(คิง เดอะ แลนด์)
ครับ เหนื่อยหน่อยนะ
ท่านประธาน
มีอะไรหรือเปล่าครับ
ไม่เจอกันนานนะคะ
เราสองคน
สบายดีไหม
ฉันว่านั่นไม่ควรเป็นคำถาม
จากปากของคนที่รู้อยู่เต็มอก ว่าฉันโดนขับไล่ไสส่งยังไงนะคะ
อย่าบอกนะ
ว่าคุณหวังว่า
ผู้หญิงที่ถูกพรากลูก และหายไปอย่างไร้ร่องรอย
อย่างฉันจะมีความสุข
ขอโทษนะ
ตอนนั้นผมไม่มีอำนาจ
ไม่หรอกค่ะ
ต่อให้เป็นตอนนี้
คุณก็คงเลือกบริษัทเหมือนเดิม
เพราะคุณ…
เป็นคนแบบนั้น
ดูท่าจะเป็นธรรมเนียมจากรุ่นสู่รุ่นนะคะ
ได้ยินว่าคุณกำจัดเธออย่างแนบเนียน
ในระหว่างที่วอนไปดูงานนี่คะ
เหมือนที่ทำกับฉัน
ถ้าคุณไม่ก่อตั้งสหภาพแรงงาน
เรื่องแบบนั้นคงไม่เกิดขึ้นหรอก
คนที่ได้ชื่อว่าภรรยาประธาน
นำทัพพนักงานประท้วงบริษัท
แล้วพ่อผมจะยอมรับคุณได้ยังไงล่ะ
คนที่ผิดคำสัญญา คือคุณเองนะคะ
คุณหันหลังให้กับทุกอย่าง ที่เราเคยฝันมาด้วยกันอย่างขี้ขลาด
นั่นคือหนทางที่จะปกป้องทุกคน
คุณคงเลือกอะไรที่ทิ้งง่ายๆ ซะมากกว่า
และสิ่งนั้นคือฉัน
เหตุผลที่ฉันจากไปอย่างเงียบๆ
มีแค่ข้อเดียวค่ะ
เพื่อวอนของเรา
พ่อของคุณจับเด็กตัวเล็กๆ แค่นั้น เป็นตัวประกัน
เพื่อข่มขู่ฉัน
เขาบอกว่าถ้าฉันหายไปซะ
เขาจะปกป้องวอน
ฉันเลยใช้ชีวิตอย่างไร้ตัวตนบนโลกนี้
เหมือนกับไม่เคยเกิดมาตั้งแต่แรก
เรื่องนั้น…
ผมรู้สึกผิดมาตลอด
ฉันไม่ได้มาฟังคำขอโทษหรอกค่ะ
ฉันมาเตือน
อย่าต้อนวอนให้จนมุมอีกเลยค่ะ
ถ้าคุณยังทำแบบนั้นต่อไป
ฉันก็จะไม่ยอมอยู่เฉยเหมือนกัน
ฉัน…
ไม่ได้ใช้ชีวิตของตัวเองเลย
แล้วคุณ…
ได้ใช้ชีวิตของตัวเองไหมคะ
ส่วนวอน ปล่อยให้เขา ได้ใช้ชีวิตของตัวเองเถอะค่ะ
ให้เขาใช้ชีวิตในแบบที่เขาต้องการ
ไม่ใช่เพื่อบริษัทหรือวงศ์ตระกูล
นั่นคือสิ่งที่พ่อแม่ควรทำนะคะ
การชี้แนะเส้นทางที่สมควร ก็เป็นสิ่งที่พ่อแม่ควรทำเหมือนกัน
ถึงแม้ว่าวอนจะเป็นคนเลือกเองก็เถอะ
โล่งอกไปนะคะ
ที่สิทธิ์ในการเลือกเป็นของวอน
ฉันไปนะคะ
คงไม่ได้คิดจะไปให้วอนเห็นใช่ไหม
เรื่องของฉันค่ะ
เขามีชีวิตที่ดีอยู่แล้ว
อย่าไปทำให้เขาสับสนเลย
ตอนนี้คำขู่พวกนั้น ไม่ได้ผลกับฉันแล้วค่ะ
(โรงแรมคิง)
(ผู้อำนวยการกูวอน)
วอน
แม่ทำให้นะ
อันนี้
เรียกว่านาฬิกาพก
ห้ามทำหายนะ
อือ
วอน
นี่แม่เองนะ
แก…
จำฉันได้ไหม
มีธุระอะไรครับ
ฉันมาขอโทษน่ะ
ขอโทษอะไรครับ
ฉันหวาดกลัวมาตลอด
ว่าจะปกป้องแกไม่ได้
อาจจะฟังดูเหมือนคำแก้ตัว
แต่ฉันคิดว่าฉันต้องจากไป
ถึงจะปกป้องแกไว้ได้
ผมได้ยินมาแล้วว่าทำไมคุณถึงจากไป
แต่ถ้าให้พูดกันจริงๆ คือถูกไล่ต่างหาก
คนของคิงกรุ๊ป
ใหญ่โตเกินกว่าที่ฉันจะสู้ไหว
ฉันเลยคิดว่าการใช้ชีวิต อย่างคนไม่มีตัวตนบนโลกนี้
คือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับแก
แต่ฉัน…
คิดผิดไป
แกเติบโตเองได้อย่างดีแบบนี้
แม้ว่าจะไม่มีใคร
คอยปกป้องเลย
ตอนนั้น
คุณเองก็อายุพอๆ กับผมในตอนนี้นี่ครับ
นั่นอาจจะเป็นอายุ ที่ยังเด็กเกินกว่าจะเป็นผู้ใหญ่ก็ได้
ผมคิดว่าเพราะแบบนั้นคุณถึงได้กลัว
ตอนนี้ผมเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้วครับ
เพราะงั้น
ไม่ต้องรู้สึกผิด ทำใจให้สบายเถอะครับ
แกรู้จักเห็นอกเห็นใจ
พูดอะไรให้ฉันสบายใจเป็นด้วย
ลูกชายแม่โตแล้วแฮะ
ผมไม่ได้พูดสวยหรู เพื่อให้คุณสบายใจหรอกนะครับ
และผมก็ไม่ได้พยายามจะเข้าใจด้วย
ผมแค่…
เข้าใจความรู้สึกของการอยากปกป้อง…
สิ่งที่มีความหมาย
เพราะงั้นต่อไปนี้ ใช้ชีวิตเพื่อตัวคุณเองเถอะครับ
ไม่ต้องพยายามปกป้องใครอีกแล้ว
ไม่ต้องหลบซ่อนเพราะผมอีก
ใช้ชีวิตเพื่อตัวคุณเองเถอะครับ
ไม่ต้อง…
ยกโทษให้ฉันหรอกนะ
ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร
ฉันก็ทิ้งแกไว้คนเดียว
และ…
ทำให้แกต้องลำบาก
ผมไม่เคยโกรธแค้นคุณเลยสักครั้งครับ
ถึงจะไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับคุณ
แต่ความรู้สึกที่ว่า
