit n'yo siya!
Ha? Iligpit ako?
- Oo, ikaw. - Sa tingin mo, papayag ako?
Hoy…
- Bitiwan mo ako. - Oo.
Umalis na kayo.
Di mo ako puwedeng ipaligpit!
Bitiwan n'yo ako! Hindi n'yo puwedeng gawin 'to.
Teka, lumulutang yata ako.
Sa wakas.
Tayong dalawa na lang.
Opo.
Maglakad-lakad tayo, Sa-rang.
Sige po.
Hindi ba mahirap ang pagsisilbi sa mga guest?
Siyempre mahirap po.
Hindi madaling magsilbi sa bawat guest nang nakangiti.
Bibigyan kita ng hotel.
Po?
Marami ako.
Puwede kang mamili ng kahit anong gusto mo.
Para hindi ka na mahirapan sa buhay.
Hindi na po kailangan.
Mahirap man, pero mahal ko po ang trabaho ko.
Mas maganda kung may sarili kang hotel.
Wala po akong interes sa pagnenegosyo.
Gusto ko lang mapasaya ang araw ng bawat guest namin.
Isang espesyal na bagay ang mapasaya ang isang tao.
At hindi po 'to magagawa ng kung sino lang.
Isa kang kamangha-manghang babae.
Sabi ko na, e. Magaling akong kumilatis ng tao.
Magpapa-party ako!
Magsasaya tayo!
Sige po.
Pumasok ka na.
Ang saya ng araw ko dahil sa 'yo.
Sa-rang, magkita ulit tayo bukas.
Sige po, Kamahalan.
Ang saya-saya niya, a.
Sa wakas, tapos na.
Ang galing n'yo po kanina, Mr. Gu.
Ikaw rin.
Isuot mo 'to.
Ayos lang ako.
Buong araw kang naglakad sa sapatos na 'yan.
Hindi ka ba naaawa sa mga paa mo?
Sige na, pagpahingahin mo na sila.
Para namang may ginawa kang mali.
Baka may makakita sa akin.
Wala 'yan, kaya kumalma ka lang.
Ano'ng ginagawa mo?
Dito ka na matulog.
Dito ako matutulog?
Salamat sa pag-aasikaso sa mokong na 'yon
at sa pag-o-overtime alang-alang sa hotel.
VIP guest man natin siya, pero ikaw ang VVIP employee namin.
Nararapat na dito ka matulog ngayong gabi.
'Wag ka nang tumanggi.
Sige. Salamat.
Siguradong gutom ka. Tumawag ka ng room service.
Kainin mo lahat ng gusto mo
tapos magpahinga ka na.
Benepisyo ito ng empleyado.
Okay.
Maiwan na kita.
Mr. Gu.
Sabi ko, tumawag ka ng room service,
pero instant noodles ang gusto mo.
Ito ang masarap na midnight snack.
Hindi mo alam, 'no?
Ano ba'ng akala mo sa 'kin?
Siyempre alam ko.
- Talaga? - Oo, talaga.
Kung gano'n…
ito ang gusto ko.
Pumunta pa tayo sa Han River para lang kumain ng instant noodles.
Wala ka talagang alam.
Kapag nasa Han River ka, dapat ito ang kinakain mo.
Basahin mo. "Ang orihinal na cup noodles."
Masarap ba?
Sa tingin ko,
kailangan ko…
ng gano'ng machine sa kuwarto ko.
Naku. Hindi 'yon magiging ganito kasarap.
Sumasarap lang ito
dahil sa malumanay na hangin galing sa ilog
at sa magandang tanawin sa gabi.
'Yon ang susi.
Pumupunta ako rito minsan pagkatapos ng trabaho para kumain at uminom.
Napakasarap nito.
Hoy.
Bakit hindi mo sinasabi na may ganitong lugar pala?
Napakamakasarili mo talaga.
Grabe ka naman, para lang sa instant noodles?
"Instant noodles lang"?
Ito kaya ang pinakamasarap na instant noodles na natikman ko.
Sobrang sarap niya.
Mabuti naman.
Kung gano'n…
Bihira ko lang ipagsabi ang sekretong ito sa iba.
Ito ang tamang oras.
Isang dumpling.
- Sa ibabaw. - Oo.
Ang sarap, di ba?
Masarap ang dumpling nila rito.
Hindi ko naranasang mamuhay nang ganito kasarap.
Walang kuwenta ang buhay ko.
Siyanga pala.
May tamang oras ba sa pag-inom ng beer?
- Oo naman. - Kailan 'yon?
- Ngayon! - Ngayon?
- Oo! Bilis!
- Ngayon. - Tama ako, di ba?
Tama ka nga.
- Nandito na kayo. - Papa!
Ano po'ng mayroon?
- Maglalaro po ba tayo? - A…
pagod pa ako, e.
- Kayo na lang ng mama mo. - Sabi ko na, e.
Hindi naman kayo nakikipaglaro sa 'kin.
Cho-rong, ipakita mo sa kaniya 'yong bago mong natutunang sayaw.
Ako po ang pinakamahusay sumayaw sa klase.
Mamaya na. Pagod pa ako.
May hapunan na ba? Gutom na ako.
Kumain kaya tayo sa labas?
O kaya, magpa-deliver tayo?
Gusto ko po ng short ribs o pritong manok!
- Ano, tara? - Sawa na akong kumain sa labas, e.
Kahit ano na lang nandiyan.
Honey, puwede mo bang ilabas 'yong basura?
Honey?
- Papa. - Ha?
Hindi po kayo nahihiya?
Ipinagluto na nga kayo ni Mama,
tapos hindi n'yo man lang maitapon ang basura?
Nabusog kasi ako sa niluto niya, e.
Ang hirap kayang kumilos.
Oo nga po, mahirap nga.
Paglaki ko po,
hinding-hindi ako magpapakasal sa gaya n'yong tamad.
Ano?
Lagi mong sinasabi dati na astig ako.
Ano po bang malay ko, e bata pa ako noon.
Ha?
Ang tagal na po no'n.
Lumalaki ka na nga. Tama.
Unang palapag. Bababa.
Sumasara ang pinto.
- Maayos ba ang tulog mo? - Oo, salamat sa 'yo.
Ano'ng gusto mong almusal?
Anong oras na ba?
Alas-otso.
Mamayang alas-tres pa ang shift ko, puwede bang matulog pa 'ko?
Pasensiya na.
Akala ko maaga ang shift mo.
Sige. Matulog ka pa.
Okay. Salamat.
Bakit?
Inilipat ko sa alas-tres 'yong checkout mo.
- Salamat. - Okay. Mamaya na lang.
- Matulog ka nang mahimbing. - Okay.
Ano'ng ginagawa mo?
Naku.
Paano na?
- Magtago ka. - Ha?
Magtago ka.
Ano'ng kailangan mo?
Nag-check in daw po kayo kahapon,
kaya dumaan lang ako para kumustahin kayo.
Hindi ko gusto itong biglaang pagbisita mo.
Pasensiya na po.
Gusto ko lang pong siguruhin na okay kayo.
Alas-tres pa ang checkout ko.
Nagsabi ako na 'wag akong istorbohin dahil gusto kong magpahinga.
Hindi ka ba nasabihan?
Pasensiya na po.
Pero kung may kailangan po kayo o kung magkaproblema po kayo--
Wala akong kailangan. Alis na.
Ang astig niya.
Nakakaakit 'yong pagkabastos niya.
Hello, si Manager Kim Su-mi 'to.
Ano, hinahanap ako ng prinsipe?
Oo, sige.
Naku! Ano'ng nangyayari?
Nasaan ka?
Puwede ka nang lumabas.
Wala na ba siya?
Wala ka namang ginawang mali.
Ayokong pag-isipan niya ako nang masama.
Lalo kang pagsususpetsahan sa inaasta mong 'yan.
Sabi ko, benepisyo mo 'to. Pati ako nagmukhang kahina-hinala, e.
Gising na gising na ako.
- Aalis na ako. - Hindi na.
Sinabihan ko silang 'wag akong istorbohin.
Hindi, ayos lang talaga.
Nakapagpahinga naman ako dahil sa 'yo.
- Salamat. - Sige.
Nakalimutan ko.
Hindi ka nga pala marunong makinig.
Walang pupunta rito, kaya hayaan mo sila at matulog ka pa.
Okay?
- Magandang hapon po. - Hindi maganda.
Hindi ito ang unang beses. Nang-aasar ka ba?
Mortal ba kitang kaaway sa dati kong buhay?
Bakit ba sa 'kin pinapagawa ang mga ganitong trabaho?
Bakit?
Ano 'to?
Kamahalan, ito po ang damit na isusuot n'yo sa party mamayang gabi.
Siguruhin n'yong suot n'yo ito mamaya.
Sabi nino?
Ang prinsipe!
Ang prinsipe mo!
Galing 'to sa Kamahalan.
Ito ang isusuot n'yo sa party mamayang gabi.
Nakakabuwisit talaga siya.
Pero pinadalhan niya kayo ng regalo bilang kaibigan.
Siguradong masaya kayo.
Hindi ko siya kaibigan.
Naku, alam kong masaya kayo.
Ako na ang magbubukas para sa inyo.
Sige, hindi na.
Buwisit.
Hindi naman kailangang…
Hayop…
Punyetang 'yon!
Sa-rang.
Ang galing ko talagang pumili.
Sabi na, bagay sa 'yo.
Hindi po ako sanay magsuot ng ganito.
Gusto kong makita mo
ang klase ng damit na nababagay sa 'yo.
Alam ko na babagay sa 'yo ang eleganteng damit gaya niyan.
Sige po.
Salamat po.
Simulan na ang party.
Ano'ng ginagawa mo?
Ano 'yang suot mo?
Nagboluntaryo ako.
Ganiyan ang suot ng mga butler ko.
Relax ka lang, Sa-rang.
E,
paano po ako magre-relax kung hindi ako komportable?
Ayos lang po, ma'am.
Umupo lang kayo at mag-relax.
Ise-serve ko na po ang wine.
Wala ka bang sasabihin?
Hinanda ko ang napakamahal na wine na ito
na nababagay sa karangyaan n'yo, Kamahalan.
Inumin n'yo po
nang sa gano'n, tumaas ang benta namin.
Ganiyan ba ang hitsura ng mga nagsisilbi rito?
Hoy, papatayin mo ba ako?
Kayo po ang bahala.
Puwede n'yong inumin muna bago kayo mamatay o ang kabaligtaran.
Ihahanda ko na po ang pagkain n'yo.
Ano'ng nangyayari? Bakit po siya ang nagsisilbi sa atin?
Inutusan ko siya. Para sa atin.
Pero bakit po?
Nararapat na pagsilbihan ka nang mahusay.
At mukhang kwalipikado naman ang head manager ng hotel,
kaya pinili ko siya.
Maraming salamat po,
pero empleyado po ako ng hotel na 'to.
Tingnan mo ang sarili mo.
Bestida ang nababagay sa 'yo, hindi isang uniporme.
Hindi hotel, kundi isang maharlikang pamilya.
Pakasalan mo ako.
Po?
Proposal 'to.
Pakakasalan mo ba ako?
Teka, ano'ng…
Sa-rang,
mahal ko.
Hindi!
- Hindi puwede! - Ano'ng ginagawa mo?
Hinding-hindi. Tutol ako sa proposal na 'to.
Sino ka ba sa akala mo?
Ako? May karapatan akong sabihin ito.
Dahil ako ang…
Isa sa mga empleyado ko si Ms. Cheon,
at boss niya ako, at responsibilidad ko na protektahan siya.
Isa pa, babaero ka.
At kaya ko ring bumili ng ganito!
Basta hindi.
Tapos na akong makipaglaro sa 'yo. Aalis na ako.
Tara.
Akin na ang singsing.
Ano?
Tatanggapin mo 'to?
Regalo 'yan sa 'kin.
Akin na.
Ang ganda naman ng singsing na 'to.
Salamat sa kabutihang ipinakita n'yo sa 'kin.
Buong puso ko po 'tong aalalahanin at habambuhay kong sasariwain.
Teka, tinatanggihan mo ba ako?
Nagpapasalamat ako sa alok n'yo.
Isa pong karangalan ang pagsilbihan ang maginoong tulad n'yo, Kamahalan.
Tatandaan ko po kayo bilang pinaka-astig na guest na nakilala ko.
Bumisita po sana kayo ulit sa susunod.
Palagi namin kayong pagsisilbihan nang may galak at buong puso.
Ito ang unang beses na hindi ako nasaktan matapos tanggihan.
Nagkamali ako.
Hindi ka katulad ng iniisip ko.
Mas higit kang espesyal at pambihira.
Kamahalan, kayo po ang espesyal at pambihira.
Okay.
Titigil na ako.
Sa susunod, mas maganda at mas mahal na ang dala kong singsing.
Sana di mo na ako tanggihan.
Kain na tayo. Nagugutom na ako.
Kasama si Mr. Gu, siyempre.
Hindi, tagasilbi siya rito.
Ayokong kumain na kasama niya.
Pero huling araw n'yo na po rito.
Sabay-sabay na tayong kumain.
Kung 'yan ang gusto mo.
- Umupo ka na. - Di bale na. Ayokong kumain.
Mr. Gu.
Hermès.
Mukhang desperado ka.
Sige na nga.
Umupo ka na.
Maghain ka muna bago ka umupo.
Salamat.
- Ako rin. - May kamay ka kaya.
Nakakabuwisit ka talaga.
Marami siyang girlfriend.
Regalo ko po sa inyo.
Bakit hindi tayong dalawa lang?
Babalik ako.
'Wag ka munang makikipag-date sa iba,
Sa-rang.
Lagi po kayong welcome dito.
Sa-rang.
Hoy, umalis ka na. Baka mahuli ka pa.
Nag-enjoy ako dahil sa 'yo.
Heto ang tip mo.
Ang kuripot mo para sa isang prinsipe.
Ano 'to?
Bigyan mo ako ng blankong tseke.
Malaki 'yan base sa ginawa mong trabaho.
Sa susunod, galingan mo ang pagiging guide.
Hay, naku.
'Wag ka nang babalik. Ipasasara ko na ang hotel.
Babalik ako bago mangyari 'yon. Baka ma-miss mo ako, e.
Hanggang sa muli, kaibigan.
Ano ba'ng ginagawa mo?
Ano ba? Hindi ko kailangan ng kaibigan.
Lalo naman ako.
Magkapareho lang tayo.
Babalik ako.
Ang utol kong si Won.
'Wag ka nang babalik.
Magkaibigan nga talaga kayo.
Nagkukulitan hanggang sa huli.
Magkaibigan? Di naman.
Buwisit ako sa mga kagaya niya.
Puwede ba akong magtanong?
Bakit mo ginawa 'yon?
Hinding-hindi ka papayag na pagsisilbihan ang iba.
At nakapang-butler ka pa.
Dahil nangako ako…
na gagalingan ko
bilang kinatawan ng hotel na ito hanggang sa huli.
Ano? Ayos ba 'yong ginawa ko?
Sana nagbunga ang pagsasanay ko.
Oo.
Magaling ang pinakita mo.
