KING THE LAND
- Hay, Diyos ko. - Papa.
Uy.
Ihahain na po namin ang pagkain.
Sige.
Nandito pala si Ms. Pinakamahusay.
Ngayon lang ulit tayo nagkita.
Hello. Kumusta na po kayo, sir?
Kung siya ang binansagang pinakamahusay,
siguro nga talentado siya.
Hindi naman po.
Mabait lang po si sir.
Ihahain na po muna namin ang sopas.
Nakapagpasiya na tayo, kaya di na dapat patagalin pa.
Won, ngayong nasa posisyon ka na,
pakasalan mo na si Yu-ri bago pa mahuli ang lahat.
Pasensiya na po. Pasensiya na po talaga.
Nasaktan ka ba?
Ayos ka lang ba?
Pasensiya na po.
Tinatanong kita kung ayos ka lang ba.
Ano po?
Opo. Ayos lang ako.
Delikado, umatras ka. Ako na ang maglilinis.
Hindi po, ako na, sir.
Ako na.
Ipagpaumanhin po ninyo, sir.
Ako na po ang maglilinis.
- Sa-rang, puwede ka nang umalis. - Hindi po, ma'am.
- Ako na-- - Sa-rang?
Pasensiya na po.
- Mr. Gu. - O.
Hay naku.
- Ang sarap. - Ganoon ba?
EPISODE 13
Nang makita ko si Won na namamahala sa ika-100 anibersaryo, napaisip ako,
"Mahusay palang magpanggap ang batang 'to."
Pero hindi pala 'yon palabas lang sa nakikita ko ngayon.
Talagang inaalala niya ang mga empleyado niya.
Kaya ko po siya nagustuhan.
Inaalala niya kahit ang mga kagaya niya.
Iba siya sa mga lalaking nagkukunwari lang diyan.
Kahanga-hanga ka kasi 'yan ang nagustuhan mo sa kaniya.
Aayusin na namin ni Chairman Han ang tungkol sa kasal.
Ayos ba?
Opo, Papa.
Won.
Ikaw naman?
May…
iba na akong mahal.
Ano ba'ng iniisip mo?
Pasensiya na po.
Paano ka natanggap sa King the Land kung ganiyan ka magtrabaho?
Pasensiya na po.
Ako na po ang main server at aalalayan na lang ako ni Sa-rang.
Paano ko siya papayagang bumalik do'n e nakabasag siya ng plato?
Ako na ang maghahain. Doon ka sa second floor.
Hindi po ba mas mahirap sa second floor para sa isang baguhan?
Kaya po kayo ang namamahala ro'n.
- Ha-na. - Opo, ma'am.
Kailan pa naging maluwag sa King the Land?
Hindi ganiyan dati no'ng nandoon ako.
'Yong nasa dulong kuwarto.
Hindi na tayo puwedeng magkamali ulit.
Opo, ma'am.
Hay, akala ko, bata pa rin si Won. Malaki na siya ngayon.
May minamahal na rin siya ngayon.
- Mahal na mahal mo ba siya? - Opo.
Dapat lang.
Alam dapat ng lalaki kung paano mahalin ang isang babae.
Hindi tayo narito para malaman kung sino ang minamahal mo.
Kasal ang pinag-uusapan natin.
Pag-uusapan lang natin ang tungkol sa inyong dalawa ni Yu-ri.
Sinabi ko na sa inyo sa umpisa pa lang.
Pasensiya na po,
pero wala akong nararamdaman para kay Yu-ri.
- At di na magbabago 'yon. - Won.
Ayos lang po.
Nagmamahal ang lahat, pero hindi ito nagtatagal.
Normal lang po 'yon. 'Wag ninyong masyadong alalahanin.
Won.
Mahalin mo siya hanggang gusto mo, at pagkatapos, makipaghiwalay ka na.
Ikakasal pa rin naman tayo.
Anak ko siya, pero napakabuti niya.
'Yan mismo ang dahilan, kaya gusto ko siya para kay Won.
Napakabuti niya.
Ang sabi ko po…
May mahal akong iba, pero walang nakikinig.
Biglang sumama ang loob.
Pero sa tingin ko, di naman dapat.
Dahil
di rin naman ako interesado tungkol sa kasal na ito.
Mauuna na po akong umalis.
Magandang araw, sir.
Sa 'yo rin, Yu-ri.
Magkita na lang tayo sa susunod.
Akala ko, malambot ang puso niya.
Pero matatag ang loob niya.
Di ba, Pa?
Mas gusto n'yo na siya ngayon, 'no?
Oo, gusto ko siya.
Ako na ang humihingi ng dispensa.
Ayos lang po.
Sa akin naman na siya.
Di ko hahayaan na mapunta siya sa iba,
kaya 'wag kayong mag-alala.
Hindi makontak ang taong tinatawagan mo…
Kailangan nating mag-usap.
Bakit di mo sinasagot ang tawag ko?
Nasa locker ang phone ko. Nagta-trabaho ako ngayon.
Pasensiya ka na at narinig mo pa 'yon.
Mag-usap tayo mamaya.
Galit ka ba?
Hindi.
Medyo nabigla lang ako.
Hindi mangyayari 'yon.
Ayos ba?
Sige.
Mamaya na lang. Kailangan ko nang ihain 'to.
Bakit dito ka nagtatrabaho?
Hindi ito ang hotel.
Nagtataka rin ako.
Sigurado ako na sa hotel ako nagtatrabaho.
Puwede ba kayong tumabi, sir?
Sige.
Tawagan mo ako agad pagkatapos mo sa trabaho.
Maghihintay ako.
Sige na.
Handa na po ang pagkain n'yo.
Papasok na po ako at ihahain ko na ang pagkain n'yo.
Ihahain ko na ang pagkain n'yo.
Naku, Diyos ko!
Tanga ka ba?
Nakakatawa ka.
Tingnan mo ang mukha mo. Nakakatawa talaga.
Sino ka?
Ang lakas ng loob mong kausapin ako nang ganiyan. "Sir" ang itawag mo sa akin.
Sir, mukha mo. Mag-sorry ka.
Kung magso-sorry ka na, patatawarin kita.
'Yan ang ginagawa ng mga taong gaya mo.
Hindi ako 'yong taong nagso-sorry.
Ano'ng problema mo?
Huling pagkakataon mo na. Mag-sorry ka pagbilang ko ng tatlo.
Ano? Bakit ko gagawin 'yan?
Isa,
- dalawa… - Tatlo.
Ano ang gagawin mo?
Mag-sorry ka.
Bakit ko gagawin 'yan? Alam mo ba kung sino ako?
Hindi ko kailangang malaman kung sino ka.
Dapat turuan ng leksiyon ang mga batang gaya mo.
Sabi nang mag-sorry ka!
Tama na!
Kung di ka titigil, di kita patatawarin.
Patatawarin kita basta hihingi ka ng dispensa.
Pasensiya na. Masaya ka na?
Sa Korean!
Pasensiya na. Sabi ko, pasensiya na.
Hay naku.
Makikita mo. Pagbabayarin kita.
Pagsisisihan mo 'to.
Hay, pasensiya naman.
Wala akong pinagsisisihan.
Ms. Cheon Sa-rang?
Si Cheon Sa-rang po ito.
Samahan mo si Mr. Ji-hu sa baba. Hinahanap siya ng chairman.
- Pasensiya na. Sino po? - Si Mr. Ji-hu.
Ang anak ni Ms. Gu.
Ikaw pala si Ji-hu?
Hinahanap kayo ng chairman.
Sasamahan ko na kayong bumaba, sir?
Ang sarap.
O, narito na ang Ji-hu namin.
Matagal-tagal na rin po.
Kumusta na po kayo, sir?
Kung gano'n, ikaw pala si Ji-hu.
Malaki ka na, a.
Oo nga po. Nagiging kamukha ka na ng tito mo.
Binibiro n'yo naman po ako.
Kahit kailan, di siya kumilos na parang bata.
Napakahusay ng apo ko.
Karangalan ko po na maging apo n'yo.
Narinig mo ba siya?
Paanong di ko siya mamahalin?
Mahusay ang naging trabaho n'yo.
Tanggapin n'yo 'to nang may pasasalamat.
Salamat, ma'am.
Alam mo na di mo dapat matatanggap 'to, tama?
Pasensiya na po.
Unawain na lang po natin. Di naman po naging malaking problema.
Nagtrabaho po siya nang maayos sa itaas.
Kung sakaling mapili ka na makasama ulit sa Dream Team,
aralin mo ulit ang basics bago ka bumalik.
Opo, ma'am.
Salamat po.
Katumbas ng sahod ko ngayong araw ang buwanang sahod ko.
May mahal kang iba?
Opo.
Simple lang ang sasabihin ko.
Tapusin mo na.
Wala po akong balak.
Ako
ang ama mo
at ng King Group.
Anak kita at ng King Group.
Para sa atin,
mas mahalaga ang kasal kaysa pagmamahal.
Kahit sino pa ang mahal mo,
hindi mo siya magagawang protektahan.
At sa huli, iiwan ka rin niya.
Hindi po.
Hinding-hindi mangyayari 'yon.
At saka,
poprotektahan ko siya
kahit ano'ng mangyari.
Dahil mahal na mahal ko talaga siya.
'Yan ang sinasabi ng kahit sino sa umpisa.
Di mo pa naiintindihan ngayon ang sinasabi ko,
pero di magtatagal, maiintindihan mo rin.
'Yan lang ang masasabi ko.
Ang taong tinatawagan mo…
Kanina pa ako tumatawag.
Pumasok na lang kaya ako?
Bukas ang mga ilaw.
Sir, excuse me po.
Nakatira ba kayo rito?
- Hindi. - Di kayo nakatira dito, di ba?
May natanggap kaming report na may kahina-hinalang tao na gumagala.
Kahina-hinalang tao?
Wala, ako lang ang tao rito.
Oo, kaya nga nandito kami.
Puwede bang makita ang ID n'yo?
Baka may nagkamali lang.
Hindi ako kahina-hinalang tao.
E, bakit nandito kayo?
Dito nakatira ang girlfriend ko.
Kanina ko pa siya tinatawagan, pero di siya sumasagot.
Kaya nag-alala ako.
Oo nga, malamang stalker siya.
Dalhin natin siya sa estasyon bago natin pauwiin.
'Wag nating isipin agad na stalker siya
- nang di sinisiguro. - Sinisiguro ang ano?
- Tama. - Hindi nga sinasagot ng girlfriend niya.
Halata naman na iniiwasan siya, pero sinundan niya pa rin sa bahay.
Kaya siguradong stalker siya.
Ano'ng ibig mong sabihin na stalker ako?
Mukha ba akong stalker sa inyo?
Kita naman. Walang duda.
Sobra ka naman.
Paano mo masasabi na pag-ibig o stalking kung di mo siya pakikinggan?
Tama, di ba, sir?
Oo, di ako stalker.
Kita sa mga mata mo ang totoo.
Alam ko, pag-ibig ang dahilan.
Pumunta pa siya rito para makita ang girlfriend niya.
Nagsisisi talaga siya, kahit mag-doorbell, di niya magawa.
Tama?
Oo.
Puwede bang itigil mo na 'yan?
Alam mo na dapat ang nangyayari.
Tingnan mo. Bukas na bukas ang mga ilaw.
E bakit di siya sumasagot?
Ayaw ka lang niyang makausap.
Pero tawag ka pa rin nang tawag.
At pinuntahan mo pa siya.
Hay. Sino'ng may gusto ng gano'n?
Di lang alam ng mga stalker na nang-i-stalk na pala sila.
Kaya ba di mo man lang ako tinawagan no'ng masama ang loob ko?
Bakit inungkat mo na naman 'yan?
Pinuntahan mo man lang ba ako
no'ng umiyak ako pagkatapos nating mag-away?
Sinabi ko na pupunta ako, pero sinabi mong 'wag na.
Kapag sinabi ko ba na 'wag, e talagang naniniwala ka?
Wala ka na talagang pag-asa!
Binabalik mo lagi ang tapos na.
Nagtatanim ka lang talaga ng galit.
Sino ba ang dahilan kung bakit ako ganito?
Ako. Kasalanan ko ang lahat.
Ako lang. Ako lang ang may kasalanan.
- Mabuti alam mo. - Kasalanan ko ang lahat.
Pagkatapos kong marinig kayong dalawa…
- Nakakatawa. - Sa palagay ko, kayong dalawa,
dapat maghawak ng kamay
at magbati.
Mag-usap kayong mabuti
at magkaroon ng kasunduan.
Buweno, aalis na ako.
Pag-usapan ninyo nang mabuti.
Sige.
Ibalik mo na ang ID niya.
Ako na ang bahala rito. Magpahinga ka na.
Hindi ka pa yata kumakain?
Ayos lang. Kakain ako pagkatapos nito.
Hindi ayos sa 'kin 'yan.
Magpahinga ka na.
Nagbebenta po kami ng duty-free items.
Sabihin lang po n'yo sa akin kung may kailangan kayo.
Duty-free sales.
Nagbebenta po kami ng duty-free items.
May kailangan po kayo, ma'am?
Gusto kong bilhin 'to.
Ano? Bakit bumalik ka na agad?
Kailangang patayin na ang mga ilaw maya-maya.
Paano mo mapapataas ang benta kung ganiyan ka mag-isip?
Hihinto ka lang kapag sinabi ko.
Di natin dapat istorbohin ang oras ng pamamahinga ng mga pasahero
para lang makabenta.
'Yan ang mismong dahilan kung bakit di ka napo-promote.
Pyeong-hwa, di ba dapat, magpipilit ka na magbenta
kahit na sabihan kita na itigil mo na?
Lumabas ka at magbenta kahit isang item lang ulit.
Pasensiya na,
pero di ko gagawin 'yan.
Pyeong-hwa.
Sino ang namamahala rito?
- Kayo, ma'am. - Pero?
Sinusuway mo ang utos ko.
Para makapagpahinga ang mga pasahero at sa kaligtasan ng mga empleyado,
sinasabihan kitang sumunod sa mga patakaran.
Di ko alam na grabe ka pala magmalasakit sa mga pasahero at empleyado.
Mag-isa lang kayo, sir?
- Oo. - Ihahatid ko na kayo sa mesa n'yo.
Handa na ang kape n'yo.
Tinawagan kita.
Maaga akong nakatulog kagabi, kaya di na ako nakasagot.
Gabi na nang magising ako, kaya di na ako tumawag.
Puwede ba tayong mag-usap pagkatapos ng trabaho?
Won!
Nandito ka.
Bakit di mo sinasagot ang mga tawag ko?
Ayokong pinupuntahan mo ako sa trabaho.
Guest ako rito.
- Gusto ko ng kape. - Gusto ba n'yo ng mainit?
- Oo. - Sige po, ihahanda ko lang.
Ano'ng gusto mo?
Dederetsuhin na kita.
Maraming mga lalaki ang gusto akong pakasalan.
Alam ko.
Kaya hindi ako hihingi ng pasensiya.
Napakabrusko mo. Kaya gusto kita, e.
Yu-ri.
Ano?
Gusto ko na
maranasan mo kung paano ang magmahal.
Marami na rin akong nakarelasyon.
Tunay na pag-ibig.
Sa gano'n, maiintindihan mo na ang ibig sabihin
kapag sinabi kong
may mahal na akong iba.
Kaya nga susubukan ko
sa iyo.
Humanap ka ng iba.
'Yong tao na talagang pahahalagahan
at mamahalin ka.
Ganoon ang hanapin mo.
Pag-isipan mong mabuti.
Kung tatanggi ka ngayon, di ka na ulit magkakaro'n ng pagkakataon.
Kung tutulungan kita,
alam mo na masosolo mo ang King Group.
Ako na ang magbabayad ng kape mo.
Mag-enjoy ka lang dito.
- Tig-isa po kayo? - Oo.
Sige. Salamat.
Ihahanda ko na po.
Hindi ko inorder ito.
Libre 'yan. Enjoy.
Bakit?
Halata naman na nag-away kayo ng girlfriend mo. Inumin mo na lang.
Hindi kami nag-away.
Pakibalik na lang.
Kung gano'n, iniwan ka?
Hindi kami nag-away, at di rin niya ako iniwan.
Sinabi ko na sa 'yo.
Bakit ba ganiyan kayong lahat sa akin?
Seryoso ako. Di kami nag-away.
At lalong di ako iniwan, kaya kunin mo na 'to.
Tanggapin mo na lang.
Galing 'yan sa puso ko.
Kaya mo 'yan.
Salamat!
Ayos ka lang ba?
May sinasabi ang isip ko,
pero iba ang sinasabi ng puso ko.
Kung gano'n, di ka nga ayos.
Di mo kailangang magkunwari na ayos ka.
Pag-iisipan ko muna.
Sige.
Siguradong kailangan mo ng oras para makapag-isip nang maayos.
Pero di ka dapat mag-alala.
Paano ko naman gagawin 'yon?
