(คิง เดอะ แลนด์)
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
ลานะครับ
ขอบคุณนะคะ หัวหน้าฝ่าย
- ว่าแต่ซื้อเบียร์แค่นี้จะพอใช่ไหม - น่าจะพอมั้งคะ
ค่อยซื้อเพิ่มก็ได้เนอะ
สวัสดีค่ะ
ขอโทษที่มาสายนะครับ หัวหน้าฝ่าย
- หัวหน้าทีม สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ขอบคุณมากนะที่อุตส่าห์มา ทั้งที่ชวนปุบปับ
ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดกันเลยนี่
ได้รับสายที่สนามบินปุ๊บ เราก็ตรงมานี่เลยค่ะ
ว่าแต่ซารังล่ะ
นางไม่รับสายอะ
พี่หัวหน้าโนล่ะครับ
หัวหน้าโนก็ไม่รับสาย
ขึ้นรถแล้วเดี๋ยวค่อยโทรก็ได้
- อ้อครับ - ขึ้นคันนี้ไปใช่ไหม
- ไปกันครับ - หัวหน้าฝ่ายนั่งหน้าเลยค่ะ
- ตายจริง - ฉันถือเองค่ะ
ขอบคุณนะ
(เลขาโน)
เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถ…
หัวหน้าโนไม่ได้ติดงานสักหน่อย ทำไมไม่รับสายนะ
งั้นวันนี้เรามาดื่มกันสี่พี่น้อง
แล้วค่อยรวมแก๊งสหายกรุงเทพฯ กันทีหลังนะ
- ครับ - ค่ะ
ว่าแต่ทำไมสองคนนั้นไม่รับสายนะ
หรือว่าสองคนนั้น จะแอบไปสนุกกันลับหลังเรา
คู่นั้นตกลงปลงใจคบกันแล้วหรือเปล่านะ
จริงเหรอครับ
โห ลูกพี่ผมเจ๋งจริงแฮะ
นึกแล้วว่าพี่แกมีของ
ของที่ไหนล่ะ ไม่มีสักของ
นี่เพื่อนกันยังไงถึงไม่รู้อะไรเลย
อะไรเหรอคะ
สองคนนั้นอวสานไปแล้ว
ฮะ เมื่อไหร่คะ
สองคนนั้นเขาได้เริ่มกันหรือยังคะ
จบทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มเลยเหอะ
ไอ้ที่สองคนนั้นแอบปลีกตัวออกไป ตอนอยู่ไทยน่ะ
เขาสารภาพวันนั้นแหละ แต่ดูทรงแล้วน่าจะโดนเท
จริงเหรอครับ
พี่หัวหน้าโนว่างั้นเหรอ
ฉันจะถามได้ไงล่ะ เดี๋ยวหัวหน้าโนแสลงใจเปล่าๆ
ก็นะ สองคนนั้นดูไม่น่าจะไปกันรอด
ผมรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าคงไปกันไม่รอด
ผมรู้จักผอ.…
เอ่อ ผมรู้จักหัวหน้าโนดี
นิสัยอย่างเขามีแฟนไม่ได้หรอก
ผมอุตส่าห์สอนสกิลการมีแฟนระดับสูง ให้แบบตัวต่อตัว
แต่เขาก็ไม่ยอมทำตาม
ทักษะพื้นฐานก็จำเป็นต่อการมีแฟนนะ
หัวหน้าฝ่ายผ่านความรักมาเยอะเหรอครับ
ฉันเหรอ
ก็คือ มีผู้หญิงเข้ามาชอบฉันเยอะแหละ
แต่ไม่มีใครกล้ามาสารภาพรักเฉย
ฉันก็ไม่ใช่คนที่เข้าถึงยากขนาดนั้นนะ
แต่ทุกคนเขาเกรงใจฉันน่ะ
สรุปก็คือยังไม่เคยคบกับใคร สักครั้งเลย ถูกไหมคะ
คือไอ้ผมน่ะเนื้อหอมมากนะ
แต่ประเด็นคือไม่มีใครกล้ามาสารภาพรักไง
หัวหน้าฝ่ายสารภาพก่อนก็ได้นี่ครับ
ไม่สิ ต้องสุภาพสตรีก่อน
เรื่องพื้นฐานของสุภาพบุรุษไง ไม่รู้เหรอ
เพราะงี้ถึงไม่มีแฟนไงเราน่ะ
ขอขนมหน่อยได้ไหม อันนั้นน่ะ
- ทานเลยค่ะ - ขอบคุณนะ ขอบคุณ
จะว่าไป พี่เขาคงปวดใจแน่เลยครับ
จบตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่ม
ผมต้องพาเขาไปกินเหล้าย้อมใจบ้างละครับ
กินเหล้าแล้วกินขนมตามไปด้วยนะ
- ขอบคุณครับ - อยากดูอะไรสนุกๆ ไหม
นี่แน่ะ
ตลกจัง ฉันเอาด้วยค่ะ ฉันด้วย
ขอบคุณค่ะ
- นี่ทาสีเองด้วยเหรอ - รู้ได้ไงคะ
ดูไม่โปรเลยน่ะสิ
เชิญเลยค่ะ
- โอเค - ค่ะ
- อะไรเนี่ย - อะไรเหรอ
ทำไมมีรองเท้าผู้ชายอยู่ที่บ้านด้วย
(ตอน 12)
อะไรกันเนี่ย สองคนนี้
ตั้งแต่เมื่อไหร่
ไม่นานเท่าไรหรอก
แล้วแกก็ปฏิเสธเสียงแข็งเชียวนะ
โทษที
ก็ มันเป็นงั้นไปแล้ว
บอกมาตรงๆ ก็ได้นี่
จะหลอกพวกเราเพื่อ
ไม่ได้หลอกนะครับ
แค่ไม่บอกเฉยๆ
นั่นแหละค่ะหลอก
ทำไมบรรยากาศเป็นงี้ครับ
นี่เรื่องน่ายินดีนะ ไม่ใช่เรื่องน่าดุสักหน่อย
ไม่ได้ดุหรอก เราตกใจต่างหาก
เราอยู่กันมาแบบเล่าหมดทุกเรื่อง ไม่มีอะไรปิดบังกันแท้ๆ
ฉันก็เลยบอกอยู่นี่ไง
ยกโทษให้เค้านะ
เชิญแบ๊วที่อื่นค่ะ
ยังจะมีหน้าปล่อยใจจอยๆ อีก
ยินดีด้วยนะครับพี่ ทั้งสองคนเหมาะสมกันมากเลย
ขอบใจนะ
นายนี่มองขาดจริงๆ
ว่าแต่ ไม่ได้หลอกอย่างอื่นด้วยใช่ไหมคะ
เราไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเลยนะ
ถ้าหลอกเราอีกทีละก็ เราหกพี่น้องจะแยกวงกันเลยนะคะ
อย่ามาบอกทีหลังว่า "ที่จริงแล้ว ผมคือลูกชายลับๆ ของท่านประธาน"
เราไม่ยอมเด็ดขาด เข้าใจนะคะ
ไม่นะ ไม่
ผมจะบอกทุกอย่างตามความจริงนะครับ
ที่จริง ผมไม่ใช่ลูกชายลับๆ ของท่านประธานครับ
ก็แหงแหละค่ะ
ฉันก็แค่ยกตัวอย่างไปงั้น
เป็นลูกชายเฉยๆ ครับ
รู้ค่ะ เราก็เป็นลูกสาว…
- ลูกชายใครนะคะ - ใช่แล้ว
ลูกชายท่านประธาน
แหม ตกอกตกใจหมดเลยค่ะ
หลอกอะไรไม่เข้าท่า
ท่านประธานของเรานามสกุล กู ส่วนหัวหน้านามสกุล โน
จริงด้วย โธ่ พี่ครับ
ผมเกือบหลงกลแล้วไง
จริง ลูกชายท่านประธานก็ต้องเป็นผอ.สิ
ได้ยินว่าหมอนั่นตัวแสบตัวพ่อ
แถมสันดานส้นเท้าด้วยนี่
ไอ้เด็กเส้นไม่เอาไหนนั่น
คนละชั้นกับหัวหน้าโนของเราลิบลับ
ไอ้เด็กเส้นตัวแสบไม่เอาไหนนั่น คือผมเองครับ
ขอโทษที่เผลอหลอกโดยไม่ได้ตั้งใจครับ
ผมคือผู้อำนวยการกูวอน
ส่วนคนที่นั่งมองกำแพงอยู่ตรงนั้น ไม่ใช่หัวหน้าฝ่ายยู
เขาคือหัวหน้าแผนกโนซังชิกครับ
ซารัง นี่เรื่องจริงเหรอ
ขอแนะนำอย่างเป็นทางการนะ
คนนี้คือผู้อำนวยการกูวอน
ส่วนคนนั้นคือหัวหน้าแผนกโนซังชิก
คนนี้คือหัวหน้าแผนกโนซังชิกครับ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
จริงไหมคะ เดี๋ยวนะ
ถามจริง อย่างฮาเลย
น่าจะเคลียร์แล้วใช่ไหม
ก็ น่าจะอย่างนั้นนะคะ
โล่งอกไปนะ
ผอ.คะ
พื้นมันเย็น นั่งบนนี้เถอะค่ะ
- ไม่เป็นไรครับ ตรงนี้อุ่นดี - ไม่ค่ะ นั่งให้สบายเถอะ
นี่ก็สบายแล้วครับ
พอดีไม่มีอะไรดีๆ จะเสิร์ฟเลย
แกจะเอาเบาะมาเพื่อ เชิญเขานั่งโซฟาสิ
- ท่านผอ. เชิญนั่งบนนี้เลยค่ะ - ไม่เป็นไรครับ
ผมนั่งตรงนี้ก็สบายแล้วจริงๆ ครับ
- ผมไม่เป็นไร - ขึ้นมานั่งเถอะค่ะ
พวกเราไม่สบายใจน่ะค่ะ
เบาได้เบาเพื่อน
ที่ไม่บอกเพราะงี้แหละ กลัวพวกแกอึดอัดใจแบบนี้ไง
ก็ต้องอึดอัดเป็นธรรมดาไหม นี่ลูกชายท่านประธานทั้งคน
จริง ถ้าสบายใจน่ะสิแปลก
แบบนี้ยิ่งน่าอึดอัดไปใหญ่
นั่งกันตามสบายเถอะครับ
พวกแกนั่งคุกเข่าทำไมเนี่ย
- นั่งตามสบายสิ - ตามสบายเลยครับ
เอ่อ ท่านผอ.คะ
ถ้าฉันทำอะไรผิดพลาดไป
ได้โปรดยกโทษให้ด้วยนะคะ
ไม่หรอกครับ คุณไม่ได้ทำอะไรผิดไปเลย
คุณดาอึล หยาบใส่ผม ตามปกติได้เลยครับ
- ผมสะดวกใจแบบนั้น - อุ๊ยตาย
- ฉันหยาบใส่คุณเหรอคะ - ครับ
ไม่มั้งคะ ไม่ใช่หรอก
หยาบสิ หยาบช้าเลยด้วย
แกข่มเขาตลอดเวลาที่อยู่กรุงเทพฯ
แถมลากไปขู่ด้วยนี่
ฉันเหรอ ฉันทำตอนไหนเหอะ
"คุณอัศเจรีย์คะ"
"ไปข้างหลังๆ " แบบนี้ไง แกจำไม่ได้เหรอ
ผมไม่เป็นไรจริงๆ ครับ
ผมเข้าใจว่าคุณทำไป ด้วยความเป็นห่วงมือใหม่ในสังคมการทำงาน
ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
ฉันสมควรตายค่ะ
ฉันขอโทษค่ะ
- ฉันขอโทษ - เป็นอะไรเนี่ย
- เขาเป็นอะไร - ฉันขอโทษ
แกก็อย่าเยอะเกิน
คือว่า
ท่านผอ.คะ
ฉันต้องขอโทษจริงๆ แต่ขอเวลาแป๊บ เดี๋ยวฉันจะกลับมานะคะ
- ไปไหน - หือ
โน่นน่ะ
แล้วกลับมานะครับ
มาคุยกับฉันหน่อยสิคะ
คุยอย่างสันติตรงนี้เลยสิครับ
ออกมาค่ะ
ครับ
เอาดีๆ
คิดจะตีเนียนเป็นหัวหน้าฝ่าย ก็ควรจะพอดีหน่อยสิคะ
เราหัวอกเดียวกันนะ ทำไปได้ไงคะ
ผมจะไปมีอำนาจอะไรล่ะครับ
ผมก็ต้องทำตามที่เขาสั่งมาเหมือนกัน
แต่ยังไงก็ควรจะส่งซิกกันบ้างสิคะ
ทำแบบนั้นกับครอบครัวเดียวกันได้ไงคะ
ในฐานะคนไร้อำนาจเหมือนกัน เข้าใจผมเถอะครับ
คิดดูสิครับว่าผมรู้สึกยังไง ที่เรียกผอ.ว่าผอ.ไม่ได้
ที่จริง ตอนอยู่ที่สนามบิน ผมกำลังจะอธิบายว่าผมคือหัวหน้าโน
แล้ว…
ขอโทษครับ
ดื่มสิครับ ท่านผอ.
โธ่ ห้านาทีก่อนยังเรียกฉันว่าพี่อยู่เลย
ผมขอโทษครับ
นายจะขอโทษทำไมล่ะ
ฉันไม่มีพี่น้องผู้ชาย ไม่มีน้องผู้ชายที่สนิทๆ กันเลยด้วย
เลยไม่แน่ใจว่าฉันจะทำหน้าที่พี่ได้ดีไหม
แต่ฉันจะทำเต็มที่นะ
เรามาสนิทกันไว้นะ
ครับ พี่
คุณพยองฮวาก็ทำตัว ตามสบายกับผมได้เลย
นั่งตามสบายกันเถอะครับ
ค่ะ รับทราบค่ะ ท่านผอ.
รับเครื่องดื่มเพิ่มไหมคะ
อย่าทำแบบนี้เลยครับ
ผมไม่ใช่ผอ.
แต่เป็นแฟนของซารังไงครับ
ค่ะ คุณแฟนซารัง
ต่อไปนี้ ถ้ามีอะไรให้ฉันช่วย
ฉันจะทำทุกวิถีทาง…
ว่าแต่ฉันจะช่วยอะไรได้ไหม
อยู่เฉยๆ ก็เท่ากับช่วยแล้ว
อย่าพูดอะไรเลอะเทอะ
ได้เลยจ้ะ
งั้นเรามาก้าวข้ามสถานการณ์นี้ อย่างชาญฉลาด…
- นี่ฉันพูดอะไร - รุ่นพี่
ครับ
เดี๋ยวฉันไปพาดาอึลกลับมานะคะ
นั่งครับ รุ่นพี่ เดี๋ยวผมไปเอง
เดี๋ยวๆ
ผมจะรับผิดชอบสถานการณ์นี้ แล้วไปพาเธอมาเอง
- นั่งเถอะครับ - แต่ว่า…
- ผมไปเอง - ไม่ต้องๆ นั่งเถอะครับ
- นั่งตามสบายเลย - แต่…
ค่ะ คุณแฟนซารัง
ทำอะไรน่ะ
เป็นแบบนี้ไปได้ยังไงครับ
อะไรล่ะ
คนที่ไม่เนื้อหอมเท่าผมแบบคุณ
ชิงมีแฟนก่อนได้ยังไง
แบบนี้มันเข้าท่าแล้วเหรอครับ
ฉันนะ
ไม่เข้าใจเลยจริงๆ
ไม่เข้าใจอะไรกันครับ
ว่าทำไมนายถึงคิดแบบนั้น
แล้วอีกอย่าง ทำไมไม่บอกผมล่ะครับว่ามีแฟน
มันใช่เรื่องที่ต้องปิดบังกันไหม
โอ้
ให้ตายเถอะ
ไปคบกันตอนไหนครับ
- โนซังชิก - ครับ
- ร้องมาเลย - ครับ
ร้องมาเลย นายโดนด่าหนักสินะ
- ครับ - ร้องเลยๆ
โธ่ๆ
เศร้าจังที่เราไม่ไปดูไบกัน
หมดแล้ว
เสียดายจัง
อะไรเนี่ย แกสองคนคุยอะไรกันอยู่
หรือว่าโกรธที่ฉันไม่ได้บอก
เปล่าหรอก ก็เข้าใจได้
คิดว่าแค่นั้นเราจะไม่เข้าใจเหรอ
งั้นอะไรล่ะ พวกแกเป็นห่วงฉันอยู่เหรอ
กลัวฉันจะมีแผลใจเหรอ
ทำไมแกถึงจะมีแผลใจล่ะ
หัวหน้าโนเป็นคนสารเลวเหรอ
ผอ.สิ
นั่นแหละ ผอ.น่ะ
เขาสไตล์แบดบอยเหรอ
ไม่ใช่ เขาไม่ใช่สไตล์นั้นเลย
ถ้าเป็นงั้น ฉันก็ไม่คบกับเขาหรอก
งั้นเพราะอะไร ทำไมแกถึงจะมีแผลใจ
ก็ เผื่อว่า
พวกแกเป็นห่วงเรื่องความต่างทางฐานะ หรืออะไรแบบนั้นน่ะ
นี่
คนเราก็เท่ากันทั้งนั้นแหละ
ความต่างทางฐานะมันมีที่ไหนล่ะ
จริง
แน่นอนว่าก็อาจจะมี
แต่ก็แค่เรื่องจิ๊บๆ สำหรับความรัก
งั้นแกคุยอะไรกันอยู่ล่ะ แถมซีเรียสซะขนาดนั้น
เรากำลังปรึกษากันอย่างจริงจัง
