KING THE LAND
Ngayon,
ito ang pinakahihintay sa putaheng ito.
Ayos ka lang ba?
Nasaktan ka ba?
Hindi.
Paano na ngayon 'yan?
Ang mahalaga hindi ka nasaktan.
Ayos lang 'yon.
Puwede ko bang…
gawin?
Heto.
Grabe.
Heto.
Salamat.
Hindi ko alam kung ano ito,
pero sobrang sarap.
Gusto kitang ipagluto nang masarap.
Nagawa mo na.
Sobrang sarap nito,
saka ngayon lang ako nakakain sa ganito kagandang lugar.
Mabuti naman at nagustuhan mo.
Ipagluluto kita ulit.
Ako naman ang magluluto sa susunod.
Kailan?
Bukas?
Hindi.
E, kailan?
Kapag sobrang cute mo na.
Cheers.
Kumain na tayo.
Siguro magaling ka talaga sa lahat, 'no?
Siyempre.
Pero di ko alam kung ano 'to.
EPISODE 9
650,000 won na lang ang kailangan natin.
Patay tayo nito.
Magsasara na tayo,
pero wala man lang katao-tao.
Ha-neul, ako na lang kaya ang bumili ng bag?
Di mo gugustuhing magkaproblema.
Magbakasyon ka na lang gamit 'yong perang 'yon.
Pero masaya lang 'yon kung magkakasama tayo.
Sagot ko na ang team trip kapag nanalo ako sa lotto.
Di naman kayo tumataya, e.
Tataya na ako mula ngayon.
Pagod na pagod na kayo kaka-overtime.
Kain tayo ng isaw ng baka. Libre ko na.
Magligpit na tayo.
- Sige, ma'am. - Sige, ma'am.
Sige, ma'am.
Welcome sa Alanga!
- Welcome sa Alanga! - Welcome sa Alanga!
Tuloy kayo!
- Dito po. - Tingnan n'yo ito.
Ito ang pinakabagong disenyo.
Salamat po.
Salamat po. Enjoy your trip.
- Salamat po. Mag-enjoy po kayo. - Salamat po. Mag-enjoy po kayo.
Mag-toast tayo para sa pagka-promote ni Purser Oh Pyeong-hwa.
- Cheers! - Cheers!
- Congratulations. - Congratulations.
Naku, ano ba. Tama na 'yan.
Bakit ba?
Sabi ni Ms. Yoo, in-flight sales ang pinakamahalaga sa promotion.
Ikaw ang may pinakamaraming benta at nanguna ang team natin.
- Sigurado na 'yon. - Kaya nga.
Ang dami mong pinagdaanan.
Purser Oh, kapag na-promote ka na,
'wag mo kaming kalilimutan at tulungan mo kami.
Magiging tapat ako sa 'yo.
Ano ba.
Tama na nga 'yan.
Ma'am, dito po!
Hello po.
Bakit ang tagal n'yo?
Nakakainip pag wala kayo.
Mukhang ang saya n'yo, a.
Mas maigi kung di na ako kasama.
Grabe, bakit n'yo naman sinasabi 'yan?
- Dito kayo umupo, ma'am. - Salamat.
- Isa ngang draft beer. - Sige po.
Lahat kayo ay nagsikap nang husto.
Lalo na si Ms. Oh Pyeong-hwa, dahil siya ang nagdala sa team natin
mula sa pagiging kulelat ngayon nangunguna na.
Bakit hindi natin siya palakpakan?
Dahil sa 'yo ang lahat ng 'yon. Salamat.
Salamat sa inyong lahat,
kaya nagawa ng team natin na manguna.
Para sa 'yo, bilang pasasalamat ko.
Nakakahiyang tanggapin 'to kasi nagtrabaho nang mabuti ang lahat.
Karapat-dapat naman sa 'yo 'yan.
I-treat mo ang sarili mo.
Salamat po. Gagamitin ko ito nang tama.
At ngayon, ang pinakahihintay ng lahat ngayong gabi.
May mahalaga akong sasabihin.
May isa rito sa atin na magiging purser.
Sino kaya?
CONGRATULATIONS SA PROMOTION, OH PYEONG-HWA
Congratulations sa promotion mo.
Nagtrabaho ka nang mabuti, Mi-na.
Ako?
Heto ang purser scarf mo.
Salamat po.
Pagbubutihin ko po. Salamat.
Purser Hwang, congratulations.
Salamat.
Ang ganda nito.
Tama ako, bagay sa 'yo.
- 'Wag n'yo akong husgahan - 'Wag n'yo akong husgahan
- Sinasabing masamang babae ako - Sinasabing masamang babae ako
- Para 'yon sa 'yo - Para 'yon sa 'yo
Kaya nakipaghiwalay ako…
Pasensiya ka na.
Pa'no ko nagawang malamangan ka
samantalang senior kita ng maraming taon?
Ayos lang 'yon.
Di mo ako kailangang alalahanin.
Magaling ka sa trabaho. Congratulations.
Tigilan mo nga ang kakasabi na ayos ka lang.
Naiinggit ka siguro.
Kung naiinggit ka, sabihin mo na lang.
Mas nagmumukha kang kawawa, e.
'Wag ka nang uminom.
Lasing ka na.
Dapat mas nagsikap ka pa.
Ang saya-saya ng araw na 'to para sa 'kin
pero naaasiwa ako sa 'yo.
Nakokonsensiya ako dahil sa 'yo nang walang dahilan.
Bakit gano'n?
Nakakailang.
Ano'ng ginagawa mo rito? Malamig.
Baka sipunin ka.
Salamat.
Ayos ka lang ba?
Hindi.
Hindi ako ayos.
Nahihiya ako sa sarili ko…
Dahil umasa ako.
Pyeong-hwa.
Naaalala mo pa ba 'yong sinabi mo dati?
"Gusto ko lang lumipad."
Totoo 'yan.
Di nagbago 'yan.
Sabi nila, nalilito raw ang mga tao
sa kung ano ang gusto nilang gawin at sa gusto nilang maging.
