Κάβια, τι κάνεις;
Τελειώνω λίγη δουλειά, Ντρουβ. Πέσε για ύπνο.
Κι εσύ. Σε λίγες ώρες ξυπνάμε.
Κάβια;
Κοιμήσου, εντάξει;
Δώσ' μου δύο λεπτά, Ντρουβ.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΟΥΒΑΣ ΚΑΙ ΦΛΙΤΖΑΝΙ
Έλα, Ντρουβ, θ' αργήσουμε.
-Ευχαριστώ, κυρία μου. -Παρακαλώ.
Τις βαλίτσες;
Πώς είναι η δική σου πιο βαριά;
-Πιο βαριά; Ίδιες είναι. -Ακριβώς.
-Φοράς κι εσύ φούστα; -Όχι.
Πήρα και τα δύο κοστούμια.
Δύο σακάκια, δύο πουκάμισα, δύο παντελόνια,
δύο γραβάτες, δύο ζευγάρια παπούτσια.
Για δύο μέρες; Είσαι γελοίος.
Ναι. Τα φάρμακα τα πήρες;
ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ ΤΟΥ ΑΑΚΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΑΝΤΙΝΙ
Φοβερό δωμάτιο, ρε φίλε!
-Ναι. -Ο Αακάς πέτυχε στη ζωή.
Το διασκεδάζει.
Ο κωδικός του Wi-Fi;
Μάντεψε. Μπάνιο, λέμε!
-Μπανιέρα, Ντρουβ. -Αυτό εννοούσα.
Γαμώτο! Χτύπησες; Συγγνώμη, τη γωνία στόχευα.
Είσαι καλά; Κάνε άκρη, γιατί η άλλη θα σε πετύχει.
Πώς θα συνδεθώ στο Wi-Fi;
-Ξέχνα τη δουλειά. -Κάτσε, θα το βρω.
Έτσι πρέπει να 'ναι οι γάμοι.
Διακοπές μαζί με τον γάμο. Να διασκεδάζουν κι οι καλεσμένοι.
Τα κρεβάτια στα ξενοδοχεία είναι απαλά κι άνετα.
Μυρίζει κι ωραία εδώ.
Ναι. Στάσου. Τι είπες;
Απαλά κι άνετα!
Και τρομακτικά!
-Τι είναι αυτό; -Για να δω.
"Καλώς ήρθατε στον γάμο μας.
Χαιρόμαστε για την παρουσία σας.
Θα περάσουμε τέλεια. Δείτε το πρόγραμμα.
Να είστε συνεπείς. Μουσική και χέννα στις 12.
Πάρτι στην πισίνα στις 3.
-Κοκτέιλ στις 8. -Τι ώρα είναι τώρα;
-11:53. -Τι στον διάολο;
-Πότε ήταν ο γάμος; -Αύριο είναι, στην αυλή.
Έχουμε επτά λεπτά να χαλαρώσουμε.
Το ξέρω.
Τόσο άγχος στους γάμους. Γιατί δεν χαλαρώνουν;
Έπρεπε να 'ναι χαλαρά, σαν διακοπές.
-Πάω τουαλέτα. -Όχι, εγώ θα πάω. Πρόλαβα.
-Τι; Αφού το είπα πρώτη. -Εγώ είπα "πρόλαβα".
-Ποιος το λέει αυτό πια; -Εγώ.
-Δεν ισχύει. -Πάντα ισχύει.
Ντρουβ, βοήθησέ με με το Wi-Fi.
Είμαι στην τουαλέτα.
Σε παρακαλώ!
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΝΥΦΗΣ ΣΑΣ ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΕΙ - ΧΕΝΝΑ
Κάποια παιδιά έχουν ώριμο πρόσωπο.
Λες και τους μισούν όλους.
-Για ποιον λες; -Γι' αυτόν τον πιτσιρικά.
Τι έπαθε, μωρέ; Γιατί είναι τόσο σοβαρός;
Θα σκέφτεται αν θα κληρονομήσει τα πλούτη του πατέρα του.
Μάλιστα. Όχι, σκέφτεται...
Ίσως σκέφτεται να αποκαλυφθεί στους γονείς του.
Όχι. Ίσως σκέφτεται τον νεκρό αδερφό του.
Τι; Τρελάθηκες;
Τι είναι αυτά που λες; Σε γάμο είμαστε.
Ίσως αναρωτιέται πότε θα παντρευτούν ο Ντρουβ και η Κάβια.
Ενδιαφέρον.
Ίσως σκέφτεται ότι ο Ντρουβ κι η Κάβια είναι μια χαρά έτσι.
Πού είναι η μαμά; Ακόμα να 'ρθει;
Είναι ακόμα στην τουαλέτα. Εγώ τα δικά μου τα κράτησα.
Τα έσπρωξα προς τα πίσω.
Τι έξυπνο παιδί που έχω. Έλα, πάμε.
-Τα έσπρωξε πίσω. -Την τουαλέτα σκεφτόταν.
Την τουαλέτα.
-Θέλω τουαλέτα. -Σταμάτα, μωρέ.
Γι' αυτό φαίνεσαι δυσκοίλιος;
Χαμογελάω σ' όλους απ' το πρωί.
Μου έμεινε μόνιμα.
-Ωραία διακόσμηση. -Δεν είναι;
-Την ανέλαβε η Wedding Brigade. -Πολύ ωραία.
Θα σου στείλω τον σύνδεσμο.
Να τους δείτε κι εσείς.
Θα βγάλουμε φωτογραφία; Μεγαλώνει η ουρά.
-Ναι. -Πάμε, Χαμογελάστε.
Μη χαμογελάσεις αυτήν τη φορά.
Σωστά. Ας έχουμε και μία ρεαλιστική.
Εντάξει.
Αυτό είναι ενοχλητικό. Το μαύρο ήταν καλό.
Μια μέρα ακόμα.
-Πάρε. -Ευχαριστώ.
Ξέχασα το πράσινο τσάτνεϊ.
-Να πάω να φέρω; -Όχι, δεν πειράζει.
Έχει πολύ κόσμο. Δες την ουρά.
Μπορεί να 'ναι οτιδήποτε.
Μπορείς να μιλήσεις για φαγητό. Για οτιδήποτε.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Εδώ δες. -Τι είναι αυτά, ρε φίλε;
-Τρομακτικό φαίνεται. -Νυχτερίδα ήταν;
Άκου να δεις. Ήμουν πάνω της,
κι αυτή έλεγε: "Πνίξε με!"
Λες και παίζαμε σε τσόντα, ρε φίλε.
Επιτέλους, μου συνέβη και κάτι συναρπαστικό.
Αλλιώς, όλο τα ίδια και τα ίδια.
-Τόσο συναρπαστικό; -Συμφωνώ μαζί σου.
-Όταν ήμουν με τον Ρέι... -Ποιον;
Τον γέρο, τον 48χρονο.
-Αυτόν με τις οκτώ γυναίκες. -Ναι, αυτόν.
Ξέρεις ότι γνώρισε τα παιδιά του;
Δεν πειράζει. Ήταν ειλικρινής μαζί μου.
Δεν μου είπε ψέματα.
Με σεβάστηκε, μου φέρθηκε καλά.
Επιφανειακά, ήταν περίεργο. Αλλά ήταν πάντα εκεί για μένα.
-Μάλλον γούσταρε σαδομαζοχιστικά. -Ποια;
Αυτή. Το κουνούπι. Η νυχτερίδα. Εδώ δες!
Σκέψου πώς θα είναι τα σαδομαζοχιστικά στη Βομβάη.
Κάτω από μπλε πλαστικά σεντόνια.
Σεξ σε πλαστικά σεντόνια!
Ευχαριστώ.
Θες κι άλλο;
Θες νερό; Τι είναι; Τι σκέφτεσαι;
Τίποτα. Εσύ τι σκέφτεσαι;
Είμαι πολύ κουρασμένη. Λέω να πάω για ύπνο.
Μισό λεπτό, Ντρουβ.
Θα σε πάρω σε λίγο.
Μπορείς να βιαστείς;
Τι έγινε;
-Τίποτα. Απλώς τελείωνε. -Σε πονάω;
Όχι, έχω να τελειώσω λίγη δουλειά.
Σοβαρά;
Τι έγινε;
Τι σκατά εννοείς;
-Γιατί το είπες αυτό; -Ποιο;
Που είπες να βιαστώ. Και για τη δουλειά. Τι το ήθελες;
Επειδή σκεφτόμουν τη δουλειά κι εσύ δεν βιαζόσουν.
Να βιαστώ;
Τι λες; Σκέψου τι λες, τουλάχιστον.
Γιατί αντιδράς υπερβολικά;
Αντιδρώ υπερβολικά;
Κάνουμε σεξ και λες τέτοιο πράγμα;
"Ντρουβ, βιάσου", με αυτήν την τσαντισμένη φάτσα.
-Δεν ήμουν τσαντισμένη. -Έπρεπε να δεις πώς ήσουν.
Μπορούσες να πεις το ίδιο με αγάπη, με σεβασμό, όμορφα.
Γιατί το είπες με νεύρα;
Με κάνεις να νιώθω...
λες και σε πιέζω να κάνεις σεξ μαζί μου.
-Τι στο... -Το εννοώ.
Μην το ξανακάνεις.
Εντάξει, συγγνώμη, αλλά η δουλειά...
Κόφ' το πια με τη δουλειά! Μη μιλάς για τη δουλειά!
-Βαρέθηκα πια! -Τι; Που δουλεύω;
Όχι! Κουφή είσαι;
Μη μου μιλάς έτσι!
Μου δημιουργείς τύψεις
-που θέλω να δουλεύω. -Τι;
Εγώ σου δημιουργώ τύψεις;
Τι συμβαίνει, Κάβια; Γιατί μιλάς έτσι;
Δούλεψε όσο θέλεις.
Αλήθεια, δούλεψε όσο θες. Θα σε στηρίξω. Θα χαίρομαι για σένα.
Απλώς, όταν είμαστε μαζί
στον μικρόκοσμό μας,
μη φέρνεις άλλα. Ας είναι το ξεχωριστό μέρος μας.
Γιατί μπαίνει ο κόσμος ανάμεσά μας;
Διαχώρισέ τα.
Δες όλους τους άλλους.
Όλοι διασκεδάζουν.
Εμείς, ούτε σεξ!
Γιατί συγκρίνεσαι με άλλους;
Νόμιζα ότι ήσουν χαρούμενος με ό,τι έχουμε.
Ίσως να μην είμαι.
Μάλιστα. Ας το συζητήσουμε.
-Γάμα το. -Πες μου.
Πότε αδιαφόρησα; Πότε δεν σου στάθηκα;
Όχι, Ντρουβ! Θα μου μιλήσεις!
Εντάξει. Ξέρεις τι; Γάμα το.
Πήρα την ταΐστρα πουλιών.
Νόμιζα ότι θα τη βάζαμε μαζί.
Σου έστειλα μήνυμα. Τι έκανες;
Το αγνόησες. Ας απαντούσες, τουλάχιστον.
Κι όταν ήρθε ο Σαντίπ απ' το Δελχί.
Ήρθε για μια μέρα!
Άργησες 50 λεπτά στο φαγητό.
-Πήγα να του πάρω βάντα παβ. -Επί 50 λεπτά;
-Δεν έκανα 50 λεπτά. -Όσο κι αν έκανες!
Σου στέλνω κάθε μέρα μηνύματα σαν βλάκας.
Δεν μου απαντάς καν. Νιώθω ότι με αγνοείς.
Είναι σαν να μιλάω μόνος μου.
Όταν βγήκατε εκτός γραφείου, ούτε ένα μήνυμα.
Ρωτάω συνέχεια: "Τι κάνεις;"
Για τρελό με περνάς;
Κάθε μέρα λέω τα ίδια:
"Πάμε για κοτολέτες".
Το λέω συνέχεια σαν βλάκας. Δεν μ' ακούς καν.
Έτσι, για τη διαφορά, πες μια φορά: "Πάμε".
Και μια γαμημένη στιγμή,
όταν αμφέβαλα, όταν ήμουν ευάλωτος,
όταν αμφέβαλα για το θέμα της δουλειάς
και σου μίλησα, τι έκανες;
Μου έβαλες τις φωνές.
Ήθελες να νιώσω άσχημα και το ξέρεις.
Γάμησέ τα όλα. Ακόμα και για τη μάνα σου...
Συγγνώμη, δεν έπρεπε να το πω.
Αυτά σκέφτομαι.
Γιατί δεν τα έλεγες τότε;
Γιατί τα κρατούσες;
Δεν τα κρατούσα.
Προφανώς και τα κρατούσες!
Τα έβλεπα κι έλεγα "Δεν πειράζει".
Τα προσπερνούσα. Τώρα βλέπω το μοτίβο.
Τώρα το βλέπω. Ενώνω τις τελείες.
Αλλάζεις. Ζεις στον κόσμο σου.
Γιατί αλλάζω; Επειδή δουλεύω σκληρά καθημερινά;
Έχεις σκεφτεί ποτέ γιατί το κάνω;
Με νοιάζει το μέλλον μας
-κι η ασφάλειά μας, σε αντίθεση μ' εσένα. -Τι;
-Δεν νοιάζομαι για εμάς; -Όχι.
Όχι;
Όχι, Ντρουβ.
Τι σκατά εννοείς; Πες μου.
Μπορεί και να νοιάζεσαι. Μα νομίζω...
Νομίζω ότι είσαι αδιάφορος και ανώριμος ή όπως διάολο...
Γιατί είμαι ανώριμος; Τι έχω κάνει;
Δουλεύω, ρε. Βγάζω λεφτά.
Όχι όσα εσύ, αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι.
-Κι εγώ προσπαθώ. -Δεν είναι αυτό το θέμα.
Το ξέρω ότι δουλεύεις, μα δεν σκέφτεσαι το μέλλον όπως εγώ.
-Με νοιάζουν τα λεφτά. -Το ξέρω.
Όχι! Τα λεφτά με νοιάζουν
για να έχουμε ένα ασφαλές μέλλον!
-Το ξέρω! -Όχι. Είναι πολύ σημαντικά!
-Το ξέρω! -Δεν το ξέρεις!
Το ξέρω ότι σε νοιάζουν.
-Είναι αλλιώς για μένα. -Πώς;
-Δεν καταλαβαίνεις! -Πώς;
-Είναι, Ντρουβ! -Πώς αλλιώς;
Μη μ' αγγίζεις.
-Πώς αλλιώς; Πες. -Δεν καταλαβαίνεις.
Αν καταλάβαινες, δεν θα το συζητούσαμε.
Έλεος!
Τσακωνόμαστε επειδή έκανες αυτήν την γκριμάτσα και μου είπες:
"Ντρουβ, δεν θέλω να κάνουμε σεξ τώρα".
Τι μαλακίες λες; Σκάσε!
Μην τα δραματοποιείς όλα!
Το περιγράφεις χειρότερο απ' ό,τι ήταν.
Δεν μπορούσα να βγάλω απ' το μυαλό αυτό το θέμα της δουλειάς.
Δεν μπορώ ν' αφεθώ όπως εσύ.
Δεν μπορώ να τα καλαμπουρίζω όλα.
-Δεν μπορώ να... -Τι εννοείς μ' αυτό;
Όχι, τι; Πες το!
-Το διδακτορικό σου; -Άντε πάλι!
-Παραιτήθηκες. -Πάλι;
Γιατί; Να το συζητήσουμε δεν θέλεις; Το συζητάμε!
Δεν υπάρχει θέμα συζήτησης. Είναι απλό.
Βαριόμουν!
Δεν περνούσα καλά.
-Και παραιτήθηκα. -Δεν τα παρατάνε έτσι.
-Δεν μπορείς να τα παρατάς όλα έτσι. -Ξέρεις κάτι;
Μπορώ.
Δεν θέλω να με επιβραδύνεις.
Δεν θέλω να με κρατάς πίσω.
Σε κρατάω πίσω;
Ναι, Ντρουβ.
Λυπάμαι. Ίσως λίγο, αλλά το κάνεις.
Σκατά.
Αδιαφορείς για το μέλλον, για την ασφάλεια.
Αδιαφορείς για τα λεφτά. Έτσι επιλέγεις.
Επειδή σου αρέσουν όλα. Όλα είναι καλά.
-Δεν μ' αρέσουν. -Φυσικά και σ' αρέσουν!
Δεν σε πειράζει να πλένεσαι με κουβά και φλιτζάνι.
Πού είναι το πρόβλημα;
-Τι σημασία έχει; -Ακριβώς. Δεν το καταλαβαίνεις.
Δεν είναι κακός ο κουβάς και το φλιτζάνι,
αλλά αν μπορείς καλύτερα, το προσπαθείς!
Πόσο καιρό σού ζητάω να φτιάξεις το ντους;
Μα δεν σε πειράζει.
Εσένα πειράζει, όχι εμένα.
Αν έχεις πρόβλημα, φτιάξ' το εσύ!
Εγώ θα τα κάνω όλα; Πρέπει να με βοηθάς!
Εγώ δεν δουλεύω; Τηλεόραση βλέπω όλη μέρα;
Φτιάξ' το μόνη σου!
Το πρώτο που θα κάνω γυρνώντας είναι να το φτιάξω!
Σου είπα ότι δεν φταίω εγώ.
Ο γραμματέας δεν το σηκώνει; Τι να κάνω;
Θα το φτιάξω, όμως. Να το απολαύσεις.
Να κάνεις ντους 20 λεπτά. Λες κι έχεις χρόνο.
-Λες κι απολαμβάνεις το μπάνιο. -Μπανιέρα.
Το ίδιο κάνει!
Δεν με γουστάρεις, γαμώτο.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Δεν γουστάρεις αυτό που είμαι.
Δεν με γουστάρεις.
Έχεις πρόβλημα μ' αυτό που είμαι.
Και, ειλικρινά,
αν είναι έτσι, βρες κάποιον σαν τον γυρολόγο.
Εσύ είπες
ότι του άρεσε η οργάνωση.
Κάν' το, λοιπόν.
Ίσως αυτός να 'ναι ο τύπος σου.
Είσαι ψεύτης.
Δεν είμαι.
Εννοούσα κάθε λέξη που είπα εκείνο το βράδυ.
Άκου.
Άκου με.
Με νοιάζει αυτό.
Αυτό που έχουμε τώρα. Αυτή η στιγμή. Εμείς.
Ενώ εγώ δεν νοιάζομαι;
Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να το σχεδιάζεις και να το πετύχεις;
Είναι εύκολο να 'σαι χαρούμενος χωρίς να κυνηγάς κάτι, λες;
Το ίδιο είναι για μένα.
-Δεν είναι! -Για σένα!
Δεν βλέπεις ότι αφήνεις ό,τι έχουμε,
γιατί σε απασχολεί το αύριο;
Δες τον Κεσάβ. Πέθανε.
Τον κερδίζαμε στο ποδόσφαιρο.
Και, ξαφνικά, πέθανε!
Γι' αυτό πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι.
Δεν γίνεται να μην κάνεις σχέδια
επειδή φοβάσαι να μεγαλώσεις, να επενδύσεις στο μέλλον.
Ξέχνα το.
Όλο σχεδιάζεις και δεν χαίρεσαι τίποτα.
-Εγώ ξέρω τι κάνω. -Όχι, δεν ξέρεις.
Δεν νομίζω ότι ξέρεις.
Όποτε προτείνω νέο εστιατόριο,
όποτε προτείνω κάτι νέο να φάμε,
όποτε προτείνω κάτι νέο,
το σταματάς. Γιατί θες να πηγαίνεις στα ίδια,
να τρως τα ίδια, να κάνεις τα ίδια,
-ξανά και ξανά! -Ξέρεις γιατί;
-Γιατί αυτό είμαστε. -Όχι, αυτό είμαστε!
Αυτό μπορούμε να είμαστε!
Δεν είναι έτσι.
Δεν το πιστεύεις, επειδή δεν δίνεις ευκαιρία.
Εσύ είπες ότι θα με στηρίξεις!
Εσύ είπες ότι είμαστε ομάδα!
Δεν τα βγάζω απ' το μυαλό μου.
Απλώς, αλλάζεις.
Δεν είναι αλλαγή, ωριμάζω.
Ναι, αλλά έχει τίμημα.
Τι τίμημα;
Δεν μπορώ...
-Έχετε άπλυτα; -Ναι.
Μισό λεπτό.
Μη δώσεις τη γραβάτα.
Σου πήρα καινούργια.
Από πού πήρες γραβάτα Λίβερπουλ;
Απ' το εμπορικό.
Πήγα χθες βράδυ.
-Ορίστε. -Σας ευχαριστώ.
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη