KING THE LAND
- Salamat. - Salamat.
Bye.
Salamat, Mr. Yoo.
- Kasya na ba sa 'tin 'tong beer? - Sa tingin ko.
Puwede pa tayong bumili ulit. Sumasahod naman tayo, e.
Hello, sir.
Pasensiya na ngayon lang kami, Mr. Yoo.
- Hello, Ms. Gang. - Hello.
Salamat sa pagpunta n'yo kahit biglaan.
Nakauniporme pa kayo.
Dumeretso kami rito galing airport pagkatawag n'yo.
Nasaan si Sa-rang?
Hindi siya sumasagot, e.
E, si Mr. No?
Hindi rin siya sumasagot.
Tawagan natin sila sa kotse.
- Okay. - Puwede ba kaming sumabay?
- Sige, tara. - Sa harap na kayo umupo.
- Hay, salamat. - Akin na 'yan.
Salamat.
MR. NO
Hindi makontak ang taong tinatawagan mo…
Walang pasok si Mr. No, pero hindi siya sumasagot.
Mukhang tayong apat lang, a.
Magsasama-sama ulit ang tropang Bangkok.
- Sige. - Sige.
Pero bakit kaya di sila sumasagot?
Baka lumabas sila nang di natin alam.
Sila na kaya?
Hindi nga?
Grabe, ang galing naman ni Mr. No.
Sinasabi ko na nga ba.
Anong magaling? Walang sinabi 'yon.
Magkaibigan kayo, pero wala kayong kaalam-alam.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Wala na sila.
Ha? Kailan pa?
Naging sila ba?
Natapos na bago pa man magsimula.
Lumabas silang dalawa no'ng nasa Thailand tayo, di ba?
Sa tingin ko, nabasted si Mr. No no'ng araw na 'yon.
Talaga?
Sinabi niya 'yan sa 'yo?
Paano ko siya tatanungin? Baka masaktan lang siya.
Oo nga, mukhang naunsiyami ang lahat.
Malabo talagang maging sila.
Kilalang-kilala ko si Mr. Gu…
Este, kilalang-kilala ko si Mr. No.
Hindi siya interesadong makipag-date kanino man.
Pinapayuhan ko pa nga 'yon tungkol sa mga date,
kaso di siya makasabay, e.
Importanteng alam mo ang basic skills.
Marami na ba kayong nakarelasyon?
Ako?
Maraming babae ang nagkagusto sa 'kin.
Pero wala ni isang nagyaya sa 'kin lumabas.
Hindi naman ako mahirap magustuhan,
pero tingin nila, di sila karapat-dapat para sa 'kin.
Ibig sabihin, wala ka pang nakaka-date?
Gaya ng sinabi ko, sikat nga ako.
Kaso walang naglalakas-loob na yayain akong lumabas.
E di, ikaw ang magyaya sa kanila.
Hindi. Dapat babae ang mauna.
Tungkulin 'yan ng lalaki. Di mo alam?
Kaya wala kang girlfriend, e.
Pahingi naman ako ng sitsirya. 'Yong isang 'yon.
- Heto. - Maraming salamat.
Paniguradong nasaktan siya
kasi nabasted agad siya.
Dapat yayain ko siyang uminom mamaya.
Magsitsirya ka muna.
- Salamat. - Gusto n'yong makakita ng nakakatawa?
Magic!
Nakakatawa ka talaga. Gusto ko rin.
Salamat.
- Kayo ba ang nagpintura ng hagdan? - Paano mo nalaman?
Halatang di propesyonal ang gumawa.
Pasok kayo.
- Okay. - Welcome.
- Ano 'to? - Ha?
Bakit may sapatos na panlalaki?
EPISODE 12
Ano'ng namamagitan sa inyo?
Kailan pa?
Hindi pa gano'n katagal.
Ang sabi n'yo, di kayo nagde-date.
Pasensiya na.
May mga nangyari kasi.
Bakit hindi ka umamin sa 'min?
Bakit mo kami niloko?
Hindi namin kayo niloko.
Pinili lang namin na ilihim.
Panloloko pa rin 'yon.
Ano ba kayo?
Dapat nga nagsasaya tayo imbes na nagagalit.
Hindi kami galit. Nagulat lang kami.
Wala kaming sekreto sa isa't isa. Sinasabi namin ang lahat.
Kaya nga sinasabi ko sa inyo ngayon.
Pagpasensiyahan n'yo na kami.
Tigilan mo 'yang pagpapa-cute mo.
Ang lakas ng loob mong maglihim sa 'min.
Congratulations. Bagay na bagay kayong dalawa.
Salamat. Gusto ko kung paano ka mag-isip.
Mayroon pa ba kayong tinatago sa 'min?
Wala naman kaming tinatago.
Kapag niloko n'yo ulit kami, mabubuwag 'tong grupo natin.
Kahit pa sabihin mo kalaunan na anak ka sa labas ng chairman,
di ka namin palulusutin.
'Wag.
Aaminin ko na sa inyo ang lahat.
Hindi talaga ako anak sa labas ng chairman.
Siyempre hindi.
Halimbawa lang 'yon.
Anak lang ako.
Alam ko. At mga anak din kami.
- Anak nino? - Tama siya.
Anak siya ng chairman.
Ano ba? Kinabahan naman kami.
'Wag ka ngang magsinungaling.
Gu ang apelyido ng chairman namin, at No naman ang sa 'yo.
Oo nga. Ano ka ba?
Muntik na akong maniwala.
Di ba head manager ang anak ng chairman?
Balita ko, gago raw 'yon
at masama ang ugali.
Ibang-iba kay Mr. No ang taong 'yon
na bastos at umaasa lang sa yaman ng magulang.
Ako nga 'yong bastos at umaasa lang sa magulang.
Pasensiya na kung niloko ko kayo.
Ako si Gu Won, ang head manager.
At hindi si Department Manager Yoo 'yong lalaking nakatitig doon sa pader.
Siya si Manager No Sang-sik.
Sa-rang, totoo ba 'to?
Ipakikilala ko kayo nang pormal.
Siya si Head Manager Gu Won,
at siya naman si Manager No Sang-sik.
Ako si Manager No Sang-sik. Masaya akong makilala kayo.