Siyanga pala.
Bakit natagalan ka kahapon…
na sumagot sa kaniya?
Taos-puso ang proposal niya,
kaya hindi tamang tanggihan siya nang basta lang.
Hindi mo dapat pinapaasa ang mga gano'n.
Hindi rin kailangan na maging magalang.
Sandali.
Naisip mo ba kahit kaunti
na tanggapin 'yong proposal niya?
Sekreto 'yon.
Walang sekreto sa 'ting dalawa.
Siyempre mayroon, 'no.
Pinapalungkot mo naman ako, e.
Sigurado ka?
Hindi mo talaga sasabihin?
Sekreto nga.
Aba, talagang…
Sekreto 'yon.
Excuse me po.
Saan ka pupunta? Hindi pa ako tapos.
Maraming trabaho ngayon, kaya aalis na 'ko.
Excuse me po.
- Sekreto 'yon. - Ano?
Nasaan ang Grand Ballroom?
Samahan ko na po kayo.
Sekreto?
Lalapag na tayo. Delikado 'yan, ako na ang magbabalot.
Hindi, ako na. Maghanda ka na sa paglapag.
Heto na po.
Salamat.
Sa aming mga pasahero,
lalapag na po tayo sa Incheon International Airport.
Manatili pong nakaupo
hanggang sa makahinto ang eroplano
at mag-off ang seatbelt sign.
Salamat sa paglipad kasama ang King Air.
Palagi kayong pagsisilbihan
ng aming crew nang may pag-iingat at pag-aalaga.
Naku!
Pyeong-hwa, ano'ng nangyari?
Hindi tayo magkakilala, pero puwede ba akong tumuloy?
Sige, pasok ka.
Saglit lang.
Ano'ng nangyari?
Nasaktan ang likod niya.
Puwede mo ba siyang lagyan ng yelo?
Pagkatapos ng 15 minuto,
lagyan mo siya ng pain relief patch.
Okay.
'Wag kang mag-alala. Ako na'ng bahala sa kaniya.
Sige, salamat.
Magpapakilala ako nang maayos sa susunod.
Okay.
Babalik ako bukas.
'Wag ka nang kumilos pa
at magpahinga ka kaagad, okay?
Okay. Salamat.
Aalis na ako.
Sige.
Bye!
Mag-ingat ka.
Ang guwapo naman niya!
- Sino 'yon? Siya ba 'yong dati? - Ang likod ko!
Ang likod ko.
Lalagyan kita ng pain relief patch.
Naku, hindi ka nag-iisip.
Buti hindi malala ang nangyari sa 'yo.
Hindi tamang masaktan ka para sa promotion.
Hindi naman sa desperado akong ma-promote.
Desperado lang akong mabuhay.
Kapag pinagpatuloy mo 'yan, mauubos ang pera mo kakabili ng patches.
Gano'n ka ba kadesperadong maging purser?
Hindi naman sa gusto ko.
Kailangan ko lang talaga.
Pero malabo nang mangyari 'yon sa buhay ko.
Paano kung huling buhay mo na 'to? 'Wag kang susuko agad.
Nasaktan ka na nga sa kakatrabaho mo, kaya ipagpatuloy mo lang 'yan.
Kahit gaano pa ako magsikap,
wala sa kalingkingan ng iba ang ginagawa ko.
Ano ba'ng ginagawa ng iba?
Walang kasing-sipag mo.
ILANG ORAS ANG NAKALILIPAS
Akala ko ba gusto mong maging L1?
Siguro nga hindi ka desperado.
Pagsisikapan ko.
'Yan ang problema sa 'yo, e.
Nagsisikap naman ang lahat.
Sinusunod mo lang kasi ang standard procedures.
'Yong iba, dala nila ang duty-free books kahit saan,
naglalako at nag-aabot mismo ng mga produkto.
Magkakaproblema sila kapag nahuli sila.
Magagalit ang kompanya.
Sa tingin mo ba hindi nila alam 'yon?
Pyeong-hwa.
Wala nang libre sa mundo.
Tanging ang mga malalakas ang loob lang na sumugal
ang napo-promote.
'Wag kang matakot.
Nagbibigay lang ako ng halimbawa.
Para magtagumpay sa matinding kompetisyong ito,
dapat patunayan mo na kaya mong makipagsabayan sa iba.
Sa-rang.
Ha?
Libre ka ba bukas ng gabi?
SAMSAM SPA, HOT KILN SAUNA
Bakit sa mukha lang ako nagkaka-pekas, hindi sa paa?
Kasi hindi nabibilad sa araw.
Pero may balat din ang paa.
Pero bakit ka naman magkaka-pekas sa paa?
Dapat mabilad sila sa araw.
Nakakahiya na may pekas sa mukha.
Wow.
Nakakabili pala ng duty-free items
kahit di sumakay sa eroplano?
Opo, at ako mismo ang magdadala sa inyo ng mga binili n'yo.
Galingan mo pa.
Puwede n'yong dalhin sa bahay?
Ang astig naman!
Wow.
Ito ba 'yong magandang cream na nakakatanggal
ng mga kulubot sa mukha?
Tama, 'yan nga.
Puwede n'yong subukan.
Sige nga.
Hala, oo nga.
Nawawala na 'yong mga kulubot ko sa mata.
Parang bumata agad ako nang sampung taon.
Oo nga, nawala agad 'yong mga kulubot mo.
Talaga bang 59,900 won lang ito?
Ang mura naman yata.
Ano 'yan?
Pasubok naman.
Ako rin. Gusto ko ring subukan.
- Ako muna. - Sige po.
Saglit lang. Lalagyan ko po kayo.
Nauna ako.
Limited edition 'to sa in-flight duty-free services,
at may special promotion kami para lang sa buwang ito.
Ilang beses ko 'tong nakikita sa mga department store,
kaso maliit lang siya at masyadong mahal para bilhin.
Pagkakataon ko na 'to.
Ilan ang puwede kong bilhin? Kukunin ko lahat.
'Wag mo namang kunin lahat.
'Wag kang ganiyan, miss.
Bibili ako ng dalawa.
Hindi, papakyawin ko na.
Gaano ba karami 'yan? Mga 50?
Hindi kayo nagkamali ng desisyon.
- Bumata ang hitsura n'yo. - Talaga?
Oo, nawala 'yong mga kulubot n'yo.
- Agad? - Oo!
Mr. Gu, bumisita na ba kayo sa HR?
Bakit?
May hindi ka raw mahanap na lumang rekord ng empleyado, tama?
Sinuri niya ang bawat file at hard copies mula no'ng bumisita ka,
pero wala siyang napala, kaya umiyak sa 'kin.
Nakikiusap na ibigay mo ang pangalan.
Di bale na.
Sino ba 'yon? Sino ba ang hinahanap n'yo?
Hayaan mo na.
Wala ba siya sa online database natin?
Digitized na lahat 'yon.
Wala siya sa server, kaya naghanap ako ng hard copy.
Kung gano'n, hindi siya nagtrabaho rito.
Ano?
Kung wala sa files o server ang rekord ng isang empleyado,
ibig sabihin, hindi sila importante.
Sa madaling salita,
walang halaga.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Tanging ang mga makapangyarihan na tao lang ang nirerekord.
Ang iba, nakatatak pa sa kasaysayan.
Pero para sa mga kagaya natin,
hindi mahalaga kung maglaho tayo nang walang bakas,
kaya nabubura ang mga rekord nila.
Sinasabi ko ito para sa ikabubuti mo.
'Wag kang tumulad sa nanay mo.
Kita mo na?
Walang nakakaalala sa kaniya.
Ikaw at ako.
'Yan ang buhay ng isang talunan.
Lahat tayo, may halaga sa mundong 'to.
Pumasok ka.
Inakala kong mahirap pakisamahan ang prinsipe,
pero mabait pala siya at magalang.
Nangako pa siya na dito niya patutuluyin ang mga guest niya simula ngayon.
Magaling ang ginawa mo.
Salamat po.
Imbitahan mo si Prinsipe Samir sa ika-100 anibersaryo natin.
Sige po, Pa.
Ako na ang mag-aasikaso sa ika-100 anibersaryo natin.
Ha?
Alam mo ba kung gaano kahalaga ito?
Mga piling tao lang mula sa VIP guests natin ang imbitado.
Hindi mo pa kaya 'yon.
Mag-isip ka muna bago ka magsalita.
Pinakamalaking okasyon ito ng King Hotel,
kaya dapat sa King The Land 'to gawin.
Siguradong nahirapan kang asikasuhin lahat 'yon nang mag-isa.
Kaya ipaubaya mo na sa 'kin.
Sa wakas, natauhan ka na rin.
Sige, ikaw na ang bahala.
Pa.
Hindi pa niya kaya 'to.
Kung nagawa niyang asikasuhin si Prinsipe Samir,
sa tingin ko, maaasahan natin siya.
Hwa-ran, magtiwala ka sa kaniya at hayaan mong subukan niya.
Kaya mo, di ba?
- Opo. - Magaling.
- Kumain na tayo. - Sige.
Kain na.
Talaga bang gusto mo akong kalabanin?
Sinabi mo na makakalaban kita hanggang sa huli.
Di na maiiwasan 'yon, kaya gagalingan ko na lang.
Sa tingin mo, may binatbat ang isang katulad mo sa 'kin?
Gaya ng sinabi ko
na hindi kagaya mo ang dapat na magmay-ari ng kompanya.
Kailan ka pa nagkaroon ng malasakit sa kompanya?
Dahil sumobra ka na.
Kung inilagay mo sa alanganin ang buhay ng empleyado para sa ginseng,
sana nagpadala ka ng tulong.
O nagbigay ka sana ng insentibong nararapat sa mga empleyado
dahil napataas nila ang benta.
Ano ba'ng ginagawa mo?
Dapat nilang paghirapan ang sahod nila.
Bakit natin sila bibigyan ng insentibo
kung trabaho naman nila 'yon?
- Ganiyan ka nga. - 'Wag kang mayabang.
Ano bang itataya mo sa laban na 'to?
Ako, lahat.
Itataya ko ang lahat
para sa labang ito.
Ayoko sanang gawin ito.
Pero palagi mo akong dinadawit.
May mga empleyadong nahihirapan dahil hindi patas ang mga bagay.
Ibahin mo ako sa 'yo.
Susubukan kong protektahan ang mga taong…
walang halaga…
para sa 'yo.
Sino ka ba sa akala mo?
Kahit papaano, may konsensiya ako.
Kaya daig kita.
Maglaban tayo nang patas.
Alam mo?
Walang binatbat ang mga taong pinaglalaban ang iba…
sa mga taong pinaglalaban ang kanilang sarili.
Galingan mo.
Ano 'to?
Bakit ka nandito?
Bitiwan mo ako.
Cheon Sa-rang.
Hindi.
Bumitiw ka sa kaniya.
Bitiwan mo nga ako!
Hindi!
Hello, sir.
Pang-aabala ang tawag do'n.
Espesyal na hiling 'yon galing sa head manager.
Simpleng pabor lang sa 'yo 'yon,
pero para sa amin, utos 'yon na kailangang sundin.
Pasensiya na.
Kanina ka pa ba naghihintay?
Hindi, sir.
Kahit naman po hindi kayo,
natural lang po sa 'min na pagsilbihan nang maayos ang bawat guest.
Puwede po kayong pumunta anumang oras.
Aagahan ko ang alis sa susunod.
Maiwan na kita.
Ipahid n'yo, tapos hayaan n'yo lang siya.
Ang galing naman.
Subukan mo.
Hello?
Puwede ba tayong magkita?
Ngayon?
Busy ako ngayon, e.
- Sa ibang araw na lang. - Pupuntahan kita.
- Pupunta ka rito? - Oo.
May sasabihin din ako.
- Importante ba 'to? - Oo.
Pero hindi 'to magandang lugar para mag-usap, e.
Sa ibang araw na lang.
Hindi, kailangang makita kita ngayon.
Nasaan ka?
SAMSAM SPA, HOT KILN SAUNA
Nahanap mo rin ako.
- Uy. - At nakapang-sauna ka rin.
Bakit nakahilata silang lahat?
Sauna 'to, e.
- Akin na ang braso mo. - Alam ko.
Pero bakit sila nagpapahinga rito imbis na sa mga bahay nila?
Ganiyan ang ginagawa ng mga tao rito.
Suotin mo ito nang ganito para hindi mawala.
Ano 'yong sasabihin mo?
Kailangan ko bang sabihin dito?
Sinabihan na kita. Kaya nga sabi ko sa susunod na lang.
- Lumabas tayo. - Ayoko.
Nandito ang mga kaibigan ko.
- Mga kaibigan? - Uy, si Mr. No!
- Ano'ng ginagawa mo rito? - Uy.
Mabuti pa, umalis ka na.
Baka sumakit pa ang ulo mo.
Sige na, alis na.
Sabi ko tulungan mo ako,
pero ang pangit mong umarte.
Ang galing ko nga, e. Marami kang nabenta dahil sa 'kin.
Hoy, ako talaga ang gumawa ng lahat.
Dapat natural ka lang kung gusto mong mapansin.
Mr. No, subukan mo 'to.
Ayos lang ako.
Salamat.
Ayun na nga.
Ang galing kong umarte, di ba?
Hindi, ang pangit. Pilit na pilit.
Dapat galingan mo para mapansin ka ng tao.
Magpaka-natural ka lang.
Mismo. Mahalaga ang tungkulin mo.
Hindi kita tutulungan kung ganiyan ka.
Tara na.
Hindi ka ba naghapunan?
Ngayon ka lang nakakain nito?
Grabe, ngayon ka lang pala nakatikim nito.
Inumin mo 'to.
Salamat.
Ano ba ang tawag sa mga 'to?
Hindi siya ordinaryong itlog, e.
- Tara na. - Masarap, di ba?
Niluto 'yan sa stone plate.
Sa 'yo na 'to. Kumain ka pa.
Naku. Salamat.
Teka lang.
Nandito ka ba para kumain ng mga itlog o kausapin ako?
Paano naman ako makakaalis, e inalok niya akong kumain?
Masarap 'to, a.
Teka.
Ano kaya kung si Mr. No na lang imbis na si Sa-rang?
Ako?
Mas marami, mas maganda, di ba?
- Tama. - Bakit hindi mo ako tinanong?
Sige na, parang pamilya naman tayo, e.
Tulungan mo na kami.
Tulungan? Saan?
Hindi siya marunong.
Madali lang 'to.
Magkakabisado ka lang ng ilang linya.
Makakabili ako ng duty-free items kahit di ako mangibang bansa?
Oo, may sampung porsiyentong deskuwento pa.
Ano? May sampung porsiyentong deskuwento?
Oo.
Bukod do'n, sa araw lang na ito,
kapag bumili ka ng red ginseng extract, may libre ka pang isa.
Kung gano'n, kukuha ako ng apat na set ng ginseng extract
at tatlong multivitamins.
At isang eye cream para sa 'yo, babe.
Bumili na kayo habang naka-sale pa.
Ngayon lang 'to mangyayari.
Teka, sale kamo ang red ginseng? Aling brand?
Patingin naman ako.
'Yan po 'yon.
Sa ngayon po, pag bumili kayo ng isa, may libreng isa.
Ayos 'yan, duty-free items.
May iba pa bang naka-sale?
Lahat 'yan.
Mga pampaganda, alak, accessories, supplements, at marami pa.
Pumili lang kayo, sabihan n'yo ako kung may gusto kayo.
- Maganda 'to. - Mas mura kamo ito?
Oo naman.
Nakabili na ako sa kaniya dati,
at kalahati lang ang presyo nito kumpara sa department stores.
Hindi ka naman laging makakalipad sa ibang bansa,
kaya magandang pagkakataon talaga ito.
Ay, ang ganda nito.
- Grabe. - Tatlo sa 'yo? Di mo naman mauubos.
- Dalawa na lang. - Naka-sale sila, o.
- Tig-dalawa tayo, e di anim lahat. - Ang mura.
- Di ba? - Ang galing naman!
Bumili kayo ng bawat isa niyan.
Ito ang pinakamura.
Gusto mo 'to, di ba?
- Oo, 'yan nga. - Talaga?
- Cheers! - Cheers!
Kaunti na lang, makakarating ka na sa tuktok.
Salamat.
Utang na loob ko 'to sa inyo.
Salamat, Mr. No.
Magaling ako sa lahat ng bagay.
Ang galing mo nga kanina.
Hindi ka mahihirapang kumita saan ka man pumunta.
Siyanga pala, kailangan bang gawin n'yo to?
Ilegal 'to, a.
Hindi 'to ilegal.
Di ba?
Hindi naman 'to ilegal, di ba?
Ilegal.
Ilegal 'to?
Ako lang ang walang alam?
Pasensiya na.
Akala ko alam mo, e.
Maling-mali 'to.
Bakit n'yo ginawa 'to?
'Wag ka namang ganiyan sa kaniya.
Napilitan lang siguro siyang gawin ito.
Babayaran niya nga 'yong mga deskuwento.
Bakit ka gagastos ng sarili mong pera?
Paano kung mahuli ka?
Dahil kailangan ko.
Tumigil na tayo.
Hindi para sa lahat ang ilegal na gawain.
Di nakakatulog ang mga gaya natin pag nakakagawa ng mali.
Buwisit na konsensiya 'to.
Ano'ng saysay ng pagiging tapat kung walang nagpapahalaga nito?
Ano ngayon kung wala? Ang importante, tapat tayo.
Alam nating masipag magtrabaho si Pyeong-hwa.
Tama, siya ang pinakamahusay.
Tumigil ka nga. Ano ngayon, kayong dalawa lang naman.
Pinapahalagahan din kita.
Anong saysay no'n, Mr. No?
Basta, ibibigay ko 'yon sa 'yo.
Tatandaan ko na naudyok kang gawin ito dahil sa kompanya mo.
Hindi ko 'yon makakalimutan.
Salamat sa sinabi mong 'yan.
'Yong mga nasa itaas ang dapat na makaalam niyan, hindi ikaw, Mr. No.
Darating din sa 'yo ang magandang araw. Sigurado 'yon.
Mag-toast tayo para sa araw na 'yon.
Maganda 'yan. Cheers!
- Cheers! - Cheers!
Natuwa ako nang makita kitang nagsusumikap kanina.
Ikaw ang pinakamahusay.
Mr. No?
Gusto mo bang maglaro?
Mr. No.
May gusto ka kay Sa-rang, 'no?
Tinatanong pa ba 'yan. Halatang-halata naman.
Hindi.
Ha? Talaga ba?
Kung gano'n, pipiliin na lang namin 'yong Arabong prinsipe.
Bakit mo naman siya nabanggit sa usapan?
Manloloko 'yon at pangit ang ugali n'on.
Tinawagan niya si Sa-rang kagabi.
Isasakay niya raw kami sa private jet niya para pumunta sa Dubai.
Sobrang mapagbigay talaga ang prinsipeng 'yon.
Ang suwerte naman natin kay Sa-rang.
Tumawag siya?
Sandali nga.
Ang sabi n'yo sa 'kin dati, pasado ako na boyfriend ni Sa-rang.
Sabi n'yo pa nga, kakampihan n'yo ako.
Ako?
Oo.
Ang totoo niyan, kayo ni Pyeong-hwa ang nagsabi no'n.
Pati ako?
Oo, tandang-tanda ko 'yong sinabi n'yo.
Grabe. Gawain n'yo ba ang mang-traydor?
Hindi ito pagtatraydor.
Nagiging praktikal lang kami.
Tinatawag kami ng Dubai!
Isang pamilya tayo.
Tigilan na natin ito.
Pero ang sabi mo, hindi mo siya gusto.
Kaya wala na tayong pag-uusapan pa.
Sandali.
Mag-usap pa tayo
nang kaunti
hanggang sa maubos ang mga baryang ito.
Maupo kayo.
Unang round.
Handa, laban!
Sabihin mo sa kaniya.
Ang alin?
Ang nararamdaman mo.
"Gusto kita. Lumabas tayo."
Mahirap bang gawin 'yon?
Kailangan ko pa bang sabihin 'yon?
Halata naman sa kilos ko, a.
Hindi niya malalaman kung hindi mo sasabihin.
Kung paligoy-ligoy ka, mawawala siya sa 'yo nang tuluyan.
Ayain mo siyang lumabas.
Ayos!
K.O. Magaling!
Ang sarap kumain ng malamig
pagkatapos mag-sauna, di ba?
Oo.
Kaya pala maraming nagpupunta rito.
Salamat sa ginawa mo.
Isang pamilya tayo, kaya dapat magtulungan tayo.
Ang laki ng ipinagbago mo.
Napakasungit mo dati, pero nakakapagbiro ka na ngayon.
Libre ka sa susunod na weekend?
Bakit mo tinatanong?
Gusto kong pag-usapan 'yong sa atin.
Sa atin?
Oo, tungkol sa atin.
Pag-usapan natin.
Sige.
Welcome.
Ano 'to?
Kayo ba si Ms. Cheon Sa-rang?
- Ako nga. - Kunin ko lang po ang coat n'yo.
Salamat.
Dito po tayo.
Salamat.
Chef's special lang ang hinahain ng restaurant namin.
Ayos lang ba 'yon?
Oo. Ihain n'yo ang pinakasarap n'yong pagkain.
Sino ba ang chef?
Ako po ang chef n'yo.
Ako si Gu Won.
Okay. Nagluluto ka pala?
Mas madali kung tatanungin n'yo ako ng mga hindi ko kayang gawin.
Tanda ko, hindi ka marunong magbalat ng sibuyas.
Kalimutan n'yo na ang pangyayaring 'yon.
Nagsanay ako sa ilalim ng isang mahusay na chef,
kaya 'wag po kayong mag-alala.
Mukhang seryoso ka nga.
Sige, hindi na ako mag-aalala.
Ako ang bahala sa pagluluto at pagsisilbi sa inyo ngayong gabi.
Kaya hinihingi ko
ang inyong pasensiya kung sakaling matagalan ako.
Sige, walang problema.
Sarapan n'yo ang pagluluto, maghihintay ako.
Nararapat lang na uminom tayo ngayong gabi.
Ako mismo ang gumawa ng sangria na ito.
Ikaw ang gumawa nito?
Opo.
Tikman ko nga.
Ang sarap nito.
Heto na ang appetizer.
Ang cute naman! Paano ko 'to kakainin?
E di, titigan n'yo lang.
Hindi, kailangang tikman ko.
Salamat.
- Ang sarap nito. - Siyempre.
Marunong ka pala talagang magluto.
'Yon nga, e. Magaling ako sa lahat ng bagay.
Abangan n'yo ang susunod na pagkain.
Okay.
Pasta.
Tikman ko nga 'to.
Uy, masarap din 'to.
Tikman mo rin.
Heto.
- Puwede na. - Hindi lang puwede na.
Masarap talaga.
Chef Gu.
Ang husay mo.
Salamat sa papuri.
Nagbunga ang paghihirap ko.
Pero ano ba ang okasyon?
Napakahalaga ng araw na 'to.
Ano ba 'yon?
Ang espesyal na araw ng VIP na si Ms. Cheon.
May napagtanto ako no'ng nandito si Samir.
Naranasan ko 'yong hirap ng pagsisilbi sa iba't ibang klase ng gago.
Napagtanto ko rin na mahirap ang pinagdaanan mo
para maging pinakamahusay na empleyado,
kaya gusto kitang pagsilbihan nang mahusay.
Sabi na, e.
Ang init ng pagtanggap mo sa 'kin kanina no'ng pagdating ko.
Masaya ako at natuwa ka.
Ayos pala ang maging tapat.
Salamat.
Natuwa ako sa mga hinanda mong pagkain.
Siyanga pala,
gusto kitang makausap nang masinsinan.
Tungkol saan?
Tapusin muna natin ang hapunan.
Saka ko sasabihin.
Papunta na tayo sa best part, kaya maghintay ka lang.
Ano ba 'yon?
Gusto mong malaman?
- Pahingi pa ako ng sangria. - Saglit lang.
- Dadalhan kita pagkatapos ko rito. - Ako na ang kukuha.
Astig ka ngayong araw, a.
Lagi naman akong astig.
Ngayon,
ito ang pinakahihintay sa putaheng ito.
Ayos ka lang ba? Nasaktan ka ba?
Hindi.
Paano na ngayon 'yan?
Ang mahalaga hindi ka nasaktan.
Ayos lang 'yon.
Puwede ko bang…
gawin?
KING THE LAND
- Nagtatampo ka ba? - Hindi, 'no.
'Wag ka nang magtampo.
- Pasensiya na-- - Ayos lang 'yon.
May gusto ka kay Sa-rang, 'no?
Hindi ka pasado sa 'kin bilang boyfriend ni Sa-rang.
Mag-ingat po kayo!
Sa-rang!
Mr. Gu!
Sa wakas, lalabanan mo na si Ms. Gu.
Ako na ang mamamahala sa hotel.
Ayos ka lang ba?
Hindi.
Aalis ako maya-maya. Dahil gusto kitang makita.
Mr. Gu!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Alfred Brian