Alam ko na nag-aalala ka talaga,
pero sana magtiwala ka sa 'kin.
Ako na'ng bahala roon.
Problema ko 'to.
Ako ang magpapasiya para sa kinabukasan ko.
Pero umaasa pa rin ako na di ka makikipaghiwalay sa akin.
Bakit ko naman iisiping makipaghiwalay sa 'yo?
'Yan ba ang iniisip mo?
Hindi, bakit ko naman iisipin 'yon?
Hinding-hindi ko iisipin 'yon.
Hinding-hindi kita pakakawalan.
E bakit mo sinabi 'yon? Nakakasama tuloy ng loob.
Kasi…
Sabi mo nalulungkot ka
at gusto mong makapag-isip,
kaya akala ko, dahil 'yon no'ng nakaraang araw.
'Yong tungkol sa kasal?
Nagulat talaga ako.
Pero di ko naman talaga inaasahan
na tatanggapin agad ako ng papa mo.
Ikaw nga rin, di mo naman napapayag si Lola.
Ano'ng sinasabi mo?
Ako nga ang nangunguna sa puso niya.
Baka nangungunang kandidato.
A, basta,
ako lang ang nangunguna sa puso niya
na hindi mapapalitan.
Bakit ang yabang mo? Di naman ganoon kahalaga 'yon.
Ano'ng ibig mong sabihin na di gano'n kahalaga?
'Yan ang pinakamahalaga sa lahat ng posisyong mayro'n ako.
Ngumiti ka rin sa wakas.
Gustong-gusto ko talagang nakikita 'yang ngiti na 'yan.
Ayaw mo kaya dati sa ngiti ko.
Kaya 'wag kang mag-alala.
Alam mo na ang nararamdaman ko.
Kaya nga mas lalo akong nag-aalala.
Basta 'wag mo masyadong dibdibin ang sinabi ni Papa.
Nilinaw ko na sa kaniya na may mahal akong iba.
Alam mo,
medyo nagulat ako, pero ayos lang 'yon.
Alam ko naman na di ka magbabago dahil doon.
Kaya sinubukan kong 'wag mag-isip ng di maganda.
Kung gano'n,
ano'ng ibig mong sabihin na kailangan mo ng oras para mag-isip?
Narinig mo na ba ang Dream Team?
Dream Team? Ano 'yon?
Parang 'yon ang pangarap ng bawat concierge.
Di ko 'yon alam no'ng una,
pero nang naranasan ko na, may naisip ako.
Kung magsisikap ako talaga sa trabaho at maabot ang tuktok,
magiging kasambahay lang pala ako sa isang mayamang pamilya.
Hindi ito ang trabahong pinangarap ko.
Di ko alam na pinipili ang mga empleyado para sa mga personal na okasyon.
Ni hindi ko nga alam na nando'n ka pala no'ng araw na 'yon.
Susubukan kong baguhin.
Kaya hintay-hintay lang.
Kahit na medyo matagalan, sisiguruhin kong mangyayari 'yon.
Tatanggalin ko na rin ang Dream Team.
Di ako sigurado kung ano ang dapat.
Parang gusto naman ng lahat 'yon dahil sa pera.
Personal na opinyon ko lang 'yon.
Hindi dapat mahadlangan
ng personal na opinyon ko na kumita pa ng pera ang iba.
Sige. Kanina pa kayo naghihintay.
Pare, mukhang mas masigla ka na ngayon.
Kanina lang, parang maiiyak na siya.
Ay, ano ba'ng sinasabi mo?
Sayang. Gusto ko pa naman makita kung paano ka umiyak.
- Hindi, a. Gumagawa lang siya ng kuwento. - Kung gano'n, nasa bingit ka ng kamatayan?
Hay.
Ipagluto mo na lang kami, sige na.
Sige. Para lang sa inyong dalawa,
mag-uumpisa ako sa last course.
- Puso ko 'yan. - Sasabihin ko nga 'yon, e.
Ilagay mo 'yan lahat sa bag mo.
Pa, ano'ng kakainin natin ngayon?
Busy ako ngayon, e.
Umorder na lang kayo ng Mama mo ng chicken.
Ano? Kakain tayo dapat sa labas ngayon, a.
Hindi ako puwede. May miting ako.
Wedding anniversary n'yo ngayon, e.
Nakalimutan n'yo na naman.
Nakalimutan n'yo, di ba?
Hindi, a.
Tinawagan lang kami ng boss namin para magkita-kita ngayon.
Ngayon pa talaga?
Sinabi mo ba sa kaniya?
Siyempre sinabi ko.
Pero walang pakialam ang kompanya sa mga personal na bagay.
Bakit ganiyan na lang kayo palagi?
Tama nga sila, kapag sinasabi nila na di nagbabago ang mga tao.
Totoo talaga ang mga lumang kasabihan.
Puwede namang sa weekend na lang.
Siyanga pala, mag-grocery ka mamaya.
Nagrereklamo si Papa tungkol sa mga side dish.
Bakit di na lang ikaw ang magluto para sa kaniya?
Tutal, ikaw naman ang anak niya, di ba?
Naku!
- Galing! - Magaling birdie!
Ang galing n'on!
- Tulungan mo 'ko. - Alam mo.
Masyado kang kinakabahan. Masisira niyan ang pag-swing mo.
Ganito. Isagad mo ang baling sa kanan, tapos i-swing mo nang dahan-dahan.
Mahusay. Ang galing n'on!
- Ayos ba 'yon? - Ang galing n'on.
Humanda.
Hoy!
Ang galing n'on!
Ano? "Ang galing n'on"?
"Mahusay"?
Magpapaliwanag ako. Mahal, sandali.
Mahusay, ungas ka!
- Mahal. - Patay ka ngayon.
Kailan ka ba magtitino?