Di ba pangarap mong maging bahagi ng magagandang biyahe?
Kung magiging purser ako,
di ba mas gaganda ang mga biyahe ko?
Magaling ka na talaga.
Gusto kong maging magaling na flight attendant gaya mo.
Gaya ko?
Isipin mo, ang dami nang nangyari.
Tingnan mo ako ngayon.
Tinitingnan kita…
Palagi.
Ginagawa mo palagi ang lahat para tulungan ang mga pasaherong
magkaroon ng ligtas at komportableng biyahe.
Mas mabuti
ang maging pinakamahusay na flight attendant
kaysa maging purser.
Salamat.
Di pa rin magaan sa loob,
pero susubukan ko.
Maglakad-lakad tayo.
Bakit gusto n'yong maglakad ngayon?
Ganda ng araw ngayon, 'no?
Maganda ang panahon, nasa mood ko.
- Ganito dapat lagi. - Nakakapagtaka.
Ano'ng preskong amoy na 'yon?
- Nag-cologne ba kayo? - Hindi "amoy".
"Bango".
Bango.
Pabango.
Hay.
Ano ba'ng pakialam mo?
- Hello, sir. - Hello.
Mr. Gu.
Siya ang pinakamatagal na empleyado ng King Hotel.
Tatlumpung taon na.
- Paglabas n'yo rito, kakaliwa kayo. - Sige.
Ang galing niya.
Tatlumpung taon?
Ano'ng problema?
A, wala 'yon.
Hello.
Maganda ang umaga ngayon.
Oo nga.
Maganda ang umaga ngayon.
Magiging maganda rin ang araw na 'to.
"Maganda ang umaga ngayon"?
'Wag.
Ano'ng mayro'n?
Bakit ang saya-saya n'yo?
Nagkakamali ka.
Hindi, sigurado ako. May kakaiba, e.
Di ba, Sa-rang?
Di ako sigurado.
Do'n ka na nga humarap.
Bakit di ka sigurado?
Nakakapagtaka.
May kakaiba talaga, e.
Abot sa tainga kasi ang ngiti n'yo. Para kayong baliw.
Tumigil ka nga.
Labas na.
- Di ka lalabas? - Ihahatid na kita.
Kaya ko namang mag-isa.
Ayokong nag-iisa ka.
Makikita tayo ng mga tao.
E di tatakpan ko na lang.
Hindi na nila makikita.
Hanggang dito na lang.
Di na puwede ro'n.
Sige.
Ngayon lang 'to, a.
Sa susunod hindi na.
Sige.
Parang di mo naman ako naintindihan.
Pumasok ka na.
Sige.
Sobrang astig niya.
Magtatrabaho ako nang mabuti ngayon!
Umorder siya ng kape.
Ano ba'ng mayro'n?
Bakit di pa rin siya umaalis?
Tinitingnan yata niya kung nagtatrabaho tayo nang mabuti.
Mukhang gano'n na nga.
Kinikilabutan ako. Di ko akalain na ganiyan siya.
Nakatingin na naman siya.
Palagi niya tayong tinitingnan.
Oo nga.
Nandito siya para bantayan tayo.
Sa-rang, puntahan mo nga siya.
- Bakit? - Tanungin mo, baka may kailangan siya.
Alamin mo kung bakit siya ganiyan.
Tantiyahin mo ang mood niya.
- Dali na. - Dali na.
Sige.
Mr. Gu,
may maitutulong po ba ako sa inyo?
Wala, ayos lang ako.
Kung gano'n, bakit di pa kayo umaalis?
Ayoko lang.
Naiilang po kasi ang lahat pag nakikita kayong nakaupo rito.
Hayaan n'yo lang ako. Magtrabaho lang kayo.
E…
Paano namin gagawin 'yon
kung nakaupo kayo riyan?
- May miting ako rito mamaya. - Anong oras?
Alas-singko.
Alas-dos pa lang.
Umalis na kayo, dali.
- Aalis din ako maya-maya. - Di ba puwedeng ngayon na?
Ano ka ba. Gusto lang kitang makita.
Mr. Gu!
Oras po ng trabaho ngayon.
- Kailangan n'yo nang umalis. - Pero…
Dapat bang ganito ka kaseryoso?
Di sila makapagtrabaho nang maayos dahil sa inyo,
pati na rin ako.
Sige.
Pagkaubos ko ng isa pang tasa.
Nakatatlo na kayo.
Mas maganda sigurong umalis na kayo.
Bilis na.
'Yan ba ang gusto mo?
Oo.
Parang awa mo na.
Nagmamakaawa ka?
Sige.
Aalis ako dahil 'yan ang gusto mo.
Hi, may alam ka ba na magandang Korean restaurant
sa Gwanghwamun para sa mga dayuhan?
- Gwanghwamun? - Oo.
Pasensiya na po, di ako masyadong pamilyar sa lugar.
Ayos lang po ba kung magrekomenda ako ng iba
na malapit dito?
Hindi, sa Gwanghwamun kasi ang miting ko.
MGA VEGAN RESTAURANT
MAGAGANDANG RESTAURANT MALAPIT SA NAMSAN
MAGAGANDANG RESTAURANT MALAPIT SA GWANGHWAMUN
Sir,
may isang lugar na tinatawag na Gwanghwamun Hanjeongsik
na sikat sa mga dayuhan.
Gusto n'yong ipag-reserve ko kayo?
Oo, sige.
Para sa tatlong tao, mamayang alas-siyete ng gabi.
Sige po. Magpapa-reserve ako sa pangalan n'yo, alas-siyete ng gabi
para sa tatlong tao po, sir.
Salamat. Ano nga'ng pangalan mo?
- Se-ho po. - Se-ho? Salamat.
Bye.
"Salamat"
para sa mga ganitong pagkakataon.
Wala 'yon.
Ang sarili mo ang pasalamatan mo dahil magaling ka.
- Mahusay ka. - Alam ko.
Pero ano ba 'yong notebook na 'yon?
Nando'n ang mga sikat na mga pagkain ng mga restaurant,
lokasyon n'on, at mga kahusayan sa banyagang wika ng mga empleyado.
No'ng nasa lobby pa ako, maraming dayuhang guests
ang nagtatanong tungkol sa mga resataurant.
Pinupuntahan ko ang mga 'yon kapag wala akong pasok.
Grabe, ang galing mo.
Ikaw talaga ang pinakamahusay sa lahat.
Nagbabago na ang tingin ko sa 'yo.
Napakahalaga ng pagiging masuri sa customer service.
Iiwan ko 'to rito.
Tingnan mo lang kapag kailangan mo.
Ayos lang sa 'yo?
Ipinamimigay mo lang ang pinaghirapan mo.
Ano'ng masama ro'n?
Team naman natin ang gagamit nito.
At iisang pamilya tayo.
Maayos ba ang paghahanda para sa ika-100 anibersaryo?
Opo, maayos ang lahat.
Puwede mo bang ipaliwanag?
Hindi lang basta-basta 'to.
Sa King Hotel nagmula ang King Group.
Kikilalanin natin ang 100 taong kasaysayan ng King ngayong taon,
kasabay ng pagpapakita ng bago nating vision.
- Alam ko. - Iimbitahin din natin ang nasa gobyerno,
pero hindi mo pa sila kinakausap.
Di sila 'yong tipo ng mga taong pupunta nang biglaan.
Tama si Hwa-ran.
Kailangan ng karisma sa pakikipag-usap sa mga taga-gobyerno.
Diyan magaling ang kapatid mo.
Magpatulong ka sa kaniya.
Ipinagkatiwala n'yo ito sa akin.
Ako ang bahala.
Ni wala ka pa ngang nagagawa.
Ang King the Land ang mamamahala sa okasyon.
Kaya ako ang bahala sa lahat.
Hindi, tungkol ito sa hotel.
Ipapakita ang kakayahan ng hotel sa okasyong ito.
Tama ka.
Kailangang may kinalaman dito ang buong hotel.
Kaya mula ngayon,
ako na ang mamamahala sa hotel.
Hawak ng kapatid mo ang King Air at ang Distribution,
kaya ikaw na ang mamahala sa hotel.
Ngunit…
dapat mapatunayan mo sa akin ang kakayahan mo.
Sa oras na matapos ang ika-100 taong anibersaryo,
mag-usap ulit tayo.
Mr. Gu, gusto n'yo pa ba ng kape?
Ayoko na.
Kailangan nating mag-usap.
Akala ko ba ayaw mong makipag-usap sa akin pag nasa trabaho?
Huhulaan ko…
nagtatampo ka ba?
Hindi, 'no.
Hindi ako gano'n kababaw.
Talaga? E, nagmamaktol ka kaya.
Ano ba'ng sinasabi mo?
Ayaw ko lang na pagsamahin ang trabaho at personal na buhay.
Gaya ng gusto mo.
Grabe.
Kinailangan ko talagang gawin 'yong kanina.
Nagmakaawa ka sa akin para umalis ako.
Ano ba. 'Wag ka nang magmaktol.
Tumigil ka na.
'Wag ka nang magtampo.
Ano kasi…
- Hindi 'yon-- - Di bale na.
- Pero-- - Sisiguruhin ko rin
na di pagsasamahin ang trabaho at personal na buhay ko.
Naiintindihan na kita.
- Pero-- - Sa susunod na lang tayo mag-usap.
Pero…
Puwede mo bang ulitin 'yon?
Masama 'to.
Mr. Gu!
- Ikaw na-- - Lumabas ka.
Ikaw na talaga. Ang galing mo.
'Yan ang totoong ikaw.
Ano ba'ng sinasabi mo?
Sa wakas, lalabanan mo na si Ms. Gu.
"Ako na ang mamamahala sa hotel."
Ang astig n'yo.
Ang galing. Mahusay.
Umpisa pa lang 'to.
Sa unahan ako pupuwesto.
Ano? Bakit mukha kayong nalugi?
Kanina lang sobrang saya n'yo.
Ba't mukha kayong pinagsakluban?
Ano ba 'yon?
May problema ba?
Wala 'to.
Di ako naniniwala.
Natatakot ba kayo na panindigan ang katapangan n'yo?
Hay, hindi 'yan.
E di problemang puso 'yan.
Kailangan n'yo ang payo ko?
- Tungkol 'to sa kakilala ko. - Sige.
Nagkasagutan sila ng girlfriend niya sa trabaho.
Ayaw kasi ng girlfriend na lalapitan siya sa oras ng trabaho.
Kaya medyo sumama ang loob ng lalaki.
- A… - Pero ang di ko maintindihan,
nang niyakap siya ng girlfriend niya mula sa likuran
para di na siya magtampo,
e, nanginig 'yong lalaki.
Pero gusto naman niya talaga,
kaso itinulak niya siya dahil sa gulat.
Bakit siya nagulat? Ang tanga naman.
Wala siguro siyang alam sa pakikipagrelasyon.
Alam ko!
Umuwi ka na nga.
Sa puntong 'to, puwedeng makuha ni Mr. Gu ang lahat sa inyo.
Hindi dapat balewalain ang bala niya.
Ano'ng bala?
Ang katotohanan na siya ang anak.
May mahalaga pong mensahe para sa inyo galing US.
Di raw nila kayo matawagan.
Mamaya na.
Mukhang importante po, tungkol sa anak n'yong si Ji-hu.
Di mo ba ako narinig?
Sige, ma'am.
Nag-aalala ka ba, Mr. Choi?
Medyo po.
Wala ka bang tiwala sa akin?
Di naman sa gano'n.
Kung gano'n,
bakit ka nag-aalala?
Sa simula pa lang, akin na ang King Group.
At di 'yan magbabago.
Di ko hahayaang may makuha siyang kahit na ano.
Pasensiya na, ma'am.
Magpadala ka ng imbitasyon sa mga politikong kapanalig natin.
Tinutulungan n'yo ba si Mr. Gu?
Bakit ko naman gagawin 'yon?
Si Won nga ang mamamahala sa okasyon,
pero mapupuno 'yon ng mga taong kapanalig ko.
Sa pangalan lang kikilalanin ang pamumuno ni Won.
Naiintindihan mo ba?
Nandito po ako, Lola.
Susmaryosep.
Bakit ka pa pumunta rito?
Kasi po…
Naku.
Mag-ingat kayo!
Diyos ko.
GENERAL MEDICAL CENTER
Hay naku, ayos lang ako.
Mahiga lang kayo.
Bakit mo ako dinala sa ospital dahil lang sa maliit na bagay?
Mahal ang bayad dito.
Puwede pong mas seryoso ang nangyari.
Mahina na po 'yong mga tuhod n'yo.
Paano pa kayo nakakalakad nang maayos?
May dalawang binti pa 'ko. Paano pa ba?
Normal na humina ang tuhod sa edad ko.
Mas nakakapagtaka kung maayos pa rin.
Padaanin mo ako, aalis na ko.
- Di n'yo ba narinig ang doktor? - Ano?
Sabi ng doktor, tuturukan ang mga tuhod n'yo habang nandito kayo.
At dahil sa edad n'yo, gusto nilang gumawa ng ilan pang pagsusuri.
Paano 'yong restaurant ko?
Ako na po ang bahala.
Naku.
Ang yabang a, di ka nga makapagbalat ng sibuyas, 'no.
Hay.
Lola,
kahit ano'ng sabihin n'yo,
hangga't di kayo natuturukan sa tuhod at di n'yo matapos 'yong mga pagsusuri,
di kayo puwedeng umalis dito sa ospital.
Gagawin ko ang makakaya ko sa restaurant n'yo.
Ang gagawin n'yo lang
ay alagaan ang kalusugan n'yo.
Ano?
Ang lakas ng loob mong titigan ako.
Tingnan mo nga naman.
Akala ko lampa ka, pero maliksi ka pala.
Hay, grabe.
Bakit ka nga pala pumunta rito?
Ano po kasi…
Napadaan lang po ako.
Napadaan ka mula sa Seoul?
May nakita kasi akong mga bulaklak
at naalala ko kayo.
Ang babaeng mahal mo dapat ang naisip mo.
Bakit ako?
Siguro, may kung ano
sa pagitan n'yo ni Sa-rang.
Paano n'yo nalaman?
Alam ko lang.
Halatang-halata naman sa 'yo.
Gusto mo si Sa-rang, di ba?
Opo, gusto ko si Sa-rang.
Kung gano'n, nagtapat ka na ba sa kaniya?
Kailangan pa po bang sabihin
kahit alam na namin pareho na gusto namin ang isa't isa?
Halika rito.
Sabihin n'yo na lang--
Halika nga rito!
Alam mo,
kahit na may nararamdaman ka para sa isang tao,
kung di mo ipagtatapat ang totoong nararamdaman mo,
di rin nila malalaman 'yon.
Parehas lang din kesyo maganda
o pangit ang relasyon n'yo.
Kung masama ang loob mo,
magpakumbaba ka na lang
at sabihin sa isa't isa ang ikinagalit n'yo.
Pakinggan mo rin dapat ang puso mo.
Ganiyan ang nagmamahalan.
Naintindihan mo ba?
Opo.
Tatandaan ko po 'yan.
Sige, ganito.
Una sa lahat, maging kandidato ka muna.
Kandidato po para saan?
Ikaw ang magiging unang kandidato para maging asawa ni Sa-rang.
Magdedesisyon ako pagkatapos kong makilala ang iba pa.
Pero Lola…
Lola.
Ayos lang ba kayo, Lola?
Ayos lang ako. Wala ito.
Gaano po kagrabe? Saan po ang masakit?
- Nahihirapan ba kayo? - Hay naku.
Sinabi ko nang wala ito. Ayos lang ako.
Ikaw talagang bata ka…
Ang tigas ng ulo mo.
Sinabi mo na pala agad sa kaniya.
Bakit ba kasi napakadaldal mo, ha?
Naospital kayo, kaya kailangang tawagan ko ang guardian n'yo.
Ano? Bagsak ka na.
Di ako pumapayag.
At ikaw, padaanin mo rin ako.
- Tatayo na ako. - Saan kayo pupunta?
Aasikasuhin ko pa 'yong restaurant.
Bakit 'yon pa rin ang iniintindi n'yo, ha?
Sabi ko 'wag na kayong magtrabaho. Kumikita na ako ngayon.
Ayos lang. Ayos lang talaga ako.
Talaga bang pag-aalalahanin n'yo ako?
Alam n'yo ba ang nararamdaman ko habang papunta rito?
Pakiusap naman po.
Di ba sinabihan ko kayo, magsasabi kayo sa akin
kapag may sakit kayo o pag nahihirapan kayo?
Hindi ko kayang mabuhay nang wala kayo.
Paano ako mabubuhay kung iiwan n'yo rin ako?
Oo na. Sige na.
Ayos na 'yon. Tumahan ka na.
Magpapagamot ako at tatapusin ko ang lahat ng pagsusuri,
at di ako aalis hangga't di sinasabi ng doktor.
Kaya tahan na. 'Wag ka nang umiyak.
Nangako kayong mas matagal mabubuhay kaysa sa 'kin.
Tama na 'yan. Di ako mamamatay.
Saan ako pupunta nang wala ka?
Hindi ako mawawala.
Kaya tumahan ka na. Sige na.
Ayan, ganiyan. Tahan na.
'Wag ka nang mag-alala.
Magiging maayos din siya.
Hindi naman masama ang pagkakabagsak niya.
Salamat.
Mauna ka na. Ako na ang bahala rito.
Sasamahan kita.
Hindi, ayos lang ako. Magta-taxi na lang ako.
Nangako ako sa lola mo na ihahatid kita nang ligtas pauwi.
Kaya sasamahan kita.
Di ba papalitan lang ang bombilya?
Hindi. Patayin muna dapat ang kuryente sa buong bahay
para masiguro ang kaligtasan natin.
Nagawa mo na ba 'to?
Siyempre hindi pa.
Kung gano'n, ako na lang.
Hindi.
Ako ang gagawa.
Magtiwala ka sa 'kin.
- Hala… - Ano'ng ginawa mo?
Hinipo ko lang ng daliri ko, pagkatapos bigla na lang…
Teka. Dala mo ba ang phone mo?
- Sandali. - Nasaan na 'yon? Buksan mo ang flashlight.
'Yong phone ko…
nasa kotse.
- Iniwan ko rin 'yong akin. - Sandali lang.
- Saan ba 'yong palabas? - Ano na'ng gagawin ko?
- Sige, ganito na lang… - Saan…
Teka…
- Dito ba tayo dadaan? - Kailangan kong pumunta ro'n.
- Sige. Ako na. - Hindi riyan ang daan.
- Teka. Sandali. - Naku.
Pasensiya ka na. Ayos ka lang ba?
- May masakit ba? - 'Wag kang gagalaw.
Dito ka lang, 'wag kang aalis.
Ha?
Sige.
- Pero-- - 'Wag.
Sige.
Ano?
Nasaan ka? Ayos ka lang ba? Nasaktan ka ba?
Nasaan ka? Nasaan ka ba kasi?
- Nandito ako. - Hay, Diyos ko!
Ayos lang.
- Ayos lang ako. - Ano'ng nangyari sa 'yo?
Ano ka ba.
Ba't ba lagi kang hinihimatay?
Tumayo ka. Hay, naku.
Kailangan mo nang umalis.
'Yan ba talaga ang gusto mo?
Gusto ko rito kasama ka.
Ako lang ba?
Hindi.
Gusto ko rin 'yon.
Pasensiya ka na kahapon.
Manhid ako paminsan-minsan.
Siguro
nabigla lang ako
kasi akala ko di mo ako na-miss o baka di mo ako gusto.
Pasensiya ka na kung naiilang ka dahil sa akin.
Pasensiya ka na rin kung natarayan kita.
Dapat naging mas mahinahon ako.
Nag-alala kasi ako na baka kung ano ang isipin ng ibang tao,
kaya gano'n ako.
Hindi.
Pasensiya na.
Pasensiya ka na rin.
Kung sakali man na magkamali ulit ako,
magtampo ka hanggang gusto mo.
Alam ko na ang gagawin.
Kahit na matagal kang magtampo, sisiguruhin ko na pasasayahin kita.
Kaya kapag kasama mo ako,
'wag kang magpigil ng damdamin.
Magpakatotoo ka lang.
Isipin mo,
hindi ko pa yata nasasabi ang totoong nararamdaman ko.
Gustong-gusto kita.
Gusto mo rin ba ako?
Pero kailangan ba talaga na ganito tayo kalayo sa isa't isa?
Kuwarto ni Lola 'to.
Alam ko.
Pero…
Napakalayo mo naman.
Halos di na nga kita marinig, e.
Hello?
Naririnig mo ba ako?
Gusto mo bang makauwi agad sa Seoul o gusto mo sa labas ka matutulog?
Talaga?
Napakatigas mo naman.
Gigising pa tayo nang maaga bukas para maghanda.
Tatlong oras na lang ang natitira, kaya matulog ka na.
Sige na nga.
- Ano ba 'yon? - Matulog na tayo.
Sige na, matulog ka na.
Pangalawang beses na natin 'to.
Na ano?
Matulog sa iisang kuwarto.
Dalawang kuwarto 'yon no'ng huli.
Napakasungit mo no'n.
Nakakainis ka naman no'n.
Kahit na palagi kitang
tinitingnan nang matalim,
sa loob ko naman,
iniisip ko, "Bakit?"
"Bakit ba gusto ko siya?"
"Bakit ba ang cute niya?"
Sobra.
Isipin mo,
simula pa lang, gusto ko na ang lahat ng tungkol sa 'yo.
Salamat dahil gusto mo ang lahat ng tungkol sa 'kin.
Palagi lang ako sa tabi mo.
Palagi mo 'kong makikita.
Dito lang ako…
malapit sa 'yo.
Malinaw na kitang nakikita.
Matulog na tayo.
Hindi po 'yon…
- Hoy, loko ka! - Mali ang iniisip n'yo, Lola.
Pangako, wala po akong ginawang kahit ano.
Ano? Wala kang ginawang kahit ano?
Opo, pangako. Hinawakan ko lang siya sa kamay.
Ikaw na…
- Loko ka. - Bakit po?
- Sira-ulo ka. - Ano po ba'ng ginawa ko?
- Sira-ulo ka. Lalaki ka ba talaga? - Po?
Lokong 'to, lalaki ka ba?
- Lola. - Hinawakan mo lang ang kamay niya?
Buwisit ka.
Hindi kayo pupunta sa ospital?
Bakit ako babalik do'n, e tapos na ang lahat ng pagsusuri sa akin?
E, saan kayo pupunta?
Babalik din ako agad.
Magbalat ka ng mga sibuyas
at ihanda mo ang apoy.
- Halika na. - Opo.
Isasama n'yo siya?
Ano'ng nangyayari?
- Bilisan mo. - Sige po.
Saan kayo pupunta?
Ms. Cha!
Uminom kayo nito.
Sino siya?
Ang manugang mo sa apo?
Palabiro ka naman.
Isa lang siya sa mga manliligaw ni Sa-rang.
Isa sa mga kandidato.
A, gano'n pala.
Napakaguwapo mo.
'Yan lang ang mayroon siya para maging manliligaw ni Sa-rang.
Hindi basta-basta ang apo ko.
Tama kayo.
- Heto, inumin mo. - 'Wag na po.
Libre ko. Basta inumin mo na lang.
Maraming salamat po.
Sun-hui!
Naospital ka raw, ha.
Heto para gumaling ka kaagad.
Sige.
Sino siya?
- Manugang niya sa apo? - Hindi.
Isa lang siya sa maraming nanliligaw kay Sa-rang.
Isa sa mga kandidato.
Tapos?
Gaano ka na katagal na nanliligaw kay Sa-rang?
- Ano po-- - Siyanga pala, may trabaho ka ba?
- Opo, ako ay-- - Magkasama sila ni Sa-rang sa hotel.
Sa King Hotel.
Ang pinakamagandang hotel sa bansa.
Ilang daang libong won ang isang gabi roon.
Kahit gaano pa kaganda ang isang hotel,
malaking inn lang 'yon.
Sa malaking kompanya sa Seoul nagtatrabaho ang manugang ko sa apo ko.
Hay naku.
Malaking kompanya rin ang hotel.
Pero may sarili ka na bang bahay?
Hindi ko pa po kailangan ngayon.
Hay naku.
Hindi ako makapaniwala, may ibang taong di kailangan ang bahay.
Hindi madaling makabili ng bahay sa Seoul.
Marami pa siyang oras. Bakit ba pinoproblema mo ang bahay niya?
Ayos lang 'yon.
Bumili ng bahay ang manugang ko sa apo ko.
Kalahati lang kaya ng mortgage ang binayaran niya.
Nagkukuwentuhan na naman kayo?
Di ba kayo magsisipagtrabaho?
- Kainin mo, kasama 'yan. - Salamat.
- Kain lang po. - Uy, manugang ko.
- Po? - Radish kimchi pa nga.
Sige po. Radish kimchi.
Saan ba sila nagpunta?
Ano ang nagustuhan mo kay Sa-rang?
Lahat po.
Wala po akong ayaw sa kaniya.
Alam mo ba kung gaano katagal tumira dito si Sa-rang?
Tumira po siya rito?
Kailan pa po?
Ako ang nagtatanong.
Sasagot ka lang dapat.
Opo.
Ano ang paboritong pagkain ni Sa-rang?
Hindi po niya gusto ang hilaw na isda.
Tinanong ba kita kung ano'ng ayaw niya?
Ang tinatanong ko ay kung ano ang gusto niya.
Aalamin ko po 'yon isa-isa.
Kung gusto mo siya,
alamin mo muna dapat kung ano ang naging buhay niya
at kung anong klaseng tao siya.
Paano mo nasabi na gusto mo siya
kung wala ka naman nalalaman na kahit ano tungkol sa kaniya?
Hindi ka pasadong maging asawa ni Sa-rang.
Tumayo ka riyan.
YANGGIL BANK
- Kumusta po, ma'am. - O.
Siya siguro ang manliligaw ni Sa-rang, tama po?
Ang posibleng maging manugang n'yo sa apo.
Ako nga 'yon.
Di madaling kumbinsihin si Ms. Cha.
Naku, mahihirapan ka.
Ano'ng maitutulong ko sa inyo?
Savings account po ulit?
Isang housing subscription account.
Talaga po? Bakit?
Pero may bahay na kayo.
Hindi para sa akin. Para sa kaniya.
Ito ang para sa unang buwan.
Simula sa susunod na buwan, ikaw na ang magdedeposito.
Inaalala n'yo na ang manugang n'yo sa apo.
Napakamaalalahanin n'yo, ma'am.
Manugang sa apo ka riyan.
Isa pa lang siya sa mga kandidato.
Ngayon ka lang ba nakapasok sa bangko?
ID mo.
A, opo.
Heto po.
Pakihintay lang po. Gagawa lang ako ng kopya.
Salamat po, Lola.
Mag-iipon po ako nang marami.
Hindi mo pa kailangan ng bahay sa ngayon.
Magtrabaho muna kayong mabuti ni Sa-rang at mag-ipon.
'Wag kang panghihinaan ng loob sa mga ganoon.
Basta maging masipag ka lang
at mabuhay nang maayos. Ha?
Kung gano'n, pumapayag na kayo?
Di mo ba narinig ang sinabi ko?
Hindi ka ayos.
Bagsak ka.
Grabe, bakit ang dami nito?
May piyesta po ba?
Inihanda ko lang ang mga dati kong niluluto.
Kumain ka na.
Salamat po.
Ang sarap-sarap talaga ng mga luto ni Lola.
- Kaya 'wag kayong magkakasakit. - Sige.
Uy, ito muna ang kainin mo.
Sinabi ko sa kanila na pinakamaganda ang ibigay nila sa akin.
Pero di ako sigurado kung magiging malambot at masarap.
- Salamat po. - Sige lang.
Heto. Tikman mo rin.
Napakasarap po.
- Talaga? - Opo.
- Kumain din kayo. - Sige, sige.
Ang sarap, di ba?
Kumain kayo.
Sige.
Sabi niya sa akin, ako raw ang unang kandidato para maging manugang sa apo.
Kaya ka ba niya ipinagluto?
Nakakapagtaka naman.
Siyanga pala,
ano'ng paborito mong pagkain?
Lumpia?
'Yon lang?
Anong 'yon lang? Masarap kaya 'yon.
- E, ikaw? - Lumpia rin.
- Ano? - Kasi,
ikaw 'yong gusto ko.
Kaya gusto ko rin 'yong gusto mo.
Kumain tayo n'on minsan.
Sige.
Umikot pa ulit tayo?
E, nakasampung ikot na yata tayo, a.
E di…
gawin nating 20.
Sige na nga.
Tara na.
Sa-rang!
Saan ka galing?
Kumusta?
Uy, Mr. No.
Mr. No?
Siya nga.
Bakit ang dami nito?
Magpapakalunod ako sa alak ngayon.
Di siya mabubuhay kung di siya iinom.
Bakit? May nangyari ba?
Alam n'yo ang tungkol sa incentive trip, di ba?
Naabot namin ang goal matapos ang isang buwang pagtatrabaho.
Pero pinadala nila kami nang isang araw sa Bali.
Isang araw sa Bali?
Oo.
Kababalik ko lang.
Hoy!
Ginugulo mo ang buhok ko.
Naku naman.
Pasensiya na po.
Gusto n'yo ba itong makita?
Wala namang espesyal sa Bali.
Beach at mga puno ng niyog lang naman ang naroon.
YOU BETTER BALI-VE IT
Ibig n'yo bang sabihin, di tayo tuloy?
Tama.
Okay na tayo rito sa ngayon.
Sa Thailand tayo pupunta sa susunod.
Sabi n'yo pupunta sa Southeast Asia pag naabot namin 'yong 30%.
Nagtrabaho kaming mabuti at di na rin namin nagawa na magbanyo man lang.
Sige, ikuwento mo sa akin.
Sa susunod, gagawin ko ang lahat madala ko lang kayo sa Thailand.
Kaya pataasin pa natin nang kaunti ang benta.
Ms. Do.
Maganda naman dito.
'Wag n'yong sirain ang mood. Pag-usapan natin ang magagandang bagay.
Nakapunta na ako sa Bali dati. Parang ganito rin.
Magsasayang lang tayo ng oras sa paglipad papunta ro'n!
Hoy.
Ang special effects.
Ayos ba ang ganito?
- Opo. - Ngiti lang.
Ayan. Maganda.
- Kamukha kayo ni Lee Hyo-ri. - Ako?
Sobrang nakakainis 'yon.
Napakasama niya.
Para siyang bisor ko.
Ano namang ginawa niya?
Pinangakuan niya si Pyeong-hwa na magiging purser
kung mapapataas niya ang benta, kaya nagawa niyang iangat ang team niya.
Pero 'yong junior ni Pyeong-hwa ang na-promote,
ang paborito niya.
Kung alam niya lang,
di sana sumakit likod niya sa pagtatrabaho nang mabuti.
Gano'n ba kaimportante ang in-flight sales para maging purser?
Malaki ang naipapasok na pera n'on dahil sa mataas na profit margin.
Patuloy kaming inoobliga ng kompanya.
Kung di maabot ang monthly sales target,
pangit ang performance rating mo.
May insentibo ba kapag marami ang benta?
Wala.
Kung magaling ako, ayos na 'yon.
Pero kung hindi, pag-iinitan ako ng bisor ko.
Ano pa ba ang aasahan mo sa King Group?
Kahit nga si Sa-rang, dalawang taon siyang pinakamahusay na empleyado,
pero smiley face badge lang ang ibinigay sa kaniya.
Teka.
Dalawang magkasunod na taon kang pinakamahusay na empleyado,
pero badge lang ang nakuha mo?
Dahil dalawang taon 'yon, dalawang badge rin ang nakuha ko.
Wala naman akong inaasahan, kaya ayos lang.
Di ayos 'yon. Lagi mong sinasabi 'yan.
Ano'ng magagawa ko kung di ayos?
Bale, badge lang nakuha ng pinakamahusay na empleyado.
Ikaw Da-eul, kahit naabot mo ang goal mo,
hindi tinupad ang ipinangakong trip sa 'yo.
Pyeong-hwa, pinangakuan ka ng promotion kung magagawa mong gawing una ang team mo,
pero sa iba napunta 'yon.
Kasalanan ko dahil wala akong alam.
Bakit naman…
Dapat kilalanin at bigyang pabuya ng kompanya ang mga empleyado.
At saka, ang bisor na walang isang salita?
Ano'ng kuwenta niya kung babaliin niya ang pangako niya?
Mayroon.
Umaangat lang 'yong mga nasa taas na.
Wala silang pakialam sa amin.
Kapag maayos ang lahat, dahil sa kanila. Pero pag may problema, kasalanan namin.
Bakit n'yo naging kasalanan?
Walang may mali sa inyong tatlo.
Ang kompanya ang may mali
at ang mga bisor n'yo dahil niloko kayo.
Hindi natin dapat palampasin ito.
Gagawin ko ang lahat para maayos ito. Ako ang bahala.
- Teka. - Di ba magiging mahirap 'yon para sa 'yo
na isang manager?
Tama ako, di ba?
Kung department manager siya…
Mahirap pa rin 'yon.
Dapat head manager man lang siya.
Uy, di mo ba narinig ang sinabi ni Sa-rang?
Sabi niya, napakaarogante ng head manager niya.
Nagtatrabaho lang para malibang.
Walang pakialam 'yon sa mga gaya nating mababa lang.
Di ba, Sa-rang?
Hindi.
Hindi. Hindi na siya arogante.
Napakabait niyang tao.
Uy, mag-isip ka nga.
Kung ano ang hari, gano'n din ang mga tagasunod.
Kung talagang mabuti siyang tao, di tayo dapat naghihirap nang ganito.
Di ba, Mr. No?
Sa tingin ko, ayos siya.
Katulad ni Mr. No ang dapat na maging head manager.
Tama ka.
Okay. Sana maging head manager si Mr. No!
Hindi na mahalaga kung sino pa 'yon.
Kung nagtatrabaho kayong mabuti para sa kompanya,
dapat lang na tratuhin nila kayo nang maganda.
Hindi na ako umaasa.
Gusto ko lang na makita nila ang hirap ko sa pagtatrabaho ko.
Bakit ba hinihiling pa natin ang mga bagay na dapat sa 'tin?
Nararapat sa atin ang nararapat sa atin.
Kahit ano pa, karangalan ko ito.
Ang pinakamahuhusay na mga empleyado ng King Air, King Distribution
at King Hotel.
Kasama ko ngayon ang mga pinakamahuhusay na mga empleyado ng King Group.
Sabi ko na e,
ikaw dapat ang maging head manager, Mr. No.
Kung tatakbo ka para sa posisyon, iboboto kita.
Kay Mr. No kami.
- Kay Mr. No kami. - Kay Mr. No kami.
At dahil sinusuportahan n'yo ako, di puwedeng wala akong gagawin.
Orderin n'yo ang lahat ng gusto n'yong kainin ngayong gabi.
Sa ngalan ng kompanya, sa…
Bilang manager,
sagot ko ang lahat!
Sige pa!
Mr. No!
"Gang Da-eul, Oh Pyeong-hwa,
Cheon Sa-rang"?
Ang mabait na si Sa-rang?
Ano ito?
Ang mga nangungunang mga empleyado ng King Distribution, Air, at Hotel.
Sila ang pinakamahuhusay na mga empleyado ng King Group.
Ihanda mo ang bakasyon nila sa ibang bansa bilang insentibo.
Susunod na lang ang ibang mga empleyado.
Bakit masyado n'yong iniintindi ang mga incentive trips ng mga empleyado?
Dapat na bigyan sila ng kompanya ng pabuya para sa kasipagan nila.
Di ba tama lang 'yon?
Ngayon lang ako nakakita ng napakamapagbigay na kompanya.
May isa rito.
- Kailangan ng permiso ni Ms. Gu, di ba? - Hindi.
Ako ang gumagawa ng lahat ng desisyon tungkol sa hotel.
Pero sa mga empleyado ng Distribution at Air, dapat buong kompanya.
- Di ba kayo magkakaproblema? - Gawin mo na.
Ako ang bahala.
Sila ang pinakamahusay nating empleyado,
kaya nararapat ang pinakamaganda at pinakamahal para sa kanila.
Para sa akin?
"Isang magandang bakasyon"?
GAGANTIMPALAAN KA NAMIN NG ISANG MAGANDANG BAKASYON
Ano?
"Ms. Oh Pyeong-hwa, salamat sa dedikasyon at sipag mo sa trabaho."
"Gagantimpalaan ka namin ng isang magandang bakasyon."
Congratulations.
Bibigyan ng incentive trip ang pinakamahusay na staff sa grupo.
Congratulations.
Salamat.
Bukas na ang alis nila. Ayos na ba ang lahat?
Siyempre naman.
Mararanasan nila ang pinakamagandang bakasyon sa buong buhay nila.
Magugulat kayo.
Pasok na, sir.
Ano? Di mo naman ginagawa ito dati, a.
Hindi a, matagal ko na 'tong ginagawa
bilang pinakamahusay na alalay ng King Group. Alam n'yo naman, di ba?
- May sakit ka ba? - Wala, ayos na ayos ako.
Ihahatid ko na kayo pauwi.
Excited na ako.
- Ang saya-saya ko! - Uy!
Grabe. Mr. No!
Nandito na kayo.
Salamat talaga sa 'yo.
Wala naman akong ginawa.
Magbabakasyon kami ngayon dahil sinabi mo sa mga nakakataas.
Pagpapalain ka.
Maraming salamat.
Sa bakasyong ito, kalimutan natin ang lahat,
gawin nating masaya, nakakasabik,
at komportableng biyahe 'to.
Mag-relax tayo.
- Sige! - Sige!
Halina kayo.
Ang saya-saya ko.
Ano ang una nating kakainin?
Magandang tanong 'yan.
Head…
Manager!
'Wag kang maingay.
- Sino 'yon? - Kilala niya?
Bakit nandito ka?
Para sa mahuhusay na empleyado itong bakasyon.
Pinakamahusay na alalay ako.
Alam ko 'yon. Sa susunod ka na lang. Umalis ka na--
Hindi puwede. Kailangan ko kayong alalayan.
Alalayan ako saan?
- Basta umalis ka na. - Sino ka?
- Kumusta, Sa-rang. - Kumusta.
- Masaya akong makilala… - Nagtatrabaho siya sa hotel.
…ang mga tao na nasa mga papeles.
Hayaan n'yong ipakilala ko ang sarili ko. Ako si--
Siya ang
responsable sa incentive trip na ito.
Si Department Manager Yoo Sang-sik.
Ano ba'ng sinasabi n'yo?
Magpakilala tayo ulit.
Siya si Mr. Yoo Sang-sik, ang department manager.
At ako,
si Mr. No.
Salamat, Mr. Yoo.
Mr. Yoo, salamat.
Mr. Yoo Sang-sik,
salamat.
Mr. Yoo,
aalalayan ko kayo mula simula hanggang matapos,
- kaya puwede na kayong… - Tumabi ka, Mr. No.
- Ano? - "Ano?"
- Ano 'yon? - Oo, 'yon nga.
Department manager ako. Manager ka lang.
Kaya puwede bang do'n ka?
Hayaan n'yong magpakilala ako ulit nang maayos.
Ako ang department manager, ang namamahala sa bakasyon na 'to.
Ako si No… Ibig kong sabihin, ako si Yoo Sang-sik.
Masaya akong makilala kayo.
Ang konsepto ng biyaheng ito ay "Todo na 'to."
Kapag kumakain, itodo natin.
Kapag magsasaya, itodo natin.
- Sabay-sabay tayo… - Todo na 'to!
Napakasigla n'yo.
Bakit ang tahimik mo, Mr. No?
Isipin n'yo lang na wala ako rito.
Mahalaga ang pagkakaisa sa biyaheng 'to.
Hindi puwede ang mag-isa.
Aalis na tayo pagkatapos nating mag-chant.
- Kapag kumain… - Todo na 'to!
- Kapag nagsasaya… - Todo na 'to!
- Sabay-sabay, todo na 'to! - Todo na 'to!
Okay. Tara na!
Hindi ka ba sasama?
Di ko hahayaan si Mr. No sa ginagawa niya.
Akala ko ba si Mr. Yoo siya?
Nakakatuwa ang sigla niya. Halika na.
Mr. No!
- Bilis na! - Bilis na!
Sige. Papunta na.
Sasama ako.
Mr. No, tara na!
KING THE LAND
Todo na 'to!
- Todo na 'to! - Todo na 'to!
Ito ang schedule sa araw na 'to.
Wala bang bakanteng oras?
Walang bakanteng oras sa group tour.
- Umalis tayo rito. - Ngayon na?
Oo.
Bakasyon?
Bakit wala akong kaalam-alam sa nagaganap sa King Group?
Pero marami pa 'kong gusto.
Ang sarap sa pakiramdam na puwede pala akong maging ganito kasaya.
Sana ganito ako kasaya palagi.
Sisiguruhin ko na araw-araw kang masaya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Anne B. Mariano