ว่าแกอาจจะด่วนตัดสินใจเกินไปหรือเปล่า
ฉันไม่ได้ด่วนตัดสินใจหรอก
ฉันคิดมานานแล้ว
เขาเป็นคนที่ดีจริงๆ
ชอบเขาตรงไหนจ๊ะ
เขาคือคนที่ฉันฝันถึง
คนที่ไม่ทำให้ฉันไม่สบายใจ ไม่ทำให้ฉันเจ็บช้ำน้ำใจ
และเป็นคนที่อยู่ข้างฉันเสมอ ในเวลาที่ฉันต้องการ
เมื่อไหร่ที่ฉันกำลังทุกข์นะ เขาจะโผล่ปิ๊งมาอยู่ตรงหน้าฉันเลย
หัวหน้าโนนี่คลั่งรักกว่าที่คิดแฮะ
ผอ.สิ
ไม่รู้ละ มันติดปากไปแล้ว
ไงก็เถอะ เขาดูเป็นคนที่ดีนะ
ยินดีด้วย
ใช่ ขอให้ซารังของเรา มีความรักที่น่ารักและถูกรักเยอะๆ นะ
ขอบคุณนะ
เอาล่ะ เนื่องในโอกาสนี้
คืนนี้เรามาจัดเข้มๆ กันเลยเถอะพวก
เลิศสุด
จนตอนนี้ก็จัดหนักกันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
- หือ - พูดไรเนี่ย
ยังไม่เริ่มเลยเหอะ
- มาสนุกกัน - มา จัดมาเลยเข้มๆ
นี่แหละเพิ่งเริ่ม
เชื่อเขาเลย
(โรงแรมคิง)
"โรงแรมคิงคว้ารางวัลยอดเยี่ยมระดับโลก เป็นโรงแรมแห่งแรกของเกาหลี
แซงหน้าโรงแรมใหญ่ๆ ทั่วโลก"
"โรงแรมคิงยกความดีความชอบทั้งหมด
ให้เหล่าพนักงาน ที่ร่วมสร้างประวัติศาสตร์ 100 ปี"
"เผยความสง่างามของโรงแรม ที่เยี่ยมที่สุดในเกาหลีสู่สายตาชาวโลก"
นี่ไง พอผมออกโรงไปเป็นตัวแทน
ความมีระดับของโรงแรมก็พุ่งปรี๊ดเชียว
นายเป็นตัวแทนโรงแรมเหรอ
- ตั้งแต่เมื่อไหร่ - อ้าว ก็ผมต้อนรับแขกไงครับ
คนแรกที่กล่าวทักทายแขก คือตัวแทนของโรงแรม ไม่รู้เหรอครับ
ซึ่งผมคือคนที่ทำงานแสนยากนั่นครับ
จริงแฮะ
นายทำงานยากๆ นั่นสำเร็จ
ทำได้ดีมาก
นายนี่สุดยอดเลย
ทำไมชมซะหน้าตึงเลยครับ
ผอ.ก็ทำได้ดีเหมือนกัน
ถ้าคุณทำแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ นะ
ประธานบริหารก็อยู่แค่เอื้อม
อย่ามาพูดอะไรเพ้อเจ้อ
สถานการณ์พลิกแล้วครับ
ค่อยๆ ยึดตั้งแต่โรงแรม การบิน และการจำหน่ายแบบนี้ไป
แล้วทีนี้โลกก็เป็นของผอ.ครับ
โลกของใครมันสำคัญตรงไหน
ต้องคิดสิว่าเป็นโลกที่น่าอยู่หรือเปล่า
ขอแค่กรุ๊ปนี้อยู่ในมือคุณ โลกก็น่าอยู่แล้วครับ
ผมจะโปรยดอกไม้บนเส้นทาง ที่ผอ.จะเดินไปนับจากนี้เอง
เชื่อมือผมได้เลยครับ
ให้ตาย
งานนี้น่าประทับใจจริงครับ
ผมนี่นึกถึงความหลังจนน้ำตาแทบแตก
มองผอ.กูวอนเปลี่ยนไปเลยครับ
เอาจริงๆ ผมนึกว่าเขาจะทำงานนี้พังซะแล้ว แต่กลายเป็นว่าปังขนาดนี้
ได้ประโยชน์ทางโฆษณามหาศาลครับ
โรงแรมทั่วโลกร้องขอวิดีโองานกันให้วุ่น
ทาง "เวิลด์ลักซ์ชัวรีทราเวลไกด์" ก็ขอสัมภาษณ์เราอีกต่างหาก
ทุกคนดูพึงพอใจกันนะคะ
ผู้บริหารพอใจกันทุกคน แถมได้ขวัญกำลังใจเพิ่มกันด้วยครับ
ฉันคงประเมินทุกคนสูงไปสินะคะ
ไม่คิดเลยว่าจะซึ้งใจน้ำตาแตก กับโชว์ที่ขายดราม่าแบบนั้น
ทีนี้ฉันจะเชื่อใจใคร
แล้วนำพาบริษัทนี้ไปได้ล่ะคะ
การขายดราม่าย่อมชนะใจได้ง่ายอยู่แล้ว
แต่มันทำเงินให้เราได้หรือเปล่าล่ะคะ
มันช่วยให้เราฝ่าฟันวิกฤตการบริหาร การบิน การจำหน่าย และการโรงแรมของเรา
ไปได้ไหมล่ะคะ
นี่ใช่เวลาจะมาคุย เรื่องการจัดการอารมณ์เหรอคะ
กรุ๊ปอื่นเขาก้าวข้าม เรื่องแผนการบริหารฉุกเฉิน
ไปคุยเรื่องเอาตัวรอดกันแล้วค่ะ
ไม่กี่วันก่อน
ฉันบอกท่านประธานแล้วด้วยค่ะ
ว่าฉันเชื่อใจเขาไม่ลง
อย่าทำให้ฉันเชื่อใจทุกคนไม่ลงไปด้วยนะคะ
ฉันจะไม่พูดยืดยาวนะ
ขอแค่คนที่จะเชื่อฟังฉัน มาเข้าประชุมวันนี้นะคะ
งานครบรอบ 100 ปีคราวนี้ทำได้ดีมากจริงๆ
กี่ปีๆ ก็เป็นเหมือนงานฉลองให้คนอื่น ที่พอจะเป็นอำนาจ
ให้เราได้มาตลอด
แต่คราวนี้ เป็นงานฉลองของเราจริงๆ สักที
ผอ.ทำได้ดีมาก
ไม่หรอกครับ
ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณพนักงานเลย
เอ่อ แม้ว่างานจะจบไปเรียบร้อยแล้ว
แต่ผมว่ายังไม่ถึงเวลา เปิดขวดแชมเปญนะครับ ท่านประธาน
หมายความว่าไง
มองในภาพรวมของกรุ๊ป
ไม่ว่ายอดขาย กำไร ราคาหุ้น
ทุกอย่างกำลังชะงักครับ
เราทำได้เท่านี้ในสภาวะเศรษฐกิจย่ำแย่แบบนี้ ก็ถือว่าเยี่ยมแล้วไม่ใช่เหรอ
ที่จริง ถ้าพิจารณาเรื่องภาวะเงินเฟ้อ และการเพิ่มขึ้นของอัตราดอกเบี้ย
แทนที่จะเรียกว่าชะงัก เรียกว่าถดถอยจะถูกกว่าครับ
กรรมการกูล่ะคิดว่ายังไง
คิดเหมือนกันค่ะ
ตอนนี้หกกรุ๊ปจากสิบอันดับแรก
เข้าสู่การบริหารภาวะฉุกเฉินแล้วค่ะ
เราต้องประกาศบริหารภาวะฉุกเฉิน อย่าให้สายไปกว่านี้
และปรับโครงสร้างกรุ๊ปค่ะ
ผู้บริหารคนอื่นล่ะ
ดูเหมือนทุกคนจะเห็นตรงกันนะ
แกเตรียมตัวมาเด็ดขาดเชียวนะ
อย่างน้อยก็ควรมีหนูตั้งสติสักคนสิคะ
เริ่มตอนนี้ยังถือว่าสายเลยค่ะ
ผมว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาทำแบบนั้นนะครับ
การบริหารภาวะฉุกเฉินก็แค่โชว์นี่ครับ
เป็นการข่มขู่อย่างเป็นทางการ ให้พนักงานรัดเข็มขัดตัวเองให้แน่น
เพราะอยู่ในภาวะฉุกเฉิน
ไม่รู้เหรอว่าในการดันกำไรระยะสั้น
การลดค่าใช้จ่าย จะได้ผลดีกว่าการเพิ่มยอดขาย
รู้ครับ
แล้วก็รู้ด้วยว่ามันคือไพ่ที่ถูกนำมาใช้
เพื่อเพิ่มเงินในบัญชีบริษัทเสมอด้วย
ผู้บริหารทุกท่านคิดแบบเดียวกันเหรอครับ
นี่มันปกติเหรอครับ
อย่างที่ท่านผอ.ทราบ
การลดค่าใช้จ่ายเป็นเรื่องใหญ่ ของบริษัททั่วโลก ไม่ใช่แค่เราเท่านั้น
พวกคุณทุกคนหวังจะปั้นคิงกรุ๊ป เป็นบริษัทระดับโลก
แต่สิ่งที่พวกคุณพูดออกมา
คือคิดจะบีบพนักงานอย่างเดียวเลยนะครับ
เหตุผลที่แบรนด์เนมอยู่ได้
เพราะมันมีความเป็นมาอยู่ในนั้นด้วย
ถ้าเราอยากจะเป็นบริษัทระดับโลก
ผมว่าเราก็ต้องมีประวัติศาสตร์ที่คู่ควรด้วย
แล้ว…
พวกคุณอยากสร้างเรื่องราว
การไล่ตามแต่ผลกำไรระยะสั้น
ด้วยการขูดเลือดกับปูเหรอครับ
ถ้าอยากจะสร้างประวัติศาสตร์ ก็ต้องอยู่รอดให้ได้ก่อนสิ
คนตายไม่มีเรื่องราวให้พูดถึงหรอกนะ
เราจะใช้ชีวิตยังไง
นั่นต่างหากที่สำคัญยิ่งกว่าการอยู่รอด
น่าเป็นห่วงจัง
นี่บริหารงานด้วยทัศนคติแบบนั้นเหรอ
คุณพ่อคะ
ถ้าตัดสินใจไม่ได้ หนูจะทำเองค่ะ
ตอนนี้หนทางที่จะทำให้บริษัทไปต่อได้ มีแค่การลดค่าใช้จ่ายเหรอ
ค่ะ
มั่นใจไหมว่าจะพาบริษัทรอด โดยไม่ต้องลดค่าใช้จ่าย
ครับ มั่นใจครับ
เป็นข่าวดีสุดๆ เลยนี่
แปลว่าเราไปต่อได้อย่างราบรื่น
ไม่ว่าจะลดค่าใช้จ่ายหรือไม่นี่
จนถึงการประชุมครั้งหน้า
เขียนรายงานมาว่าต่อไป จะทำให้คิงกรุ๊ปเป็นบริษัทแบบไหน
แก
และแกด้วย ทั้งสองคนเลย
ครับ
สงครามเริ่มอย่างเป็นทางการแล้ว
ฝ่ายนั้นมีคนอยู่ข้างเป็นล้าน
ฝ่ายนี้มีแค่
ผมคนเดียวเองครับ
คนเดียวที่ไหนล่ะ
นายกับฉัน รวมเป็นสองสิ
จริงครับ ถูกของคุณ
เรามีกันอยู่สองคนเสมอ
ถูกเลยครับ
เป็นอะไรของนายเนี่ย
โธ่
ผอ.ครับ
จำไว้อย่างหนึ่งนะครับ
ว่าผอ.มีผมอยู่ข้างๆ เสมอ
จะล้านคนหรือสิบล้านคนก็มาเลย เราไม่หวั่นหรอก
เพราะเรา
คือหนึ่งเดียว
ฉันตัวคนเดียวดีกว่าอีก
อย่ามาโม้
หลังจบเที่ยวบินวันนี้แล้ว
ฉันจะไปทำงานที่สำนักงานใหญ่นะคะ
ฉันจะไม่ลืมที่เคยร่วมเที่ยวบิน ที่งดงามกับทุกคน
และจะเก็บไว้ในส่วนลึกของหัวใจเลยค่ะ
ที่ผ่านมาเหนื่อยมามากเลยนะคะ หัวหน้า
ฉันเตรียมอันนี้มาให้ค่ะ
ตายแล้ว ไม่เห็นต้องเอามาให้เลย
คุณมีนาคือที่หนึ่งในใจฉันเลย
ต่อไปนี้ก็ขอฝากทีมของเราด้วยนะ หัวหน้าฮวังมีนา
ฉันจะทำเต็มที่ ตามที่ได้ร่ำเรียนมาจากหัวหน้าค่ะ
ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมานะคะ
ขอบคุณที่เหน็ดเหนื่อยมาค่ะ
ขอบคุณทุกคนมากนะ
ฮัลโหล
อือ เห็นแล้วใช่ไหมว่าทีมฉัน ได้ยอดขายของที่หนึ่งเลย
อือ เลิศสะบัดเลยนะว่าไหม
ฉันได้เลื่อนขั้นไปทำงาน ที่สำนักงานใหญ่เพราะแบบนั้นเลย
จริงเหรอ
นี่ ขอเวลาแป๊บนะ เดี๋ยวฉันโทรกลับ
ทำไม มีอะไรจะพูดกับฉันเหรอ
เธอไม่มีอะไรจะพูดกับฉันเหรอ
อือ
อย่างน้อย
เธอก็ควรจะพูดคำว่าขอโทษ กับฉันหน่อยไม่ใช่เหรอ
ทำไมฉันต้องพูดล่ะ
ที่ถามนี่ไม่รู้เหรอ
เธอไม่ได้คิดจะดันฉันเป็นหัวหน้า ตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม
เธอหลอกใช้ฉันเพื่อจะเพิ่มยอดขายนี่
คนมีประสบการณ์มานานอย่างเธอ
ก็ควรเพิ่มยอดขาย โดยไม่สนเรื่องเลื่อนขั้นไหม
อีกอย่าง เธอก็รู้อยู่แก่ใจนี่ ว่ายากที่ตัวเองจะได้เป็นหัวหน้า
อะไรนะ
คิดว่าฉันไม่รู้ว่าเธอเคยหย่าเหรอ
การหย่าอาจจะส่งผลเสีย ในการประเมินผลการปฏิบัติงาน
ทุกคนก็เลยปิดบังกัน
อันนั้นก็เข้าใจได้แหละ
แต่ว่า
อย่างน้อยเธอก็ควรจะเจียมตัวเองนะ
รู้ไว้ซะว่าที่ฉันไม่กระพือข่าว เพราะเห็นว่าเราเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน
ขอให้โชคดีนะ
สู้ๆ จ้ะ
(ผู้ยื่น: โอพยองฮวา)
(คำร้องขอเพิกถอนการสมรส)
ก็บอกว่าไม่ได้ไงคะ
ไม่สิ
ก็บอกว่าแฟนนางแอบไปยื่นจดทะเบียนสมรส ตอนที่นางบอกเลิกไงคะ
แต่ในเมื่อจดทะเบียนไปแล้ว ก็ทำอะไรไม่ได้ค่ะ
ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะคะ แบบนี้มันโกงกันชัดๆ นะ
กฎหมายบอกแบบนั้นค่ะ
คุณเป็นคนกรอกเอกสารเอง ถูกไหมคะ
คือว่า เขาขอให้เขียน เป็นที่ระลึกที่คบกัน 100 วัน
ฉันก็เลยเขียนไปเล่นๆ
ไปเขียนเรื่องสำคัญแบบนั้นมั่วซั่วก็แย่สิคะ
ไงก็เถอะ การจดทะเบียนสมรส ยกเลิกไม่ได้หรอกค่ะ
งั้นฉันจะทำไงดีคะ
เอ่อ มันก็มีวิธีการยื่น ขอให้การสมรสเป็นโมฆะอยู่หรอก
แต่เอาจริงๆ ก็แทบเป็นไปไม่ได้
มีทางเดียวคือหย่าค่ะ
- หย่าเหรอคะ - เดี๋ยวสิ
ยังไม่ได้แต่งงานด้วยซ้ำ จะหย่าได้ไงกันคะ
คุณคะ ช่วยยกเลิกให้หน่อยนะคะ
ขอร้องนะคะ ยกเลิกให้ที
ฉันบอกว่าฉันช่วยอะไรไม่ได้ไงคะ
ไปหาทนายเอานะคะ
ฉันจะทำไงดี
คุณคะ ขอแค่ครั้งเดียวนะ
- ครั้งเดียวนะคะ - ช่วยดูให้หน่อยนะ
นางเพิ่งอายุเท่าไรเอง จะให้หย่าได้ไงคะ
- เถอะนะ - ช่วยฉันสักครั้งนะคะ
ฉันจะทำไงดี
แกมัวแต่สะเพร่า
จนตัวเองต้องมาหย่าเนี่ย
เธอเป็นคนเชิญฉันมาเอง
แล้วไม่ใช่แค่เชิญเฉยๆ ด้วย
ฉันอุตส่าห์มา เพราะเธอขอให้ฉันมากล่าวอวยพร
แต่มาเหยียบย่ำฉันแบบนั้น
ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนั้นค่ะ
กรรมการกูไม่รู้แล้วใครจะรู้ล่ะ
ฉันขายขี้หน้าจนไม่กล้าสู้หน้าลูกน้องแล้ว
ท่านส.ส.เคยห่วงสายตาคนเบื้องล่าง ตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ
ฉันจะชดใช้ความผิดพลาดในวันนั้นเอง
อย่าเจ็บใจไปเลยค่ะ
นี่คือฮามองพรีเมียมที่ดีที่สุด จากสายพันธุ์อิเบริโค เดอ เบลยอตตา 100%
ที่มีเพียง 5% จากหมูทั่วโลกเท่านั้นค่ะ
นี่
เธอจะเสิร์ฟฝั่งนี้ที เสิร์ฟฝั่งนั้นทีไปทำไม
เดี๋ยวก็มาเดี๋ยวก็ไป กวนประสาทชะมัด
ขอโทษค่ะ
ท่านสะดวกให้เสิร์ฟฝั่งไหนคะ
ฉันถามว่าทำไมถึงมากวนประสาท เดี๋ยวมาเดี๋ยวไปอยู่ได้ไง
คำตอบเธอคือ "ขอโทษ" เหรอ
หูตึงหรือไงฮะ
ทำไมพูดภาษาคนไม่รู้เรื่อง
ที่คิง เดอะ แลนด์ของเรา ปฏิบัติตามหลักการเสิร์ฟในราชวงศ์ยุโรป
เราเสิร์ฟไวน์หรือเครื่องดื่มทางขวา และเสิร์ฟอาหารทางซ้ายค่ะ
ถ้าท่านไม่สะดวกใจ
ฉันจะเสิร์ฟจากฝั่งที่ท่านต้องการค่ะ
โอ๊ยตาย
สุดยอดคนจริงๆ
ช่างประเสริฐจริงๆ ครับ
แค่เธอพูดว่า "ขอโทษ" คำเดียวก็จบแล้ว
นี่จะสอนฉันงั้นเหรอ
เปิดคลาสบรรยายหรือไง
ไม่ใช่ค่ะ ฉันขอโทษค่ะ
แค่ขอโทษก็จบหรือไง
กรรมการกู ฝึกพนักงานมายังไงกัน
ฉันโดนกรรมการกูหยามเกียรติไม่พอ
ยังจะต้องถูกปฏิบัติแบบนี้อีกเหรอ
ไล่ออก
ไม่งั้นฉันจะไม่มาเจอกรรมการกูอีกนะ
มีอะไรให้รับใช้คะ
ให้พนักงานที่นี่เข้าฝึกอบรมใหม่ทุกคน
ไล่เธอออกด้วย
- คะ - ไล่ออก
ค่ะ รับทราบค่ะ
ไล่ออกอะไรกันล่ะ
พนักงานไม่ใช่สิ่งของนะ
นี่ไม่ใช่ที่ที่นายจะมาแส่ ออกไป
ผมว่าผมแส่ได้นะ
สวัสดีครับ
ผมกูวอน เป็นผู้ดูแลคิง เดอะ แลนด์ครับ
อือ แล้วยังไง
ท่านส.ส.
มารยาทในการรับประทานอาหาร
เกิดขึ้นในศตวรรษที่ 19 รัชสมัยสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรีย
ซึ่งเราเรียกกันทั่วไปว่ามารยาทครับ
มีดก็คือดาบในการประลอง ที่ถูกย่อส่วนลงมา
จึงไม่ควรหันคมมีด
ไปหาผู้อื่น
การโยนผ้าเช็ดมือ หมายถึงต้องการจะดวลกับอีกฝ่าย
ฉะนั้น ผ้าเช็ดปาก ที่ถูกนำมาใช้แทนผ้าเช็ดมืออันนี้
จึงไม่ควรโยน
มารยาทไม่เหมือนกฎหมาย เลยไม่จำเป็นต้องปฏิบัติตาม
แต่มันวัดค่าของคนได้มากพอครับ
รบกวนท่านส.ส.พัค แสดงมารยาทที่เหมาะสม
กับตำแหน่งตัวเองหน่อยได้ไหมครับ
นายไม่ควรมาทำธุรกิจเลยนะ
โรงแรมคิง
ทำความผิดร้ายแรงกับฉัน มาหลายครั้งแล้วนะ
ฉันจะนัดขอเจอท่านใหม่นะคะ
ฉันไม่กล้าสู้หน้าพวกลูกน้องแล้ว
ไม่กล้าแล้ว
ท่านส.ส.คะ
กล้าทำแบบนี้กับฉัน เพื่อปกป้องแค่พนักงานคนเดียวเนี่ยนะ
ไม่รู้หรือไงว่าส.ส.พัคสำคัญกับเราแค่ไหน
ไม่ใช่แค่พนักงานคนเดียว พนักงานคนสำคัญต่างหาก
ตราบใดที่ผมยังเป็นผู้ดูแลที่นี่
ผมจะปกป้องคนของผม
เป็นแค่พนักงานแน่เหรอ
ไม่ใช่มากกว่านั้นเหรอ
พูดอะไร
สายเลือดมันหลอกกันไม่ได้ ฉันเลยถามดู
นายใช้เฮลิคอปเตอร์เพื่อช่วยแม่นั่นด้วยนี่
ฉันขอโทษค่ะ เป็นเพราะฉันเอง
ไม่หรอกครับ คุณทำได้ดีแล้ว
ต่อไปถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก
ปกป้องพนักงานก่อนนะครับ
นั่นคือหน้าที่ของผู้จัดการ
รับทราบค่ะ
ไม่ว่ายังไงก็ต้องทำแบบนั้นนะครับ
ผมจะรับผิดชอบเอง
วันนี้สาหัสจังเลยค่ะ
สาหัสสุดๆ รีบเคลียร์แล้วกลับบ้านกันเถอะเรา
ไม่ง่ายเลยนะ
ขอโทษนะคะ
ไม่ใช่ความผิดคุณซารังสักหน่อย
เราจะไปรับมือกับคนที่ พร้อมจะเหวี่ยงใส่คนอื่นทุกเมื่อได้ไง
อีตาส.ส.พัคคนใจทรามนั่น
เขาระบายอารมณ์ใส่คุณ เพราะโดนคุณกรรมการฉีกหน้าค่ะ
แต่วันนี้เราทุกคนก็รอดมาได้ เพราะท่านผอ.เลยนะ
จำไม่ได้เหรอ ที่เขาเมาแล้วอาละวาดคราวก่อนน่ะ
จำไม่ได้ก็แย่แล้ว
เขาสั่งให้เราทุกคนต่อแถว
แล้วก็เทศน์เรื่องวินัย ร่ายยาวเป็นชั่วโมงเลยไง
ก็เรามันสนามอารมณ์
ไงก็เถอะ กิริยาส่อสกุลเว่อร์
อย่าขุดเรื่องนั้นขึ้นมาเลย ฉันไม่อยากแม้แต่จะนึกถึง
เอาน่า คิดซะว่าซวยไปเหยียบขี้
- เราไปกินเบียร์กันดีกว่าครับ - ดีค่ะ
ไหนๆ ก็ซวยเหยียบขี้แล้ว เราไปล้างซวยให้หมดจดกัน
เดี๋ยวฉันเคลียร์ที่เหลือเอง ไปกันได้เลยค่ะ
คุณซารังไม่ไปเหรอ
ฉันไปได้เหรอคะ
คุณซารังก็ทีมเดียวกับเรานี่
ทำให้เสร็จแล้วไปด้วยกันเถอะ
- ค่ะ - ครับ
คุณซารัง
ยาที่ซื้อมาจากไทยนี่เลิศเลยนะ
ฉันปวดน้อยลงเลย
ดีใจที่ได้ผลนะคะ
นี่ก็จิตใจดีจังเลย
ถ้าเป็นฉันนะ ฉันไม่ซื้อของขวัญมาฝากหรอก
ก็นั่นน่ะสิครับ
เราข่มเขาไว้เอาเรื่องเลย
นี่ อย่ามาเหมารวมว่าเรานะ นายนั่นแหละตัวดี
ไรเนี่ย พองี้แล้วเปลี่ยนข้างเหรอ
- พอกันทั้งคู่แหละครับ - พอกันเลย
- พอแล้ว พอ - ให้ตายสิ
พูดกันตามตรงนะ ฉันไม่พอใจแหละ
เราพยายามกันแทบตายกว่าจะขึ้นมาตรงนี้ได้
แต่คุณซารังได้ปุบปับขึ้นมา จากคำพูดของท่านประธานคำเดียวเลย
แต่พอได้สัมผัสจริงๆ
ฉันก็เข้าใจว่าเธอสมควรมาทำงานที่นี่จริงๆ
ขอบคุณนะ ที่ไม่ใช่คนที่ไม่ได้เรื่อง
ไม่หรอกค่ะ
กฎเกณฑ์ก็มีมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว
ฉันเข้าใจดีค่ะว่ามันไม่สมเหตุสมผลแค่ไหน ที่มีฉันเข้ามา
ฉันก็เลยทุ่มสุดตัวเลยค่ะ
เพื่อจะเป็นคนที่เหมาะสมกับงานนี้
เธอพิสูจน์ตัวเองพอแล้ว ทำได้ดีมากนะ
ขอบคุณนะคะ
เรามาชนแก้วกันไหม
ครับ
- ชน - ชน
จะว่าไป ก่อนหน้านี้ ผอ.เท่มากเลยนะคะ ว่าไหม
ไม่คิดไม่ฝันเลย ว่าผู้บริหารจะมาเข้าข้างพวกเรา
นั่นสิ
ที่ผ่านมาเจอแต่คนบอกให้เรา วิงวอนขอโทษ เวลาที่โดนลูกค้ากินหัว
เอาตรงๆ ฉันก็อึ้งอยู่นะ
ผอ.เขาดูเป็นคนที่มีความจริงใจ แบบชัดเจนเลยค่ะ
ทุกคนเช็กบัญชีกันหรือยังคะ
ยังเลยค่ะ ทำไมเหรอคะ
เราได้โบนัสเป็นของขวัญวันครบรอบ 100 ปี คนละล้านวอนแหละ
ปกติเขาจะให้บัตรเข้าพัก หรือบุฟเฟต์ไม่ใช่เหรอคะ
ปกติก็ใช่แหละ
แต่รอบนี้ ผอ.เขาสั่งทำแบบสำรวจ ว่าพนักงานอยากได้อะไรเป็นของขวัญ
แล้วเงินสดก็คว้าที่หนึ่งไปแบบท่วมท้น
เขาเลยเปย์เรานี่ไง
บริษัทเคยให้อะไร ที่เราอยากได้ซะที่ไหนกันล่ะคะ
ฉันนึกว่าแค่ทำสำรวจไปพอเป็นพิธี เหมือนที่ทำมาตลอดซะอีก
นั่นสิ
พอเบื้องบนเปลี่ยน โลกก็เปลี่ยนตามเลย
งั้นเรามาชนแก้วกันหน่อยไหม
แด่ผู้อำนวยการกูวอน
- ชน - ชน
เฮ้อ ดีจัง
- ฝนตกหนักจัง - หนักจริง
ทำไงดีล่ะ
แท็กซี่มาแล้ว
- คุณซารัง เรากลับก่อนนะ - คุณซารัง เรากลับก่อนนะ
- ลาก่อนค่ะ - ไปนะ
ผมไปทางนี้นะ พรุ่งนี้เจอกันครับ
- ไปนะ คุณซารัง - ค่ะ ลานะคะ
คุณซารังจะกลับยังไง
ฉันจะนั่งรถบัสไปค่ะ
เราไปก่อนนะ
- ค่ะ กลับดีๆ นะคะ - บายนะ
มาได้ไงเนี่ย
ฝนก็ตกอยู่
แล้วก็ได้ยินว่าคุณยังกินเลี้ยงไม่เสร็จด้วย
ก็น่าจะโทรมาสิ
ผมจะขัดขวางเวลาสนุกๆ ของคุณ เพื่อความสุขของตัวเองไม่ได้หรอก
สนุกไหม
อือ
เหมือนว่าในที่สุด ฉันก็ได้รับการยอมรับเข้าทีมสักที
รู้สึกดีจัง
ผมว่าคุณได้รับการยอมรับอยู่แล้วนะ
พวกเขาแค่ต้องใช้เวลาทลายกำแพงในใจ
ทั้งที่รู้เต็มอกอยู่แล้วเท่านั้นเอง
รู้สึกซึ้งใจทุกคนจัง
เหมือนจะมากินเลี้ยงกันเพื่อฉันเลยด้วย
ว่าแต่ คุณไม่เป็นไรเหรอ
คุณกรรมการดูโกรธมากเลย
โธ่ ก็
ถ้าลูกค้าคือราชา เขาก็ต้องมีคุณสมบัติราชาด้วยสิ
โรงแรมเราสูงส่งเกินกว่าจะโอบอ้อมอารี
กับคนหยาบคายแบบนั้น
ไปกันเลยไหมครับ
มา
เห็นไหมล่ะ ความไวดุจแสง
โธ่
อะไร มีอะไร
มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
ทำไมเหรอๆ มีอะไร
มีอะไร ทำไม
- เกิดอะไรขึ้น - เอ่อ
คือฉันดูอันนี้อยู่แล้วตกใจน่ะ
อ้อ
เดี๋ยวนะ จะออกมาแบบวับๆ แวมๆ ทำไมเนี่ย
ตกใจหมด
ไม่ไง ก็ผม…
ผมได้ยินเสียงกรี๊ด ก็เลยรีบออกมา
เดี๋ยวฉันจะชงชารอ
รีบไปเช็ดตัวให้แห้งแล้วค่อยออกมา
กระดุมน่ะ
ถอดเหรอ
ติดซะต่างหาก
ก็เห็นกันมาหมดแล้วนี่ ทำไมยังเขินขนาดนี้ล่ะ
ฉันไปเห็นอะไรตอนไหนเหอะ
ไปเช็ดตัวให้แห้งสิ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
แล้วทำไมถึงเขินขนาดนี้ล่ะ
เอาซะน่ารักเลย
ฉันทำอะไรเล่า
ถ้าคุณน่ารักแบบนี้
ผมเฉยไม่ลงหรอกนะ
รับผิดชอบด้วย
(โรงแรมคิง)
- ดื่มตามสบายเลยค่ะ - ครับ
ขอบคุณครับ
อยากรู้ใช่ไหมคะ
ว่าฉันเรียกคุณมาทำไม
ครับ
ผมขอถามได้ไหมครับ
ได้ยินว่าคุณค่อนข้างโลภเรื่องตำแหน่ง
โลภเรื่องตำแหน่งเหรอครับ ใช่ครับ โลภมากเลยด้วย
ผมเลยทำงานให้ผอ.อยู่แบบนี้
และนิสัยอย่างเขา ถ้าไม่ใช่ผม ก็ไม่มีใครเอาอยู่หรอกครับ
ฉันจะดันหัวหน้าแผนกโนเอง
ต่อไปนี้ รายงานฉันทุกอย่าง ที่เกี่ยวข้องกับผอ.กูเลยนะคะ
ถ้าอย่างนั้น…
หมายถึงตั้งแต่ไหนถึงไหนเหรอครับ
ทุกอย่าง
ตั้งแต่ชีวิตการทำงาน ไปจนถึงชีวิตส่วนตัว
รายงานฉันมาให้หมด อย่าให้ตกหล่นแม้แต่เรื่องเดียวนะคะ
ผมขอดื่มกาแฟสักแก้วนะครับ
งั้นคุณจะ
ดันผมไปได้ไกล
แค่ไหนครับ
สวัสดีครับ
- ทำอะไรคะเนี่ย - ว้าย แหก
มาให้สุ้มให้เสียงหน่อยสิคะ
เดี๋ยวฉันต้องไปงานเลี้ยงรุ่น
ก็เลยมาหาอะไรที่ฉันพอจะใส่ได้สักหน่อย
แล้วนี่เอาเงินเดือนไปทำอะไรหมด
อย่าทำตัวสมถะได้ไหม ซื้อเสื้อผ้าบ้างเถอะค่ะ
นี่แฟชั่นสมัยไหนล่ะเนี่ย ให้ตาย
แล้วนี่มาค้นตู้เสื้อผ้าคนอื่นเขาทำไมคะ
เราครอบครัวเดียวกัน ไม่มีอันนี้ของฉัน อันนั้นของเธอหรอก
ครอบครัวเดียวกันก็ต้องแยก ของใครของมันให้ชัดสิคะ
แม่ ผมหิวแล้ว
จ้า เดี๋ยวป้าสะใภ้ทำให้นะ
พี่ ฝากหาของว่างให้แทรีกินหน่อยนะคะ
อะไรนะคะ
- นี่จ้ะ - อุตส่าห์ทำงานที่ร้านดิวตี้ฟรี
ไม่ต้องถึงกับแบรนด์เนมก็ได้
แต่ทำไมไม่มีคู่ไหนที่เข้าท่าเลยเนี่ย
ใส่คู่นี้แล้วกัน
- พี่ ฉันไปนะคะ - คะ
นี่ เดี๋ยวสิ
แล้วแทรีล่ะคะ ไม่พาแกไปเหรอ
มีพี่ทั้งคน จะพาไปทำไมล่ะคะ
ฉันจะสายแล้ว ไม่ต้องรอฉันนะ พาแกเข้านอนได้เลย
อ้าว คุณน้อง
เดี๋ยวแทรีตื่น
คุณน้องก็เยอะไปหน่อยไหม
คุณก็ช่วยดุนางหน่อยสิ
นางแอบย่องเข้ามาอย่างกับแมวขโมย
แล้วเอาเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋าฉันไปเฉย
แถมทำห้องเละเทะหมด
นี่ ครอบครัวเดียวกัน ไม่มีของใครของมันหรอก
ต้องแบ่งๆ กันใช้สิ
ครอบครัวเดียวกัน ก็ต้องมีขอบเขตบ้างนะคะ
อย่าใจดำหน่อยเลย
เดี๋ยวกรรมตามสนองนะ
"ใจดำ" เหรอ
เอาตรงๆ นะ คุณน้องเคยช่วยเลี้ยงโชรงสักหนไหม
หรือเคยซื้อของเล่นให้บ้างไหมล่ะ
พ่อแม่คุณก็ไม่เคยให้ค่าขนม หรือซื้อเสื้อผ้าให้โชรงเลยสักครั้ง
จะไปอยากได้อะไรจากเขาหนักหนาเนี่ย
เดี๋ยวก็โดนลงทัณฑ์หรอก
ทัณฑ์บ้าบออะไรล่ะ
บอกให้นางทำให้ได้เท่าฉันเถอะ
"บอกให้นางทำให้ได้เท่าฉันเถอะ"
ทำอะไรให้กินหน่อย
ฉันผูกขาดข้าวไว้เหรอ
หากินเองสิคะ
โอยๆ
ลูกชายจ๋า แม่มาหาแล้ว
มาแล้วเหรอคะ
- คุณย่า - จ้าๆ
ทำกับข้าวสิ หิวแล้ว
มีเนื้อวัวใช่ไหม
เอาเนื้อมาย่างหน่อยนะ
ถ้ามีปลาแมกเคอเรลผ่าซีก ก็เอามาย่างด้วย
เดี๋ยวนี้ไม่อยากอาหารเลย
ทำแกงเต้าเจี้ยวเผ็ดๆ มาด้วย
ค่ะ เดี๋ยวทำให้นะคะ
กินข้าวหรือยัง
หิวจะตายอยู่แล้วเนี่ย
โธ่
ไปนอนบนเตียงไป พื้นมันเย็น
ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น
ไม่อยากกระดิกตัวด้วยซ้ำ
แกอย่าได้แต่งงานเด็ดขาดเลยนะ
ไหนบอกให้ฉันรีบแต่งงานไง
โทษที ฉันคิดผิดไปแล้ว
สนุกกับการมีแฟนไปเถอะ
อยากกินตอนไหนก็กิน
อยากนอนตอนไหนก็นอน
อิสระในการไม่ต้องทำอะไร มันมีค่าแค่ไหน
แกไม่รู้หรอก
เป็นอะไรของแก
(โรงแรมคิง)
ฉันไปเช็กมาด้วยตัวเองแล้ว
แต่ไม่ได้อยู่ในห้องพักค่ะ
ขอรบกวนอีกทีเป็นครั้งสุดท้ายนะคะ
ลูกฉันแกนอนไม่หลับ ถ้าไม่มีตุ๊กตาตัวนั้นค่ะ
ต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ
ถ้าเกิดว่าเจอแล้ว
เราจะติดต่อคุณลูกค้าไปทันทีเลยค่ะ
ถ้าไม่ว่าอะไร ฉันขอหาดูอีกสักครั้งได้ไหมคะ
ถ้าทีมตรวจห้องบอกว่าไม่มี ก็คือไม่มีนั่นแหละ
แต่มันอาจจะติดไปกับผ้าปูที่นอนก็ได้
ฉันจะลองไปดูที่ห้องผ้านะคะ
ทำแบบนั้นได้จริงๆ เหรอคะ
ค่ะ แต่อาจจะต้องใช้เวลาหน่อย
จะไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ เรารอได้
ตุ๊กตาของหนูเป็นยังไงเหรอคะ
เจนนี่ค่ะ
น้องเป็นเพื่อนหนู
ช่วยหาให้เจอด้วยนะคะ
ตุ๊กตากระต่ายน่ะค่ะ
ค่ะ ฉันจะหาให้เจอให้เร็วที่สุดนะคะ
คนนั้นใครน่ะ
พนักงานคิง เดอะ แลนด์น่ะค่ะ
เธอมาหาตุ๊กตาที่แขกทำหายในห้องพัก
แล้วทีมตรวจห้องมัวทำอะไร
ทีมตรวจห้องบอกว่าไม่มี
แต่เธอยืนยันว่าจะลองหาดู ค้นอยู่แบบนั้น 30 นาทีแล้วค่ะ
คุณคะ
สวัสดีค่ะ
ก็นึกว่าใคร
เยอะขนาดนี้จะหาเจอได้ยังไง
ทีมตรวจห้องก็เช็กแล้วนี่
ไปบอกเขาว่า ถ้าเจอแล้วจะติดต่อไปทีหลังเถอะค่ะ
น้องเขาบอกว่า เป็นของที่มีความหมายมากน่ะค่ะ
ฉันขอหาอีกทีเป็นครั้งสุดท้ายนะคะ
รุ่นพี่คะ
ฉันมีเรื่องอยากถาม
ขอเวลาให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ เมื่อไหร่ก็ได้ทั้งนั้น
ได้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
- เจนนี่ - แต๊น
ขอบคุณนะคะ
จ้า
ไม่รู้เหรอคะว่าไม่ควร ไปรับปากอะไรพล่อยๆ กับแขก
ถ้าไปบอกเขาว่าจะหาให้แต่ไม่เจอขึ้นมา
จะรับมือยังไงล่ะ
ถ้าไม่ช่วยหาเพราะกลัวจะเป็นแบบนั้น ดูแปลกกว่าอีกค่ะ
ฉันไม่ได้บอกว่าคุณผิดหรอกค่ะ
แต่ฉันแค่เห็นมาเยอะแล้ว
ว่าคนที่พยายามกับทุกอย่าง มักกลายเป็นคนที่ลำบากซะเอง
แถมไม่มีใครมารับรู้ด้วย
แต่ฉันรู้นี่คะ
ว่าฉันทำดีที่สุดแล้วหรือยัง
ที่ว่ามีเรื่องจะถามฉัน คือเรื่องอะไรคะ
อ้อ
มีพนักงานคนหนึ่งที่เคยทำงาน ในโรงแรมเราเมื่อนานมาแล้วค่ะ
แต่ไม่มีอยู่ในประวัติบุคลากร และไม่มีใครรู้จักคนนั้นเลย
เธอชื่อฮันมีโซน่ะค่ะ
รู้จักใช่ไหมคะ
เธอเป็นเพื่อนที่ฉันสนิทที่สุด
เธอเป็นคนยังไงเหรอคะ
เธอเป็นคนที่กล้าหาญยิ่งกว่าใครๆ
และงดงามมากทีเดียว
เป็นคนที่ดีมากด้วย
ค่อยยังชั่วหน่อย
นี่คาดหวังให้เขาเป็นคนที่ดีเหรอ
ค่ะ
คุณชอนซารังก็ดูเป็นคนดีเหมือนกันนะ
ขอบคุณค่ะ
โอ๊ย ตกใจ
รอนานไหม
ไม่หรอก
วิ่งมาเหรอ แล้วรถล่ะ
รถติดหนักมากน่ะ ก็เลยวิ่งมา
เหนื่อยแย่เลย
ว่าแต่มีอะไรเหรอ ทำไมดูอารมณ์ดีจัง
ก็แน่สิ
นี่เป็นครั้งแรกที่คุณบอกว่าอยากเจอผม แล้วก็มารอผมแบบนี้
- งั้นเหรอ - งั้นแหละ
ผมเป็นฝ่ายรอก่อนตลอด
เป็นฝ่ายชวนไปกินอะไรก่อนด้วย
แถมเป็นฝ่ายชวนไปโน่นนี่ก่อนอีกต่างหาก
วันนี้ฉันก็เลยอยากชวนบ้าง
ฉันอยากไปที่ที่หนึ่งแหละ
- ไปกัน - ไม่ถามเหรอว่าที่ไหน
ที่ไหนผมก็โอเคหมด
จะไปไหน
ไปเอารถมา
ไปด้วยกันสิ
ซิ่งเลยดีไหม
จัดไป
อยากมาดูทะเลเหรอ
เปล่าหรอก
อยากมาดูแม่น่ะ
ทุกครั้งที่คิดถึงแม่
ฉันจะมาดูทะเลกับคุณย่า
เพราะรู้สึกเหมือนกับว่าแม่ อยู่ตรงสุดเส้นขอบฟ้าตรงนั้น
พอคิดว่าคุณมาที่นี่ด้วยความรู้สึกแบบนั้น
ผมรู้สึกปวดใจจัง
เรื่องมันผ่านมานานแล้วน่ะ
อยู่มาวันหนึ่ง ก็มีเจ้ากังหันลมผลิตไฟฟ้ามาติดอยู่ตรงนั้น
ในสายตาฉันที่ยังเป็นเด็ก มองว่ามันเหมือนกังหันที่ใหญ่ยักษ์สุดๆ
ฉันคิดว่าเจ้ากังหันลมนั่น
น่าจะพัดพาฉันไปในที่ที่แม่อยู่ได้
แต่จะเดินบนน้ำทะเลก็ทำไม่ได้
ฉันเลยว่าจะหันหลังกลับ
แล้วจู่ๆ ทางเดินบนทะเลก็เปิดออก
เหมือนอย่างตอนนี้
สวรรค์คงรับฟังคำขอของฉัน
ถึงฉันจะไม่ได้เจอแม่จริงๆ
แต่ตั้งแต่วันนั้น
เส้นทางนี้ก็ได้กลายเป็น ทางเดินไปหาแม่สำหรับฉันเสมอมา
ไปดูด้วยกันไหม
อือ
ว่ากันว่าตราบใดที่เรามีทางเดินในหัวใจ
ไม่ว่าที่ไหนเราก็ไปถึงนะ
รุ่นพี่คิมอ๊กจาให้ฉันมา
เธอทำงานที่ห้องผ้า
เป็นเพื่อนเก่าแก่เลย
เห็นว่าท่านเป็นคนที่กล้าหาญ และงดงามมากเลยนะ
แล้วก็เป็นคนดีด้วย
กลับไปโซลแล้ว ลองไปคุยกับเธอดูนะ
ฉันไม่อยากให้คุณต้องเสียใจทีหลังแบบฉัน
(ขาเข้าระหว่างประเทศ)
(คำร้องขอหย่าโดยความยินยอม)
(ลงชื่อ: ยุนซองฮุน)
ฉันบอกแล้วไงว่าให้หยุด
คิดว่าเอาแต่หนีแล้วจะแก้อะไรได้เหรอ
ฉันไม่เคยหนี
แค่ไม่คุ้มค่าให้มาเจอก็เท่านั้น
กลับไปได้แล้ว
ฉันยุ่ง
อย่าให้ถึงขั้นต้องฟ้องหย่าเลยนะ
เป็นข่าวไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา
ฉันบอกแล้วไงว่าตอนนี้ยังไม่ได้
สำหรับผมต้องตอนนี้เท่านั้น
ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ
ฝากด้วยนะ
(จีฮู)
ตอนนี้แม่ยุ่งอยู่
ไว้โทรหาทีหลังนะ
ว่าไงนะ
- จีฮู - แม่
มาทำไม
เพราะผมคิดถึงแม่มาก
นี่มันช่วงเวลาสำคัญนะ
ลูกเป็นอะไรไปอีกคนเนี่ย
อย่างน้อยลูกก็ช่วย ทำให้แม่สบายใจบ้างไม่ได้เหรอ
มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ
ผมขอโทษ
ถ้ารู้สึกผิด ก็กลับไปซะ
กลับไปทำสิ่งที่ต้องทำ
นั่นคือการทำเพื่อแม่นะ
ครับ
น่าอร่อยจัง
เพื่อนฉันไปบินเลยซื้อมาฝาก ปรากฏว่าอร่อยมากเลยค่ะ
ฉันเลยฝากนางซื้อ กะว่าจะเอามาแบ่งกันกินที่นี่
ทานสิคะ
ช่างเอาใจใส่ จะกินให้อร่อยนะ
อร่อยเนอะ
นั่นสิ ไม่หวานมาก กินกับกาแฟต้องลงตัวแน่เลย
ใช่ไหมล่ะคะ
นั่งเถอะ
คุณซารัง
เคยได้ยินชื่อดรีมทีมไหม
ไม่ค่ะ เพิ่งเคยได้ยินเลย
คุณรู้มาว่าตำแหน่งสูงสุด ที่พนักงานที่โรงแรมคิงจะเป็นได้
คืออะไรเหรอ
คิง เดอะ แลนด์ของเราไงคะ
ดรีมทีมอยู่สูงกว่านั้น
จริงเหรอคะ คือทีมอะไรเหรอคะ
ทีมติดสอยห้อยตามกิจกรรมส่วนตัว ของท่านประธานน่ะ
ก็เหมือนกับการบริการนอกสถานที่ ระดับสูงประเภทหนึ่งแหละ
นายนี่พูดอะไรก็ฟังดูลดระดับลงมาทุกที
ทำไมล่ะครับ ผมพูดถูกแล้วนี่
เฉพาะพนักงานที่คัดแล้ว ว่าเยี่ยมที่สุดเท่านั้นที่จะถูกเลือก
คนส่วนใหญ่ไม่รู้หรอกว่ามีทีมนั้นด้วย
แต่สำหรับคนที่รู้ ก็ใฝ่ฝันว่าจะถูกเลือก
เพราะงั้นถึงเป็นดรีมทีม
สุดสัปดาห์นี้มีตารางงานเข้ามา
ทางเลขาท่านประธานติดต่อมา
ว่าให้คุณซารังไปร่วมด้วย
โห ชอนซารัง
ในที่สุดก็ได้เดบิวต์ในดรีมทีมแล้วเหรอ
เอาใหญ่แล้วนะชอนซารัง ยินดีด้วยจ้ะ
ขอบคุณค่ะ
ถึงจะยังไม่แน่ใจว่าคืออะไร
แต่ฉันจะทำเต็มที่ ไม่ให้เดือดร้อนนะคะ
- ยินดีด้วย - ดีแล้ว
เรากำลังไปไหนกันเหรอคะ
เธอคือชอนซารังหรือเปล่า
ครั้งแรกใช่ไหม
ค่ะ
ฉันสังกัดฝ่ายเลขาท่านประธาน และเป็นหัวหน้าทีมของดรีมทีม
ปฏิบัติตัวตามหนังสือสัญญาซะ
ไม่ต้องสงสัยและไม่ต้องอยากรู้ด้วย
ทำตัวมีระดับกันเถอะ
ค่ะ
ดูอลังการตั้งแต่ผ้ากันเปื้อนเลยใช่ไหม
ฉันกลัวน้ำกิมจิกระเด็นมาเปื้อนจังค่ะ
ถ้ามันกระเด็นมาโดนเรา ก็จะขอบคุณมาก
ลองคิดว่าถ้ากระเด็นไปหาท่านประธานสิ
แค่คิดก็สยองแล้วนะคะ
ก็ดูชั้นสูงอยู่นะ
แต่เห็นแล้วนึกถึงชุดสาวใช้ยังไงก็ไม่รู้นะคะ
ใส่เดรสก็ไม่ได้ทำให้เรา เป็นเจ้าหญิงสักหน่อย
แค่ได้ใส่ผ้ากันเปื้อนแพงๆ ก็ควรจะซาบซึ้งใจแล้ว
รู้ใช่ไหมคะว่าทำไมเราถึงเป็นดรีมทีม
- ค่ะ - ครับ
ดรีมทีมของเราไม่เคยทำอะไรผิดพลาด ในการบริการเลยสักครั้ง
ซึ่งแน่นอนว่า วันนี้ก็จะเป็นแบบนั้นด้วยค่ะ
แสดงสีหน้าอย่างสง่างาม
แสดงท่าทางอย่างมีระดับ
ความมีเกียรติของเรา เราสร้างขึ้นเอง
เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย
- ค่ะ - ครับ
เราอยู่ในสงคราม ถ้าไม่เป็นฝ่ายกิน ก็จะถูกกินซะเอง
มีเวลามองอย่างอื่นที่ไหนล่ะ
นี่ก็พูดอะไรเพ้อเจ้ออีกแล้ว
พนันกันไหมล่ะ
ว่าเพ้อเจ้อหรือไม่เพ้อเจ้อ
ให้ตาย
พ่อ
อ้าว
ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารค่ะ
อ้อ เอาเลยครับ
พนักงานแสนดีเบอร์หนึ่งของเรา
ไม่ได้เจอกันนานนะครับ
สวัสดีค่ะ สบายดีใช่ไหมคะ
มีคำว่าเบอร์หนึ่งพ่วงมาด้วย
ดูท่าจะเป็นคนฝีมือฉกาจนะคะ
ไม่หรอกค่ะ
ท่านมองฉันในแง่ดีน่ะค่ะ
งั้นเราขออนุญาตเสิร์ฟซุปนะคะ
อือ
ไหนๆ ก็ตัดสินใจกันไว้แล้ว ก็ไม่เห็นต้องพูดให้ยืดยาวนี่
ตอนนี้วอนก็เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว
แต่งงานกับยูรีภายในปีนี้ ก่อนที่จะสายไปกว่านี้เถอะ
(คิง เดอะ แลนด์)
เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อ…
ฉันจะไม่พูดมากนะ เคลียร์ให้จบซะ
วันนี้จะเป็นการฟาดฟันกันตัวต่อตัวเลย
มีเหตุผลอะไรที่คุณยอมสละ โรงแรมไปไม่ได้หรือเปล่าครับ
คุณซารังมีหน้าที่พิเศษ
คงต้องวางมือจากงานที่คิง เดอะ แลนด์สักพัก
ผมจะจัดการให้เรียบร้อยเอง
นี่เรื่องของฉันนะ
จะทำยังไงต่อไป ฉันตัดสินใจเอง
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์