-Dişlerini fırçaladın, değil mi? -Ne? Kapa çeneni kızım.
Lata, kimler gelmiş!
-Annem geldi mi? -Birazdan gelir.
-Çantada ne var? -Şili biberli salsa.
Ben ne yedim?
-Bazlama ve sebze? -Evet.
-Evet! Peki ben ne yedim? -Yumurta!
-Aferin. -Annene bir fıkra anlatabilir miyim?
Benim annem değil, onun...
Hayır!
Sonu, bugün fıkralarını ben dinlerim. Ama sakın anneme fıkra anlatma!
Şapşal! Anlat hadi! Ben dinlerim.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Dhruv?
-Ne oldu? -Ne yapıyorsun? 20 dakika oldu.
Evet, biliyorum. Geliyorum.
Al, annem sana almış.
Vay. Ama aşağıdan alınabilir bu.
Boş ver.
-Bak. Bu annem. -Vay, bakayım.
Kızım, çok güzel.
-Çok hoş. -Bu benim.
Kızım, çok tatlı.
Eski fotoğrafları getirmesini istemiştim. Sen de annenden istesene.
Olur.
-Bugün hoş görünüyorsun. -Ne?
-Ben her gün böyle görünüyorum. -Sahi mi?
Gel de annemle otur.
Tamam, geleceğim.
Sorun ne? Tuhaf mı geliyor?
Evet, biraz tuhaf geliyor.
Korkuyorum, neden bilmiyorum.
-Ama onunla zaten tanışmıştın. -Biliyorum.
-Ben seninkilerle tuhaf hissetmiyorum. -Öyle söyleme.
Her seferinde biraz daha ciddiye biniyor.
Anlıyorum. Sorun değil.
Ne yapıyorsun?
Neyse, beş dakikaya sakinleşirim. Plan ne?
Plan...
Beni aradılar, işe gitmem gerek. Önemliymiş.
-Siktir Kulkarni. -Momo, dinle!
"Momo"yla falan olmaz.
Sadece birkaç saat. Sonra onu ofise getirirsin.
Ya annen? Kadın ne düşünür?
Asıl işe gitmezsem üzülür. Şimdiden teşekkürler.
Ne bu ya!
Komşumun oğlu sürekli çekimde.
-Gerçekten mi? -Zavallı çocuk. Görsen çocuk demezsin.
Günümüzün anne babaları çocuklarının hemen büyümesini istiyor.
-Baş ağrısı bitsin diye. -Hep televizyon yüzünden.
Küçük çocukları çalıştırıyorlar.
-Anne? -Evet?
Geliyorum.
-En azından kahvaltını et. -Yeter.
Dinle, önce Hindistan'ın Giriş Kapısı'na gidin.
-Geçen sefer oraya gitmiştik. -Evet.
Doğru. Banganaga'ya gidin, orada Pizza By The Bay'de yemek yiyin.
Parsi yemeği isterseniz Britannia'ya gidin. Jimmy Boy da harikadır!
Biliyor musun? Öğle yemeğini Dhruv halledecek.
Vay be. Beni plana dâhil ettiğin için sağ ol.
Sus bir! Sonra Haji Ali'ye gidin, sonra da...
-Siddhivinayak'a. -Aynen. Mükemmel.
Bektaşi üzümü suyun buzdolabında.
-Sağ ol. Hadi git artık. -Gidiyorum. Beni böyle uğurlama.
Sea Link'le gidin. Taksi tüm gün için kiralandı.
-Plakası var mı? -Evet. Her şey var.
-Mükemmel. Hoşça kalın. -Güle güle tatlım.
-Yemek yemek ister misin? -Yedim zaten.
Dışarı çıkmak istediğinizde haber verin, çıkalım.
Tamam, sen banyo yap, ben de hazırlanayım.
Banyo yaptım zaten.
-Yaptın mı? -Evet, sabah.
Mutfakta olduğum için fark etmemişim.
Sana bir fıkra anlatayım mı?
Tabii, anlat.
Tüh, unuttum.
-Siddhivinayak'a mı gidiyorsunuz? -Annen oraya gitmek istemedi.
-O zaman nereye gidiyorsunuz? -İnanmayacaksın.
Shahrukh'u sever misin?
-Evet, sevdiğim söylenebilir. -Benim en sevdiğimdir.
-Bak ne diyeceğim. -Evet?
-Gidip yakından bakacağım. -Tabii, buyurun.
-Belki onu görürüm. -Belki.
-Resim çeksene. -Tabii.
Mannat'ın önünde. Tamam mı?
Bak. Biraz aptalca, değil mi?
Hayır, hiç de değil.
Annem de böyle bir resim çekilmişti. Aynı böyle.
-Gerçekten mi? -Evet. Ziyarete geldiğinde.
Beyefendi, Marine Drive'a doğru gidelim.
Hazır buradayken Aamir'in evini de görelim mi?
Tabii. Beyefendi, Aamir'in evini biliyor musunuz?
-Komik değildi. -Neden?
O çok büyük bir yıldız, çok önemli filmler yaptı.
Lagaan, 3 Aptal, Peekay. Ve bir apartman dairesinde yaşıyor.
Haklısınız.
Marine Drive'a gidelim mi? Yoksa geç kalıp trafiğine yakalanacağız.
-Son bir şey. Lütfen. -Neden lütfen diyorsunuz ki?
Siz nereye isterseniz oraya gideriz.
Glamour binası Bandra'da, değil mi?
-Glamour? -Evet.
Glamour'da kim yaşıyor?
Hiç değişmemişsin. Aynı görünüyorsun.
Sen de öyle! Keşke arasaydın.
Nasıl geldin buraya?
Dhruv bana etrafı gezdiriyor. Kızımın arkadaşı.
Niye orada dikiliyor? Gelsene.
-Kızın iyi mi? Kaç yaşında? -27 buçuk.
-İyi, mutlu. -Sen daha iyi bilirsin.
Sessiz.
-Uzun süredir görüşmüyor muydunuz? -Evet.
-On sekiz yıldır. -On sekiz yıl mı?
-Evet. -Evet.
Mumbai'ye geldiğimde şehirde yoktu.
-Biliyorum. -Bu sefer
onunla görüşecek miyiz bir deneyeyim dedim.
Çok memnun oldum. Ama bir dahakine kalmaya gel.
-Evet. -Evet, eğleniriz.
Aparna'yı da çağırırız. Pune'dan gelir.
Evet, bütün ekip toplanırız. Harika olur.
Ekip, evet.
-Birlikte çok eğlenirdik. -Evet.
Okuldan ilk kaçışımız,
ilk film, ilk sigara, ilk bira, ilk öpücük.
Pardon.
Çay veya kahve alır mısınız?
Yok, başka sefere.
-Geç kalıyoruz. -Emin misiniz?
Juhu'ya gideceksiniz, değil mi?
Ashok dükkânına gidin, 34 numara.
Mutlaka orada pav bhaji yiyin.
Tanrım, pav bhaji'yi sevdiğimi hâlâ hatırlıyor musun?
Elbette!
Mesajı açın. A, B, C. A'ya tıklayın. Sonra...
...işte oldu. Bu kadar.
-Vay canına. -Basit.
Bir dakika. Sana merhaba yazıp göndereyim.
Tamam.
-Bak. Oldu. Merhaba. -Vay be.
Çok kolaymış.
Pav bhaji'yi nereden yemiştin?
-Pav bhaji. Bir tuktuktan. -Tuktuktan mı?
Sabahın dördünde bir tutuktan
pav bhaji yeseydin miden bozulurdu.
Belediye tüm sokak satıcılarını kaldırmıştı.
Aakash ve ben açlıktan ölüyorduk.
-Aakash. Düğününe gitmiştiniz hani? -Evet, Kavya'yla gitmiştik.
Neyse işte, açtık
ve yurdun önünde bir tuktukçu gördük.
Ne yapıyor diye bakmaya gittik.
Tuktukun içindeki bir ocakta pav bhajis yapıyordu.
Biz de o kadar açtık ki bize de yapmasını istedik.
Pav bhaji'yi odamıza götürdük.
Yedikten iki saat sonra midem bozuldu.
O yüzden şimdi adını bile duysam ağzımda kötü bir tat hissediyorum.
O günden sonra bir lokma bile yemedim.
-Yiyemem. -Şimdi anladım.
Pav bhaji yemem dediğinde
Dhruv'un yemediği bir şey yok ki, diye düşünmüştüm.
Yani, iltifat anlamında.
Yemeğe düşkünsün, değil mi?
Annenle baban ikinizin birlikte yaşadığını biliyor mu?
Evet teyze. Her şeyi biliyorlar.
Ciddi düşünüyorsunuz, değil mi?
-Evet, tam gaz. Merak etmeyin. -Tam gaz?
Yani, gayet ciddi düşünüyoruz.
Tamam.
-Kavya iyi, değil mi? -Evet, iyi.
-Sadece çok yoğun. -Evet.
Yeni işinde çok mutlu ve artık çok yoğun.
-Seni rahatsız ediyor mu? -Hayır.
Biliyor musun, Kavya'yı plaja ilk götürdüğümüzde
onca suyun nereden geldiğini anlayamamıştı.
-Ne tatlı. -Sorup durmuştu,
"Su nerede bitiyor? Neden ötesini göremiyoruz?"
-Ötesinde ne var?" -Ne tatlı.
Çok heyecanlanmıştı. Kafası da karışmıştı.
Şimdi olsa telefonunuzu çıkarıp kaydederdiniz.
Evet ama bilemiyorum.
Belki kaydetmiş olsam hatırlamazdım.
Anu'nun söyledikleri için kusura bakma.
Yok teyze. Ne kusuru.
-Sana tuhaf gelmiştir. -Hayır, hiç de değil.
Lütfen öyle düşünmeyin.
Bir isteğim var.
Tabii. Söyleyin.
Lütfen Kavya'ya Anu'nun dediklerinden bahsetme.
Yani, doğru olmaz.
Ben onun annesiyim, yani...
Yok. Söylemem. Merak etmeyin.
-Sana güveniyorum. -Peki.
-Söz mü? -Söz.
Sağ ol.
Anne, gelip bizimle yesene.
-Evet teyze, gelin lütfen. -Lütfen gelin teyze.
Damat, gidip kadına yardım etsene. Hadi. Kalk. Çabuk.
Yardım etsem iyi olur.
-Otur şapşal. -Ne oldu?
Ellerini yıkamayı mı unuttun?
Hayır, yıkadım.
-Telefonu kaldır. -Sadece bir...
-Kaldır. -Sadece bir Insta.
-Sonra bakarsın. Kaldır telefonu. -Tamam.
-Mercimeğe bayılıyorum. -Cidden.
Bana mı öyle geliyor yoksa biraz tuzu mu eksik?
-Tuzu tam yerinde. Ben sevdim. -Mükemmel.
Annemin spesiyali.
Mercimeğin tuzu az olmuş. Biraz koyun.
Teşekkürler teyze, sağ ol.
Tuzu eksik.
Ne yapıyorsun?
-Ne oldu? -Hiç anne. Gel hadi.
Bazlaman bitmiş.
Benim mi? Yok, yeter.
-Al tatlım. -Hayır, lütfen.
-Bir tane daha yesen ne olacak. -Karbonhidrat anne.
-Karbonhidrat. -Evet, bırakabilirsin.
Kavya, Dhruv'u bir düşün. Çay bile yapamıyor.
Teyze, şaka yapıyor. Çay yapmayı biliyorum.
İçmiştiniz ve harikaydı, değil mi? Kakuleyle yapmıştım.
Çok iyi çay yaptığını biliyorum.
-Söylesene. Neden gerginsin? -Ben mi gerginim?
-Söyle hadi. -Kim gergin?
Tinder nasıl gidiyor? Söylesene.
Neden gerginsin? Söylesene. Eğleniyor musun?
Tinder ne?
İnsanları iş toplantıları için bir araya getiriyor.
İş toplantıları için. Her şeyi hallediyor.
Anne, bu kadar mı yiyeceksin?
-Karbonhidrat. -Komikti. İyiydi.
-Neden yağ çekiyorsun? -Baksanıza, bir şey soracağım.
Aamir Khan neden bungalovda yaşamıyor?
Yaşıyor olmalı.
İkinci evliliğinden sonra taşınmıştı.
Hayır, hep apartman dairesinde yaşamış.
-Hayır. -Evet!
-Tüm bunları nereden biliyor? -Biliyorum.
-Neydi o cadde? Pali Wali mi? -Pali Tepesi.
Bandra. Oraya gittik.
Ben tepe falan görmedim.
Dik yola tepe diyorlar.
Uyduruyor.
Biraz mercimek alacağım.
-Buradan al. -Ne?
-Ne yapıyorsun? -Heyecan yapıp fazla almışım.
-Yesene. -Yedim.
-Fotoğraf içindi. -Yedim.
-Evet. -Söylesene, biraz daha alayım mı?
-Kavya, sen hiçbir şey yemedin. -Hayır anne, çok tokum.
Doydum.
Teyze, taksiniz iki dakikaya burada olur.
Benim için yolunuzu değiştirmeyeceksiniz, değil mi?
-Merak etme anne. -Yol üstünde.
-Hoşça kal tatlım. -Goşça kal.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
-Hoşça kal oğlum. -Güle güle teyze.
-Hoşça kal. -Güle güle.
Bakın, mutfakta kaju ve badem var. En üst rafta.
-Yiyin onları. -Kahretsin! Bir dakika.
Ne oldu? Ne oldu buna?
-Bilmem. Taksi geldi, değil mi? -Evet.
-Bu. -Ne bu?
Lata'nın şili biberli salsası ve bektaşi üzümü suyu.
-İstemiştin ya. -Teşekkürler.
Umarım o da sariyi beğenir.
Sonu en son ne dedi?
"Annem o sariyi onun annesine verdi." dedi.
Tatlı yavrum benim.
-Seni geçirmeye geleyim. -Hayır tatlım.
-Biz götürürüz. -Sen yorgunsun.
-Tamam. -Güle güle. İyi geceler.
-Teşekkürler. -Tamam.
-Güle güle teyze. -Hoşça kalın.
-Seni seviyorum tatlım. -Ben de.
-Hey, Tinku. Gel buraya. -Canım istemiyor.
Ne değişti ki?
Bu meme denen şey nereden çıktı? Kim icat etti?
Zaman doldurucu ve eğlenceliler ama.
Sen iyi misin?
-Nasıl hissediyorsun? -İyi. Harika. Müthiş.
Baksana, annen benim için bir şey dedi mi?
Ne? Hiç mi?
Ne zaman söyleyecek ki? Sürekli yanındaydın.
-Birkaç gün sonra sorarım. -Evet, sor.
-Benim için bir şey dedi mi? -Evet, genel şeyler.
O nasıl? Ne yapıyor?
İşi nasıl? Bu günlerde meşgul, değil mi?
Evet, işiyle meşgul.
Onu şimdiden özledim.
Yakında göreceksin.
Akshara'ya Tinder konusunu açmamalıydın.
O çocuğu unutmaya çalışıyor. Bırak da unutsun.
-Küçük bir şakaydı sadece yahu. -Biliyorum.
Zaten o başlattı.
Yeşil çay ister misin?
Yoksa şey mi alırsın, papat...
-Papatya alırım. -Güzel.
Dhruv, bazen düşünüyorum da...
...anne ve babalarımız ne güzel evlenmiş, değil mi?
Ne gibi? Aşk evliliği mi, görücü usulü mü?
Hayır, aşk evliliği veya görücü usulü anlamında değil.
Düşünsene.
Paylaştıkları her şey çok güzel.
Birbirleriyle bütün hayatlarını paylaşmışlar.
Her deneyimi birbirleriyle yaşamışlar.
Bu çok güzel.
Yani, birbirlerinden başka kimseyle öpüşmemişler bile.
Çok güzel değil mi?
Evet, gerçekten çok güzel.
Ne?
Hayır, ne?
Ne, ne, neden?
O suratı biliyorum Dhruv. Anlamını biliyorum.
Ne suratı? Neden bahsediyorsun?
-Yeşil çay ister misin? -Anlat.
-Ne yapıyorsun? Neyi anlatayım? -Söyle.
-Neyi söyleyeyim? -Dhruv.
Kavya.
Bak...
...kendimden nefret ederim.
Zaten öyle hissediyorum içten içe.
Lütfen. Lütfen, boş ver.
Tamam. Hayatım üzerine yemin et.
Hayatın üzerine yemin et, annene söylemeyeceğine söz ver.
Ne yapıyorsun?
Ayağını kaldırmadın, değil mi?
Dhruv, kapa çeneni!
Bu gelecek için önemli. Doğru söylüyorum. Şaka yapmıyorum.
Ne oldu?
-Ona söyleyemezsin. -Söylemem.
-Yemin ettin. -Dhruv, bu seninle ilgili değil.
İlk öpücüğüyle ilgili ne dedi?
Sadece ilk öpücük dedi. Bilmiyorum.
Evet ama annemi mi, başkasını mı kastetti?
Bunu soracak değildim herhâlde.
Ne düşünüyorsun?
Bana bunu neden söylemedi?
Çünkü anneler çocuklarına ilk öpücüğünü anlatmaz.
Neden? Mesele sadece öpücük değil, tamam mı?
Bilmem ne kadar zamandır burada yaşayan bir çocukluk arkadaşı var
ve ben kim olduğunu bile bilmiyorum! Kim bu kadın?
Sürekli seyahat ettiğini, bir süredir görüşmediklerini söyledi...
Çok moralim bozuldu. Bunu benimle paylaşamaz mıydı?
Sonra ne dedi?
Hiçbir şey. Kavya'ya söyleme, sonuçta annesiyim,
-öğrenmesi hoş olmaz, dedi. -Hoşmuş!
Neden hoş olmak zorunda ki?
Neden her şey hoş olmak zorunda? Bu neden bu kadar önemli?
Bir kez olsun kendisi olup hoş olmasa olmaz mı?
Deden hastayken bile bana söylememişti.
-Çocuk muyum ben? -Çocuksun.
Yani, çocuksun. Onun çocuğusun.
Diğer anlamda çocuk değilsin. Çalışan bir kadınsın.
Biliyor musun, onun kim olduğunu asla öğrenemeyeceğimi hissediyorum!
Annem olmakla, hoş olmakla o kadar meşgul ki
onu asla tanıyamayacağım!
Üzücü değil mi?
-Bize de böyle mi olacak? -Hayır.
Biz neden aynı hatayı yapalım?
Ama çok üzücü bir düşünce.
-Demeye çalıştığımı anlıyor musun? -Evet.
Anlıyorum.
Benim de annemle ilgili bilmediğim şeyler vardır çünkü...
Evet çünkü onlar anne olacak kalacaklar.
Bize karşı asla kendileri gibi davranmayacaklar.
Bence onunla konuşmalıyım.
Hayır, konuşmayacaksın. Sen...
O konuda değil Dhruv!
Onunla normal bir konuşma yapacağım.
Normal derken?
Onunla her gün konuşuyorsun, değil mi?
Evet, konuşuyorum.
Onunla cinsel hayatımız hakkında konuşacağım.
Ne? Delirdin mi sen? Ne diyorsun?
Hayır, lütfen, tamam mı?
Bir şeyler yapmalıyım.
Siktir! Papatya çayın!
-Ne oldu? Kim messaj attı? -Annem.
-Benim için bir şey dedi mi? -Dhruv!
Ne?
Neden sinirleniyorsun? Sadece sordum. Normal bir soru.
İstasyona varmış ve biraz para bırakmış.
Ne yapabiliriz?
Şimdi de benim annem arıyor. Dinle, çok basit.
Onunla birkaç günlüğüne tatile git,
onunla vakit geçir. Belki sorun budur! Onunla vakit geçirmemen.
Belki mesele budur. Tamam mı? Bir saniye izin ver.
Merhaba Nadi.
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli