หน้าหนาวมาเยือน
แต่ไม่เหมือนกับที่โลกเคยเจอมาก่อน
นี่คือผู้ชนะของโลกหลังภัยพิบัติ
เมื่อ66ล้านปีก่อน
โลกแทบจะถูกทำลายสิ้นโดย เหตุการณ์ภัยพิบัติครั้งรุนแรง
นี่คือเรื่องราวการล่ม สลายของอาณาจักรไดโนเสาร์
และการฟื้นขึ้นมาจากเถ้าถ่านของ ผู้ที่เหลือรอดซึ่งจะครองโลกต่อไป
เรื่องของเราเริ่ม ต้นขึ้นในยุคครีเทเชียส
ในวันวันหนึ่งที่จะ พลิกหน้าประวัติศาสตร์ไป
สำหรับเอ็ดมอนโตซอรัสใน อเมริกาเหนือตอนนี้คือฤดูทำรัง
และตามเคยตัวเมียตัว นี้ต้องดูแลลูกๆที่หิวโหย
ให้พวกลูกๆได้เริ่ม ต้นชีวิตอย่างดีที่สุด
ห่างออกไปพันกิโลเมตรทางใต้ ไทแรนโนซอรัสที่โตเต็มวัยกำลังสอน
ศาสตร์แห่งการล่าให้ลูกๆของมันอยู่
แต่พวกมันใจร้อนไปหน่อย
เด็กๆพวกนี้ยังมี เรื่องที่ต้องเรียนรู้อีกมาก
ไม่แน่พรุ่งนี้พวก มันอาจจะโชคดีกว่านี้
ทางตะวันตกมีฝูงของอลาโมซอรัสหนึ่ง ในไดโนเสาร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
เริ่มต้นวันใหม่อย่างที่เคยทำสืบต่อ กันมาเพลิดเพลินกับการกินหน่อสนนุ่มๆ
ใต้เกลียวคลื่นนอกชายฝั่งแอฟริกา มหาสมุทรเต็มไปด้วยชีวิตมากมายที่ถือ
กำเนิดขึ้นมา
อาณาจักรที่ถูกปกครองโดย พวกสัตว์เลื้อยคลานทะเลขนาดมหึมา
เคียงคู่กับไดโนเสาร์พวกมันครอง โลกอยู่เป็นเวลายาวนานถึง150ล้านปี
แต่วันนี้จะไม่ เหมือนกับวันอื่นๆที่ผ่านมา
ดาวเคราะห์น้อยขนาดเท่ายอดเขา เอเวอเรสต์กำลังพุ่งมาที่โลกด้วย
ความเร็ว100 000กิโลเมตรต่อชั่วโมง
การพุ่งชนของมันจะ เปลี่ยนแปลงโลกไปตลอดกาล
ปลดปล่อยพลังที่เทียบ เท่ากับระเบิดปรมาณูพันล้านลูก
ทำให้เกิดลูกโซ่ของเหตุการณ์ ต่างๆที่ก่อความเสียหายอย่างหนัก
อย่างแรกคือการระเบิดออก อย่างรุนแรงของรังสีความร้อน
สิ่งมีชีวิตทุกอย่างในรัศมีพัน กิโลเมตรระเหิดกลายเป็นไอในชั่วพริบ
ตา
แผ่นเปลือกโลกบิดงอจากการถูก พุ่งชนปล่อยคลื่นกระแทกที่ทำให้เกิด
แผ่นดินไหวไปรอบโลก
ในไม่กี่นาทีแผ่นดินไหวขนาด ใหญ่เกินจะวัดก็สั่นสะเทือนทั้งโลก
สำหรับอลาโมซอรัสนี่ เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น
แผ่นดินไหวทำให้เกิดคลื่นยักษ์ มากมายพัดกระหน่ำผ่านทะเลและทะเลสาบ
คลื่นน้ำลูกยักษ์จึง ซัดเข้าท่วมอเมริกาเหนือ
กระแสน้ำเชี่ยวที่ซัดเข้ามาอย่าง นั้นรุนแรงเกินจะต้านทานไหวแม้แต่
สำหรับสัตว์ที่แข็งแกร่งที่สุด
ไม่ถึงชั่วโมงหลังจากการพุ่งชนเศษ เล็กเศษน้อยที่พุ่งขึ้นไปในอวกาศถูก
ดึงกลับมาที่โลกเพราะแรงโน้มถ่วง
