ประวัติศาสตร์โลกของเราเกือบตลอดมา
มีอากาศอุ่นเกินกว่าน้ำแข็งจะก่อตัวได้
ดังนั้นเมื่อยุคน้ำแข็งเกิดขึ้นเมื่อ 2.5 ล้านปีที่แล้ว
จึงเกิดผลกระทบมหาศาล
นี่คือเรื่องราวของยุคน้ำแข็งอันยาวนาน
และการถือกำเนิดของสัตว์ตระกูลหนึ่ง
ที่นำพาสรรพชีวิตหมิ่นเหม่ต่อการสูญพันธุ์
(ชีวิตบนโลกของเรา)
(บทที่ 8)
(ยุคน้ำแข็งและการก่อไฟเป็นครั้งแรก)
(ปัจจุบัน)
เยลโลว์สโตนเป็นหนึ่งในสถานที่ ที่หนาวที่สุดในอเมริกา
ในฤดูหนาว ที่นี่ยังคงเผชิญ สภาพหนาวเย็นในระดับเดียวกัน
กับที่เคยเกิดขึ้นในยุคน้ำแข็ง
อุณหภูมิอาจลดลงต่ำกว่าลบ 50 องศา
เฉพาะพวกที่ปรับตัวกับ ความหนาวจัดได้เท่านั้นจึงจะอยู่รอด
ขนหนาของไบซันคือฉนวนชั้นดี
จนพวกมันต้องการ พลังงานน้อยนิดรักษาความอบอุ่น…
ซึ่งก็ดีแล้ว
เพราะยากจะหาหญ้ากินใต้หิมะ
แต่ที่นี่ไม่ได้มีแต่ไบซันเท่านั้นที่หิวโหย
หมาป่าทนกับสภาพหนาวเย็น ที่สุดของฤดูหนาวได้เช่นกัน...
และพวกมันล่าไบซันในอเมริกา มานานกว่าหนึ่งแสนปีแล้ว
เพื่อจะแยกฝูง
พวกมันต้องทำให้ไบซันเคลื่อนไหว
ความแตกตื่นทำให้หมาป่าควบคุมได้
ไบซันต้องกาะกลุ่มกันไว้
พลาดครั้งเดียวอาจถึงตายได้
แต่ไบซันไม่สามารถวิ่งไปได้ตลอด
โดยเฉพาะกลางหิมะหนาแบบนี้
ความหวังเดียวของพวกมันคือ หันกลับไปเผชิญหน้ากับผู้ไล่ล่า
เมื่อนั้นเองหมาป่าถึงยอมอ่อนข้อในที่สุด
แต่ไม่ว่าพวกมันจะไปที่ไหน
หมาป่าจะตามไป
ศัตรูเก่าแก่แต่โบราณที่ถูกผูกติดให้สู้กันมานับพันปี
แต่คู่ปรับยุคโบราณพวกนี้ยังนับว่าโชคดี...
เพราะพวกมันเฝ้ารอการสิ้นสุดของฤดูหนาวได้
และโล่งอกที่ฤดูใบไม้ผลิมาถึง
แต่มียุคหนึ่งที่ฤดูหนาว
ดูหมือนไม่มีวันสิ้นสุด
(เมื่อ 2.5 ล้านปีก่อน)
สองล้านห้าแสนปีก่อน
เกิดการเปลี่ยนแปลงในวงโคจรของโลก
กระแสน้ำในมหาสมุทร และระดับคาร์บอนไดออกไซด์
ทำให้โลกเย็นลงฉับพลัน
ยุคน้ำแข็งอันยาวนานจึงเริ่มต้นขึ้น...
และมันเริ่มขึ้นด้วยสิ่งที่เล็กที่สุด
โดยตัวมันเอง เกล็ดหิมะคือ สิ่งน่าพิศวงที่เปราะแตกง่าย
ไม่มีเกล็ดใดเหมือนกัน
แต่เมื่อรวมกัน เกล็ดหิมะก็เปลี่ยนโลก
เมื่อไม่มีฤดูร้อนอันอบอุ่นมาละลาย
หิมะจึงปกคลุมทางตอนเหนือของโลก…
และเมื่อทับถมนานหลายพันปี
ก็ก่อเกิดพืดน้ำแข็งถาวรหนาหลายกิโลเมตร
ที่นี่ ในดินแดนอันเงียบงันนี้
ชีวิตถูกแช่แข็งจนไม่อาจดำรงอยู่...
แต่ทางใต้ของพืดน้ำแข็งนี้
โลกใหม่ก่อเกิดขึ้น ที่นี่ชีวิตเจริญเติบโตได้
ความที่มันครอบคลุมเกือบทั้งหมดของซีกโลกเหนือ
ทุ่งทันดราจึงกลายเป็นถิ่นอาศัย ที่กว้างใหญ่ที่สุดในโลก
(เมื่อ 20,000 ปีก่อน)
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ปรับตัวได้ดีกับความหนาว ครอบครองดินแดนเย็นจัดเหล่านี้...
รวมถึงสายพันธุ์ที่ใหญ่ และโด่งดังที่สุดในหมู่พวกมัน...
แมมมอธขนยาว
บรรพบุรุษของพวกมันที่เหมือนช้าง
ออกจากแอฟริกามาเมื่อหลายล้านปีก่อนหน้า
และวิวัฒนาการขึ้นมา เป็นสัตว์ที่มีความพิเศษอย่างยิ่งนี้
ขนที่ยาว หูที่เล็กลง และหางที่สั้นลง
ทำให้มันสงวนความร้อนกลางอากาศหนาวเย็นได้
พวกมันมีผู้นำเป็นจ่าฝูงเพศเมียสูงวัย
ผู้ส่งผ่านความรู้สู่รุ่นต่อรุ่น
รุ่นแล้วรุ่นเล่าที่มันต้องปกป้องคุ้มภัย
ด้วยขนาดที่ใหญ่กว่าสิงโตในปัจจุบัน
สิงโตถ้ำสามารถโค่นเหยื่อตัวที่ใหญ่ที่สุดได้...
แต่ยิ่งเล็กก็ยิ่งดี
แม้จะมีที่กำบังอยู่บ้าง แต่แมวกร่างพวกนี้ไม่คิดจะหลบซ่อนด้วยซ้ำ
ตรงกันข้าม พวกมันรออย่างอดทน
รอเวลาที่เหมาะสม
เด็กน้อยต้องอยู่ใกล้ผู้คุ้มกันเอาไว้...
แต่พวกนักล่าเล็งมันเอาไว้แล้ว
แมมมอธตั้งกำแพงงา...
แต่สิงโตไม่ลดละ
จ่าฝูงหงุดหงิดเต็มที...
แต่แล้วนักล่าตัวหนึ่งก็มองเห็นโอกาส
เด็กน้อยตัวนี้จะไม่มีวันพลัดหลงจากฝูงอีก
ตอนนี้ถึงคราวสิงโตตั้งป้อมบ้าง
แม่ของมัน...
รู้ว่าสิ้นหวังแล้ว
พวกมันไม่มีทางเลือกนอกจากต้องถอย
และปกป้องตัวอื่นๆ ที่เหลืออยู่
พวกมันทำได้แค่เดินหน้าอพยพ
ข้ามทุ่งทุนดราอันหนาวเหน็บนี้ต่อไป
น้ำแข็งไม่เคยปกคลุมโลกโดยสมบูรณ์ก็จริง
แต่ทั่วโลกยังคงได้รับผลจากน้ำแข็งได้
บางครั้งก็ในแบบที่คิดไม่ถึงที่สุด
เมื่อแหล่งน้ำส่วนใหญ่ของโลกถูกแช่แข็ง
ผืนดินจึงแห้งแล้งมากขึ้น
นี่คืออีกด้านของยุคน้ำแข็ง
ทางใต้ของทุ่งทุนดรา
มีทะเลทรายซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าเกือบสองเท่า
กลืนกินทุกสิ่งที่ขวางหน้า
มีเพียงผู้เชี่ยวชาญในทะเลทราย ที่วิวัฒนาการมาเพื่อทนความร้อนสูงสุดเท่านั้น
ถึงอยู่รอดในสภาพแวดล้อมเลวร้ายขนาดนี้ได้
แต่ความแห้งแล้งไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น
ไกลออกไปทางใต้ ที่ป่าฝนเขตร้อนของแอฟริกา
สภาพแวดล้อมยั่งยืน สำหรับสรรพชีวิตมาตลอด 50 ล้านปี
แทบหายไปหมด…
ถูกแทนที่ด้วยผืนป่า และทุ่งหญ้าแห้งแล้งอันกว้างใหญ่ไพศาล
ส่งผลต่อสรรพชีวิตอย่างรุนแรง
โดยเฉพาะสัตว์กลุ่มหนึ่ง...
สัตว์ตระกูลไพรเมต
ลิงบาบูนมีดีเอ็นเอเหมือนของเรา 94%
และมีประวัติสำคัญร่วมกันกับเราด้วย
นั่นคือการลงจากต้นไม้มาใช้ชีวิตบนผืนป่า
บนผืนดิน ในช่วงยุคน้ำแข็ง
ญาติของเราเผชิญความท้าทายใหม่ๆ มากมาย
ชีวิตบนพื้นดินอันตรายกว่าเดิม
เพราะเป็นแหล่งของนักล่าตัวใหญ่
โชคดี ความอ่อนด้อย ด้านกำลังและขนาดตัวของไพรเมต
ถูกชดเชยด้วยสติปัญญาและเครือญาติกลุ่มใหญ่
แต่การหาอาหารให้พอเลี้ยงหลายปากท้อง
เป็นเรื่องที่ท้าทายอยู่เสมอ
ดังนั้นเมื่อพบอาหาร
จึงมีผู้สนใจจำนวนมาก
และที่ใดมีทรัพยากรล้ำค่า
ย่อมเลี่ยงความขัดแย้งไม่ได้
โดยเฉพาะกับพวกเดียวกัน
กองทัพคู่แข่งที่ไม่อยากแบ่งปัน
กลางป่าแห้งแล้งกันดาร
ผลไม้ทุกผลคุ้มค่าให้แย่งชิง
และทุกการต่อสู้มีความหมาย
กองทัพคู่แข่งจึงรีบตัดไฟแต่ต้นลม
แต่พวกมันจะกลับมาแน่นอน
เพื่อเอาชนะอุปสรรคในโลกที่โหดร้ายยิ่งขึ้น
ไพรเมตจึงพึ่งพิงความฉลาดทางสังคม
ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไป นี่คือลักษณะเฉพาะ
ที่จะทำให้ไพรเมต สายพันธุ์หนึ่งครองโลกได้สำเร็จ
(เมื่อ 16,000 ปีก่อน)
น้ำแข็งที่ก่อตัวทางตอนเหนือ ส่งผลต่อสภาพอากาศทั่วโลก
แต่เมื่อชีวิตคุ้นชินกับสภาพแวดล้อม ที่หนาวเย็นและแห้งแล้งขึ้น
ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
น้ำแข็งเริ่มละลาย เมื่อวงโคจรของโลกเปลี่ยนอีกครั้ง
และอุณหภูมิของโลกเริ่มสูงขึ้น
ลำธารหลายสายจากหิมะละลายเมื่อเริ่มแรก
กลายเป็นแหล่งน้ำเอ่อท่วมผืนดินในไม่ช้า
ในอเมริกาเหนือ น้ำหิมะละลาย รวมตัวเป็นทะเลสาบธารน้ำแข็งขนาดมหึมา
ที่ลึก 600 เมตร และครอบคลุมพื้นที่ 10,000 ตารางกิโลเมตร
สิ่งเดียวที่หยุดน้ำไม่ให้ท่วมแผ่นดินทางตะวันตก
คือกำแพงน้ำแข็งสูงตระหง่าน
ไกลออกไปด้านหนึ่ง กำแพงนี้สูงเกือบหนึ่งกิโลเมตร
ดูเหมือนปราการที่ไม่อาจข้ามไปได้
แต่ก็อีกไม่นาน
เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง และน้ำหิมะละลายในทะเลสาบเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ
แรงกดดันจากด้านหลังก็เพิ่มขึ้น
ไม่นาน กำแพงนี้ก็เริ่มแตกร้าวจากภายใน
จนในที่สุดก็พังทลายครั้งมโหฬาร
ในชั่วพริบตา ทะเลสาบ ขนาดเท่าทะเลไอริชก็กำเนิดขึ้น
สามสิบกิโลเมตรไปทางใต้
และเค้าลางแรกว่ากำลังจะเกิดโลกาวินาศ
แผ่นดินไหว
พวกมันสัมผัสได้ถึงอันตราย
แต่ไม่มีที่ให้หลบซ่อน
สิ่งแรกที่พวกมันเห็นคือกำแพงฝุ่น
กำแพงฝุ่นสูง 100 เมตรนี้
คือแนวหน้าของสึนามิยักษ์
ในเวลาแค่สิบชั่วโมง
มวลน้ำมหึมาก็กวาดกระแทก ไปตลอดทางยาว 800 กม.
ผ่านทวีปอเมริกา ไปจนถึงมหาสมุทร
สิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติ ที่น่าจะใช้เวลานับพันปีก่อเกิดขึ้น
ถูกสร้างขึ้นภายในไม่กี่ชั่วโมง
แต่ปรากฏการณ์ไม่คาดคิดเหล่านี้มีอายุสั้น
แค่ไม่กี่วันต่อมา
เหลือแต่
ความเงียบงันชวนขนลุก
รอยแผลที่ลบไม่ออกจากน้ำท่วมใหญ่ ครั้งนั้นยังกำหนดภูมิทัศน์อเมริกาในปัจจุบัน
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่รุ่งอรุณของยุคน้ำแข็ง
มีวงจรการก่อตัวของน้ำแข็ง และการละลายมากกว่า 50 รอบ…
แต่ละรอบทำให้เกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่
เมื่อความโกลาหลของหิมะละลาย ครั้งใหญ่ครั้งสุดท้ายค่อยๆ สงบลง
ผืนดินค่อยๆ กลับมามีสมดุลอีกครั้ง
ปริมาณน้ำฝนเริ่มเป็นปกติมากขึ้น
เอื้ออำนวยให้ผืนป่าฟื้นตัว
ทะเลทรายหดแคบลงและมีสีเขียวมากขึ้น
และเป็นอีกครั้งที่เกิดแหล่งน้ำไหล
และที่ซึ่งน้ำไหลไป
ชีวิตก็ตามมาในไม่ช้า
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูบในยุโรป
คือหนึ่งในพื้นที่ชุ่มน้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ที่นี่ก่อเกิดขึ้นหลังหิมะละลายครั้งใหญ่ครั้งสุดท้าย
และกลายเป็นบ้านของ สรรพสัตว์มากมายเหลือเชื่อ
เมื่อมีอาหารเหลือเฟือ
นกนางนวลแกรบเคราขาว จึงเดินทางนับพันกิโลเมตร
เพื่อมาขยายพันธุ์ในแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์นี้
ซึ่งเหมาะที่สุดที่จะสร้างครอบครัว
แต่การเดินทางจะสูญเปล่า
ถ้าตัวผู้ตัวไหนมาไม่ทันจับคู่กับตัวเมีย
มันทำได้แค่ดูความสำเร็จของผู้อื่น
เมื่อคู่แข่งจากไป
ตอนนี้เป็นโอกาสของมันแล้ว
อาหารเป็นของขวัญที่ยอดเยี่ยม
แต่ตัวเมียไม่ปลื้ม
ตัวผู้ลองเสี่ยงโชคอยู่ดี
แต่ไม่เป็นผล
ตัวผู้ที่ถูกเมินต้องกินอาหารตามลำพัง
เฉพาะเมื่อชีวิต อุดมสมบูรณ์เท่านั้น ที่ตัวเมียช่างเลือกได้
การสิ้นสุดของยุคน้ำแข็ง นอกจากเป็นจุดเริ่มต้นยุคอุดมสมบูรณ์่
ยังเป็นจุดเริ่มของสภาพภูมิอากาศคงที่
ยุคสมัยที่รู้จักกันในชื่อ สมัยโฮโลซีน
(เมื่อ 11,700 ปีก่อน)
ในช่วงเวลานี้
อากาศอบอุ่นและชื้นถ้วนทั่ว
และอุณหภูมิเฉลี่ยของโลก ผันผวนน้อยกว่าหนึ่งองศาเซลเซียส
เอื้อให้ชีวิตทุกมุมโลกเจริญงอกงาม
แต่ละสปีชีส์สืบวงศ์วารไม่ขาดสาย
ย้อนไปได้ถึงสี่พันล้านปี
สู่จุดกำเนิดสิ่งมีชีวิตบนโลก
อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกสปีชีส์ที่เติบโตได้ดีในสมัยโฮโลซีน
การสูญพันธุ์ที่แปลก และมีการคัดสรรมาอย่างดีกำลังเกิดขึ้น
ทุกแห่งทั่วโลก
สัตว์บกขนาดใหญ่ที่สุดหายไป
แมมมอธ สิงโตถ้ำ และอีกหลายร้อยสปีชีส์สาบสูญ
อเมริกาเหนือที่ได้รับผลกระทบเป็นพิเศษ
สูญเสียยักษ์ใหญ่ไปกว่า 70%
แต่ไม่ใช่ทั้งหมด
เมื่อไม่มีคู่แข่ง
ไบซันจึงยึดเกรตเพลนส์
พวกมันสัญจรไปมาเป็นกลุ่มขนาดมหึมา
แต่ไม่ได้มีแค่พวกมัน
เมื่อมีเหยื่อขนาดใหญ่ให้เลือกน้อยลง
ไบซันจึงกลายเป็นเป้าหมายของผู้รอดอีกกลุ่ม
ศัตรูเก่าแก่แต่โบราณ
การป้องกันที่ดีที่สุดคือเฝ้าระวังอันตราย
เกาะกลุ่มกัน และเคลื่อนที่อย่างสงบ
แต่พวกนี้ไม่ใช่นักล่าธรรมดา
นักล่าหน้าใหม่นี้กำเนิดขึ้น และเพิ่มจำนวนขึ้นในช่วงยุคน้ำแข็ง
เช่นเดียวกับหมาป่า
เราออกล่าเป็นกลุ่ม
และความอ่อนด้อย ด้านพลกำลังและความเร็วของเรา
ถูกชดเชยด้วยสติปัญญาและไหวพริบ
วิวัฒนาการของสมองเราที่มีขนาดใหญ่และซับซ้อน
ทำให้เราต่างจากไพรเมตลำดับอื่นๆ
ทำให้เราสามารถคิดค้นวิธีล่าซับซ้อนขึ้น
ด้วยการเลียนแบบหมาป่า
และใช้ประโยชน์จากกองหิน ที่วางซ้อนกันอย่างเป็นแบบแผน
นักล่าต้อนไบซันไปไกลหลายกิโลเมตร
จนกระทั่งพวกมัน
มาถึงจุดที่นักล่าต้องการ
ตอนนั้นเองที่นักล่าถึงจะเข้าประชิดด้านหลังฝูง
หากเปิดเผยตัวเร็วเกินไป
ความพยายามหลายวันมานี้จะสูญเปล่า
รางวัลสูงสุดของนักล่าไม่ใช่การล้มไบซันหนึ่งตัว
แต่หลายตัว
เพื่อเป็นเสบียงเลี้ยง หลายปากท้องในช่วงฤดูหนาวแสนนาน
วางกับดักเรียบร้อยแล้ว
นักล่าต้องการแค่กระตุ้นเล็กน้อย
ต้นสมัยโฮโลซีน
มนุษย์กระจายตัวออกจาก แอฟริกาไปแทบทุกทวีปบนโลกแล้ว
และกลายเป็นนักล่าที่อันตรายที่สุดในโลก
เมื่อการถือกำเนิดขึ้นของมนุษย์
ส่งผลให้สัตว์บกขนาดใหญ่ทั่วโลกสูญพันธุ์
เรื่องเล่าของเราอาจเป็นเรื่องสั้นก็ได้
หากเราไม่ได้ทำบางอย่างที่น่าทึ่ง
เราปลดแอกตัวเองจาก ความไม่แน่นอนของการเป็นนักล่าและเก็บของป่า
ด้วยการร่วมมือกับธรรมชาติ
ภูมิอากาศที่คงที่ของโฮโลซีน
ทำให้บรรพบุรุษของเรา พัฒนาความสัมพันธ์เฉพาะตัว
กับพืช
พวกเขาคัดเลือกพืชพันธุ์บางชนิด
และหว่านเมล็ดของพืชพันธุ์นั้น ในพื้นที่ซึ่งพวกมันจะเติบโตได้ดีที่สุด
เมื่อได้รับการดูแลและเอาใจใส่
พืชก็มีโอกาสรอดมากขึ้นทวีคูณ
และมนุษย์ก็เก็บเกี่ยวผลเป็นของตอบแทน
มนุษย์เรียนรู้ที่จะผลิตอาหารมากขึ้น
หาทางทำให้มีอาหารกินตลอดทั้งปี
และที่ใดที่พืชงอกงาม
ที่นั้นมนุษย์ก็เติบโต
บรรพบุรุษของเราค้นพบ วิธีทำให้มีอาหารสม่ำเสมอ
และพวกเขาไม่ได้เพาะปลูกพืชเท่านั้น
พวกเขาเลี้ยงสัตว์ด้วย
ทุกแห่งทั่วโลก
นักล่าและเก็บของป่า จำนวนมากทิ้งวิถีชีวิตร่อนเร่ของตน
และหันไปทำไร่
ทีละเล็กละน้อยที่ผืนป่าถูกแปรเปลี่ยน
และแผ้วถางด้วยมือมนุษย์
เมื่อไม่ต้องต่อสู้เพื่อหาอาหารอยู่ตลอด
ประชากรมนุษย์ก็เพิ่มขึ้น
ทำงานหลากหลาย
สังคมเริ่มซับซ้อนขึ้น…
และอารยธรรมก็ถือกำเนิด
เราบรรลุบางสิ่งที่สปีชีส์อื่นไม่เคยทำได้
เราเป็นอิสระจากธรรมชาติและควบคุมมันได้
เกษตรกรรมเปลี่ยนโลก...
แต่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกครั้งกำลังจะมาถึง
ความฉลาดของเรา นำพาเรามาไกลเกินกว่าที่เราจินตนาการได้
และเรื่องราวของเรา ถูกจารึกอยู่บนพื้นผิวโลกในตอนนี้
สิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นป่าถูกแผ้วถางหรือสูญไป
เราประสบความสำเร็จ มากจนไม่เป็นผลดีต่อตัวเอง
และต่อโลกนี้
และตอนนี้เรากำลังเป็นต้นเหตุ ของการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ครั้งต่อไป
การหาอาหารเลี้ยงปากท้องพวกเราเอง
ยึดครองผืนดินของสรรพชีวิตไปกว่าครึ่งโลก
ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เราปล่อยออกมา
กำลังทำให้โลกร้อนขึ้น
เร็วกว่าช่วงไหนๆ ในช่วง 500 ล้านปีที่ผ่านมา
เรากำลังทำให้มหาสมุทรอุ่นขึ้นและเป็นกรด
ซึ่งทำลายสมดุลธรรมชาติในทะเล
และทำลายถิ่นฐานจำนวนมากของชีวิตใต้ทะเล
เราเป็นต้นเหตุของ สภาพภูมิอากาศผิดปกติรุนแรงต่างๆ
ทั้งไฟป่าและภัยแล้ง
ที่กำลังเปลี่ยนโฉมหน้าโลก กลับไปสู่ความแห้งแล้งเมื่อบรรพกาล
และเรากำลังทำไม่ใช่แค่ อย่างใดอย่างหนึ่งที่ว่ามานั้น
แต่เรากำลังทำทุกอย่างนั้น
พร้อมกัน
และที่แย่ไปกว่านั้น
เรากำลังทำอย่างรวดเร็วดุจดาวตก
ถึงแม้ว่าการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ เปลี่ยนวิถีประวัติศาสตร์อย่างสุดขั้ว
จนถึงตอนนี้ โลกก็ยืนหยัด ผ่านโลกาวินาศระดับนั้นมาห้าครั้งแล้ว
แต่ละครั้งกวาดล้างชีวิตบนโลกไปกว่าสามในสี่
ยิ่งไปกว่านั้น สปีชีส์ที่เข้ามาครองโลก
ไม่ใช่สปีชีส์เดิมที่สูญพันธุ์ไป
การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่
ห่างหายจากโลกมา 66 ล้านปีแล้ว
ตอนนี้ เรากำลังอยู่บนเส้นทาง
ก้าวสู่ครั้งที่หก
เฉพาะช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
ประชากรสัตว์ป่าลดจำนวนลง เฉลี่ยแล้วเกือบ 70%
และครั้งนี้ เราคือผู้รับผิดชอบ
แต่ถึงแม้จะมีคำพยากรณ์ที่มืดมนนี้
ยังคงมีประกายแห่งความหวัง
เราคือสปีชีส์แรก ในเรื่องเล่าสี่พันล้านปีของชีวิตบนโลก
ที่เข้าใจว่ากำลังเกิดอะไรกับโลกของเรา
เรายังเป็นสปีชีส์แรก
ที่เข้าใจว่าต้องทำอะไร ถึงจะทำให้ทุกอย่างถูกต้อง
ความฉลาดของเรานำเรามาไกลขนาดนี้แล้ว
ี้ และมันเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยเราได้
อนาคตของเรา
และอนาคตของโลก
รอการจารึก
การกระทำของเราในตอนนี้จะกำหนดบทถัดไป
ในเรื่องเล่าแห่งชีวิต
แต่ไม่ว่าจะมีอนาคตแบบไหนรออยู่
ถ้ามีหนึ่งสิ่งในอดีตที่เราได้เรียนรู้มานั่นก็คือ
ชีวิตค้นพบหนทางรอดได้เสมอ
คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย