(คิง เดอะ แลนด์)
รักนะ ชอนซารัง
ฉันก็รักคุณเหมือนกัน
ไม่อยากกลับเกาหลีแล้ว
ฉันอยากอยู่เปื่อยๆ ที่นี่ไปทั้งชีวิตเลย
- ฉันคือทาสรักกรุงเทพฯ - อร่อยไหม
แล้วโชรงล่ะจ๊ะ
ป่านนี้คงรอแม่ไม่เป็นอันทำอะไรแล้วมั้ง
จริงด้วย ฉันมีลูกสาวนี่เนอะ ลืมไปเลย
คุณแม่น้องโชรง เป็นอะไรไปคะ
ตั้งสติค่ะ
ค่ะ
พอจะไปแล้วก็เสียดายจริงๆ แหละ
อย่างกับฝันไปแน่ะ
ค่อยมาอีกก็ได้นี่
เดี๋ยวคราวหน้าพาไปที่ที่ดีกว่านี้อีก
ห้ามลืมคำสัญญานั้นนะคะ
ครับ ผมพาไปแน่นอน
มาเที่ยวยกแก๊งไม่เห็นจะมีความหมายเลย ก็ในเมื่อแยกไปอิสระกันเองหมด
ฉันที่อุตส่าห์เตรียมทริปให้ ยังจำเป็นอยู่ไหม
หัวหน้าแผนกโน
จริงค่ะ
เกินไปแล้วนะ มาขัดอารมณ์หัวหน้าฝ่ายแบบนี้
ให้มันได้อย่างนี้
เพราะงั้น…
ผมก็เลย
เตรียมของขวัญส่งท้ายไว้ให้ครับ
อะไรเหรอคะ
ความลับ
พูดงั้นคงแปลได้ว่าไม่มีอะไร
จริง
เอาล่ะ ไปกันครับ
ลุยเลยๆ
- ลุยเลยๆ - ลุยเลยๆ
เราคือ…
- หนึ่งเดียว - หนึ่งเดียว
(ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ)
ตรงนี้เหรอ
เราได้นั่งชั้นธุรกิจทุกคนเลย เป็นไปได้เหรอคะเนี่ย
แน่นอนสิ
นี่พนักงานวีไอพีของคิงกรุ๊ปนะ
ก็ต้องได้นั่งที่วีไอพีสิ
- ชอบไหม - อือ
สุดๆ ชอบสุดๆ เลย
ระวังหัวนะ
ฉันเคยแต่ให้บริการผู้โดยสารที่นั่งตรงนี้
ไม่เคยคิดเลยสักครั้ง ว่าตัวเองจะได้มานั่งบ้าง
นั่นน่ะสิ นี่มันอะไรกันเนี่ย
กว้างเว่อร์เลย
หัวหน้าฝ่าย ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
ฉันจะกระตุ้นยอดขายให้จุกๆ เลย
เสพความสำราญเต็มที่เลยครับ ทุกคนสมควรได้รับสิทธิ์นั้น
สุดยอดๆ
เป็นทริปที่เพอร์เฟกต์จนจบเลยจริงๆ
ขอบคุณนะคะ
ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณ
ผมสนุกเพราะคุณเลยนะ
ฉันสมควรมีความสุขขนาดนี้เลยเหรอ
ต่อไปผมจะทำให้คุณมีความสุขกว่านี้อีก
(ตอน 11)
(โรงแรมคิง)
งานครบรอบ 100 ปีครั้งนี้ เป็นงานสำคัญที่ร้อยปีมีแค่หนเดียว
ฉะนั้น แม้แต่เรื่องเล็กน้อยก็ห้ามพลาด
อาหารมื้อค่ำจะประกอบด้วยสิบคอร์ส
หน้าที่หลักๆ ของเราก็จะเป็น
การต้อนรับแขกคนสำคัญ และให้บริการโต๊ะวีวีไอพี
เราจะดูแลสุดยอดแขกวีวีไอพี
ฉะนั้น มาให้การบริการที่ดีที่สุด ในนามของคิง เดอะ แลนด์กันนะ
- ค่ะ เราจะทำให้ดีที่สุดค่ะ - ครับ เราจะทำให้ดีที่สุดครับ
เดี๋ยวพอได้รายชื่อแขกมาแล้ว ช่วยเช็กหมายเหตุพิเศษของแขก
และสิ่งที่เราต้องเตรียม
อย่าให้มีอะไรตกหล่นนะ คุณฮานา
ค่ะ ฉันจะเช็กให้ค่ะ
ถ้ามีอะไรเปลี่ยน ฉันจะแจ้งทันทีนะ
งั้นก็จบการประชุมวันนี้แค่นี้
แล้วก็ คุณพนักงานดีเด่นคะ
ไปเที่ยวมาสนุกไหม
ค่ะ ต้องขอบคุณผู้จัดการเลยค่ะ
ได้ยินว่าเขาเลือกเครือละคนเองนี่
ฉันดีใจมากนะที่ตัวแทนฝั่งโรงแรม ได้คนจากคิง เดอะ แลนด์ไป
น่าภูมิใจมาก
เราทุกคนมาทำเต็มที่กันนะ พนักงานดีเด่นสมัยหน้า
จะได้มาจากคิง เดอะ แลนด์อีก
- ค่ะ - ครับ
ผู้จัดการคะ
อันนี้ไม่ได้มากมายอะไรนะคะ
- นี่อะไรเหรอ - บาธบอมบ์ค่ะ
ได้ยินว่าคุณชอบแช่ฟองสบู่ ทุกวันหลังจากเลิกงาน
ฉันเลยเลือกแบบกลิ่นหอมๆ มาค่ะ
ซึ้งใจจังที่เธอไปเที่ยวตั้งไกล แล้วยังนึกถึงฉันอีก
ขอบคุณนะ จะใช้อย่างดีเลย
ค่ะ
ดูนางประจบสิคะ
ให้แต่ผู้จัดการคนเดียว
อันนี้ของรุ่นพี่ทูรี
นี่ของรุ่นพี่เซโฮ
อันนี้ของรุ่นพี่ดาซอก
ของรุ่นพี่เนโม
ของรุ่นพี่ฮานา
ไม่เห็นต้องลำบากซื้อให้เราเลย
ไม่ได้มากมายอะไรหรอกค่ะ
ฉันซื้อมาเพราะนึกถึงพวกรุ่นพี่ ตอนชอปปิงน่ะค่ะ
อีกอย่าง เราคือทีมเดียวกันนี่คะ
ขอบคุณนะ จะใช้อย่างดีเลย
- ขอบคุณนะ - ฉันจะใช้ให้ดีเลย
นี่นามบัตรของโรงแรม ที่เตรียมไว้เพื่อเป็นของขวัญ
ให้แขกผู้มีเกียรติที่จะมาร่วมงานค่ะ
(ขอขอบคุณที่ให้การสนับสนุน โรงแรมคิง)
ดูดีกว่าที่คิดไว้นะครับ
ทำได้ดีมากครับ
ดีใจอย่างยิ่งที่ได้ยินว่าท่านชอบค่ะ
ฉันวางแผนและเตรียมการเองเลยนะคะ
ครับ แล้วนี่ทองจริงเหรอครับ
ค่ะ ตามกฎหมายต่อต้านการติดสินบน
ฉันใส่ทองคำบริสุทธิ์ 3 สลึง ซึ่งก็คือ 11.25 กรัมค่ะ
เตรียมของขวัญให้พนักงานด้วยสิครับ
- ทุกคนเลยเหรอครับ - แน่นอนสิ
พนักงานมีตั้งกี่คน จะจ่ายไหวเหรอครับ
ถ้าลำบากใจขนาดนั้น ก็ยกเว้นของหัวหน้าโนคนเดียวพอ
แหม ผมไม่ได้ลำบากใจนะ
เห็นดีเห็นชอบสุดๆ ครับ
ถ้าอยากให้พนักงานทุกคน
ฉันว่าให้เป็นบัตรเข้าพักโรงแรม หรือบัตรบุฟเฟต์จะดีกว่าค่ะ
อย่าให้ของขวัญที่สักแต่สะดวกให้
ไปสำรวจมาว่าพนักงานอยากได้อะไร
ได้คำตอบแล้วก็เตรียมมาครับ
ค่ะ
ฉันจะฟังความเห็นของพนักงาน
แล้วเตรียมของที่พวกเขาน่าจะพึงพอใจมาค่ะ
ครับ ฝากด้วยนะครับ
ผอ.คะ
ผอ.
- ผอ.คะ - ฮะ
มาแล้วเหรอ
ฉันเรียกหลายครั้งแล้ว แต่คุณไม่ตอบสักทีน่ะค่ะ
โทษที วุ่นกับการทำอันนี้นิดหน่อยน่ะ
งั้นเอางานนั้น
ไปทำที่ออฟฟิศดีไหมคะ
ไม่ดีกว่า
คุณน่าจะยุ่งอยู่ ทำงานไปเถอะ ไม่ต้องสนใจผม
ที่พูดก็เพราะคุณมากวนใจฉัน ตอนยุ่งๆ อยู่นี่แหละค่ะ
นี่ไม่ใช่ออฟฟิศสักหน่อย
ทำแบบนี้ในที่ทำงานคนอื่น ไม่ได้สิคะ คุณลูกค้า
ขอทำงานที่นี่หน่อยไม่ได้เหรอ
ใช่สิคะ ไม่ได้อยู่แล้ว
ไม่ได้เหรอ
ใครคือเจ้านายของที่นี่
ไปบอกให้เจ้านายออกมาเลย
ก็คนมันคิดถึงน่ะ
งานก็เยอะ แถมอู้ไม่ได้ด้วย
เราได้อยู่ในที่เดียวกัน ถึงจะแค่เวลาสั้นๆ ก็ออกจะดีนี่
มีแค่ผมที่รู้สึกเหรอ
ไม่
ฉันก็รู้สึก
ให้ฉันเตรียมเครื่องดื่มมาไหมคะ
งั้นผมเอาอะไรก็ได้แล้วกันครับ
ส่วนใหญ่แล้ว คุณจะดื่มชา มากกว่ากาแฟในช่วงบ่าย
งั้นเสิร์ฟเป็นชาเอิร์ลเกรย์ ดีไหมคะ
ว่าแต่ทำไม รู้อะไรเกี่ยวกับผมละเอียดยิบจังครับ
สนใจผมเหรอครับ
การจดจำรสนิยมของลูกค้าคือเรื่องพื้นฐาน
ของพนักงานคิง เดอะ แลนด์ค่ะ
ถ้าด้วยเหตุผลแค่นั้น ก็แอบน่าน้อยใจอยู่นะครับ
ฉันสิต้องพูด
เรียกตั้งกี่ครั้งก็ไม่ยอมตอบ
คุณนี่จอมอาฆาตจัง
เมื่อกี้ผมก็ขอโทษแล้วนะ
เห็นคุณบอกว่าน้อยใจ ฉันเลยพูดบ้างก็แค่นั้นค่ะ
ถ้าคุณน้อยใจ งั้นเดี๋ยวเลิกงานแล้วกลับกับผมนะ
มีคนจับจ้องอยู่ตั้งเท่าไร จะกลับด้วยกันได้ไงล่ะคะ
มีคนมองหนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หกคน ก็ไม่เท่าไร
ก็ไม่เยอะเท่าไรนี่
เราทำอะไรผิดหรือไง
ความรักคือความผิดบาปเหรอ
ฉันไม่อยากตกเป็นขี้ปากของคนอื่นน่ะค่ะ
เราแยกกันกลับ
แล้วค่อยเจอกันหลังจากนั้นนะคะ
ผอ.
ตามหาตั้งนานแน่ะ
คุณกรรมการเรียกพบ
และด่วนมากด้วยครับ
รายชื่อแขกสำหรับงานครบรอบ 100 ปี ยังไม่เรียบร้อยเลยครับ
เรียบร้อยแล้ว เหลือแค่ตัดสินใจก็จบ
แล้วมันต่างจากไม่เสร็จยังไง
นี่ไม่ใช่เวลามาชิลนะ
ทางเลขาท่านประธาน ทวงรายชื่อใหญ่แล้วนะครับ
ฉันไม่ได้ชิล แค่พยายามรอบคอบอยู่
งั้นก็รีบตัดสินใจอย่างรอบคอบที
ดูนี่สิครับ
นี่รายชื่อเหล่าวีไอพีที่ถูกเชิญ มางานสำคัญของคิงกรุ๊ป
ตลอดห้าปีมานี้ครับ
ขอบอกไว้ก่อนว่า คุณกรรมการกูฮวารันเชิญนักการเมือง
อย่างคนของรัฐสภาและกรมที่ดินด้วยนะครับ
แล้วยังไง
จะให้เราทำงั้นด้วยเหรอ
ไม่ใช่สิครับ
ในฐานะที่เราจะเป็นผู้นำคิงกรุ๊ปในอนาคต
เราต้องก้าวไปด้วยความวัยเยาว์ มุ่งมั่นสู่อนาคต และภาพลักษณ์สากล
ผมเลยจะบอกว่า…
เราเชิญไอดอลเคป๊อปฮอตๆ มาเถอะครับ
ซึ่งแน่นอนว่าผมจะทาบทามมาเอง
ฉันสั่งให้นายเตรียมงาน
ไม่ได้สั่งให้สนองความโลภตัวเอง
ที่เหลือฉันจะจัดการเอง
นายเช็กแค่การฝึกซ้อมก็พอ
เข้าใจไหม
ฉันเชื่อนายนะ
"ฉันเชื่อนายนะ"
เท่ชะมัด
แหม "ฉันเชื่อนายนะ"
เชิญคนในลิสต์นี้มา
ฉันขอให้ส.ส.พัค มาช่วยกล่าวคำอวยพรแล้ว
จัดลำดับไว้หลังท่านประธานซะ
ผมเป็นคนรับผิดชอบงานนะ
เวลาฉันช่วย ก็ขอบคุณเถอะ
เรื่องนี้ผมเป็นคนรับผิดชอบ เพราะงั้นผมจะจัดการเอง
เมื่อไหร่ที่พี่รับผิดชอบ เมื่อนั้นพี่ค่อยทำตามใจตัวเอง
จะห้าวก็ต้องรู้จักดูตัวเองนะ
งานครบรอบ 100 ปีไม่ใช่เรื่องเด็กเล่นนะ
เราจะแสดงให้เห็นว่าจะร่วมงานกับใคร
ในอีก 100 ปีข้างหน้า
งานนี้จำเป็นต้องมีคนที่มีอำนาจมาด้วย
(รายชื่อวีไอพีคิงกรุ๊ป)
ส.ส. ข้าราชการระดับสูง จากกระทรวงการคลัง…
พี่คงอยากร่วมงานกับคนพวกนี้ ไปอีก 100 ปีสิท่า
พวกเขาจำเป็นต่อการโรงแรม การบิน และการจำหน่ายของเรา
แต่ผมไม่อยากทำอะไรร่วมกับคนพวกนี้
ความสำเร็จที่ได้มาจาก การเกาะอำนาจคนพวกนั้น
ยังไงก็พังทลายต่อหน้าอำนาจอยู่ดี
พี่ก็รู้นี่
งั้นนายจะร่วมมือทำอะไรกับใครล่ะ
ว่ากันว่าวินาทีที่เราหลงลืม คนที่พาเรามาถึงจุดนี้ได้
วินาทีนั้นความพินาศเริ่มมาเยือนเราแล้ว
ซึ่งก็แปลว่าเราควรจะล่มหัวจมท้าย
กับคนที่ร่วมสร้างโรงแรมนี้มา ต่อไปอีกร้อยปีไม่ใช่เหรอ
คงสนุกที่ได้สวมบทฮีโร่สิท่า
ถึงขั้นให้พนักงานนั่งชั้นธุรกิจ ที่สงวนไว้ให้ผู้บริหาร
พยายามเอาอกเอาใจพนักงานซะดิบดี
คิดว่าถ้าพวกนั้นเข้าข้าง
แล้วนายจะวิเศษขึ้นมาเหรอ
ผมไม่ได้ทำไปเพื่อเอาใจหรอก
ผมแค่ทำสิ่งที่สมควรทำ
ต่อไปนี้ ไม่ว่าผู้บริหารหรือพนักงาน
ใครที่ขยันทำงานเพื่อบริษัท
จะได้รับการปฏิบัติเหมือนกันทั้งสิ้น
- นายเป็นใครมาทำแบบนี้ - ผมเหรอ
เป็นคนที่มีจิตสำนึก
อย่างน้อยที่สุด
บริษัทก็ไม่ควรแทงข้างหลังพนักงาน
พี่ไม่คิดงั้นเหรอ
นี่นายคิดว่าคนเราเท่ากันทั้งหมดจริงๆ เหรอ
ลูกโป่งอาจจะดูเหมือนกันทั้งหมด
บางลูกลอยขึ้นข้างบน บางลูกดิ่งลงข้างล่าง
ขึ้นอยู่กับสิ่งที่บรรจุอยู่ข้างใน
นั่นแหละเลือดของมัน
ถึงจะดูเหมือนกัน แต่ไม่มีทางจะเหมือนกันหรอก
เพราะเลือดมันต่างกัน
เหมือนนายกับฉัน
เลือดผมมันต่างยังไง
อยู่ไปทั้งที่ไม่รู้นั่นแหละ
ชะตานายลิขิตมาแบบนั้น
(เป้าหมายการขายของอลังกา)
นี่เป้าหมายใหม่ของเรานะ
คำนวณยอดขายของแต่ละวัน
แล้วตอนเลิกงานก็มารายงานฉัน ว่าถึงเป้าหรือไม่ด้วยนะ
เงินเป้าหมายมันสูงไปนะคะ
แล้วยังไง ทำไม่ได้เหรอ
ค่ะ
เอาจริงๆ แค่ 10 เปอร์เซ็นต์เทียบกับ ยอดขายเดือนก่อนยังเกินตัวไปเลยค่ะ หัวหน้า
โอเค
งั้นฉันจะแจ้งสำนักงานใหญ่
ให้ลดบุคลากรลงแล้วกัน
คะ ลดบุคลากรเหรอคะ
ถึงยอดขายจะสูงขึ้น
แต่ค่าเช่ากับค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมก็สูงมากด้วย
กำไรโดยรวมของอลังกาถือว่าติดลบอยู่
ด้วยยอดขายในปัจจุบันนี้
เราเก็บบุคลากรไว้ไม่ได้
ฉะนั้นพอหมดเดือนนี้…
(มินยูบิน)
ไล่น้องเล็กออก
จู่ๆ จะทำแบบนั้นได้ไงคะ
ฉันถึงได้เสนอวิธีแก้นี่ไง
แต่หัวหน้าทีมดาอึลก็ปัดตกหมด
งั้นก็สู้ๆ นะ
เดี๋ยวๆ ทำก็ได้ค่ะ
แค่นั้นก็จบนี่คะ
น่าจะตกลงตั้งนานแล้ว
แบบนี้สงบสุขจะตายไป
ฉันเป็นพวกรักสันติน่ะ
แล้วก็ หัวหน้าทีมดาอึล
เลี้ยงมื้อหรูๆ เราสักมื้อด้วยนะ
ทำไมต้องฉันคะ
เธอได้ไปกรุงเทพฯ เพราะคุณงามความดีของฉัน
คิดจะตีมึนเหรอ
ไม่ใช่เพราะหัวหน้าสักหน่อย
เพราะความพยายามของฉันเองต่างหากค่ะ
แล้วใครล่ะที่จุดแรงบันดาลใจให้เธอ
ต้องขอบคุณที่ฉันปลุกปั่นให้เธอตั้งใจนะ
เธอเลยถูกบันทึกว่าทำยอดได้สูงสุด และได้เป็นพนักงานดีเด่นไง
ได้ข่าวว่าช่วงนี้โอมากาเสะกำลังมาแรง
จองโต๊ะไว้สำหรับสัปดาห์หน้าด้วยนะ
ถ้างั้น
ฉันขอไปทำงานนอกสถานที่ก่อนนะ
นี่จานเรียกน้ำย่อยสไตล์เมดิเตอร์เรเนียน
ใช้หอยนางรมจากทะเลฝั่งตะวันตกครับ
ผมใส่เฟนเนลเพื่อเพิ่มความสดชื่นไปด้วย
สดชื่นเลย เรียกน้ำย่อยได้ดีครับ
สำหรับอาหารจานหลัก
เราเตรียมเนื้อสันในชั้นพรีเมียม ที่มีคะแนนลายเนื้ออยู่ในระดับเก้า
จากวัวออร์แกนิกที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระ
ในฟาร์มที่มีมาตรฐานสวัสดิภาพสัตว์ครับ
ครับ
โดยรวมถือว่าเยี่ยมมาก
ขอบคุณที่เหน็ดเหนื่อยเตรียมงานนะครับ
ขอบคุณครับ
หัวหน้าเชฟจากแต่ละห้องอาหาร ได้ร่วมกันเตรียมการ
โดยใช้วัตถุดิบที่ดีที่สุด มาตั้งแต่สามเดือนก่อนครับ
น่าจะมีแขกที่สูงอายุด้วย
ผมอยากให้มีเมนูที่ย่อยง่าย ด้วยสักหน่อยนะครับ
แล้วก็ ถ้าเราเตรียม คอร์สอาหารเกาหลีแยกต่างหาก
สำหรับคนที่ชอบอาหารเกาหลี มากกว่าตะวันตก
ให้เขาเลือกเองได้ แบบนั้นจะดีไหมครับ
ครับ รับทราบครับ
เราจะหารือกันแล้วจัดเตรียมให้ครับ
ครับ รบกวนด้วยนะครับ
เนื้อพรีเมียม ขอบคุณนะครับ
ได้ข่าวว่าอดเลื่อนขั้นอีกแล้วเหรอ
รบกวนไม่ยุ่งเรื่องคนอื่นนะ
แล้วเธอจะทำงานเลือดตาแทบกระเด็น เหมือนหมีบื้อไปเพื่ออะไรล่ะ
ศึกษาจากมีนาบ้างสิ
นางซื้อของขวัญประเคนหัวหน้าตลอด ถึงขั้นถ่อไปช่วยทำกิมจิที่บ้าน
แล้วใครมันจะไม่เอ็นดูล่ะ
ไปกินเหล้ากันเถอะ ฉันเลี้ยงปลอบใจเอง
- ไม่ต้องเหอะ - เหรอ
งั้นก็แล้วแต่นะ
หัวหน้าครับ
คะ
เราไปหาที่เด็ดๆ ดื่มเหล้า
ฉลองการเลื่อนขั้นของคุณมีนากันนะครับ
เลิศเลยค่ะ
งั้นกัปตันจะเลี้ยงเราไหมคะ
เดี๋ยวผมเลี้ยงหัวหน้าเป็นพิเศษเลย
ไปค่ะไป ทุกคนได้ยินแล้วนะ
ค่ะ ฉันเห็นชอบสุดๆ
ขอโทษด้วยนะครับ แต่วันนี้ผมคงไปด้วยไม่ได้
อะไรนะ
คุณโรอุน กัปตันอุตส่าห์ชวน เราก็ต้องไปนะ
ผมมีนัดแล้วครับ
แล้วใครเขาไม่มีนัดกันเล่า
ไม่เป็นไรหรอก ช่างเถอะๆ
สมัยนี้เราบังคับใครไปกินเลี้ยงไม่ได้แล้ว
ไม่เป็นไรเนอะคะ กัปตัน
โธ่ ก็แน่อยู่แล้วสิ
ไปเลย ไปให้ไวๆ
ฉันเป็นพวกยืดหยุ่นอยู่แล้ว
กัปตันนี่สุดยอดเลย
ครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ
ไปครับ รุ่นพี่
หือ
อะไรน่ะ คุณโรอุน
ผมมีนัดกับรุ่นพี่พยองฮวาน่ะครับ
งั้นเราขอตัวก่อนนะครับ
ไปกันครับ
งั้นฉันขอตัวก่อน
ขอให้สนุกนะคะ
งั้นฉันขอตัวไปตามใจตัวเองบ้างนะคะ
กำลังเหนื่อยอยู่พอดีเลย ขอบคุณสำหรับความห่วงใยนะคะ
เดี๋ยวนะ นี่อะไรกันเนี่ย
วันนี้เรามีนัดกันอยู่แล้วเหรอ
ครับ
ผมตั้งใจจะมาที่นี่กับรุ่นพี่อยู่แล้ว
ตอนอยู่กรุงเทพฯ เรามีเวลาน้อยมากนี่ครับ
ที่นี่ดีใช่ไหมครับ
เวลาที่กัปตันชวน เราทุกคนต้องตอบตกลงนะ
ไม่กังวลบ้างเหรอว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น
พรุ่งนี้ ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของพรุ่งนี้ครับ
ส่วนวันนี้ ผมมีความสุขที่ได้อยู่ที่นี่กับรุ่นพี่
ฉันแค่ถามเผื่อๆ นะ
ชอบฉันเหรอ
ครับ
ชอบครับ
ขอโทษด้วยนะ
แต่ฉันคงรับความรู้สึกนั้นไว้ไม่ได้
ไม่เป็นไรครับ
ผมก็แค่ตอบไปตามที่รุ่นพี่ถาม
ความรู้สึกรุ่นพี่ ก็แล้วแต่รุ่นพี่เลยครับ
ส่วนผม ก็จะจัดการความรู้สึกของผมเอง
(โรงแรมคิง)
วนทางนี้เพื่อไปอาคารหลักได้เลยครับ
- ครับ - ครับ ขอบคุณครับ
- สวัสดีครับ - อ้าว ท่านผอ.
ขอรบกวนเวลาสักครู่ได้ไหมครับ
ต้องขอโทษด้วยครับ
แต่พอดีว่าเดี๋ยวจะมีแขกคนสำคัญมา
ผมไปจากตรงนี้ไม่ได้ครับ
แค่ครู่เดียวจริงๆ ครับ
ขอโทษด้วยครับ ท่านผอ.
ผมจำเป็นต้องต้อนรับแขกคนนี้จริงๆ
งั้นผมจะรอที่คิง เดอะ แลนด์นะครับ
- ครับ อีกสักครู่เจอกันครับ - ครับ
ยินดีต้อนรับครับ กำลังรออยู่เลย
สบายดีไหมคะ
ครับ สบายดีเพราะท่านเลยครับ
เชิญทางนี้ครับ
ขอโทษที่ทำให้รอนะครับ
ไม่เป็นไรครับ ผมเป็นฝ่ายขอพบกะทันหันเอง
- เชิญนั่งครับ - ครับ
รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ
ขอชาร้อนๆ สักถ้วยได้ไหมครับ
ได้ค่ะ
ผมขอเหมือนกันครับ
ค่ะ ได้เลยค่ะ
ทำงานที่นี่มาเกินเจ็ดปีแล้วใช่ไหมครับ
ไม่ว่าตอนนั้นหรือตอนนี้ รอยยิ้มคุณก็ยังเหมือนเดิมเลยนะครับ
ทราบได้ยังไงคะ ว่าฉันทำงานที่นี่เกินเจ็ดปีแล้ว
ก็ผมเป็นพนักงานเปิดประตูโรงแรมนี้นี่ครับ
จริงด้วยค่ะ
ยินดีที่ได้พบกันที่นี่ค่ะ รุ่นพี่
ฉันจะไปเตรียมชามาให้นะคะ
คนเมื่อครู่นี้คือใครเหรอครับ
เธอเป็นลูกค้าที่จะมาโรงแรมเรา เดือนละครั้งในเวลานี้
เพื่อมาทานซุปกระดูกวัวครับ
เมื่อก่อนเธอเคยมากับสามีตลอด
กระทั่งสามีเสียชีวิตแล้ว เธอก็ยังคงมาคนเดียวครับ
ผมว่าอย่างน้อยผมก็ควรอยู่ตรงนั้น
เธอจะได้รู้สึกเหงาน้อยลงครับ
ยิ่งได้รู้จักกับพนักงานที่โรงแรม ผมยิ่งรู้สึกนับถือทุกคนจริงๆ ครับ
รู้สึกได้ว่าคุณยอดเยี่ยมจากใจจริงเลยครับ
ไม่หรอกครับ
ผมทำไปเพราะมีความสุขน่ะครับ
ได้ยินมาว่าคุณทำงาน ในโรงแรมเรามายาวนานที่สุด
ผมเลยอยากมาพบและพูดคุยกับคุณ
ในฐานะที่เป็นคนที่ร่วมเดินทางกับเรา มาอย่างยาวนานครับ
ผมก็ไม่แน่ใจว่าจะช่วยอะไรได้ไหมนะครับ
ไม่ทราบว่ามีแขกคนไหน ที่น่าจดจำมากที่สุดไหมครับ
ที่ประตูหน้าของโรงแรม มีต้นไม้ต้นใหญ่อยู่ครับ
ผู้ที่เป็นสมาชิกก่อตั้งเป็นคนบริจาคให้
ผมทราบมาว่าเขาให้ความช่วยเหลือเยอะมาก ในตอนที่โรงแรมประสบวิกฤต
หลังจากที่เขาเสียชีวิตไป
ลูกเขาก็แวะมาที่โรงแรมบ่อยๆ
แต่ช่วงนี้ผมไม่เห็นเขาเลยครับ
ถ้ามีโอกาส ผมก็อยากจะรับใช้เขาอีกสักครั้ง
มีคนแบบนั้นด้วยสินะครับ
ผมไม่ทราบเลย
ว่าแต่เดิมทีแล้ว คุณฝันอยากเป็นพนักงานโรงแรมเหรอครับ
เปล่าครับ
ผมแค่มาตามหา…
ความสุขครับ
แล้ว…
เจอหรือยังครับ
ขอบคุณที่สละเวลาให้นะครับ
กลับดีๆ นะครับ
ทำไมโค้งซะสุภาพขนาดนี้ครับ
- ผมนี้อึ้งไปเลย - การฝึกซ้อมล่ะ
- เรียบร้อยไหม - เรียบร้อยดีครับ
ไปกันครับ
รักษาระดับของจานเป็นเส้นขนานนะคะ
ห้ามทำหกนะคะ
เช็กเส้นทางการเข้าออกให้ดี
อาหารจะได้ออกมาอย่างราบรื่น
เวลาเสิร์ฟจะคลาดเคลื่อนไม่ได้ แม้แต่นาทีเดียวนะคะ
เท่จัง
ปกติก็ฝึกซ้อมกันแบบนี้เลยหรือเปล่าครับ
เราจะเตรียมการก่อนวันงาน
สำหรับทุกงานเลี้ยงที่จัดในโรงแรมคิงค่ะ
งานนี้ต้องคอยบริการให้กับเหล่าวีวีไอพี
เราเลยซักซ้อมอย่างละเอียดยิ่งขึ้นค่ะ
ทุกคนทุ่มเทยิ่งกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก
ขอรบกวนจนกว่าจะจบงานเลยนะครับ
ค่ะ
เราจะรับใช้แขกแต่ละคน ด้วยความทุ่มเทอย่างถึงที่สุดค่ะ
ครับ
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อน
- ผมเอง ผมไง - โอ๊ย ตกใจหมด
เป็นอะไรไหมคะ
- คิดว่าจะโอเคไหมล่ะ - อะไรเนี่ย
ทำไมแรงเยอะจังเนี่ย
เจ็บลิ้นปี่เลย
แล้วจู่ๆ จะมากอดจากข้างหลังทำไมล่ะคะ
เอาซะตกใจหมด
ก็กะว่าจะมาเซอร์ไพรส์ไง
แต่ไม่คิดว่าคุณจะดีใจซะหนักหน่วงขนาดนี้
ขอโทษนะคะ เป็นอะไรไหมคะ
ต่อไปผมคงไม่ต้องห่วงคุณ เวลาไปไหนดึกๆ แล้วแหละ
ตอนเด็กๆ เคยเรียนชกมวยมาเหรอ
เสียงนี้ไม่ได้ออกมาจากปากนะ
เสียงหมัดที่ฝ่าลมต่างหาก
สนุกไหมเนี่ย
ฉันไม่เคยแพ้ให้ใคร มาตั้งแต่เด็กแล้วแหละค่ะ
ก็ไม่น่าแพ้นะ
เจ็บมากเหรอคะ
ทำไงดีเนี่ย
โอเคไหมคะ
โอ๊ย
แย่แล้ว
เจ็บ
ต้องไปโรงพยาบาลไหมคะ
ไปโรงพยาบาลกันไหม
เจ็บจัง
สบายเลย
ทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะ
ก็คนมันต้องการชาร์จแบตนี่
วันนี้เหนื่อยสุดๆ มาทั้งวัน
แบตผมใกล้จะหมดแล้ว
อยากให้ช่วยชาร์จแบตตรงนี้จัง
อยากชาร์จแบตน่ะ
โอเคนะคะ
ฉันกลัวคนมาเห็นจะแย่อยู่แล้ว
ได้สัก 1% มั้ง
ได้แค่ 1% เองเหรอคะ
อือ ชาร์จมา
ชาร์จหน่อย
ได้ 5% แล้ว 10% แล้ว
เฮ้อ ยังไม่พอเลยแฮะ
ชาร์จมา
ได้ 15 25 30%
100% ชาร์จเต็มแล้ว
เฮ้อ เกินเยียวยาจริงๆ เลย
ตายแล้ว
- ตายๆ ไม่นะ - อะไรเหรอ
- ซ่อนเร็ว ซ่อน - ทำไมล่ะ
เป็นอะไรไปเนี่ย
ทำไงดี
พนักงานไง นั่นพนักงานที่โรงแรม
- ให้ไวเลย - ไปไหน
- เดี๋ยวสิ ไปไหนล่ะ - ขึ้นรถ
- เร็วๆ
- ใจหายใจคว่ำหมด - พนักงาน
"พนักงาน" เหรอ
สวัสดีครับ ท่านผอ.
- สวัสดีค่ะ ท่านผอ. - สวัสดีครับ ท่านผอ.
- สวัสดีค่ะ ท่านผอ.
สวัสดีครับ ท่านผอ.
(โรงแรมคิง รถรับส่ง)
(จุดจอดรถบัสรับส่งโรงแรมคิง)
ท่านผอ.คะ
นี่คือรถบัสรับส่งที่ทำหน้าที่ พาเหล่าพนักงานโรงแรมคิงของเรา
ไปกลับที่ทำงานค่ะ
โรงแรมของเรามีทั้งหมดสามกะ
เลยมีการเดินรถ วันละหกรอบตามเวลาเปลี่ยนกะค่ะ
บริษัทเรามีสวัสดิการให้หลายอย่างมาก
แต่สิ่งที่จำเป็นที่สุดสำหรับเหล่าพนักงาน
ฉันว่าคงจะเป็นรถบัสรับส่งนี่แหละค่ะ
ขอขอบพระคุณจริงๆ ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
- ขอบคุณค่ะ - กล่าวอำลานะคะ อำลานะ
ยิ้มนะ แล้วโบกมือด้วย
ผมก็ขอขอบคุณเช่นกันครับ
- รบกวนทุกคนด้วยนะครับ - รักนะ
โอเค
กลับบ้านดีๆ นะครับ
ท่านผอ.จะขอลงไปก่อน
กลับบ้านดีๆ นะคะ
ลาก่อนค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
ท่านผอ.นัมเบอร์วัน
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
ที่หนึ่งเลย
- โอ๊ย ฮาชะมัด - ให้ตายเถอะ
เราจับมือกันหนีเสือปะจระเข้ชัดๆ
ว่าแต่คุณคิดอะไรแบบนั้นออกได้ไง
ผมนี่สมองตื้อไปหมด
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ก็มันต้องฝ่าวิกฤตให้ได้นี่
ยังไงความลับก็ไม่มีในโลกนะ
แต่ยังไงก็ต้องระวังตัวแหละ
ทำไมล่ะ
เพราะผมเป็นลูกชายท่านประธานเหรอ
ถ้าฉันห่วงเรื่องนั้น
ฉันคงไม่มาคบกับคุณตั้งแต่แรกหรอก
ว่าแต่รู้จักที่แบบนี้ได้ไงเนี่ย
ก็
เหมือนคุณจะชอบพระจันทร์ตอนอยู่กรุงเทพฯ ผมก็เลยลองเสิร์ชดู
เห็นเขาว่าที่แม่น้ำนี้ เห็นพระจันทร์เยอะสุดเลยนะ
สวยจัง
สวยเหรอ
เราลงไปเดินกันหน่อยไหม
ว่าแต่
ก่อนหน้านี้ไปเจอรุ่นพี่ พนักงานเปิดประตูทำไมเหรอ
เกี่ยวกับเรื่องงานน่ะ
ได้ยินมาว่าเขาทำงานที่โรงแรมมานานที่สุด
ผมเลยอยากฟังความเห็นเขาหน่อย
ฉันได้ยินว่าเขาทำงานมาเกิน 30 ปีแล้ว
เป็นประวัติศาสตร์ที่ยังมีชีวิตอยู่ ของโรงแรมคิงเลยนะ
อือ ผมก็ได้ยินมาแบบนั้น
แล้วนี่…
ถามดูหรือยัง
อะไรเหรอ
เรื่องแม่น่ะ
ฉันว่าเขาต้องรู้แน่
จำเป็นเหรอ
จำเป็นมั้ง
ถามไปก็ไม่ได้อะไรหรอก
ยังไงคำตอบก็ชัดเจนอยู่แล้ว
แม่อยู่ไหน
เมื่อวานก็ไม่อยู่ วันนี้ก็ไม่อยู่อีกแล้ว
รีบลุกขึ้นมาเถอะค่ะ
ท่านประธานรออยู่นะคะ
ทุกครั้งที่ผมถามอะไรออกไป
ทุกคนก็จะปิดปากเงียบ และปิดบังผมยิ่งกว่าเดิมซะอีก
แม้แต่เบาะแสที่ผมอุตส่าห์หามาได้
ก็ถูกลบเลือนไปหมด
แต่ถึงยังไง
เขาอาจจะบอกก็ได้นะ
ไม่เป็นไรหรอก
ยังไงนี่ก็เป็นโจทย์ที่ผมต้องแก้เองอยู่ดี
แล้วก็
ตั้งแต่นี้ไป
ผมว่าจะไม่อยากรู้อีกต่อไปแล้ว
มาแล้วเหรอ
มานั่งเร็ว
ทำอะไรกันเวลานี้เนี่ย
มามะ
อร่อยอะ
ซอสดีงามมาก
นี่ ซารัง
หัวหน้าโนเขา
จัดไปหรือยัง
- จัดอะไร - ยังจะถาม
สารภาพรักไง
ไม่ใช่นะ เราไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย
ทำไมล่ะ หัวหน้าโนไม่ดีตรงไหน
ผู้ชายประมาณนั้นคือเลิศแล้วนะ
บอกว่าไม่ใช่แบบนั้นไง
ไม่ใช่แล้วตอนอยู่ไทย แกหนีไปกันสองคนทำไม
แถมขัดใจหัวหน้าฝ่ายอีก
ฉันน่าจะต้องไปล้างเนื้อล้างตัวก่อนละ
พวกแกกินไปพลางๆ นะ
โอ๊ย ร้อนจัง ร้อนจนกินอะไรไม่ลง
ทำไมนางร้อนขึ้นมาดื้อๆ เลยล่ะ
(โรงแรมคิง)
ผมถึงบอกให้เรา มาเป็นผู้ดำเนินรายการร่วมกัน
ในงานครบรอบ 100 ปี เป็นตัวแทนของพนักงานไงครับ
หัวหน้าแผนกไม่ชอบฉันนี่คะ
ครับ แต่เราต้องแยก เรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกัน
เห็นตอนงานเข้ารับตำแหน่ง คุณเป็นพิธีกรได้ดีเลยนี่
เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วแหละค่ะ
ที่ฉันจะเป็นพิธีกรงานใหญ่ ในฐานะตัวแทนของพนักงาน
แต่กับหัวหน้าแผนกนี่ไม่ไหวนะคะ
เรามันคนละชั้น
เสียดายจัง
ถ้าคุณจิตใจดีสักหน่อย น่าจะดีแท้ๆ
เรื่องของฉัน ฉันจะจิตใจดีหรือไม่ แล้วคุณยุ่งอะไรด้วยคะ
ที่ผมพูดเพราะผมเสียดายมากน่ะสิ
หน้าตาก็สะสวยขนาดนี้
ความสามารถก็โดดเด่น จนได้เป็นผู้จัดการที่อายุน้อยสุด
แต่ทำไมชอบใช้คำพูดและการกระทำ มาด้อยค่าตัวเองอยู่เรื่อยก็ไม่รู้นะครับ
- ด่าหรือชมล่ะนั่น - ด่าครับ
ก็นะ ไอ้ฉันก็ไม่ได้เต็มใจสักเท่าไรหรอก
แต่ในเมื่ออ้อนวอนมาขนาดนี้ ฉันจะยอมยื่นมือช่วย
ในฐานะผู้มากความสามารถ ของโรงแรมคิงแล้วกันค่ะ
ครับ ช่วยผมหน่อยนะครับ
เรามาทำเต็มที่กันนะครับ
บ้าไปแล้วมั้งเนี่ย
ฉันใจสั่นกับผู้ชายแบบนั้นเนี่ยนะ
นาย…
เจ็บมากไหมนั่น
ก็เจ็บหนักเลยน่ะสิครับ
เล่นฟาดผมด้วยเหล็กเลยนี่
ปัดโธ่
แล้วจะแอบเข้ามาเหมือนโจร ไม่บอกฉันก่อนสักคำทำไมล่ะ
ก็ผม…
ผมเอาของขวัญนี่มาให้น่ะสิครับ
แล้วคราวก่อน ผมก็เห็นว่าน้ำไหลไม่ค่อยแรง
ไหนๆ มาแล้วก็ว่าจะซ่อมซิงค์ให้ ระหว่างที่รอคุณย่า
ทีหลังก็บอกเร็วๆ สิ
คุณย่าให้จังหวะผมพูดไหมล่ะครับ
เดี๋ยวนะ
มาคิดๆ ดูแล้ว
คุณย่ากับหลานสาวนี่เหมือนกันเป๊ะเลยนะ
หมัดมาไวกว่าปากอีก
แหงสิ หลานฉันทั้งคน
คิดว่าทำไมยัยเด็กนั่นถึงสวยล่ะ
ก็เพราะว่าได้ฉันไปเต็มๆ น่ะสิ
ว่าแต่ทั้งหมดนั่นมันอะไร
อ๋อ นี่
ซารังเขาได้รับเลือกเป็นพนักงานดีเด่น ได้ไปเที่ยวประเทศไทยมาไงครับ
สิ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศไทย ก็คือผ้าไหม
ผมก็เลยเลือกอันที่ดีที่สุดมา
ฉันไม่รู้จะใส่อะไรแบบนี้ไปที่ไหนหรอก
จะเปลืองเงินซื้อของพรรค์นี้ทำไม
กลัวเงินเน่าหรือไง
งั้นหลังจากนี้ ค่อยไปเที่ยวบ่อยๆ ก็ได้ไงครับ
เดี๋ยวผมพาไปเอง
ไหนดูซิ
ขออนุญาตนะ
เป็นไงครับ สีสวยใช่ไหม
- ฉันก็ไม่รู้… - นี่
อือ ก็สวยอยู่แหละ
แต่ก็นะ ไม้แขวนอย่างฉันใส่อะไรก็ดูดี
ผมตาถึงเรื่องพวกนี้ต่างหากครับ
รอเดี๋ยวนะครับ
นี่เป็นครีมมหัศจรรย์ที่ช่วยลบเลือน สารพัดริ้วรอย
บนใบหน้าครับ
แล้วก็…
อันนี้เรียกว่ายาหม่องเสือ
เขาว่าทาบรรเทา ตรงที่ปวดเมื่อยได้ดีสุดๆ ครับ
บรรเทาอาการปวดหัวด้วยนะ
อะไรเนี่ย
งั้นนี่คือยาครอบจักรวาลเหรอ
ครับ เห็นเขาว่าเยี่ยมสุดสำหรับผู้สูงวัยเลย
อ๋อ
แล้วนั่นซื้อมาตั้งกี่ชิ้นเนี่ย
เอาไปเร่ขายได้เลยนะนั่น
พระเจ้าช่วย
คุณย่าจะได้เอาไปแบ่งแก๊งเพื่อนๆ ที่ตลาด
ผมก็เลย…
ซื้อมาเยอะนิดนึงครับ
อุตส่าห์นึกถึงเพื่อนฉันอีก
เข้าท่านะเนี่ยเรา
คราวก่อน ผมได้น้ำผัก กับนมเปรี้ยวฟรีๆ จากเพื่อนคุณย่าไงครับ
นี่
ทำตัวดีๆ กับพ่อนายด้วยล่ะ
แล้วได้ซื้อของขวัญให้พ่อด้วยไหม
ไม่ครับ
ปัดโธ่
มีลูกไปก็ไร้ประโยชน์จริงๆ
โอ๊ย
เอานี่ไปให้พ่อเลยไป
ครับ
กินข้าวมาหรือยังล่ะ
ยังครับ
- คุณนายชา - หือ
ไก่ตุ๋นโสมมาแล้ว
โอ้ มาได้เวลาพอดี
ซารังเล่าให้ผมฟังครับ
ว่าคุณย่าเลี้ยงดูเธอมาตัวคนเดียว ตั้งแต่ยังเด็ก
ฉันไม่ได้ทำอะไรมากมายหรอก
แกโตมาอย่างดีของแกเองน่ะ
ถึงจะแยกกันอยู่กับแม่ แกก็ไม่เคยเกเรเลยสักครั้ง
แกอดทนมาตลอด
จนครั้งหนึ่งแกทำตัวงอแง
บอกแม่ว่าอยากไปอยู่ด้วย สุดท้ายอุบัติเหตุก็พรากแม่ไป
คงเพราะแบบนั้นมั้ง
แกไม่เคยขออะไรจากฉันเลยสักครั้ง
ต่อจากนี้ไป
ผมจะคอยอยู่ข้างๆ ให้เธอได้ทำตัวเกเร
และทำตัวงอแงเองครับ
ผมจะปกป้องคุณย่ากับซารัง ให้ได้อุ่นใจกันเองครับ
ฉันน่ะไม่เป็นไรหรอก
ดูแลเจ้าซารังของฉันดีๆ ด้วยนะ
ผมจะดูแลให้ดีทั้งคู่เลยครับ
ขอบคุณนะครับ
ที่เลี้ยงดูซารังของเรา ให้โตมาอย่างงดงาม
นี่ ฉันตุ๋นเต็มที่จนนุ่มลิ้นเลย
- กินสิ - ขอบคุณครับ
ไหนชิมซิ
- นี่ - ครับ
- เอาไปสิ - ขอบคุณครับ
อือ กินเลย
กินเลยนะครับ
รุ่นพี่คะ
สวัสดีครับ
ขอโทษที่พรวดพราดมานะคะ
ฉันขอถามอะไรอย่างได้ไหมคะ
ครับ ถามมาได้เลย
คือว่า
มีคนหนึ่งที่เคยทำงานที่นี่เมื่อนานมาแล้ว
ไม่ทราบว่ารู้จักคนที่ชื่อคุณฮันมีโซไหมคะ
รู้จักครับ
งั้นพอจะทราบช่องทางติดต่อ หรือที่อยู่ปัจจุบันของเธอด้วยไหมคะ
ผมรู้ว่าเธอเป็นใคร
แต่ก็รู้แค่นั้นแหละครับ
ค่ะ
ขอบคุณที่สละเวลานะคะ
แต่ไม่แน่ว่าเพื่อนผม
อาจจะจำอะไรได้มากกว่าผมก็ได้นะครับ
สวัสดีค่ะ
ไม่ทราบว่าใช่รุ่นพี่คิมอ๊กจา ผู้ตรวจห้องพักหรือเปล่าคะ
ทำอะไรของเธอน่ะ
กล้าดียังไงถึงใส่รองเท้าเข้ามาเหยียบ
ในห้องที่แขกยังไม่ได้เข้าพัก
ออกไปเดี๋ยวนี้
ขอโทษค่ะ
ห้องพักคือสินค้า ที่ถูกเตรียมไว้สำหรับแขกนะ
พนักงานโรงแรมประสาอะไร เหยียบไปมั่วซั่ว
พื้นฐานไม่ได้เรื่องเอาซะเลย
ขอโทษค่ะ
พอดีมีเรื่องจะถามน่ะค่ะ
ไม่รู้หรอกว่าเรื่องอะไร แต่ฉันไม่อยากคุย กับคนที่ไม่รู้แม้แต่เรื่องพื้นฐาน
กลับไปเถอะค่ะ
ฉันขอโทษที่เสียมารยาทค่ะ
งั้นฉันจะมาหาใหม่คราวหน้านะคะ
จะปล่อยวอนไปแบบนี้จริงๆ เหรอคะ
ในที่สุดเขาก็แน่วแน่จะทำอะไรสักที
ก็ต้องปล่อยเขาไป
นี่งานสำคัญนะคะ
ตอนแรกที่แกเปิดตัวอลังกา
ผู้บริหารทุกคนเขาก็คัดค้านแกนะ
แต่รู้ไหมทำไมฉันถึงปล่อยให้แกทำ
เพราะฉันควรจะให้โอกาส
วอนเองก็ควรได้รับโอกาสด้วย มันถึงจะเท่าเทียมกัน
อลังกาคือธุรกิจที่รับประกันได้ ว่าจะประสบความสำเร็จ
แต่สิ่งที่วอนกำลังทำ เห็นๆ กันอยู่ว่าจะคว้าน้ำเหลวนะคะ
ถ้าเขาล้มเหลว
ค่อยถามหาความรับผิดชอบตอนนั้น ก็ไม่สายนะ
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาขัดเขา
การกระทำของวอน
เหมือนแม่เขาไม่มีผิดเลย
ว่าไหมคะ
แค่ทิ้งแม่ของเขาไปไม่พอ ถ้าคุณพ่อต้องทิ้งวอนไปอีกคน
หนูห่วงว่าเดี๋ยวคุณพ่อจะลำบากนะคะ
โตแล้วสินะ
รู้จักเป็นห่วงพ่อแกด้วย
กลับมาแล้วเหรอ
ครับ
ขึ้นไปพักผ่อนสิ
ทำไม
มีอะไรจะพูดเหรอ
เปล่าครับ
แกวางแผนทำงานใหญ่ขนาดนั้น
จะไม่ถามความเห็นพ่อบ้างเหรอ
มีเรื่องหนึ่งที่ผมอยากถาม
เรื่องอะไรล่ะ
โรงแรมคิงในทุกวันนี้
เป็นโรงแรมที่คุณพ่อเคยหวังไว้ไหมครับ
ในช่วงหนึ่ง ฉันก็เคยฝันเหมือนกัน
ว่าจะทำให้ทุกคนที่เข้ามาในโรงแรมคิง
มีความสุข
ทุกคนรวมทั้งแขก และพนักงานของเรา
แต่ว่า
ความฝันก็เป็นแค่ความฝันนั่นแหละ
ได้ลองลงมือหรือยังครับ
ความเป็นอยู่ของพนักงาน รวมถึงครอบครัวของพวกเขา
เดิมพันอยู่บนการตัดสินใจของฉัน
ที่โรงแรมอยู่มาจน 100 ปี
ก็คงเพราะว่าฉันไม่ลองอะไรสุ่มสี่สุ่มห้ามั้ง
ฉันไม่นึกเสียใจหรอก
ฉันปกป้องโรงแรมคิงไว้แทนความฝัน
และสร้างคิงแอร์กับการจำหน่ายมาได้
แต่ก็โล่งอกไปครับ
ผม…
กังวลไปแล้วว่าคุณพ่อจะไม่มีแม้แต่ความฝัน
ฉันรู้นะว่าแกอยากทำอะไร
รู้ด้วยว่าแกต้องการอะไร
แต่ว่า
อย่าเลย
ฉันไม่ได้พูดลอยๆ นะ ฉันเตือนแกอยู่
เข้าใจที่พูดไหม
- คุณพ่อ… - ถ้ามันยาก
ก็ขอให้พี่แกช่วยเถอะ
การขอความช่วยเหลือก็เป็นความสามารถนะ
นี่ยาหม่องเสือ
เขาว่าทาบรรเทาตรงที่ปวดเมื่อยได้ดีครับ
(โรงแรมคิง)
(ยินดีต้อนรับสู่งานฉลอง ครบรอบ 100 ปีโรงแรมคิง)
(100 ปี โรงแรมคิง)
ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงครับ
นี่จะเป็นปาร์ตี้ที่เยี่ยมที่สุด
อย่าประหม่านะครับ
จะประหม่าไปทำไม เนอะ
เราทำได้ดีมาตลอด
และทุกอย่างก็จะราบรื่นต่อไปด้วย
ไม่เห็นจะต้องประหม่าเลย
เราซ้อมกันมามากพอแล้วนี่ครับ
นี่จะเป็นปาร์ตี้ที่เยี่ยมที่สุด ไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น
ไม่ต้องกังวลนะครับ
วางใจผมได้เลย
ทำไมนายสั่นงั่กขนาดนั้น
ผมเนี่ยนะครับ
ผมไม่ใช่คนที่จะสั่นง่ายๆ นะ
ผมไม่ใช่พวกขี้ประหม่าสักหน่อย
คุณก็รู้นี่ครับ
ผมไม่ได้สั่นเลย
ไม่น่าใช่นะ
นายกำลังประหม่าขั้นสุด
ไม่ใช่นะ เปล่าประหม่า
เหงื่อนี่ท่วมมาเลย
เหงื่อเหรอ
ไม่ต้องประหม่านะ
- นี่งานปาร์ตี้ไง - ครับ
- สนุกไปกับมัน - ครับ
ดื่มน้ำสักหน่อย
- สูดหายใจลึกๆ - ครับ
นายประหม่าเอาเรื่องเลยนะ
สู้
(โรงแรมคิง ปี 2023 ครบรอบการก่อตั้ง 100 ปี)
(100 ปี โรงแรมคิง)
(กำหนดการงานครบรอบ 100 ปี คิงกรุ๊ป)
(ผู้อำนวยการกูวอน กล่าวต้อนรับและให้ขวัญกำลังใจ)
ตายจริง
เต็มที่นะคะ
ไหนว่าเป็นหน้าที่สำคัญ ที่ตัวแทนพนักงานต้องทำไง
- สรุปคือแค่นี้เนี่ยนะคะ - แค่นงแค่นี้อะไรครับ
เราทำหน้าที่ต้อนรับแขก ที่มางานวันเกิด 100 ปีของโรงแรม
หน้าที่นี้สำคัญสุดนะครับ
งานแค่นี้อาจจะสำคัญสำหรับคุณ
แต่สำหรับฉัน มันไม่ใช่ค่ะ
คนแรกสุดที่ทักทายแขก ก็คือเจ้าภาพไงครับ
อย่างน้อยวันนี้
เราคือเจ้าภาพของปาร์ตี้นี้นะครับ
เช็ดเหงื่อไปเหอะค่ะ
เก๊กขั้นเทพแต่ลนขั้นสุด
ผมลนที่ไหนก่อน มีเหงื่อด้วยเหรอ
โอ๊ะ มีเหงื่อแฮะ
ชอบผมเหรอครับ
(คิงกรุ๊ป ประธานกูอิลฮุน)
(สมาชิกรัฐสภา พัคดูชิก)
(โรงแรมคิง กรรมการผู้จัดการ กูฮวารัน)
สุขสันต์วันครบรอบ 100 ปีโรงแรมคิงครับ
สวัสดีครับ
ผมผู้อำนวยการของโรงแรมคิง กูวอนครับ
ผมอยากกล่าวขอบคุณ แขกผู้มีเกียรติทุกท่านจากใจจริง
ที่มาร่วมงานครบรอบ 100 ปี โรงแรมคิงวันนี้ครับ
และ
ผมขอขอบคุณพนักงานทุกท่านจากใจจริง
ที่ทำงานอย่างขยันขันแข็ง
ภายหลังฉากกั้นที่ไม่มีใครมองเห็น แม้กระทั่งในเวลานี้
เพื่อทำให้งานนี้เปล่งประกาย
ถ้าอย่างนั้น
เราจะเริ่มงาน
ด้วยคำอวยพรจากประธานกูอิลฮุนครับ
สวัสดีครับ
ผมกูอิลฮุนครับ
ผมได้ติดต่อหาผู้เชี่ยวชาญการกล่าวสุนทรพจน์
เพื่อคำอวยพรสำหรับวันนี้เลยนะครับ
ผมบอกเขาว่าผมอยากพูดสุนทรพจน์
ที่จะจารึกในประวัติศาสตร์ สำหรับงานครบรอบ 100 ปีของโรงแรม
แล้วก็ถามว่าผมควรจะพูดยังไงดี
จากนั้นเขาก็ให้คำตอบ ที่ชี้ทางสว่างให้ผมสุดๆ ว่า
"พูดสั้นๆ ก็พอครับ"
อะไรน่ะ มีใครมางั้นเหรอ
หรือว่ามีอะไรสนุกๆ นะ
พวกเราไม่เคยได้เชยชมงานกับเขาหรอก
ได้แต่วิ่งไปทั่วจนเหงื่อชุ่มเท้า
แต่งานคราวนี้ เหมือนเราได้เป็นดาวเด่นเลยนะคะ
รู้สึกเหมือนได้ต้อนรับแขก ที่มาร่วมงานเลี้ยงที่บ้านตัวเองเลย
ก็จริงนะ
นี่เป็นวันสำคัญที่ร้อยปีมีหนเดียว
เรามาทำให้เสร็จงานอย่างยอดเยี่ยม ในนามของคิง เดอะ แลนด์กันนะ
- ค่ะ - ครับ
ต่อไปคิวของคุณซารังใช่ไหม
ค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันกลับมานะคะ
สู้นะ
ผมหวังว่า 100 ปีที่ผ่านมา
จะเป็นรากฐานให้กับ 100 ปีข้างหน้า ของโรงแรมเรา
และ
ในงานฉลองครบรอบ 200 ปี ที่จะจัดขึ้นในอนาคต
ผมจะเตรียมคำอวยพรมา ให้สั้นกว่านี้อีกหน่อยนะครับ
ขอบคุณครับ
- พูดดีๆ - ขอบใจ
ขอบคุณนะครับ
ลำดับต่อไป เราจะมาฟังคำแสดงความยินดี
จากแขกคนพิเศษกันครับ
ถึงลำดับท่านส.ส.แล้ว
- รบกวนด้วยนะคะ - ได้สิ
เราเชิญเขามาอย่างยากเย็นเลยครับ
ในฐานะตัวแทนผู้บริหาร ผมต้องขอขอบคุณจริงๆ ครับ
คุณชเวยองซู ช่วยออกมาด้านหน้าได้ไหมครับ
อะไรเนี่ย
ขอบคุณที่มานะครับ
ผมไม่แน่ใจว่าสมควรมาอยู่ตรงนี้ไหม
คุณคือตัวเอกของวันนี้เลยครับ
เชิญครับ
สวัสดีครับ
ผมชื่อชเวยองซูครับ
ผมเปิดร้านพิซซ่าเล็กๆ แห่งหนึ่ง อยู่ในแทจอนครับ
อันที่จริง
ผมเองก็ไม่แน่ใจว่า ทำไมถึงถูกเชิญมาที่งานนี้ครับ
ผมคิดว่าที่ผมถูกเชิญมา
อาจจะเป็นเพราะคุณพ่อผมครับ
คุณพ่อผมคือสมาชิกผู้ก่อตั้ง ของสโมสรโรงแรมคิงครับ
ต้นไม้หน้าประตูโรงแรมตรงนั้น
ผมก็จำได้ว่าคุณพ่อเป็นคนปลูกไว้ครับ
ตอนเด็กๆ ผมตามคุณพ่อมาที่นี่บ่อยมาก
โรงแรมคิงเคยเป็นสนามเด็กเล่น ที่สนุกที่สุดสำหรับผมครับ
ผมจำได้ว่าตอนนั้น ประธานของโรงแรมก็เอ็นดูผมด้วย
แต่พอธุรกิจของคุณพ่อเริ่มย่ำแย่ลง
ตั้งแต่นั้นมา ผมก็ไม่ได้กลับมาที่นี่อีกเลย
อันที่จริง พอชีวิตลำบาก
รู้ตัวอีกที ความหวังผมก็เริ่มเลือนราง
และสิ่งที่ผมต้องยอมแพ้ก็เยอะขึ้นเรื่อยๆ
แต่ว่า
พอได้กลับมาที่นี่ ก็เหมือนจุดประกายความฝันผมขึ้นมาครับ
คริสต์มาสปีหน้า
ผมจะพาครอบครัวมาโรงแรมคิง
จนกว่าจะถึงวันนั้น ผมมีความคิดว่าจะตั้งใจทำงานเต็มที่ครับ
เอ่อ ผมขอขอบคุณ
ท่านผอ.กูวอนจากใจ ที่อุตส่าห์ไปถึงแทจอนด้วยตัวเอง
เพื่อเชิญคนที่ ไม่ได้พิเศษอะไรอย่างผมมาที่นี่
แล้วก็
ผมควรจะพูดจบยังไงดีนะ
เอ่อ…
ขอให้โรงแรมคิงปังๆ นะครับ
ขอบคุณครับ
- เชิญทางนี้เลยครับ - นี่ นายคือยองซูสินะ
หือ ลูกชายคนโตของประธานชเวจางซู
จำผมได้เหรอครับ
ฉันจะลืมนายได้ยังไงกันล่ะ
ฉันเคยได้รับความช่วยเหลือ และติดหนี้บุญคุณพ่อนายตั้งเท่าไร
ขอโทษนะ ที่ฉันไม่รู้เรื่องเลย
นายมาได้ทุกเมื่อนะ
ฉันจะเตรียมห้องพักและห้องอาหาร ไว้ให้นายเสมอ
อย่าลืมพาครอบครัวมานะ ตกลงไหม
นั่งสิ
นี่ลูกชายชเวจางซูเมื่อตอนนั้นไง
อะไรกันเนี่ย
ว่ากันว่า
ดอกไม้ไม่มีวันลืมคนที่รดน้ำให้พวกมัน
ระหว่างที่เตรียมงานนี้
ผมพยายามที่จะไม่ลืมคำพูดนั้นครับ
ผู้ที่ร่วมสร้าง 100 ปี ของโรงแรมคิงมากับเรา
และผู้ที่จะสร้าง 100 ปีข้างหน้า ได้มาอยู่ร่วมกันในที่แห่งนี้แล้ว
ผมอยากจะแนะนำ ผู้ที่เป็นวีไอพีสูงสุดท่านหนึ่งครับ
ขออภัยที่ล่าช้านะคะ ท่านส.ส.
ฉันจะรอฟังคำอวยพรเจ๋งๆ นะคะ
ต้นไม้ที่หยั่งรากลึกแห่งโรงแรมคิงของเรา
เรามาฟังคุณคิมบงชิกกันครับ
สวัสดีครับ
ผมเป็น
พนักงานเปิดประตูโรงแรมคิง ชื่อคิมบงชิกครับ
เคยเป็นพนักงานขายของบริษัทยาเหรอครับ
ใช่ครับ
ส่วนใหญ่ผมจะมาเลี้ยงลูกค้า ที่บาร์ของโรงแรมคิง
ย้อนไปตอนนั้น ทั้งตอนเที่ยง ตอนเย็น และตอนกลางคืน
ผมต้องดื่มวันละสามเวลาเลยครับ
อยู่มาวันหนึ่ง
ผมเมาหนักมาก
จนเผลอหลับบนโซฟาที่ล็อบบี้ของโรงแรม
แล้วตื่นขึ้นมาอีกทีในตอนเช้า
แล้วผมก็
ได้เจอโลกอีกใบโดยสิ้นเชิง
พนักงานโรงแรมทุกคน กำลังทำงานด้วยรอยยิ้มครับ
จนผมนึกสงสัยว่าทำไม ทุกคนที่นี่ถึงดูมีความสุขได้ขนาดนั้น
แล้วตอนนั้น ผมก็เริ่มมีความฝันครับ
ผมคิดว่าถ้ามาทำงานที่นี่
ผมเองก็น่าจะได้ใช้ชีวิต ด้วยใบหน้าเปี่ยมสุขแบบนั้นบ้าง
ผมเลยเริ่มมาทำงานโรงแรมครับ
รบกวนพูดอย่างเมื่อครู่นี้ ในวันงานของเราด้วยได้ไหมครับ
งานอะไรครับ
งานครบรอบ 100 ปีของโรงแรมเราครับ
เป็นไปไม่ได้ครับ
ผมจะไปอยู่ในที่ทรงเกียรติแบบนั้นได้ยังไง
รบกวนด้วยนะครับ
ทำไมมาขอผมแบบนี้ล่ะครับ
คุณคือพนักงานเปิดประตูของโรงแรมเรานี่ครับ
เป็นผู้ที่ดูแลโรงแรมคิงของเรามาตลอด 30 ปี
ขอความกรุณามาร่วมงานหน่อยนะครับ
จริงจังเหรอครับ
ความฝันที่คุณเคยฝัน
แบ่งมันมาให้ผมด้วยนะครับ
การได้มาอยู่ที่โรงแรมคิง
ทำให้ฝันผมกลายเป็นจริงครับ
ในหนึ่งวัน ส่วนใหญ่ผมทำงานนอกประตูก็จริง
แต่ผมภูมิใจที่ได้เป็น พนักงานเปิดประตูแห่งโรงแรมคิง
คิมบงชิกครับ
(ชั้นใต้ดิน 1 ของโรงแรม)
สวัสดีครับ
นั่นหลอดไฟที่เคยใช้ในโรงแรมเรา เมื่อ 20 ปีก่อนเหรอครับ
ครับ ใช่แล้วครับ
เป็นหลอดไฟในห้องพักชุดแรกที่ผมเปลี่ยน
หลังจากได้เข้ามาทำงานที่นี่
ว่าแต่ท่านผอ.มาทำอะไรถึงที่นี่ครับ
ผมมาเพราะมีเรื่องจะขอครับ
ผมตัดแต่งแต่เนื้อมามากกว่าสิบปี
วีไอพีอะไรกันครับ
โธ่ ผมจะเป็นวีไอพีได้ไงล่ะครับ
คนอื่นเขาไม่รู้ด้วยซ้ำครับ
ว่ามีคนแล่เนื้ออย่างผมทำงานในโรงแรมนี้
เพราะงั้นผมถึงอยากให้พวกเขาได้เห็นครับ
ว่ามีคนที่เป็นพนักงานของโรงแรม
แม้จะไม่เคยได้สวมยูนิฟอร์มเลยก็ตาม
ฉันเข้าใจเจตนา แต่ก็อดห่วงไม่ได้ค่ะ
จริงอยู่ที่ฉันตำแหน่งต่ำกว่า แต่ฉันขอพูดให้ฟัง
เพราะเป็นรุ่นพี่นะคะ
รู้ไหมคะว่าโรงแรมที่ยอดเยี่ยมที่สุดเป็นยังไง
เป็นยังไงเหรอครับ
โรงแรมที่คนอย่างฉัน ไม่ได้เผชิญหน้ากับแขกค่ะ
เพราะแบบนั้น เราเลยคอยหลบหน้าแขกอยู่ตลอด
แล้วคุณจะให้ฉันไปขึ้นเวทีงั้นเหรอคะ
ขืนดันคนอย่างพวกเราไปอยู่บนที่แบบนั้น
ท่านผอ.จะโดนตำหนิเอานะคะ
รู้ไหมครับว่าโรงแรมยอดเยี่ยม ที่ผมคิดไว้เป็นยังไง
โรงแรมที่สร้างรายได้ดีๆ หรือเปล่าคะ
ใช่แล้วครับ
โรงแรมที่รายได้ดี
และมีผลกำไรสูงๆ ถือว่ายอดเยี่ยมเลย
ฉะนั้น คนอย่างคุณถึงสำคัญที่สุดไงครับ
เพราะคุณคือคนแนวหน้า ที่สร้างโรงแรมที่ยอดเยี่ยมที่สุด
ถ้าผมจะขอความร่วมมือมาช่วยงาน
ผมคงสั่งการฝ่ายบุคคลไปแล้วครับ
แต่ว่าพวกคุณคือคนที่สำคัญที่สุด ผมเลยมาเรียนเชิญด้วยตัวเองครับ
นี่เป็นงานครบรอบ 100 ปีโรงแรมคิง
ผมไม่อยากจัดงานนี้โดยขาดตัวเอกไปครับ
ฉันทำงานในทีมตรวจสอบห้องพักมา 27 ปี
ชื่อคิมอ๊กจาค่ะ
แม้ฉันจะไม่ได้พบปะกับแขก…
ท่านส.ส.
กรรมการกู
วันนี้คุณทำผิดต่อผมจังๆ เลย
คราวหน้าเจอดีแน่
แขกจะได้รู้สึกถึงความยินดีต้อนรับ
ฉันสร้างโรงแรมคิงมาในวิธีการแบบนั้น จากตำแหน่งของฉันค่ะ
เท่มากเลยค่ะ
นับเป็นเกียรติที่ได้ให้บริการรุ่นพี่ทุกคนนะคะ
ขอบคุณนะคะ
ขอโทษสำหรับตอนนั้นนะคะ
ฉันได้เรียนรู้อะไรเยอะเลย
ไม่หรอกค่ะ
พอมาย้อนคิดดู ถ้าไม่ได้รับผิดชอบห้องพัก จะไม่รู้ก็ไม่แปลก
ฉันอยากขอโทษที่อารมณ์ร้อนเกินไปหน่อยค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ไว้มาใหม่คราวหน้านะคะ
ฉันจะอธิบายให้ฟังอย่างใจเย็นเลย
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ไว้ฉันจะไปหานะคะ
นี่ลูกชายฉัน
(แผนงานภารกิจและเป้าหมายทางธุรกิจ ของโรงแรมคิง)
(ฝ่ายวางแผนกลยุทธ์ ฮันมีโซ)
"โรงแรมที่ทุกคนมีความสุข" เนี่ยนะ
คิดว่ามันจะเป็นไปได้จริงๆ เหรอ
คุณมีความสามารถพออยู่แล้วค่ะ
ฉันจะคอยช่วยข้างๆ เองค่ะ
คุณพ่อ
ทำอะไรคะ
งานพังยับหมดแล้ว ยังมีอารมณ์รำลึกความหลังอยู่เหรอคะ
ไว้คุยกันทีหลังเถอะ
เพราะไอ้ความเจ้าอารมณ์แบบเด็กๆ ของเขา
ตอนนี้เราเสียส.ส.พัค คนที่จำเป็นต่อกรุ๊ปเรามากที่สุดไปแล้วนะคะ
ใบอนุญาตประกอบธุรกิจปลอดภาษี จะหมดอายุปีหน้า และเราต้องต่อใหม่
แล้วก็ต้องขยายเส้นทางการบินด้วย
- ไม่รู้หรือไงคะ - ใช่แล้วล่ะ
ฉันมีอะไรให้ทำเยอะแยะไปหมด
จนสูญเสียสิ่งที่มีค่าไปเยอะเลย
คุณพ่ออย่าทำตัวไม่น่าเชื่อถือด้วยอีกคนสิคะ
คิงกรุ๊ป
ไม่ใช่ของคุณพ่อคนเดียวนะคะ
- เชิญตามสบายนะครับ - ครับ
ขอบคุณนะครับ
ยินดีด้วยนะคะ
วันนี้คุณเจ๋งมากเลย
ผมก็เจ๋งตลอดแหละ
วันอาทิตย์นี้
อยากมาที่บ้านฉันไหมคะ
พยองฮวาไม่อยู่บ้านเพราะต้องไปบิน
อือ ไปสิ
ยังไงก็จะไปให้ได้
จงอร่อย จงอร่อยขึ้นอีก
ขอบคุณที่เชิญผมมานะครับ
ยินดีต้อนรับค่ะ
สวยจัง
นี่ทำทั้งหมดนี่คนเดียวเลยเหรอ
ถึงจะไม่มากมายอะไร แต่ใส่ความตั้งใจไปเกินร้อยเลยค่ะ
"ไม่มากมาย" ที่ไหนกัน จัดเต็มซะขนาดนี้
ฉันแค่
อยากทำเมนูกับข้าวที่บ้านให้กินน่ะ
ขอบคุณนะ
(เลขาโน)
ไม่รับจะไม่เป็นไรเหรอคะ
อือ ไม่อยากถูกรบกวน
จานไหนอร่อยสุดครับ
- แน่นอนว่าคงอร่อยทุกอย่างอยู่แล้ว - ค่ะ
แต่ผมขอเริ่มจากไข่ม้วน
เป็นไงคะ พอไหวไหม
ไม่ใช่แค่พอไหวสิ
เรียกได้ว่าเยี่ยมสุดๆ
แบบนี้เป็นผู้ช่วยเชฟที่โรงแรมเราได้เลยนะ
ก็ ถ้าพร้อมจ้างก็บอกได้นะ
- ชิมอันนี้ด้วยสิ - อือ
ประทับใจจัง ตัวเองจ๋า
"ตัวเอง" เหรอ
ตัวเองก็กินบ้างสิ
นี่
เป็นไง
อร่อยอะ ตัวเอง
- ตัวเองก็ว่าอร่อยเหรอ - อือ
ขอบคุณนะ
เป็นมื้อค่ำที่ยอดเยี่ยมมากจนผมไม่รู้เลยว่า
สมควรได้รับหรือเปล่า
ไว้จะทำให้กินอีกนะ
ดีเลย
ดีจัง
นั่นสิ
เพลงก็เพราะด้วย
- หมดซะแล้ว - อือ เหมือนกัน
- เดี๋ยวฉันไปหยิบเอง - ไม่ ผมไปหยิบเอง
นี่บ้านฉันนะ เดี๋ยวฉันหยิบมาเอง
- ผมได้กินฟรีแล้วไง ผมหยิบให้เอง - เดี๋ยวสิ
ฉันหยิบเอง
- ฉันเองๆ - รอเฉยๆ ไปเลย
- ฉันหยิบเอง - ผมเอง
- ไม่ ผมเอง - ฉันเอง
ผมเอง
- ฉันไปเอง - งั้นไปด้วยกันนี่แหละ
เดี๋ยวสิ
เอาล่ะ ไปด้วยกันเนอะ
เอาสิ
ยังจะกินเบียร์อยู่อีกไหม
ถ้าไม่ล่ะ
(คิง เดอะ แลนด์)
ฉันอยากไปที่ที่หนึ่ง
ไปกัน
ไม่ถามเหรอว่าที่ไหน
เขียนรายงานมาว่าต่อไป จะทำให้คิงกรุ๊ปเป็นบริษัทแบบไหน
ทั้งสองคนเลย
สงครามเริ่มอย่างเป็นทางการแล้ว
ฝ่ายนี้มีแค่ผมคนเดียวเองครับ
ต่อไปนี้ รายงานฉันทุกอย่าง ที่เกี่ยวข้องกับผอ.กูเลยนะคะ
งั้นคุณจะดันผมไปได้ไกลแค่ไหนครับ
ฝึกพนักงานมายังไงกัน
ถ้าคุณน่ารักแบบนี้ ผมเฉยไม่ลงหรอกนะ
รับผิดชอบด้วย
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์