ระหว่างที่กลับลงมา มันกลายเป็นลูกไฟสีแดงฉาน
ชั้นบรรยากาศที่ร้อนอยู่ แล้วทวีความรุนแรงราวกับขุมนรก
บนบกตอนนี้เหมือนกับยืนอยู่ ในเตาย่างเนื้ออุณหภูมิ400องศา
สรรพสัตว์ถูกย่างทั้งเป็นอย่างช้าๆ
และที่แย่ไปกว่านั้นคือ เศษหินเริ่มร่วงลงมาถึงพื้น
ไม่ถึง2ชั่วโมงหลังจากการพุ่งชน พายุไฟที่เต็มไปด้วยฝุ่นก็ปกคลุมโลก
ไปกว่าครึ่ง
มันร้อนมากจนต้นไม้ลุกเป็นไฟ
ไม่มีทางหนีจากนรกที่ขยาย วงกว้างขึ้นเรื่อยๆนี่ได้เลย
ไม่มีอะไรช่วยพวกมันได้อีกแล้ว
อาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ของ ไดโนเสาร์สิ้นสุดลงภายในวันเดียว
มหาสมุทรก็ได้รับความเสีย หายไม่น้อยไปกว่าพื้นดินเลย
ฝุ่นที่เต็มไปด้วย ซัลเฟอร์ตกลงมาเป็นฝนกรด
แนวประการังถูกทำลายจนไม่เหลือ
ข่ายใยของชีวิตพังทลายลงคร่า ชีวิตสัตว์เลื้อยคลานทะเลผู้ยิ่งใหญ่
ซากของพวกมันช่วยชีวิตบรรดาสัตว์ กินซากพืชซากสัตว์ที่มองหาซากศพอยู่
ในทะเลลึก
พวกอาร์โธรพอด
พวกฉลาม
ห่างไกลจากการสังหารหมู่ของ อุกกาบาตสิ่งมีชีวิตหลายชนิดรอดตาย
และกำลัง เอร็ดอร่อยกับการกินซากสัตว์
เฉลิมฉลองให้กับการสูญพันธุ์
แต่กลับมาบนผิวน้ำ สถานการณ์แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
หลายปีหลังจากการ พุ่งชนโลกดูเงียบเหงา
ทั้งป่าไม้
ทั้งทุ่งหญ้า
ทั้งภูเขา
ไร้ชีวิต
แต่เมื่อเมฆฝุ่นจางไปและแสงส่อง เข้ามาอีกครั้งก็เห็นได้ว่าไม่ใช่ทุก
อย่างที่สูญสิ้นไป
พวกแมลงเป็นพวกแรกๆที่ปรากฏตัว
กินพวกที่ตายแล้วเป็นอาหาร
เจ้าพวกนี้รอดมาได้เพราะโพรงที่ซ่อน
รังไหม
และลำตัวหุ้มเกราะ
เพราะหลบภัยอยู่ใต้ดินสัตว์ เลื้อยคลานบางชนิดจึงรอดมาได้เช่นกัน
ใต้ผิวของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำและ พื้นที่ชุ่มน้ำสัตว์อื่นก็ปลอดภัยจาก
อันตรายเช่นกัน
สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ
เพราะอาหารมีน้อยจึงมีเพียง พวกตัวเล็กๆเท่านั้นที่รอดมาได้
รวมถึงสัตว์จากเผ่าพันธุ์ ของเราสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
พวกมันกลายเป็นเจ้าของ ป่าที่ปราศจากไดโนเสาร์
น่าจะเป็นแบบนั้น
แต่ไม่น่าเชื่อว่ามีสัตว์อีก กลุ่มหนึ่งติดสอยห้อยตามมาด้วย
ได้รับการคุ้มกันโดย แคปซูลช่วยชีวิตส่วนตัว
น่าแปลกใจที่ข้างในนั้น คือไดโนเสาร์ประเภทหนึ่ง
และที่สำคัญมันคือไดโนเสาร์ที่บินได้
หรือที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่านก
ก่อนหายนะวันสิ้นโลกมีสายพันธุ์เก่า แก่นับร้อยที่อาศัยอยู่ตามต้นไม้ซึ่ง
ถูกล้างบางไปหมดตอนที่ป่าถูกเผา
แต่มีนกที่อาศัยอยู่บน พื้นดินจำนวนหนึ่งรอดมาได้
ผู้รอดชีวิตเหล่านี้ รักษาความอบอุ่นไว้ได้เพราะขน
และพึ่งพาตัวเองได้ตั้งแต่ลมหายใจแรก
กินแมลงและเมล็ดพืชประทังชีวิตได้
และสามารถเดินได้นานเป็นชั่วโมงๆ
เมื่อ66ล้านปีก่อนนกกลายเป็นสาย พันธุ์สุดท้ายที่ยังเหลืออยู่ของ
ตระกูลไดโนเสาร์
จากสัตว์ที่ต่ำต้อยนี้เผ่า พันธุ์ที่ยิ่งใหญ่จะบังเกิด
แต่เรื่องราวที่น่าทึ่งของพวก มันเริ่มต้นขึ้นมานานแสนนานแล้วก่อน
อุกกาบาตจะพุ่งชน
ยุคจูแรสสิก
ยุคของยักษ์ใหญ่
หน้าผาสูงชันที่ลึกลับซับซ้อนเหล่า นี้กำลังสร้างสัตว์สายพันธุ์ใหม่ที่
ตัวเล็กกว่า
มันอยู่ในดินแดนอันตราย
เพื่อเอาตัวรอดมันได้พัฒนา ไปในทิศทางใหม่ที่ไม่ธรรมดา
นีคือแอนคิออร์นิสมัน เป็นไดโนเสาร์มีขนขนาดเล็ก
มีฟันแหลมๆเหมือนเข็มเพื่อใช้ล่าแมลง
แต่มันเองก็กำลังถูกล่าอยู่
ไซน์แรปเตอร์วัยแรกรุ่น
และมันกำลังหิว
แอนคิออร์นิสนั้น เชื่องช้าและงุ่มง่าม
เจ้าไซน์แรปเตอร์ต้อนมันจนมุม
แต่แอนคิออร์นิสมี เหตุผลที่วิ่งมาที่นี่
มันบินได้
เป็นเพียงก้าวเล็กๆสำหรับ ไดโนเสาร์แต่เป็นการก้าวกระโดดครั้ง
ใหญ่ของชีวิตบนโลก
เพราะนักเหินเวหาเหล่านี้ เผ่าพันธุ์ใหม่จึงถือกำเนิดขึ้น
และการบินนี่แหละที่จะช่วยให้ ลูกหลานของพวกมันมีชีวิตรอดในยุค
หลังการพุ่งชนของอุกกาบาต
ปัจจุบันมีสถานที่หนึ่งที่เราสามารถ เห็นได้ว่าเรื่องราวน่าจะเป็นอย่างไร
ต่อ
โลกอันว่างเปล่าที่โหดร้าย
สูงขึ้นไป4 000เมตรณ ทะเลทรายอัลติพลาโนในชิลี
ภูมิประเทศที่แทบจะ ไม่มีสิ่งใดอาศัยอยู่ได้
แต่สัตว์กลุ่มหนึ่งหา วิธีเอาตัวรอดที่นี่ได้
พวกนก
เช่นเดียวกับสัตว์อื่นๆที่พัฒนา ตัวเองหลังการพุ่งชนนกฟลามิงโก้อาศัย
ทักษะเหินเวหาของไดโนเสาร์บินได้ ยุคแรกและคิดค้นวิธีการบินแบบใหม่
การปฏิวัติบนฟากฟ้า
ปีกได้ถูกดัดแปลงให้กระพือได้
จึงเป็นการบินที่มีแรงขับเคลื่อน และทำให้ฟลามิงโก้สามารถออกบิน
หาอาหารได้
อย่างที่นกทำมา เมื่อหลายร้อยล้านปีก่อน
ขนแบบนกที่ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อให้ ความอบอุ่นแก่ไดโนเสาร์ได้ถูกปรับ
แต่งเพื่อการบินขึ้นฟ้า
และนั่นไม่ใช่สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไป
ฟันถูกแทนที่ด้วยจงอยปาก
ทำให้มันกินอาหารชนิดใหม่ๆได้
แต่ความก้าวหน้าด้านอาหารและการบิน ก็ยังไม่เพียงพอจะรับรองอนาคตของพวก
นกได้
พวกมันจึงต้องอาศัยการ ปฏิบัติตามธรรมเนียมโบราณที่งดงาม
ด้วย
ธรรมเนียมที่รับรองความ อยู่รอดของผู้ที่เหมาะสมที่สุด
การเกี้ยว
สำหรับพวกฟลามิงโก้ มันคือการแข่งเต้นรำ
และเป็นการแข่งขันที่จริงจังมาก
คณะกรรมการก็จู้จี้สุดขีด
และพวกมันจะเลือก คู่ที่ดีที่สุดเท่านั้น
นกเกือบจะสาบสูญไปพร้อมกับ ไดโนเสาร์ชนิดอื่นๆที่เหลือ
แต่ต้องขอบคุณความอัจริยะใน การสร้างขนพวกมันจึงมีโอกาสลุกขึ้นมา
แต่เส้นทางก็ไม่ได้ง่ายเลย
ผลพวงจากการพุ่งชนของอุกกาบาต อุณหภูมิทั่วโลกลดลงอย่างรวดเร็ว
ถึง25องศา
แต่เพราะพวกมันสามารถใช้ชีวิตในความ หนาวเย็นได้เพียงไม่กี่ล้านปีหลังจาก
การพุ่งชนป่าสนก็กลับคืนมา
เมล็ดทำให้พืชยักษ์ใหญ่ ตระกูลสนจากยุคของไดโนเสาร์รอดมาได้
พวกที่สูงที่สุดที่สูงเหนือ พื้นดินกว่า100เมตรคือเรดวู้ด
และที่หลบอยู่ในป่าคือสัตว์เลือด อุ่นกลุ่มหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่ใน
เงามืดมาตลอด
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
เริ่มแรกพวกมันเป็น สัตว์ตัวเล็กๆคล้ายกับหนูนา
เมื่อไม่มีไดโนเสาร์พวก มันก็สามารถออกมากลางแจ้งได้
แต่เพียง5ล้านปีหลังการพุ่งชนของ อุกกาบาตป่าสนก็กลายเป็นบ้านเกิดของ
สัตว์สายพันธุ์ใหม่
และพวกมันยังคงอยู่ ในป่าของเราในปัจจุบัน
นกฮูก
นกเปลี่ยนจากผู้รอด ชีวิตตัวจ้อยเป็นผู้ล่าชีวิต
นี่คือนกฮูกเกรทเกรย์
มันมีกรงเล็บที่ คมกริบและสายตาที่คมยิ่งกว่า
มันจึงเหมือนมัจจุราชที่บินได้
บินเบาๆจนแทบไร้ เสียงและคอยฟังเสียงเหยื่อ
สำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วย นมตัวเล็กๆไม่มีที่ไหนปลอดภัย
ขณะนกฮูกพวกแรกๆเป็นตัวร้ายอยู่ใน ป่าสนทางเหนืออีกที่ถิ่นที่อยู่อาศัย
ที่สำคัญอีกแห่งกำลังเกิดขึ้น
อุกกาบาตกวาดล้างสามในสี่ของพืช และสัตว์สายพันธุ์ต่างๆบนโลกทั้งหมด
ในเขตร้อนต้องใช้เวลานานถึง6ล้าน ปีกว่าชีวิตจะกลับมาอีกครั้งในที่สุด
แต่ทว่าครั้งนี้มัน แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
การคืนชีพนั้นถูกขับเคลื่อนโดยความ หลากหลายที่เพิ่มขึ้นอย่างมากของพืช
ดอก
บริบูรณ์ยิ่งกว่าอะไรที่เคยมีมา
ป่าฝนเขตร้อน
แหล่งที่อยู่ที่อุดมสมบูรณ์นี้ถูก สร้างขึ้นจากความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้น
ระหว่างดอกไม้และแมลงนักผสมเกสร
แต่ก็มีแขกใหม่
ที่เข้ามาก่อกวนในเขตแดนของแมลง
ด้วยการใช้ทักษะการบินที่น่าทึ่ง พวกมันโบยบินไปทั่วป่าที่ลึกลับซับ
ซ้อนได้
พวกมันตัวเล็กลงทำให้พวกมัน สามารถเข้าถึงน้ำหวานที่อยู่ใน
ดอกไม้ได้
และลูกหลานของพวก มันก็ยังคงทำแบบนั้นได้
นกฮัมมิงเบิร์ด
เพื่อที่จะขโมยน้ำหวานพวกมัน วิวัฒนาการให้บินอยู่กับที่ได้
เหมือนแมลง
กระพือปีก80ครั้งต่อวินาที
จงอยปากที่ยาวออกไปทำให้พวกมัน สามารถกินน้ำหวานจากดอกไม้ได้หลาก
หลายชนิด
พวกฮัมมิงเบิร์ดมีชัยชนะ เหนือพวกแมลงคู่แข่งหลายชนิด
แต่งานพวกนี้ทำให้ต้อง ใช้พลังงานเป็นอย่างมาก
พวกมันจึงต้องต่อสู้ เพื่อให้ได้ดอกที่ดีที่สุด
จงอยปากใช้เป็นอาวุธได้ด้วย
แต่มีฮัมมิงเบิร์ดอยู่ชนิด หนึ่งที่ไม่จำเป็นต้องสู้กับใคร
มันมีการปรับตัวอันน่าทึ่งที่ไม่ เปิดโอกาสให้คู่ต่อสู้ได้ทำคะแนนแลย
ฮัมมิงเบิร์ดปากดาบถือกำเนิดขึ้น
มันมีจงอยปากที่ยาวอย่างน่าทึ่ง
จงอยปากของมันเป็นเหมือนกุญแจดอก ที่ใช่จึงมีแค่มันที่สามารถ
เพลิดเพลินกับน้ำหวานที่ เข้าถึงยากของดอกแตรนางฟ้าได้
ในช่วงเวลาหลังจากหายนะครั้งใหญ่ ไดโนเสาร์ยักษ์ใหญ่ทั้งหลายอาจไม่ได้
เป็นเจ้าแห่งป่าอีกต่อไปแต่ญาติตัว เล็กๆของพวกมันได้เข้ายึดครอง
อีกครั้งด้วยวิธี ที่ต่างไปอย่างสิ้นเชิง
แต่การเป็นสัตว์ตัวเล็กก็ ไม่ได้เหมาะกับทุกที่บนโลก
การตายของไดโนเสาร์ทำให้ ที่อยู่อาศัยทำเลดีบนโลกหลายแห่งไร้
เจ้าของจับจอง
ที่ว่างเปล่ายิ่งกว่าคือที่ราบ
และในอเมริกาใต้ในอดีต46ล้านปีหลัง อุกกาบาตพุ่งชนนกที่อาศัยอยู่บนพื้น
ดินมีพื้นที่พอจะพัฒนาเป็นนักล่า ที่สะพรึงที่สุดต่อจากไทแรนโนซอรัส
เร็กซ์
ค่อยๆย่องท่ามกลางดงต้นปาล์มมัน สืบทอดนิสัยโหดร้ายดุดันที่สุดมาจาก
สายเลือดเก่าแก่
ในที่โล่งสัตว์เลี้ยงลูก ด้วยนมยุคบุกเบิกกำลังเล็มหญ้า
ธีโอโซดอนมีขนาดตัว ใกล้เคียงกับลามะในปัจจุบัน
ตัวเมียที่โตเต็มวัย คอยระวังภัยอยู่ตลอดเวลา
แต่มันไม่ทันเห็น เจ้าเทอร์เรอร์เบิร์ด
ด้วยหัวที่เหมือนอีเต้อขุดดินและ ความสูงถึง2.5เมตรมันสละความสามารถ
ในการบินเพื่อพลังที่แข็งแกร่ง
มันรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
แต่เทอร์เรอร์เบิร์ด เคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ
การล่าเริ่มขึ้นแล้ว
มันเพิ่มความเร็วถึง50กิโลเมตรต่อ ชั่วโมงได้อย่างรวดเร็วมันเลือกตัว
ที่ยังเด็กที่วิ่งรั้งท้าย
ด้วยน้ำหนักของหัวที่ใหญ่มันจึง เป็นผู้เชี่ยวชาญในการเปลี่ยนทิศทาง
ได้เวลาแสดงท่าไม้ตายแล้ว
ตอนนี้เทอร์เรอร์เบิร์ดที่ดุร้าย เป็นใหญ่ในที่ราบหลายแห่งของ
อเมริกาใต้
แต่ในอีกฟากหนึ่งของโลกแผ่นทวีปที่ เคลื่อนตัวไม่หยุดยังคงขีดเขียนบท
ใหม่ในเรื่องราวของชีวิต
ทวีปออสเตรเลียเคลื่อนตัวไปทาง เหนือมาตลอดหลายล้านปีและเพราะเหตุ
นี้จึงทำให้เกิด ทะเลน้ำตื้นขนาดใหญ่ขึ้น
แหล่งกำเนิดชีวิตแหล่งใหม่
ครึ่งพืชครึ่งสัตว์
พวกนี้คือปะการัง
ด้วยการใช้พลังงานจากดวงอาทิตย์พวก มันสร้างโครงสร้างสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่
ที่สุดที่เคยมีมาบนโลก
แนวปะการังเขตร้อน
เมื่อ15ล้านปีก่อนเมืองใหญ่ใต้ ทะเลเหล่านี้ได้มอบโอกาสแก่สรรพสัตว์
ที่รอดชีวิตจำนวนมาก
ฉลามจากทะเลลึก
แนวปะการังยังดึงดูดหนึ่งในสัตว์ เลื้อยคลานทะเลสายพันธุ์สุดท้ายที่
ยังเหลืออยู่พวกเต่า
ภายในสรวงวสวรรค์ใต้น้ำนี้ปลาสาย พันธุ์ใหม่ๆนับไม่ถ้วนได้ถือกำเนิด
ขึ้นมา
ปลาจำนวนมากที่เพิ่มขึ้นมาจะออกไป สู่มหาสมุทรที่กว้างใหญ่ในไม่ช้า
ทำให้ทะเลคึกคัก
และนั่นก็ไม่เล็ดลอดสายตาของ เผ่าพันธุ์หนึ่งที่ไม่เคยปรานี
พวกนกอีกแล้ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกนกทะเล
หลายล้านปีก่อนพวกมันค้นพบวิธีที่ น่าทึ่งที่จะขโมยความอุดมสมบูรณ์ของ
มหาสมุทร
ด้วยการโจมตีทางอากาศ
และยังคงปรากฏให้เห็นในปัจจุบัน
ผู้รุกรานที่น่า กลัวที่สุดคือนกแกนเน็ต
สายตาที่แหลมคมทำให้พวกมันมอง เห็นฝูงปลาได้แม้อยู่ไกลเป็นไมล์
พุ่งตัวลงมาจากเบื้องบนพวกมันทะลุ ผิวน้ำลงมาด้วยความเร็ว
เกือบ90กิโลเมตรต่อชั่วโมง
กระโหลกที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเป็นพิเศษ และปีกที่หุบขึ้นได้พวกมันจึงเหมือน
ขีปนาวุธที่มีชีวิต
นอกจากนี้นกแกนเน็ตยังสามารถ กลั้นหายใจได้นานกว่า40วินาที
นกทะเลโบราณพวกนี้คือนักล่ามือฉมัง
การจู่โจมทางอากาศช่วยให้พวกมันพอ จะแข่งกับนักล่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ
มหาสมุทรอย่างฉลามได้
การล่าเหยื่ออย่างบ้าคลั่งแบบนี้ ยังคงเป็นหนึ่งในปรากฏการณ์ที่ยิ่ง
ใหญ่ที่สุดในธรรมชาติเช่นเดียว กับที่เคยเป็นเมื่อ15ล้านปีมาแล้ว
ไดโนเสาร์ยังไม่เคยพิชิตมหาสมุทร ได้แต่ลูกหลานที่บินได้ของพวกมันค้น
พบหนทางในที่สุด
การพิชิตท้องทะเลของพวกมันประสบ ความสำเร็จเป็นอย่างมากนกทะเลจึง
สามารถสร้าง อาณานิคมขนาดใหญ่ได้รอบโลก
นี่เป็นหนึ่งในการรวมตัวกันที่ น่าทึ่งที่สุดของสิ่งมีชีวิตบนโลก
แต่การมีชัยเหนือมหาสมุทรทั้ง หลายของพวกนกก็ยังไม่สมบูรณ์แบบนัก
ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของพวกนกเป็น ที่ประจักษ์เพียงในโลกที่หายไปตามกาล
เวลา
หมู่เกาะกาลาปากอส
พวกนี้คืออิกัวนาทะเล
ลูกหลานของกิ้งก่า ที่รอดจากอุกกาบาตยักษ์
เช่นเดียวกับสัตว์เลื้อยคลานส่วน ใหญ่พวกมันต้องอาบแดดเพื่อเพิ่มความ
อบอุ่น
แต่พวกมันไม่ใช่พวก เดียวที่ชอบอาบแดดที่นี่
มีนกชนิดพิเศษชนิดหนึ่งมาร่วมวงด้วย
เพนกวิน
และนี่คือเพนกวินกาลาปากอส
ตลอดหลายสิบล้านปีบรรพบุรุษของ มันใช้ปีกเพื่อวัตถุประสงค์อื่น
ปรับให้พวกมันบินขึ้นฟ้าไม่ได้
แต่ทำบางสิ่งได้อย่าง น่าทึ่งใต้เกลียวคลื่น
การบินใต้น้ำ
เพนกวินควบคุมทิศทางการลอยตัวได้ อย่างยอดเยี่ยมและเป็นหนึ่งในสัตว์
ที่มีลำตัวเพรียวลมมาก ที่สุดจากบรรดาสัตว์ทั้งหมด
ทำให้พวกมันเป็นนกว่าย น้ำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก
เพื่อมองหาปลามันว่ายอยู่กับที่ เหมือนฮัมมิงเบิร์ดด้วยการทรงตัวที่
ดีเยี่ยม
ตรงกันข้ามสัตว์เลือดเย็นอย่า งอิกัวนานั้นเชื่องช้าและเฉื่อยชา
จึงทำได้เพียงกินสาหร่าย พลังงานต่ำตามแต่กระแสน้ำจะพัดพาไป
แตกต่างจากสัตว์เลือด อุ่นอย่างเพนกวินเป็นอย่างมาก
ด้วยความเร็วและความ คล่องแคล่วจึงไล่จับปลาได้สบายๆ
การบินใต้น้ำทำให้เพนกวินหาอาหารใน ทะเลได้อย่างที่นกชนิดอื่นไม่เคย
ทำได้
กลยุทธ์นี้ประสบความสำเร็จมากจนพวก มันสามารถยึดครองทุกทวีปในซีกโลกใต้
ได้
และพัฒนาเป็น18สาย พันธุ์แตกต่างกันที่เรารู้จัก
บทสุดท้ายที่ยิ่งใหญ่ของพวกนกเผ่า พันธุ์ที่เกือบจะถูกกวาดล้างจนสูญ
สิ้น
แต่เป็นเพราะผู้รอดชีวิตจำนวนหนึ่ง ของตระกูลไดโนเสาร์นกจึงฟื้นขึ้นจาก
เถ้าถ่าน
ตลอดเวลา66ล้านปีพวกมันเนรมิต ตัวเองในหลายรูปแบบจนนับไม่ถ้วน
ปัจจุบันมีนกอยู่นับหมื่นสาย พันธุ์และพวกมันค้นพบหนทางที่จะอยู่
ได้ในเกือบทุกมุมโลก
แต่พวกมันไม่ใช่พวก เดียวที่พิชิตโลกได้
เมื่อไม่นานมานี้ทวีปอเมริกา อยู่ในกำมือของพวกเทอร์เรอร์เบิร์ด
แต่นักล่าอันดับหนึ่งนี้ กำลังจะกลายเป็นเหยื่อในไม่ช้า
ผู้รอดชีวิตจากอุกกาบาตอื่นๆก็พัฒนา ตัวเองตลอดมาโดยไม่ต้องอยู่ใต้เงาของ
ไดโนเสาร์อีกต่อไป
พวกมันตัวใหญ่ขึ้นและอันตรายกว่าเดิม
ถึงเวลาที่ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจะผงาดแล้ว