Mahal!
Aray, ang binti ko. Ang sakit ng likod ko.
Sino'ng may sabi na tumayo ka na?
May tumalsik kasing dahon ng sibuyas dito.
Pero paano mo nalaman na nandito ako?
Sandali.
Ako na.
Ibigay mo sa akin.
Ano'ng ginagawa mo? Kailangang tumulong ka rito.
Sabi mo may miting ka.
Tatawagan ko na ba ang manager mo?
Ano kasi, may miting…
Sige, tatawagan ko na lang siya.
Nag-resign na 'ko.
Ano, kasi…
Pinahirapan nila ako kasi pumalpak ako sa isang kontrata.
Lahat naman nagkakamali!
Nasisiraan ka na ba? Kailan ka pa walang trabaho?
Nito lang.
Kailan nga?
No'ng tagsibol?
No'ng nakaraang taon.
Halos isang taon na?
Diyos ko.
Kung gano'n, nagpapanggap kang pumapasok sa trabaho araw-araw?
Saan mo nakuha ang pera para sa golf?
Ano ba. Siyempre sa severance pay ko.
Malaki pala ang binibigay nila.
Di ko alam ang gagawin ko kung wala 'yon.
Seo Chung-jae, tarantado ka.
Papatayin kita ngayong gabi.
HEAD MANAGER GU WON
Ta-da.
Nandito ka.
Ganito ako magtrabaho kasama ang mga empleyado ko.
- Heto. - Mayroon pa?
Kalakasan, kahinaan, oportunidad, banta.
Saan tayo malakas para sa mga customer?
Kalakasan natin?
Tumawag ako tungkol sa Dubai Hotel.
Oo.
Mr. Gu.
Nabalitaan ko na kasama ni Ms. Gu ang lahat ng executives
na isang linggong nagpuyat para sa proposal na 'to.
Matatalo ba natin sila?
Magiging matinding laban ito.
Hindi tayo nandito para makipaglaban.
Nandito tayo para magtrabaho.
Alam ko, pero palagi silang naghahamon ng away.
Nagtitiwala ka sa akin, di ba?
Oo naman, siyempre.
Kaya mo 'yan!
Sige. Akin na.
Ibigay mo sa kaniya.
Opo, ma'am.
Magaling.
SURVIVAL MANAGEMENT IMPLEMENTATION PLAN
Talagang pinaghandaan mo.
Simple lang ang solusyon.
Ang pangkalahatang pagbabawas sa fixed at variable expenses natin.
Ang unang gastos na dapat tingnan, ang pasuweldo.
Bawasan ang kinukuhang mga regular at dagdagan ang mga kontraktuwal.
Sasapat ba ang mga tao parasa pagdagsa ng mga tao at mga okasyon?
Puwede tayong kumuha ng mga trainee o mga part-timers.
Hindi ba maaapektuhan ang kalidad ng serbisyo?
Hindi po. Magsasanay sila bago ang mga okasyon,
at maghahain lang sila ng mga pagkain. Walang magiging problema.
Isa pa, kung ipatutupad natin ang smart check-in at check-out system,
magagawa nating bawasan ang manpower.
"Ititigil ang shuttle bus,
pagbabawas sa employee cafeteria menu,
at pagtanggal ng tubig at meryenda sa staff lounge."
Kinunsidera mo talaga ang lahat.
'Yan po ang survival management.
Ano ang magiging epekto nito?
Inaasahang makatitipid tayo
ng nasa isang bilyong won kada buwan at higit sampung bilyong won kada taon.
Sampung bilyong won?
Head Manager Gu,
alam mo ba kung ilang standard rooms ang dapat mai-book sa sampung bilyong won?
Kung standard rooms, nasa 34,000.
Tamang-tama.
Sa palagay mo pa rin ba, di epektibo ang cost cutting?
Opo.
Napakakumpiyansa ng Mr. Gu natin.
Kung ano man ang sabihin mo mula sa puntong ito,
dapat mas higit pa sa sampung bilyong won ang halaga.
Hindi lang dapat
nakatuon sa dami ng kuwartong na-book ang isang hotel.
Dapat makapagbigay 'to ng mga di malilimutang karanasan.
Upang magawa ng isang empleyado na magsilbi nang taos-puso,
- dapat suportahan ng kompanya-- - Tama na ang mga teorya.
Pera ang talakayin mo, okay? Pera.
Kung gano'n,
puwede ko bang umpisahan sa
isandaang bilyong won?
Ano?
Nag-alok ako ng management consulting sa 170 lokal na hotel sa buong mundo
at 30 hotel
ang pumirma sa management agreements sa atin.
Gaya ng alam n'yo, mababahagian tayo ng kita
ng hotel dahil sa isang management agreement
kapalit ng pangalan at mga serbisyo natin.
Ang inaasahang taunang balik,
mahigit 35 bilyong won.
Kailan mo pa ginawa ang mga ito?
Isang six-star hotel na ginagawa sa Dubai ang nag-alok
na gawing isang hotel chain ang King Hotel.
Nakapirma na tayo ng chain contract
sa Comfortabele Resort ng Belgium,
na isang baguhan sa industriya.
Hindi na magiging lokal dito ang King Hotel.
Makikita n'yo na sa buong mundo ang King Hotel.
Naging posible lang 'to
dahil nagwagi ang King Hotel bilang World's Best Talent Award.
Hindi ko nagawa 'to nang mag-isa.
Dahil ito sa mga taong humubog sa hotel na ito nang mahigit 100 taon,
na kinabibilangan ng bawat isa na naririto.
Ang kompanya ang humuhubog sa mga empleyado.
At ang mga empleyado ang humuhubog sa kompanya.
Nabanggit mo ang casual employment.
Magiging madaling kumuha ng tao at agad din na tatanggalin.
Pero magiging madali lang din sa kanila na iwanan ang kompanya.
Kaya magtatrabaho nang magkakasama 'yong mga handang iwan ang isa't isa.
'Wag na nating gawin 'yan.
Sa palagay ko, magdadala ng higit
sandaang bilyong won ang proyektong 'to.
Ano sa tingin mo, Ms. Gu?
Kailangang gawin
ng kahit anong kompanya ang cost reduction,
kahit pa gaano kalaki ang itinaas ng benta.
Oo, tama ka naman diyan.
Pero kasi…
Sa tuwing bumabiyahe ako sa ibang bansa, iisang bagay lang ang naiisip ko.
"Bakit walang King Hotel sa bansang ito?"
"Bakit hindi tayo puwedeng maging isang hotel chain sa mundo?"
Hindi naman sa di natin kaya.
Tama?
Mr. Gu,
ano ang dahilan?
Tingin ko po, dahil walang matatag na imaheng nagawa ang King Hotel.
Isa lang 'to sa mga mamahaling hotel na nakatayo rito.
Ngunit hindi madaling bumuo ng isang imahe.
Kinakailangan nito ng panahon para mabuo.
Mabuti na lang,
may 100 taong kasaysayan ang hotel natin.
At dahil sa ika-100 anibersaryo,
masasabi natin na nakabuo na ng sariling imahe
ang King Hotel.
Mr. Gu.
Simula sa susunod na buwan,
ikaw na ang presidente ng hotel.
Ikaw ang manguna para gawin ang King Hotel na pinakamahusay na hotel sa mundo.
- Papa… - Gawin mo ang lahat para makatulong.
Magagawa mo 'yon, di ba?
Opo. Magagawa ko.
Nagawa mo…
ang matagal ko nang gustong gawin.
Bakit di n'yo na lang isuko ang hotel, ma'am?
Sa palagay ko, mas mabuti sa inyo na mamahala sa Air at Distribution.
Baka mas maging epektibo 'yan.
Mas maliit ang hotel kompara sa Air at sa Distribution.
Pero ang punto,
ayokong may makuha si Won na kahit ano.
May dahilan ba kung bakit ayaw n'yong isuko ang hotel?
Dahil gusto ni Won ang hotel.
Kaya mas lalong di ko 'to isusuko.
SEOUL FAMILY COURT
Divorce papers po ba 'yan?
Kailan ka pa naging matanong?
Kahit mag-divorce kayo, di po puwede sa ngayon.
Hindi ngayon ang tamang oras.
Kailangan n'yo pa munang maghintay.
Mr. Choi.
Matagal mo na akong kilala, tama?
Bata pa lang kayo, nagtatrabaho na ako sa inyo.
Nakita mo na bang may sinukuan ako?
Hindi po.
Kaya bakit mo sinasabi 'yan samantalang alam mo na ang sagot?
"Isuko na ang hotel"?
Isa lang ang paraan para makuha ni Won ang hotel.
Kapag iniwan ko na 'to.
Saka lang 'yan magiging posible.
Naiintindihan ko po.
Makakaalis ka na.
Salamat.
Di kapani-paniwala 'to.
Narinig n'yo na ba ang malaking balita?
Ano 'yon?
Tinalo ni Mr. Gu si Ms. Gu, at sa wakas, siya na ang magiging presidente.
Talaga?
Kung alam ko na mangyayari 'to, nagpalakas na 'ko dapat sa kaniya dati.
Sa-rang, puwede ba tayong mag-usap?
Sige po, ma'am.
Mayro'n kang espesyal na tungkulin.
Pansamantala ka munang hindi magtatrabaho sa King the Land.
- Ako lang po? - Oo.
Ang chairman mismo ang humiling.
Ang chairman?
Pasensiya na.
Ikaw kasi ang gusto ni Ji-hu.
Alagaan mo muna siya habang nasa Korea siya.
Matalino ang batang 'yon.
Alam na niya agad na ikaw ang pinakamahusay sa hotel natin.
Pasensiya na po,
pero puwede po bang malaman kung gagawin ko 'to bilang empleyado ng King Hotel?
Sabihin na lang natin na personal ko itong kahilingan.
Ito ang unang beses na humiling siya sa akin.
Gusto ko lang tuparin ang hiling ng apo ko.
Sumobra na ba ako?
Hindi po, sir. Naiintindihan ko po.
- Pero… - Ano 'yon?
Puwede ko po ba siyang tratuhin na nakababatang kapatid ko?
Naku, wala na akong mahihiling pa.
Nag-iisang anak si Ji-hu, kaya lumalaki siyang malungkot.
Sige, sir.
Mr. Ji-hu?
Nasaan na kaya siya?
Ji-hu!
Nasaan ka na ba?
Nandito ka ba?
Tinakot mo ako!
Ano'ng pakiramdam?
Ang lakas ng loob mo. Akala mo ba matatakasan mo ako?
Humanda ka.
Matitikman mo ang impiyerno.
Ano?
Kung gano'n, ipinatawag mo ako para gantihan at pahirapan ako?
Bakit? Natatakot ka ba?
Hindi, hinding-hindi.
Kung lalaki ka, dapat patas ka.
Pero nagtatago ka sa maskara.
Siguro dahil bata ka. Kaya hindi ka gentleman.
'Wag mo akong tawaging bata.
Hindi ako bata.
Talaga ba?
Tama ka nga.
Kung ganiyan ka ka-isip-bata, hindi ka nga bata.
Baby. Baby ka.
Baby ka, tama?
'Wag mo akong tawagin na baby!
- Umpisahan na. - "Umpisahan na."
Ako naman.
Nanalo ako, kaya dapat galangin mo 'ko.
Maglaro pa tayo.
Bale, 10-0 na tayo.
Sabi mo last round na 'yon.
Isa na lang.
- Gusto mo pa talagang maglaro? - Oo.
Kung gano'n, ano ang sasabihin mo?
Ate,
puwede pa ba tayong maglaro ulit,
sige na?
Magaling.
Sige.
- Huli na talaga ito, ha. - Ang galing!
Hindi pataas…
Subukan mo ulit. Handa na?
Isa,
dalawa,
tatlo!
Magaling.
Masarap, di ba?
Opo.
Siyanga pala, may tanong ako.
Bakit mo ginagawa 'yon?
Bakit magalang ka sa harap ng mga matatanda,
pero kinakaya-kaya mo ang mahihina?
Masaya ba 'yon?
Ginagawa ko ang gusto ko.
Wala kang mga kaibigan, 'no?
Mga walang kuwentang tao lang ang nakikipagkaibigan.
Di ko sila kailangan.
Sabi ko na, e.
Sino nga ba ang gugustuhing makasama ang masungit na gaya mo?
Hindi totoo 'yan.
Di ako nakikipagkaibigan kasi di ko naman sila kailangan.
'Yan kasi ang gusto mong isipin.
Hindi, a.
Kailangang mabait ka kung gusto mong magkaroon ng kaibigan.
Kung mang-aaway ka ng mga tao, wala kang magiging kaibigan.
Kaya 'wag ka nang gano'n mula ngayon, ha?
Tara pumasok na tayo.
Puwede pa ba tayong maglaro ulit?
Nanghihingi ka ba ng pabor?
Sige, pagbibigyan kita dahil pabor 'yan.
Ayos!
Sige, maglaro na tayo.
Lolo!
O! Kumusta?
Parang ang saya mo.
Opo. Maglalaro po ulit kami bukas.
Umakyat ka na at maghugas ka ng mga kamay.
Dadalhan kita ng meryenda.
Sige, ate.
Ngayon ko lang siya nakita na ganiyan kasaya.
Parang kapatid mo lang talaga siya.
Salamat.
Wala po 'yon. Nag-enjoy rin po ako.
Nakauwi ka na.
Bakit nandito ka?
Dito muna ako magtatrabaho.
Pinakiusapan ako ng chairman na alagaan si Ji-hu.
Pinakiusapan ka ng chairman para alagaan si Ji-hu?
Hindi mo kailangang gawin 'yon. Kakausapin ko siya.
'Wag. Tinanong niya ako nang magalang.
Hindi niya ako inutusan bilang chairman.
Pinakiusapan niya ako dahil sa pagmamahal niya sa apo niya,
kaya pumayag ako.
Pero kahit na, bakit niya 'yon pinagawa sa 'yo?
Pumayag na ako.
Nag-e-enjoy talaga ako, kaya 'wag ka nang mag-alala.
O, sige na nga.
Pero magsasabi ka sa akin kung may nagpapahirap sa 'yo.
Sige.
Ito pala ang kuwarto ni Head Manager Gu Won.
- Puwede ko bang tingnan? - Siyempre naman.
Hanggang kailan mo ba ako tatawagin sa posisyon ko?
Wala naman na tayo sa trabaho.
Sige, Mr. Won.
Anong "Mr. Won"?
Ewan ko.
Ang king carp.
Ito…
Napakahirap kayang
buuin ulit 'yan.
Bakit kasi binuo mo pa?
Alaala 'yan
ng unang date natin.
Ano ito?
Teka.
Dito mo ba ako unang nagustuhan?
Hindi naman talaga.
- Akin na 'yan. Nahihiya ako. - Hay.
- Ayoko. - Sige na.
- Ano ba. Nakakahiya. - Hindi.
- Akin na 'yan. - Ayoko.
- Nakakahiya. - Hindi.
- Ibalik mo na 'yan. - Ayoko.
Ano'ng ginagawa mo rito sa bahay ko?
Ito pala…
ang kamang tinutulugan mo, Mr. Won.
Ate.
Nandito ka ba?
Ate, nandito ka ba?
Ta-da!
Ano'ng ginagawa mo rito?
Nagtataguan tayo!
Magtago ka na, ha?
- Ten. - Sandali lang.
- Nine. - Bagalan mo naman ang pagbilang.
Eight, seven.
Six.
Five.
Four, three.
Two, one!
Nariyan na ako!
Si Ji-hu talaga. Di man lang kumatok.
Nakakapagod, di ba?
Ang maging magulang daw ang pinakamahirap na trabaho sa mundo.
Mukhang totoo nga.
Dati ba,
nagkakasama na kayo ni Ji-hu?
Noong mas maliit pa siya, nag-aaral ako sa ibang bansa.
At no'ng nasa Korea na ako, siya naman ang nasa ibang bansa.
Bakit mo naitanong?
Kasi ang bata pa niya, pero mukhang napakalungkot niya.
- Malungkot si Ji-hu? - Oo.
Parang palagi siyang nag-iisa.
Masyado siyang tahimik at matured, kaya wala akong alam.
Di magandang maging matured ang mga bata.
Ang mga matatanda muna ang dapat mag-mature.
Kahit matanda ka na, mahirap din 'yon.
Ji-hu…
Do'n ka dapat sa kama mo matulog.
Ji-hu.
Nakauwi na pala kayo, Tito Won.
Oo. Tara matulog na tayo sa taas.
Hindi pa po umuuwi si Mama, e.
Gagabihin na siguro siya.
Bakit di ka matulog nang maaga at bukas mo na lang siya kausapin?
Di ko po siya nakita kahapon at pati noong isang araw.
Gusto ko po talaga siyang makita ngayon.
Puwede po bang hintayin ko lang siya?
Oo naman, sige.
Sige. Salamat po.
Ma!
Bakit nandito ka pa rin?
Hindi ka pa rin bumabalik sa US?
Di po ba puwedeng dito muna ako?
Sinabihan na kita, 'wag ka nang dumagdag pa.
Bakit ba di ka nakikinig?
Pasensiya na po.
Umakyat ka na sa kuwarto mo.
Sige po.
Talagang pinaghandaan mo ang lahat.
Sinabi ko na sa 'yo.
Hindi ka karapat-dapat maging may-ari ng kompanya.
Kung makapagsalit ka, akala mo nanalo ka na.
Akala mo ba, tapos na 'to?
Wala ka talagang alam.
Kompanya lang ba talaga ang mahalaga?
Balewala lang si Ji-hu sa 'yo?
Alam mo ba kung gaano siya katagal na naghintay sa 'yo?
Ano?
Naaalala mo ba sa kaniya ang sarili mo?
Palagi kang umiiyak, hinahanap mo ang mama mo.
Pero alam mo?
Hindi ikaw si Ji-hu.
At hindi ako katuald ng mama mo.
'Wag mo 'kong pangaralan kung wala ka namang alam.
Napakayabang mo.
Ngayon lang ako nakapasok sa kuwarto mo.
Ngayon ka lang ulit nakabalik.
May gusto ka bang gawin?
Ayos lang po ako.
Kung ganoon,
kung sakaling may maisip ka,
sabihin mo lang ako.
Magkasama nating gagawin.
- Ta-da! - Gimbap!
Ikaw lang gumawa ng mga 'to?
Oo, siyempre.
Heto.
- Ji-hu. Isa, dalawa, tatlo. - Hawakan mo 'to.
- Heto. - Magaling ka pala rito, a.
Sakto lang.
Nagawa natin.
Lalaki po ako na katulad n'yo.
Bakit?
Kasi ang astig n'yo.
Kayo ang pinakaastig na tao sa buong mundo.
Salamat sa sinabi mo.
Pero…
may ginawa ako na di mo dapat gawin.
Ano po 'yon?
Umiyak ka lang kung gusto mo
at tumawa ka rin kung gusto mo.
Kung galit ka, magalit ka lang at magwala.
Pero ang pinakamahalaga,
kung may nami-miss ka, sabihin mo sa kanila na nami-miss mo sila.
Mapa-mama mo pa 'yon o papa.
Magagawa ko 'yon?
Siyempre naman.
Hindi masama ang pagiging totoo.
Ibig sabihin n'on, matapang ka.
Gusto ko…
na maging matapang ka.
'Yong matapang na tao ang pinakaastig na tao.
Mas astig pa sa akin.
Kung gano'n…
puwede po bang dito mun ako sa Korea?
- 'Yan ba ang gusto mong gawin? - Opo.
Hindi pa po kami nakakapaglaro ni Mama.
Sige.
Tutulungan kita riyan.
Talaga po?
Salamat po.
- Ji-hu. - Ate!
Ano 'yan?
Tornado potatoes. Nakakain ka na ba nito?
- Hindi pa. - Hindi pa?
- Pahingi. - Gusto mo?
Hindi mo 'to makukuha.
Heto.
Hindi ka nagpunta rito dahil sa trabaho, di ba?
Hindi nga po.
Kung ganoon,
puwede bang maging kaswal ako?
Sige po.
Matagal na akong naghihintay.
Hinihintay ko na hanapin mo ako.
Kayo…
Ang nagpadala sa akin ng rekord ng mama ko, di po ba?
May gusto lang po akong itanong.
Nauunawaan mo na ba ang mama mo ngayon?
Hindi po.
Hindi na po kailangan.
Matagal nang nangyari 'yon.
Gusto mo bang malaman kung nasaan siya?
Ayos na po 'yon.
Gusto ko lang po na malaman ang totoo.
Hindi ko gusto na makita pa siya.
Salamat at naging tapat kayo sa akin.
Nagugutom ako.
Kumain tayo.
- Soybean paste stew? - Ang bango, di ba?
Oo, mukhang masarap. Puwede bang patikim?
Tikim?
Ang sarap.
Hihiwain ko rin 'to.
Grabe, ang sarap nito.
Isang kagat na lang.
- Salamat sa pagkain. - Salamat sa pagkain.
Soybean paste stew.
Kanin.
At rolled omelet.
Ang sarap ng ganito.
Hindi mo ba pupuntahan ang mama mo?
Gusto kong malaman kung bakit niya ako iniwan.
Ngayong alam ko na, sapat na 'yon.
Baka dahil mahal na mahal ka niya.
Kung minahal niya ako,
di niya dapat ako iniwan kahit pa ano'ng mangyari.
Kahit ano pa ang dahilan niya, iniwan niya pa rin ako.
Ibig sabihin, wala akong halaga sa kaniya.
Baka may iba pang dahilan na di mo alam.
Kaya nga gusto ko na makita mo siya.
Sa gano'n, malalaman mo kung ano ang naramdaman niya.
Ayaw ko nang isipan pa si Mama.
Pakiramdam ko, sa wakas
nakalaya na rin ako sa kaniya.
Basta ang mahalaga, ayos ka na ngayon.
Oo.
Salamat.
Dahil sa 'yo, nandito ako.
KING THE LAND
"Ang secret love affair ng ikatlong henerasyong chaebol."
Paano mo siya napaibig?
Sabihin mo naman ang sekreto mo.
Nakagawa ka ng malaking kasiraan dahil sa personal na hangad mo!
Tinututulan naming board of directors
ang pagtatalaga kay Mr. Gu bilang presidente.
Naiintindihan ko kung bakit gusto ka ni Won.
At mas nakakatakot 'yon dahil do'n.
Ang mga sobrang mapagsamantala lang ang napapadpad dito.
Nasaan si Ms. Cheon Sa-rang?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Anne B. Mariano