(คิง เดอะ แลนด์)
เอาล่ะ
นี่คือไฮไลต์ของวันนี้
เป็นอะไรไหม
ไม่เจ็บตรงไหนนะ
ค่ะ
แต่เราจะทำไงกับทั้งหมดนี่ดีคะ
ขอแค่คุณไม่เจ็บก็พอแล้ว
ไม่เป็นไรหรอก
อนุญาต…
ให้ผมด้วยนะ
นี่
ให้ตาย
เอ้านี่
ค่ะ
ถึงจะไม่รู้ว่าคืออะไร
แต่ก็อร่อยดีนะคะ
ผมอยากทำเมนูเด็ดให้คุณแท้ๆ
ฉันได้รับแล้วค่ะ
ในบรรดาอาหารที่ฉันเคยกินมา
มื้อนี้อร่อยสุด บรรยากาศก็ดีสุดเลยค่ะ
ขอบคุณที่ชอบนะ
คราวหน้าผมจะทำให้กินอีก
คราวหน้าฉันจะโชว์ฝีมือเองค่ะ
เมื่อไหร่ล่ะ
พรุ่งนี้ไหม
ไม่ค่ะ
งั้นเมื่อไหร่ล่ะ
วันที่คุณดูน่ารักที่สุดมั้ง
ชนกัน
กินกันเถอะ
คงไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้จริงๆ สินะคะ
ผมเก่งทุกอย่างแหละ
ถึงจะไม่รู้ว่านี่คืออะไรก็เถอะ
(ตอน 9)
อีกแค่ 500 ดอลลาร์ก็ถึงเป้าแล้วนะคะ
สิ้นแล้วเรา
ใกล้ถึงเส้นตายอยู่แล้ว
มดสักตัวยังไม่เหยียบเข้ามาเลย
พี่ ฉันรูดซื้อกระเป๋าสักใบดีไหมคะ
อย่าหาทำจนเสี่ยงคุกเลย
เอา 500 ดอลลาร์นั่นไปเที่ยวเองดีกว่า
ต้องไปพร้อมหน้ากันถึงจะสนุกสิคะ
ถ้าถูกลอตเตอรี่ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง
ไม่ซื้อด้วยซ้ำนี่คะ
จะซื้อจากนี้นี่แหละ
พวกเธอทำงานจนไม่ได้กลับบ้าน เหนื่อยกันมามากเลยนะ
เลิกงานเราไปกินไส้ย่างกัน ฉันเลี้ยงเอง
ปิดร้านกันเถอะ
- ค่ะ - ค่ะ
ค่ะ
อลังกายินดีต้อนรับค่ะ
- อลังกายินดีต้อนรับค่ะ - อลังกายินดีต้อนรับค่ะ
เชิญเลยค่ะ
- ทางนี้เลยค่ะ - ชอบใบนี้ไหมคะ
รุ่นใหม่ล่าสุดเลยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ เที่ยวให้สนุกนะคะ
- ขอบคุณค่ะ เที่ยวให้สนุกนะคะ - ขอบคุณค่ะ เที่ยวให้สนุกนะคะ
ฉลองให้กับการเลื่อนขั้น ของหัวหน้าโอพยองฮวาของเรา
- ชน - ชน
- ยินดีด้วยนะครับ - ยินดีด้วยนะคะ
แหมทุกคนก็ ไม่ต้องเลยนะ
ทำไมล่ะคะ
หัวหน้าบอกว่ายอดขายสินค้าบนเครื่อง มีผลต่อการเลื่อนขั้นที่สุดนี่คะ
รุ่นพี่ได้ยอดขายอันดับหนึ่ง ทั้งแบบเดี่ยวและแบบทีม
- แบบนี้นอนมงมาชัวร์ค่ะ - จริงค่ะ
เหนื่อยมามากเลยนะคะ
หัวหน้าคะ ถ้าได้เลื่อนขั้นแล้ว
อย่าลืมพวกเรา แล้วช่วยดันเต็มที่เลยนะคะ
สัญญาเลยว่าจะจงรักภักดี
พอได้แล้ว
บอกว่าอย่าทำแบบนี้ไง
หัวหน้าคะ
สวัสดีค่ะ
ทำไมมาช้าจังเลยคะ
ไม่มีหัวหน้าแล้วกร่อยชะมัดเลยค่ะ
แหม ก็เห็นสนุกกันอยู่นี่
ไม่มีคนแก่สนุกกว่าอีกเหอะ
อุ๊ยตาย พูดอะไรน่าน้อยใจแบบนั้นล่ะคะ
- นั่งตรงนี้เลยค่ะ - ขอบใจจ้ะ
- ขอเบียร์สดหนึ่งแก้วค่ะ - ครับ
ทุกคนเหนื่อยกันมามากเลยนะ
โดยเฉพาะผู้ทรงคุณงามความดี ที่ช่วยฉุดทีมที่โหล่ตลอดของเรา
สู่การเป็นอันดับหนึ่ง
ปรบมือให้กับคุณโอพยองฮวา ด้วยความซาบซึ้งกัน
ทั้งหมดนี้เพราะรุ่นพี่เลยนะครับ ขอบคุณครับ
ที่ทีมเราเป็นที่หนึ่งได้
เป็นเพราะทุกคนเลยค่ะ
นี่ของขวัญที่ฉันเตรียมมาให้
เราเหนื่อยมาด้วยกันแท้ๆ ฉันรับไว้คนเดียวก็รู้สึกผิดแย่สิคะ
เธอสมควรได้รับน่า
ใช้ได้เลยไม่ต้องเกรงใจ
ขอบคุณนะคะ จะใช้ให้คุ้มเลย
เอาล่ะ และไฮไลต์ในวันนี้
มีประกาศสำคัญมาบอกค่ะ
มีบางคนในพวกเรา ได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าด้วยนะคะ
นั่นก็คือ
(หัวหน้าโอพยองฮวา ยินดีด้วยสำหรับการเลื่อนขั้น)
ยินดีด้วยกับการเลื่อนขั้นเป็นหัวหน้า
เหนื่อยมามากเลยนะคะ คุณมีนา
ฉันเหรอคะ
เอ้า นี่ผ้าพันคอหัวหน้า
ขอบคุณค่ะ
ฉันจะทำเต็มที่เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ
หัวหน้ามีนา ยินดีด้วยกับการเลื่อนขั้นนะคะ
ขอบคุณนะ
เลิศเว่อร์
นึกแล้วว่าใส่แล้วดูดีชัวร์
- อย่าต่อว่าฉัน - อย่าต่อว่าฉัน
- เป็นยัยผู้หญิงใจร้าย - เป็นยัยผู้หญิงใจร้าย
- ฉันทำไปก็เพื่อเธอ - ฉันทำไปก็เพื่อเธอ
- เลยเลือกที่จะเลิกรา - เลยเลือกที่จะเลิกรา
ขอโทษนะคะ
ที่น้ำหน้าอย่างฉัน
บังอาจแซงหน้ารุ่นพี่ผู้สูงส่งแบบนี้
ไม่เป็นไร
ไม่ต้องสนใจฉันหรอก
คุณมีนาทำได้ดีมากแล้ว ยินดีด้วยนะ
มันจะไม่เป็นไรได้ไงก่อน
อิจฉาใช่ไหมล่ะ
อิจฉาก็พูดมาเถอะค่ะ ว่าอิจฉา
ยิ่งทำเท่ยิ่งดูน่าสมเพชนะ
หยุดดื่มเถอะ
เมาแล้วนะ
ก็แล้วทำไมไม่ทำให้ดีกว่านี้ล่ะ
ในวันดีๆ แบบนี้
ทำไมต้องมาทำให้ฉันเกรงใจรุ่นพี่ด้วยคะ
ทำฉันรู้สึกผิดเปล่าๆ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
อึดอัดเป็นบ้า
มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ครับ มันหนาวนะ
เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
ขอบคุณนะ
โอเคหรือเปล่าครับ
ไม่
ไม่โอเคเลย
ฉันอายชะมัด…
ที่ตั้งความหวังไว้
รุ่นพี่
จำที่เคยพูดไว้เมื่อก่อนได้ไหมครับ
"ฉันแค่ชอบการบิน"
ก็ใช่นะ
ตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้น
เขาว่าคนเรามักจะสับสน
ระหว่างสิ่งที่อยากเป็นกับสิ่งที่อยากทำ
สิ่งที่รุ่นพี่อยากทำ คือเที่ยวบินที่งดงามไม่ใช่เหรอครับ
ถ้าฉันได้เป็นหัวหน้า
มันก็น่าจะงดงามกว่าหรือเปล่า
ตอนนี้ก็เจ๋งอยู่แล้วนะครับ
ผมจะเป็นลูกเรือที่ดีเหมือนรุ่นพี่ให้ได้เลย
เหมือนฉันเหรอ
ที่ผ่านมาไม่เห็นอะไรบ้างเหรอ
ไม่เห็นสภาพฉันหรือไง
เห็นสิครับ
เพราะผมมองอยู่ตลอด
รุ่นพี่ทำสุดความสามารถเสมอ
เพื่อให้ผู้โดยสารสบายและปลอดภัย
เทียบกับคำว่าหัวหน้าโอพยองฮวา
ลูกเรือโอพยองฮวา
เจ๋งกว่าอีกครับ
ขอบคุณนะ
ถึงจะปลอบฉันไม่ได้
แต่จะฮึดสู้ดูนะ
ไปเดินกันหน่อยสิครับ
ทำไมอยู่ๆ วันนี้ชวนเดินเฉยเลยครับ
วันนี้ออกจะดีนี่
อากาศก็ดี อารมณ์ฉันก็ดี
- มันต้องมีวันแบบนี้กันบ้าง - แปลกนะเนี่ย
ไอ้กลิ่นสดชื่นๆ นี่มาไงเนี่ย
- นี่ฉีดน้ำหอมมาเหรอครับ - ไม่ใช่ "กลิ่น" สิ
เขาเรียกกลิ่นหอม
กลิ่นหอม
"เพอร์ฟูม"
ให้ตายเถอะ
ฉันจะฉีดไม่ฉีดก็เรื่องของฉัน
- สวัสดีครับ - ครับ สวัสดีครับ
ผอ.
คนนั้นทำงานที่โรงแรมเรา มายาวนานสุดเลยครับ
สามสิบปี
- ตอนออกไป ไปทางซ้ายได้เลยครับ - ค่ะ
ท่านสุดยอดจริงๆ
สามสิบปีเหรอ
ทำไมเหรอครับ
เปล่า ไม่มีอะไร
สวัสดีค่ะ
อรุณสวัสดิ์ครับ
ค่ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
วันนี้น่าจะเป็นวันที่ดีนะครับ
"อรุณสวัสดิ์ครับ" ซะด้วย
ไม่เอา
อะไรเนี่ย
หน้าตาอิ่มสุขแทบตายแบบนี้
ตาฝาดแล้วแหละ
ไม่นะ เห็นเต็มตาเลย ต้องมีซัมติงแน่
ว่าไหม คุณซารัง
ฉันก็ไม่รู้ค่ะ
มองข้างหน้าไป
ทำไมไม่รู้ล่ะ
แปลกๆ นะ
แปลกจริงอะไรจริง
ปากนี่ฉีกถึงหูแล้วนะ แปลกๆ นะเราน่ะ
หยุดพูดไปเรื่อย
ออกไป
- ทำไมไม่ออกไปล่ะคะ - เดี๋ยวไปส่ง
ฉันไปคนเดียวได้ค่ะ
ก็ไม่อยากปล่อยไปคนเดียวไง
ข้างหลังเขาเห็นนะคะ
งั้นปิดไว้ก็ได้
ทีนี้ก็ไม่เห็นแล้ว
แค่นี้พอ
มากกว่านี้ไม่ได้แล้วค่ะ
เข้าใจแล้ว
ให้แค่ครั้งนี้นะคะ
หลังจากนี้ไม่ได้แล้วนะ
เข้าใจแล้ว
เหมือนเราจะคุยกันไม่รู้เรื่องนะ
เชิญเข้าข้างในครับ
ค่ะ
เท่ไม่มีใครเกิน
วันนี้ฉันจะตั้งใจทำงาน
สั่งกาแฟค่ะ
อะไรกันเนี่ย
ทำไมยังนั่งต่ออยู่ ไม่ยอมไปอีก
เขามาสอดส่อง ว่าเราทำงานดีไหมหรือเปล่าคะ
ใช่แหง ตามนั้นชัวร์
ขนลุกเลย เขาดูไม่ใช่คนแบบนี้แท้ๆ
มองมาอีกแล้ว
มองไม่พักตาแบบนี้
ถูกเลย
สอดส่องเราอยู่ชัดๆ
คุณซารัง ไปดูซิ
- อะไรเหรอคะ - ดูว่าเขาต้องการอะไรไหม
ทำแบบนั้นไปทำไม
ไปเช็กสถานการณ์มาหน่อย
- ให้ไว - ให้ไว
ค่ะ
ท่านผอ.คะ
ไม่ทราบว่า ต้องการอะไรเพิ่มเติมหรือเปล่าคะ
ไม่แล้ว
งั้นรบกวนลุกออกไปดีกว่าไหมคะ
ไม่ล่ะ
ถ้านั่งแบบนี้ต่อไป เกรงว่าทุกคนเขาจะอึดอัดใจน่ะค่ะ
ไม่ต้องสนใจผมหรอก ทำงานกันไปได้เลยครับ
คืองี้…
ก็คุณยังนั่งกวนใจอยู่แบบนี้
จะไม่ให้เราสนใจได้ล่ะคะ
- อีกเดี๋ยวผมมีประชุมที่นี่น่ะ - กี่โมงคะ
ห้าโมงเย็น
ตอนนี้มันบ่ายสองค่ะ บ่ายสอง
รีบไปก่อนเถอะค่ะ
- ขออยู่ต่ออีกหน่อยสิ - ไปตอนนี้เลยไม่ได้เหรอคะ
โธ่ ก็คนมันคิดถึงนี่
ผอ.
ตอนนี้เราอยู่ในที่ทำงานนะคะ
- รีบไปตอนนี้เลยค่ะ - เดี๋ยวนะ…
มันต้องตึงใส่กันขนาดนั้นเลยเหรอ
ทุกคนเขาเกร็งจนทำงานไม่ถูกแล้วค่ะ
ฉันเองก็ด้วย
ก็ได้
ผมขอดื่มอีกแก้วแล้วค่อยไปนะ
คุณดื่มไปตั้งสามแก้วแล้วนะคะ
ฉันว่าไปตอนนี้เลยดีกว่าค่ะ
เร็วสิ
ต้องการแบบนั้นจริงๆ เหรอ
ค่ะ
ขอร้องล่ะค่ะ
"ขอร้อง" เลยเหรอ
ครับ
ผมจะหายไปตามที่คุณขอครับ
(โรงแรมคิง)
สวัสดีครับ พอจะรู้จักร้านอาหารเกาหลีดีๆ
สำหรับชาวต่างชาติ ในควังฮวามุนไหม
- ควังฮวามุนเหรอครับ - ครับ
ขออภัยด้วยครับ ผมไม่ค่อยรู้จักแถวนั้นเลย
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมขอแนะนำร้านอาหารดีๆ
แถวนี้แทนได้ไหมครับ
ไม่ล่ะครับ ผมมีนัดที่ควังฮวามุน
(ร้านอาหารมังสวิรัติ)
(ลิสต์ร้านเด็ดแถวนัมซาน)
(ลิสต์ร้านเด็ดแถวควังฮวามุน)
คุณผู้ชายครับ
มีร้านที่ชื่อว่าควังฮวามุน ฮันจองชิก
เป็นที่นิยมของชาวต่างชาติทั่วโลก
ให้ผมจองโต๊ะไว้ให้ไหมครับ
ครับ ดีเลย
เอาเป็นสามที่ ตอนหนึ่งทุ่ม คืนนี้
ได้เลยครับ เดี๋ยวผมจะจองโต๊ะ เวลาหนึ่งทุ่มคืนนี้
จำนวนสามคน ในชื่อคุณนะครับ
เยี่ยมเลย ขอบคุณมาก คุณชื่ออะไรครับ
- ผมชื่อเซโฮครับ - เซโฮ ขอบคุณนะ
บายครับ
"ขอบคุณนะ เพราะคุณเลย"
สงสัยคำพวกนั้น คงเอาไว้ใช้เวลาแบบนี้แฮะ
ไม่หรอกค่ะ
เพราะรุ่นพี่บริการดีมากอยู่แล้วต่างหาก
- สุดยอดเลยค่ะ - อันนั้นก็ใช่แหละนะ
ว่าแต่ลิสต์ร้านเด็ดเมื่อกี้นี่อะไรกัน
ทั้งเมนูดัง ที่ตั้งร้าน
มีพนักงานพูดภาษาต่างประเทศได้ไหม ก็เขียนในนั้นหมดเลย
ตอนฉันทำงานที่ล็อบบี้ แขกชาวต่างชาติ
ชอบถามเรื่องร้านอาหารกันเยอะ
ฉันเลยทำลิสต์ ด้วยการไปทัวร์ร้านเด็ดทุกวันหยุดค่ะ
เจ๋งพอตัวแฮะ
ตำแหน่งพนักงานแสนดีไม่ได้ฟลุกแฮะ
ต้องมองใหม่แล้ว
รายละเอียดคือหัวใจของงานบริการนี่คะ
ฉันจะใส่สมุดโน้ตไว้ตรงนี้
อยากดูเมื่อไหร่ก็ตามสบายเลยนะคะ
ไม่หวงเหรอ
นี่คือความพยายาม และวิธีการของคุณซารังเลยนี่
จะหวงทำไมล่ะคะ
ยังไงก็ใช้ในทีมเรานี่
เราคือครอบครัวเดียวกันนี่คะ
เตรียมงานครบรอบ 100 ปีเป็นไงบ้าง พอไหวไหม
ครับ ทุกอย่างราบรื่นดีครับ
พูดให้เห็นภาพสิว่าทำอะไรอยู่
นี่ไม่ใช่งานทั่วไปสักหน่อย
โรงแรมคิงคือรากฐานของคิงกรุ๊ปนะ
โดยเฉพาะปีนี้ เป็นวันครบรอบ 100 ปีของกรุ๊ป
และควรจะเป็นพื้นที่แสดงวิสัยทัศน์ด้วย
ผมรู้
ไหนจะต้องเชิญบุคลากรภาครัฐอีก
แต่นายยังไม่ทำอะไรสักอย่างนี่
พวกเขาไม่ใช่คนประเภทที่จะมาร่วมงาน จากการเชิญฉุกละหุกนะ
ฮวารันพูดถูก
แกต้องเข้าหาคนของกระทรวงที่ดิน กระทรวงเศรษฐกิจ และศุลกากรอย่างนุ่มนวล
พี่แกเขามีเส้นสายด้านนั้นเพียบ
ขอให้พี่แกช่วยสิ
คุณพ่อวางใจให้ผมทำนี่ครับ
ผมจะเตรียมการเอง
ก็เพราะนายยังไม่ได้เตรียมอะไรไง
นี่คือเรื่องของคิง เดอะ แลนด์
เรื่องของคิง เดอะ แลนด์ก็คือเรื่องของผม
ไม่สิ เรื่องของโรงแรมต่างหาก
นี่คืองานที่จะแสดงศักยภาพทั้งหมด ของโรงแรมคิง
จริงด้วยนะ
เรื่องนี้ต้องเคลื่อนไหวทั้งโรงแรม
งั้นตั้งแต่นี้ไป
ผมจะดูแลทั้งโรงแรมเองครับ
พี่แกดูแลการบิน กับการจำหน่ายอยู่
ให้แกดูแลโรงแรมก็ได้อยู่หรอก
แต่ว่า
คราวนี้แกต้องแสดงความสามารถมา
ฉันจะดูผลลัพธ์ของงานครบรอบ 100 ปีก่อน
แล้วค่อยมาคุยกันอีกที
ท่านผอ. รับกาแฟเพิ่มไหมคะ
ไม่รับแล้วครับ
มาคุยกันหน่อยสิคะ
เราตกลงว่าจะไม่มาเจอกัน ในที่ทำงานไม่ใช่เหรอ
นี่คือ
งอนเหรอคะ
งอนเงินอะไร
ผมไม่ใช่คนใจแคบขนาดนั้น
แหม งอนเห็นๆ
อะไรเล่า
ผมแค่จะแยกเรื่องงาน กับเรื่องส่วนตัวให้ชัดเจนเฉยๆ
ตามที่คุณชอนซารังขอ
ให้ตายสิ
เมื่อกี้ฉันพูดไปเพราะจำเป็นไงคะ
ชิ ถึงกับขอร้องให้ไปนี่
แหม อย่างอนสิคะ
ไม่ต้องเลย
โธ่ อย่างอนเลยน่า
แบบนี้…
- ไม่ใช่นะ… - ช่างมันเถอะค่ะ
- เดี๋ยวสิ… - ฉันเองก็
จะแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว ให้ชัดเจนด้วยคน
ฉันเข้าใจเจตนาของผอ.ค่ะ
- ไม่… - ค่อยคุยกันทีหลังนะคะ
เดี๋ยว…
ขออีกทีได้ไหมล่ะ
งานเข้าแล้วไง
งานเข้าแล้ว
ผอ.
- คุณนี่มัน… - ออกไป
ตัวตึงสุดๆ ลูกผู้ชายตัวจริง
และคนคนนั้นคือคุณ
พูดอะไรเนี่ย
ได้ยินว่าในที่สุดคุณก็ประกาศศึก กับคุณกรรมการแล้วเหรอครับ
"ผมจะดูแลทั้งโรงแรมเองครับ"
เท่กระชากใจเว่อร์
เลิศไม่ไหว เก่งมากครับ
นี่แค่จุดเริ่มต้นนะ
ผมครับ ผมจะเป็นหัวแรงเองครับ
อะไรเนี่ย หน้าอมทุกข์ใกล้ตายเบอร์นี้
ก่อนหน้านี้ยังอิ่มสุขแทบตายอยู่เลย
ไหงตอนนี้หน้าซังกะตายเฉย
มีอะไรครับ
เกิดอะไรขึ้นเอ่ย
ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ
ผมว่าดูทรงแล้วมีแน่ๆ
พอชักดาบออกมาแล้วกลัวเหรอครับ
ไม่ใช่แบบนั้น
ถ้างั้นก็ปัญหาเรื่องรักๆ เหรอครับ
ให้ผมช่วยบอกไหม
- นี่เรื่องของคนรู้จักฉันนะ - ครับ
หมอนั่นทะเลาะกับแฟนในที่ทำงาน
เหตุผลก็คือแฟนเขา บอกว่าอย่ามาทำสนิทสนมในที่ทำงาน
ผู้ชายก็เลยงอนนิดหน่อย
- ครับ - แต่ที่ฉันไม่เข้าใจเลยก็คือ
ตอนที่แฟนเข้ามากอดหมอนั่นจากข้างหลัง
หวังจะมาง้อเขา
ไอ้ผู้ชายนั่นดันสะดุ้งเฮือก
คือมันก็ชอบนะ
แต่เผลอหลบเพราะตกใจอะ
ทำไมทำงั้นล่ะ โง่กู่ไม่กลับ
เขาไม่รู้อะไรเรื่องรักๆ เลยนะครับเนี่ย
ฉันรู้เหอะ
นายกลับบ้านได้
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เดี๋ยวจะโดนผอ.แย่งทุกอย่างไปนะครับ
อย่าประเมินอาวุธชิ้นใหญ่สุดที่ผอ.กูวอนมี ต่ำไปนะครับ
อาวุธอะไร
ความเป็นลูกชายครับ
มีการติดต่อด่วนมาจากอเมริกาค่ะ
เห็นว่าเขาติดต่อคุณไม่ได้
เอาไว้ทีหลัง
เหมือนจะเป็นเรื่องด่วนเกี่ยวกับคุณหนูจีฮูค่ะ
เอาไว้ทีหลังไง ไม่ได้ยินเหรอ
ค่ะ รับทราบค่ะ
กังวลเหรอคะ คุณกรรมการ
ครับ ก็ใช่
ไม่เชื่อใจฉันเหรอคะ
ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
ถ้าไม่ใช่
แล้วจะกังวลทำไม
คิงกรุ๊ปคือของฉันตั้งแต่แรก
และต่อไปก็ยังจะเป็นของฉันอยู่
ฉันจะไม่ยกอะไรให้วอนแม้แต่น้อย
ผมขอโทษครับ ท่านกรรมการ
เราจะยื่นคำเชิญให้พวกบุคลากรนะคะ
จะช่วยท่านผอ.เหรอครับ
จะไปช่วยเขาทำไมล่ะคะ
วอนเป็นคนจัดงานก็จริง
แต่ในนั้นจะมีแต่คนของฉันค่ะ
สุดท้ายวอนก็ได้ไปแค่เปลือก
เข้าใจไหมคะ
ผมมาแล้วครับ คุณย่า
อะไรล่ะนั่น
ถ่อมาทำอะไรถึงที่นี่
คือ…
โอ๊ยตาย
ระวังนะครับ คุณย่า
โอ๊ย
(ศูนย์การแพทย์ทั่วไป)
ปัดโธ่ ไม่ต้องเลย
นอนลงนะครับ
พาฉันมาถึงโรงพยาบาล ด้วยเรื่องขี้ปะติ๋วแบบนี้เนี่ยนะ
กลัวเงินเน่าหรือไง
ถ้าคุณย่าไม่มาโรงพยาบาล จะเป็นยังไงไปแล้วล่ะครับ
นี่ข้อเข่าเสื่อมทั้งสองข้างเลย
ที่ผ่านมาเดินได้ยังไงครับ
ก็เดินสองขาไง ยังจะถามอีก
อายุปูนนี้แล้ว ใครเขาข้อต่อดีอยู่บ้างล่ะ
ใครสบายดีสิแปลก
หลีกเลย ฉันจะไปละ
- ไม่ได้ยินที่คุณหมอบอกเหรอครับ - หือ
หมอบอกว่าไหนๆ มาแล้ว ก็ฉีดยาเข่าทั้งสองข้างเลย
แถมคุณย่าก็อายุมากแล้ว เขาอยากให้ตรวจเพิ่มอีกสักหน่อยไงครับ
ร้านฉันล่ะจะทำยังไง
เรื่องนั้นผมจัดการเองครับ
โถๆ
ปอกหอมก็ไม่เป็น ยังจะมีหน้ามาพูด
เฮอะ
คุณย่าครับ
ไม่ว่าคุณย่าจะพูดยังไง
แต่จนกว่าคุณย่าจะยอมให้ฉีดยา และตรวจร่างกายเสร็จเรียบร้อย
ห้ามออกจากโรงพยาบาลนี้เด็ดขาดครับ
ผมจะทำทุกทางเพื่อดูแลร้านให้
ส่วนคุณย่า
ต้องดูแลร่างกายตัวเองก่อนนะครับ
หือ
กล้าดียังไงมาจ้องฉันตาเขม็ง
ดูมัน
ไอ้เราก็นึกว่าเป็นพวกอืดอาดซะอีก ที่แท้ก็ไวเชียวนะ
ให้ตาย
แล้วนายมาทำอะไรถึงที่นี่ล่ะ
ก็…
ผมแวะมาเพราะเป็นทางผ่านน่ะครับ
มาจากโซลแล้วแวะมาที่นี่เนี่ยนะ
พอเห็นดอกไม้
ผมก็นึกถึงคุณย่าน่ะครับ
เห็นดอกไม้ก็ต้องนึกถึงหญิงที่รักสิ
จะมานึกถึงคนแก่ทำไม
ดูๆ แล้ว
นายกับซารังคงมีอะไรในกอไผ่สินะ
รู้ได้ยังไงครับ
ดูก็รู้แล้ว
หน้านายมันฟ้องทุกอย่าง
นายชอบเจ้าซารังหลานฉันใช่ไหม
ครับ ผมชอบคุณซารังครับ
แล้วได้สารภาพหรือยัง
ในเมื่อใจเราสื่อตรงกัน
จำเป็นต้องบอกเป็นคำพูดด้วยเหรอครับ
มานี่มา
บอกมาเลยก็ได้…
มานี่
คือว่านะ
ไม่ว่าคนเราจะใจตรงกันแค่ไหน
แต่ถ้าไม่แสดงความรู้สึกจากใจ ออกไปเป็นคำพูด
หลายครั้งคนอื่นเขาก็ไม่รู้ด้วยนะ
ทั้งตอนที่ชอบพอกัน
หรือแม้แต่ตอนทะเลาะกันก็ด้วย
ถ้ามีอะไรไม่พอใจต่อกัน
อย่ามัวแต่หยิ่งในศักดิ์ศรี
แล้วมาพูดคุยกันตรงๆ ว่าไม่พอใจเรื่องอะไร
แล้วก็รับฟังกันและกันจากหัวใจ
นั่นแหละวิธีการรักใครสักคน
เข้าใจไหม
ครับ
ผมจะจำให้ขึ้นใจ
ดีแล้ว มานี่ซิ
ก่อนอื่นก็สมัครเป็นผู้ท้าชิงก่อนเลย
ผู้ท้าชิงอะไรครับ
ผู้ท้าชิงหมายเลขหนึ่ง เป็นว่าที่เจ้าบ่าวของซารังหลานฉัน
ฉันขอพิจารณาอีกสักสองสามคน แล้วค่อยตัดสินใจนะ
โธ่ คุณย่า…
คุณย่า
คุณย่า เป็นอะไรไหม
ฉันไม่เป็นไร ไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น
เจ็บหนักแค่ไหน เจ็บตรงไหน
- แล้วเจ็บมากไหม - ปัดโธ่
ก็บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรไง ฉันไม่เป็นไร
ให้ตายสิ ดูมัน
ผู้ชายประสาอะไรอดทนไม่เป็น
ดันปากรั่วฟ้องหมดเปลือก
นายปากสว่างแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน
คุณย่าเป็นคนไข้แอดมิต ผมเลยมีหน้าที่แจ้งให้ญาติทราบ
ให้ตาย นายตกรอบ
ตุ้บ แบบนี้ตุ้บ
แกก็พอได้แล้ว หลีกไปซะไป
- ฉันจะลุก - จะไปไหนล่ะ
แล้วร้านฉันล่ะ
ป่วยอยู่ยังจะห่วงร้านอีกเหรอ
หนูบอกให้ย่าเลิกทำงาน เพราะหนูก็หาเงินได้แล้วไง
ไม่เป็นไร ย่าแกคนนี้ปกติดี
จะให้หนูเป็นห่วงไปตลอดเลยหรือไง
รู้ไหมว่าหนูมาที่นี่ด้วยความรู้สึกแบบไหน
ขอร้องล่ะ
หนูเคยบอกแล้วไง
ว่าถ้าไม่สบายหรือลำบากอะไรก็บอกหนูมา
ถ้าไม่มีย่า แล้วหนูจะอยู่ยังไง
ถ้าขาดย่าไปอีกคน แล้วหนูจะมีชีวิตอยู่ยังไง
ก็ได้ เข้าใจแล้วๆ
ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องร้องนะ
ฉันจะยอมฉีดยา แล้วก็จะตรวจร่างกายด้วย
ฉันจะอยู่ที่นี่จนกว่าหมอจะอนุญาตให้กลับ
หยุดร้องได้แล้วนะ คนเก่ง
ย่าสัญญาว่าจะมีชีวิตยืนยาวกว่าหนูไง
โธ่ ย่าไม่ตายหรอกน่า
ฉันจะทิ้งหลานฉันไปไหนได้ล่ะ
ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น
หยุดร้องไห้นะ ฮึบ นั่นแหละ
เก่งมาก
ไม่ต้องกังวลนักหรอก
คุณย่าจะไม่เป็นไร
ท่านไม่ได้ตกลงมารุนแรง
ขอบคุณค่ะ
ไปก่อนเลยค่ะ ฉันจะอยู่จัดการทางนี้
ทำด้วยกันสิ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันนั่งแท็กซี่กลับได้
ผมสัญญากับคุณย่าแล้ว ว่าจะพาคุณไปส่งถึงบ้านอย่างปลอดภัย
มาจัดการด้วยกันมา
เราแค่ต้องเปลี่ยนหลอดใหม่ไม่ใช่เหรอคะ
ไม่ใช่ เราต้องตัดไฟให้สนิท
เพื่อความปลอดภัยซะก่อน
เคยเปลี่ยนหลอดไฟเหรอคะ
เคยก็แย่แล้ว
งั้นฉันทำเองดีกว่าค่ะ
ไม่ได้
ผมทำเอง
เชื่อมือผมเถอะ
- เดี๋ยวนะ… - คุณทำอะไรคะ
ผมแค่เอานิ้วไปวางเองนะ แต่อยู่ดีๆ มันก็…
เดี๋ยวนะ แล้วโทรศัพท์ล่ะ
- แป๊บนะ - โทรศัพท์อยู่ไหน เปิดไฟฉายเร็วค่ะ
โทรศัพท์ผม…
อยู่ในรถ
- ของฉันก็วางไว้ตรงโน้นซะด้วย - เดี๋ยวนะ
- ทางออกอยู่ตรงไหนนะ - ทำไงดี
- อ้อ งั้นเรา… - ทางนั้น…
เอ่อ คือ…
- ไปทางนี้ไหม - ต้องไปทางนี้
- โอเค เข้าใจละ - ไม่สิ ไม่ใช่ทางนั้นค่ะ
- แป๊บนะ รอเดี๋ยว - โอ๊ย
โทษทีๆ เป็นอะไรไหม
- เจ็บตรงไหนไหม - หยุด
อยู่นิ่งๆ ตรงนี้ไปเลยค่ะ
เข้าใจนะ
เข้าใจแล้ว
- แต่ว่า… - หยุดเลย
เข้าใจแล้ว
อะไรน่ะ อะไร
อยู่ไหน โอเคไหม เจ็บตรงไหนไหม
อยู่ไหนเนี่ย ถามว่าอยู่ไหน
- อยู่นี่ค่ะ - เฮ้ย ตายๆ
ฉันโอเคๆ
- แต่ผมไม่โอเค - เป็นอะไรเนี่ย
โอ๊ย
ทำไมเป็นลมตลอดเลยเนี่ย
ลุกขึ้นมาค่ะ ให้ตายเถอะ
กลับไปได้แล้วค่ะ
ต้องการแบบนั้นจริงๆ เหรอ
ผมอยากอยู่ด้วย
มีแค่ผมที่อยากเหรอ
ไม่ค่ะ
ฉันก็อยาก
ผมขอโทษสำหรับเรื่องเมื่อวานนะ
ผมมันซื่อบื้อเกินไปหน่อย
ก็แบบ…
ผมคิดว่ามีแค่ผมหรือเปล่า
ที่คิดถึงแล้วก็ชอบคุณ ก็เลยทำตัวงอแงไปแบบนั้น
ขอโทษที่ทำให้อึดอัดนะ
ฉันก็ขอโทษที่พูดทำร้ายจิตใจนะคะ
ทั้งที่จะพูดให้นุ่มนวลกว่านั้นก็ได้
ฉันมัวแต่ห่วงสายตาคนอื่น
ก็เลยอารมณ์อ่อนไหวไปหน่อย
ไม่หรอก
ผมสิต้องขอโทษ
ฉันก็ขอโทษด้วยคนค่ะ
ถ้าผมทำอะไรผิดอีก
คุณงอนผมได้เต็มที่เลยนะ
ผมจะตามง้อเอง
ถึงจะใช้เวลานาน ผมก็จะทำให้คุณหายงอนให้ได้
อยู่กับผม ไม่ต้องเก็บความรู้สึกไว้
แสดงความรู้สึก
ออกมาตามนั้นได้เลย
พอมาลองคิดดู
ผมว่าผมคง แสดงความรู้สึกจากใจไปไม่ดีพอ
ผมชอบคุณมากๆ นะ
รับความรู้สึกผมไว้ได้ไหม
ว่าแต่เราต้องห่างกันลิบลับขนาดนี้เลยเหรอ
นี่ห้องคุณย่านะคะ
อันนั้นผมก็รู้
ก็รู้แหละ…
แต่มันก็ไกลเกิน
เสียงก็ได้ยินไม่ชัดเลย
คุณครับ
ได้ยินผมไหมครับ
งั้นอยากกลับโซลไปตอนนี้เลยไหมคะ หรืออยากไปนอนข้างนอกล่ะ
ขนาดนั้นเลย
ใจเด็ดจังนะครับ
เราต้องรีบตื่นเช้ามาเตรียมเปิดร้านนะคะ
ตอนนี้ก็มีเวลานอนแค่สามชั่วโมงเอง รีบนอนเถอะค่ะ
ก็ได้
- ทำอะไรคะ - นอนกันเถอะ
รีบนอนเลยค่ะ
ครั้งที่สองแล้วนะ
อะไรเหรอคะ
ที่เรานอนห้องเดียวกัน
ตอนนั้นมันสองห้องนะคะ
ตอนนั้นคุณร้ายชะมัด
ตอนนั้นคุณก็แสบชะมัดเลยเหอะ
ถึงผมจะจ้องคุณตาเขียว
เหมือนจะให้ตายกันไปข้าง
แต่ข้างในใจ
ผมคิดว่า "อะไรกันเนี่ย"
"ทำไมฉันชอบนะ"
"ทำไมเขาน่ารักจังล่ะ"
แบบนั้น
พอมาย้อนคิดดู
ผมคงชอบทุกอย่างที่เป็นคุณตั้งแต่แรกแล้ว
ขอบคุณนะคะ ที่ชอบทุกอย่างที่เป็นฉัน
ผมจะอยู่ข้างๆ แบบนี้เสมอ
อยู่ในที่ที่คุณหันมาเมื่อไหร่ก็เจอ
เอื้อมมือมาเมื่อไหร่
ก็สัมผัสถึง
ทีนี้ค่อยเห็นชัดหน่อย
รีบนอนกันค่ะ
เอ่อ…
- เฮ้ย แก - คุณย่า อย่าเข้าใจผิดนะครับ
ผมสาบานได้ว่าไม่ได้ทำอะไร
ฮะ ไม่ได้ทำอะไรเหรอ ไม่ได้ทำอะไรงั้นเหรอ
ครับ ผมแค่นอนจับมือแค่นั้นเลยครับ คุณย่า
ไอ้นี่…
- ไอ้บื้อเอ๊ย ไอ้บื้อ - ทำไมล่ะครับ
- ไอ้บื้อนี่ - ทำไมครับ
- ไอ้บื้อเอ๊ย เป็นผู้ชายประสาอะไร - หือ
แกยังเป็นผู้ชายอยู่ไหม
- คุณย่า - จับแต่มือเนี่ยนะ
เดี๋ยวเถอะ
คุณย่าจะไม่ไปโรงพยาบาลจริงๆ เหรอ
ฉันฉีดยาแล้วก็ตรวจร่างกายแล้ว จะกลับไปทำไมอีก
แล้วนี่จะไปไหนล่ะ
เดี๋ยวฉันรีบกลับมา
แกปอกหัวหอม
แล้วจุดเตารอไปพลางๆ
- ไปกัน - ครับ
จะพาเขาไปด้วยเหรอ
จะไปไหน
- เร็วๆ - ครับ คุณย่า
จะไปไหนเล่า
คุณนายชา
มาดื่มนี่ก่อนสิ
นี่ใครล่ะ
หลานเขยเหรอ
หลานเขยกับผีสิ
ก็แค่หนึ่งในคนที่ตามจีบยัยซารังนั่นแหละ
ผู้ท้าชิงน่ะ
อ๋อ
ดูหล่อเหลาเอาการนะ
ก็ต้องประมาณนี้แหละ ถึงจะเหมาะสมกับยัยซารังหน่อย
ซารังหลานฉันมันสวยเอาเรื่องนี่
พูดถูก
- ดื่มสิ - ไม่เป็นไรครับ
ฉันให้ฟรีๆ น่า ดื่มเถอะ
ผมขอรับไว้ด้วยความขอบคุณนะครับ
คุณพี่
ได้ยินว่าเข้าโรงพยาบาลมาเหรอ
กินนี่สิ จะได้หายไวๆ
อือ
ใครเนี่ย
- หลานเขยเหรอ - ไม่ใช่
เห็นว่าเป็นแค่หนึ่งในคนตามจีบเจ้าซารัง
เป็นผู้ท้าชิงน่ะ
แล้วยังไง
นี่ตามจีบเจ้าซารังของเรา มานานแค่ไหนแล้วล่ะ
- คือว่า… - ว่าแต่ นี่มีงานทำไหม
- ครับ ผม… - เขาทำงานที่โรงแรมเดียวกับซารังไง
โรงแรมคิง
โรงแรมที่เยี่ยมยอดที่สุดในประเทศเรา
พักคืนเดียวก็ปาไปหลายแสนวอนแล้ว
ถึงจะเป็นโรงแรมที่ยอดเยี่ยมก็เถอะ
แต่ก็แค่โรงแรมจิ้งหรีดขนาดใหญ่นั่นแหละ
หลานเขยฉันทำงาน ที่บริษัทยักษ์ใหญ่ในโซลแหละ
โธ่ คุณพี่
โรงแรมก็เหมือนกับบริษัทใหญ่ๆ นั่นแหละ
ว่าแต่มีบ้านหรือยัง
ผมคิดว่ายังไม่จำเป็นน่ะครับ
ตายๆ
เกิดมาฉันเพิ่งเคยเจอ คนที่บอกว่าบ้านไม่จำเป็นนี่แหละ
ปัดโธ่ ซื้อบ้านในโซลไม่ใช่เรื่องง่ายนี่
ค่อยๆ เก็บเงินซื้อเอาก็ได้ เธอจะไปห่วงเขาทำไม
ไม่เป็นไรหรอก
แต่หลานเขยฉันซื้อบ้านแล้วนะ
จ่ายเงินกู้ไปครึ่งเดียวเองนี่
จับกลุ่มเม้าท์อีกแล้วเหรอ
ไม่ขายของกันหรือไง
- ทานให้อร่อยนะคะ - ขอบใจจ้ะ
- ทานให้อร่อยนะคะ - นี่ ลูกสะใภ้
- คะ - ขอกิมจิไชเท้าเพิ่มหน่อย
โอเค กิมจิไชเท้า
หายไปไหนกันเนี่ย
นายชอบซารังหลานฉันตรงไหน
ชอบทุกตรงครับ
ไม่มีตรงไหนที่ไม่ชอบเลยครับ
รู้ไหมว่าซารังอยู่ที่นี่จนอายุเท่าไร
คุณซารังเคยอยู่ที่นี่ด้วยเหรอครับ
อยู่ตั้งแต่อายุเท่าไรเหรอครับ
ฉันเป็นคนถามนะ
นายแค่ตอบก็พอ
ครับ
เมนูที่ซารังชอบที่สุดคืออะไร
ไม่ชอบปลาดิบครับ
ฉันถามเมนูที่ไม่ชอบตอนไหน
ถามว่าชอบเมนูอะไรที่สุดไง
ผมจะค่อยๆ เรียนรู้ไปครับ
ถ้าเป็นคนที่เราชอบ
เราต้องรู้ก่อนสิว่าเขาใช้ชีวิตมายังไง
แล้วก็เป็นคนแบบไหน
นี่ไม่รู้อะไรสักอย่าง
สักแต่พูดว่าชอบเขา
ในฐานะคู่ของซารัง นายตุ้บนะ ตุ้บ
ลุก
(ธนาคารยังกิล)
- สวัสดีค่ะ คุณยาย - อือ
นี่คงเป็นคนที่ตามจีบซารังล่ะสิ
ผู้ท้าชิงว่าที่หลานเขย
ครับ ผมเองครับ
คุณยายของเราไม่ธรรมดานะคะ
คุณเจอของจริงแล้ว
คุณยายมาทำอะไรเอ่ย
เปิดบัญชีเงินฝากอีกเล่มเหรอ
เปิดบัญชีเงินออมซื้อบ้านให้ที
เงินออมซื้อบ้านเหรอ ทำไมล่ะ
คุณยายก็มีบ้านอยู่แล้วนี่
ไม่ใช่ของฉันหรอก เปิดให้เขาน่ะ
อันนี้สำหรับเดือนแรก
หลังจากนี้ไป นายต้องจ่ายเองนะ
ดูแลหลานเขยดีตั้งแต่ตอนนี้เลยเหรอ
คุณยายของเราน่ารักจัง
หลานเขยอะไรล่ะ
บอกว่าเป็นผู้ท้าชิงไง
ไม่เคยมาธนาคารหรือไง
เอาบัตรประชาชนมา
อ้อครับ
นี่ครับ
รอสักครู่นะคะ ฉันจะไปถ่ายสำเนามา
ขอบคุณครับ คุณย่า
ผมจะขยันเก็บออมนะครับ
ไม่มีบ้านก็ไม่เป็นไรหรอก
ขยันหาเงินแล้วเก็บออมไปกับซารังก็ได้
อย่าหงอเพราะเรื่องแค่นั้น
ตั้งใจทำงาน
แล้วใช้ชีวิตให้เต็มที่ เข้าใจไหม
งั้นแปลว่าในที่สุดก็ยอมรับผมแล้วเหรอครับ
เอาอะไรฟังเนี่ย
ฉันบอกว่านายตุ้บไง ตุ้บ
สอบตก
โห อะไรกันเนี่ย
นี่งานเลี้ยงหรืออะไร
ฉันแค่เตรียมมาแบบลวกๆ เหมือนอย่างที่กินปกตินั่นแหละ
กินเถอะ
ขอบคุณนะครับ
กับข้าวฝีมือคุณย่านี่ที่หนึ่งจริงๆ
- เพราะงั้นคุณย่าห้ามป่วยนะ - อือ
นี่ กินนี่ก่อนสิ
ฉันขอซื้อส่วนที่ดีที่สุดมาเลย
แต่ไม่รู้ว่าจะนุ่มฉ่ำหรือเปล่านะ
- ผมกินเลยนะครับ - อือ
นี่ แกกินนี่ด้วยสิ
อร่อยครับ
- งั้นเหรอ - ครับ
- คุณย่าก็ทานด้วยสิครับ - อือ ได้
อร่อยมากเลย
ทานเลยครับ คุณย่า
ได้
ท่านก็เลยบอกว่าผมเป็นผู้ท้าชิง ว่าที่หลานเขยเบอร์หนึ่ง
เพราะงั้นก็เลยทำกับข้าวให้กินเหรอ
อะไรกันเนี่ย
จะว่าไป
เมนูที่คุณชอบที่สุดคืออะไร
เปาะเปี๊ยะสดเวียดนามมั้งคะ
แค่นั้นเหรอ
แค่นั้นอะไรกันคะ เปาะเปี๊ยะสดเวียดนามอร่อยจะตายไป
- ผอ.ล่ะคะ - ผมเลือกเปาะเปี๊ยะสดเวียดนามด้วยคน
- อะไรเนี่ย - ไม่ไง
ก็มันเป็นสิ่งที่คนที่ผมชอบ
ชอบที่สุดไง
คราวหลังไปกินด้วยกันนะ
ได้ค่ะ
เราเดินต่ออีกรอบดีไหม
ฉันว่าเราเดินมาสิบรอบแล้วนะคะ
งั้นก็…
เดินให้ครบ 20 รอบแล้วกัน
อนุญาตก็ได้
ไปค่ะ
ซารัง
ไปไหนมาเหรอ
อะไรน่ะ
อ้าว หัวหน้าโน
หัวหน้าโนเหรอ
จริงด้วยแฮะ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
ฉันกะว่าคืนนี้จะดื่มให้ตายไปเลย
เวลานี้นางอยู่ด้วยสติสัมปชัญญะไม่ได้หรอก
ทำไมล่ะครับ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
รู้จักทริปจูงใจใช่ไหมคะ
เราทำงานเอาเป็นเอาตายทั้งเดือน จนทะลุเป้ามาได้
แต่โดนส่งไปบาหลีวันเดียวกลับค่ะ
ไปบาหลีวันเดียวกลับเหรอ
อือ
เพิ่งกลับมาเมื่อกี้เลย
นี่
ผมเสียทรงหมดเลยเนี่ย
โอ๊ย ให้ตาย
ขอโทษค่ะ
ลองดูก่อนนะคะ
บาหลีก็ไม่ได้พิเศษอะไรหรอก
เนี่ย ทะเลก็มี ต้นมะพร้าวก็มี ที่นี่แหละบาหลีเลย
(บาหลีแบบใด)
สรุปคือเราอดไปใช่ไหมคะ
ใช่
รอบนี้เอาอันนี้ไปปลอบใจก่อน
ครั้งหน้าเราค่อยไปประเทศไทยกัน
ไหนว่าถ้าทำยอดถึง 30 เปอร์เซ็นต์ แล้วจะให้เราไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไงคะ
เราทุกคนตั้งหน้าตั้งตาทำแต่งาน ไม่ได้พัก ไม่ได้เข้าห้องน้ำเลยนะคะ
ก็นั่นแหละ
เอาเป็นว่าคราวหน้า ฉันจะพาไปทริปประเทศไทยให้ได้
เราดันยอดขายให้สูงขึ้นอีกนิดเถอะ
หัวหน้า
อุตส่าห์ได้มาที่ดีๆ ทั้งที
อย่าขัดอารมณ์จะได้ไหม คุยแต่เรื่องที่ดีต่อใจเถอะ
ฉันเคยไปบาหลีมาแล้ว ที่นี่คือเหมือนเปี๊ยบเลยนะ
บินไปบินมาก็เสียเวลาเปล่า
เอ้า
ขอเอฟเฟกต์
ใช้ได้ไหม
- ได้ค่ะ - ยิ้มต่อเลย
เลิศ ปังมากค่ะ
- นึกว่าอีฮโยรี - ฉันน่ะเหรอ
ยอดแย่ชะมัด
ชั่วร้ายยืนหนึ่งเว่อร์
มีคนเหมือนหัวหน้าฉันอีกคนแล้วแฮะ
ของคุณพยองฮวาเรื่องอะไรครับ
เห็นว่าจะช่วยดันนางเป็นหัวหน้า ถ้าเพิ่มยอดขายได้
แล้วพอนางพลิกทีมที่โหล่ กลายเป็นที่หนึ่งได้
ยัยนั่นก็เงียบสนิท แล้วดันเด็กตัวเองเลื่อนขั้นเฉย
เป็นรุ่นน้องคนโปรดน่ะ
ถ้ารู้งั้น นางจะทำงานเลือดตาแทบกระเด็น จนเอวเคล็ดไปทำไมล่ะคะ
ยอดขายสินค้าบนเครื่องสำคัญ ต่อการเป็นหัวหน้าขนาดนั้นเลยเหรอครับ
สินค้าปลอดภาษีบนเครื่อง ทำกำไรได้มหาศาลน่ะค่ะ
บริษัทก็กดดันเราขั้นสุด
ถ้าทีมไหนทำยอดแต่ละเดือนไม่ถึงเป้า
การประเมินผลการปฏิบัติงานก็ต่ำไปด้วยค่ะ
แล้วถ้าขายได้เยอะ จะมีค่าจูงใจให้ไหมครับ
ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ
ถ้าทำได้ดีก็เสมอตัว
ถ้าทำได้ไม่ดีก็โดนเพ่งเล็ง
คิงกรุ๊ปก็เหมือนกันหมดค่ะ
ขนาดยัยซารัง ได้เป็นพนักงานฝีมือดีสองปีซ้อน
ยังได้มาแค่เข็มกลัดหน้ายิ้มอันเดียวเลย
เดี๋ยวนะ
คุณได้รับเลือก เป็นพนักงานฝีมือดีสองปีซ้อน
แต่ได้แค่เข็มกลัดอันเดียวเหรอครับ
ฉันได้เป็นสองปีซ้อน เลยได้มาสองอันค่ะ
ฉันก็ไม่ได้คาดหวังอยู่แล้ว ฉันโอเคค่ะ
เอาอะไรมาโอเค แกก็พูดว่าโอเคกับทุกอย่างตลอดแหละ
ไม่โอเคแล้วจะทำอะไรได้
พนักงานแสนดีได้เข็มกลัดอันเดียว
คุณดาอึลทำยอดถึงเป้า
แต่ก็ไม่ได้ไปทริปจูงใจตามที่สัญญาไว้
ส่วนคุณพยองฮวา ได้รับคำสัญญาว่า จะได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าถ้าทำยอดได้ที่หนึ่ง
แต่ดันเลื่อนขั้นให้คนอื่นแทน
ฉันผิดเองแหละค่ะที่เชื่อ
ทำไมมัน…
บริษัทควรจะให้รางวัล คุ้มค่ากับที่พนักงานตั้งใจทำงานสิ
แถมเจ้านายก็ไม่รักษาคำพูดอีก
หนักกว่านั้น เจ้านายไม่รักษาสัญญา ที่เคยให้ไว้เอง แบบนี้มันได้เหรอครับ
ได้สิคะ
เบื้องบนเขามองไปแต่ข้างบน
ไม่มาสนใจคนข้างล่างแบบเราหรอกค่ะ
ถ้างานดี ก็เป็นความดีความชอบเขา ถ้าแย่ ก็เป็นความผิดเรา
มันจะเป็นความผิดคุณดาอึลได้ไง
ทั้งสามคนไม่ได้ผิดอะไรทั้งนั้น
นี่มันความผิดบริษัทครับ
ความผิดเจ้านายที่ไม่รักษาสัญญาด้วย
เรื่องนี้ปล่อยผ่านไปไม่ได้เด็ดขาด
ผมจะรับผิดชอบและทำให้มันถูกต้อง ไม่ว่าด้วยวิธีไหนก็ตามครับ
- เดี๋ยวสิ - ระดับหัวหน้าแผนกอย่างคุณ
ไม่น่าจะทำอะไรได้
นั่นสิ
ถ้าระดับหัวหน้าฝ่ายก็ว่าไปอย่าง
หัวหน้าฝ่ายยังยากเลยมั้ง
ต้องระดับผอ.เลย
นี่ แกไม่ได้ฟังที่ซารังเล่าเหรอ
อีตาผอ.นั่นตัวแสบตัวพ่อเลยนี่
หมอนั่นมาทำงานเอาสนุก
เขาจะมาสนใจคนต่ำต้อยอย่างเราเหรอ
จริงไหม ซารัง
ไม่จริง
ไม่ใช่นะ ตอนนี้เขาไม่ใช่ตัวแสบแล้ว
เขาคือคนดีโดยเนื้อแท้เลย
นี่ แกตื่นก่อน
เขาว่าต้นน้ำต้องใส ปลายน้ำถึงจะใส
ถ้าผอ.เป็นคนดีจริง บริษัทเราจะอยู่ในสภาพนี้ไหม
จริงไหมคะ หัวหน้าโน
ผมว่าเขาก็ดีอยู่นะ
คนอย่างหัวหน้าโนนี่สิควรจะไปเป็นผอ.
จริง
มา ขอให้หัวหน้าแผนกโนของเรา ได้เป็นผู้อำนวยการ
ไม่สำคัญหรอกว่าใครจะเป็น
ในเมื่อพวกคุณขยันทำงานกันขนาดนี้
บริษัทก็ควรจะดูแลพวกคุณดีด้วยนะครับ
ฉันไม่หวังให้มาดูแลดีด้วยซ้ำค่ะ
แค่ตอบแทนเราอย่างเหมาะสม ให้เท่ากับที่เราทำงานให้ก็พอค่ะ
ทำไมเราต้องมาหวัง สิ่งที่มันควรจะเป็นอยู่แล้วด้วยล่ะ
อะไรที่สมควรมันก็สมควรอยู่แล้วนี่
ไงก็เถอะ วันนี้ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากครับ
มีทั้งเบอร์หนึ่งของการบิน เบอร์หนึ่งของการจำหน่าย
และเบอร์หนึ่งของโรงแรม
ผมได้อยู่กับสุดยอดพนักงาน ของคิงกรุ๊ปเลยนี่ครับ
นี่สิ
หัวหน้าโนควรจะไปเป็นผอ.ซะ
ถ้าคุณลงสมัคร ฉันให้หนึ่งเสียงค่ะ
นี่คือหัวหน้าโน
- นี่คือหัวหน้าโน - นี่คือหัวหน้าโน
ทุกคนส่งแรงใจให้ผมซะขนาดนี้ ผมอยู่เฉยไม่ได้หรอกครับ
วันนี้ทุกคนอยากกินอะไร สั่งมาให้หมดเลยครับ
ในฐานะตัวแทนของบริษัท…
ในฐานะหัวหน้าแผนกโน
ผมเลี้ยงเองครับ
จัดเลย
จัดมา
หัวหน้าโน
"คังดาอึล โอพยองฮวา
ชอนซารัง"
คุณซารังผู้แสนดีน่ะนะ
นี่มันอะไรครับ
เบอร์หนึ่งการจำหน่าย เบอร์หนึ่งการบิน เบอร์หนึ่งการโรงแรม
นี่คือสุดยอดพนักงานของคิงกรุ๊ป
เตรียมทริปเที่ยวเมืองนอกให้ เป็นค่าจูงใจซะ
ส่วนพนักงานที่เหลือก็ค่อยส่งไปตามลำดับ
ทำไมผอ.ใส่ใจแม้กระทั่งทริปจูงใจ ของพนักงานเลยล่ะครับ
บริษัทควรจะตอบแทน เท่ากับที่พวกเขาขยันทำงานสิ
มันสมควรอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
บริษัทที่ทำขนาดนั้นมันมีที่ไหนล่ะครับ
มีที่นี่เนอะ
- ต้องให้คุณกรรมการอนุมัติใช่ไหมครับ - ไม่
จากนี้ ฉันจะตัดสินใจเรื่องของโรงแรมเอง
มีทั้งพนักงานจากการจำหน่ายกับการบิน มันก็เกี่ยวข้องกับกรุ๊ปสิครับ
- จะไม่เป็นไรเหรอครับ - ดำเนินการตามนี้
ฉันจะรับผิดชอบเอง
นี่คือสุดยอดพนักงานของเรา
เตรียมทริประดับพรีเมียม หรูหราอลังการขั้นสุดไว้
(คิงกรุ๊ป)
ฉันเหรอคะ
"ทริปที่ดีเยี่ยม" เหรอ
(เราขอตอบแทนด้วยทริปที่ดีเยี่ยม)
อะไรเนี่ย
"ขอขอบคุณความทุ่มเท และความพยายามของพนักงานโอพยองฮวา"
"เราขอตอบแทนด้วยทริปที่ดีเยี่ยม"
ยินดีด้วยนะครับ
พนักงานดีเด่นของกรุ๊ปจะถูกส่งไปทริปจูงใจ
ยินดีด้วยนะ
(โรงแรมคิง)
ขอบคุณครับ
จะออกเดินทางพรุ่งนี้แล้ว ทุกอย่างพร้อมหรือยัง
แน่นอนครับ
พวกเขาจะได้สัมผัสกับทริปที่ดีเลิศที่สุดครับ
งานนี้มีตะลึงแน่ครับ
ขึ้นมาสิครับ
อะไรเนี่ย อยู่ดีๆ ก็ทำอะไรที่ไม่เคยทำ
ไม่จริงนะ ผมก็ทำแบบนี้ตลอดนะ
เพราะผมเป็นสุดยอดเลขาเบอร์หนึ่ง ของคิงกรุ๊ป รู้ใช่ไหมครับ
- ป่วยเหรอ - เปล่าครับ สบายดีสุดๆ
จะขับไปส่งอย่างปลอดภัยครับ
(อาคารผู้โดยสาร 1)
ตื่นเต้นไม่ไหว
- มีความสุขจัง - นี่
ตายแล้ว หัวหน้าโน
มาแล้วเหรอครับ
ต้องขอบคุณคุณเลยนะคะ
ผมไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย
เราได้ไปทริปนี้ เพราะหัวหน้าโนช่วยคุยกับเบื้องบนให้นี่คะ
ความดีต้องคุ้มครองคุณแน่ค่ะ
ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ
สำหรับทริปนี้ ทุกคนไม่ต้องคิดอะไรมากทั้งนั้น
ขอให้สนุก ตื่นตาตื่นใจ
และทำตัวตามสบาย
พักผ่อนให้เต็มที่ไปเลยครับ
- ค่ะ - ค่ะ
ไปกันครับ
มีความสุขจัง
เราจะกินอะไรกันก่อนดี
คำถามนี้ดี
ผู้…
อำนวยการ
เงียบปาก
- ใครน่ะ - คนรู้จักเหรอ
นายมาที่นี่ทำไม
ก็นี่มันทริปสำหรับ พนักงานเบอร์หนึ่งของคิงกรุ๊ป
และผมก็เป็นเลขาเบอร์หนึ่ง
ฉันเข้าใจที่นายจะสื่อนะ ไว้เดี๋ยวฉันส่งไปคราวหลัง รีบกลับบ้าน…
เหลวไหลแล้ว ผมต้องอยู่รับใช้ผอ.สิครับ
รับชงรับใช้อะไร
- ไปซะไป - ใครเหรอคะ
- สวัสดี คุณซารัง - สวัสดีค่ะ
- เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้มาเจอ - คนที่ทำงานในโรงแรมน่ะ
คนที่เคยเห็นแค่ในเอกสาร
ขอแนะนำตัวครับ ผม…
คนนี้
คือผู้ที่เตรียมทริปจูงใจครั้งนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบ
หัวหน้าฝ่ายยูซังชิกครับ
ฮะ
ขอแนะนำอีกครั้งครับ
คนนี้คือหัวหน้าฝ่ายยูซังชิก
และผม
หัวหน้าแผนกโนครับ
ขอบคุณนะคะ หัวหน้าฝ่าย
หัวหน้าฝ่าย ขอบคุณนะคะ
หัวหน้าฝ่ายยูซังชิก
ขอบคุณนะคะ
หัวหน้าฝ่ายครับ
เดี๋ยวผมจะคอยแนะนำทริปนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบเอง
- เพราะงั้นกลับไป… - หลีกหน่อยได้ไหม หัวหน้าแผนกโน
- ฮะ - "ฮะ"
- ครับ - ใช่ไง "ครับ"
ฉันเป็นหัวหน้าฝ่าย ส่วนนายแค่หัวหน้าแผนกไง
เพราะงั้นไปให้พ้นหน่อยได้ไหม
ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการอีกครั้งครับ
ผมคือหัวหน้าฝ่ายที่รับผิดชอบทริปนี้
โน เอ้ย ยูซังชิกครับ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
คอนเซปต์ของทริปนี้ก็คือ "ลุยเลย" ครับ
ตอนกินก็ ลุยเลยๆ
ตอนเล่นก็ ลุยเลยๆ
- พร้อมกัน - ลุยเลยๆ
พลังล้นมาก
แต่ทำไมหัวหน้าแผนกโนของเรา รูดซิปปากสนิทเลยล่ะ
คิดซะว่าผมไม่อยู่แล้วกันครับ
ความกลมเกลียวคือหัวใจของทริปนี้นะ
ไม่อนุญาตให้ทำอะไรส่วนตัวเด็ดขาด
เรามาตะโกนพร้อมกัน แล้วออกเดินทางกันเลยนะครับ
- ตอนกินก็… - ลุยเลยๆ
- ตอนเล่นก็… - ลุยเลยๆ
- พร้อมกัน เอ้า ลุยๆ - ลุยเลยๆ
โอเค ไปกันเลย
ทำไมไม่ไปล่ะคะ
ไอ้หัวหน้าโนนั่น เดี๋ยวโดนดีแน่
ไหนว่าเขาคือหัวหน้าฝ่ายยูไงคะ
เขาคึกก็ออกจะดีนี่คะ เราไปกันเถอะ
หัวหน้าแผนกโน
- มาเร็วๆ - มาเร็วๆ
ครับ ไปครับ
ไปแล้ว
หัวหน้าแผนกโน ไปกันค่ะ
หัวหน้าแผนกโน ไปกันเลย
(คิง เดอะ แลนด์)
ลุยเลย
- ลุยเลย - ลุยเลย
ขอประกาศกำหนดการของวันนี้นะครับ
แล้วเวลาอิสระล่ะ
เรามากันเป็นกลุ่มนะ จะมีได้ไงล่ะ
- เราออกไปจากที่นี่กัน - ตอนนี้เหรอคะ
ตอนนี้แหละ
ออกทริปเหรอ
มีอะไรในคิงกรุ๊ปที่ฉันไม่รู้ด้วยเหรอคะ
ฉันชักจะโลภขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
ฉันมีความสุขมากจนไม่รู้ว่า มีสิทธิ์ที่จะมีความสุขขนาดนี้เลยไหม
ก็เลยหวังว่าจะมีความสุขแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ
ผมจะทำให้คุณมีความสุขในทุกๆ วันเลย
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์