Kavu.
Wstań i zamknij drzwi,
- muszę wyjść. - Nie idź!.
- Chodź tu. - Proszę, wstań.
Chcę spróbować tych bhajji. Wstań.
- Już dobra. - Wstań, proszę.
Załóż buty i wstanę, ale najpierw chodź tu na dwie minuty.
Momo, czekaj, pojadę z tobą.
Masz półtorej minuty.
- Zamówiłeś taksówkę? - Nic z tych rzeczy.
- Kupiłeś samochód? - Oczywiście.
Nie pojedziemy przecież po bhajji pociągiem.
- Bądź poważny. - To auto brata Aakasha.
Pożyczyłem na dziś.
Czeka nas miła przejażdżka.
Tak, teraz mogę spać.
Serio?
Wie pan, gdzie znajdę kobietę, która sprzedaje bhajji?
Kawałek stąd.
- Daleko? - Nie, trochę dalej.
- Na pewno? - Tak.
DICE - SERIAL ORYGINALNY
Pieprzyć to.
Dziękuję.
I co?
Od kilku dni jej nie było.
Dlaczego?
Jej synowi urodziło się dziecko, wróciła więc do wioski.
Kurczę.
Nie mogę się nawet wkurzyć. Wracajmy.
Chcesz wracać?
Tyle przejechaliśmy. Spójrz na widok!
Nie możemy po prostu wracać?
Jesteś uczulony na czyste powietrze?
Powietrze.
Biorę je na wynos. Ty też powinnaś.
Chodź, wracajmy.
Czy to winnica?
- No i? - No i idziemy!
WINNICA VALLONNÉ
Nie pakujmy się w kłopoty.
Nie powinniśmy tu wchodzić.
Wyluzuj. To jest ekscytujące!
Nie, Kavu, wracajmy.
Przecież nie niszczymy owoców.
- Stary, spójrz! - Nie.
Nie rób tego.
Co ty wyprawiasz?
Intersujące.
Chyba robią z tego Chardonnay.
- Tak? - Chcesz spróbować?
Spróbuj.
Schowaj telefon.
Sprawdzam, czy Sturridge może już grać.
Musisz to robić tutaj? To okropne.
Jesteśmy zaledwie dwie godziny od Bombaju.
Możesz przyjechać tu, kiedy tylko chcesz,
ale jesteś leniem, więc takie rzeczy...
Przymknij się.
Nie wiesz, jak trudno jest być mną.
Kocham spać. Nawet nie wiesz...
Przepraszam, przyjechał pan z Bombaju?
Tak. Przepraszamy, właśnie...
Państwa grupa zaraz zaczyna degustację.
Można do niej dołączyć w piwniczce.
Ale my nie jesteśmy z grupą. Ile kosztuje degustacja?
- Po 250 rupii. - Fajnie.
Jeśli macie Little App, będzie zniżka do 200 rupii.
- Nieźle. - Chodźmy.
W degustacji wina mamy trzy etapy.
Wąchanie, zakręcenie w kieliszku, smakowanie.
W pierwszym kroku
należy włożyć nos do kieliszka i powąchać wino.
Degustowane wino to rosé,
a łososiową barwę zawdzięcza
ciśnieniu przy obróbce pestek, soku i skórki.
Następnie należy zakręcić winem. W ten sposób.
Dzięki temu tlen wydobędzie z wina zapach.
Powąchajcie ponownie. Możecie poczuć różnicę.
Może mieć trochę inny zapach.
- Pachnie słodziej. - Tak jest.
- Na zdrowie. - Racja.
Kolejny krok to smakowanie.
Należy wziąć łyk wina
i przepłukać nim usta w ten sposób...
To napowietrzanie wina.
Dzięki niemu wino nabiera więcej aromatów.
Lubisz to robić przy ludziach.
Co pan wyrabia?
Zaraz przyniosę coś do wytarcia.
Jak można się tak zachowywać!
Przepraszam.
Wino powinno być smakowane powoli,
łyczek po łyczku.
Pomyśleć, że przyjechaliśmy tu na bhajji.
Dziś zaczyna się wystawa rękodzieła.
Napisz do cioci.
A ty nie możesz?
A nie zdenerwujesz się, jak wyjmę telefon?
Głupie żarty.
Dhruv.
Zastanawiam się, czy nie rzucić pracy.
Słucham?
Uważaj.
- Jesteś pijana? - Tak.
Nie sprawia mi już przyjemności.
Wiem, zauważyłem.
I nic nie mówiłeś?
Wiedziałem, że sama w końcu powiesz.
W psychologii zachowań konsumentów istnieje teoria,
że zachowania ukazują pragnienia.
Ciekawe.
Ale to straszne.
Jeśli rzucę pracę, ale nigdy nie dowiem się, co chcę robić?
Załóżmy, że ją rzucisz.
Jest jakieś 50 procent szans, że gdy to zrobisz...
Nie, skończmy z tym prawdopodobieństwem.
Mów normalnie.
Jeśli to zrobisz, żeby wiedzieć,
czego chcesz, to dobry pomysł.
Zastanówmy się nad „za” i „przeciw”.
Ale na poważnie.
Co najpierw?
- „Przeciw”. - Dobrze.
Nie będziesz zarabiać.
Pewnie wydasz oszczędności.
Twoi rodzice nie zrozumieją tej decyzji.
Inni będą się bogacić.
Zmieni się styl życia. Wciąż będę ja, ale jednak.
Może źle wyglądać w CV.
Znalezienie nowej pracy może trochę potrwać.
Możesz być nawet bardziej zagubiona.
Dobra, wystarczy.
Teraz „za”.
„Za”.
Hej!
Myślę.
To zajmuje czas.
Przerwa może pomóc ci zrozumieć,
czy nadal chcesz pracować w sprzedaży,
czy jakimś innym dziale...
A może... Zacznij zupełnie nową ścieżkę kariery.
Na przykład jako psia niania.
- Super pomysł, co? - Właściwie to jest.
- Ludzie to robią. Psia niania. - Psia niania.
Teraz się skup.
Mogłabyś podróżować, więcej czytać.
Więcej malować i rysować.
Możesz się rozwijać. Poznawać siebie i świat.
- Powtarzasz się. - Zorientowałeś się.
Więcej jest „przeciw” niż „za”.
Ale „za” wydają się fajniejsze.
Muszę to naprawdę przemyśleć.
To chyba prawda?
Miejsca takie jak to, ze świeżym powietrzem,
oczyszczają umysł.
Znikają wątpliwości.
To wszystko moja zasługa.
Serio? Dwie godziny temu chciałeś wracać.
- Tak, ale... - Wypatrzyłam to miejsce.
Ale to ja chciałem tu przyjechać.
To nie przez to miejsce.
Zaczęło się od filmu, który wrzuciłeś na Facebooka.
- Którego? - Dziewczyna z Bangalore.
- Ten wiersz? - Tak.
O tym, co to znaczy być introwertykiem,
a przecież sama nie jestem introwertyczką.
Spodobało mi się, jak siebie wyraziła, wiesz?
Nie wiem, czy kiedykolwiek wyraziłam tak dobrze siebie.
Na pewno.
Nie wiem.
Może jako dziecko. Z wiekiem wszystko się zmieniło.
Kiedyś malowanie mnie pochłaniało.
Udzielałam się w szkole, wiesz?
Kluby dyskusyjne i imprezy kulturalne.
We wszystkim brałam udział.
Lubiłam być czymś zajęta i zmęczona.
Sądziłam, że jak dorosnę, to dokonam czegoś wielkiego.
Ale nic takiego się nie stało.
Lubiłam się zaskakiwać.
Ale od dawna już mi się to nie udało.
Chyba zrobiłam się... wygodna.
- Bardzo... - Leniwa?
Nie leniwa.
Dobra. Leniwa.
Nie cierpię tego słowa.
Jestem leniwa fizycznie, ale też mentalnie.
Nie zrozum mnie źle, ale większość rzeczy, które robimy,
robimy, bo ty tego chcesz.
- Co? - I lubię je robić,
choć kosztują mnie trochę wysiłku:
dwie godziny w podróży, żeby zjeść bhajji...
Co? Chwila.
Nie przyjechałaś tu na bhajji?
- Jasne, że nie. - Co?
Przyjechałam tu dla nas.
Dawno nie byliśmy za miastem.
Jest jeszcze jeden powód, ale powiem ci o nim później.
Przynajmniej się nad tym zastanawiasz.
Musisz zrozumieć kilka rzeczy i...
To krok w dobrym kierunku.
Brzmisz bardzo oficjalnie.
Bo jestem poważny.
Naprawdę poważny, rozumiesz?
- Poważnie poważny. - Rozumiem.
Naprawdę o tym pomyślę.
Nie jest ci przykro z powodu moich słów?
Oszalałaś?
Miło, że dzielisz się ze mną tym, co czujesz.
Wyszło na nasze.
Zawsze dobrze się bawimy. Musimy częściej wychodzić.
Dokładnie.
Wiele dziewczyn w moim wieku jest zajętych wychodzeniem za mąż, podróżami
i robieniem kariery,
a ja planuję rzucić pracę i ruszyć w nieznane.
Sama nie wiem dokąd.
Chcesz poprawić swoje codzienne życie.
Niewielu ludzi się nad tym zastanawia, Kavya Kulkarni.
- Wyluzuj. - To prawda.
A psia niania to dobry plan.
Chyba opiekunka.
Bez różnicy.
Powiedz,
„Dziękuję, Dhanush”.
Dziękuję, Dhruv.
No proszę, maniery. A to skąd?
Zrobiło mi się lekko.
Nie chcę wracać do Bombaju.
Naprawdę.
Nie przyjechałam tu dla ciebie.
Przyjechałam, bo...
Widzisz?
Wyglądają ładnie.
Nie pamiętasz, prawda?
Poznaliśmy się dokładnie dwa lata temu.
Nie.
Zaraz sprawdzę. To chyba nie dziś.
To chyba jutro. Tak, to jutro.
To dziś. Zakład?
Mam bilety. Sprawdzimy.
Ktoś przegrał.
- To dziś. - Racja.
Kiedy zmieniłaś mój status na:
„Uwaga, panienki, Don przybył”?
Jak brałeś prysznic.
- Która jest moja? - Ta.
Weź, którą chcesz.
Moja miała mieć więcej mleka i mniej cukru.
Którą czytasz?
Tę z...
ZAWSZE BĘDĘ PRZY TOBIE
TABOO SAMOCHÓD
OGIEŃ I LÓD SPRAY NA KOMARY
DWA LATA TEMU
Zatrzymaj tutaj.
- Chcesz tę taksówkę? - Nie, dzięki.
Na pewno? Wezmę inną.
Dobra.
- Dokąd jedziesz? - Powai.
Super, ja też. Podrzucę cię.
- Na pewno? - Tak.
- Mogę skorzystać z twojej toalety? - Słucham?
U mnie są jaszczurki, których się boję.
To źle, że używam ładnie pachnącego żelu?
Nie, jasne, że nie.
Masz ochotę na zieloną herbatę? Świetnie parzę.
Jasne.
Napisy: Radoslaw Hankiewicz