Ne oluyor Dhruv?
Vücut dilinden ilgilenmediğini anlayabiliyorum.
Hevesini seviyorum Kavya. Neredeyse bulaşıcı.
Bak Dhruv, akıllısın, zekisin
ama motivasyonun kalmamış.
Burada çalışmayı gerçekten istiyor musun?
Doğrusu, işinde böyle ilerlemen gerçekten takdire şayan.
Bak, belli ki aklın başka yerde.
Sence de ilerleme zamanın gelmedi mi?
Bir ekibi yönetmeye başlamaya hazır mısın?
Çok iyi iş çıkaracağını biliyorum.
Yani şimdi... Yarından itibaren gelmeme gerek yok mu?
Peki yeni görevime ne zaman başlayabilirim?
-Alo. -Sana bir şey söyleyeceğim!
Evet, ben de sana bir şey söyleyeceğim.
Terfi ve zam aldım!
-Ne? -Resmen bir terfi ve...
Tamam. Tebrikler.
Bu arada, Yohan evinde parti veriyormuş.
Yeni ev partisi. Saat 7'de orada ol. Tamam mı?
Sen ne söyleyecektin?
Dumpling satan birini buldum. Kendine Darjeeling'in Tadı diyor.
Çok güzel. Mutlaka gitmeliyiz.
-Çok güzel. -Dhruv, çok tatlısın oğlum.
Biraz alsana. Bana da al.
-Bugün çok mutlu bir gün. -Evet.
-Görüşürüz. Seni seviyorum. -Evet. Mutlu bir gün.
Biraz daha versene dostum.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Merhaba.
Biraz daha al lütfen.
-Merhaba, Pizza Mania. -Aslında, ben Dhruv.
-Dhruv? -Kavya'nın erkek arkadaşı.
Pizza Mania.
-Dhruv, nasılsın? -Yohan.
-İyiyim. Sen? -İyidir.
-Ben alayım. -Ben alırım.
-Sorun değil. -Emin misin?
-Evet. -Peki, sağ ol.
-Sorun yoksa. -Yok.
Gel lütfen. Çok teşekkürler.
Ne güzel bir ev.
-Sağ ol. -Birazını ver.
-Emin misin? -Evet.
Ağır mı?
Evet.
-Merhaba! -Tebrikler.
Teşekkür ederim. Dhruv!
-Sarhoş musun sen? -Hayır.
Çok mutluyum. Yıllık 2,2 milyon.
Ne, sen ciddi misin? 2,2 milyon mu?
-Bu ne demek? -Biliyorum.
-Artık istediğini satın alırsın... -Fabrikayı satın alırım.
-Kapa çeneni! -Dinle bak.
Kutlamak için Moonlight'a gitmeliyiz.
Bazen başkalarıyla kutlamak da iyidir.
Gel, sana evi gezdireyim.
-Merhaba. -Vay, nasılsın?
-İyiyim ahbap. -İyi dostum.
-Pizza mı aldın? -Evet, gidip yiyelim.
Gidelim hadi.
-Hiç emin değilim. -Ne oldu?
Bu çok fazla. Her şeyden bıktım.
Tinder'dan bıktım, işim berbat, Zomato'dan bıktım,
pizzaya bakmak bile kendimi şişman hissettiriyor.
Girls'ün son sezonu bitti ve...
Bak, mutlu değilsen bırakmalısın.
Başka bir şey bul.
Bu, her gün mutsuz olmaktan daha iyi.
Evet, doğru söylüyor.
Bombay'de olmak için sabırsızlanıyor musunuz?
Evet, kesinlikle.
Nasıl?
Aslında bu evi satın aldık.
Bombay'de bir ev satın aldınız, hem de bu evi!
-Gerçekten mi? -Güzel, değil mi?
-Harika! -Teşekkürler. Sen ne yapıyorsun?
-İnternet'ten matematik dersi veriyorum. -Öyle bir şey mi var?
Evet, yaygın.
Ayrıca genç bir şirkette veri analisti.
Doktora ne oldu?
-Matematik alanında doktorasını yapıyor. -Evet, öyleydi ama bıraktım.
Evet. Ama sonra geri dönebilir.
Orasını bilmiyorum ama... Bakalım.
Keyif almıyordum. Bu kadar basit.
Keyif alamamayı bana sor.
Kırk dokuz gün boyunca ev hanımı olmak zorundayım.
Bir tür geleneksel ritüel diyelim.
O kadar kötü mü cidden? Evde oturuyorsun,
iş yapıyorsun ve evi idare ediyorsun.
Güzel, değil mi? Ben sorun etmezdim.
Evet ama farkı da bu zaten, değil mi?
Yapmayı tercih etmek, yapmaya mecbur olmak.
Evet, doğru tespit.
Dhruv'a biraz katılıyorum.
Kim evde oturup evle ilgilenmek istemez ki?
Ya da biraz rahatlamak?
-Öyle mi? -Değil mi?
Sen kırk dokuz gün boyunca evde kal da...
-...rahatla bakalım. -İstersen sen çalış.
Sadece sosyal medya sitelerinde
resim paylaşmamasını söyledim. O kadar.
O bayağı zor.
Neyse, bizim birkaç kişiyle daha tanışmamız gerek.
-Evet, siz lütfen devam edin. -Bir içki daha alın.
Keyfinize bakın. Görüşürüz.
Görüşürüz.
Kapa çeneni.
Bu tatlı mı?
Öyle kokuyor.
Dikkatli ol. Babanın malı değil o.
Ne?
Kokla. Tatlı, değil mi?
Şekerli. Tatlı değil. Güzel.
Tatlı gibi kokuyor.
Bu evi almış, düşünebiliyor musun?
Evet. İnsanların ne çok parası var.
İyice planlamış olmalı. Kolay değil.
Canım, ne kadar planlayabilir ki?
Adam CEO, değil mi?
CEO değil, piçin teki.
-Dhruv. -Ne? Piçin teki, yalan mı?
Bu pislik, kızı aldattı. Düşünebiliyor musun?
Bu onların özeli. Kendileri çözerler.
Evet ama sonuçta...
...aynı ofisten. Tuhaf değil mi?
Bu benim de param, değil mi?
Yani, biz bir ekibiz.
Sadece paramızı harcamadan önce bana da sor diyorum, hepsi bu.
Karşı çıkmam ki.
Evet, bu bizim paramız.
Ve ben bütün kayıtları tuttum.
Senin olan senindir.
İstiyorsan hemen belgeyi gönderebilirim.
E-postayla göndermemi ister misin?
Harika bir his.
Hizmetçileri olarak çalışacağım.
Bu ne hırs!
En azından "temizlik görevlisi" veya "idareci" de.
Temizlik görevlisi de hizmetçidir.
Bu banyoda olduğun için İngilizce konuşuyorsun.
Aynı şey.
Hediye konusunu ablanla konuştun mu?
Hayır.
Nasıl söyleyeceğim? Konuyu o açmalı, değil mi?
Yani, ilk ödeme zamanının geldiğini biliyor.
Belki unutmuştur.
Neden hatırlatmıyorsun?
Tanrım, bu çok yorucu.
Onlara yeni ev hediyesi vermeyi unuttuk.
Hayır. Dur. Bende var.
İki günlük bir kakule. Nereye gitti bu?
-Dhruv. -Nerede bu?
Sorun değil. Daha iyi bir planım var.
Peçete.
Çantamda Lonely Planet Mumbai var.
kıza hediye edelim, arkasına da şöyle yazalım:
"Şehirde yapmayı sevdiğimiz şeyler
ve gitmeyi sevdiğimiz tüm yerler."
Aslında hoş olur.
-Değil mi? Rehberimiz gibi. -Evet. Tatlı.
Babanın malı değil.
...her şeyle ilgileneceğim Cherry.
Ve bundan sonra,
tamamen şeffaflık olacak. Tamamen şeffaflık, söz veriyorum.
Efendim?
Evet, benim arabam.
Sorun ne?
Evet, kendi dairemiz. Kiralık değil. Evet.
Ekstra park ücreti mi?
Size beş kuruş vermem bayım.
Çünkü bizi enayi zannediyorsunuz!
Ne?
Sekiz yüz bin rupi diyor yahu.
Park ücreti. Hayret bir şey!
Dinle.
Seni seviyorum, tamam mı?
Ben de seni seviyorum.
Gidelim mi?
Yoksa başlangıçlar bitecek.
Gidelim.
Seks yapmış olmalılar.
Bunca zaman ne yapılır ki?
Baksana, sence Salman Khan bakir midir?
Daha neler!
Gerçekten bakir midir sence?
Tamam. Sadece sordum.
Değil. Niye herkes Salman Khan'ı bakir sanıyor?
-Onu beğeniyorum. -Bu onu bakir yapmaz.
Tanrım!
Salman Khan bakir. Ne olmuş?
Kavya ve sen kaç para kira ödüyorsunuz?
Neden, taşınacak mısın?
-Evimden sıkıldım. -Bu taşınacaksın anlamına gelmez.
-Türkiye'nin başkenti İstanbul muydu? -Evet.
-Ankara. -İstanbul.
-Ankara. -Hayır, İstanbul.
-Ankara. -Evet, 220 dolar kazandım.
-Gördün mü? -Ne? İstanbul muymuş, Ankara mı?
-Ankara. Sağ ol. -Ne zamandan beri Ankara oldu?
-Bunlar da seks yapmıştır. -İyi misiniz arkadaşlar?
Bizim gibi orta sınıfa
veya üst orta sınıfa ait kızlar için
çok güzel bir his, değil mi?
Bir erkek arkadaşa veya aileye
muhtaç değilsin. Mecbur değilsin.
Para peşinde falan değiliz.
Sadece kendimizden ödün vermemek istiyoruz. Ben bunu istiyorum.
Yani, yarın bir mağazaya gidip,
bir çift ayakkabı beğenip
-onu satın alabilirim... -Evet.
Bu çok güzel bir duygu, kendini söz sahibi hissediyorsun
çünkü paran var.
Annerimizin çoğu bunları yaşamamış.
-Değil mi? -Evet.
Hele bir de işinden keyif alıyorsan
daha ne istersin? En güzel duygu.
-Ailelerimiz de rahat ediyor. -Sadece rahat etmiyorlar, mutlular,
bizimle gurur duyuyorlar.
-Göster. -Sen göster.
Ne? Ne kamera ama.
Ne kadarmış? Harika.
-Sana bedava kardeşim. -Şaka yapmıyorum. Söyle.
Daha değil. Önce resim çekeceğiz.
Kavya nerede? Onu gördünüz mü?
Ne yapıyorsun? Alışveriş mi?
-Ne oldu? -Şuna bak. Şu web sitesine.
Ailenden uzakta yaşarken
-ailenle geçirdiğin zamanı hesaplıyor. -Tamam.
Sen bir şehirde, ailen başka şehirde yaşıyor,
onlarla yılda üç kez görüşüyorsun, belki dört, taş çatlasın beş diyelim.
Ortalaması alınıyor.
Söylediklerine göre, ben benimkilerle 321 gün buluşacakmışım.
321 kez.
Onlar ölmeden önce, hayatımın geri kalanında.
-Bir yıla yakın. -Bir yıla yakın.
Anlasana, şimdiye kadar onlarla her gün görüşüyordum.
Yirmi yaşıma kadar.
Ve şimdi kalan 30, 40, 50 yılımda
onlarla sadece bir yıl görüşeceğim.
Resmen geri zekâlıyız dostum.
Ampul satıyorum,
bunu neden yapıyorum? Neden onlardan bu kadar uzaktayım?
Sen de baksana.
Yok, sağ ol. Çok moral bozucu.
Çok güzelmiş ya. Ne müthiş bir ev.
-Açsana. -Aç.
Aileme bir buzdolabı almak istiyorum.
Hangisini alayım?
Ailene buzdolabı mı alacaksın?
Ne şaşırtıcı.
Küçükken 10 çok görünürdü, şimdiyse 10.000 bile göz doyurmuyor.
Evet. Bence o zamanlar daha güzeldi.
En güzeli küçük olmak.
Ne ayrıcalıklı bir şey.
Hayır, "küçük" doğru kelime değil.
-Doğru kelime "sade", değil mi? -Evet, doğru.
En güzeli sade olmak.
Pantolonlar gibi.
Vay, pahalı peynir?
-Nereden buldunuz? -Buzdolabından.
-Ne? -Cidden mi?
-Buzdolabından... -Çok utanmazsınız.
Kavya, rütbeni düşürecek.
Çok lezzetli. Tatsana.
Evet, ben de yiyeceğim.
Ne yapıyorsunuz burada çocuklar?
İçkileriniz nerede?
-İçeride. -Evet, içeride.
-Güzel mutfak. -Harika mutfak.
Teşekkürler. Burada yemek yapmak çok eğlenceli olur.
-Bir gün yemek günü yapalım. -Evet.
-Harika fikir. -Ev de güzel.
Teşekkürler. Cherry ve ben de bayıldık, harikulade.
-Tanrım. -Yine mi!
Bir saniye bekleyin, halledeceğim.
Arkadaşlar, dikkatli olun. Lütfen.
Kusura bakmayın.
Halledeceğiz. Siz dikkatli olun.
Çocuklar...
Cherry?
Burada ne işin var? Herkes dışarıda bekliyor.
-Neye bakıyorsun? -Göremiyor musun?
Neyi?
Biz neyin içine düştük böyle?
Ne düşünüyorsun?
İşten çıktım.
Bilmiyorum. Onlar mı kovdu bilmiyorum ama...
Ne?
Gerçekten mi?
-İyi misin? -Evet, iyiyim.
Sana söylemeye korktum çünkü harika bir gün geçiriyordun.
Mahvederim falan diye korktum.
Biz bir ekibiz Dhruv.
Neden üzüleyim ki? Eminim sen bir yolunu bulursun.
Su ister misin?
-Emin misin? Durabiliriz. -Gel buraya bebeğim.
Teşekkürler.
Ne düşünüyorsun?
Dinle.
İşten çıktım. Ya da belki onlar kovdu, hâlâ bilmiyorum.
Ne? Ne zaman?
Bu sabah.
Ve bunu bana söylemeye veya benimle tartışmaya tenezzül etmedin mi?
Dur. Çok ani oldu.
Tamam.
-Tamam mı? -Evet, tamam.
"Evet, tamam" da ne demek? Başka bir şeyler söyle.
Şu anda bu bilgiyi sindirmeye çalışıyorum Dhruv.
Bana zaman tanı.
Ne oldu? Ayrıntıları paylaşacak mısın?
Bir şey olmadı. Orada mutlu olmadığımı düşünmüşler.
Çalışmaktan keyif almıyorum. Bana bir seçenek sundular, ben de çıktım. Basit.
Yani seni kovmadılar, çıkmayı sen istedin?
Evet. Öyle oldu.
Şimdi daha iyi hissediyorum.
Başlarım iyi hissetmene Dhruv!
Beni dâhil bile etmeden böyle büyük bir adım atmışsın!
Dur biraz. Orada mutlu olmadığımı biliyordun.
Sen zamdan bahsedince evi geçindirirsin diye düşünüp
biraz rahatladım.
Rahatladın mı?
Biliyorum, bu senin kararın Dhruv ve senin hayatın
ama en azından benimle konuşmalıydın. Bunu masaya yatırırdık.
-Bu ikimizi de etkiliyor Dhruv. -Dur.
-Evet ama... -Öylece çıkmamalıydın.
Dur! Neden?
Bu benim kararım, değil mi?
Neden bana "Dhruv, mutlu musun?" diye sormuyorsun?
Bu benim kararımdı.
Dhruv, bu çok sorumsuzca bir karar.
Şu sorumsuzluk lafını söyleyip durma kızım!
Yetti artık.
Hep aynı şey.
Sevmiyordum, çıktım.
-Konu kapandı, bitti. -Sorumsuzsun Dhruv.
Bir kez olsun itiraf et.
-Duşu bile tamir edemiyorsun. -Niye söyleyip duruyorsun?
Sordum, sorun bizde değilmiş.
Bina sorunlu. Ben ne yapayım?
-Boruya tırmanıp tamir mi edeyim? -O tamir edecek.
Yap işte. İlla söylemem mi gerek?
Kavya, neden böyle konuşuyorsun? Laflarına dikkat et.
Çok kaba konuşuyorsun. Böyle konuşacaksan hiç konuşma.
Böyle konuşman çok saçma.
Sen çıkmak istediğinde ne kadar saygılı davrandığımı hatırlıyor musun?
Dhruv, o uzun zaman önceydi, tamam mı? Artık işler değişti.
Nasıl değişti?
Artık büyüyoruz, görmüyor musun?
Bunlara aldırış etmeden devam ederiz...
Hayır! Ben belirli bir yönde büyümek istiyorum.
Aynen. Bu yüzden işten çıktım işte.
Dhruv, ben çıkmak istediğimde seninle konuşmuştum.
Buna dayanarak söylüyorum, tamam mı?
Bunu benimle konuşmalıydın.
Ne faydası olacaktı? Kararım değişmeyecekti.
Vay be. Kendimi önemli hissettirdiğin için sağ ol.
O zaman hiç söylemeseydin.
Neden söyledin? Ne fark edecek?
Hem, ailenin borcunu nasıl ödeyeceksin?
Benden para almak istemezsin.
Artık ne yapmak istediğini anlamıyorum Dhruv.
Senin paran senin. Benim param benim.
Olunca ödeyebilirsin.
Bir borç daha mı alayım istiyorsun? Öleceğim!
-Bunu şimdi bir fark ettin? -Neden böyle konuşıyorsun?
O zaman geri verme, sorun değil.
Ne yapıyorsun sen? Şu anda gerçekten kafa sikiyorsun.
Dhruv, sadece yardım etmeye çalışıyorum.
En azından söyleseydin... Yani, ben senin kız arkadaşınım Dhruv!
Artık ne yapmak istediğini bile bilmiyorum.
Her şeyi bırakıyorsun. Yani...
Bunun ikimizi etkilediğini anlıyor musun acaba?
Artık iki kişiyiz.
Neden bana baskı yapıyorsun?
Kavya, neden bana "Dhruv, iyi misin?" diye sormuyorsun?
"İyi hissediyor musun?" diye?
Neden "Hallederiz, biz bir ekibiz,
birlikte düşünelim." demiyorsun?
Neden böyle şeyler söylemiyorsun?
Partide Akshara'ya ne dedin?
İçinden gelmiyorsa yapma!
Ben de öyle yaptım. Aynı şey değil mi?
-Aynı değil Dhruv. -Nasıl aynı değil?
Çünkü benim hayatım Akshara'ya bağlı değil, sana bağlı.
Bana bağlı değil. Yeterince para kazanıyorsun.
Yani mesele o değil. Dırdırı bırak.
Bahsettiğim bağımlılık o değil, biliyorsun.
Dırdır etmiyorum, senin için endişeleniyorum.
Nasıl endişelenmek bu? Sayende kendimi bok gibi hissediyorum.
Ne? Fikrime değer bile vermiyorsun,
aldığın büyük kararlara beni dâhil etmiyorsun.
Kızım, bunu biliyordun!
Neyse...
Ben hallederim. Başımın çaresine bakarım,
-evi geçindiririm. Merak etme. -Onu demek istemedim.
Geleceğini düşündüğüm için özür dilerim.
Sen kendi geleceğini düşün, ben kendiminkini, geçinip gidelim.
Sana söyledim çünkü mutluydum, tamam mı?
Sonra sen bunu söyledin ve her şey mahvoldu...
Bak işte. Mesele bu.
Gününü bok ettim, değil mi?
Gününü mahvettim mi? Evet, ettim!
Onu demek istemedim.
-Öyle dedin ama! -Demek istediğim o değildi!
Ama dedin, demedin mi?
Öyle söyledin. Gününü mahvettiğimi.
Nasıl? İşi bıraktığımı söyleyerek?
Kes artık şunu!
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli