Ładny krawat.
Dzięki.
Skąd go masz?
Od niej. Kupiła w Satellite Mall w Bombaju.
Dała ci krawat z Liverpoolem?
Ale dziewczyna.
Hej.
Jecie coś?
- Dlaczego wszyscy się wystroili? - Daj spokój.
Chcę zobaczyć, co cię gryzie.
Przepraszam! Kurwa!
Przepraszam!
Masz cytrynkę!
Nieźle. Dalej, Kavya! Zróbcie jej drinka.Tak.
- Wezmę to. - Tak. Pij.
Nieźle. Twoja kolej, stary.
- Nie, daj spokój. - Jak to?
- Nie chcę. Wezmę piwo. - To nie jest wóda pana Rao, tylko moja.
To mój ślub. Powiedz mu.
Pij, głupku.
Nieźle!
- Co robisz? - Poczekaj to zobaczysz.
Smutas na weselu?
Dranie! Dupki!
Kurwa! Pieprzcie się!
- Pieprzone dupki! Kurwa! - Co się stało? Aakash?
Czego?
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NAPOJE
- Dlaczego nie przynoszą nam jedzenia? - Słucham?
Nic.
Zaraz wrócę.
Patrz. Mają też zielony chutney.
To jego pierwszy dzień. Życzyłem mu powodzenia od nas.
Dobrze.
Potrzymaj, ktoś dzwoni.
Dzwoni Aakash.
Tak, co jest?
Co? Teraz? Wszystko w porządku?
Dobrze, zaraz będę.
Zaraz wrócę.
- To romantyczna chwila. - Przepraszam. Wszyscy są pijani.
Oszalałeś? Powiem twoim dzieciom.
Że zapinałem ich ojca w dniu ślubu.
- Zamknij się. Podoba ci się ślub? - Jest świetnie.
Fajne mają łóżka! Takie... sprężyste! Czy wy...
- Co? - Kochaliście się?
- Powiedz. - Przepraszam.
Nie chcesz popatrzeć, jak tańczą?
Oglądam ich od dwóch miesięcy. Nic więcej nie robiłem.
Nie widziałem jeszcze, jak tańczy Nandini.
Ona nie wie, że dla niej wystąpię.
- Poważnie? Taniec indywidualny? - Tak!
Świetnie! Poprawmy ci włosy.
Dasz radę? Co z ręką?
Jestem panem młodym. Muszę dać radę.
Tego się trzymajmy.
Powiesz mi coś?
Z tyłu.
- Gotowe? - Dlaczego to takie ciasne?
- Bo myślisz, że jesteś chudy. - Pieprz się.
Chwila. Ja to zrobię.
Jak wpadłeś na to, że chcesz się ożenić z Nandini?
Co z tobą? Typowo bollywoodzkie pytanie.
- Mówię poważnie. - Ty i Kavya?
Nie, chyba nie. Nie wiem, ale...
- Nie myślimy o tym. - Mnie możesz powiedzieć.
Jasne, ale tylko pytam. Skąd wiedziałeś, że to ta jedyna?
Przez trzy miesiące nie mogliśmy znaleźć domu.
- Poważnie? - Jasne, że nie.
To był jeden z powodów. Ale...
Nie wiem. To było wkurzające.
A gdy o tym pomyślałem, poczułem, że tak będzie dobrze.
Bardziej się bałem, gdy w ósmej klasie
prosiłem koleżankę, by została moją przyjaciółką.
Z Nandini było... No bo co się zmieni po ślubie?
Pomyślałem, dlaczego nie Nandini?
Mogłem z nią porozmawiać.
Zawsze, wszędzie, o wszystkim.
Nawet gdy się kłócimy, mogę z nią porozmawiać.
To sprawia,
że to jest święte.
To Nandini i ja. Aakash i Nandini.
Jest zabawnie. Najlepiej.
W końcu.
Co ty robisz? Dlaczego to ściągasz?
Co ty, kurwa, wyprawiasz? Z ręką będzie gorzej.
- Nie będzie. - Na pewno?
- Jak inaczej założę marynarkę? - No dobra.
Zdejmij.
- Briyani? - Tak. Briyani.
Skąd to masz?
Pomyślałem, że skoro nie mogę uszczęśliwić Kavu,
uszczęśliwię chociaż potwora biryani.
Jeszcze nie podali kolacji. Jak ci się to udało?
Jestem przyjacielem pana młodego. Wszystko jest możliwe.
