Pardon. Lütfen devam edin.
Eczanenin yanında. Eczanenin.
Orada Axis Bank var, ICICI değil.
Lütfen konumu takip edin.
Pekâlâ, her neyse, bir sonraki toplantımızda beyin fırtınası yapalım.
Tabii. Haftaya mı?
Hayır, maalesef çok geç olur. Yarından sonra görüşelim.
Yarından sonra bizim için çok erken olur. Uygun olacağını...
Anlıyorum ama yakında bir şeyler ortaya çıkarmalıyız.
Neyse, konuştuğumuz diğer tasarımcılar sizi çok önerdiler, yani...
Evet. Evet, anlıyorum. Bir şeyler ayarlamaya çalışırız.
Mutlaka. Hoşça kalın. Görüşürüz. İple çekiyorum. Hoşça kalın.
Siz orada bekleyin, ben gelirim.
Gidelim. Biraz yürümemiz gerek.
-Onu buraya çağırsaydın ya. -Denedim kızım.
-Bugün biraz geç saate kadar çalışacağız. -Neden?
-Yarın onlara sunum yapacağız. -Ne? Olamaz!
-Bir parça alayım. -Evet, bitti.
-Çok lezzetli. -Sen ne getirdin?
Ton balıklı sandviç. Alır mısın?
-Ne? -Ton balığı.
Iyy, balık! Nasıl çantanda taşıdın? Kokmadı mı?
Ne kokması? Ton balığı aynı senin ezilmiş sebzelerden farksız.
-Ezilmiş sebzeler kokuyor mu? -Hayır, hayır. Örnek veriyorum.
Biraz sessiz olun. Sizin yüzünüzden yogayı kaçırdım.
Nasıl geri gideceğiz? Ne demişti?
Şimdi gördüm. Delhi'densin. Delhi'nin neresinden dostum?
-Rohini dostum. -Ne diyorsun?
-Sen de mi? Vay be. -Hem de bu istasyondan, Kaushambi.
-Burası da Delhi sayılır. NCR. -Evet kardeşim.
Bu adam aynı espriyi 100 kez yapana kadar yediklerini sindiremiyor.
Dersten sonra bir şeyler yapmalıyım.
Bütün gün ders vermemi ister misin?
İnsan biraz nefes almalı.
Neden buradasın? Para için mi?
Evet. Hayır. Yani...
Evet dostum, para için.
İşten çıktım da.
Evde baskı var. Borç aldılar, ben de...
...deneyeyim dedim.
Faydası olacaksa, neden olmasın?
Böyle.
Böyle mi?
-Ne? -Evet, yani,
o bizim oralı, ona söyleyebiliriz, bunda bir şey yok.
-Ne oldu? -Kardeşim, senin para sorununu çözeceğim.
-IOS'u duydun mu hiç? -Hint Açık Lisesi.
Vay. İkiniz de akıllısınız.
Sınav sorularını cevaplamak istemeyen
ama derece isteyen öğrenciler var.
Munna Bhai gibi.
-Munna Bhai'yi izlemiştin, değil mi? -Evet.
Ama ne demeye çalışıyorsunuz?
-Bizimki gibi enstitülerin öğretmeni var. -Evet.
Ama öğrenciler için sınav sorularını cevaplıyorlar.
Ve öğrenciler de karşılığında para ödüyor.
Bazı öğrenciler çok iyi, 30.000-40.000 ödüyorlar.
30.000-40.000 mi? Vay anasını!
-Hayır, ne? -Delhi çocuğu.
Hayır, hayır. Bir sınav için 30.000-40.000 mi?
Kardeşim, en az 30.000-40.000 garanti, biliyor musun?
Hatta daha fazlası. Hatta birini tanıyorsan
ve soruları çözmek için onu tavsiye edersen yüzde 15 komisyon alıyorsun.
Ama bir dakika. Peki...
-Nasıl bir iş? -Kardeşim, iş değil.
IIT ve BITS öğrencileriyle Whatsapp grupları kuruluyor.
Müşteri mesaj gönderiyor. Ve sen mekâna gidiyorsun.
-Tamam. -Bizim yaptığımız gibi.
Bangalore muydu? Oraya gitmiştik.
Çok eğlenceli. Çok yüksek.
İyice düşün, sonra bize haber ver.
İyi ama...
-Güvenli mi? -Tamamen güvenli yahu.
Hiç sorun yok.
Bir şey yapmana gerek yok.
Gidiyorsun. İki saatte sınavı çözüyorsun,
-işin bitiyor. -Şunu da söyleyeyim,
çok az yer kaldı.
Komisyonu boş ber. Almayıveririm. Tamam mı? Sen gel.
-Tamam mı? -Siz gidin. Benim dersim bitti.
-Tamam. Gidelim. Peki. -Gidelim.
Ne kadar istiyorsun?
Ne demek bu? Eşit pay alacağız.
Öyle olmuyor.
Hayır Kavya. Böyle olmuyor.
-Bu olmayacak. -Çocuklar, sakin olun.
Deneyeceğiz. Olmazsa olmasın. Sorun değil.
-Neden gerekli bu? -Oğlum, çok büyük bir müşteri, tamam mı?
Önümüzdeki iki yıl içinde on açık çalışma alanı
açmaya çalışacaklar. Bir düşünsene.
-Size donut aldım. -Donut mı?
Ama öğle yemeği ne olacak?
-Öğle yemeği mi? -Evet.
Sen bir şey söyleyecek misin?
Tavuklu sandviç ile şeftalili soğuk çaya hayır demem.
Evet. Kavya, bütçen ne?
Tamam.
-Gel buraya kahraman. -Evet.
-Bilmiyor muydun? -Hayır.
Bonzaiyi diğer bitkiler gibi bir bitki sanıyordum.
Bonzai gerçek ağaç tohumlarından yapılabilir.
-Herhangi birinden? -Herhangi birinden.
Tamam.
Bonzai'nin kelime anlamı "bir kaptaki bitki" demek.
Ve iç uyuma odaklanması gerekir.
Anlıyor musun?
Bu büyümesine yardımcı olur... Çaba gösterme fikrini kullan.
Onu unutabilirsin.
Bir saniye efendim.
-Bu telefon mahvedecek seni. -Efendim anne.
Almadın mı? Neden?
Hayır, dün gece gönderdim.
Evet, IMPS ile gönderdim.
Uygulamadan mı baktın, siteden mi?
Hayır, bankaya gitme. Eve gidip tekrar bakarım ben.
Evet, olur.
Bu sefer kimden borç aldın?
Dayımsa tamam. Aileden biri. Sonra öderiz.
Neden hemen lazımmış?
Kaçacak değiliz.
Peki anne, eve gidince bakarım.
Evet, onu da gönderirim. Eskisine de bakarım.
Hayır, özür dileme. Sakin ol.
Sakin ol. Bir şeyler yaparız. Hallederiz. Merak etme.
Aakash'tan mı? Bilmem ki. Evleniyor o.
Tamam, sorarım.
Peki.
Evet, her şey yolunda. Tamam.
Öğle yemeğinde ne yedim? Ton balıklı sandviç yedim.
Ton balığı anne.
Ton balığı anne, ton balığı! Bağırmıyorum.
Beni duyamıyorsun.
Evet. Pardon.
Öğrenmek ister misin?
Yani kendi bonzaini yapmayı?
İsterim.
Aşağı yukarı 3.000'e patlar.
Tüm ham maddeleri ben alırım: toprak ve peri tozu.
Hemen mi istiyorsunuz?
Hayır, ne zaman olursa... Yarın fideliğe gideceğim, o yüzden...
Tamam. Şimdi olmasın. Sonra yaparız.
Pekâlâ.
-Haber verirsin. -Olur.
Amber çiçeği nasıl?
İyi.
Neden bunu daha önce görmüşüm gibi geliyor?
-Çünkü gördün. -Ne gibi?
Bu sunumu daha önce oluşturmuştuk, sadece resimleri değiştirdik.
-Kopyala yapıştır sağ olsun. -Çocuklar, bunu yapamazsınız.
Ama vakit yok Kavya.
Vakit var.
-Müşteri önemsemiyor bile. -Elbette önemsiyor.
Onu geçtim, bizim sorumluluğumuz...
Kavya, bunu yapmak için vakit yok.
Çocuklar, saat 14.00, tamam mı? Daha dört saatiniz var.
Tekrar yapmanız on dakika sürer. Tekrar yapmalısınız.
Çocuklar, bitirin şunu.
Yanlış bir şey mi söylüyorum?
Hayır, sadece çok hırslı davranıyorsun.
Bu kötü bir şey mi?
Değil. İnsanlar işleri kısa yoldan yapmaya alışkındır.
Biri buna izin vermediğinde ondan nefret etmeye başlarlar.
Ama...
Whatsapp'ta bir grup kurup sövmeye başlamışlardır herhâlde.
Bakayım mı?
-Bunlar normal mi? -Evet dostum, tamamen normal.
-Hiç yakalanmadın mı? -Deli misin?
-Son Dhanno nereden gelmişti? -Ne?
-Enfield parası oradan mı gelmişti? -Tabii.
-Çok iyiymiş. -Söylesene. İşin nasıl gidiyor?
İş iyi. Öğrenciler çok zeki.
Keçileri kaçıran benim.
Dostum, Aakash, söylesene...
Beni dinle. Asla evlenme.
Evet. Ne? Neden? Ne oldu ki?
Her şey çok pahalı. Zaten parasızsın.
Söylesene, düğüne geliyorsun, değil mi?
Evet, geliyorum.
-Kavya'yı da getireceksin, değil mi? -Evet, o da gelecek.
Tamam. Harika. Görüşürüz.
-Peki o zaman. -Peki, hoşça kal.
Bu ne ya!
Büyütecek bir şey yok.
Elbette var!
Nasıl Yohan'a yanlış fiyat gönderirsin? Kontrol etmeliydin!
Sadece tek ampul fiyatı yanlış.
Evet ama o tek ampul 20 farklı yerde kullanılacak Rohan!
Fark çok büyük olur, sen de biliyorsun.
Sunumun son hâli değil o. Hâlâ çalışıyoruz. Yarına biter.
Yarın olmaz. Bugün. Bu halledilene kadar buradayız.
Ne zaman geldin?
Yorgun musun?
Yorgun görünüyorsun. Yorgun bir maymun gibi.
Aynı zamanda çirkin, bok gibi görünüyorum.
Yorgun, çirkin, bok gibi bir maymun.
Uzun bir gün müydü?
Uzun, yorucu, can sıkıcı.
-Makarna ısıtayım mı? -Yedim.
-Yine soğuk mu yedin? -Yorgundum.
Beni uyandırsaydın ya.
Çok güzel uyuyordun.
Ne olmuş?
-Özledim seni. -Ben de özledim.
Uyuyalım Dhruv. Yarın erken gitmem gerek.
Saat kaç?
Ne? 1.45.
Çok geç dönmüşsün. Ofiste ne yaptın? Yemeği orada mı yedin?
-Kardeşim, Kavya nerede? -Diğer odada olmalı.
Delisin sen. Git hadi.
-Neydi o? -Fıkra.
Nasıl oldu da fıkrasını dinledin?
Çünkü üzgündü.
Ne için?
-Kardeşim? Bademleri al. -Evet?
Ben yedim Lata. Onlar Dhruv'un.
Neden...
Ne yapıyordun?
Paraya ihtiyacım var.
Paraya mı ihtiyacın var?
-Bugünkü öğle yemeği kutunu unutma. -Tamam.
-Diğerini de getir. -Evet, tabii. Söz.
Neden paraya ihtiyacın var?
Cep telefonu.
Cep telefonu mu istiyorsun?
-Neden? -Oyun oynamak için.
Kaç paraya alınıyor?
Annene söylemeyeceğim.
Ama beni dinle.
Birinin telefonunu aldığında o senin telefonun olmaz.
Tamam mı?
Çok çalış. Derslerine iyi çalış.
İyi notlar al.
O zaman Lata ve ben sana bir telefon hediye ederiz.
Oyunlarını oynayabilirsin.
Bir sürü oyun oynarsın. Çünkü senin telefonun olur.
Tamam mı?
Bir şeyleri çalarak onlara sahip olamayız.
Çok çalışarak sahip oluruz.
Bunu unutma. Ve bunu bir daha yapma, tamam mı?
Bir haftadır cüzdanımdan para eksildiğini fark ediyorum.
Önce sen aldın sandım.
Ama sonra düşündüm,
belki yanlış hesaplıyorumdur dedim.
Bugün onu gördüm.
-Zavallıcık. -Hay Allah.
Dhruv, çok üzücü. Onu gördüğümde ödü koptu.
Bu yüzden bana bir fıkra anlatmasını istedim.
Bir şeyler söyledi. Çok tatlıydı.
Ağlayarak anlattı.
Fil şortlarını kaybetmiş, karıncayı bulmak için
nehir kıyısına gitmiş, sonrasını bilmiyorum. Ama anlamlıydı.
Neyse, kendisine sorarsın.
Ve bak, ona normal davran, tamam mı?
Geç kalmadın mı?
Kaldım. Ama haberleri var. Bu önemli bir konuydu.
-Tamam, çıkayım ben. -Nutribar'ı aldın mı?
-Aldım. Duşu tamir ettir, tamam mı? -Tamam, tabii.
Tamam, hoşça kal.
Sağ ol.
Tamam.
Sushmita'larda oyun gecesi var. Gitmek ister misin?
Olur, bakarız. Canımız isterse gideriz.
Ya da evde kalıp film de izleyebiliriz.
Harika. Düşünürüz. Hoşça kal.
Tamam. Hoşça kal.
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli