- Chcesz herbaty? - Poproszę.
Cztery na pięć. Nieźle. Dobrze ci idzie.
Opowiedzieć ci żart?
Jasne. Dawaj.
Koleś jadł na ulicy i kichnął.
Do tego puścił bąka
i powiedział: „Do tego, kto mnie wspomina,
świetnie, tyłek mi wybuchł!”.
Zwariowałeś? Gdzie to usłyszałeś?
- Znowu się pomylił? - Nie tym razem.
Mamo, recytuję wiersz o księżycu.
Właśnie, o księżycu. Bardzo mądrze.
Chodźmy już. Pa, bracie. Kiedy wraca siostra?
Powinna wrócić dzisiaj.
Ale chyba kogoś zabiła.
Nie mogę się dodzwonić, a gdy się uda, nic nie mówi.
Może ucieka.
- Było w wiadomościach. - Tak.
Pokazywali też zdjęcie.
- Mówili, że ucieka. - Tak.
Kto ucieka?
PANI KAVYA KULKARNI
Przechodzimy do kolejnej nagrody.
Nagroda Najbardziej Entuzjastycznego Pracownika trafia do pana Chadda.
Pani. Do pani Chadda.
- Ile nagród zostało? - Dziewięć.
Nie.
Nie wierzę, że robimy to co roku.
Jeszcze pół godziny.
Zaraz umrę. Podaj mi lemoniadę.
Nie przeszkadza mi nuda, ale nie lubię tego zamieszania.
Miss Goa 2018, co słychać?
Nie zgadniesz. Mam dziś wolne.
Tylko nie znowu.
Rocznica śmierci założyciela.
- Jak twój kac? - Nie pytaj. Czuję się do dupy.
- I pewnie tak wyglądasz. - Spadaj.
Wskoczę na ciebie, gdy cię zobaczę.
Sporo dziś zjadłem, więc może nie zranisz się o moje kości.
Opowiem ci dowcip. Koleś jadł coś na ulicy...
Muszę lecieć. Pogadamy później.
Co jest? Zepsułaś dowcip.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Mówię poważnie.
A to ja na szczycie Khardung La.
Ktoś zna to miejsce? Dla tych, którzy nie znają,
to najwyższa droga dla motocykli na świecie.
Na całym świecie.
I to był dla mnie wyjątkowy dzień.
Choć z niewłaściwych powodów.
Obudziłem się z gorączką.
Wszyscy w koło zareagowali tak samo.
Powiedzieli, że zginę.
Ale czekałem na tę chwilę ostatnie dziesięć lat życia.
Nie mogłem odpuścić.
Powiedziałem sobie,
że nawet jeśli mi się coś stanie,
goniąc swoje marzenia,
umrę nie żałując niczego.
Nie będę się oglądać i myśleć, co by było gdyby.
Puste frazesy.
- Jeden po drugim. - Przystojny jest.
Więc jeśli coś czujecie,
jeśli czegoś pragniecie,
musicie spróbować.
Będziecie zaskoczeni, co dostaniecie w zamian od życia.
A przynajmniej
będziecie mieć fajne zdjęcie.
Wsłuchajcie się w swoje pragnienia.
- Co? - Wsłuchajcie się w swoje pragnienia.
Zgadza się. Brawo.
To wszystko, panie i panowie.
Co tam się dzieje?
- Też zrobimy selfie. - Nie, dzięki.
- Pies górski niewiele sypia. - I niewiele jada.
Ale jest bardzo aktywny.
Za to miejski pies śpi cały dzień.
Cześć.
- Ile za to? - 25, ale 20 wystarczy.
- Dwadzieścia? - Za mniej nie znajdziesz.
Właśnie wiem. W Bombaju kosztuje 50.
- Ceny ropy. - Ma rację.
Światowe ceny ropy naftowej
wpływają na ceny transportu.
To drugi najważniejszy czynnik, który wpływa na cenę owoców i warzyw.
Targujemy się z nimi,
a tak naprawdę powinniśmy winić Trumpa i szejków.
- Ciekawe. - Kavya, zgadza się?
- Tak. - Co wygrałaś?
- Nagrodę za brak pomysłów. - Co?
Ogólnie chodzi o to, że nic nie robię
i mam dużo czasu, żeby myśleć o tym,
jak sprawić, żeby głupi dzień stał się fajny.
Powiedz, czy dopada cię rutyna?
- Chyba nigdy... - Wiem, o co ci chodzi.
Nikt nie jest zadowolony ze swojej pracy w korporacji.
- A ty? - Ja jestem zadowolona.
Gdy odeszłam z poprzedniej pracy,
próbowałam wielu różnych rzeczy.
Zajmowałam się ceramiką i hodowlą organiczną,
przez chwilę też projektowałam.
- Naprawdę? - Gdy robiłam to wszystko,
zdałam sobie sprawę, że tęsknię za strukturą.
Za bezpieczeństwem finansowym.
Wielkie wartości hinduskiej klasy średniej.
- Ładny widok. - Bardzo.
Tak, mam paprykę i mąkę z ciecierzycy.
Kolendrę też. Dobrze, ciociu. Dam ci znać.
Tak. Mam mąkę z ciecierzycy. Dobrze, ciociu.
- Robisz pitla bhakri? - Tak.
Dziękuję.
- Wiesz, co mi przypomina to światło? - Wieczorną modlitwę?
To też.
Jest takie miejsce. Nazywa się Chaudandas.
Jakieś 80 kilometrów od Almory.
Kilka lat temu przejeżdżałem tamtędy.
Policja na autostradzie powiedziała mi,
że powinienem spędzić tam noc, bo są tam osuwiska.
Byłem zmęczony. Poszedłem spać.
Po kilku godzinach
obudziłem się wśród żartów.
Zobaczyłem 20, 30 mężczyzn, którzy zebrali się na herbatę i ciastka.
Zaskakujące było to, że opowiadali sobie historie.
Romantyczne, ludowe.
Ci dorośli mężczyźni opowiadali sobie historie.
Byłem zaskoczony. Zapytałem jednego z nich, czy to coś wyjątkowego.
Powiedział, że tak jest co dzień.
Ciekawe, ale jak...
Okazało się, że pięć lat wcześniej
jakiś koleś dał im radio.
To radio było dla nich wszystkim.
To było jedyne źródło rozrywki.
Po pracy wszyscy się zbierali i słuchali tego radia.
Muzyki, wiadomości, informacji dla rolników,
wszystkiego i o wszystkim.
Pewnego dnia radio przestało działać.
O nie. I co wtedy?
Próbowali wszystkiego. Próbowali je naprawić.
Ale nie mogli. W końcu dali sobie spokój.
Musieli jakoś zapełnić pustkę,
więc zaczęli opowiadać sobie historie.
Gdzieś tam w Indiach, o 18.30,
„jak zwykle”
ludzie opowiadają sobie historie.
To jakby wejść do biblioteki
i jakby książki zaczęły ze sobą rozmawiać.
Tak zakończę tę opowieść.
Dziękuję.
Rutyna nie jest taka zła.
Jasne.
Muszę siku. Chodźmy.
- Będziemy w kontakcie? - Jasne.
Będę niedługo w Bombaju.
Planuję odwiedzić zachodnią część Ghat za 23 dni.
- Całkiem konkretnie. - Lubię planować.
Choć nigdy się nie udaje.
Jeśli będziesz mieć czas,
może mnie oprowadzisz?
Jasne, możemy to zrobić razem z moim chłopakiem.
- Dlaczego nie? Jasne. - Tak?
- 9819... - Tak?
573295.
Do zobaczenia.
Mój nieźdźwiadek.
Mówi się niedźwiadek!
- Dobra, dobra. Co słychać? - W porządku.
Przytul mnie porządnie. Minęły trzy dni.
Masz klapki kąpielowe?
Tak? A szlafrok?
- Nie ukradnę dla ciebie szlafroka. - Dlaczego?
Już to robiłaś.
- Mam dla ciebie ciasto. - Naprawdę?
Kurwa, nie mogę go zjeść. Daj mi ręce. Poczuj to.
Czujesz? Mam piersi.
To trochę straszne.
Guneet mówi, że po jakimś czasie w ogóle nie znikną.
Czy to nie straszne? Facet z cyckami.
W porządku?
Tak, wezmę prysznic i przyjdę.
Pewnie jesteś zmęczona.
Zjemy, gdy będziesz gotowa.
Dobrze.
RAUNK: DOTARŁAŚ BEZPIECZNIE?
Powinieneś naprawić prysznic.
Jagodowy żel pod prysznic?
- Jagody i miód. - Ładnie pachnie.
- Pithla bhakri? - Tak.
- Nowe miejsce w Maharasztrze? - Tak.
- Dobre? - Smakuje jak mojej mamy.
- Co? Naprawdę? - Naprawdę smaczne.
Co to za miejsce?
To jest... Chwila, sam skosztuję.
Kuchnia Momo.
- Sam to zrobiłeś? - Tak.
Zanim wyjechałaś mówiłaś,
że marzysz o pithla bhakri swojej mamy.
Pomyślałem, że poproszę ją o przepis.
Bardzo proste.
Naprawdę ci smakuje?
Bardzo.
Chyba zrobiłem wszystko dobrze.
Dzwoniła dwa razy, żeby zapytać, jak mi idzie. Słodkie.
A właśnie. Kuzynka Aakashy przysłała nagranie
z lekcją tańca.
Ładny taniec. Powinno się udać. Damy radę bez problemu.
Prześlij.
Co się dzieje?
- O co pytasz? - Co się dzieje?
Widzę, że masz problem.
Nie uśmiechasz się, a powinnaś.
I nie zrobiłaś zdjęcia, żeby wrzucić go na Instagrama.
Więc coś na pewno jest nie tak.
Po prostu zjedzmy.
Nigdy tak nie robimy. Żadne z nas nie jest zadowolone.
Powiedz!
Co to znaczy? To było tak czy nie?
Dlaczego ludzie piszą w wiadomościach „hmm”?
To takie bezsensowne.
Co?
Jeśli o coś zapytam, odpowiesz szczerze?
Tak.
Obiecujesz?
Tak, sam to zrobiłem.
Własnymi rękoma.
To proste. Sam to zrobiłem.
- Wiem. - Więc o co chodzi?
Czy kiedykolwiek czułeś,
że powinieneś być z kimś innym?
Co?
Odpowiedz.
Jak mam ci odpowiedzieć? Nie.
Chyba nie.
Jestem z tobą,
jem pithla bhakri, tu mieszkam
i jestem bardzo szczęśliwy.
- Jest dobrze. - Dobrze.
Ułatwię ci to trochę.
Z jaką dziewczyną chciałeś być, gdy byłeś na studiach?
Czekaj. Pytasz o mój typ?
Po tych wszystkich latach?
Chyba ty jesteś w moim typie.
Nie wiem, jaki mam typ.
Jesteśmy razem od tak dawna...
Co się dzieje? Dlaczego dziś mnie o to pytasz?
Dziś na wyjeździe z pracy był taki motocyklista.
Ma na imię Ronak.
Znany jest z tego, że przejechał Indie.
Ma bloga podróżniczego i jest fotografem.
Na początku wydawało się, że normalnie się popisuje.
Ale potem rozmawialiśmy i miał dużo ciekawych rzeczy do opowiedzenia.
Motocyklista?
Nie ma typowej pracy,
ale jest dobrze zorganizowany. Lubi wszystko planować.
Potem wymieniliśmy się numerami i właśnie do mnie napisał.
Dałaś mu swój numer?
Próbuję ci wyjaśnić coś innego.
Jasne, ale...
Flirtowałaś z nim?
Nie.
Zachowywałam się inaczej.
Starałam się być miła.
Właśnie to nazywamy flirtowaniem.
Nie o to chodzi.
Naprawdę?
Powiedziałam, że mam chłopaka.
Powiedziałam, że jak przyjedzie do Bombaju, oprowadzimy go.
Co? Skurwysyn.
Przepraszam, ale to skurwysyn. Co się dzieje?
Oprowadzimy go? Wszyscy razem?
Uspokój się.
Dobrze, mów.
Po pierwsze nie chodzi o niego.
- Jasne? - Tak.
Po prostu przez tę sytuację zaczęłam myśleć,
że może jest ktoś, kto lepiej do mnie pasuje,
ktoś inny. Nie chodzi tylko o mnie.
Nie myślałeś nigdy, że możesz spotkać kogoś lepszego?
Czy to wszystko? Czy nie ma kogoś lepszego...
Rozumiem.
Nigdy o tym nie myślałeś? Powiedz prawdę.
Prawdę mówiąc myślę tylko o jednym.
Gdy dziś się obudziłem, kupiłem dla ciebie mąkę z ciecierzycy,
zrobiłem wszystko zgodnie z przepisem twojej mamy, żeby zrobić ci pithla bhakri,
a ty zabawiałaś się wtedy z drogowcem.
- Dlaczego się śmiejesz, wariatko? - Z drogowcem?
Tak, jest drogowcem. Motocyklistą.
Nie o to chodzi. Nie chodzi o niego.
To właśnie próbuję ci powiedzieć.
Chodzi o dokonanie wyboru.
Skąd będziemy wiedzieć, czy jest dobrze?
Gdzieś może czekać ktoś lub coś lepszego.
Jasne. Zawsze będzie coś lepszego.
I co wtedy?
Wtedy co?
Wtedy nigdy nie będziesz szczęśliwa.
To nie tak.
Dążenie do przyszłości sprawia, że jestem szczęśliwa.
Dążenie do poprawy naszych spraw sprawia, że jestem szczęśliwa.
Czekaj. Więc co w tym złego? Jest idealnie.
Właśnie nic w tym złego.
Nie chodzi o nas. Mówię ogólnie.
Chodzi o to, że może jest ktoś...
Chodzi o to, by próbować zyskać to, co najlepsze
z tego, co mamy.
To jest właśnie najtrudniejsze. Prawda?
Nie wiem.
Przeszło mi to przez myśl.
Też jestem człowiekiem.
Gdy spotkałem dziewczynę w Bombaju, która była z Delhi,
tu mamy punkty wspólne, prawda?
Rozmowa była taka sama. Czy ma pierogi stamtąd?
Czy mają tam jedzenie na ulicy?
Mówię o tym,
że miło jest, gdy siedzisz w zimie na dachu i słońce świeci.
Ona też to czuła. To oczywiste.
Tak samo jak to, że gdzieś są faceci lepsi ode mnie,
przystojniejsi. Tak musi być.
Ale jeśli oni rozbawią cię tak jak ja,
jeśli otworzysz się przed nimi tak jak przede mną,
to będę się czuć beznadziejnie.
Jako ludzie jesteśmy dość zwykli.
Nie jesteśmy wyjątkowi. Nie jesteśmy gwiazdami.
Ale dlatego ja czuję się wyjątkowo. Rozumiesz?
Gdy jesteśmy razem, jest zabawnie. To miłe.
Nie przeszkadza mi bycie zwykłym, bo to jest przyjemne.
Wiesz co?
To tak jak gdy Leicester City wygrało Premier League. Dokładnie tak.
Właśnie tak. Na pewno.
Co?
Siedź prosto.
Szanse Leicester City na wygraną w Premier League wynosiły 5000 do 1.
Szanse, że Mahatma Gandhi żyje są nawet większe.
Więc jak wygrali?
Przez chemię. Spójrz.
Jest dwóch lub trzech świetnych piłkarzy,
a reszta gra OK, ale zagrali dobrze jako zespół. Spójność!
Trener ciągle powtarzał to słowo.
Zagrali dobrze jako zespół.
A my dwoje?
Też jesteśmy zespołem.
Obejrzymy Andaz Apna Apna.
W niedzielę.
Dziękuję ci za to.
- To było niesamowite. - Dobre, prawda?
Mam ochotę na bebincę.
Wiesz co?
Zjadłbym dwie łyżki lodów waniliowych z bebincą,
dodałbym kilka listków mięty i irlandzki likier.
- Kurwa. - Koniecznie, panie Męskie Piersi.
Nie mów takich rzeczy.
A właściwie to mów. Ale poważnie,
co jeśli tam zostaną i będą rosnąć?
- Co wtedy? - Myślę, że będzie cudownie.
- Pójdziemy razem kupić stanik. - Spieprzaj.
- Co jest? - Nie martw się nimi.
- Kocham je tak samo jak ciebie. - Naprawdę?
Kurde, dlaczego go nie słyszę?
Gdzie twój drogowiec? Drogowcu, spójrz, to jest miłość.
- Przepraszam. - Za flirtowanie?
- Ja nie... - Już dobrze.
Co się stało? Chcesz trochę?
Nie. Spróbujmy czegoś innego.
Spróbuj pić herbatę bez odgłosów.
Mogę, ale nie będzie taka dobra.
Klasa średnia. Nic nie poradzę.
Powiedzieć ci coś?
Trochę dziwnie się czułem,
gdy mówiłaś o tym drogowcu.
Trochę, ale tak, było dziwnie.
Właściwie...
Nawet ja czułam się dziwnie mówiąc ci o tym.
Ale gdybym nie powiedziała, to byłoby nie fair.
Takie niewygodne rozmowy poprawiają komfort życia.
Lepiej jest powiedzieć coś niewygodnego, co cię gryzie,
niż nie powiedzieć nic.
Kretyn. Powtarzasz moje słowa po angielsku?
Co się stało z Leicester City po tamtym sezonie?
Po tamtym sezonie?
Prawie odpadli. Grali okropnie.
- Co? - Spójrz na swoją minę.
- Poważnie? - Tak.
To już inna historia. Nie musimy się tym martwić.
Przyniesiesz mi wody?
- Spadaj. - Pić mi się chce.
- Sama przynieś. - Ale jestem zmęczona.
- Ja też. - Proszę.
Idź i przynieś.
- Tylko przez twoje pithla bhakri. - Przynajmniej się na coś przydała.
Przynieś też butelkę wody dla mnie.
W nocy to bardzo zaraźliwe.
- Komuś się chce pić i komuś innemu też. - Za dużo mówisz.
NIE NA SPRZEDAŻ
Wyłącznik światła jest na zewnątrz. Dlaczego wróciłaś?
Wróciłam!
- Co to? - Ty idź!
Co to? Sama idź. Byłaś tam.
Napisy: Liliana Reguła