KING THE LAND
Mahal kita, Sa-rang.
Mahal din kita.
Ayoko nang bumalik sa Korea.
Gusto kong dito na lang ako habang-buhay.
- Mahal ko ang Bangkok. - Masarap ba?
E, paano si Cho-rong?
Siguradong hinihintay ka na niya.
Oo nga pala, may anak ako. Muntik ko nang makalimutan.
Mama ni Cho-rong, ano ba'ng nangyayari sa 'yo?
Gumising ka na.
Sige.
Nakakalungkot umalis.
Parang panaginip lang ang lahat.
Puwede namang gawin natin 'to ulit.
Sa mas maganda pa na lugar sa susunod.
'Wag mong kakalimutan ang kasasabi mo lang.
Sige, hinding-hindi, ma'am.
Ano'ng silbi ng magkakasamang bumiyahe, e naghihiwa-hiwalay din naman?
Bakit ba nag-aksaya pa ako ng oras sa pagpaplano nito,
Mr. No?
Tama siya.
Sumobra ka na at sumama ang loob ni Mr. Yoo.
Ikaw na talaga.
Kaya…
naman,
naghanda ako ng panghuling regalo.
Ano 'yon?
Basta.
Ibig sabihin, wala talaga.
Tama ka.
Sige. Tara na.
Todo na 'to!
- Todo na 'to! - Todo na 'to!
Tayo ay…
- Iisa! - Iisa!
PALIPARAN NG SUVARNABHUMI
Dito tayo uupo?
Naka-business class tayong lahat. Parang di totoo.
Siyempre naman.
Ang VIP employees ng King Group,
nararapat lang maupo sa VIP.
- Nagustuhan mo ba? - Oo.
Gustong-gusto ko.
Baka mauntog ka.
Lagi ko lang pinagsisilbihan ang mga pasahero na nakaupo rito.
Di ko naisip na makakaupo rin pala ako rito.
Tama ako, di ba? Ano 'tong mga ito?
Napakaluwag dito sa 'kin.
Maraming salamat, Mr. Yoo.
Sisiguruhin namin na tataas ang benta.
I-enjoy n'yo lang. Dapat lang sa inyo 'yan.
Ikaw na talaga!
Napakaganda ng bakasyong 'to mula sa simula hanggang matapos.
Salamat.
Ikaw dapat ang pinapasalamatan ko.
Nag-enjoy ako, salamat sa 'yo.
Dapat ba akong maging ganito kasaya?
Mas pasasayahin pa kita sa hinaharap.
EPISODE 11
Mahalaga ang ika-100 anibersaryo, nagaganap lang ito minsan sa isang siglo.
Walang puwedeng magkamali.
Binubuo ang bangkete ng isang ten-course meal.
Tayo ang mamamahala
sa pagbati sa mahahalagang bisita at magsisilbi sa lamesa ng VVIP.
At dahil tayo ang magsisilbi sa mga VVIP,
ibigay natin ang magandang serbisyo sa ngalan ng King the Land.
- Gawin natin ang lahat. - Gawin natin ang lahat.
Oras na matanggap natin ang guest list, pakitingnan ang impormasyon nila
at siguruhin na wala tayong makakalimutan
na kailangang ihanda, Ha-na?
Opo, sisiguruhin ko po 'yan.
Sasabihan ko kayo kung magkakaroon ng pagbabago.
'Yon lang muna sa ngayon.
At siyanga pala, Ms. Best Employee,
masaya ba ang bakasyon mo?
Opo, na-enjoy ko ang bakasyon, salamat po sa inyo.
Pumili sila ng isang empleyado sa bawat subsidiary.
Masaya akong galing sa King the Land ang pinakamahusay na employado rito.
Ipinagmamalaki kita.
Paghusayan natin ang trabaho para sa King the Land manggagaling
ang susunod na pinakamahusay sa lahat.
- Opo, ma'am. - Opo, ma'am.
Ms. Jeon,
maliit na bagay lang, pero…
- Ano ito? - Bath bomb po 'yan.
Nalaman ko na nagba-bubble bath kayo tuwing gabi pagkatapos ng trabaho.
Pinili ko ang pinakamabango.
Nakakatuwa naman na naisip mo ako habang nasa bakasyon ka.
Salamat. Gagamitin ko ito.
Sige po.
Tingnan mo siya, sumisipsip.
Si Ms. Jeon lang ang binilhan niya.
Para sa 'yo ito, Du-ri.
Heto ang sa 'yo, Se-ho.
Para sa 'yo ito, Da-seok
at sa 'yo, Ne-mo.
At para sa 'yo, Ha-na.
Di mo naman kami kailangang bigyan.
Wala lang 'yan.
Naisip ko lang kayong lahat habang namimili ako.
At saka, team tayo.
Salamat. Gagamitin ko ito.
- Salamat. - Maraming salamat para dito.
Ito po ang plake na inihanda para sa mga VIP guest
na dadalo sa okasyon natin.
IKINAGAGALAK NAMIN ANG INYONG SUPORTA KING HOTEL
Mas maganda kaysa sa inasahan ko.
Magaling.
Mabuti naman at nagustuhan n'yo.
Ako po mismo ang nagplano at naghanda niyan.
Sige. Pero totoong ginto ba ito?
Opo, sinunod ko ang limitasyon ng anti-graft law,
tatlong don ng purong ginto na katumbas ng 11.25 gramo.
Ipaghanda rin natin ng regalo ang mga empleyado.
- Bawat isa? - Siyempre.
Kaya po ba ng hotel na gastusan lahat ng 'yan?
Kung abala 'yan, puwede namang ibawas 'yong para sa 'yo.
Ay, di naman po siya abala.
Gusto ko 'yang naisip n'yo.
Dahil para sa lahat,
puwede pong hotel voucher o buffet ticket ang binigay natin.
'Wag nating isipin ang madali.
Mag-survey ka kung ano talaga ang gusto ng mga empleyado
at ihanda 'yon nang naaayon doon.
Opo, sir.
Pakikinggan ko sila
at ihahanda ko ito ayon sa gusto nila.
Magaling. Salamat.
Mr. Gu?
- Mr. Gu! - Bakit?
Uy.
Ilang beses ko kayong tinawag, pero di kayo sumasagot, sir.
Pasensiya na at medyo busy ako rito.
Ano po kaya
kung sa opisina kayo magtrabaho?
Hindi. Ayos lang ako.
Siguradong busy ka. Puwede ka nang bumalik sa trabaho.
Sinasabi ko kasi di ako makapagtrabaho nang maayos na nandito kayo.
Hindi ito opisina.
Di po kayo dapat ganito kumilos, sir.
Di ba ako puwede rito sandali?
Siyempre, hindi.
Ano?
Sino ba ang boss dito?
Iharap mo sa akin ang boss mo.
Gusto lang kitang makita.
Ang hirap hanapan ng oras kasi maraming trabaho.
Ang saya na kasama ka sa iisang lugar kahit na sandali lang.
Ako lang ba?
Hindi.
Gano'n din ako.
Gusto po ba ninyo ng maiinom, sir?
Kahit na ano, ayos lang.
Dahil tsaa ang madalas n'yong inumin sa hapon sa halip na kape,
e kung Earl Grey tea kaya?
Bakit ang dami mong alam tungkol sa akin?
Interesado ka ba sa akin?
Trabaho ko bilang empleyado ng King the Land
na tandaan ang gusto ng mga guest.
Kung 'yan lang ang dahilan, medyo nakakadismaya naman.
Akala mo naman siya, hindi.
Hindi ka man lang nga sumasagot nang tinawag kita.
Nagtatanim ka pala ng galit.
Sigurado akong nag-sorry na ako sa 'yo.
Sabi n'yo kasi dismayado kayo, kaya sinabi ko rin 'yon.
Kung talagang sumama ang loob mo, sabay tayong umalis mamaya?
Paano naman natin magagawa 'yan, e ang daming nakatingin?
Kaunti lang naman, isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim… Di naman marami, a.
Kaunti lang naman.
May ginawa ba tayong krimen?
Krimen ba ang pag-ibig?
Ayoko lang na pag-usapan ako.
Puwede tayong umalis nang magkahiwalay
saka tayo magkita.
Mr. Gu.
Kung saan-saan na kita hinanap.
Hinahanap kayo ni Mr. Gu.
Importanteng bagay.
Hindi pa final ang guest list para sa ika-100 anibersaryo.
'Yon na 'yon. Kailangan ko na lang magpasiya.
Ano'ng pinagkaiba niyan?
Wala na kayong oras para magpatumpik-tumpik pa.
Nagtatanong na rin tungkol doon ang opisina ng sekretarya ng chairman.
Di ako patumpik-tumpik. Nag-iingat lang ako.
E di bilisan n'yo ang maingat na pagpapasiya.
Tingnan n'yo nga pala ito.
Ito ang listahan ng mga VIP na imbitado sa malalaking okasyon ng King Group
sa nakalipas na limang taon.
Para sa kaalaman n'yo, mga politiko ang karamihan sa inimbitahan ni Ms. Gu
gaya ng mga miyembro ng National Assembly at ang LITC.
Kaya…
Ganoon din ang dapat nating gawin?
Hindi.
Dahil tayo ang mangunguna sa King Group,
kailangang bago, future-oriented, at global ang imahe natin.
Kaya nga iniisip ko kung…
Mag-imbita tayo ng K-pop idols.
Siyempre ako na ang bahala ro'n.
Ang sabi ko maghanda ka para sa okasyon,
di ko sinabing sundin mo ang gusto mo.
Ako na ang bahala sa iba.
Pagtuunan mo ng pansin 'yong rehearsal.
Maliwanag?
Inaasahan kita.
"Inaasahan kita."
Ang astig mo.
Hay. "Inaasahan kita."
Imbitahan mo ang mga tao sa listahang 'yan.
Sinabihan ko si Assemblyman Park na magbigay ng congratulatory address,
kaya magsingit ka ng oras pagkatapos ng talumpati ng chairman.
Ako'ng bahala sa okasyon.
Tanggapin mo na lang ang tulong ko habang ibinibigay ko pa.
Responsibilidad ko 'to, kaya ako ang masusunod.
No'ng ikaw ang namamahala, nagagawa mo ang gusto mo.
Alam mo dapat kung kailan ka hihinto sa pakikialam.
Hindi biro ang ika-100 anibersaryo.
Ipapakita natin kung sino ang mga makakatrabaho natin
sa susunod na 100 taon.
Mga taong kagalang-galang ang dapat na nandoon.
LISTAHAN NG MGA VIP NG KING GROUP
Mga politiko, mga matataas na opisyal ng Ministry of Finance…
Sa tingin ko, may balak ka sa mga taong ito sa hinaharap.
Mahahalagang tao sila sa lahat ng sangay ng King Group.
Ayokong magkaroon ng koneksiyon sa mga taong 'to.
Babagsak sa anumang paraan ang tagumpay na nakuha
sa pananamantala sa mga makapangyarihan. Alam mo 'yon.
Puwes, anong klaseng hinaharap ang gagawin mo kasama nino?
May kasabihan, sa oras na kalimutan mo ang mga taong tumulong sa 'yo
'yan din mismo ang pagbagsak mo.
Ibig sabihin, dapat buoin natin ang susunod na 100 taon
kasama ang mga taong tumulong para maitayo ang hotel na 'to.
Masaya sigurong magpakabayani, 'no?
Binigyan mo pa ng business class seats ang mga empleyado
na para lang dapat sa executives para lang makuha ang kanilang loob.
Akala mo ba may mararating ka
kung papanig sila sa 'yo?
Hindi ko kinukuha ang loob nila.
Ginawa ko lang ang dapat.
Executive man o empleyado,
ang sinumang nagtatrabaho nang mahusay sa kompanya
makatatanggap ng parehong pagtrato.
- Sino ka para gawin 'yan? - Ako?
Isang tao na may konsensiya.
Kahit 'yan man lang,
dapat tratuhin nang maayos ng kompanya ang mga empleyado.
Ano sa palagay mo?
Iniisip mo ba talaga na pare-pareho ang mga tao?
Kahit na magkakapareho ang mga lobo,
lumilipad ang iba at bumabagsak din.
Dugo lang…
ang pinagkaiba nilang lahat.
Maaaring magkakamukha sila, pero hindi.
Dahil magkakaiba ang genes nila.
Gaya nating dalawa.
Paano ako naging iba?
Ang mabuhay nang walang nalalaman.
'Yan ang tadhana mo.
ALANGA SALES TARGET
Ito ang bagong target natin.
Kalkulahin ang benta kada araw
at ibigay mo sa akin ang report bago ka umuwi araw-araw.
Masyadong mataas ang target.
Kung gano'n, di mo kaya?
Hindi namin kaya.
Masyadong mataas 'yong 10% dagdag sa goal namin
kompara noong nakaraang buwan.
Sige.
Kung gano'n, sasabihin ko sa headquarters
na magbabawas ng tauhan dito.
Ano? Magbabawas ng tauhan?
Tumaas man ang benta,
pero tumataas din ang renta at iba pang gastos.
Nadedelikado ang Alanga.
Hindi kakayanin ng kasalukuyang benta
na pasuwelduhin ang lahat.
Kaya pagkatapos ng buwan na 'to…
MIN YU-BIN
…magtatanggal ng isa.
Nang biglaan?
Kaya nga binibigyan kita ng solusyon.
Pero tinanggihan mo naman.
Kung gano'n, sige.
Sandali. Gagawin ko na.
Magagawa namin 'yon.
Dapat sinabi mo na agad kanina.
Di ba panatag at masarap sa pakiramdam?
Tagapagtaguyod ako ng kapayapaan.
Siyanga pala,
kailangang ilibre mo kaming lahat ng mamahaling pagkain.
Bakit?
Pasasalamat mo sa 'kin kaya ka nakarating sa Bangkok.
Nakalimutan mo na?
Hindi 'yon dahil sa 'yo, Ms. Do.
Bunga 'yon ng sarili kong pagsisikap.
Sino ang nagbigay ng motibasyon sa 'yo?
Pasalamat ka sa akin kasi pinalakas ko ang loob mo.
Napataas mo ang benta, at napili ka na pinakamahusay na empleyado.
Omakase dining daw ang uso ngayon.
Magpa-reserve ka na para sa susunod na linggo.
Sige na,
aalis na ako at may trabaho pa ako sa labas.
Mediterranean appetizer po 'yan na gawa sa talaba
na mula sa kanlurang baybayin.
Gumamit ako ng haras para bigyan 'to ng sariwang lasa.
Sariwa nga. Masarap na appetizer ito.
Para sa main course,
naghanda kami ng prime beef tenderloin na may marbling score na 9
na gawa sa free-range, organic cows
mula sa isang animal welfare farm.
Magaling.
Mukhang maayos ang lahat.
Salamat sa pagtatrabaho n'yong mabuti.
Salamat, sir.
May tatlong buwan na nang magtulong-tulong ang mga head chef
ng bawat restaurant gamit ang pinakamainam na mga sangkap.
May ilang bisita tayong matatanda.
Gusto kong magdagdag ng ilang putahe na madaling kainin.
At saka, maghanda rin kaya ng hiwalay na full-course meal
para sa may gusto ng Korean food,
at nang sa gano'n ay makapili sila?
Naiintindihan ko po.
Pag-uusapan po namin 'yan at nang maihanda.
Sige. Salamat.
Akin na lang itong steak. Salamat.
Hindi ka na naman pala na-promote.
Wala kang pakialam.
Ano pang silbi ng pagsisipag mo?
Di mo gayahin si Mi-na.
Nireregaluhan niya at tinutulungang gumawa ng kimchi ang pamilya ng boss niya.
Sino ba naman ang di matutuwa sa kaniya?
Inom tayo, pampalubag-loob lang.
- Hindi na, salamat na lang. - Kung gano'n, sige.
Bahala ka.
Ms. Yoo.
O?
Kung lumabas kaya tayo
at uminom para ipagdiwang ang promotion ni Mi-na?
Mukhang maganda 'yan.
E, di sagot mo?
Ako ang bahala sa inumin mo, Ms. Yoo.
Sige, tara. Narinig n'yo siya, di ba?
Gusto kong sumama.
Pasensiya na, pero di po ako puwede.
Ano?
Ro-un, dapat sumunod tayo sa sinabi ng kapitan.
May lakad ako.
Kami rin naman, may lakad din.
Hindi, ayos lang.
Di naman kailangang susundin ang lahat sa panahon ngayon.
Ayos lang naman, di ba?
Oo naman, siyempre.
Sige na. Umalis ka na.
Maintindihin naman akong tao.
Ikaw na talaga, Mr. No.
Kung gano'n, mauna na ako.
Tara na, Pyeong-hwa.
Ha?
Ano'ng ginagawa mo, Ro-un?
May lakad kami ni Pyeong-hwa.
Kaya mauuna na kami.
Tara na.
Aalis na rin ako.
Mag-enjoy sana kayo.
Kung gano'n, aalis na rin ako kung ayos lang?
Medyo napagod kasi ako. Salamat sa pag-unawa.
Hindi ako makapaniwala.
May usapan ba tayo ngayong gabi?
Oo.
Gusto kong pumunta rito kasama ka.
Bitin kasi 'yong oras natin sa Bangkok.
Maganda rito, di ba?
Kapag sinabi ng kapitan, kailangang pumunta kahit ano pa 'yan.
Hindi ka ba nag-aalala para bukas?
Bahala na bukas.
Gusto ko lang na kasama kita ngayon dito.
Siyanga pala…
Gusto mo ba ako?
Oo.
Gusto kita.
Pasensiya na,
pero di ko matatanggap ang nararamdaman mo para sa 'kin.
Ayos lang 'yan.
Sinagot ko lang naman ang tanong mo.
Puwede mong gawin ang kahit anong gusto mo.
Susundin ko lang ang sinasabi ng puso ko.
Puwede kayong umikot dito para makarating sa main building.
- Bye. - Sige. Salamat.
- Sir. - Mr. Gu.
Puwede ko ba kayong makausap sandali?
Pasensiya na po,
pero may mahalagang guest na paparating,
kaya di po ako puwedeng umalis.
Sandali lang naman.
Pasensiya na, Mr. Gu.
Kailangang po kasi na ako mismo ang sumalubong sa kaniya.
Kung gano'n, hihintayin ko na lang kayo sa King the Land.
- Sige, sir. Pupunta po ako maya-maya. - Okay.
Welcome. Hinihintay ko kayo.
Kumusta na kayo?
Ayos naman po ako. Salamat.
Dito po.
Pasensiya na at pinaghintay ko kayo.
Hindi po. Ako ang biglaang nang-abala.
- Maupo kayo. - Okay.
Ano po ang gusto ninyong inumin?
Puwede mo ba akong bigyan ng mainit na tsaa?
Opo, sir.
'Yon din ang sa 'kin.
Sige po.
Pitong taon ka nang nagtatrabaho rito, tama?
Mula noon hanggang ngayon, maganda ka pa ring ngumiti.
Paano n'yo nalaman kung gaano na ako katagal dito?
Dahil ako ang doorkeeper ng hotel na ito.
Tama kayo.
Natutuwa akong makita kayo rito, sir.
Ihahanda ko lang ang tsaa ninyo.
Sino po 'yong babae kanina?
Bumibisita siya dito sa hotel minsan sa isang buwan
para kumain ng beef bone soup.
Dati kasama niya ang asawa niya.
Mula nang namatay ang asawa niya, mag-isa na lang siyang pumupunta.
Naisip ko na makakabawas sa kalungkutan niya
kung hihintayin ko siya kapalit ng asawa niya.
Habang nakikilala ko ang mga empleyado, lalo ko kayong nirerespetong lahat.
Kahanga-hanga kayo talaga.
Naku, hindi.
Ginagawa ko ito dahil masaya ako.
Narinig ko na kayo ang pinakamatagal nang nagtatrabaho sa lahat ng staff dito.
Nanatili kayo sa amin nang mahabang panahon,
kaya gusto ko kayong makilala at makakuwentuhan.
Di ko alam kung may maitutulong pa ako.
May guest po ba na hinding-hindi n'yo makakalimutan?
May malaking puno sa main entrance ng hotel.
Bigay 'yon ng isang charter member.
Malaki ang naitulong niya sa hotel nang nagkaroon ng krisis.
Nang mamatay siya,
dumadalaw nang madalas ang anak niya sa hotel,
pero di ko na siya nakikita nitong huli.
Kung may pagkakataon, gusto ko siyang batiin ulit bilang guest.
May ganoon palang guest.
Hindi ko alam.
Talaga bang pangarap n'yong magtrabaho sa hotel?
Hindi.
Hinahanap ko lang ang kaligayahan
at dito ako napadpad.
Kung gano'n…
natagpuan n'yo na ba ang kaligayahan?
Salamat sa oras ninyo.
Mag-iingat kayo.
Bakit napakagalang ng pagyuko n'yo?
- Nakakabigla kasi. - Ang rehearsal.
- Handa na ba lahat? - Opo, sir.
Halina kayo?
Panatilihin n'yong tuwid ang mga plato.
'Wag n'yong hayaan na tumagilid.
Tingnan n'yo ang entrance at exit n'yo
para maihain nang maayos ang pagkain.
Hindi tayo dapat sumobra sa inilaan na oras sa atin.
Ang astig nila.
Ganito ba talaga katindi ang rehearsal?
Ang lahat ng mga bangkete na ginanap sa King Hotel
ay ni-rehearse isang araw bago ang okasyon.
At dahil dadaluhan na mga VVIP guest ang okasyon na 'to,
nagre-rehearse kami nang mas maigi pa.
Mas magaling pa sa inaasahan ko ang ginagawa ng lahat.
Ipagpatuloy n'yo lang hanggang matapos.
Opo, sir.
Pagsisilbihan namin ang bawat guest nang buong sinseridad.
Salamat.
Sandali! Aray!
- Ako ito. - Tinakot mo naman ako.
Ayos ka lang ba?
- Mukha ba akong ayos? - Hay naku.
Bakit ang lakas mo?
Ang tiyan ko.
Bakit kasi bigla mo akong niyakap sa likuran?
Ginulat mo ako, e.
Gusto lang kitang sorpresahin.
Pero di ko alam na sobrang gusto mo akong makita.
Pasensiya ka na. Ayos ka lang ba?
Di pala ako dapat mag-alala pag naglalakad kang mag-isa sa gabi.
Nag-boxing ka ba no'ng bata ka?
Di galing sa bibig ko ang tunog na 'to.
Kundi sa mga suntok ko.
Ang saya mo, a.
Di pa ako natalo ng kahit sino mula pa no'ng bata pa ako.
Mukha nga.
Gano'n ba talaga kasakit?
Naku.
Ayos ka lang?
Grabe.
Naku po.
Ang sakit.
Gusto mong dalhin kita sa ospital?
Kaya mo ba?
Ang sakit.
Ang sarap nang ganito.
Hindi puwedeng ganiyan ka rito.
Kailangan kong mag-recharge.
Nakakapagod ang araw na 'to.
Nauubusan na ako ng lakas.
Puwede ka bang magsaksak ng charger dito?
Kailangan kong mag-recharge.
Ayan.
Natatakot ako, baka may makakita sa atin.
Isang porsiyento na lang ako.
Isang porsiyento lang?
Oo. Sige na, i-charge mo ako.
Sige na.
Limang porsiyento na, sampu na.
Kulang pa 'yan.
I-charge mo ako, sige na.
Nasa 15, 25, 30 percent na ako.
Fully charged na ako.
Hay naku, puro ka kalokohan.
Hay, Diyos ko.
- Naku po. - Ano?
- Tago. - Bakit?
Ano ba'ng nangyayari sa 'yo?
Naku, hindi.
Mga empleyado sila ng King Hotel.
- Tumayo ka na. - Pero saan?
- Sandali. Saan? - Sa bus.
- Bilis.
- Natakot ako ro'n. - Mga empleyado ninyo, tama?
"Empleyado"?
Hello, Mr. Gu!
- Hello, Mr. Gu! - Hello, Mr. Gu!
Hello, Mr. Gu.
KING HOTEL SHUTTLE BUS
Mr. Gu,
ito ang shuttle bus ng King Hotel na naghahatid sa mga empleyado
papasok at pauwi galing sa trabaho.
May tatlong shift ang hotel,
kaya bumibiyahe ang bus nang anim na iba't-ibang oras buong-araw.
Maraming benepisyo ang nagagamit ng mga empleyado,
pero naniniwala ako na ang shuttle bus na ito
ang pinakakailangan ng mga empleyado.
Maraming salamat.
Salamat!
- Salamat! - Salamat!
- Magpaalam ka na.
Ngumiti ka at kumaway ka.
Sobrang nagpapasalamat din ako.
- Husayan n'yo lang sa trabaho. - Mahal namin kayo!
Sige.
Mag-ingat kayo sa pag-uwi.
Bababa na si Mr. Gu.
Mag-ingat kayo sa pag-uwi.
Bye.
- Salamat! - Salamat!
Ang galing n'yo talaga, Mr. Gu!
- Salamat! - Salamat!
Ang galing n'yo!
- Sobrang nakakatawa 'yon. - Grabe.
Umalis tayo sa pritohan, para mapunta naman sa ihawan.
Paano mo naisip 'yon agad-agad?
Nablangko talaga ako.
Hindi ko rin alam, e.
Basta sinakyan ko na lang.
Walang sekreto na di nabubunyag.
Dapat mag-ingat pa rin tayo.
Bakit?
Dahil anak ako ng chairman?
Kung inaalala ko 'yan,
hindi na sana ako nakipag-date sa 'yo.
Pero paano mo nalaman ang lugar na 'to?
Dahil…
mukhang nagustuhan mo ang buwan sa Bangkok, kaya naghanap ako.
Dito pala sa ilog na 'to matatanaw nang buo ang buwan.
Ang ganda.
Talaga?
Maglakad-lakad tayo sa baba?
Siyanga pala,
bakit mo kinausap ang doorman kanina?
Para 'yon sa okasyon.
Nabalitaan ko na siya ang pinakamatagal na empleyado sa hotel,
kaya gusto ko siyang makausap.
Nalaman ko na 30 taon na pala siyang nagtatrabaho.
Isa siyang buhay na patunay ng kasaysayan ng King Hotel.
Oo, 'yan din ang nabalitaan ko.
Siyanga pala,
natanong mo na ba siya?
Tungkol saan?
Tungkol sa mama mo.
Siguradong may alam siya.
Bakit pa ako mag-aabala?
"Bakit mag-aabala?"
Walang saysay na tanungin pa siya.
Halata naman ang sagot.
Nasaan ang mama ko?
Wala siya rito kahapon at wala rin siya rito ngayon.
Tumayo na po kayo.
Hinihintay na kayo ng chairman.
Sa tuwing may itinatanong ako,
lahat sila ayaw magsalita at mas lalo pa nilang tinatatago sa 'kin ang totoo.
Para bang binubura lahat ng mga bakas
na halos di ko na makita.
Pero gano'n pa man,
baka siya ang makakapagsabi sa 'yo.
Ayos lang 'yon.
Isang bagay 'yan na ako dapat ang magresolba.
Isa pa,
nagpasiya na ako
na tapusin na ang paghahanap ko.
Nakauwi ka na.
Bilisan mo at maupo ka na.
Ano ang mga ito?
Ayos.
Ang sarap.
Tamang-tama ang lasa ng sarsa.
Uy, Sa-rang,
ginawa na ba
ni Mr. No?
- Ang alin? - Ano sa tingin mo?
Na ayain kang lumabas.
Hindi. Di namin gusto ang isa't isa.
Bakit naman? Ano'ng problema kay Mr. No?
Masasabi ko na disente siyang lalaki.
Hindi naman sa ganoon.
Kung hindi, bakit tumakas kayo sa Thailand
at ginalit si Mr. Yoo?
Magpapalit lang muna ako.
Sige lang, kumain lang kayo.
Grabe, ang init. Di ako makakain kasi sobrang init.
Bakit bigla siyang naiinitan?
Naiisip ko na puwede tayong magco-host
sa ika-100 anibersaryo bilang mga kinatawan ng mga empleyado.
Akala ko di mo ako gusto.
Tama. Pero isasantabi ko muna ang personal kong damdamin.
Ang galing mo no'ng inaugural ceremony.
Natural na sa akin
na mag-host ng malalaking okasyon bilang kinatawan ng mga empleyado,
pero ikaw hindi.
Hindi kita kapantay.
Nakakadismaya.
Mas maganda sana kung mabait ka.
Ano ba'ng pakialam mo kung mabait ako o hindi?
Sayang lang kasi.
Napakaganda mo na
at magaling para maging pinakabatang manager.
Hindi ko lang maintindihan kung bakit mo kinukutya ang sarili mo.
- Insulto ba 'yan o papuri? - Insulto.
Di ako interesado sa alok mo,
pero dahil nagmamakaawa ka, tutulungan na kita
bilang pinakamagaling na empleyado ng King Hotel.
Oo nga, pakiusap, tulungan mo ako.
Magkasundo sana tayo.
Nababaliw na yata ako.
Bakit ako magkakagusto sa lalaking 'yon?
Bakit ka…
Masyado bang masakit?
Siyempre po, masakit talaga.
Pinalo n'yo ako ng bakal, e.
Hay naku.
Hindi ka dapat pumasok na parang magnanakaw na di ka nagsasabi.
Kasi po…
Pumunta lang po ako rito para ibigay sa inyo ang mga ito.
Saka no'ng nakaraan po, napansin ko na mahina ang labas ng tubig,
kaya sinubukan ko pong gawin ang lababo habang naghihintay.
Dapat sinabi mo sa akin.
Hindi n'yo po ako binigyan ng pagkakataon.
Sandali nga po.
Alam n'yo,
parehong-pareho kayo ng apo n'yo.
Mas mabilis kumilos ang kamay kaysa sa bibig.
Siyempre. Baby ko siya.
Alam mo ba kung bakit maganda siya?
Dahil nagmana siya sa akin.
Ano ba ang mga 'yan?
Ito pong mga 'to?
Di po ba nagpunta si Sa-rang sa Thailand dahil pinakamahusay siyang empleyado?
Kilala ang Thailand sa mga seda nila.
At gawa ito sa pinakamaganda.
Wala naman akong paggagamitan nito.
Bakit mo ginastos sa ganito ang pera mo?
Nagsasayang ka ng pera.
Mula po ngayon, makakapagbiyahe na kayo nang madalas.
Dadalhin ko kayo sa maraming mga lugar.
Tingnan nga natin.
Hayaan n'yo pong ilagay ko.
Kumusta? Ang ganda po, di ba?
- Di ko alam… - Heto po.
Oo, maganda nga.
Dahil siguro maganda akong tingnan kahit ano pa ang isuot ko.
Pasalamat po kayo hindi po ako baduy.
Sandali lang po.
Magical cream ito na magtatanggal ng wrinkles
sa mukha ninyo.
At…
Tiger Balm naman ito.
Magaling sa lahat ng masakit.
Nakakatulong din sa sakit ng ulo.
Ano?
Lahat nagagamot nito?
Opo, pinakamahusay 'yan para sa mga matatanda.
A, gano'n pala.
Magkano ang nagastos mo?
Puwede ka nang magtayo ng tindahan sa dami ng mga 'yan.
Grabe.
Puwede n'yong bigyan ang mga kaibigan ninyo sa palengke.
Ano…
Maliit na halaga lang po 'yan.
Hindi ako makapaniwala, naalala mo rin pati ang mga kaibigan ko.
Napakamaalalahanin mo naman.
No'ng nakaraan po, binigyan ako ng mga kaibigan n'yo ng juice at yogurt.
Hoy,
basta maging mabait kang anak sa tatay mo.
Binilhan mo ba ng regalo ang tatay mo?
Hindi po.
Hay naku.
Ano'ng saysay ng pagkakaroon ng anak?
Grabe.
Ibigay mo ito sa tatay mo.
Sige po.
Kumain ka na ba?
Hindi pa po.
- Ms. Cha. - O?
Heto na po ang ginseng chicken soup.
Mabuti naman. Tamang-tama.
Sinabi po ni Sa-rang
na pinalaki n'yo siyang mag-isa mula pa noong maliit siya.
Hindi naman ako nahirapan.
Lumaki siyang mag-isa.
Ni minsan, di siya nagmaktol kahit na malayo siya sa mama niya.
Itinatago niya ang lahat,
at nang unang beses na magmaktol siya
dahil gusto niyang tumira sa mama niya, naaksidente ang mama niya.
'Yan siguro ang dahilan kung bakit
hinding-hindi siya humingi ng tulong sa 'kin.
Mula po ngayon,
palagi lang ako sa tabi ni Sa-rang at hahayaan siyang magmaktol
at umarte na parang bata.
Maaasahan n'yo ako palagi na protektahan kayong pareho ni Sa-rang.
Ayos lang ako.
Basta alagaan mo si Sa-rang, ha?
Aalagaan ko po kayong dalawa ni Sa-rang.
Salamat po
dahil pinalaki n'yo si Sa-rang na isang mabuting tao.
Heto. Niluto ko nang maigi para lumambot.
- Tikman mo. - Salamat po.
Tingnan nga natin ang lasa.
- Heto. - Opo.
- Kunin mo. - Salamat po.
Sige lang. Kumain ka lang.
Salamat po.
Sir.
Hello.
Alam ko po na biglaan ito,
pero puwede po ba akong magtanong?
Oo. Sige lang.
Iniisip ko po
kung may kilala kayo na dating nagtatrabaho rito.
May kilala ba kayo na Han Mi-so?
Mayroon.
Kung gano'n, alam n'yo kung nasaan siya ngayon?
Kilala ko siya,
pero hanggang doon lang.
A, gano'n po.
Salamat po sa oras.
Pero may kaibigan ako
na baka mas nakakaalala nang higit pa sa naaalala ko.
Hello.
Kayo po ba si Ms. Kim Ok-ja, ang room inspector?
Ano'ng ginagawa mo?
Paano mo nagawa na tumapak sa kuwarto
nang nakasapatos?
Labas.
Pasensiya na po.
Parang produkto ang mga hotel room na inihanda para sa mga guest.
Paano mo nagawang tumapak dito na sinadya para sa guest?
Hindi mo alam ang basics.
Pasensiya na po.
May gusto lang po akong itanong sa inyo.
Kung ano man 'yon, ayokong makipag-usap sa taong walang wisyo.
Sige na.
Pasensiya na po sa maling asal ko.
Bibisita na lang po ako ulit sa ibang pagkakataon.
Hahayaan mo lang ba si Won?
Sa wakas, mayro'n na siyang gustong gawin.
Kailangang hayaan ko lang siya.
Mahalaga ang okasyon na ito.
Nang una mong ipakilala ang Alanga,
kumontra ang lahat ng mga executive.
Pero alam mo kung bakit hinayaan lang kita?
Binibigyan kita ng pagkakataon.
Dapat bigyan din natin si Won ng pagkakataon para maging patas.
Garantisado ang tagumpay ng Alanga.
Kung ano man ang ginagawa ni Won, siguradong magiging kapalpakan.
Pag pumalpak siya,
pananagutin ko siya.
Hindi ito ang oras para mangialam.
Kumikilos si Won
na parang mama niya.
Hindi po ba?
Nag-aalala ako kung gaano kayo mahihirapan sakaling iwanan n'yo siya
gaya ng pag-iwan n'yo sa mama niya.
Malaki ka na nga.
Inaalala mo na ako ngayon.
Nakauwi ka na.
Opo.
Magpahinga ka na.
Ano 'yon?
May sasabihin ka ba?
Wala po.
Di ba mahalaga ang opinyon ko
sa paghahanda sa malaking okasyon?
May gusto lang po akong itanong.
Ano 'yon?
Ang hotel na inaasam n'yo
'yon na ba ang King Hotel ngayon?
Pangarap ko
para sa lahat ng pumupunta sa King Hotel
ang maging masaya.
Lahat kasama ang mga guest pati ang mga empleyado.
Gayumpaman,
ang pangarap ay pangarap lang.
Di n'yo ba sinubukang tuparin 'yon?
Nakadepende sa mga pasiya ko
ang buhay ng mga empleyado ko at ng mga pamilya nila.
Naniniwala ako na tumagal ang hotel nang 100 taon
dahil hindi ako padalos-dalos.
Wala akong pinagsisisihan.
Naprotektahan ko ang King Hotel kapalit ng pangarap ko,
at naitatag ko rin ang King Air at King Distribution.
Magandang marinig 'yan.
Kasi…
Nag-alala ako na hindi kayo nangarap.
Alam ko kung ano ang gusto mong gawin.
Alam ko rin kung ano ang nais mo.
Pero
'wag mong gawin 'yon.
Seryoso ako. Binabalaan kita.
Naiintindihan mo?
- Papa-- - Kung mahirap,
humingi ka ng tulong sa kapatid mo.
Isang kakayahan ang paghingi ng tulong.
Tiger Balm 'yan.
Ipahid n'yo kung saan man may masakit.
Ngayon na sa wakas.
Ito ang magiging pinakamagandang party sa lahat,
kaya 'wag kang kakabahan.
Wala kang dapat ikakaba.
Maayos ang nagawa natin
at patuloy na magiging maayos ang lahat.
Walang dapat ikakaba.
Nag-rehearse tayo nang tama.
Ito ang magiging pinakamagandang party nang walang gusot.
Kaya 'wag kayong mag-alala.
Basta nandito lang ako.
Bakit ka nanginginig?
Ako?
Ano'ng sinasabi n'yo?
Hindi ako ang tipo na ninenerbiyos.
Alam n'yo 'yan.
Hindi ako nanginginig.
Sa tingin ko, hindi.
Kabadong-kabado ka.
Hindi, a.
E, bakit ka pinapawisan?
Pinapawisan ako?
'Wag kang kabahan.
- Party ito. - Opo.
- Magsaya ka. - Sige.
Uminom ka ng tubig.
- At huminga. - Sige, sir.
Kabadong-kabado ka naman.
Galingan mo!
2023 KING HOTEL SELEBRASYON NG IKA-100 ANIBERSARYO
IKA-100 ANIBERSARYO EVENT PROGRAM
SALITA NG PAGBATI AT PANGHIHIKAYAT HEAD MANAGER GU WON
Grabe.
Salamat.
Akala ko naman napakahalaga ng gagawin natin.
- Ito na 'yon? - Ano'ng ibig mong sabihin?
Binabati natin ang mga guest ng ika-100 birthday party ng hotel natin.
Ito ang pinakamahalagang papel.
Maaring mahalaga sa 'yo ang ganito,
pero sa 'kin hindi.
Ang host ang unang babati sa mga guest.
Kahit sa araw na ito lang,
tayo ang host ng party.
Punasan mo na lang 'yang pawis mo.
Nagpapaka-astig ka pero kabadong-kabado ka naman.
Di ako kinakabahan. Nasaan ang pawis?
O, heto.
Gusto mo ba ako?
KING GROUP CHAIRMAN GU IL-HUN
ASSEMBLYMAN PARK DU-SIK
KING HOTEL MANAGING DIRECTOR GU HWA-RAN
Maligayang ika-100 anibersaryo, King Hotel.
Hello,
ako ang head manager ng King Hotel, Gu Won.
Taos-puso akong nagpapasalamat sa lahat ng mga iginagalang na panauhin
sa pagdalo sa ika-100 anibersaryo ng King Hotel.
Bukod pa riyan,
nais kong ipaabot ang walang-hanggang pasasalamat ko
sa lahat ng mga empleyado na nagtatrabaho nang buong sigasig
sa likod ng okasyong ito hanggang ngayon
para gawing matagumpay ang selebrasyon na ito.
Buweno,
sisimulan natin ang seremonya
kasama si Chairman Gu Il-hun sa kaniyang congratulatory address.
Hello,
ako si Gu Il-hun.
Sa paghahanda sa congratulatory address ko,
kumausap ako ng isang speech expert.
Sinabi ko sa kaniya na gusto ko
ng isang mahusay na talumpati para sa ika-100 anibersaryo ng hotel
at humingi rin ng payo sa eksperto.
Binigyan ako ng malinaw na sagot.
"Basta iklian mo lang."
Ano? May dumating?
Ano kaya 'yong nakakatawa?
Hindi man lang natin napapanood ang selebrasyon.
Lagi na lang tayong tumatakbo-takbo.
Pero ngayon, pakiramdam ko tayo ang bida sa okasyon.
Parang nagsisilbi ako sa mga guest para sa party sa bahay ko.
Tama ka.
Nangyayari lang ito minsan sa 100 taon.
Tapusin natin ito nang masigla sa ngalan ng King the Land.
- Opo, ma'am. - Opo, ma'am.
Sa-rang, ikaw ang susunod, di ba?
Opo, babalik ako kaagad.
- Galingan mo. - Galingan mo.
Umaasa ako na kaya pang mahubog
ng nakalipas na 100 taon ang susunod pang 100 taon.
Gayundin,
para sa selebrasyon ng ika-200 anibersaryo,
susubukan kong maghanda ng mas maikling mensahe.
Salamat.
- Nagustuhan ko ang mensahe n'yo. - Salamat.
Salamat.
Susunod, may espesyal na panauhin tayo
na magbibigay ng congratulatory address.
Ikaw na, Mr. Park.
- Siguradong magaling kayo. - Siyempre.
Hindi naging madaling imbitahin ang taong ito.
Gusto ko kayong pasalamatan sa ngalan ng mga executive ng hotel.
Mr. Choi Yeong-su, maaari bang pumarito kayo sa harapan?
Ano ito?
Salamat sa pagdalo.
Sana di ako nakakaabala sa selebrasyon n'yo.
Kayo ang panauhing pandangal.
Sige na.
Hello,
ako si Choi Yeong-su.
Nagmamay-ari ako ng isang maliit na pizza shop sa Daejeon.
Sa totoo lang,
di talaga ako sigurado kung bakit ako naimbitahan dito.
Baka siguro
dahil sa aking tatay.
Dating charter member ng King Hotel membership club ang tatay ko.
Naniniwala ako na ang tatay ko
ang nagtanim ng puno sa harap ng hotel.
Noong bata pa ako, madalas akong nagpupunta rito kasama ang tatay ko.
Para sa akin, ang King Hotel ang pinakamagandang playground.
Naaalala ko pa ang CEO ng hotel na sobrang mapagmahal.
Pero nang nagsimulang humina ang negosyo ng tatay ko,
hindi na ako muling nakabalik pa rito.
Dahil na rin sa pagiging abala ko para mabuhay,
napansin ko na nawawalan na ako ng pag-asa
at madali na akong sumusuko.
Gayumpaman,
sa pagbabalik ko rito, nangarap ulit ako.
Sa susunod na Pasko,
plano kong bisitahin ang King Hotel kasama ang pamilya ko.
Pero bago 'yan, pagbubutihin ko talaga ang trabaho ko.
At saka, gusto kong taos-pusong magpasalamat
kay Head Manager Gu Won sa pagpunta sa Daejeon
upang sadyain at imbitahan ang isang gaya ko.
At…
Paano ko ba ito tatapusin?
Gayunman…
Patuloy sana ang tagumpay ng King Hotel!
Salamat.
- Dito po kayo dumaan. - Kung gano'n, ikaw si Yeong-su.
Ang anak na panganay ni Mr. Choi, tama?
Naaalala n'yo po ako?
Paano kita makakalimutan?
Napakaraming naitulong sa akin ng papa mo. Malaki ang utang na loob ko sa kaniya.
Pasensiya na at hindi ko alam.
Welcome ka rito palagi.
Naka-reserve ang mga kuwarto at restaurant para sa 'yo.
Tiyakin mo na isasama mo ang pamilya mo. Ha?
Maupo ka.
Anak siya ni Choi Jang-su.
Akalain mo 'yon?
May kasabihan na
hindi nakakalimutan ng bulaklak ang taong nagdilig sa kaniya.
Habang naghahanda sa selebrasyon na ito,
palagi kong iniisip ang kasabihang 'yan.
Magkakasama ngayon dito ang mga taong tumulong itatag ang unang 100 taon
ng King Hotel and at mga taong huhubog sa susunod na 100 taon nito.
Nais kong ipakilala kayo sa VIP ng lahat ng mga VIP.
Pasensiya na sa kalituhan.
Hinihintay ko ang talumpati n'yo.
Ang pinag-ugatan ng King Hotel,
ipinakikilala ko sa inyo si Mr. Kim Bong-Sik.
Hello.
Ako
ang doorman ng King Hotel, si Kim Bong-sik.
Isa kayong salesman ng isang pharmaceutical company?
Tama.
Nililibre ko dati ang mga kliyente ko sa bar ng King Hotel.
Minsan, kailangan kong uminom nang tatlong beses sa isang araw
tuwing tanghalian, hapunan, at kahit pa nga malalim na ang gabi.
Pero isang araw,
nalasing ako nang sobra
at nakatulog ako sa sofa sa hotel lobby.
At nang magising ako no'ng umaga,
nasaksihan ko
ang talagang ibang mundo.
Nakangiti ang lahat ng mga empleyado habang nagtatrabaho.
Napaisip ako kung bakit parang napakasaya ng lahat.
Doon ako nag-umpisang mangarap.
Naisip ko na mabubuhay ako
nang may ngiti sa mukha kung dito ako magtatrabaho.
Kaya nag-umpisa akong magtrabaho rito.
Sa palagay n'yo ba ay makakaya n'yong ulitin lahat ng sinabi n'yo sa okasyon?
Ano'ng okasyon, sir?
Ang selebrasyon ng ika-100 anibersaryo.
Kalokohan 'yan.
Hindi ako nababagay doon.
Pakiusap, sir.
Bakit n'yo ginagawa ito?
Kayo ang doorkeeper ng hotel natin.
Binantayan ninyo ang King Hotel sa loob ng 30 taon.
Pasinayaan n'yo ng presensiya n'yo ang okasyon.
Seryoso ba kayo?
Ibahagi n'yo ang pangarap ninyo
pati sa akin.
Sa pagpasok ko sa King Hotel,
naabot ko ang pangarap ko.
Nasa labas ako ng hotel sa halos buong oras ko sa trabaho,
pero ipinagmamalaki ko na ako ang doorkeeper ng King Hotel,
na si Kim Bong-sik.
HOTEL LOWER LEVEL 1
Hello.
'Yon po ba ang mga ilaw na ginamit sa hotel natin 20 taon na ang nakalipas?
Opo, tama.
'Yan ang kauna-unahang mga ilaw na pinalitan ko
mula nang nagtrabaho ako rito.
Ano pong ginagawa n'yo rito, Mr. Gu?
Pumunta ako rito para humingi sa inyo ng pabor.
Naghihiwa lang po ako ng karne sa loob ng sampung taon.
Bilang isang VIP?
Naku. Paano ako magiging VIP?
Ni hindi nga alam ng mga tao
na may isang matadero na gaya ko na nagtatrabaho sa hotel.
Kaya nga po gusto kong ipakita sa kanila.
Na may mga tao na nagtatrabaho para sa hotel
kahit na di sila kailanman nakapagsuot ng uniporme.
Natutuwa ako sa intensiyon n'yo kaso nag-aalala ako.
Mababa lang ang posisyon ko, pero matagal na akong nagtatrabaho rito,
kaya dederetsuhin ko na kayo.
Alam n'yo ba kung ano ang pinakamagandang klase ng hotel?
Ano po?
Isang hotel na kung saan hindi nakikita ng mga guest ang mga taong gaya ko.
Kaya ginagawa namin ang lahat para iwasan ang mga guest.
Pero hinihiling n'yo na tumayo ako sa entablado?
Kung bibigyan n'yo ng atensyon ang mga tulad ko,
mapipintasan kayo, Mr. Gu.
Alam ba n'yo kung anong hotel ang pinakamahusay para sa 'kin?
'Yong malakas kumita?
Tama.
Ang pinakamahusay na hotel
may malakas na kita at mataas na benta.
Kaya nga ang mga taong kagaya n'yo ang pinakamahalaga.
Kayo na mga nasa unang hanay ang siyang humuhubog ng mahusay na hotel.
Kung plano ko lang na gamitin kayo para sa okasyon,
inutusan ko na lang dapat ang HR na gawin ito.
Dahil kayo ang pinakamahalagang guest, ako ang mismong nagpunta sa inyo.
Selebrasyon ng ika-100 anibersaryo ng King Hotel.
Ayokong ganapin ito nang wala ang mga panauhing pandangal.
Nasa 27 taon na akong nagtatrabaho sa room inspection team
at ako si Kim Ok-ja.
Kahit hindi ko nakikilala ang mga guest…
Mr. Park.
Ms. Gu.
Malaking pagkakamali ang ginawa mo ngayon.
Pagbabayaran mo ito.
…upang maramdaman ng mga guest na tinatanggap sila.
Ganiyan ko hinuhubog ang King Hotel mula sa posisyon ko.
Kahanga-hanga ang mensahe n'yo.
Karangalan ko po na mapagsilbihan ang mga senior ko.
Salamat.
Pasensiya na po noong nakaraang araw.
Marami akong natutuhan.
Naku hindi.
Hindi ko inisip na di ka kasi sa mga kuwarto nagtatrabaho.
Gusto kong humingi ng paumanhin, masyado akong naging magaspang.
Wala po 'yon.
Pumunta ka ulit sa susunod.
Magiging mas mahinahon na ako.
Sige po. Salamat.
Titiyakin ko po na makakadaan ako.
Anak ko 'yan.
PROPOSAL PARA SA MISSION AT BUSINESS GOALS NG KING HOTEL
STRATEGIC PLANNING TEAM, HAN MI-SO
"Isang hotel kung saan masaya ang lahat."
Sa tingin mo posible talaga 'yon?
Higit pa ang kakayahan mo para makapagtatag ng isang hotel.
Tutulungan kita, sa tabi mo lang ako.
Papa.
Ano'ng ginagawa ninyo?
Inaalala ang nakaraan samantalang nasira na ang okasyon?
Mamaya na tayo mag-usap.
Nawala na sa grupo natin si Assemblyman Park
dahil sa pagiging sentimental ni Won.
Mapapaso na ang lisensiya ng duty-free sa susunod na taon.
Kailangan din nating palawakin ang ruta natin sa himpapawid.
- Hindi n'yo ba alam? - Tama ka.
Napakaraming dapat gawin,
kaya di ko nakita ang mga mahahalaga.
'Wag n'yong hayaan na mawala rin ang tiwala ko sa inyo.
Hindi lang sa inyo
ang King Group.
- I-enjoy lang ninyo ang oras n'yo. - Sige.
Salamat.
Congratulations.
Ang galing mo ngayon.
Lagi naman akong magaling.
Gusto mo bang
pumunta sa bahay ko sa Linggo?
Hindi makakauwi si Pyeong-hwa kasi may flight siya.
Oo naman.
Pupunta ako kahit pa ano'ng mangyari.
Maging masarap ka.
Salamat sa imbitasyon.
Walang anuman.
Ang ganda.
Ikaw lang lahat ang gumawa nito?
Kaunti lang 'to, pero inihanda ko nang may pagmamahal.
"Kaunti lang?" Piyesta na ito, a.
Gusto ko lang
na ipagluto ka ng lutong-bahay na pagkain.
Salamat.
MR. NO
Hindi mo ba sasagutin?
Hindi, ayokong maistorbo.
Alin kaya ang pinakamasarap?
- Alam ko naman na masarap lahat. - Oo.
Pero uunahin ko ang rolled omelet.
Kumusta ang lasa? Ayos ba?
Hindi lang ayos.
Napakasarap.
Puwede ka ng maging sous-chef ng hotel natin.
Kung tatanggapin mo 'ko, matutuwa ako.
- Tikman mo rin ito. - Sige.
Sobrang saya ko, babe.
"Babe"?
Tikman mo rin, babe.
Heto.
Kumusta?
Ang sarap, babe.
- Masarap din ito, di ba babe? - Oo.
Salamat.
Di ko alam kung nararapat ba sa 'kin
ang napakasarap na hapunan.
Ipagluluto kita ulit sa susunod.
Gusto ko 'yon.
Ang sarap nang ganito.
Oo nga.
Ang ganda rin ng musika.
- Naubos ko na. - Ako rin.
- Kukuha pa ako. - Hindi. Ako na.
Bahay ko ito, ako na.
- Ipinagluto mo ako, kaya ako na. - Hindi.
Ako na.
- Ako. - Diyan ka lang.
- Gusto kong gawin 'yon. - Hayaan mo lang ako.
- Hindi, ako ang gagawa. - Ako.
Ako.
- Ako na. - E, di tayong dalawa.
Sandali.
Sige. Puwede na tayong pumunta?
Sige ba.
Iinom ka pa ba?
Paano kung hindi na?
KING THE LAND
May gusto akong puntahan.
Tara.
Di mo ako tatanungin kung saan?
Bigyan n'yo ako ng report sa kung ano ang gagawin n'yo sa King Group.
Pareho kayo.
Sa wakas, nagsimula na ang giyera.
Ako lang ang mayroon kayo.
Siguruhin mo na sasabihin mo sa 'kin ang lahat ng tungkol kay Mr. Gu.
Kung ganoon, gaano kalayo ang mararating ko sa pagtulong ko sa inyo?
Paanong hindi naturuan ang mga empleyado mo?
Hindi kita kayang iwan mag-isa kung ganito ka kaganda.
Kasalanan mo 'yan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Anne B. Mariano