คุณรักผมมากแค่ไหน มันยังคงอยู่แบบนั้นครับ
"แม่ไม่ใช่คนที่จะทิ้งฉันหรอก"
"คงจะมีเหตุผลอะไรสักอย่าง
แม่คงจากไปไม่นานหรอก"
ผมคิดแบบนั้นและยึดมั่นในความเชื่อนั้น
ตลอดเวลาที่ยาวนานมานี้ครับ
ขอบคุณที่ไม่ทำให้ผมผิดหวังนะครับ
แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
ฉันทำได้แค่พูดว่าขอโทษ
ฉัน…
ขอโทษจริงๆ
ผมขอตัวก่อนนะครับ
รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
แม่ ผมรักแม่นะ
แม่ก็เหมือนกัน
(ตอน 15)
ยังฝีมือไม่ตกเหมือนเดิมนะ
สำลีเช็ดหน้ากับสำลีก้าน ต้องเติมไว้ 90 เปอร์เซ็นต์เสมอ
ฉันจำขึ้นใจเสมอค่ะ
นี่ก็ฉลาดเหลือเกิน
ฉันขอพักก้นหน่อยนะ
ฉันไม่คิดเลยค่ะ ว่าต้องมาทำงานที่ซาวน่าด้วย
ที่นี่งานโหดชะมัดเลยค่ะ
ไม่งั้นจะเป็นที่เนรเทศเหรอ
เขาส่งเรามาที่นี่ เพราะไม่มีใครจะมาทำงานไง
ตั้งแต่ฉันมาที่นี่ครั้งแรก
พวกเขาก็ไม่จ้างใครเลย บอกว่าอีกไม่นานที่นี่จะปิดตัว
แต่ก็ผ่านมาตั้งห้าปีแล้ว
ที่นี่กำลังจะปิดตัวเหรอคะ
แขกก็น้อยลงเรื่อยๆ แถมยอดก็ไม่ถึงไง
แต่ก็ทนอยู่มาได้เพราะมีงานแต่งงาน
งานวันเกิดครบขวบแรก แล้วก็งานวันเกิด 70 ปี
แต่แค่นั้นคงไม่พอ
ถ้าที่นี่ปิดตัวลง คนมีกรรมอย่างพวกเราก็จะไม่มีที่ไปจริงๆ
ทุกคนดูแลกันดีเหมือนครอบครัวซะด้วย
ถ้าที่นี่หายไป ก็คงน่าเสียดายนะคะ
เพราะงั้นทุกคนถึงกัดฟันทนอยู่ไง
เพราะอยากรักษาที่นี่ไว้
เรามาฮึดสู้กันค่ะ
สู้ๆ
จะว่าไป
เธอกับท่านผอ.เป็นยังไงบ้างเนี่ย
หมายความว่าไงเหรอคะ
ยังคบกันรอดแน่เหรอ
เธอมาอยู่ที่นี่ตั้งนานแล้ว ไม่เห็นเขาจะโผล่มาหาเลย
เพราะงี้คนอื่นเขาถึงซุบซิบ ว่าเลิกกันแล้ว อย่างนั้นอย่างนี้ไง
เขายุ่งมากน่ะค่ะ
สวัสดีค่ะ ท่านประธาน
ทำไมไม่กินล่ะ กินก่อนเลยสิ
กินสิๆ
ทานให้อร่อยนะคะ
ฉันกินแล้วเหอะ นี่มันกี่โมงแล้วล่ะ
เหตุผลที่ฉันเรียกรวมตัวทุกคน ก็ไม่มีอะไรมาก…
ทำไมพวกเธอไม่ใช้วันลากันล่ะ
ก็บอกแล้วไงว่าต่อให้เหลือวันลา ฉันก็จ่ายเงินให้ไม่ได้
ต้องใช้ให้ครบภายในครึ่งปีแรกนะ เข้าใจไหม
ไม่ใช่ว่าไม่ใช้ เราไม่มีโอกาสให้ใช้ต่างหากค่ะ
แค่นี้ก็คนไม่พออยู่แล้ว เราจะพักได้ยังไงล่ะคะ
ก็บอกว่าอย่าขยันนักไง
ถ้ามีแรงเหลือทำแบบนั้น ก็เก็บไว้หางานใหม่เถอะ
เพราะอีกไม่นาน โรงแรมนี้จะถูกขาย
ยืนยันแล้วเหรอคะ
อีกไม่นานคงมีข่าวดีแหละ
ฉะนั้น อย่าขยันให้เสียแรงเปล่าเลย
ทำๆ ไปให้ได้เขียนลงเรซูเม่ก็พอ
ท่านประธานคะ
ฉันอาจจะเสียมารยาทไปหน่อย
แต่เรามาร่วมกันคิดหาวิธี ที่จะช่วยโรงแรมนี้ไว้ดีไหมคะ
แล้วนี่ทำไมทุกคนถึงไฟแรง กับโรงแรมที่ใกล้หมดลมนี้กันจังเลยเนี่ย
ทุกคนต่างเสียสละ
และทำเต็มที่เพื่อจะปกป้องโรงแรมนี้
ถ้าเราร่วมพลังกัน…
เธอโดนเฉดหัวมาจากโรงแรมคิงใช่ไหม
ฉันได้รับคำสั่งย้ายค่ะ
คำสั่งย้ายกับผีน่ะสิ
ฉันเข้าใจนะว่าเธอทำห้าว เพราะหวังพึ่งใครสักคนอยู่
ตื่นเถอะ
โดนเฉดหัวออกมาขนาดนี้แล้ว ยังไม่กระจ่างอีกเหรอ
ไม่เข้าใจเหรอว่ามันจบแล้ว
ถ้ารู้ว่าน่าอาย ก็ก้มหัวใช้ชีวิตไปซะเถอะ
ฉันไม่ได้ทำไปเพราะหวังพึ่งใคร
ในฐานะพนักงานโรงแรมท่องเที่ยว คิง…
ก็เออไง
เป็นพนักงาน ก็ทำตัวให้สมกับที่เป็นพนักงานสิ
กล้าดียังไงมาเถียงประธานฉอดๆ
ฉันเป็นประธานของที่นี่
ฉันตัดสินใจเอง เข้าใจไหม
น่ารัก
คุณซารัง
เห็นว่าลำโพงด้านนอกไม่มีเสียงเพลง รบกวนเช็กหน่อยครับ
ค่ะ ได้ค่ะ
(การพักผ่อนที่แท้จริง เริ่มขึ้นในวินาทีที่คุณพักที่โรงแรมท่องเที่ยว คิง)
คุณซารัง ว่าไงครับ
ไม่มีเสียงค่ะ
ผมมารับคุณกลับ
กลับมาเรียบร้อยดีแล้วเหรอ
อือ
ขอโทษที่มาช้านะ
อยู่คนเดียวลำบากใช่ไหม
เรื่องงานล่ะ
จัดการเรียบร้อยแล้วเหรอ
เรียบร้อยแล้ว
เรากลับไปกันเถอะ
ตอนนี้ฉันเป็นพนักงานที่นี่แล้ว
ไม่สำคัญหรอก
คุณคือคนของผม
รอเดี๋ยวนะ
ค่ะ ชอนซารังค่ะ
ตอนนี้เหรอคะ
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
ทำไงดีล่ะ
ไปเถอะ
ผมจะรอ
ไปด้วยกันไหม
ได้หมดทุกที่
นี่
- จัดโต๊ะเป็นใช่ไหม - ลืมแล้วเหรอ
ผมเป็นพวกที่ถ้าได้เรียนรู้อะไรแล้ว จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด
ถ้างั้น
รบกวนจัดโต๊ะตั้งแต่ตรงโน้นเลยได้ไหมคะ
ฉันต้องไปที่ห้องครัวน่ะ
ค่าตัวผมแพงจัดเลยนะ
จะรับมือไหวเหรอครับ
เสร็จงานวันนี้แล้ว ฉันจะชาร์จแบต ชดเชยให้กับเวลาที่เราห่างกันเลย
เป็นไง
เดี๋ยวรีบทำให้เสร็จเลย
ขอบคุณนะ
เอาล่ะ
นี่
ตรงนั้นน่ะ
เฮ้ย ตาผ้าปูโต๊ะ
มาตรงนี้แล้วจับนี่หน่อย
ใช่ไง นายนั่นแหละ
เดินเร็วๆ หน่อยสิ
เรากำลังยุ่งกันอยู่นะ
จับตรงนั้นแล้วจัดให้ตรงกับฝั่งนี้
- เอาให้ขนานกัน - ผมเหรอครับ
งั้นจะให้ฉันทำเหรอ
เร็วสิ
ดึงมาข้างๆ อีก
อือ นั่นแหละ
โอเค
ดีเลยนะเนี่ย
ว่าแต่พนักงาน ต้องทำเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอครับ
ปกติเราจ้างเอเจนซี่ไม่ใช่เหรอ
พอเราทำอะไรพวกนี้เอง
ก็จะมีข้อได้เปรียบไง
ว่าแต่
เราเคยเจอกันมาก่อนไหม
ไม่นะครับ น่าจะเพิ่งเจอกันครั้งแรกนะ
งั้นทำไมหน้าคุ้นๆ จัง
คุณคงไม่ใช่
คนนั้นของซารังจากโรงแรมคิงใช่ไหมคะ
ทำไมถึงคิดว่าไม่ใช่ล่ะครับ
ถูกแล้วครับ ผมเป็นแฟนของซารัง
ขอโทษค่ะ ฉันนึกว่าเป็นเด็กพาร์ตไทม์รายวัน
ฉันสมควรตายค่ะ
ผมขออะไรอย่างได้ไหมครับ
แน่นอนค่ะ สั่งหลายๆ อย่างเลยก็ได้ค่ะ
คุณพูดไม่มีหางเสียง
กับคนที่เจอกันครั้งแรก ถูกไหมครับ
ถึงจะเป็นคนที่มาร่วมงานแค่วันเดียว
ก็เป็นเพื่อนร่วมงานเหมือนกันนะ
ผมอยากให้ให้เกียรติกันและกันครับ
มีเหตุผลมากค่ะ
ฉันจะจำไว้ให้ขึ้นใจค่ะ
งั้นผมขอตัวนะ
ขอโทษค่ะ ท่านผอ.
ไม่เป็นไรครับ
ซารัง
นี่สิ คนมีประสบการณ์
แค่นี้จิ๊บๆ เนอะ
นั่งเถอะ ผมทำเอง
ไม่ดีกว่า วันนี้ฉันไม่มีเวลาให้พักเลย
ต้องรีบทำตรงนี้ให้เสร็จ แล้วไปติดป้ายตั้งแต่ล็อบบี้ต่อเลย
คุณก็ช่างมาลำบากในวันที่ฉันยุ่งที่สุดเลยนะ
ช่างเป็นเรื่องดี ที่ผมได้มาในวันที่คุณยุ่งที่สุดต่างหาก
ผมจะได้ช่วยคุณไง
พึ่งได้เชียว
จับไว้นะ หนึ่ง สอง สาม
ขอบคุณนะ
อุ่นดีจัง
ผมได้เจอแม่แล้วนะ
จริงเหรอ
เมื่อไหร่ ไปเจอกันได้ไงเหรอ
ท่านมาหาน่ะ
ดูเป็นคนที่ดีเลย
อบอุ่นด้วย
ดีจัง
นึกแล้วว่าท่านต้องเป็นคนดี
พูดตรงๆ
ผมนึกว่าจะลืมท่านไปหมดแล้ว
คิดว่าคงไม่อยากเจอท่านอีกแล้ว
คิดว่าคงไม่ต้องการท่านอีกแล้ว
แต่พอได้เจอท่านจริงๆ ผมก็เข้าใจ
ว่าผมไม่เคย…
ลืมท่านเลยสักครั้ง
ขอโทษจริงๆ ที่ทำให้คุณ
ต้องมาอยู่ที่นี่
นานมากแล้ว ที่ฉันไม่ได้ต้อนรับแขกที่ล็อบบี้
ฉันได้ทำงานที่ซาวน่า ห้องจัดเลี้ยง แล้วก็ห้องผ้า
จริงอยู่ที่งานยุ่งจนหัวหมุน
แต่ฉันชอบนะ
นึกถึงตอนแรกๆ ที่ได้ทำงานโรงแรมเลย
ฉันชอบที่นี่จริงๆ นะ
ที่นี่ไม่เห็นจะมีอะไรดีเลยสักอย่าง
ก็
ทุกคนก็พูดกันว่าอย่างนั้นนะ
ไม่ใช่ว่าไม่มีดีหรอก พวกเขาคงมองไม่เห็นต่างหาก
หลังโรงแรม มีป่าเล็กๆ อยู่ด้วยแหละ
ไม่รู้ว่าเพราะไม่ถูกแต่งเติมหรือเปล่า
ที่นั่นสวยและลึกลับมากเลย
แค่มองดูเฉยๆ
ก็รู้สึกเหมือนได้เยียวยาเลย
สวัสดีค่ะ
- มาออกกำลังกายเหรอครับ - ค่ะ
- แบบนี้นี่เอง - สวัสดีค่ะ
เดินระวังนะคะ
ฉันคิดว่าควรรู้จักสถานที่ให้ดีก่อน ถึงจะแนะนำแขกได้
ฉันเลยไปดูรอบๆ ละแวกนี้ในวันหยุด
ขอบคุณค่ะ
ปรากฏว่าที่นี่มีร้านอร่อยทุกซอกทุกมุมเลย
- ทานให้อร่อยนะคะ - ขอบคุณค่ะ
ยิ่งเวลาที่ฉันสั่งแค่เมนูเดียว
เขาก็จะเอานู่นนี่มาเสิร์ฟ บอกให้ฉันลองชิมดู
จนนึกว่ามากินบุฟเฟ่ต์ซะอีก
(เจอร้านเด็ดแล้ว)
(ไว้มากินด้วยกันทีหลังนะ)
นี่ แม่หนู เอานมเปรี้ยวไปกินสิ
ขอบคุณค่ะ
คนที่นี่ก็จิตใจดีมากเลย
สมาชิกในครอบครัวของพนักงานโรงแรม ก็อยู่ที่นี่กันเยอะ
เดินผ่านไปทางไหน ฉันก็จะได้เครื่องดื่มฟรี
ได้กินไอศกรีมฟรีตลอด
- ไม่หรอกค่ะ - มาแต่งงานกับหลานชายฉันสิ
โดยเฉพาะ
ที่นี่
เหมือนดาวทั้งจักรวาล มารวมกันอยู่ที่นี่เลยนะ ว่าไหม
สวยมากเลย
จริงด้วย
สวยชะมัดเลย
เนอะ ต่างจากที่โซลเลยเนอะ
ถ้าทุกคนให้ความสนใจอีกสักหน่อย ก็คงมองเห็นแล้วแท้ๆ
น่าเสียดายจัง
แต่ที่ที่คุณชอนซารังควรอยู่ คือคิง เดอะ แลนด์ครับ
กลับกันเถอะครับ
ขอโทษด้วยนะคะ
แต่ฉันทำตามคำสั่ง ของหัวหน้างานคนเก่าไม่ได้หรอกค่ะ
หัวหน้างานคนเก่าอะไรกัน พูดงี้ใจร้ายมากนะ
ผมอุตส่าห์รีบมาที่นี่ ทันทีที่เหยียบเกาหลีเลยนะ
ก็ฉันสังกัดที่นี่นะ
นี่ผมกำลังออกคำสั่งย้าย อย่างเป็นทางการนะ
ไปกันเถอะ
สัปดาห์หน้ามีงานเลี้ยงสามงานเลย
ขอเสร็จงานพวกนั้นก่อนแล้วฉันค่อยไปนะ
ทำไมถึงอยากทำแบบนั้นล่ะ
นี่เป็นงานที่ฉันได้รับมอบหมายไง
ฉันอยากทำให้เสร็จด้วยมือฉันเอง
อีกอย่าง พนักงานทุกคนที่นี่
ตั้งใจทำงานเพื่อจะปกป้องโรงแรมนี้ไว้
ฉันไม่อยากปิดหูปิดตาแล้วหนีไปคนเดียว
พนักงานปกป้องโรงแรมนี้งั้นเหรอ
โรงแรมนี้น่าจะถูกขายในอีกไม่นานแหละ
ทุกคนก็เลยไม่ค่อยสบายใจกัน
(อาคารผู้โดยสาร 1 ทางรถไฟสนามบิน)
ได้ข่าวว่าเรื่องหย่าโป๊ะแล้วเหรอ
ไปกันเถอะ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเหล้าย้อมใจ
ไปให้พ้น ก่อนที่ฉันจะซัดให้หงาย
นิสัยเดิมโผล่แล้วนะ
นี่แหละ ความเถื่อนของเธอคือเสน่ห์
อย่าหยิ่งในศักดิ์ศรีนักเลย
ตามฉันมาเถอะ
เฮ้ย
แกเป็นคนแจ้งจดทะเบียนสมรสเอง ทำไมฉันต้องรับกรรมด้วยล่ะ
ใช้ทั้งชีวิตของแก ชดใช้เวรกรรมไปซะ เข้าใจไหม
ลองมาวุ่นวายกับฉันอีกสักทีสิ
ฉันจะฟ้องเมียแกให้ดู
ว่าแกเที่ยวตามตื๊อฉันไปดื่มเหล้าต้อยๆ ทั้งที่มีลูกมีเมียแล้ว
- ตายแล้ว - กัปตันเป็นอะไรไหมคะ
ยัยนั่น…
ยัยนั่นมันบ้าไปแล้วหรือไง
ฉันจะไปหน้ามืดอยากได้ ผู้หญิงที่หย่าแล้วอย่างนางทำไม
จริงไหมล่ะ
จริงไหม
กัปตันโนบยองกู
ผมชอบรุ่นพี่พยองฮวามากนะครับ
แล้วไง แล้วนายจะทำอะไร
ผมเลยจะบอกว่า ระวังไว้
ระวังตัวไว้ด้วยนะครับ
ถ้ายังมากวนใจรุ่นพี่พยองฮวาอีก
ถึงตอนนั้น ผมไม่อยู่เฉยหรอกนะครับ
- เจ็บไหมคะ - เป็นอะไรไหม
รุ่นพี่
ทำไมหลบหน้าผมอยู่เรื่อยเลยครับ
ปล่อยฉันไปได้ไหม
ฉันอยากหายไปอยู่ในที่ที่ไม่มีใคร
เพราะงี้ถึงไม่ได้ครับ
ถ้าหลุดมือไปตอนนี้
รุ่นพี่คงจะบินหนีผมไปไกลมากแน่ๆ
ไปกันครับ
ทำไมไม่ถามอะไรเลยล่ะ
จำเป็นต้องถามด้วยเหรอครับ
ใครๆ ก็อยากรู้กันนี่
มันเป็นอดีตนี่ครับ
ขอโทษด้วยนะ แต่ผมไม่ได้สนใจรุ่นพี่ในอดีตสักเท่าไร
เพราะคนที่ผมชอบ คือรุ่นพี่ในตอนนี้ครับ
ฉันเดินผิดทางไปแล้ว
ฉันหลอกทุกคน
รุ่นพี่ไม่ได้หลอกสักหน่อย
แค่ไม่ขุดแผลใจที่เจ็บแสบออกมา ก็เท่านั้นเอง
เราทุกคนต่างก็มีมุมมุมหนึ่ง
ที่ไม่อยากให้คนอื่นเห็นกันทั้งนั้นครับ
ฝนตกใส่ทุกคน
ต่างกันแค่ปริมาณฝนที่แต่ละคนต้องเจอ
แต่ยังไงสักวันฝนก็จะหยุดตกอยู่ดีนี่ครับ
ผมจะเป็นร่มให้เอง
- น่าอร่อยจัง - ใช่ไหมล่ะ อร่อยมากบอกเลย
คราวก่อนที่ฉันมาคนเดียว คนต่อคิวกันยาวจนถึงตรงโน้นแน่ะ
แพนเค้กมันฝรั่งได้แล้วค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ทานให้อร่อยนะคะ
- ขอบคุณครับ - ที่ฉันส่งรูปไปให้คราวก่อนไง
ร้านนี่ก็อร่อยนะ
แถวนี้ร้านอร่อยเพียบเลย
คราวหลังเราไปร้านอื่นกันอีกนะ
- สวัสดีครับ - น่ารักจัง
คราวก่อนแม่หนูเขามาคนเดียว
แต่วันนี้มาเป็นคู่เลยนะคะ
- ผมเป็นแฟนเธอ - อ๋อค่ะ
เลยปล่อยเธอไว้คนเดียวไม่ได้ครับ
สองคนนี้ดูเข้ากันสุดๆ
เราเหมาะสมกันใช่ไหมครับ
ใช่ ผิวใสกันทั้งคู่
แล้วนี่…
จากใจฉันเลยค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ
ที่จริงผมตักเองก็ได้
ฉันขอภาวนาให้คุณสุขสบายเสมอ จากหัวใจเลยค่ะ
ครับ ผมน่าจะสบายเพราะคุณเลย นั่งเถอะครับ
- ค่ะ - ขอบคุณนะครับ
ทานกันเลย ขอบคุณสำหรับอาหารนะครับ
กินเลยนะคะ
กินเลยนะครับ
ไม่ทราบว่า
ฉันขอถามได้ไหมคะ ว่าคุณมาเพราะเรื่องนั้นหรือเปล่า
เรื่องอะไรครับ
ตายจริง ท่านผอ.
