Γεια. Με λένε Ντρουβ Βατς. Ελπίζω να σας αρέσουν τα μαθήματα Μαθηματικών.
Σήμερα θα μιλήσουμε για τον λογισμό.
Ο λογισμός έχει δύο κλάδους.
Τον διαφορικό και τον ολοκληρωτικό.
Δάσκαλε, μάθε με κι εμένα κάτι.
Από πού ήρθες, ρε φίλε; Τι κάνεις;
-Πώς είσαι; -Τέλεια.
-Πρέπει να το ξανακάνω, ρε βλάκα. -Ποιος σ' εμποδίζει;
-Τι είναι αυτό; -Δικό μου είναι.
Πάχυνες πολύ!
-Ναι, βρε κόπανε. -Κάτσε.
Το λες επειδή έχουμε τέσσερα χρόνια να βρεθούμε.
-Μια χαρά είσαι. Φαίνεται. -Ορίστε. Θα πιεις κάτι;
-Τι έφαγες; -Συγγνώμη, φίλε.
Έφαγα δύο κοτόπουλα στο αεροπλάνο.
-Έχεις μπίρα; -Μπίρα; Τέτοια ώρα;
Φίλε, είναι 2:50 τα ξημερώματα.
Δεν μπορείς να διασκεδάσεις στις 2:50;
-Πλάκα κάνεις; Πες. -Ξέχνα το.
-Για πείτε μου εσείς. -Ναι.
-Πώς και μένετε εδώ; -Γιατί;
-Βρώμικη πόλη, υγρασία. -Συνηθίσαμε.
Είναι σπίτι μας πια.
Νύφη,
σου πήρα κάτι, επειδή η Λίβερπουλ έχασε...
Το διασκεδάζεις, έτσι;
Κόφτε το. Μην αρχίσετε πάλι. Ειλικρινά.
Επίσης, μη με λες "νύφη".
-Γιατί; Δεν θα παντρευτείτε; -Απ' του Χάρι Ομ;
Απ' του Χάρι Ομ το πήρες; Ρε φίλε. Κέικ από γάλα;
Αληθινός αδερφός.
Αφού το λατρεύεις.
Ο γιος του άνοιξε και ναργιλεδάδικο και γυμναστήριο.
Στο ένα παχαίνεις, στο άλλο αδυνατίζεις.
Τέλειο είναι. Τρελαίνομαι.
-Η νύφη φαίνεται νυσταγμένη. -Έλα, ρε φίλε.
Έχω δύσκολη μέρα αύριο κι ένα σημαντικό ραντεβού.
Πάω για ύπνο. Καλά να περάσετε.
Πήγαινε εσύ για ύπνο. Εμείς θα το κάψουμε.
-Έτσι; -Να σου πω την αλήθεια, φίλε,
κι εγώ νυστάζω. Είμαι πτώμα.
Από τι; Καθόσουν κι έκανες μάθημα.
Κι αυτό δουλειά είναι.
-Καληνύχτα. -Καλή νύστα.
-Τι; -Τίποτα.
-Πες μου. -Θα σου πω μετά. Χαλάρωσε.
Θα σου πει μετά.
Χαζοχαρούμενα. Καληνύχτα.
Λοιπόν; Τι κάνουμε; Θα δούμε καμιά τσόντα;
-Αν δείτε, θα 'ρθω κι εγώ. -Εντάξει.
Τι λες, ρε φίλε; Πού τη βρήκες;
Τι εννοείς;
Γιατί με ρωτάνε όλοι το ίδιο; "Πού τη βρήκες;"
Κέρδισα λαχείο, ρε μαλάκα.
Το ίδιο είπε ο Καράν. "Πού τη βρήκες;"
Γιατί; Δεν αξίζω; Έλεος, ρε φίλε.
Αυτός μ' έβαλε να σε ρωτήσω.
Έχετε γίνει καθάρματα. Έχετε γίνει όλοι καθάρματα.
Φίλε, τα λέμε αύριο. Είμαι πτώμα.
-Έγινε, καλή νύστα. -Καλή νύστα.
Καλόν ύπνο.
Άκου. Εδώ είναι η τουαλέτα.
Σήκωσε το καπάκι.
Τι εννοείς;
Σε δάσος μεγάλωσα και δεν ξέρω να το σηκώνω;
Ή δεν έχουμε τουαλέτες με καπάκια εμείς;
Ή μήπως έχουμε μόνο ινδικές;
Μια κουβέντα είπα.
Πες ότι έκανα πλάκα. Πώς κάνεις έτσι; Θες κρύο νερό;
Ξέρω πού είναι, αν θέλω.
Άλλωστε, άφησε κι η νύφη. Ευχαριστώ.
-Θες κάτι; Πες μου. -Φύγε!
Μόλις φύγεις, θα τσεκάρω το Tinder.
Γι' αυτό ήρθες στη Μουμπάι; Για το Tinder;
Σοβαρά τώρα. Θες κάτι;
-Δύο πράγματα. -Πες μου.
Ένα φαρδύ σορτσάκι, γιατί ξέχασα να φέρω.
Έγινε. Και;
Πού μπορώ να την παίξω εδώ;
-Τι εννοείς; -Σοβαρολογώ, αδερφέ.
-Φυσικά. -Είναι σωματική ανάγκη.
-Αλλιώς, θα σου χαλάσω το σπίτι. -Μάλιστα.
Δες φάτσα!
-Καληνύχτα. -Καλή νύστα.
Εντάξει.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΠΡΩΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΚΕΪΚ ΑΠΟ ΓΑΛΑ
Είναι καλό εστιατόριο.
Έχω γνωστούς εκεί. Θα κάνουμε και κράτηση.
Πάμε στη νέα πιτσαρία στην Μπάντρα!
-Για πίτσα θα τον πάμε; -Στο γερμανικό street food!
-Καλούτσικο, όχι τέλειο. -Ξέρεις κάτι;
-Ας πάμε για σαλάτα. -Νύφη,
-δεν τρώω σαλάτες. -Σαλάτα.
Τι γελάς εσύ; Πότε φεύγεις;
Πες του. Πάλι κάνει κοπάνα.
-Κοπάνα; -Ο κύριος ασχολείται με τα οικιακά.
Θα δουλέψω απ' το σπίτι.
Είναι βαρετά στο γραφείο. Δεν πάω.
Τόσος ενθουσιασμός για το φαγητό;
Όλο τα ίδια τρως: πίτσα, μακαρόνια, ταϊλανδέζικο.
Πειραματίζομαι με το φαΐ. Άσε με.
Όχι σήμερα. Ας φάμε προβατίνα με σάλτσα και ψωμί. Απλό.
Απ' το Δελχί είναι. Θα 'χει φάει καλύτερα...
Κι εγώ από εκεί είμαι. Πίστεψέ με.
-Είναι ιδιαίτερο. Αλήθεια σού λέω. -Καλά, κάνε ό,τι θες.
Αδερφέ, τι θες να φας;
Προβατίνα με σάλτσα και ψωμί
ή κάνα μουράτο ιταλικό από όπου να 'ναι;
-Ντρουβ! -Είναι απλό.
-Πάμε όπου έχει ωραία κορίτσια. -Τέλος. Εύκολο ήταν.
-Θα πάμε εκεί που λέω εγώ. -Είσαι μαλάκας.
Γιατί; Όλοι έχουν προτιμήσεις.
Αφού ήρθα στη Μουμπάι, θα τσεκάρω τι παίζει.
Δίκιο έχει.
Δύο ώρες παλεύεις με τα παπούτσια. Βάλε τα δικά μου.
Όχι, φίλε. Τα πήρα ειδικά για την εκδήλωση.
Θα 'ρθουν από Ισπανία, Ιταλία, Κίνα, ακόμα και Τυνησία.
Και Τυνησία.
-Τι εκδήλωση είναι; -ΔΣΕΠΠ.
Τι είναι αυτό;
Διεθνές Συνέδριο Εμπόρων και Παραγωγών Πολυεστέρα.
Σέξι. Είσαι σπουδαίος πια, Σαντίπ Γκογιάλ.
Κι εσύ έγινες αναλυτής δεδομένων σε στριπτιζάδικο.
Θυμάσαι τι λέγαμε παιδιά; Εγώ θα γινόμουν ποδοσφαιριστής.
Εγώ οδηγός αγώνων, πιλότος μαχητικού...
Θα αργήσετε. Ακούστε με.
Πάρτε τρένο, θα πάτε πιο γρήγορα.
-Το τρένο δεν είναι για τους φτωχούς; -Τι;
-Ναι. -Μη λες τέτοια.
Σ' εμάς πες τα, αλλά όχι έξω.
-Γιατί; Θυμάσαι τον Σιμράν; -Ελάτε, παιδιά.
Τον βρωμο-Σιμράν.
-Ντρουβ, γαμώτο! -Συγγνώμη. Χίλια συγγνώμη.
Δεν έγινε τίποτα. Θα τα καθαρίσω εγώ.
Να σου πούμε.
-Πρέπει να βιαστούμε. -Στάσου, νύφη.
-Κάτσε. -Κάτσε ν' ακούσεις.
Είναι ωραία ιστορία.
Πηγαίναμε εκδρομή στην Ουνταϊπούρ.
Κλείδωσαν τον συμμαθητή μας τον Σιμράν στην τουαλέτα.
Όλη νύχτα. Όλη νύχτα στις τουαλέτες του τρένου!
Αυτό είναι απαίσιο! Ποιος το έκανε;
Δεν ξέρουμε. Αλλά μάλλον ο καθηγητής χίντι.
Έκανε παράπονα γι' αυτόν.
-Ναι. -Όλη νύχτα;
-Όλη νύχτα. Κλειδωμένος. -Βρωμοκοπούσε.
Κι έκτοτε τον λένε βρωμο-Σιμράν.
-Αγόρι ήταν ο Σιμράν; -Ναι.
Ήταν Σιχ. Σιμράν Σινγκ.
-Τι σημαίνει τ' όνομα της μάνας του; -Πες!
-"Φίλη του γκουρού". Του πατέρα του; -"Λακκάκι" Σινγκ.
-Είστε φρικτοί. Πάμε. -Έπρεπε να τον πουν "Γκουρο-λακκάκι ".
Αυτό το ασανσέρ σέρνεται, ρε φίλε.
-Τι έγινε; -Τίποτα.
Ο Σιμράν ήταν μόνος στην εκδρομή.
Ο βρωμο-Σιμράν.
Ήταν μόνος σε όλες τις φωτογραφίες.
Δεν του φερθήκαμε καλά, έτσι;
Κρίμα.
-Καλή σου μέρα, μωρό. -Γεια.
-Άντε, γεια. -Καλή τύχη.
-Και... -Άντε, φύγε.
Όλο λόγια είναι. Από πράξεις, τίποτα.
Τι τρέχει, αδερφέ; Τι κοιτάς; Εδώ είμαι.
Μίλα μου. Την τσεκάρεις μετά.
Σε ακούω, ρε φίλε.
Τέλος πάντων, δεν θα γίνει τίποτα. Κανείς δεν νοιάζεται.
-Το ίδιο έγινε και με το μετρό του Δελχί. -Όχι, αυτό είναι παρανόηση.
Το έψαξα. Αν ψάξεις στο ίντερνετ, θα βρεις τα έγγραφα.
Δεν έκαναν τίποτα.
Τι είναι αυτό; Κοτόπουλο ή μοσχάρι;
-Κοτόπουλο. Μπροστά σου το παρήγγειλα. -Καλώς.
Τι έχει το μοσχάρι; Πιο νόστιμο είναι.
Από πότε τρως μοσχάρι;
Μικρός νήστευες τις Τρίτες.
-Πράγματι. Το θυμάσαι; -Ναι.
-Κι έτρωγες τρούφες στο Ναβράτρι. -Συγγνώμη!
Χίλια συγγνώμη.
Προέκυψε δουλειά. Περιμένατε πολύ;
Προφανώς. Κάβια, άργησες 40 λεπτά.
Μην ακούς τη μουρμούρα του. Τι καλά που ήρθες!
Έφαγες βάντα παβ;
Τέλεια.
Ευχαριστώ. Με κέρδισες.
-Τι καλά. -Μη με σερβίρεις.
-Γιατί; -Δεν πεινάω.
Για σένα ήρθαμε εδώ.
Όχι, Ντρουβ. Για αυτόν ήρθαμε. Εγώ έφαγα σεβ πούρι στον δρόμο.
Καλούτσικο είναι. Δεν καταλαβαίνω γιατί τρελαίνονται.
Ψωμί με τηγανητές πατάτες είναι.
Ναι, δεν κρύβει καμία BMW μέσα.
Θα έτρωγα BMW;
Λοιπόν, αγόρια του Δελχί. Τι νέα;
Τίποτα, νύφη. Γκρινιάζαμε για το μετρό.
Δεν γκρινιάζαμε, κουβεντιάζαμε.
Διάλογος. Συζήτηση.
Έχει κολλήσει μ' αυτό εδώ και τέσσερις μέρες.
Ακόμα και στο γραφείο γι' αυτό λένε εξαιτίας του.
Για καλό το λέω.
Θα ξεριζώσουν 5.000 δέντρα.
Πόσο βλάκας πρέπει να 'σαι για να αδιαφορείς για το κλίμα;
-Δεν καταλαβαίνω. -Αδερφέ.
Δεν τρως λαχανικά;
Τρώω. Κουνουπίδι πήρα.
Τότε, ξέρεις ότι η βιομηχανία κρέατος ευθύνεται
-για την υπερθέρμανση. -Κι εσύ τρως!
Είπα εγώ ότι πιστεύω στην υπερθέρμανση;
-Γαμώτο! -Τι;
Μόνο εσύ μιλάς για την υπερθέρμανση.
Τι κάνουν αυτοί;
-Γιατί κάνουν τόση φασαρία; -Να σου πω;
Μάλλον τις μετράνε.
Τι;
-Τίποτα. Αναμνήσεις. -Άσε καλύτερα.
-Μα ρωτάω! -Καλύτερα να μην ξέρεις.
Ντρουβ, πες μου.
Μη με κοιτάς έτσι. Δεν θα της πεις.
Όχι! Μην της πεις.
Ας της πούμε. Έλα, άνετη είναι.
Αφού ρώτησες... Βασικά,
στην τρίτη δημοτικού, όλα τα αγόρια πήγαιναν στο τελευταίο θρανίο
μετά το μάθημα, έβγαζαν τα σορτσάκια
και τις μετρούσαν με χάρακα.
-Τι; -Συγγνώμη.
Γιατί μου το είπες αυτό;
Μου ανακατεύτηκε το στομάχι.
Να πάρει, ρε φίλε. Θυμάσαι τον Κεσάβ;
Ο Κεσάβ πέθανε, φίλε.
Τι;
Ο Κεσάβ; Ο δικός μας;
-Πώς πέθανε; Από τι; -Καρκίνο του στομάχου.
Τώρα μου το λες;
Θα το 'χες μάθει, αν κρατούσες επαφές.
Να του το λες.
Όταν έρχεται στο Δελχί, να βρίσκει τους παλιούς συμμαθητές.
Δεν θα σε κυνηγάνε οι άλλοι.
Θα του το λέω.
-Έπαιζε καλό ποδόσφαιρο, έτσι; -Ναι.
Σαντίπ, πώς πήγε το συνέδριο;
Καλά ήταν.
Όταν νοικιάζεις τα πράγματά σου,
τα νιώθεις μεταχειρισμένα.
-Γιατί; -Γιατί;
Κι εμείς νοικιάζουμε.
Σωστά. Αλλά εδώ είναι αλλιώς.
Εδώ έχετε και βιομηχανία κινηματογράφου.
Εδώ γίνονται και περίεργα. Δεν θα έπρεπε να το λέω, αλλά...
εν ολίγοις, δεν θα νοίκιαζα το σπίτι μου σε γκέι.
Τι σημασία έχει; Ποια η διαφορά αν είναι λεσβίες ή γκέι;
Σωστά. Δεν με πειράζουν οι λεσβίες.
Ας μείνουν στο σπίτι.
Αλλά οι γκέι μού φέρνουν εμετό.
-Γιατί το παθαίνω; -Τι είναι αυτά που λες;
Μιλάς έτσι εν έτει 2018;
Τι πειράζει που μιλάω έτσι το 2018;
-Πόσα είναι; -Ξέχνα το.
-Τρελάθηκες; -Γιατί πληρώνετε εσείς;
-Τι κάνεις; -Εγώ θα πληρώσω.
-Όχι. -Το πορτοφόλι μου;
-Θα το βρω. -Τρελάθηκες;
Τελείωσε, Σαντίπ.
-Τέλος. Φάε το κέικ. -Τελείωσε.
Μα τον Θεό, είσαι ξεδιάντροπος.
Τι;
Εσύ έπρεπε να πληρώσεις, όχι η νύφη.
Δεν έχω λεφτά πάνω μου. Και τι έγινε;
Θα σου έδινα εγώ.
Δεν πειράζει. Δεν έγινε τίποτα.
-Πειράζει. -Τι πρόβλημα υπάρχει;
Το πρόβλημα είναι, μαλάκα,
ότι δεν παίρνεις λεφτά από γυναίκες.
-Γιατί φέρεσαι σαν μαλάκας; -Μην το λες αυτό.
Σε ποιον αιώνα ζεις, βρε μαλάκα; Τι είναι αυτά που λες;
-Γιατί μιλάς έτσι; -Σε ποιον αιώνα;
Δεν πειράζει που ζεις ξεδιάντροπα;
Βγάλε τον σκασμό! Τι λες; Μίλα όμορφα.
Επειδή είναι εκείνη εδώ, δεν λέω τίποτα.
Τι ξεδιάντροπος.
Κάντε τα πακέτο.
Τι ώρα φεύγει ο Σαντίπ;
Η πτήση είναι στις 5:00. Θα φύγει κατά τις 3:00.
Νομίζω ότι πήγε στον θείο του, γιατί είχε νευριάσει.
Δεν σκόπευε να πάει.
Δεν νομίζω ότι με τον Σαντίπ είμαστε πραγματικοί φίλοι.
-Έτσι; -Όχι, δεν είναι αλήθεια.
Είχατε καιρό να βρεθείτε. Συμβαίνει.
-Είναι λίγο διαφορετικός από σένα... -Λίγο;
Δηλαδή, πολύ.
Αν γνωριζόμασταν σήμερα,
αποκλείεται να γινόμασταν φίλοι.
Όλα είναι διαφορετικά.
Βλέπουμε τον κόσμο διαφορετικά.
Πώς είμαστε φίλοι; Και γιατί το προσπαθούμε καν;
Κάβια, τι κάνεις;
Προσπαθώ να κάνω μία συζήτηση.
Άσ' το για μετά. Έλα κάτσε λίγο.
Εντάξει.
Πες μου.
Δεν ξέρω. Νιώθω ότι προσποιούμαστε τους φίλους. Γιατί;
Επειδή ήμασταν συμμαθητές και γειτονόπουλα;
-Κάτι σημαίνει αυτό. -Τι σημαίνει;
Είναι κομμάτι της παιδικής ηλικίας σου. Κομμάτι σου.
-Δεν παρατάς τους φίλους, μόνο και μόνο... -Τους παρατάς.
Γιατί είναι σημαντικό για μένα να έχω εκατό φίλους αντί για δέκα;
Μπορείς να 'χεις δέκα καλούς φίλους κι εκατό γνωστούς.
Σκέψου τι ωραία θα 'ναι να γεράσετε μαζί.
Θα λέτε τις ιστορίες σας στα εγγόνια σας.
Θα λέτε, "Δέρναμε εκείνον τον τύπο στην τρίτη δημοτικού".
Θα 'χει πολλή πλάκα.
Δεν ξέρω, γαμώτο. Απλώς...
Πρέπει να το σκεφτώ.
Τι προσφέρει αυτό το άτομο στο παρόν μου;
Δεν μιλάμε για χρηματιστήριο.
Μην τα βλέπεις όλα ως μαθηματική εξίσωση.
Δεν το βλέπω έτσι. Ένα απλό ερώτημα είναι.
Γιατί είμαστε φίλοι;
Τον νοιάζεσαι, κι αυτός το ίδιο. Δεν είναι προφανές;
-Δεν ξέρω. -Δεν σου έφερε γλυκά;
Έτσι κάνουν στο Δελχί, ή απλώς από ευγένεια.
Δεν σημαίνει κάτι.
-Πού είναι το ζαχαροπλαστείο; -Κοντά στο σχολείο.
-Πήγε ως εκεί για να σ' τα φέρει. -Δέκα λεπτά απόσταση.
Μην είσαι τόσο αρνητικός.
Σου έφερε το αγαπημένο σου γλυκό, απ' το αγαπημένο σου μαγαζί.
Δεν είναι μόνο από ευγένεια. Σε σκέφτηκε.
Αφού γελάτε με τα ίδια αστεία, σίγουρα θα διασκεδάζετε μαζί.
Αυτή είναι η αρχή, έτσι;
Και δεν πρόκειται να συμφωνείτε σε πολλά.
-Αφού μεγαλώνετε. -Ναι, αλλά...
να του το πω;
Ότι οι απόψεις μας για κάποια πράγματα είναι διαφορετικές;
Βεβαίως, να του το πεις.
Αλλά υποσχέσου ότι θα κρατήσετε επαφή.
Μην το δεις σαν μια διαφωνία με τον οποιονδήποτε.
Αλλά δεν θες να προσπαθήσεις.
Γιατί ζορίζομαι τόσο; Ούτε προβατίνα δεν έφαγα.
Το υπεραναλύεις. Θέλω γλυκό τώρα.
Πάω να φέρω. Δώσ' μου δύο λεπτά.
Όταν ήμουν στο λύκειο, μετά από έναν αγώνα μπάσκετ,
η γυμνάστρια, η κυρία Ιντράνι,
μας έβγαλε όλους έξω
για παγωτό, σ' ένα καινούργιο μαγαζί, το Μπάρατ Τζαλπάν,
-στην Ναγκπούρ. -Μπάρατ Τζαλπάν.
Ναι. Και μας είπε κάτι τότε που μου 'χει μείνει ακόμα.
Είπε ότι μετά το σχολείο,
πολλές φορές θα νιώσεις μπερδεμένος και χαμένος.
Τότε, να πηγαίνεις να βρεις τους παλιούς φίλους σου.
Γιατί, όταν όλα γύρω σου αλλάζουν,
θα σε χαροποιήσει το γεγονός ότι κάποια πράγματα μένουν σταθερά.
Είναι σημαντικό, γιατί αυτές οι σταθερές είναι παρηγοριά.
Είναι κι αμφίδρομο, έτσι;
Άλλοτε σε χρειάζονται, άλλοτε τους χρειάζεσαι.
Στάσου.
Όλα αυτά τα έλεγε ενώ τρώγατε παγωτό;
-Βρε Ντρουβ. -Δεν έλιωσε το παγωτό;
Πάψε! Είπε τα περισσότερα.
Τα άλλα τα προσέθεσα εγώ επειδή είμαι γαμάτη.
Εμπρός; Ναι, έλα!
Όχι, ξύπνιοι είμαστε. Στάσου, σου ανοίγω.
Γεια.
-Τους είδες τελικά; -Ναι, τους είδα.
Σε μία τρύπα μένουν.
Σε τρεις ώρες δεν φεύγεις;
Πήγαινε για ύπνο. Θα σε ξυπνήσω εγώ.
Όχι, κοιμήσου εσύ. Θα τα καταφέρω.
Σίγουρα;
Να σου πω. Θες ένα ποτάκι;
Δεν νυστάζεις;
Όχι, ας πιούμε ένα ποτό.
Εμένα μη μου βάλεις. Έχω να σηκωθώ νωρίς για δουλειά.
-Σίγουρα; -Ναι.
-Ήπια και το τσάι χαμομήλι. -Ναι.
-Ποιο τσάι; -Μην το δοκιμάσεις καν.
-Ούτε να το πω δεν μπορώ. -Χαμομήλι.
-Εντάξει. -Ναι, αυτό.
-Έχεις ουίσκι; -Όχι, φίλε.
-Ρούμι; -Όχι.
-Μπίρα; -Όχι, φίλε.
Γιατί το κάνεις αυτό; Ας πιούμε.
Καλά, θα βολευτούμε μ' αυτό.
-Για να δω. -Ορίστε, δες το.
Τσέκαρέ το.
-Τι; -Τίποτα.
Όχι, πες το.
-Τίποτα. -Πες το.
-Όχι, τίποτα. -Πες το, βρε βλάκα.
Σε ξέρω από παιδί. Πες τι σκέφτεσαι.
Η Κάβια το αγόρασε, έτσι;
Το ήξερα ότι κάτι τέτοιο σκεφτόσουν.
Ναι, εκείνη το αγόρασε. Έλα να κάτσουμε.
Είδες;
Έχει πολλή κίνηση η Μουμπάι. Το καλό είναι ότι έχει πάντα φώτα.
Το καλύτερο. Είναι ασφαλής.
-Είμαστε της Μουμπάι, έτσι; -Όχι, του Δελχί.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Τι είπες; Καλή νύστα.
Καλή νύστα.
Δεν θέλω να μάθω. Όχι, δεν θέλω.
Όχι, καμία σχέση. Είναι κάτι...
-Θα σου πω. -Είστε φρικτοί.
Ωραία. Η νύφη μαθαίνει από εμάς.
-Θα το κάψουμε στον γάμο. -Άντε πάλι.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
-Να 'σαι καλά. -Κι εσύ.
Πολύ ωραία.
-Λοιπόν; -Θα φέρω ποτήρια.
Ναι.
Ναι, έλα. Κτήριο Ατζμερά. Πύργος Ζιόν. Έλα.
Ναι, Ατζμερά.
-Ήρθε; -Είναι αργό.
Ρε φίλε, ο Κεσάβ δεν είχε έναν μικρότερο αδερφό;
Ναι. Τον Σαουράμπ.
Γιατί;
Ας βγάλουμε μια σέλφι.
Ξέχασα το κινητό. Με το δικό σου.
Ναι, σέλφι.
-Αφού σε βλέπω σπάνια. -Φτάνει.
Έλα. Άντε.
-Ετοίμασέ το. -Πού είναι;
-Ναι. -Έλα, αδερφέ.
Μην ξεχάσεις να με κάνεις ταγκ.
Απ' το δικό σου τη βγάζουμε.
-Θα το κάνουμε; -Ναι.
-Έλα. Ένα, δύο, τρία. -Ένα, δύο, τρία.
-Μαλάκα! -Μαλάκα!
-Το άλλο; Το θυμάσαι; -Ναι, αδερφέ. Πάμε.
Ένα, δύο, τρία.
-Παπάρα! -Παπάρα!
-Στείλ' τες μου στο WhatsApp. -Έγινε.
Όταν έρθεις Δελχί, πάρε με.
-Έγινε. -Να μαζευτούμε.
Με τον Ίσου, τον Ντίπακ, τον Σασάνκ.
-Τον Αμάν, τον Μιλίντ. -Τον Αμάν.
Βλάκα.
-Έγινε. Τα λέμε. Γεια. -Ναι, τα λέμε.
-Πες μου κάτι. -Ναι;
Εσύ κλείδωσες τον βρωμο-Σιμράν στην τουαλέτα, έτσι;
Όχι, γιατί να το κάνω; Εσύ το έκανες.
-Όχι, δεν το έκανα. -Τι;
-Ξέχνα το. -Άντε. Θα αργήσεις.
Τα λέμε. Να προσέχεις. Και, άκου,
-να μου γράφεις. -Φύγε, φίλε, θα αργήσεις.
Θα χάσεις την πτήση.
Πάντα θα μας χωρίζουν αυτοί οι τοίχοι, αλλά...
ΓΕΙΑ, ΣΟΥΡΑΜΠ. ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΞΕΡΕΙΣ, ΗΜΟΥΝ ΣΥΜΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΚΕΣΑΒ.