KING THE LAND
Nakatakas din ako sa wakas.
Magdamagan tayong magpa-party, kaya 'wag mo akong pipigilan.
Walang matutulog, ha?
Excited ka masyado.
Ang saya mo, a. Di mo ba nami-miss si Cho-rong?
Kailangan din niya ng oras para sa sarili niya.
- Ano'ng problema mo? - "Ano'ng problema mo?"
- Excuse me.
- Ano po 'yon? - Ano po 'yon?
Epekto 'yan ng sobrang pagtatrabaho.
Hindi kayong dalawa. Umupo na kayo.
Patawa kayo.
Nakuha ko na rin.
Nasagot ko na ang misteryo.
Anong misteryo?
Hindi sinabi ni Mr. Gu na head manager siya
kasi baka mailang ang iba sa kaniya.
Pero bakit niya ako tinawag na department manager,
at hindi senior manager o manager lang?
Oo nga, 'no.
Dahil department manager na ako
sa puso ni Mr. Gu.
Gusto niyang gamitin ko ang pagkakataong 'to para magsanay
bilang department manager.
Sa tingin ko, hindi 'yon ang ibig sabihin n'on.
Hindi, 'yon na 'yon.
- Sa tingin mo? - Oo!
Sa tingin ko, hindi, e.
- Mr. Yoo? - Bakit?
Nagkapalit po yata tayo ng tiket.
Dapat sa business class kayo.
Talaga? Ako?
Opo. Dapat talaga sa business class kayo umupo.
Mr. No, naturuan ka nang maayos.
Natutuwa ako na pinalaki kitang may konsiderasyon sa nakatataas sa 'yo.
Palakpakan natin siya.
Mabuti pang umalis na kayo bago pa magbago ang isip ko.
Salamat, sir.
'Wag na 'wag kang magbabago.
Wow, business class? Maupo ka na.
Lilipat na ako sa business class.
Business, man.
Nandito na ako.
Ano'ng nangyayari?
Ano pa ba? E di, lumipat ako sa tamang upuan ko.
Laging nasa tabi mo ang upuan ko, di ba?
Tama, dito nga.
Komportable ka ba?
Oo naman.
Komportable ako.
Teka.
Bakit hindi gumagana 'to? Sira ba?
Hindi, hanggang ganiyan lang talaga siya.
- Bumaba na. - Ayaw bumaba nang todo.
Sandali lang, Mr. No.
Bakit?
Nang-iinis ka ba?
Ano?
Ito.
Kapag ipinagpatuloy mo 'yan, sisipain ko ang upuan mo.
Mag-iingat ako.
Sana di ka na lang nakipagpalit ng upuan para komportable ka.
Mas gusto kong makatabi ka.
Natuwa ka ba?
O ako lang ba?
Hindi.
Ako rin.
Ayos 'to.
Hello!
TODO NA 'TO!
(ANG GANDA MO)
Nandito na tayo.
Sundan n'yo 'ko.
Hello.
Ang ganda rito.
Hindi ako makapaniwala.
- Grabe. - Ingat lang.
Dahan-dahan sa pag-akyat.
Ano 'to?
- Ang ganda. - Ano 'to?
Grabe.
Hindi pa tayo tapos.
Sumunod kayo.
- Talaga? - Mayroon pa.
Mag-picture tayo.
- Isa, dalawa, tatlo. - Ta-da!
- Sumama ka. - Ang ganda n'yong dalawa.
- Isa, dalawa, tatlo. - Isa, dalawa, tatlo.
Medyo maliit ang pool.
Maliit pa 'to? Ang ganda kaya.
Oo nga. Bakit hindi ka pa makuntento?
Mr. Yoo, napakaganda ng lugar na 'to!
Mr. Yoo, salamat po.
Wala 'yon. Maliit na bagay.
Umakyat tayo. Mas maganda ro'n.
- Ano? - May isang palapag pa?
- Tara! - Tara!
- May ikalawang palapag! - Tara!
Ano'ng nasa ikalawang palapag?
Bilisan mo!
May isa pang palapag!
- No Sang-sik. - Ano'ng nandoon?
Ay, grabe.
Nandito ang mga kuwarto. Nasa kanan ang inyo.
Sa kanan?
- Oo. - Ito na 'yon?
- Ito ba? - Ito ang kuwarto natin.
- Ano'ng hitsura niya? - Ito ba?
Three, two, one.
Ayun na nga. Nagsisigawan na.
Ang taas!
Saan ang kuwarto ko?
Dito po tayo, Mr. No.
Ikaw na…
Ano 'to?
Bakit dalawang kuwarto lang ang kinuha mo para sa ating lahat?
Sapat na ang dalawa.
Tig-isa ang mga lalaki at babae.
- Saan ka matutulog? - Ako?
Siyempre…
dito.
Sinasabi mo bang
magtatabi tayong dalawa
sa pangit na kamang 'to?
Ang ganda kaya ng lugar na 'to.
Grabe, ang lambot.
Tabihan mo ako.
Sira-ulo ka.
Maghahanap tayo ng ibang lugar.
Hindi puwede. Nakapagbayad na ako.
Limang kuwarto para sa limang tao.
Dapat alam mo 'yan.
At lilinawin ko lang.
Hindi tayo magtatabi sa iisang kama.
Mag-book ka ng bagong hotel o mag-empake ka na pabalik sa Korea.
Nakuha mo?
Mr. Yoo!
Tandaan mo.
Ako ang head manager.
Okay?
Opo, sir.
TODO NA 'TO!
- Tulong! - 'Wag mong gawin 'yan.
Tumigil ka.
Mr. Yoo!
- Ang ganda rito. - Salamat.
Paano ka nakahanap ng ganito kagandang lugar?
Magaling kang pumili.
Nagustuhan namin. Ito ang pinakamaganda sa lahat!
Oo nga, e.
Kaso may problema tayo.
Ano'ng problema?
Ang problema, e…
Ano kasi…
Gusto nilang lahat dito.
Anong problema ang sinasabi mo?
- Hindi na tayo aalis? - Hindi na.
- Talaga? - Oo.
Hindi, ayos na pala.
Tumigil na 'yong maingay.
Tumalon na kayong dalawa rito!
Ang lamig-lamig dito!
Gano'n ba? Okay.
- Hubarin ko lang ito. - Ayos lang ako.
Halika na. Maglaro tayo.
Kayo na lang. Mamaya na ako.
Anong mamaya?
Ang guwapo mo riyan.
EPISODE 10
Nag-enjoy ba kayo sa pool?
- Oo! - Oo!
Mabuti naman.
Ito ang schedule sa araw na 'to.
Tumakas tayo mamaya.
Pupunta tayo sa pinakasikat na night market dito sa Bangkok.
Pero grupo tayong pumunta rito. Ayos lang kaya 'yon?
Siyempre naman.
Puwede nating gawin ang kahit anong gusto natin.
Saan tayo pupunta?
Malalaman mo mamaya.
Mr. No?
May sinasabi si Mr. Yoo. Mamaya ka na mag-cellphone.
Ituloy mo, Mr. Yoo.
Dapat maging maingat tayo, kaya may hinanda ako para sa lahat.
Ano'ng hinanda ko?
Group tour T-shirts!
Ang galing naman.
Pero iba-iba tayo ng gusto.
Hindi natin kailangan ng--
Salamat, Mr. Yoo.
Isusuot namin 'yan.
Heto.
Magbihis na tayo tapos magkita tayo rito matapos ang kalahating oras.
- Sige. - Sige.
Mr. No.
Tara.
Saan tayo pupunta?
Mamaya ko sasabihin.
Magbihis ka na.
Ang gandang tingnan!
Ms. Gang, ano nga ulit ang tema ng bakasyon natin?
Todo na 'to!
Mismo! Todo na 'to!
Itodo na natin ang teamwork!
Itodo na natin para sa kompanya!
Todo na 'to.
Gaya ng sinabi ko, hindi puwedeng gawing "Natotodo".
Maguguluhan 'yong makakakita.
Nakakatawa 'yon.
Nakuha ba? Natotodo?
Kaya dapat "Todo na 'to."
- Okay? - Oo!
Sisimulan ni Ms. Gang ang chant, at sabay-sabay tayong sisigaw.
- Todo. - Na 'to.
- Tara na! - Tara na!
Todo na 'to!
- Todo na 'to! - Todo na 'to!
Bakit tayo kakain ng Vietnamese noodles,
e nasa Thailand tayo?
Kumakain nga tayo ng Chinese food sa Korea, e.
Baka may iba pang reataurant na may masarap na Thai noodles.
May kinakainan ako palagi rito kapag dito ang flight ko.
Bakit di tayo pumunta ro'n?
Oo nga, maraming alam dito si Pyeong-hwa.
Doon na lang tayo.
Hindi, mas masarap dito.
Tingnan n'yo.
PABORITO NG LAHAT 2022
Magtiwala kayo sa 'kin.
Bihasa ako rito sa Thailand.
Pasok na kayo.
Tayo ay…
- Iisa. - Iisa.
Ang lamya naman n'on.
Tayo ay…
- Iisa! - Iisa!
Nakakabuwisit siya.
Puro noodles lang ang mayroon sila.
Oo. Noodle restaurant 'to, e.
Hindi mahilig sa noodles si Da-eul.
Ano'ng sinasabi mo? Mahilig kaya ako.
Talaga? Kailan pa?
Pagdating pa lang natin dito, natatakam na ako sa noodles.
Mukhang nagkakasundo kami ni Ms. Gang.
Pag nandito ka sa Bangkok, dapat matikman mo ang sticky noodles.
Ano 'yon?
Noodles siya…
na ubod nang lagkit.
A, kasi nga malagkit.
Masarap lahat 'to,
pero 'yong number one ang pinakamasarap.
- Gusto ko n'on. - Okay.
- Ako rin. - Okay.
Ako rin.
Ano'ng sa 'yo, Mr. No?
Mainit, e. Tapos kakain pa tayo ng mainit na noodles?
Beer na lang ang sa 'kin.
Sige. Excuse me po.
Paorder ng limang number one.
Hindi nga ako kakain.
Dalawa ang kakainin ko.
Nakakapag-Thai ka rin?
Oo.
Todo na 'to!
- Todo na 'to! - Todo na 'to!
Grabe 'yon.
Ang sarap.
Ang sarap-sarap nito.
Mas masarap pa 'to sa kinakainan ko.
Sayang naman.
Swak sana 'to sa soju.
Hindi, masarap kainin 'to pag may hangover ka.
Grabe, ang sarap ng sabaw.
Sabi ko sa inyo, e.
Magtiwala lang kayo sa 'kin.
Mr. Yoo, ang galing mo talaga.
Masarap nga, pero noodles lang 'yan.
Mr. Gu…
Mr. No, tikman mo.
- Ayos lang ako. - Subukan mo lang.
- Hindi na. - Sige na.
Isang subo lang.
- Ayos lang ako. - Sige na, isa lang.
Sige na nga.
Ano 'yon?
- Bakit ang sarap nito? - Ano?
Sinubuan mo si Mr. No.
Talaga? Kailan?
Ngayon lang.
Hindi nga?
Ano raw? Hindi ko nakita.
- Di ba? - Oo.
- Masarap 'to. - Pinapatikim ko lang siya.
Ang sarap pala rito.
- Akin na 'yan. - Ha?
- Ang sarap nito. - Akin 'yan, e.
Excuse me! Isa pa nga po.
Ayos 'to.
Ano 'yon?
Ha?
- Wala naman, a. - Di bale na.
Kain lang.
- Sobrang sarap nito. - Oo nga.
Bagay na bagay siya sa beer.
- Masarap. - Okay din ang dumplings.
Wala na tayong oras.
Puntahan na natin ang pinakasikat na lugar sa Bangkok,
maraming mabibiling gamit at pagkain do'n.
- Isang food heaven. - Kakain na naman?
'Yon nga ang ipinunta ko rito, e.
Busog na ako. Di ko na kayang kumain.
Pag kumain pa ako, hindi na ako tao.
Sirang-sira na ang diyeta ko.
Ayoko na munang kumain.
'Wag n'yo akong alukin ng kahit ano.
Wala na tayong oras. Tara na.
Todo na 'to! Iisa tayo!
Bilisan n'yo. Kilos na.
Mr. No.
Bayaran mo na, tapos sumunod ka.
- Tara? - Sige.
Ano 'yan? Mukhang masarap!
Mr. Exclamation Point.
Do'n ka sa likod.
Wala akong kinalaman diyan.
Ano 'yon?
- Ang sarap n'on, o. - Ano 'yon?
Uy, pad thai.
Gusto n'yo ba?
Mr. Yoo! Bilhan mo naman kami.
- 'Yan? - Oo.
Mr. Yoo, gusto ko ng shrimp pad thai.
Mukhang masrap 'yan.
Uy, may ice cream!
TAIWANESE-STYLE PEANUT ICE CREAM
Kakain ka talaga ng Taiwanese ice cream sa Bangkok?
Suwerte na akong makakain ng peanut ice cream
habang nandito ako sa Bangkok.
Masasarap ang street food dito sa Thailand.
Masarap ba?
Sobra. Gusto mong tikman?
Ayos lang ako.
- Sige na. - Hindi na.
Hindi ba, sabi mo kanina busog na busog ka na.
Dinarayo ang Thailand dahil sa pagkain.
Hindi pa nga ako nagsisimula.
Sabi mo busog ka na.
- Maiimpatso ka niyan. - Dessert naman 'to.
- Saan ba napupunta 'yan? - Mr. No!
- Bumalik na siya? - Mr. No!
Humanap tayo ng mauupuan.
Ako?
Oo, ikaw.
Ano 'tong mga 'to?
Nasa Thailand tayo, kaya dapat matikman natin lahat.
Kakakain lang natin, e.
Paano natin mauubos 'to,
sir?
Marami naman tayo, e.
Kahit tikman lang natin bawat isa.
Ano kaya ang uunahin ko?
Unahin mong kumain bago ka mag-isip.
Tama?
Simulan na natin.
Salamat, Mr. Yoo.
- Mag-enjoy kayo. - Salamat.
Pero bago tayo kumain, mag-toast muna tayo.
Sige ba. Gusto ko 'yan.
Okay. Todo na 'to!
- Todo na 'to! - Todo na 'to!
Ms. Gang, ang husay mo talaga.
Naku naman.
- Salamat, sir. - Ang galing mo.
Ikaw rin, Mr. Yoo.
- Mr. Yoo. - Hindi mo yata abot 'to.
Salamat.
At Mr. No, ang galing mo rin.
Mr. Yoo.
- Cheers! - Cheers!
Gusto mo ba?
- Encore! - Encore!
Maayos ba ang lahat?
Maayos naman po, salamat sa inyo, Ms. Gu.
Siyanga po pala.
Namili raw kayo ng mahuhusay na empleyado mula sa bawat subsidiary
at pinagbakasyon sila, tama?
Bakasyon? Wala akong alam diyan.
Pumili si Mr. Gu Won ng mahuhusay mula sa King Hotel, King Air, at King Fashion
at sinama ang mga ito sa isang incentive trip.
- Mr. Choi. - Po?
Bakit wala akong kaalam-alam sa nagaganap sa King Group?
Lalo na ang tungkol sa insentibo?
Pasensiya na po, ma'am. Aalamin ko po.
Tulog ka na ba?
Hindi pa.
Puwede ba tayong magkita?
Ngayon?
Oo, ngayon.
Sige.
Bakit sobrang bigat mo?
Sa-rang.
May beer ba tayo sa bahay?
Sa bahay?
Oo.
Bakit gising ka pa?
May hinihintay ako, e.
Ako rin.
Lagot si Mr. No sa 'kin pag-uwi natin.
Bakit?
Marami siyang hinanda para sa bakasyong 'to.
'Yon nga ang problema, e. Masyadong marami.
"Todo na 'to"? Ang baduy kaya.
Ang sama rin ni Da-eul.
"Mr. Exclamation Point, do'n ka sa likod."
Tama na. Baka mapanaginipan ko pa 'yan.
Ngayon lang kami nakapagbakasyon simula kolehiyo
ng mga kaibigan ko.
Hindi pa ako nakakarating sa ibang bansa kasama sila,
maski ang gumala kasama si Lola.
Ano ba'ng pinagkakaabalahan ko sa buhay?
Nandito ka na.
At mas marami pa tayong pupuntahan.
Gagawin natin.
Masaya akong kasama ka rito.
Sa wakas, ramdam ko na ang bakasyon.
Akala ko nasa boot camp tayo, e.
Mas maganda bukas.
Sisiguruhin ko na araw-araw kang masaya.
Sobrang saya ko ngayon.
Sasamahan mo ba ako?
Halika na.
Na-miss kita.
Buong araw kaya tayong magkasama.
Puro batok mo lang ang nakita ko.
Hindi ang mukha mo.
Na-miss ko ang magandang mukhang ito.
Bakit sobrang bigat nito?
PYEONG-HWA, ANO'NG GAGAWIN MO NGAYONG GABI?
Ro-un.
May plano ka ba pagkatapos ng trabaho?
Gusto mong mag-dinner?
May plano na ako, e.
Gano'n ba?
May plano ka ngayong gabi?
Oo.
Ngayong gabi.
Anong tunog 'yon?
Magandang umaga!
Magandang umaga rin, Mr. Yoo.
Ito ang schedule sa araw na 'to.
Sisimulan natin ang araw sa paglilibot sa Wat Arun.
Kakain tayo sa piling mga restaurant.
at pupuntahan ang sikat sa Bangkok na ICONSIAM para mag-shopping.
At panghuli, magpa-party tayo sa isang ferry.
Malinaw ba?
Wala bang bakanteng oras,
sir?
Walang bakanteng oras sa group tour.
Wala.
Anong klaseng tour ang walang bakanteng oras?
Tama siya.
Ang higpit naman n'on.
Sumama kayo sa biyaheng 'to nang bukal sa loob n'yo.
Kaya kailangang sumunod kayo.
Di ba?
Maghanda na kayo. At kita tayo sa loob ng 30 minuto.
Sige, sir.
Kita-kits.
Todo na 'to!
- Astig 'yon, o. - Oo nga.
Pambihira.
Ang ganda niya sa personal.
Ito ang Wat Arun Temple.
Tara pasok tayo.
Ang ganda, 'no?
Kapag may nakita kayong monghe habang naglalakad tayo…
Mr. No.
Do'n ka sa likod.
Bakit? Ayos na ako rito.
Hindi tama ang pagkakasunod-sunod.
Kapag maglalaro tayo, itodo natin!
Kapag kakain tayo, itodo natin!
Tigilan mo na nga ang kakasabi niyan.
Hindi naman natin suot ang T-shirt, e.
Hindi man natin suot, pero paninindigan natin 'yon habambuhay.
Habambuhay kang exclamation point. Bumalik ka sa puwesto mo.
Mr. Exclamation Point.
Bakit wala ka sa puwesto mo?
Tara.
Kailangan ba talaga natin…
sundin ang pagkakasunod-sunod habang naglalakad tayo?
Mr. No, gaano ka na katagal nagtatrabaho?
Anim na taon?
Anim na buwan.
Hayaan mong payuhan kita bilang senior mo.
'Wag mong inisin si Mr. Yoo. Baka lalo niya tayong pahirapan.
Da-eul, akala ko ba magkakampi tayo?
Isang grupo tayo. Kung di kita kilala, wala akong pakialam sa 'yo.
Exclamation Point, sa likod ka.
Sali ako!
Halika.
- Tayong tatlo. - Pa-picture naman, o.
Sige ba. Tumingin kayo rito.
Isa, dalawa, tatlo.
Itodo n'yo.
Mr. No, gusto mo rin ba?
Sige.
Kukuhanan ko kayo.
Talaga?
- Halika. Sumama ka rito. - Hindi nga?
- Todo na 'to! - Todo na 'to!
Isa pa. Itodo n'yo.
- Todo na 'to! - Todo na 'to!
Todo na 'to!
- Todo na 'to! - Todo na 'to!
Todo na 'to!
- Todo na 'to! - Todo na 'to!
Hindi, mali. Dito tayo.
- Hindi, dito tayo. - Ano ba, Mr. Yoo.
- Kaunti pa. - Ayan.
Okay na 'to. Ang ganda.
Todo na 'to!
- Todo na 'to! - Todo na 'to!
Ito na ang pinakahihintay sa araw na 'to.
Magdi-dinner party tayo sa ferry boat!
Ang saya naman.
Matagal ko nang gustong subukan 'to kapag nandito ako.
Mr. Yoo, astig ka talaga!
Umalis tayo rito.
- Ngayon? - Maya-maya.
Posible ba 'yon?
Basta sumunod ka sa 'kin.
Pumasok na kayo.
Ngayon na.
Anak ng…
Ano'ng ginagawa mo rito?
Bakit mo ako tinatanong?
May gusto ka bang sabihin?
Buwisit.
Wala!
Este…
Ayan tuloy, pipila na naman tayo.
Sana nagsabi ka kaagad kung ayaw mong sumakay sa ferry.
Heto.
Magpalamig ka muna.
Salamat.
Masama pa rin ba ang loob mo?
Ang tanga ko. Ano ba'ng ginagawa ko?
Biglang sumingit sa 'tin si Mr. No. Ano ba'ng malay natin?
Panira talaga siya sa lahat.
Pero ang guwapo mo no'n.
Mr. No, nasaan ka?
Mr. No!
Nandiyan ka pala.
Tara na rito.
Ang ganda ng Thailand sa gabi, 'no?
Nakakakalma siya.
Maaliwalas at kalmado ang hitsura ng mga tao rito.
May salita sa Thai na ang tawag ay sabai.
Ibig sabihin niyan, imbis na magmadali ka sa buhay,
dapat hinay-hinay at kumalma ka lang.
Sabai.
'Yan siguro ang dahilan.
Sabai.
Ayos nga 'yan.
Pero kapag nag-sabai tayo sa benta natin, masisisante tayo.
Kapag nag-sabai kami sa flight, di matatapos ang trabaho sa tamang oras.
Ganiyan din sa hotel.
Hindi bagay ang konsepto sa 'tin, 'no?
Kung gano'n,
bakit hindi tayo magkaroon ng bakanteng oras bukas
habang nandito pa tayo sa Bangkok?
Bakanteng oras para sa lahat.
Sabai.
Bye-bye.
Itotodo natin hanggang sa huling araw ng bakasyon.
Kung gusto mong mag-relax,
umuwi ka na at gawin mong mag-isa.
Kung mayroon mang may gustong umuwi sa inyo,
puwede na kayong umalis at mag-relax.
Ang saya nito.
Sobrang saya nito.
Ro-un, ano'ng ginagawa mo rito?
Napadaan lang ako.
Hello.
- Ako si Lee Ro-un. - Sino siya?
- Tapos na ang trabaho ko, - Katrabaho niya.
kaya dumaan ako para makita si Pyeong-hwa.
Masaya akong makilala kayo.
Junior siya sa grupo ko.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Tinanong kita kanina kung ano'ng gagawin n'yo,
- at ang sabi mo kakain kayo rito. - Hindi 'yan ang ibig kong sabihin.
Mr. Yoo, puwede ba siyang sumali sa 'tin?
Teka, masyado siyang guwapo.
Baka malamangan niya ako.
Kailangan mo siyang makilala.
Siya si Yoo Sang-sik, ang department manager ng King Group Headquarters.
At siya si Manager No.
Cheon Sa-rang ng King Hotel.
At ako si Gang Da-eul ng Alanga.
Masaya akong makilala kayo. Ako si Lee Ro-un.
May bagong miyembro tayo ng Team Todo Na 'To.
Welcome. Maupo ka.
Excuse me.
Isang beer nga.
Mag-toast tayo para sa bago nating kasama.
Nga pala, Ro-un.
Kapag sinabi kong "Todo na 'to", ulitin mo lang.
- Okay. - Todo na 'to!
- Todo na 'to!
Ito ang sikat na ICONSIAM ng Bangkok.
Palakpakan.
Ito ang kanilang fountain.
Mag-picture tayo habang nasa likod ang ferry.
- Gusto ko 'yan. - Okay.
- Oo ba. - Picture na naman?
- Para may remembrance tayo. - Sige na. Lapit na.
- Kita na ba lahat? - Oo.
Pipindutin ko na. Isa, dalawa, tatlo.
Sabi ko na mangyayari 'yan, e!
Sabi ko na, e!
Nag-enjoy ako. Kailangan ko nang umalis.
Hindi ka puwedeng umalis.
Kasama ka na sa grupong ito.
Dumito ka muna.
Ayos lang ba?
Oo naman.
Hindi puwede.
May tinitirahan ang mga flight crew tuwing may layover sila.
'Wag kang mag-alala.
Si Mr. No na ang bahala riyan, di ba?
Oo naman.
Pero wala nang kuwarto.
Ano'ng ibig mong sabihin? Tig-isa ang mga babae at lalaki.
Dalawa ang kuwarto natin.
At king size ang kama sa kuwarto namin, kasya ang tatlo.
Hindi 'yon king, queen 'yon.
Sa sahig na lang ako matutulog.
Hindi, baka magkasakit ka pa.
Malaki 'yon. Kasya tayong tatlo.
Kung gano'n…
Sige, dito na muna ako.
Salamat, sir.
Kung gano'n, mag-toast tayo para ipagdiwang ang anim na miyembro.
Oo, mag-toast tayo.
Sige.
Todo na 'to!
- Todo na 'to! - Todo na 'to!
Sa totoo lang,
simula kolehiyo, ngayon lang ulit ako makakatulog nang may kasamang iba.
Matagal kong hinintay 'to.
Pag nagbabakasyon ka kasama ang mga kaibigan,
madalas sa mas maliit na kuwarto pa magkakasama ang mga lalaki.
Pero ayos lang 'yon.
- Di ba? - Tama.
Hindi ako komportable ngayon.
Matulog na tayo.
Sige lang, walang pumipigil sa 'yo.
Marami pa kaming pag-uusapan ni Ro-un.
Nakakatuwa.
E di, sa labas kayo mag-usap.
Pagod na 'ko.
E di, matulog ka.
Isipin mo na lang nag-iisa ka at kailangan mo nang matulog.
Makakatulog ka nang di oras.
Di ba?
- Oo. - Ano'ng kalokohan ang sinasabi mo?
Close kayo. Para kayong magkaibigan.
Magkaibigan?
Nasusuklam ako sa mga kagaya ni Mr. Yoo.
Masyado nang napamahal sa 'kin si Mr. No.
Wala kasi siyang mga kaibigan dahil sa ugali niya.
- Talaga? - Oo.
Kaya ako lang ang umiintindi sa kaniya
nang buong puso, di ba?
Papatayin ko na ang ilaw. Good night.
- 'Wag mong patayin. - Matulog na kayo.
Buksan mo ang ilaw.
Kinakausap kita, Mr. No.
Department manager ako, manager ka lang.
Buksan mo ito ngayon din.
Buong araw akong nagtitimpi sa 'yo.
Teka!
Masaya ka na?
Ta-da, Cho-rong!
Tingnan mo! Ang ganda, di ba?
Opo, ang ganda nga.
Ito pa.
Gusto mo ba 'to?
Ang cute po niyan.
Ako lang po ba ang binilhan n'yo? E, kayo?
Ha? Wala naman akong kailangan.
Hindi naman po kailangan.
Kung gusto n'yo, bilhin n'yo.
'Wag lang ako ang intindihin n'yo. Bumili rin kayo ng para sa inyo.
Mangako kayo.
Sige, pangako.
Mag-ingat po kayo sa mga sasakyan. At 'wag sumunod sa masasamang tao.
Dapat kasama n'yo palagi sina tita.
Okay, mag-iingat ako.
Good night, mahal ko.
- I love you. - I love you, too.
- Good night. - Good night!
Paano ka na kung wala si Cho-rong?
Hindi ako naiinggit dahil kasal ka na,
pero naiinggit ako dahil may anak kang tulad niya.
Ako rin.
Subukan n'yo rin kaya. Hindi sa lahat ng oras nakakatuwa sila.
Pero ang pagdating ni Cho-rong ang pinakamasayang nangyari sa buhay ko.
Kunin mo 'to.
Ano 'to?
Binili namin no'ng pauwi kanina.
Ha?
Ano naman 'to?
Kayo talaga.
Pinapaiyak n'yo naman ako.
Pinagsasabihan ka ni Cho-rong na alagaan mo ang sarili mo,
pero di ka nakikinig.
Ano pa nga ba? Siyempre aalagaan ka namin.
Maraming salamat.
- Ano 'yan? - Wala.
- Hoy.
- Hindi ako iiyak. - Naiiyak ka, 'no?
Aasarin ka namin habambuhay pag umiyak ka.
Hindi.
Hala siya.
Iba talaga kayong dalawa.
- Naku naman. - Sapat na kayo sa 'kin.
Salamat.
Ako rin. Sapat na kayong dalawa sa 'kin.
Hindi ka kasali.
May Ro-un ka na, e.
Na pumunta pa ng Thailand para lang makita ka.
Mali kayo ng iniisip.
"Dumaan ako para makita si Pyeong-hwa. Masaya akong makilala kayo."
"Sa sahig na lang ako matutulog."
'Wag kayong ganiyan.
Wala lang 'yon.
- "Sige, dito na muna ako. Salamat." - Tumigil nga kayo.
- Tama na 'yan. - Bakit?
- Hoy, tigilan n'yo ako! - "Pyeong-hwa--"
- Ano'ng nangyari? - Hala.
- Ayos ka lang ba? - Bakit?
- Pasensiya na. - "Pyeong-hwa."
"Ayos ka lang ba, Pyeong-hwa?"
"Ayos lang ako, Pyeong-hwa."
Sabi ko na nga ba sasabihin mo 'yan, e!
- Sabi na, e! - "Ayos lang ako, Pyeong-hwa."
Ang sweet!
"Ayos lang ako, Pyeong-hwa."
- Tama na! - "Pumunta ako dahil na-miss kita."
"Pyeong-hwa."
- "Pyeong-hwa." - Wala akong naririnig.
"Ayos lang sa 'kin na matulog sa sahig, makasama lang kita!"
Kumain ka muna bago ka umalis.
Salamat.
Mr. Yoo.
- Nasaan si Sa-rang? - Wala ba riyan?
Wala. Wala rin si Mr. No.
- Baka nandito. - Ano?
Mr. No!
Saan kayo pupunta?
Gusto naming makalaya.
Bye, mga kasama!
Hoy, Cheon Sa-rang!
Traydor ka!
Hintayin n'yo ako! Sasama rin ako!
- Ang ganda, 'no? - Oo.
Ang galing, a.
Koreano?
Oo.
Ang ganda n'yong tingnan.
Ikaw ang prinsipe at siya ang prinsesa.
Bagay kayo.
- Kukuhanan ko kayo. - 'Wag na.
Hindi, magpakuha tayo. Gusto ko.
Sige.
- Kailangan mong ngumiti, ha? - Oo ba.
At gumawa ng puso.
Gagawin ko rin 'yan.
Ngumiti ka.
Ayan.
Hello.
Anong lugar 'to?
Di ba nga sabi ko sa 'yo may pupuntahan tayo?
Ito na 'yon.
Ang ganda, parang painting.
Kung ganito ang makikita ko araw-araw, sobrang saya ko.
Gusto mo bang tumira dito?
Sa pangarap siguro.
E di, mangarap tayo.
Sana po magustuhan n'yo.
Gano'n ka ba kasaya?
Marami na akong nakaing Thai food, pero hindi gaya nito.
Ang gaganda at mukhang masasarap pa!
Ito muna ang tikman mo.
Ang sarap.
Masarap 'to. Tikman mo.
- Di ba? - Oo.
'Wag kang magmadali. Tikman mo pa 'yong iba.
Nabusog ka ba?
Oo, ang sarap ng kain ko.
At ang ganda rin ng tanawin sa gabi.
Mabuti naman at nagustuhan mo.
Mula pagkabata,
kailanman, hindi ako humiling ng kahit ano.
Natakot ako na baka mawala ang mga mahahalaga sa akin
dahil sa mga pangarap at hangarin ko.
Pero naghahangad pa rin ako.
Ang sarap sa pakiramdam na puwede pala akong maging ganito kasaya.
Sana ganito ako kasaya palagi.
Ayos lang naman ang maghangad.
Sa mga bagay na gusto mong gawin, makuha, o maging.
Puwede mong gustuhin lahat.
Nararapat 'yon sa 'yo.
Magkaiba kami ng nanay ng kapatid ko.
Naipanganak ako matapos ikasal ulit ang tatay ko sa nanay ko.
Bata pa lang ako no'ng nawala siya.
Biglaan lang.
Ni walang pasabi.
Humahagulhol ako habang hinahanap siya,
pero ang tanging nakita ko lang ay mga ngiti sa mukha ng tao.
Sa unang pagkakataon, natakot ako sa mga ngiti.
At sa buong buhay ko,
wala ni isang nagpakita sa 'kin ng tunay na emosyon.
Hanggang sa makilala ko si Cheon Sa-rang,
na tunay ang mga emosyon.
Hindi mo pa rin ba alam kung nasaan siya?
Wala ka bang balita sa kaniya?
Wala.
Sinusubukan ko siyang hanapin, pero wala akong napapala.
Para bang…
hindi siya nabuhay sa mundong ito.
Hindi ko alam kung inabandona ba niya ako, o may dahilan kung bakit siya umalis.
Di ko tuloy alam kung mami-miss ko siya o magagalit ako sa kaniya.
Sigurado akong nasa paligid lang siya.
Sabay natin siyang hanapin.
Hindi mo na kailangang gawin 'yan.
Nagtataka lang ako no'n. Hindi ko naman siya gustong makita.
Wala na rin akong pakialam.
Ang ganda ng tanawin sa gabi. Lumabas tayo.
Salamat dahil dumating ka sa buhay ko.
May hinanda ako.
Ta-da…
Hindi ito 'yon.
Pang-VIP po ito.
Hindi, sasakyan ang hiningi ko no'ng nagpa-reserve ako.
Opo, ito ang pang-VIP.
O. Paano na 'yan?
Pang-VIP daw, e.
Tama ka.
Tara na.
Tingnan mo 'yon.
Tumigil tayo saglit do'n.
Doon?
Ang ganda.
Pang-isang daang beses mo nang sinabi 'yan.
Pero maganda talaga.
Uy, kabilugan ng buwan! Humiling ka.
Tapos ka na?
Oo.
Ang ganda rito.
Ano'ng hiniling mo sa buwan?
Hiniling ko na sana ganito ako kasaya palagi.
Sapat na para sa 'yo 'to?
Sana hinigitan mo pa.
Ano ba'ng hiniling mo?
Ako? Wala.
Bakit naman?
Wala na akong hihilingin pa.
Dahil kasama na kita.
Kontento na 'ko.
Pero nagpasalamat ako dahil binigyan ako
ng isang katulad mo.
Salamat.
Mahal kita, Sa-rang.
Mahal din kita.
KING THE LAND
Hindi pa final ang guest list para sa ika-100 anibersaryo.
'Yon na 'yon. Kailangan ko na lang magpasiya.
Imbitahan mo ang mga tao sa listahang 'yan.
Responsibilidad ko 'to, kaya ako ang masusunod.
Masaya sigurong magpakabayani, 'no?
Ang sakit.
Hahayaan mo lang ba si Won?
Siyanga pala…
natanong mo na ba siya tungkol sa mama mo?
Siguradong may alam siya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Alfred Brian