วันทยหัตถ์
ผมได้รับรายงานว่าคุณมาน่ะครับ
นึกว่าจะกลับไปแล้วซะอีก
ดูท่าจะชอบตกปลามากนะครับ
แหม ก็แน่สิครับ
อย่างพวกเรานะ ถึงจะดูทีวี ก็ดูแต่รายการตกปลาครับ
แต่นี่ไปตกปลาในเวลางานเลยเหรอครับ
ก็มันเป็นส่วนหนึ่งของงานนี่ครับ
ผมไปหาหัวหน้าฝ่ายวางผังเมือง ที่ศาลากลางมาครับ
เราปรึกษากันว่า หลังจากรื้อถอนโรงแรมนี้แล้ว
จะใช้ที่ดินตรงนี้ สร้างศูนย์วัฒนธรรมของเมืองได้ไหม
สรุปว่าไปตกปลาเพื่อขายโรงแรมเหรอครับ
ไม่ใช่แค่ตกปลาหรอกนะครับ
สนามกอล์ฟผมก็ไป ซาวน่าผมก็ไป
ข้าวก็ไปกิน ทำทุกวิถีทางเลยครับ
นอกจากพยายามขายโรงแรมแล้ว
ไม่ทำอะไรที่จะกอบกู้โรงแรม ไว้บ้างเหรอครับ
ท่านผอ.คงจะไม่รู้อะไร
ละแวกนี้อวสานแล้วครับ
แหล่งท่องเที่ยวก็ตายสนิทมานานแล้ว
ที่นี่จะมีความหวังอะไรอีกล่ะครับ
รีบขายในตอนที่ยังโกยได้ แบบนั้นดีกว่านะครับ
แต่ในชนบทแบบนี้
มีแค่ศาลากลางนี่แหละครับ ที่จะรับมือที่ดินใหญ่ๆ ได้
เพราะงั้นผมถึงทุ่มเทแบบนี้ไงครับ
ครับ
การทิ้งไว้คงจะเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด
แต่คนเป็นประธาน ไม่ควรทำแบบนั้นสิครับ
ประธานไม่ได้รับผิดชอบแค่โรงแรมนี้
แต่รวมถึงชีวิตของ พนักงานที่นี่ทุกคนด้วยนะครับ
ให้ตาย
ครับ
คิดซะว่าปัญหาอยู่ที่ผมก็ได้ครับ
แต่ถึงอย่างนั้น ผมว่าท่านผอ. ก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งอยู่ดีนะครับ
ที่นี่ไม่ใช่โรงแรมคิง แต่เป็นบริษัทในเครือของคิง การจำหน่ายครับ
คุณกรรมการสั่งให้ผมขายที่นี่ทิ้ง
และผมก็ต้องไปให้ถึงเป้าหมายนั้นครับ
ก็จริงครับ
มันคนละสังกัดกัน ผมไม่มีสิทธิ์สั่งนั่นนี่อยู่แล้ว
ไม่สิ
คุณเป็นลูกชายท่านประธาน
ก็คงมีสิทธิ์สั่งนั่นนี่ได้นั่นแหละ
แต่ผมจะบอกว่า ผมไม่มีเหตุผลที่ต้องทำตามนี่ครับ
ผมจะซื้อโรงแรมนี้เองครับ
- อะไรนะ - ก็คุณบอกว่าขายนี่ครับ
ผมจะซื้อโรงแรมท่องเที่ยว คิง ในราคาที่คุณตั้งเป้าไว้เอง
นี่…
ที่พูดนี่จริงจังหรือเปล่าครับ
ผมพิจารณาถี่ถ้วนแล้ว ถึงได้ตัดสินใจแบบนี้ครับ
ถึงจะเป็นแค่เวลาสั้นๆ แต่ผมไปดูรอบๆ ละแวกนี้มาหมดแล้ว
ข้างหลังโรงแรม
มีป่าเขียวชอุ่มที่หนึ่ง ที่คนไม่ได้เข้าไปแตะต้อง
แสงแดด สายลม กลิ่นของป่า
เราสัมผัสถึงธรรมชาติได้เต็มที่เลยครับ
มีหมอกภูเขาในยามฟ้าสาง
พอตกกลางคืน ก็มีดาวทอแสงนับไม่ถ้วน
ผมสามารถทำให้ที่นี่ เป็นโรงแรมที่ผู้มาเข้าพัก
ได้ปล่อยวางชีวิตที่แสนยุ่งเหยิง และพักผ่อนได้อย่างสมบูรณ์แบบครับ
เดี๋ยวนะ
คุณเป็นคนโซล ก็อาจจะมองว่าที่นี่พิเศษ
แต่ขึ้นชื่อว่าชนบท ก็เหมือนกันหมดแหละครับ
หันไปทางไหนก็มีแต่ภูเขากับทุ่ง
- จะไปมีข้อได้เปรียบอะไรล่ะครับ - ก็ใช่ไงครับ
เราเลยต้องมีข้อได้เปรียบไง
ผมเลยคิดว่าจะทำโปรแกรมบำบัดด้วยผืนป่า ที่แขกจะเพลิดเพลินไปกับ
การเล่นโยคะ ประเพณีชงชา และการทำสมาธิ
และจะปรับปรุงห้องพักใหม่ด้วยครับ
เราจะมีห้องแบบพื้นร้อน
ห้องดินเหลือง และห้องไม้ไซปรัสด้วย
ส่วนอาคารย่อยที่ถูกทิ้งไว้เฉยๆ
จะถูกใช้เป็นเลานจ์ ที่ถูกเติมเต็มด้วยเสียงเพลงและหนังสือ
และผมคิดว่าจะทำ โปรแกรมเปิดประสบการณ์
ที่เหล่าผู้สูงอายุในละแวกนี้มาสอนวิธี
ทำเหล้าพื้นเมืองและขนมให้กับแขกได้
ถ้าทำได้แบบนั้นแล้ว
โรงแรมของเราก็จะกลายเป็น แหล่งท่องเที่ยวที่ยอดเยี่ยมที่สุดเองครับ
แบบนี้…
อาจจะได้กำไรไม่คุ้มเงินลงทุนก็ได้นะครับ
ผมบอกแล้วไงครับ
การทิ้งไว้เป็นวิธีที่ง่ายที่สุด
แต่นับตั้งแต่วินาทีที่ผมตัดสินใจจะปกป้องที่นี่
ผมไม่ลังเลเพราะกลัวว่าจะขาดทุนเลยครับ
ยินดีกับการขายทิ้งด้วยนะครับ
คุณบรรลุเป้าหมายแล้ว
ทีนี้ก็กลับไปได้แล้วครับ
กินสิ
ทานข้าวกันครับ
อร่อยนะ
ขอบคุณนะ
ทุกคนดีใจกันมากเลยที่มีความหวังขึ้นมาแล้ว
พวกเขาสมควรที่จะมีความหวังนี่
ที่นี่ก็เหมือนกัน
ผม…
อยากสร้างเรื่องราวของผมนะ
ไม่ว่าใครจะว่ายังไง
ผมก็อยากให้ทุกคนรู้ว่า ผมได้ปกป้องสิ่งที่ผมอยากปกป้องจนถึงที่สุด
เค้าอยากเท่ได้แบบตัวเองจัง
ตัวเองก็เท่จะตายไปนี่
เค้าก็อยากเป็นแบบนั้นนะ
จะว่าไป เราคงซึมซับกันมาแหละ
เค้าถูกแต่งแต้ม ด้วยสีที่งดงามที่สุดที่ชื่อว่าชอนซารัง
ขอเสียมารยาทสักครู่นะคะ
ขอบคุณนะครับ
ท่านประธาน ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
เราทุกคนจะตั้งใจทำงานเลยค่ะ
ผมขอฝากด้วยนะครับ
ค่ะ
ไหนๆ ก็พูดขึ้นมาแล้ว
คุณคงไม่ได้จะพาซารังกลับโซลใช่ไหมคะ
แน่นอนว่าต้องพากลับไปสิครับ
ไม่ได้นะคะ
ไหนรับปากว่าจะกอบกู้โรงแรม จะมาฉกแรงงานไปไม่ได้สิคะ
ต้องขอโทษด้วยครับ
แต่คุณชอนซารังเป็นของผมอยู่แล้ว
ซารังเป็นของฉันตั้งแต่แรกต่างหากค่ะ
ฉันเป็นคนแรก ที่สอนงานที่โรงแรมให้นาง แล้วก็…
บอกเขาไปสิ
คนแรกที่เธอเจอที่โรงแรมคือฉันไง
อย่างอื่นผมยอมได้หมดนะ แต่อันนี้ยอมไม่ได้เด็ดขาดครับ
เหตุผลที่ผมมาที่นี่ ก็เพื่อจะมาพาคุณชอนซารังกลับไปครับ
ผมกลับไปคนเดียวไม่ได้เด็ดขาด
ท่านประธานคะ
ฉันว่าชีวิตรักของคุณคงอยู่ในช่วงโปรโมชั่น
แต่เล่นตัวติดกันตลอด เดี๋ยวจะเบื่อเร็วนะคะ
มองในระยะยาวแล้ว ความรักระยะไกลต่างหากที่เลิศสุด
จะได้เห็นค่ากันไงคะ
ถึงเราจะเจอหน้ากันทุกวัน เราก็เห็นค่ากันทุกวันอยู่แล้วครับ
ซารัง เธอเลือกมาเลย
เธอจะตามเขาไป หรือจะอยู่ที่นี่
ถามอะไรแบบนั้นล่ะครับ
เธอต้องไปกับผมแน่นอนอยู่แล้ว
ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกค่ะ
ให้ซารังเป็นคนเลือกเถอะค่ะ
โอเคค่ะ
ฉันจะบอกเลยนะคะ
(โรงแรมท่องเที่ยว คิง)
พี่ครับ
ลองโทรตอนนี้ก็ไม่น่าจะสายนะครับ
การมาเซอร์ไพรส์น่ะดีที่สุดแล้ว
เราต้องโผล่มา
แล้วจ๊ะเอ๋ในตอนที่คิดไม่ถึง ความประทับใจจะได้ล้นทะลักไง
เรื่องแค่นี้ก็ไม่รู้ เพราะงี้นายถึงไม่มีแฟนไง โรอุน
อะไรนะครับ
ผมมีแฟนแล้วนะครับ
มีแฟนแล้วเหรอ ซะงั้นเลยนะ
ตลกจัง มุกนี้ผ่าน
เรื่องจริงนะครับ
ยินดีกับผมหน่อยสิ
จริงเหรอคะ คบกับใครอยู่เหรอ
ผู้หญิงที่เจ๋งสุดๆ คนหนึ่งครับ
- อะไรกัน ใครมันมาฉกไปเนี่ย - จริงดิ
ฉันอุตส่าห์จองไว้ให้ยัยพยองฮวา
ก็นั่นน่ะสิ
อะไรเนี่ย
ก็ตามนั้นแหละ
อุ๊ยตาย
อะไรกันเนี่ย
ยินดีด้วยนะ ไม่อยากเชื่อเลย
ขอบคุณครับ
จริงเหรอ นี่ไม่ได้ซ่อนกล้องใช่ไหม
สองคนนี้คบกันจริงๆ เหรอ
ความรักมันง่ายดายขนาดนี้เลยเหรอ
ไหนว่าตัวเองเนื้อหอมไงคะ
ไอ้ผมน่ะเนื้อหอมแหละ
แต่ไม่มีใครกล้ามาสารภาพรักไง
แน่ใจนะคะว่าเนื้อหอม
ช่างเถอะ ไปตามหาซารังกัน
ที่นี่มีพนักงานชื่อชอนซารังใช่ไหมครับ
ช่วยเรียกมาให้หน่อยได้ไหมครับ
เธอเป็นเพื่อนเรา
- อ้อ คือว่า… - อ๊ะเดี๋ยว
ห้ามบอกเธอว่าเรามาหานะครับ เรามาเซอร์ไพรส์
ขอโทษด้วยนะคะ แต่คุณชอนซารังไม่อยู่ค่ะ
ไปไหนครับ
เพิ่งกลับไปโซลไม่นานนี้เองค่ะ
ทำไมล่ะครับ
คงไปตามหารักมั้งคะ
แต่เราอุตส่าห์ถ่อมาถึงที่นี่ เพื่อมาตามหาซารังนะ
ไม่อยู่จริงๆ เหรอครับ
ค่ะ ไม่อยู่ค่ะ
ไปแล้วจริงเหรอ
มาคุยกันหน่อยสิคะ
จริงเหรอ
ขอบคุณค่ะ
- ตามมาค่ะ - ขอให้มีวันที่ดีนะคะ
เพราะงี้ฉันถึงบอกให้โทรมาก่อนไงคะ
- บอกแล้วไง - บอกแล้วไง
ก็เราตกลงกันแล้วไง ว่าจะมาเซอร์ไพรส์ด้วยกัน ไม่ใช่เหรอ
- ไม่ใช่เหอะค่ะ - ไม่ใช่เหอะครับ
พอเราบอกให้โทรมา ใครกันล่ะที่พูดข่มว่า "นี่ก็ไม่รู้อะไร
เพราะแบบนี้ไงถึงไม่มีแฟน"
พี่นั่นแหละครับ
นี่ โรอุน นายพูดแบบนั้นได้ไง
เราโทรคุยกันแล้วนะว่าจะมาเซอร์ไพรส์…
พอๆ
ต่อไปนี้ หัวหน้าแผนก ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นค่ะ
จากนี้ไปฉันจะเป็นผู้นำ ของเราหกพี่น้องเองค่ะ
- เห็นชอบ - ขั้นสุด เห็นชอบเต็มที่ครับ
ผมก็เห็นชอบครับ
ไหนๆ ก็มาถึงที่นี่แล้ว
เราไปกินของอร่อยกันก่อนเถอะค่ะ
มื้อนี้ หัวหน้าแผนกเลี้ยงเองค่ะ
ผมเหรอ แต่เงินกองกลางก็มีนะ
แต่ผมก็ควรเลี้ยงแหละนะ แหม อยากเลี้ยงจัง
อ้อ แถวนี้มีร้านสำหรับคนขับรถด้วย
เมนูหมูผัด ว้าว อย่างเด็ด
หมูผัดเนอะ หมูผัด
ฉันคือผู้นำของหกพี่น้องนะคะ
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
ไปกินซี่โครงวัวกัน
- ซี่โครงวัวเหรอ - ไปกินซี่โครงวัวกันครับ
- ซี่โครงวัว - ซี่โครงวัว
ไปกินซี่โครงวัวกัน
- สวัสดีค่ะ - ครับ ไม่ได้เจอกันนานเลย
(โรงแรมคิง)
ยินดีด้วยกับการเข้ารับตำแหน่งนะครับ ท่านประธาน
ต่อไปไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ครับ
ท่านประธานใหญ่รออยู่ครับ
แกจะรับช่วงต่อ โรงแรมท่องเที่ยว คิงงั้นเหรอ
ครับ
มั่นใจเหรอ
จากนี้ไป โรงแรมคิง จะเติบโตอย่างรวดเร็วเป็นเครือระดับโลก
และเพื่อให้เป็นแบบนั้น ผมคิดว่า เราควรจะวางรากฐานในประเทศให้แข็งแรง
ผมไม่ได้ทำไปเพราะความมั่นใจ
แต่เพราะผมต้องทำครับ
ตอนนี้แกเป็นประธานของโรงแรมคิงแล้ว
ทำให้เต็มที่แล้วกัน
ครับ
ทำไมไม่ถามอะไรล่ะ
แกน่าจะมีเรื่องให้พูดเยอะนี่
ถามไปแล้วจะมีอะไรเปลี่ยนเหรอครับ
ไม่ว่าคุณพ่อจะคิดยังไง
ผมก็ไม่สนหรอกครับ
ยังไงนั่นก็เป็นความตั้งใจของคุณพ่อ
ส่วนผม…
ก็จะทำตามความตั้งใจของผมครับ
เอาเถอะ
ฉันก็ทำเท่าที่จะทำได้แล้ว
ที่เหลือก็อยู่ที่แกเลือก
แต่ไม่ว่ามันจะสำเร็จหรือล้มเหลว
ก็เป็นภาระหน้าที่ของแก
ครับ
ประธานกรรมการ
อย่าคิดว่ามันจบแล้วนะ
นี่แค่จุดเริ่มต้น
ฉันจะไม่ยอมให้นาย
แย่งอะไรไปจากฉันแม้แต่อย่างเดียว
ผมไม่เคยคิด
จะแย่งอะไรไปจากพี่เลยสักอย่าง
รวมถึงพ่อด้วย
ไม่ใช่ว่าไม่คิดจะแย่งสิ
ต้องบอกว่าไม่กล้าแย่งต่างหาก
ถึงจะถูก
ผมแค่จะบอกว่าไม่อยากสู้กับพี่เฉยๆ
เราคือครอบครัวนี่
ครอบครัวเหรอ
นายกับฉันคือครอบครัวงั้นเหรอ
ฉันไม่เคยคิด
แบบนั้นเลยสักครั้ง
ทำอะไรลงไป
เธอใช่ไหม
มีแต่เธอที่จะทำเรื่องแบบนี้ได้
พอฉันให้เงิน
นางก็เฉดหัวไปเองเลย
ความรักที่นายพร่ำพูด
มันก็แค่นั้นเอง
ก็แค่
สิ่งที่กลับกลอกไปตามเงินไม่กี่แดง
ความรักราคาถูกๆ
ฉันถึงได้เตือนไง
ว่าถึงเวลาแล้วฉันจะหย่าให้
อยู่เงียบๆ ไปซะ
เพราะแบบนี้ไง เธอถึงไม่ถูกรัก
ทำตัวเหมือนสูงส่งกว่าใคร
แต่ก็เป็นแค่คนน่าสมเพช ที่หิวกระหายความรัก
นายก็เหมือนกันนั่นแหละ
คนที่นายเรียกว่า "รัก" ก็จากนายไปหมด
สุดท้ายก็ปลอมทั้งนั้น
ถ้ายังคิดไม่ได้ ก็เอาอีกสิ
มาดูกันว่าสิ่งที่เรียกว่ารัก มีอยู่จริงบนโลกนี้หรือเปล่า
ผู้หญิงอย่างเธอ
น่าเวทนาชะมัด
แม่ อย่าร้องไห้เลยนะ
ผมไปก็ได้
ผมจะกลับไปอเมริกา แม่อย่าร้องเลยนะ
ผมผิดไปแล้ว
อย่างน้อยผมจะเป็นคนที่เชื่อฟังแม่เอง
แม่อย่าร้องไห้เลยนะ
- สวัสดีค่ะ หัวหน้า - อือ
ทำงานไป
หมดเดือนนี้แล้ว ไล่น้องเล็กออกด้วยนะ
คะ
หัวหน้าบอกให้ทำยอดให้ถึง ถ้าอยากรักษาคนในทีมไว้
เราก็ทำสำเร็จแล้วนี่คะ
เบื้องบนเขาสั่งให้ไล่ออกหนึ่งคนนี่
ฉันจะไปมีอำนาจอะไรล่ะ
- ไล่ออกคนเดียวคือจบใช่ไหมคะ - อือ
ดีแค่ไหนแล้วที่ไม่ใช่สองคน
ถ้างั้น…
ฉันขอคัดหนึ่งคนที่ไร้ประโยชน์สุด ในร้านเราออกไปได้ไหมคะ
ได้อยู่แล้ว
ทีนี้ค่อยคุยกันรู้เรื่องหน่อยนะ
ในความคิดฉัน
ให้หัวหน้าออกไป ก็น่าจะช่วยอลังกาของเราไว้ได้นะ
- ฮะ - ดูจากที่โพสต์ลงโซเชียล
คุณไปกินเนื้อฮันอูโอมากาเสะกับครอบครัว
แต่ดันรายงานว่ากินเลี้ยงทีมนี่คะ
เอ่อ…
ทำไมหัวหน้าทีมดาอึลมีอันนี้อยู่ล่ะ
ก็เห็นวางไว้บนเครื่องแฟกซ์นี่คะ
แล้วก็ยังไปคาเฟ่กับแก๊งเพื่อนสาว
แต่รูดบัตรเครดิตบริษัท
วันที่ในใบเสร็จตรงกันเป๊ะเลยนะคะ
ผิดพลาดแหละ เอามานี่
แถมยื่นเรื่องขอค่าโอทีด้วยนี่คะ
ใครกันหนอที่มัวแต่ตรวจสอบ สินค้าในโกดังจนไม่ได้กลับบ้าน
หัวหน้าไม่โผล่มาแม้แต่เงา ไหงมีชื่อกับเขาด้วยคะ
ไม่ไง ฉันแค่หลงวันเฉยๆ หรอก
คนเราผิดพลาดกันได้นี่
ต้องเอามาหาเรื่องกันเลยเหรอ
อย่าคิดจะมาแถๆ ให้จบไปนะคะ
หัวหน้าใช้บัตรเครดิตบริษัทเพื่อการส่วนตัว ก็เท่ากับว่ายักยอกเงิน
ไหนจะอู้งานเป็นว่าเล่น
แล้วก็ปลอมแปลงเอกสารอีก
แบบนี้คืออาชญากรรมร้ายแรงนะคะ
เพราะฉะนั้น เชิญออกไปเองเถอะค่ะ
เป็นแค่พนักงานสัญญาจ้าง กล้าดียังไงมาขู่คนจากสำนักงานใหญ่ฮะ
ยังไงซะ ฉันก็เป็นคนรายงานเรื่องที่นี่ทุกอย่าง
เธอจะไปรายงานกับใครไม่ทราบ
