KING THE LAND
Di mo ba talaga sasabihin sa akin?
Gusto mo bang mamatay ako sa sama ng loob?
Kasi po…
ang gulo-gulo ng isip ko.
Hindi ko po alam kung gusto ko ba talaga
ang trabahong ginagawa ko sa hotel.
Hindi po ito 'yong pinangarap ko.
Alam ko po.
Dapat magpasalamat ako kasi may trabaho ako imbes na magreklamo.
Hay, naku.
Sa wakas, natuto na ring magreklamo at umangal ang apo ko.
Matagal ko nang iniisip
kung makikita pa ba kitang ganiyan bago ako mawala.
Ano po 'yang sinasabi n'yo?
Dapat sinesermunan n'yo ako,
na gano'n talaga ang buhay at gawin ko na lang ang trabaho ko.
Kahit gaano pa kasikat ang isang restaurant,
walang saysay kung ayaw mo rito.
Bakit mo pa inaalala ang hotel?
Minsan ka lang mabubuhay.
Gawin mo kung ano talaga ang gusto mong gawin.
'Wag mong intindihin ang ibang tao,
at 'wag kang magdalawang-isip.
Gawin mo lahat ng gusto mo.
Kung ayaw mo na, sumubok ka ng iba.
Kung mahulog ka sa bangin, umakyat ka ulit.
Kuha mo?
Opo.
Opo, Lola.
Magiging ayos ka rin.
Nandito lang ako para sa 'yo, kaya gawin mo kung ano'ng gusto mo.
Nararapat sa 'yo 'yon.
Opo.
Gagawin ko po 'yan.
Mabuti.
Ayoko na.
Gusto ko nang umalis.
Ano'ng ibig mong sabihing
gusto mo nang umalis?
Aalis na ako sa hotel.
May partikular na dahilan ba
kaya mo naisipan mong umalis?
Para sa 'kin, isang masayang lugar ang hotel.
'Yan ang dahilan kaya ako naging concierge.
Gusto kong mapasaya
ang bawat guest na pupunta sa hotel.
Pero malayo na ito sa ginagawa ko ngayon.
Kahit na sosyal ang King the Land,
at puwede akong kumita nang malaki sa Dream Team,
hindi ito ang buhay na gusto ko.
Gusto ko ring…
gumawa ng sarili kong kuwento.
Akala ko mahihirapan ka,
pero mukhang masaya ka sa pasiya mo.
Oo.
Gusto kong magtayo ng sarili kong hotel kahit maliit lang.
Gusto kong subukan.
Saglit lang.
Ako 'to.
Kanselahin mo na muna.
Salamat.
Ano 'yong kinansela mo?
Medyo mahalagang okasyon 'yon.
Saka na 'yon.
Pasensiya na.
Nabigla yata kita.
Ayos lang.
Congratulations.
Nahanap mo na kung ano talaga ang gusto mong gawin,
at determinado kang subukan ito.
Congratulations.
Siguro 'yan nga ang pinakahihintay kong marinig mula sa 'yo.
Salamat
kasi naging tapat ka
sa nararamdaman mo.
Pero mangako ka sa 'kin.
Ano 'yon?
Kapag nagtrabaho ka nang mag-isa,
marami kang hirap na pagdadaanan.
Makakaranas ka ng hirap na hindi mo kakayaning pasanin nang mag-isa.
Kapag nangyari 'yon, 'wag kang magdalawang-isip…
na tawagan ako.
Pupuntahan kita kaagad.
Ngayon ka pinakamaganda mula nang makilala kita.
Napakaganda mo.
Sisinga sana ako, pero di ko na magawa kasi sinabi mo 'yan.
Suminga ka na.
Maganda ka pa rin kahit gawin mo 'yan.
Ano pala 'yong sasabihin mo sa 'kin?
A…
Kahit nasaan ka man,
kahit ano pa ang gawin mo,
palagi lang akong nasa tabi mo.
'Yon ang gusto kong sabihin sa 'yo.
Salamat.
Ako rin.
Palagi akong nasa tabi mo.
Excuse me po.
Puwede ko ba kayong kunan ng litrato?
Sige.
Maganda ka na.
Tumingin po kayo rito.
Isa, dalawa, tatlo.
Puwedeng isa pa?
Sige, isa pa po.
Isa, dalawa, tatlo.
ANG PAGTATAPOS
Salamat po at nakipagkita kayo sa 'kin.
Paano ko matatanggihan ang paglibre mo sa 'kin?
Balak mo ba akong patayin gamit ang kabutihan?
May gusto po akong sabihin sa inyo.
Siguradong marami kang gustong sabihin.
Nakikinig ako.
Bale…
aalis na po ako rito.
Ito po ang ipinunta ko rito.
Puwede ko bang malaman
kung ano ang dahilan?
Gusto ko na pong umalis
para malaya na kaming dalawa na magsama.
Kung mananatili ako rito,
patuloy lang akong susunod sa mga utos n'yo.
Naghahanap ka ba ng gulo?
Napagtanto ko po ito no'ng nalayo ako sa kaniya.
Mahal na mahal ko po siya
at di ko kayang mabuhay nang wala siya.
Hindi man kayo maging masaya sa 'kin,
pero hindi rin po kayo madidismaya.
'Yan ang gusto ko sa 'yo, e!
Pasensiya ka na sa inasal ko
at na dinamay ko ang personal mong buhay sa trabaho mo.
Pagdating sa mga anak ko,
nagiging ambisyoso ako.
Ayos lang po 'yon. Naiintindihan ko.
Dahil po sa inyo, naabot ko ang pinakamataas na posisyon
at nalaman ko kung ano talaga ang gusto ko.
Kaya salamat po.
Dahil diyan, gagawin ko po ang bagay na gusto ko talagang gawin.
Sige.
Kung anuman 'yan, sigurado akong magiging mahusay ka.
Salamat po.
Libre ko po ito, kaya kumain kayo.
Sige.
Salamat.
Uubusin ko 'to.
Masarap.
Sa-rang, salamat sa pagsisikap mo sa trabaho.
Para sa 'yo 'to, galing sa aming lahat.
Salamat.
Marami akong natutuhan sa inyo.
'Wag mo kaming kakalimutan.
Sana lagi kang masaya.
Salamat sa inyong lahat.
Mami-miss ko kayo.
At Ms. Jeon,
malaki po ang naitulong n'yo sa 'kin.
Hinding-hindi ko 'yon malilimutan.
Mahusay ang pinakita mo.
Gusto ko rin siyang yakapin.
Ako rin.
- Sa-rang. - 'Wag ka nang umalis.
- Ang galing mo. - Hay, naku.
Tatawag ka minsan, ha?
- Oo. - 'Wag mo kaming kakalimutan.
"Presidente Gu Won."
Sa-rang.
- Hello. - Huling araw mo pala.
Oo.
May pinuntahan si Mr. Gu, e.
Ayos lang.
Ngayong wala na ang mabait na si Ms. Sa-rang,
sino na ang magbabantay sa King Hotel?
Nandito ang talentadong si Mr. No, kaya bakit ka nag-aalala?
Tama ka riyan.
Pero dahil wala ka na,
magiging mahirap ang buhay ko.
Mag-isa kong iintindihin ang ugali niya.
'Wag mong sabihin 'yan.
Palagi ka niyang iniisip. Alagaan mo siya nang mabuti.
Sinabi niya talaga 'yon?
Lumabas naman tayong lahat at uminom.
Sige, magkita-kita tayo.
Sige.
Napakahusay mo.
Salamat.
Susuportahan kita.
Teka, bakit ka umiiyak?
Umiiyak ako?
- Ano ba? - Makaalis na nga.
- Ano'ng problema mo? - Diyan ka lang ba? Bye.
CHEON SA-RANG
ANG PINAKAMAHUSAY
CHEON SA-RANG
Teka, paano mo nalamang nandito ako?
Congrats sa bagong kabanata mo.
Salamat.
Saglit lang.
Kapag maganda raw ang sapatos,
malayo raw ang nararating.
Ang ganda niya.
Maraming salamat
sa pagsisikap mo sa trabaho
sa King Hotel.
Dahil sa 'yo, marami akong magagandang alaala na babaunin.
Salamat.
Ang galing mo,
ang nag-iisang pinakamahusay sa lahat.
Masaya akong nakapagsilbi rito, Presidente Gu Won.
Bumisita ka kahit kailan.
Tatratuhin ka namin bilang VVIP guest.
Isa pong karangalan 'yan.
Gawin n'yo akong VVVVVVIP.
Oo naman.
- Tara na? - Sige.
- Bigyan mo ako ng 1,000 won. - Ha?
Dapat bigyan mo 'ko ng pera kasi binigyan kita ng sapatos.
Para hindi mo ako takbuhan.
Tama. Alam mo pala 'yon?
Sige, bibigyan kita ng 1,000 won.
Teka, ang pitaka ko!
- Nasaan? - Naiwan ko sa bus stop.
Sir, ihinto mo!
Hindi nauubos ang gawaing-bahay.
Magkakaroon na ako ng eczema sa kamay dahil dito, e.
- Isuot mo 'yan. - May pakialam ka ba talaga?
Salamat, ha.
Naluluha na ako sa tuwa.
Gagawin mo rin naman, kaya dapat matuwa ka.
Pero hindi ito nakakatuwa!
Hindi masayang nakapirmi lang sa bahay buong araw!
Wala kang pasok. Saan ka pupunta?
Magwo-workout ako.
Ano? Nababaliw ka na ba?
Tulungan mo ako sa gawaing-bahay pag wala kang pasok!
Humanap ka ng trabaho sa loob ng isang buwan,
kung hindi, tapos na tayo.
Tapusin mo na ang hugasin at linisin mo ang banyo.
Bakit ako lang ang gagawa ng mga 'yon?
'Wag kang mag-alala, Mama, sige na. Babantayan ko po siya.
Cho-rong, ano 'yan?
Isa po akong army drill sergeant. Nakakatakot ang mga 'yon.
May sampung minuto kayo para tapusin lahat. Nakuha n'yo?
Hindi ko naintindihan.
E di, lumundag kayo hanggang sa maintindihan n'yo.
Ang husay mo, Cho-rong.
Bantayan mo siya. Babalik ako agad.
Sige po, mag-ingat kayo.
Opo, ma'am!
Salamat.
Tikman n'yo.
Ano sa tingin n'yo?
Iba ang amoy niya.
Iba rin ang lasa niya.
Alam namin 'yon,
pero hindi naman po kailangang
lagyan ng premium coffee machine ang mga standard room
gaya sa mga junior suite at iba pa.
Tama 'yon.
Nawawala 'yong pagkakaiba-iba ng serbisyo sa mga kuwarto.
Ang standard room ang pinakasikat na unit, di ba?
- Opo. - Kung gano'n, mali ba
na bigyan natin ng mas masarap na kape at mga serbisyo
ang mayorya ng mga guest natin?
Di po nila ito mapapansin. Importante po bang gawin 'to?
Magkakalasa lang naman sila, e.
Ang mga maliliit na pagbabagong ito ang dahilan kung bakit tayo naiiba.
Simple lang ang prinsipyo ng hotel natin.
Kahit saang kuwarto pa sila,
itinuturing nating VIP ang bawat hotel guest natin.
Ito ang bago nating prinsipyo.
Kung gano'n,
papalitan din po natin ang tubig.
Tama.
Pumunta na tayo sa susunod na usapin.
Sige po.
Pag-uusapan po natin
ang pagpasok sa merkado ng Europa.
Ayon sa isinagawang pag-aaral, tumaas ang dami ng mga turista,
pero patuloy na bumabagsak ang kita ng mga pandaigdigang hotel chain.
Naghahanap ng mas bago at kakaiba ang mga iba't ibang guests.
Hindi natin mapapasok ang merkado bilang isang malaking hotel chain.
Bumili tayo ng mga mamahaling mansiyon na kasya ang hanggang 20 kuwarto.
Isang chain na may iba't ibang estilo.
Ganiyan ang gagawin natin para makapasok sa Europa.
Gagawin nilang staff lounge ito?
Oo nga. Bakit ayaw mong maniwala sa 'kin?
Pati massage chairs, mayro'n din tayo?
Pati kuwarto na puwedeng tulugan.
Astig.
Ibig sabihin, makakapagpahinga na tayo nang maayos?
Oo.
Dahil 'yan kay Mr. Gu.
Magpasalamat kayo,
kaya magsikap pa sa trabaho,
at sulitin ang pahinga pag break time, okay?
- Opo, ma'am. - Opo, ma'am.
Hoy, ano ba'ng ginagawa mo?
- Bagong pabango? - Lagi kong ginagamit 'to.
Ano ba 'yan? Bitiwan mo nga ako, kadiri ka.
Bagong posisyon, bagong pabango.
Nakakatuwa ka.
Kailan kaya ako mapo-promote sa posisyong nararapat sa amoy na 'yan?
Ang sarap isipin.
May pag-uusapan tayo.
- Para sa 'kin 'to? - Oo.
- Parang di masarap. - Masarap 'yan.
Bakit bigla kang bumait sa 'kin?
Hindi bagay sa 'yo.
Uy, masarap 'to, a.
Ang sarap nga.
Para sa 'kin ba 'yan?
Ano kaya 'to?
Buksan ko ba?
Mga business card?
Marami pa ako nito.
NO SANG-SIK STRATEGIC PLANNING DEPARTMENT MANAGER
Department manager ako?
- Oo. - Department manager ako!
Department manager ako!
Ganiyan ka ba talaga kasaya?
Bakit hindi ako ang head manager?
Ano?
Sabi ni Ms. Gu, gagawin niya akong head manager.
Sana pala kinampihan ko siya noon.
Sana hindi ako naging tapat sa inyo. Wala akong napala.
Nakakahiya ito.
Ang buong akala ko, gagawin n'yo akong head manager.
Ayaw mo bang…
maging department manager?
Hindi naman sa gano'n.
Nakakainis lang kasi walang head manager.
Mas maganda sana kung pinalitan 'to ng "head".
"Head Manager No Sang-sik."
Kung gano'n…
hindi mo na kailangan 'to.
Ano 'to?
Puwede ko bang buksan? Ito na.
Sabi mo hindi mo kailangan.
Relo.
Mr. Gu, napakagalante n'yo talaga.
Hindi lang kayo guwapo, malakas din ang dating at astig.
Kaya nga ikaw ang may girlfriend.
Di ba ayaw mo? Akin na 'yan.
Wala nang bawian. Binigay n'yo na sa 'kin, e.
- Akin na. - Hindi.
Magtatrabaho ako rito hanggang sa mamatay ako.
Maraming salamat.
Ayaw mo, di ba? Ibalik mo 'yan.
Salamat sa promotion!
Todo na 'to! Tara!
Salamat!
Maraming salamat!
Ako si Department Manager No!
MGA BINEBENTANG BAHAY
May nahanap ka na bang lugar?
Naghahanap pa rin ako.
Ano ba'ng tema mo? Sabay tayong maghanap.
Di ko sasabihin.
'Wag ka namang ganiyan.
May nahanap na 'ko.
Tawagan kita mamaya.
Hello, nakita ko po 'yong binebenta n'yo online.
Puwede ko bang makita 'yong lugar?
Oo, 15017 ang numero nito.
Hello, tumatawag ako para doon sa binebenta n'yo.
Hindi ito.
Hindi 'to 'yong hinahanap ko.
Hindi rin ito.
Tumatawag ako para sa binebenta n'yong 10591.
Gano'n ba.
Gusto ko sanang makita 'yong gusali n'yo.
Sige.
Sa wakas, nahanap ko na!
Congratulations.
CHEON SA-RANG
- Magbubukas na ang negosyo mo - Magbubukas na ang negosyo mo
- Congratulations, Sa-rang - Congratulations, Sa-rang
- Magbubukas na ang negosyo mo - Magbubukas na ang negosyo mo
BOSS KA NA
- Congratulations. - Salamat.
Pinagmamalaki kita.
Sa wakas, may boss na sa ating tatlo.
At boss pa ng isang hotel.
Ano ngayon kung ako ang may-ari, e ako lang din ang empleyado?
Nakakatakot ang mga babaeng tulad niya.
Simple lang siya dati. Ngayon, may-ari na ng hotel!
Malaki ang inutang ko, at isa lang ang kuwarto n'on.
Pero suite ang nag-iisang kuwartong 'yon.
Siyempre suite ang lahat ng kuwarto.
'Yon ang pinakamaganda sa lahat.
Salamat kasi lagi n'yong nakikita ang maganda sa mga bagay.
Masaya ako na kaibigan ko kayong dalawa.
Iba talaga kayong dalawa!
Ngayon mo lang nalaman? Siyempre naiiba talaga kami.
Teka, maghahalo ako ng inumin.
Mabuti pa nga. Sige.
KETTLE-COOKED COW'S HEAD GUKBAP
CHA SUN-HUI
Hoy, Sa-rang.
Cheon Sa-rang?
May ginagawa po ako, Lola.
Halika rito.
Ano po 'yon? May ginagawa ako, e.
Marami pa po akong huhugasan.
May nangyari po bang maganda?
Ano po 'to?
'Yan ang lahat ng kinita mo.
Lagi n'yo naman akong binibigyan, e.
Isipin mo severance pay mo 'yan.
Hindi naman po ako regular na empleyado rito.
Magkano po ba 'to? Isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim…
Lola!
Salamat sa pagtulong mo sa 'kin kahit palagi kang abala.
Hindi ko po matatanggap 'to. Sa inyo 'to.
At ito naman
ang perang kinita sa pagbenta ng wild ginseng na nahukay mo
sa Mount Jiri o saanman.
Bakit n'yo po binenta? Para sa inyo 'yon, e.
Hay, naku.
Teka, 150 milyong won?
Higit 100 taon na raw ang tanda n'on
at nagkakahalaga ng mahigit 100 milyon.
Maski ako nagulat.
Paano na lang kung kinain ko ang napakahalagang bagay na 'yon?
Kinuha ko nga po 'yon para sa inyo, e.
Hay, naku, mas masarap ang lutong-bahay kaysa sa wild ginseng na 'yon.
At malusog naman ako, 'wag mo na akong alalahanin.
Ito pa.
Nag-ipon ako ng kaunting pera para ibigay sa 'yo
sakaling mahanap mo na ang gusto mo talagang gawin.
Hindi 'yan gano'n kalaki.
Grabe, sobra-sobra naman po ito.
May naipon din naman po ako, Lola.
'Wag mong isantabi ang pangarap mo nang dahil sa pera.
Kung hotel 'yon,
dapat maganda pa rin kahit gaano pa 'yon kaliit.
Kahit ano pang klaseng hotel ang patatakbuhin mo,
gawin mo ito nang ayon sa kagustuhan mo.
At 'yon ang magiging pinakamagandang hotel sa mundo.
- Salamat po, Lola. - Walang anuman.
Hay, apo ko.
Salamat kasi hinayaan mo akong maging mabuting lola sa 'yo.
Ayos.
SUITE
OPISINA
Babalik ka na sa US bukas?
Maaga po ang flight niya.
Bakit hindi ka na lang dito tumira?
Ayos lang po, Lolo.
Gusto ko pong bumalik sa eskuwela at makita ang mga kaibigan ko.
Talaga?
Akala ko mas gusto mong manirahan dito kasama ako at ang mama mo.
Gusto po, kaso kailangan kong bumalik kung saan ako nararapat.
Masyado ka pang bata para umasta na parang matanda.
Ang bilis mong lumaki.
Malulungkot ako.
Babalik po ako.
Sige. Kumain na tayo.
Ji-hu.
Kung gusto mo pa rito, manatili ka hangga't gusto mo.
Kung ayaw mong umalis, 'wag.
Hindi po, gusto ko nang umalis.
Bakit biglang nagbago ang isip mo?
Pakisabi na lang po kay ate Sa-rang na umalis na ako.
Magpalipad ulit tayo ng saranggola sa susunod, Tito Won.
Sige.
Lumabas ulit tayo kapag bumalik ka na.
Opo.
Kailangan natin mag-usap.
Sige.
'Wag mong hayaang…
mamuhay si Ji-hu gaya natin.
'Wag mong sabihing "natin".
Para tayong magkapamilya, e.
Alam mo na siguro
na ikaw ang dahilan kaya babalik si Ji-hu sa US.
Iniisip niyang makakaabala siya sa 'yo pag nandito siya.
Pilit na sinusubukan ng bata
na protektahan ang isang taong mahalaga sa buhay niya.
Bilang mas nakatatanda…
dapat gawin din natin ang parte natin.
Mayroon akong…
hihinging pabor sa 'yo.
Sige, kahit ano.
'Wag kang magmagaling.
Hihingi rin ako sa 'yo ng isa.
'Wag.
'Wag ka nang mamuhay nang malungkot.
Ako na po ang bahala sa kaniya, Ms. Gu.
Aalis na po ako.
Mag-ingat po kayo.
Mag-ingat ka rin.
Mahal…
na mahal ko po kayo.
Magkita po tayo ulit.
Mama.
Saan po tayo pupunta?
Uuwi na tayo.
- Uuwi? - Oo.
Tara.
Salamat sa pagpunta n'yo.
Magsimula na tayo.
Kauupo n'yo pa lang bilang presidente,
pero magbubukas na agad kayo ng hotel chain sa 16 na bansa.
Ano po ang nag-udyok sa inyo na gawing global chain
ang domestic hotel n'yo?
Nagbalik-tanaw ako sa nakalipas na 100 taon ng King Hotel.
May mga sandali na naging desperado kaming mabuhay.
May mga sandali rin na nalulong kami sa tagumpay.
Sa mga nagdaang taon,
isang bagay lang ang hindi nagbago.
'Yon ang puso ng mga taong nag-alaga sa hotel na 'to.
Sila ang nagpatatag sa hotel namin.
Tumayo lamang ako sa balikat ng higanteng 'yon
at tinanaw ang mundo.
Mula sa pagiging lokal, umarakangda kayo para maging global chain.
Ano ang mga susunod n'yong hakbang?
Papasukin namin ang Europa kung saan maraming hotel ang di nagtagumpay.
Makakakita kayo ng mga makabagong hotel
na hindi pa nagagawa ng ibang kompanya.
Agresibo ang inyong estilo ng pamamahala.
Hangad n'yo bang maging pinakamahusay ang King Hotel sa buong mundo?
No'ng araw na naging head manager ako,
sinabi ko,
"Titiyakin kong hindi magiging lugar ng mga pekeng ngiti ang hotel na 'to."
Madalas kong isipin noon na peke ang mga ngiti ng karamihang tao.
Hanggang sa may nakilala akong tao na taos-puso kung ngumiti,
at napagtanto ko kung gaano pala kaganda ang isang ngiti.
Hindi hangarin ng King Hotel na maging pinakamahusay sa buong mundo.
Kundi maging isang hotel kung saan makakangiti ang lahat nang taos-puso.
'Yan…
ang hangarin ng King Hotel.
DAAN PAPUNTANG HOTEL AMOR
Dito umuusbong ang pag-ibig. Hotel Amor.
Tatanggap na kami ng mga reservation ngayong gabi.
Tapos na.
Handa na ang lahat.
Katatapos ko lang maghanda sa pagbubukas ko.
Miss na miss na kita.
Marami siguro siyang ginagawa.
Iidlip muna ako.
Nakakapagod.
Kahit sandali lang.
Mag-isa ka lang doon.
Kailangan mo 'to.
- Ayos ka lang ba? - Oo.
Ano'ng mayroon?
Miss na miss kita. Kaya masaya akong nandito ka.
Na-miss din kita, kaya pumunta ako kaagad.
Ano 'tong mga 'to?
Ang gaganda!
Mabuti naman nagustuhan mo.
Gusto kong ibigay sa 'yo ang mga 'to.
Salamat. Ikaw ba ang gumawa ng lahat ng ito?
Ang galing mo talagang pumili.
Alam na alam mo, ha.
Binebenta mo ba ang hotel na 'to? Gusto ko sanang bilhin.
Five-S hotel kasi 'to, kaya medyo mahal siya.
Alam kong may mga five-star hotel,
pero ngayon lang ako nakarinig ng five-S.
Five smiles kasi.
Ang hotel na may limang ngiti.
"Dito umuusbong ang pag-ibig."
- Kaya ba Hotel Amor? - Oo.
Napakaganda ng lugar na 'to, punong-puno ng pagmamahal.
Naalala ko kasi 'yong bed and breakfast na tinuluyan natin sa Gapado.
Ayaw na ayaw pa natin sa isa't isa,
pero sobrang lapit natin no'ng araw na 'yon.
Parang doon sa lugar na 'yon nagsimula ang kuwento natin.
Kaya naisip kong
gumawa ng lugar kung saan umuusbong ang pag-ibig.
Tinutukoy mo ba 'yong pinakamahal na hotel
at pinakamagandang restaurant sa Gapado?
Oo.
Ang sarap n'ong Chinese bushclover wine.
Nakakatakam.
Nag-enjoy ako sa pagba-bike natin.
Gusto kong ulitin 'yon.
E di bumalik tayo.
- Tara? - Oo.
Sige.
Saglit lang.
ISANG KUMPIRMADONG RESERVATION
May nagpa-reserve!
Patingin nga. Talaga?
Uy, nakakuha ka kaagad ng reservation kahit kabubukas mo pa lang.
Ms. Cheon, ang husay mo.
Ako pa ba!
Ikaw lang ang makakagawa nito.
Congratulations.
Salamat.
Gabi na. Hindi ka pa ba uuwi?
May trabaho ka pa bukas.
Maya-maya na.
Kasi…
kapag ginabi ka na,
aantukin ka na at mapapagod.
Gusto mo bang magpalipas ng gabi?
Mas maganda pala pag umaga.
Heto.
Isa, dalawa, tatlo.
'Yong hotel pala ni Sa-rang,
- ang Hotel Amor. - Oo.
- Hindi ako makapag-reserve, e. - Talaga?
Ako rin.
Sabi pa naman natin magkikita tayong lahat no'ng isang buwan.
Oo nga, e.
Pero mabuti na rin na fully booked ang hotel niya.
Dapat puntahan ko siya minsan at tulungan.
Saan tayo pupunta?
Makikipagkita kay Mama.
Mama?
Kaninong mama?
Kanino pa ba?
Binigyan mo ako ng balabal para ibigay sa mama ko, di ba?
Oo nga.
Simula noon,
palagi niya akong kinukulit na ipakilala raw kita.
Ano? Hindi puwede.
Hindi maganda ang suot ko at magulo ang buhok ko.
Kailangan ko pang magpaganda.
Maganda ka na.
Hindi pa ako handang makita siya.
At wala akong pasalubong. Nakakahiya na wala akong dala.
Basta, hindi puwede. Bumalik na tayo.
Hindi ako babalik. Malapit na rin tayo.
Naku, sinabihan mo man lang sana ako.
Hindi ko pa naman dala ang makeup ko.
Ma, nandito na po si Pyeong-hwa.
Mag-hi ka sa kaniya.
Siya ang mama ko.
Hello po.
Ako po si Oh Pyeong-hwa.
Ma,
siya po ang girlfriend ko.
Ano'ng masasabi n'yo?
Ang ganda niya, di ba?
Hindi lang po siya maganda, mabuting tao rin po siya.
Pangako po…
magiging masaya kami nang mahabang panahon.
Patnubayan n'yo po kami.
Sabihan mo lang ako kung may kailangan ka.
- Sige, salamat. - Sige.
Gutom na ako.
Kailan ka pa dumating?
Ngayon lang.
Gutom ka na siguro. Kain muna tayo?
Hay, Diyos ko!
- Ano ba? - Ako na. Delikado 'yan.
- Isa. - Dalawa.
- Tatlo. - Tatlo.
Bakit nandito ka na naman?
Napadaan lang ako.
Itigil mo 'yang kalokohang 'yan.
Napansin kong patay ang mga ilaw no'ng dumaan ako.
- 'Wag kang magsinungaling. - Tumawag ka kasi para matulungan kita.
Hindi ka pa ba pagod?
Kailangan ko nang magpahinga.
Sabi ko na nga bang mangyayari 'to, e.
Ang sabi ko, ako ang magtatapon ng basura.
Akin na.
Mga pang-recycle 'yan.
- Tama ka. - Ba't nandito ka na naman?
Para itapon ang basura. Saan ba?
Doon ba?
Saan? Sa labas?
- Oo, sa labas. - Dito?
Hindi, doon sa labas.
Naubusan ka ng tissue no'ng isang beses.
- Tissue. - Oo.
Tissue?
Oo, tissue.
Ayun pala ang mga tissue.
Bakit ang dami pa?
Kailangan nating mag-usap.
Hoy.
Malayo 'to. Hindi mo ako dapat binibisita araw-araw.
Hindi naman ako pagod. Ayos lang.
Nakita mo na ba ang sarili mo sa salamin?
Nakita mo na ba ang mga mata mo?
Umabot na sa pisngi mo ang mga kalumata mo.
Hay, naku.
Tumigil ka na sa pagpunta. Bibisitahin kita pag libre ako.
Buong buwan kang fully booked. Paano mo maaasikaso ito nang mag-isa?
Nagpaskil na ako ng job ad.
May makakatulong din sa 'kin. 'Wag kang mag-alala.
Ano…
Isang part-timer?
Seryoso ka ba?
Ginagawa ko 'to kasi nag-aalala ako sa 'yo.
Mangako ka.
Mangako ka na hindi mo ako pupuntahan araw-araw.
Marami ka nang ginagawa.
Ngayon na.
Sige.
Hindi ako pupunta.
Totoo ba 'yan? Nangako ka.
Oo nga.
Ito pa.
Ayos.
Makakapagsimula ka ba kaagad?
Puwede ba akong magtrabaho ng weekdays?
Naghahanap kasi ako ng magtatrabaho ng weekends.
Tumatambay kasi ako pag weekends.
Sagot ko na ang pagkain, tirahan, at transportasyon mo.
Mahirap bang gawin 'yon?
Oo naman.
Di pa ba sapat 'yong trabaho ko? Bakit kailangan ko pang ngumiti?
Di ba mas matutuwa ang mga guest natin kung sasalubungin natin sila ng ngiti?
Puwede bang
ako na lang sa opisina imbes na maglinis at iba pa?
Binasa ko ang résumé mo.
Puwede ka ba talagang magtrabaho ng weekends kung may trabaho ka na?
Wala akong pasok pag weekends.
Bukod doon, malusog ako, kaya walang magiging problema.
Halos lahat may dalawang trabaho. Dapat magsikap din ako.
Di kailangan ng presidente ng King Hotel ng dalawang trabaho.
Marami ka nang ginagawa.
Kaya nga mas dapat akong magsikap.
Balita ko, dating pinakamahusay sa hotel ang may-ari nito.
Gusto kong matuto. Sana tanggapin mo ako.
Hindi. Makakaalis ka na.
Sige na, tanggapin mo na ako.
Kung gano'n,
patingin ng ngiti mo.
Naku.
Hindi ka pa handang ngumiti nang taos-puso.
Diskuwalipikado ka!
Sandali. Isang pagkakataon pa.
Susubukan ko ulit.
Pakiusap,
tanggapin mo ako.
Tunay na ngiti ba 'yan?
Oo.
Hindi peke?
Hindi.
Mag-umpisa ka sa susunod na linggo.
Salamat, Ms. Cheon. Gagawin ko ang makakaya ko.
Aba dapat lang. Kailangang galingan mo.
- Kaya mo ba? - Kayang-kaya!
Magaling.
Tapos na ang interview. Bumalik ka na lang sa susunod na linggo.
Kailangan ko pang ipasa ang pinakamahalagang interview.
Ha?
Gusto kitang makasama habambuhay.
Pakakasalan mo ba ako?
Mahal kita.
Mas mahal kita.
Handa na. Puwede na kayong lumabas.
Ito na, palabas na.
- Maupo po kayo. - Sige.
Ang ganda niya.
Ang ganda n'yo po, Lola.
Ano ba 'to? Baka may makakita sa 'kin.
Puwede nga kayong sumali sa pageant, e.
Ano?
Uso po 'yan ngayon. Mukha kayong prinsesa.
Hay, naku.
Paano naman magiging prinsesa ang matandang tulad ko?
Kung hindi po kayo ang prinsesa, kayo siguro ang reyna.
Mahal na reyna, maligayang kaarawan po.
- Dalawa, tatlo. - Dalawa, tatlo.
- Happy birthday, Lola - Happy birthday, Lola
- Happy birthday - Happy birthday
Hipan n'yo po.
Sige. Lumapit kayo at sabayan n'yo ako.
Pati po kami?
- Isa, dalawa, tatlo. - Isa, dalawa, tatlo.
Hay, naku, nakakahiya ito.
Sige.
Ako muna ang titikim.
Ang sarap nito, a.
Siyempre, ako ang gumawa, e.
Tikman n'yo rin po.
Sigurado ka bang puwede 'tong kainin ng tao?
Oo naman po. Ano ba ang akala n'yo sa 'kin?
Tinatanong ko lang kasi kilala kita.
Tikman ko nga.
Heto na.
Tamang-tama ang lasa.
- Puwede na. - Magaling po talaga ako.
Ikaw rin ba ang gumawa nito?
Binili ko po 'yan.
Sabi nga, e. Ito ang pinakamasarap sa lahat.
Magaling din po akong pumili ng pagkain.
Lagi kang may palusot sa lahat ng bagay.
Hay, naku.
May gusto po akong sabihin sa inyo.
Ano 'yon?
Seryoso ka, a.
May kasalanan ka ba?
Magpapakasal na po kami.
Mamahalin po namin ang isa't isa at mamumuhay kami nang masaya.
Sa tingin ko po, lagi akong magiging masaya sa piling niya.
Sige.
Gawin n'yo 'yan.
Maganda 'yan.
Lola, bakit po kayo umiiyak?
Magiging masaya po kami.
Oo, dapat lang.
Pasado na po ba siya?
Oo, pasado na.
Talaga po?
Si Tito Won, o.
Ikaw siguro si Ji-hu.
Opo, ako si Yoon Ji-hu.
Sino po kayo?
Ako ang mama ng Tito Won mo.
Ibig sabihin…
lola ko po kayo?
Lola ko ba kayo?
Matalino ka gaya ng mama mo.
Puwede…
ba kitang mayakap?
Sige po.
Pinalaki mo siya nang mabuti.
Mahusay ka.
Hanapin natin ang tita mo.
Ayun siya.
- Cho-rong. - Hello.
- Hello.
Hello rin.
Hello, ikaw siguro si Cho-rong.
Boyfriend n'yo ba siya?
- Oo. - Grabe.
Ang astig niya, para siyang prinsipe.
Pasado ka!
Grabe naman. Salamat at pasado ako sa 'yo.
Hello.
Ikaw siguro si Cho-rong.
Ayoko sa inyo. Bagsak kayo.
Bakit siya gano'n sa 'kin? Bakit ako bumagsak?
Palabiro ka pala.
- Hello. - Hello.
Ang init dito, 'no?
Ang guwapo mo.
Akala ko hindi kayo pupunta.
Sabi ng mama mo, trabaho ng magulang
na hayaan ang anak na mabuhay nang sarili niya.
Na dapat daw mamuhay ka sa paraang gusto mo.
Huli na ako, pero congrats.
Mabuhay ka sana nang masaya.
Opo.
Oras na.
Tara.
Lumaki na nga ang anak natin, ikakasal na siya.
Ganito pala ang pakiramdam.
'Wag ka ngang magkunwari na parang walang nangyari.
Gusto mo bang magkape o tsaa pagkatapos ng kasal?
At ngayon,
ang napakaguwapong groom.
Salubungin natin ang groom!
Ang guwapo mo!
Ngayon naman,
ang pinakamahalagang babae sa oras na 'to, ang bride.
Salubungin natin ang bride!
Ang ganda mo!
Ano, tara?
Basta kasama kita.
KING THE LAND
EPILOGUE
- Hindi? - Hindi.
Oo nga. Masyadong magarbo pag puti.
Sabi ko nga, e.
- Magpapalit na ba ako? - Oo, magpalit ka na.
Hindi ako makahinga.
Ang guwapo mo. 'Yan na lang.
Ito ba ang gusto mo?
Nagustuhan ko lahat, pero ito ang pinakamaganda.
Ano, tara na?
Ngayon na?
Oo.
Umuwi na tayo.
Tinitingnan nila tayo.
Sino?
Ayun, o.
Ano ngayon?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Alfred Brian