Seryoso ba kayo? Teka nga.
Talaga ba? Nakakaloka.
Ayos na kaya 'yon?
Oo, sa tingin ko.
Salamat naman.
Mr. Gu.
Malamig po ang sahig. Dito kayo umupo.
- Hindi, mainit naman. - Para po komportable kayo.
Komportable naman ako.
Pagpasensiyahan n'yo na, ito lang ang mayroon kami.
'Wag mong bigyan ng unan. Paupuin mo sa sopa.
- Mr. Gu, dito po kayo umupo. - Hindi na.
Komportable na ako rito.
- Ayos lang ako. - Dito po kayo.
Naiilang kami sa 'yo.
Tumigil na kayo.
Kaya namin inilihim sa inyo kasi nga maiilang kayo.
Siyempre maiilang kami. Anak siya ng chairman, e.
Di maganda kung kaswal lang kami.
Mas nakakailang 'yong ginagawa n'yo.
Umupo kayo nang maayos.
Bakit kayo lumuluhod?
- Umupo kayo. - Pakiusap.
E, Mr. Gu,
kung may nagawa man akong kalokohan,
sana mapatawad n'yo ako.
Hindi, wala kang ginawang kalokohan.
Da-eul, tratuhin mo lang ako gaya ng dati, 'yong masungit.
- Mas gusto ko 'yon. - Hala.
- Sinungitan ba kita noon? - Oo.
Uy, hindi ko magagawa 'yon.
Nagawa mo na. Sobrang sungit mo nga, e.
Sinusungitan mo siya lagi no'ng nasa Bangkok tayo,
pinagbantaan mo pa siya isang beses.
Talaga? Kailan ko ginawa 'yon?
"Mr. Exclamation Point!"
"Doon ka sa likod." Naaalala mo na?
Ayos lang 'yon.
Gano'n ka lang kasi iniingatan mo 'yong trabaho ng kasama natin.
Wala 'yon.
Patawarin n'yo ako.
Dapat akong parusahan.
Dapat akong parusahan!
Patawarin n'yo ako.
- Patawad po. - Ano ba'ng problema mo?
- Ano? - Patawad po.
Tama na nga 'yan.
E…
Mr. Gu.
Pasensiya na, pero maiwan ko muna kayo saglit.
- Saan ka pupunta? - Ako?
Doon.
Sige.
Kailangan nating mag-usap.
Puwede tayong mag-usap dito.
Sa labas tayo.
Sige.
Makinig ka.
Bakit mo kami niloko ng gano'n?
Bakit mo nagawa 'yon sa mga katrabaho mo?
Wala naman akong magagawa.
Sumusunod lang din ako sa utos.
Kahit na, sana sinabihan mo kami.
Paano mo nagawa sa 'min 'yon?
Alam mo ang pakiramdam ng walang magawa.
Hirap na hirap din ako na hindi siya tawaging Mr. Gu.
No'ng nasa airport tayo, aamin na sana ako na ako si Mr. No,
kaso…
Pasensiya na.
Heto po, sir.
Kanina lang parang magtropa lang tayo, e.
Pasensiya na po.
Bakit ka humihingi ng dispensa?
Wala akong mga kapatid o malalapit na kaibigang lalaki,
kaya hindi ko alam kung magiging mabuti akong kaibigan.
Pero sisikapin ko. Sana maging magkaibigan tayo.
Sige, Won.
Pyeong-hwa, tratuhin mo ako na parang kaibigan.
Umupo ka nang maayos.
Sige po, Mr. Gu.
Gusto n'yo ba ng maiinom?
'Wag kang ganiyan.
Hindi ako ang head manager.
Boyfriend ako ni Sa-rang.
Opo, Mr. Boyfriend ni Sa-rang.
Kung kailangan n'yo po ng kahit anong tulong,
tutulungan ko kayo…
Kakailanganin ba niya ang tulong ko?
Tumahimik ka na lang.
'Wag ka ng dumaldal.
Sige.
Kung gano'n, tapusin na natin ang miting na 'to…
- Ano ba'ng sinasabi ko? - Pyeong-hwa.
Oo.
Teka, tawagin ko lang si Da-eul.
Hindi, ako na lang.
Sandali.
Responsibilidad ko 'to, ako na lang.
- Maupo ka. - Pero…
- Ako na lang po. - Maupo ka.
- Umupo kayo nang maayos. - Pero…
Opo, Mr. Boyfriend ni Sa-rang.
Ano'ng ginagawa mo?
Paano nangyari 'to?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Hindi ka naman kasing-sikat ko.
Paano nangyaring nauna ka pang makipag-date? Hindi ko maintindihan.
Wala akong alam sa sinasabi mo.
Anong wala kang alam?
Kung bakit mo sinasabi 'yan.
Bakit hindi mo sinabi sa 'kin na kayo na pala?
Paano mo 'yon nagawang itago sa 'kin?
Naku naman.
Hay, naku.
Kailan pa?
- No Sang-sik. - Ano?
- Umiyak ka lang. - Sige.
Umiyak ka lang. Galit na galit ba siya?
- Oo. - Sige, umiyak ka lang.
Naku po.
Sayang, hindi na tayo pupunta sa Dubai.
Ubos na pala.
Nakakalungkot naman.
Ano'ng pinag-uusapan n'yo?
Galit ba kayo dahil naglihim ako sa inyo?
Hindi, naintindihan namin.
Marunong kaming umunawa.
E, ano? Nag-aalala ba kayo sa 'kin?
Na baka masaktan ako?
Bakit ka naman masasaktan?
Masamang tao ba si Mr. No?
Mr. Gu.
Tama, Mr. Gu pala.
Siga ba siya?
Hindi siya gano'n.
E di sana hindi ko siya sinagot.
E, bakit? Bakit ka masasaktan?
Alam n'yo na.
Baka inaalala n'yo na magkaiba ang estado ng buhay namin.
Hoy.
Pantay-pantay lang ang tao.
Anong magkaiba ang estado? Asa pa.
Tama siya.
Kung may pagkakaiba man,
wala 'yon sa pag-ibig.
Kung gano'n, ano'ng pinag-uusapan n'yo?
Pinag-uusapan lang namin
na baka nagpadalos-dalos ka ng desisyon.
Hindi ako nagpadalos-dalos.
Matagal kong pinag-isipan 'yon.
Mabuti siyang tao.
Ano'ng nagustuhan mo sa kaniya?
Pangarap kong makatagpo ng gaya niya.
Hindi ako nadidismaya at nababahala pag kasama siya.
At lagi siyang nasa tabi ko pag kailangan ko siya.
Parang himala na bigla siyang darating pag may problema ako.
Romantiko pala si Mr. No.
Mr. Gu.
Hay, naku. Nakatatak na sa 'kin ang "Mr. No".
Mukha nga siyang mabuting tao.
Congrats.
Sana mahalin si Sa-rang nang tunay sa relasyong ito.
Salamat sa inyo.
Ngayon, may dahilan na tayo
para mag-party magdamagan!
Gusto ko 'yan!
Hindi pa ba tayo nagpa-party mula kanina?
- Hindi. - Ha?
Hindi pa nga nagsisimula, e.
- Mag-party na tayo. - Sige. Simulan na natin.
Simulan na natin
Hay, naku.
"Ang King Hotel ang kauna-unahang Korean hotel na nanalo ng World of Best Talent.
Tinalo nito ang iba't ibang sikat na hotel sa mundo.
Pinasalamatan ng King Hotel
ang mga empleyado nito noong ika-100 anibersaryo nila.
Ipinamalas nila kung bakit sila ang pinakamagandang hotel sa buong Korea."
Tumaas ang reputasyon ng hotel natin
dahil tumayo ako bilang kinatawan nito.
Ikaw ang tumayong kinatawan?
- Kailan pa? - Ako ang sumalubong sa mga guest.
Ang unang tao na bumabati sa guest ang nagiging kinatawan ng hotel.
At nairaos ko ang mahirap na trabahong 'yon.
Tama ka.
Matagumpay mong nagawa ang mahirap na trabahong 'yon.
Magaling.
Ang husay mo talaga.
Mukha kayong galit habang sinasabi 'yan.
Ang galing n'yo rin.
Kapag ipinagpatuloy n'yo 'yan,
magiging tagapamahala rin kayo.
Tigilan mo nga ang kalokohang 'yan.
Bumaligtad na ang sitwasyon.
Unti-unti n'yong makukuha ang Hotel, ang Air, at ang Distribution.
Hawak mo na ang mundo, Mr. Gu.
Hindi mahalaga kung sino ang may hawak ng mundo.
Ang isipin natin, kung may saysay ang mundong ito.
Mayro'n pag napasa na sa 'yo ang kompanya.
Simula ngayon, lalagyan ko ng bulaklak ang bawat daang lalakbayin n'yo.
Magtiwala kayo sa 'kin.
Grabe.
Makabagbag-damdamin ang okasyon na 'yon.
Bigla kong naalala 'yong nakaraan. Muntik na 'kong maiyak.
Nagbago ang tingin ko kay Mr. Gu.
Akala ko sisirain niya ang okasyon, pero naging matagumpay ito.
Nakatipid tayo nang malaki sa marketing.
Humihingi ng video ng okasyon ang mga malalaking hotel sa ibang bansa.
Gusto rin tayong makapanayam ng World Luxury Travel Guide.
Mukhang natuwa kayong lahat.
Opo, natuwa ang mga empleyado natin, at mas ginanahan silang magtrabaho.
Sa palagay ko, nagkamali ako ng akala sa inyo.
Hindi ako makapaniwala na nadala kayo sa madamdaming palabas na 'yon.
Kanino ba ako magtitiwala
habang namamahala ako sa kompanyang ito?
Makukuha mo ang papuri ng tao kapag nahuli mo ang damdamin nila.
Pero makakapagpasok ba ito ng pera?
Paano makakatulong 'yon para maayos ang problema sa loob
na kinakaharap ng grupo?
Ito ba ang panahon para maging emosyonal?
Pinag-uusapan na ng ibang grupo ang pagpasok sa survival mode,
hindi lang contingency plans.
Nakausap ko na rin
ang chairman noong nakaraan.
Na di ko siya puwedeng pagkatiwalaan.
Sana di rin ako mawalan ng tiwala sa inyo.
Dederetsuhin ko na kayo.
Dadalo lang sa miting na 'to
ang mga taong susunod sa gusto ko.
Binabati ko kayo para sa tagumpay ng ika-100 anibersaryo natin.
Kadalasan, ginagamit lang natin ito para mag-imbita ng mga tao
na mapapakinabangan natin.
Pero ngayon, naging tunay itong okasyon.
Head Manager Gu, magaling ang ginawa mo.
Wala 'yon, sir.
Dahil po 'yon sa mga empleyado natin.
Bagama't naging matagumpay po ang okasyon,
mukhang masyado pang maaga para magdiwang, sir.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Bilang isang grupo,
wala pong paggalaw sa mga benta, kita, at presyo ng stocks natin.
Masama ba ang lagay ng kompanya dahil sa resesyon?
Kung titignan natin ang inflation at pagtaas ng interest rates,
hindi lang po tayo nakatengga, bumabagsak na tayo.
Ano'ng tingin mo, Ms. Gu?
Tama po 'yon.
Anim sa sampung malalaking kompanya
ang pumasok na sa contingency management.
Kailangang gawin din natin 'yon bago pa mahuli ang lahat
at baguhin ang istruktura ng kompanya.
Ano'ng masasabi ng iba?
Mukhang iisa kayo ng iniisip.
Pinaghandaan mo talaga 'to, a.
Sinisiguro ko lang na maayos ang lahat.
Huli na nga tayo.
Sa tingin ko, hindi pa ito ang oras para gawin 'yan.
Palabas lang ang contingency management.
Panakot sa mga empleyado para mapilitan silang magdoble-kayod
dahil nasa krisis tayo.
Di mo ba alam na ang cost cutting ang pinakamabisang paraan
para tumaas ang short-term profits?
Alam ko.
At lagi nating ginagawa 'yan
para pumasok ang malaking pera sa kompanya.
Sumasang-ayon ba kayong lahat kay Ms. Gu?
Normal ba ito?
Mr. Gu, alam n'yo rin
na malaking usapin ang cost cutting sa lahat ng mga kompanya.
Gusto n'yong makilala sa buong mundo ang King Group,
pero pananamantala lang sa mga empleyado ang pinag-uusapan n'yo.
Kaya may mga luxury brand
dahil sa halaga ng kasaysayan nito.
Kung gusto nating makilala sa mundo,
dapat magkaroon tayo ng makabuluhang kasaysayan.
Kaya…
gusto mo bang kilalanin tayo
na naghahabol ng panandaliang kita
sa pananamantala sa empleyado?
Kung gusto nating gumawa ng kasaysayan, dapat makaligtas muna tayo.
Hindi nakapagsasalita ang patay.
Paano tayo mabubuhay?
Mas mahalaga ito kaysa sa kaligtasan.
Nakakabahala…
na nasa management ka sa ganiyang pag-iisip.
Pa. Kung hindi po kayo makapagdesisyon, ako na lang.
Cost cutting lang ba ang tanging paraan para mapabuti ang negosyo?
Opo.
Kumpiyansa ka bang mas makabubuti na walang cost cutting?
Opo.
Magandang balita ito.
Ibig sabihin, maganda ang kalalabasan
kung magbawas man tayo o hindi.
Sa susunod na miting,
bigyan n'yo ako ng report sa kung ano ang gagawin n'yo sa King Group.
Ikaw.
At ikaw. Pareho kayo.
Opo, sir.
Sa wakas, nagsimula na ang giyera.
Napakaraming sumusuporta sa kaniya,
pero ako lang ang mayroon kayo.
Hindi lang ikaw.
Tayong dalawa.
Oo, tama kayo.
Tayong dalawa lang ang magkasangga.
Tama kayo.
Tumigil ka nga.
Ano ba.
Mr. Gu,
tandaan mo 'to.
Palagi akong nasa tabi n'yo.
Kahit isa o sampung milyon pa ang kalaban natin, kakayanin natin.
Dahil…
iisa tayo.
Mas gusto kong mag-isa.
Sinungaling.
Huling flight ko na ngayon.
Sa headquarters na ako magtatrabaho simula bukas.
Hindi ko makakalimutan ang mga masasayang flight
na pinagsamahan natin.
Salamat po sa pagsusumikap n'yo sa trabaho, Ms. Yoo.
Para sa inyo po.
Grabe, nag-abala ka pa.
Mi-na, nakakatuwa ka talaga.
Ikaw na ang bahala sa grupo natin, Purser Hwang Mi-na.
Gagalingan ko po gaya ng turo n'yo sa 'kin.
Salamat sa pagsusumikap n'yo!
Salamat sa pagtatrabaho n'yo!
Salamat sa inyong lahat.
Hello?
Nakita mo ba kung paano kami nanguna sa in-flight sales?
Oo, ang galing nga, e.
Na-promote ako at nalipat sa headquarters dahil do'n.
Talaga?
Saglit lang. Tatawagan ulit kita.
Bakit? May gusto ka bang sabihin?
Ikaw ba wala?
Wala.
Sana man lang
humingi ka ng dispensa.
Bakit pa?
Tinatanong pa ba 'yan?
Hindi mo rin naman ako ipo-promote sa purser, e.
Ginamit mo lang ako para tumaas ang benta.
Sa tagal mo nang nagtatrabaho,
kaya mong pataasin ang benta nang hindi iniisip ang promotion.
At alam mo na ring mahirap na talaga sa 'yo ang maging purser.
Ano?
Akala mo hindi ko malalaman ang tungkol sa diborsiyo mo?
Alam ng lahat na makakaapekto ito sa performance review nila,
kaya nililihim nila ito.
Wala sa 'kin 'yon.
Gayunman,
dapat alam mo kung saan ka lulugar.
Hindi ko ito ipinagsasabi dahil magkaibigan tayo.
Galingan mo.
Good luck.
HINIHILING NI OH PYEONG-HWA
APLIKASYON PARA KANSELAHIN ANG KASAL
Imposible.
Sige na naman.
Palihim na nirehistro ng ex niya ang kasal nang maghiwalay sila.
Hindi ko kayo matutulungan dahil nakarehistro na 'to.
Bakit hindi n'yo siya matutulungan? Palsipikado 'yan!
'Yon ang batas.
Kayo mismo ang nagsulat sa marriage form na 'yan.
Gusto niya kasing sulatan namin ito bilang biro
para sa ika-100 araw na anibersaryo namin.
Hindi mo dapat pinirmahan ang ganitong form.
Hindi na makakansela ang rehistro ng kasal n'yo.
Kung gano'n, ano po ang puwede kong gawin?
Puwede kang magsampa ng annulment,
pero imposible rin 'yon.
Magsampa lang ng diborsiyo ang magagawa mo.
- Diborsiyo? - Ano?
Hindi nga sila kasal, e. Ano'ng ibig mong sabihin?
Pakiusap, kanselahin n'yo na 'tong rehistro.
Sige na, kanselahin n'yo na.
Wala na akong magagawa pa.
Humanap na kayo ng abogado.
Ano'ng gagawin ko?
Sige na naman, tulungan n'yo siya.
- Ngayon lang. - Tingnan n'yo lang.
Masyado pa siyang bata para sa diborsiyo.
- Sige na po. - Pakiusap, tulungan n'yo ako.
Ano'ng gagawin ko?
Magiging diborsiyada ka
dahil hindi ka nag-ingat!
Ikaw ang nag-imbita sa 'kin.
At hindi lang 'yon basta imbitasyon.
Pumunta ako dahil nagmakaawa ka na magbigay ako ng talumpati.
Pero para mapahiya nang gano'n?
Hindi ko alam na mangyayari 'yon.
E, sino'ng nakakaalam kung ikaw mismo hindi mo alam?
Wala akong mukhang maiharap sa mga kasama ko matapos ang araw na 'yon.
Wala naman kayong pakialam sa iniisip ng mga kasama n'yo.
Babawi ako sa inyo para sa nangyari no'ng araw na 'yon,
kaya 'wag na kayong magalit.
Ito po ang pinakamagandang kalidad ng Jamón 100% Ibérico de Bellota,
na mula pa sa top 5% ng baboy sa mundo.
Hoy.
Bakit palipat-lipat ka ng puwesto kapag nagse-serve ka ng pagkain?
Nakakahilo 'yong pabalik-balik mo.
Pasensiya na, sir.
Saan n'yo po ba ako gustong pumuwesto?
Tinanong kita kung bakit pabalik-balik ka?
Bakit ka humihingi ng dispensa?
Bingi ka ba?
Hindi mo ba naiintindihan?
Dito sa King the Land,
sinusunod namin ang serving ritual ng mga maharlika sa Europa.
Nilalagay po ang wine at ibang inumin sa kanan, at sa kaliwa naman ang pagkain.
Kung hindi po kayo komportable,
puwede po akong mag-serve sa puwesto na gusto n'yo.
Diyos ko.
Iba ka rin. Ang taas ng tingin mo sa sarili mo.
Pasensiya lang, hindi mo pa masabi?
Tinuturuan mo ba ako?
Pinagsasabihan mo ba ako?
Hindi, sir. Pasensiya na po.
Walang magagawa 'yang pasensiya mo.
Ms. Gu, bakit hindi naturuan ang mga empleyado n'yo?
Hindi pa ba sapat na pinahiya mo ako?
Ngayon, ipapahiya pa ako ng isang katulad niya?
Sisantehin mo siya!
Kung hindi, hinding-hindi mo na ako makikita ulit.
Ano po 'yon, ma'am?
Siguruhin mong maturuan mo ulit ang mga tao mo.
Sisantehin mo na siya.
- Po? - Tanggalin mo na siya.
Sige, ma'am.
Tanggalin ang alin?
Hindi bagay ang mga empleyado natin.
Wala kang kinalaman dito.
Sa tingin ko, mayroon.
Hello.
Ako si Gu Won, ang head ng King the Land.
Ano ngayon?
Sir.
Nabuo ang dining etiquette
noong ika-19 na siglo sa ilalim ng panunungkulan ni Queen Victoria.
Ito ang kadalasang tinatawag na table manners.
Itinuturing ang kutsilyo na maliit na bersiyon ng espada,
kaya dapat hindi itinututok ang talim nito
sa ibang tao.
Nangangahulugang gusto n'yong makipag-away ang pahahagis ng panyo.
Kaya di dapat hinahagis,
ang napkin na 'to.
Hindi tulad ng isang batas ang pag-uugali na dapat sundin mo nang tama,
pero ipinapakita nito ang tunay na kulay ng isang tao.
Mr. Park, umasta po kayo
nang naaayon sa katungkulan n'yo.
Hindi ka nararapat na magpatakbo ng negosyo.
King Hotel…
napakalaki ng kasalanan mo sa 'kin.
Magkita na lang tayo sa susunod.
Napahiya ako sa maraming tao!
Nakakahiya!
Mr. Park.
Ang lakas ng loob mong gawin 'to para proktektahan ang isang empleyado.
Alam mo ba kung gaano kahalaga si Assemblyman Park sa 'tin?
Di lang siya empleyado, mahalagang miyembro siya!
Poprotektahan ko ang mga tao ko
hangga't ako ang namamahala rito.
Empleyado lang ba siya?
Hindi higit doon?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Hindi mo ako maloloko.
Inilabas mo ang helikopter para iligtas siya.
Pasensiya na po. Kasalanan ko.
Hindi, tama lang ang ginawa mo.
Kapag may nangyaring ganito ulit, unahin mong protektahan ang empleyado.
'Yan ang tungkulin mo bilang manager.
Opo, sir.
Gawin mo 'yan sa lahat ng sitwasyon.
Ako na ang bahala.
Grabe ang araw na 'to.
Oo nga. Tapusin na natin 'to at umuwi.
Napakahirap.
Pasensiya na.
Wala kang kasalanan.
Wala kang magagawa sa taong gustong makipag-away.
Pinakamasahol si Assemblyman Park.
Ibinaling niya sa 'yo 'yong inis niya kay Ms. Gu.
Pero buti na lang dumating si Mr. Gu.
Naalala n'yo no'ng nalasing si Mr. Park at nag-eskandalo?
Paano ko makakalimutan?
Pinapila niya tayong lahat,
at isang oras na sinermunan tungkol sa tamang disiplina.
Kinakaya-kaya lang nila tayo.
Hay, nakakabuwisit talaga siya.
'Wag mo nang ipaalala. Gusto ko nang kalimutan 'yon.
Tapusin na natin ang trabaho natin
- at uminom tayo sa labas. - Sige.
Sa sobrang sama ng araw na 'to, dapat inuman natin ng beer.
Ako na ang tatapos nito para makaalis na kayo.
Hindi ka ba sasama?
Imbitado ba ako?
Parte ka ng team.
Tapusin na natin 'tong lahat at umalis.
- Sige. - Sige.
Sa-rang.
Mabisa 'yong binigay mong Thai na gamot sa 'kin.
Guminhawa ang pakiramdam ko.
Mabuti naman at tumalab siya.
Masyado kang mabait.
Kung ako 'yon, hindi na ako bumili pa ng mga regalo.
Mismo.
Ang sama nga natin sa kaniya, e.
Hoy, 'wag kang mandamay. Ikaw lang talaga 'yon.
Ano? Nagmamalinis ka?
- Ikaw rin, e. - Masungit ka sa kaniya.
- Tama na 'yan. - Grabe kayo.
Sa totoo lang, hindi kita gusto no'ng una.
Nagpakahirap kaming lahat para makarating dito,
pero sa isang salita lang ni Chairman Gu, na-promote ka kaagad.
Pero matapos kitang makasama,
napagtanto ko na karapat-dapat kang magtrabaho kasama namin.
Salamat sa pagiging magaling na empleyado.
Wala 'yon.
Dati pa man, may mga patakaran na kayo,
kaya alam kong nagulat din kayo sa biglaang pagdating ko.
Kaya nagtrabaho ako nang husto
para maging karapat-dapat sa posisyon ko.
Sobra-sobra na 'yong ginawa mo. Maayos kang magtrabaho.
Salamat.
Mag-toast tayo.
Sige.
- Cheers! - Cheers!
Siyanga pala, nakakahanga si Mr. Gu kanina, 'no?
Hindi ko akalain na kakampihan tayo ng isang executive.
Di ba?
Palaging sinasabi sa 'tin na humingi ng dispensa pag may nagagalit na guest.
Kaya nagulat din ako.
Nakikita kong sinsero si Mr. Gu.
Nasilip n'yo na ba ang bank accounts n'yo?
Hindi, bakit?
Nakatanggap tayo ng bonus na isang milyong won para sa ika-100 anibersaryo.
Hotel o buffet voucher ang madalas na binibigay sa 'tin.
'Yan ang nakagawian,
pero nagpa-survey si Mr. Gu para malaman kung ano talaga ang gusto natin.
At nanguna rito ang pera,
kaya 'yon ang binigay niya.
Kailanman, di tayo binigyan ng hotel ng kung ano'ng gusto natin.
Akala ko palabas lang 'yong survey gaya no'ng dati.
Oo nga.
Nagbago ang lahat dahil sa bago nating boss.
Mag-toast tayong lahat.
Para kay Head Manager Gu Won!
- Para kay Mr. Gu! - Para kay Mr. Gu!
Hay, ang sarap n'on.
- Ang lakas ng ulan - Oo nga.
Hala.
Ayun ang taxi.
- Bye, Sa-rang. - Bye, Sa-rang.
- Sige. - Bye.
Una na rin ako. Magkita tayo bukas.
- Bye, Sa-rang. - Sige.
Paano ka uuwi?
Magba-bus ako.
Mauna na rin kami.
- Sige. - Bye.
- Paano mo nalamang nandito ako? - Bigla kasing umulan.
E, narinig ko nagpunta raw kayo rito.
Sana tumawag ka.
Ayokong sirain ang lakad n'yo para lang sa kapakanan ko.
Nag-enjoy ka ba?
Oo.
Pakiramdam ko, tinanggap na nila ako sa team.
Ang saya.
Sigurado akong tinanggap ka na nila.
Natagalan ka lang sa pagkumbinsi sa kanila
pero tanggap ka na nila.
Nagpapasalamat ako sa kanila.
At mukhang sinadya talaga nila ang lakad na 'to para sa 'kin.
Ayos ka lang ba?
Galit na galit si Ms. Gu kanina.
Ano naman?
Kung hari ang customer, dapat umasta siya gaya nang gano'n.
Masyadong elegante ang hotel natin
para galangin ang isang bastos na kagaya niya.
Tara na?
Hawak.
Nakita mo ba kung gaano ako kabilis?
Hala.
Bakit? Ano'ng mayroon?
Ano 'yon? Ano'ng nangyayari?
Bakit? Ano 'yon?
Ano? Bakit?
- Ano'ng nangyari? - Ha?
Nagulat lang ako sa pinapanood ko.
Gano'n ba?
Bakit ka lumabas nang nakabukas ang damit mo?
Ginulat mo ako.
E, kasi…
narinig kitang sumigaw, kaya kumaripas ako palabas.
Gagawa lang ako ng tsaa.
Magpatuyo ka muna.
'Yong butones mo.
Maghuhubad ba 'ko?
Isara mo.
Nakita mo na ang lahat. Bakit nahihiya ka pa?
Wala kaya akong nakita.
Magpatuyo ka na. Baka sipunin ka.
Bakit ka ba nahihiya?
Ang cute mo.
Hindi, a.
Hindi kita kayang iwan mag-isa
kung ganito ka kaganda.
Kasalanan mo 'yan.
- Relax ka lang. Uminom ka. - Opo, ma'am.
Salamat po.
Nagtataka ka siguro
kung bakit kita ipinatawag.
Opo.
Bakit po ba?
Balita ko, maambisyon ka raw na tao.
Pagdating po sa karera? Oo, sobra po.
Kaya ako nagtatrabaho para kay Mr. Gu.
Ako lang ang nakakaunawa sa gano'ng klaseng personalidad.
Sa 'kin ka na magtatrabaho mula ngayon.
Sasabihin mo sa 'kin ang lahat ng tungkol kay Mr. Gu.
Bale…
ano po ang ibig n'yong sabihin ng "lahat"?
Lahat.
Mula sa propesyonal hanggang sa personal niyang buhay.
Sabihin mo sa 'kin lahat. Walang kang kakaligtaan.
Hihigop lang po ako ng isa pa.
Kung gano'n,
gaano kalayo ang mararating ko
sa pagtulong ko sa inyo?
Hello.
- Ano'ng ginagawa mo? - Diyos ko.
Kumatok ka naman pag papasok ka!
May reunion akong pupuntahan,
kaya naghahanap ako ng maisusuot.
Saan ba napupunta ang sahod mo?
'Wag kang magtipid, bumili ka ng mga damit.
Ang luluma na ng mga 'to. Grabe.
Bakit mo hinahalughog ang aparador ko?
Nagbibigayan ang magkakapamilya.
Di dapat nakikialam sa gamit ang magkakapamilya.
Mama, gutom na ako.
Oo, magluluto si Tita Da-eul.
Da-eul, bigyan mo naman ng meryenda si Tae-ri.
Ano?
- Heto. - Nagtatrabaho ka sa duty-free shop, di ba?
Hindi naman kailangang kilalang brand,
pero walang magaganda sa mga 'to.
Ito na nga lang.
- Bye, Da-eul. - Ha?
Hoy, teka lang.
Paano si Tae-ri? Hindi mo ba siya isasama?
Nandito ka naman, e. Bakit pa?
Mahuhuli na ako. Patulugin mo na lang siya.
Ano? Bo-mi!
Baka magising si Tae-ri.
Sumosobra na si Bo-mi.
Pagsabihan mo naman siya.
Basta na lang siyang pumasok dito
at kinuha ang damit, sapatos at bag ko.
At nagkalat pa sa kuwarto.
Nagbibigayan ang magkakapamilya.
'Wag mong pagdamutan.
Dapat may tamang pag-uugali sa magkakapamilya.
Ang sama naman.
Baka bumalik 'yan sa 'yo.
"Masama"?
Ni minsan ba inalagaan niya si Cho-rong?
O kaya'y binilhan ito ng laruan?
Maski ang mga magulang mo, walang binigay na pera o damit sa anak mo.
Bakit ba ang dami mong gusto?
Parurusahan ka.
Parurusahan, mukha mo.
Sabihin mong magsikap siya gaya ko.
"Sabihin mong magsikap siya gaya ko."
Nagugutom na ako.
Kailangan pa ba kitang ipagluto?
Magluto ka para sa sarili mo.
Naku.
Anak, nandito na kami.
Nakauwi na pala kayo.
- Lola! - Uy.
Magluto ka na. Gutom na ako.
May karneng baka pa tayo, di ba?
Mag-ihaw ka n'on.
At kung may alumahan tayo, mag-ihaw ka rin n'on.
Nawawalan ako ng ganang kumain.
Magluto ka rin ng spicy soybean paste stew.
Sige, sandali lang po.
Naghapunan ka na ba?
Gutom na gutom na 'ko, e.
Hay, naku.
Doon ka humiga sa kama. Malamig ang sahig.
Hayaan mo ako.
Ayokong gumalaw.
'Wag na 'wag kang magpapakasal.
Ikaw 'tong laging nag-uudyok sa 'kin.
Pasensiya na. Nagkamali ako.
Makipag-date ka lang at i-enjoy mo ang buhay mo.
Hindi mo alam kung gaano kahalaga
ang magkaroon ng kalayaan
na kumain kung kailan mo gusto, humiga kung kailan mo gusto,
at hindi gumawa ng kahit na ano.
Ano'ng problema?
Ako po mismo ang pumunta at tumingin,
pero wala po talaga ito sa kuwarto.
Puwede mo bang tingnan ulit?
Hindi kasi nakakatulog ang anak ko nang wala ang manikang 'yon.
Pasensiya na po talaga.
Kung sakaling mahanap po namin 'yon,
tatawagan namin kayo agad.
Kung ayos lang sa inyo, puwede ko bang tingnan ulit?
Kung sinabi ng inspection team na wala roon, ibig sabihin, wala roon.
Baka napasama lang sa mga kobrekama,
kaya titingnan ko sa linen room.
Gagawin mo talaga 'yan?
Opo, pero baka matagalan ako.
Ayos lang po ba 'yon?
Oo, walang problema. Maghihintay kami.
Ano ang hitsura ng manika?
Siya si Jenny.
Kaibigan ko siya.
Hanapin n'yo siya para sa 'kin.
Stuffed toy na kuneho siya.
Sige po. Bibilisan ko ang paghahanap.
Sino 'yon?
Galing po siya sa King the Land.
May hinahanap siyang manika na naiwan ng isang bata sa isang kuwarto.
Ano'ng sinabi ng room inspection?
Wala raw silang nakita,
pero kalahating oras na siyang naghahanap diyan.
Excuse me.
Hello po.
Nagtataka ako kung sino ka.
Paano mo 'yon mahahanap dito?
Hinanap na ito ng room inspection.
Sabihin mo sa kanila na tatawag ka na lang pag nahanap mo na.
Kaibigan kasi ng bata ang manikang 'yon.
Susubukan ko po ulit hanapin.
Ms. Kim.
May gusto po sana akong itanong sa inyo.
Puwede ko ba kayong makausap kapag libre na kayo?
Sige.
Salamat po.
- Jenny! - Ta-da!
Salamat.
Wala 'yon.
Hindi ka dapat nangangako sa mga guest.
Ano na lang ang sasabihin mo kung hindi mo nahanap 'yon?
Paano mo ipapaliwanag 'yon?
Hindi po kasi ako mapalagay na hindi ko susubukang hanapin.
Hindi ko sinasabing mali ka.
Ang akin lang, 'yong mga kagaya mong masisipag
ang madalas na napapasok sa gulo.
Wala rin namang nakakapansin.
Pero alam ko po sa sarili ko
kung ginawa ko ang lahat o hindi.
Ano 'yong itatanong mo sana sa 'kin?
Oo nga pala.
May isang empleyadong nagtrabaho rito ilang taon ang nakalilipas,
pero nawala po ang rekord niya, at tila walang nakakakilala sa kaniya.
Han Mi-so ang pangalan niya.
Kilala n'yo po siya, hindi ba?
Malapit na kaibigan ko siya.
Anong klaseng tao po siya?
Napakatapang niya.
At napakaganda.
Mabuti siyang tao.
Mabuti naman.
Inaasahan mo rin ba na mabuti siyang tao?
Opo.
Mukhang mabait kang tao, Ms. Cheon.
Salamat po.
Hay, Diyos ko.
Kanina ka pa ba naghihintay?
Hindi.
Tumakbo ka ba? Nasaan ang kotse mo?
Masyadong matrapik, kaya tumakbo ako.
Napagod ka tuloy.
May nangyari ba? Ang saya mo, e.
Masaya talaga ako.
Ngayon mo lang ako niyayang lumabas at hinintay mo pa ako.
- Gano'n ba? - Oo, gano'n.
Ako lagi ang naghihintay sa 'yo.
Ako rin ang unang nagyaya sa 'yong lumabas
at nagyaya na pumunta sa ibang lugar.
Kaya ako naman ngayon.
May gusto akong puntahan.
- Tara. - Di mo ako tatanungin kung saan?
Hindi na mahalaga 'yon.
Saan ka pupunta?
Kukunin ko 'yong kotse.
Sabay na tayo.
Gusto mo bang bilisan ko?
Sige ba.
Gusto mo bang makita ang dagat?
Hindi.
Gusto kong makita ang mama ko.
Pumupunta ako sa dagat kasama si Lola
sa tuwing nami-miss ko siya.
Pakiramdam ko, nasa dulo lang siya ng karagatan.
Nakakalungkot isipin…
na ganiyan pala ang nararamdaman mo.
Matagal na 'yon.
Isang araw, itinayo ang wind turbine na 'yan diyan.
Bata pa ako noon, at mukha siyang higanteng pinwheel.
Akala ko malaki na 'yon
para paliparin ako sa kung nasaan ang mama ko.
Hindi rin naman ako makakatawid sa dagat.
Aalis na nga sana ako, e.
Nang biglang nagpakita ang daang 'yan sa gitna ng dagat,
tulad ngayon.
Pakiramdam ko, nagkatotoo ang hiling ko.
Alam kong hindi ko na makikita ang mama ko,
pero pagkatapos ng araw na 'yon,
itong daan na 'to ang nagsilbing daan ko papunta sa kaniya.
Puwede mo ba akong samahan?
Sige.
Makakapunta ka raw kahit saan
kung may daan ka sa puso mo.
Dati niyang kaibigan si Ms. Kim Ok-ja
na nagtatrabaho sa linen room,
at binigay niya sa 'kin 'to.
Balita ko, matapang at maganda raw siyang babae.
At mabuti siyang tao.
Dapat makilala mo si Ms. Kim pagbalik natin sa Seoul.
Ayokong magsisi ka gaya ko.
INTERNATIONAL ARRIVALS
DOKUMENTO NG DIBORSIYO
PINIRMAHAN NI YOON SEONG-HUN
Sinabi ko sa 'yong tumigil ka na.
Hindi makakatulong ang pag-iwas mo.
Hindi ko naman iniiwasan. Wala lang akong oras diyan.
Umalis ka na.
Busy ako.
'Wag na nating paabutin pa sa korte 'to.
- Baka maging laman pa tayo ng balita. - Ang sabi ko, 'wag ngayon.
Puwes, gusto kong ngayon na.
- Kailangan mo ba talagang gawin 'to? - Pirmahan mo na.
JI-HU
May ginagawa pa si Mama.
Tatawagan na lang kita ulit.
Ano?
- Ji-hu. - Mama!
Bakit ka umuwi?
Miss na miss ko na kayo.
Hindi ito ang tamang oras.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Puwede ba, 'wag ka nang dumagdag sa alalahanin ko?
Mahirap bang gawin 'yon?
Pasensiya na po.
Kung nagsisisi ka, bumalik ka na.
Bumalik ka na at gawin mo ang gusto mo.
'Yan ang magagawa mo para sa 'kin.
Sige po.
Mukhang masarap.
Bumili ng ganiyan 'yong kaibigan ko no'ng flight niya, nasarapan ako.
Nagpabili rin ako sa kaniya para ipatikim sa inyo.
Subukan n'yo.
Napakabait mo naman. Salamat.
Masarap siya.
Oo, hindi masyadong matamis. Bagay ito sa kape.
Di ba?
Maupo kayo.
Sa-rang.
Narinig mo na ba ang Dream Team?
Hindi po, ngayon pa lang.
Ano ang pinakamataas na posisyon na puwedeng makuha
ng isang concierge dito?
Tayo po, sa King the Land.
Mas mataas ang Dream Team.
Talaga po? Ano po ang trabaho nila?
Sila ang nag-aasikaso sa mga personal na okasyon ni Chairman Gu.
Sa madaling salita, sila ang sosyal na catering service niya.
Bakit ba ganiyan ang pagkakasabi mo?
Bakit? Tama naman ako, a.
Ang pinakamahuhusay sa lahat lang ang pinipili.
Marami ang may hindi alam sa team na 'to,
pero para sa mga nakakaalam, isang pangarap ang mapabilang dito.
Kaya ito tinawag na Dream Team.
Mayroon siyang okasyon ngayong linggo,
at tumawag ang sekretarya niya
dahil gusto ka nilang kunin.
Uy, Sa-rang.
Parte ka na ng Dream Team.
Bigatin ka na ngayon, Sa-rang. Congrats.
Salamat.
Hindi pa rin ako sigurado kung ano 'to,
pero sisikapin kong hindi maging pabigat.
- Congrats. - Masaya ako para sa 'yo.
Saan tayo pupunta?
Ikaw ba si Cheon Sa-rang?
Unang beses mo ba?
Opo, ma'am.
Kabilang ako sa opisina ng sekretarya, at manager ng Dream Team.
Kailangan mong sumunod sa NDA mo.
'Wag kang magtatanong o magtataka.
Manatili tayong elegante.
Opo, ma'am.
Sobrang ganda ng mga apron, 'no?
Baka mamantsahan ko lang 'yan ng kimchi.
Di bale na kung sa 'kin matapon 'yon.
E, paano kung sa chairman?
Nakakakilabot namang isipin 'yon.
Ang elegante nilang tingnan,
pero 'yong hitsura niya parang damit ng isang kasambahay.
Hindi tayo magiging prinsesa sa pagsusuot ng bestida.
Magpasalamat na lang tayo na mamahaling apron ang isusuot natin.
Alam n'yo ba kung bakit tayo tinawag na Dream Team?
- Opo, ma'am. - Opo, ma'am.
Hinding-hindi pa nagkakamali ang Dream Team sa pagbibigay ng serbisyo.
At gano'n din ang inaasahan ko sa araw na ito.
Panatilihing maaliwalas ang inyong mukha
at elegante ang inyong pagkilos.
Tayo ang gumagawa ng sarili nating dignidad.
Magsimula na tayo.
- Opo, ma'am. - Opo, ma'am.
Nasa gitna tayo ng giyera, kaya matira ang matibay.
Wala nang panahon para mag-isip.
Tigilan mo nga ang kalokohang 'yan.
Gusto mong makipagpustahan
para makita natin kung kalokohan lang ito o hindi?
Hay, Diyos ko.
Papa.
Uy.
- Ihahain na po namin ang pagkain. - Sige.
Nandito pala si Ms. Pinakamahusay.
Ngayon lang ulit tayo nagkita.
Hello. Kumusta na po kayo, sir?
Kung siya ang binansagang pinakamahusay,
siguro nga talentado siya.
Hindi naman po.
Mabait lang po si sir.
Ihahain na po muna namin ang sopas.
Sige.
Nakapagpasiya na tayo, kaya di na dapat patagalin pa.
Won, ngayong nasa posisyon ka na,
pakasalan mo na si Yu-ri bago pa mahuli ang lahat.
KING THE LAND
Hindi makontak ang taong tinatawagan mo…
Simple lang ang sasabihin ko. Tapusin mo na.
Magiging matinding laban ito.
May dahilan ba kung bakit ayaw mong isuko ang hotel?
Mayroon kang espesyal na tungkulin.
Pansamantala ka munang hindi magtatrabaho sa King the Land.
Ako na'ng bahala roon.
Problema ko 'to.
Ako ang magpapasiya para sa kinabukasan ko.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Alfred Brian