มีคนรู้จักที่สำนักงานใหญ่ไหมล่ะ
ฉันว่าจะไม่พูดขนาดนี้แล้วนะ
แต่ฉันเป็นเพื่อนกับกรรมการแหละ
แถมสนิทกันเว่อร์ด้วย
แน่นอนว่าเพื่อนต้องเข้าข้างเพื่อนอยู่แล้ว
ถ้าเธออยากรายงานก็ตามใจนะ
หัวหน้าทีม นั่นค่ะ
สวัสดีค่ะ หัวหน้าแผนกโดราฮี จากคิง การจำหน่ายค่ะ
- เป็นเกียรติที่ได้พบท่านค่ะ - ครับ เหนื่อยหน่อยนะครับ
มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ
ผมมาประชุมที่นี่ เลยแวะมาแป๊บหนึ่งครับ
ได้ข่าวว่าไปโรงแรมท่องเที่ยว คิง แต่เสียเที่ยวเหรอครับ
ค่ะ
- เพราะใครบางคนแหละค่ะ - เพราะแบบนี้ไงครับ
เราต้องเชื่อคนที่เชื่อได้
จะว่าไป ผมได้ยินว่าเดือนนี้ คุณดาอึลก็ทำยอดได้สูงสุดอีกเหรอครับ
ข่าวไปถึงที่นั่นแล้วเหรอคะ
ผมรายงานเขาเองแหละครับ
เพราะคุณคือผู้นำและความภาคภูมิใจ ของเราหกพี่น้อง
"หกพี่น้อง" เหรอคะ
ครับ หกพี่น้องครับ
ท่านประธาน หัวหน้าทีมดาอึล
ผม แล้วก็อีกสามคน
เราคือหกพี่น้อง ที่เหนียวแน่นกันยิ่งกว่าครอบครัวครับ
"ครอบครัว" เหรอคะ
ช่วยรับนี่ไว้หน่อยได้ไหมครับ
ท่านประธานซื้อมา ให้ทุกคนได้กินด้วยกันครับ
ฝากหัวหน้าทีมดาอึลของเราด้วยนะครับ
ขาดเหลืออะไรก็บอกผมได้เลย
และถ้ามีปัญหาอะไร โทรหาผมได้ทันทีนะครับ
- ค่ะ รับทราบค่ะ - งั้นเต็มที่นะครับ
ไว้เจอกันครับ
ลานะครับ
สู้ๆ นะ
"มีคนรู้จักไหมล่ะ"
ไปแล้วค่ะ
ไปแล้วเหรอ
หัวหน้าทีมดาอึล
ฉันผิดไปแล้ว
ถ้าคุณเคยขอโทษจากใจสักครั้ง
ฉันก็คงจะให้โอกาสแหละค่ะ
ฉันจะรายงานอย่างเป็นทางการ สำนักงานใหญ่ว่ายังไงก็ตามนั้นนะคะ
เชิญเลยค่ะ อลังกาค่ะ
(ข้าวต้มหัววัวหม้อร้อน)
อะไร มีเรื่องอะไร
ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ
ก็บอกว่าหนูมาหาเพราะคิดถึงย่าไง
ทะเลาะกันเหรอ
ไม่มีอะไรให้ทะเลาะหรอก
แล้วมันเพราะอะไรกันล่ะ
หือ
แกพูดมาสิ…
- ยัยนี่… - ตายๆ หนูขอโทษ
- ทำอะไรของมัน - ตายจริง
ก็บอกให้อยู่นิ่งๆ ไง
ยังไม่รีบบอกมาอีก
แกอยากเห็นย่าอกแตกตายหรือไง
มีอะไรที่พิเศษกว่านี้อีกไหมครับ
ทุกชิ้นที่ให้ดูไปเป็นสินค้ารุ่นลิมิเต็ด
ที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ โดยดีไซเนอร์แนวหน้าของแบรนด์เลยนะคะ
แฟนผมเป็นคนที่ยิ้มสวยมาก
ผมอยากให้เธอยิ้มได้อย่างสดใส ทันทีที่เห็นแหวนน่ะครับ
มีอะไรที่พิเศษแบบนั้นไหมครับ
รบกวนรอสักครู่นะคะ
วงนี้เป็นไงคะ
นี่เป็นดีไซน์ ที่สื่อถึงความรักที่ไม่เปลี่ยนแปลงค่ะ
เป็นสัญลักษณ์แห่งความรักนิรันดร์
และยังแฝงความหมาย การเฉลิมฉลองช่วงเวลาพิเศษด้วยค่ะ
"ความรักนิรันดร์" เหรอครับ
ค่ะ
ผมเอาวงนี้ครับ
โอเค
นี่คือร้านที่เราเคยมากันตอนนั้นไม่ใช่เหรอ
ใช่
ที่ที่เรากินข้าวด้วยกันครั้งแรก
จำได้ไหม
แน่นอนสิ นั่นวันเกิดฉันนี่
เดี๋ยวคนก็คิดว่าเราเป็นคู่รักหรอกค่ะ
ไม่มีใครเขามองแบบนั้นหรอก
เอาตรงไหนมามองว่าเป็นคู่รัก
ย้อนไปตอนนั้น
ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าเราจะมาไกลกันขนาดนี้
เคยคิดไหม
ไม่นะ
นี่เคยคิดเหรอ
ไม่มีความเห็น
แต่วันนี้ไม่มีคนอีกแล้วแฮะ
อือ นั่นสิ
จะว่าไป
ดีใจจังที่ได้กลับมาที่นี่
ว่าไหม
อือ
- อาหารมาเสิร์ฟแล้วค่ะ - ค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ค่ะ
ทำไมจ้องโทรศัพท์ไม่หยุดเลย มีเรื่องอะไรเหรอ
หือ
เปล่าหรอก
ว่าแต่เป็นอะไรไป
คุณดูลนลานมากนะ
ลนลานอะไรเล่า
คนอย่างผม ห่างไกลกับคำว่าลนลานเหอะ
อีกสามนาทีจะเริ่มนะครับ เตรียมพร้อมเลย
(เจ้าหน้าที่คุมโดรน)
ที่จริง
ผม
มีเรื่องสำคัญจะบอก
ฉันก็มีเรื่องที่ต้องพูดวันนี้เหมือนกัน
อะไรเหรอ
- คุณพูดก่อนสิ - ไม่ๆ คุณก่อนเลย
ของผม
เป็นเรื่องสำคัญมากๆ น่ะ
ฉันอยากพอแล้ว
หมายความว่าไงเหรอ
ไม่ว่าจะคิดยังไง ฉันก็ได้คำตอบว่าแบบนี้มันไม่ใช่
ฉันรู้สึกเหมือน ทุกอย่างไม่เหมาะกับฉันเลย
(จะเริ่มแล้วนะครับ ขอแต่งงานได้เลย)
ฉันจะไป
ฉันอยากจากไป
(คิง เดอะ แลนด์)
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์