Smakuje?
Dziękuję.
Przepraszam.
Ja też.
Mówię poważnie.
Ja też.
- Płaczesz? - Co? Nie!
Wiem, że ty płakałaś.
Czuję się beznadziejnie. Naprawdę.
I dobrze.
Krawat zdziałał cuda.
Całkowicie!
- Ale musimy porozmawiać. - Wiem.
Musimy.
Nie teraz. Możemy to zrobić później.
Posłuchaj.
Możesz wziąć jutro wolne?
- Już wzięłam. - Co?
Naprawdę?
A jak myślisz, co załatwiałam przez telefon?
- Jesteś całkiem sprytna. - Masz klejnot za dziewczynę.
Kavu? Ty zwierzaku imprezowy?
Nie żyję.
Żyjesz.
- Dlaczego to robisz? - Weź to. Na kaca.
Dzięki.
Gdzie jesteśmy?
WINNICE SULA
Zapomnij.
- Proszę. Pamiątka. - Dziękuję.
Skąd wzięliśmy się w Sula?
Miałem wrażenie, że zapominamy o sobie.
Chyba też to wiesz.
Dobrze jest wrócić w znane miejsca,
bo one pomagają pamiętać, kim naprawdę jesteśmy.
Masz rację. Jestem trochę niezorganizowany.
Nie wiem dlaczego, ale nie potrafię daleko planować.
Jestem też samolubny.
Wiem, że byłam bardzo zajęta
i robiłam 100 rzeczy naraz.
To jasne, że z czymś zawaliłam.
Ale jakoś to właśnie dotyczy nas.
I...
Dlaczego myślisz, że o to chodzi?
Bo brałam nas za pewnik.
Wiem, że tak było.
Nie powinnam była, ale tak było.
Wczoraj czułam się bardzo źle.
Wiem, ale...
dobre samopoczucie rodzi się z tych złych rzeczy.
Wczoraj po kłótni, gdy tak siedziałaś,
nie widziałem dziewczyny w kręconych włosach z pomalowanymi oczami,
widziałem ciebie.
Zobaczyłem cię po bardzo długim czasie.
Naprawdę bardzo cię kocham.
Autentycznie.
Czułem dziwny ucisk w żołądku.
Nie wiem, jak to nazwać.
Wiesz co?
Praca jest dla mnie bardzo ważna. Bycie niezależną.
Samowystarczalną.
Nie chodzi o to, że czegoś chcę lub nie,
o kąpiel z wiadrem czy kubkiem.
To coś o wiele więcej.
- Wiem. - Nie. Chyba nie wiesz.
Wiem, że wydaje się to oczywiste,
ale chyba nie wiesz tak naprawdę, skąd pochodzę.
Moi rodzice nigdy niczego mi nie zabraniali.
Zawsze uczyli mnie, żebym była najlepsza w tym, co robię.
Uczyli mnie być samowystarczalną.
Szczerze mówiąc, nigdy nie chciałem cię przed niczym powstrzymywać.
Wiem.
Nie mówię, że tak było.
Mówię tylko, skąd pochodzę.
Też się tego dowiaduję.
Potrzebuję wsparcia w moich decyzjach.
Co się stało?
Pomyślałem o tym, jak inaczej wyglądało moje dzieciństwo.
Moi rodzice bardzo szybko zorientowali się, że jestem mądry.
Przez cały okres szkolny zmuszali mnie do nauki.
Gdy zacząłem studia, zorientowałem się, że nie miałem w ogóle dzieciństwa.
Pomyślałem, że pora na zabawę.
I to naprawdę nie usprawiedliwienie,
ale nie cieszył mnie doktorat.
Na początku było fajnie, dlatego to robiłem.
Ale nie mam takich ambicji.
Nie podobało mi się to.
Było jak w szkole, jak w pracy.
Czułem...
Że co? Że to wszystko?
Teraz chcę żyć życiem,
którego tempo mogę sam kontrolować.
To nie tak działa.
Nie jest tak prosto w prawdziwym świecie.
Wiem, skąd pochodzisz. Słyszę.
Muszę wziąć to pod uwagę i nie myśleć tylko o przyszłości.
I tak będzie.
Jest jeszcze jedna sprawa.
Musisz się ze mną zgodzić, bez względu na to, co się stanie.
Chcę pomóc ci spłacić pożyczkę u rodziny.
Chodzi o to...
Dobrze.
Dziękuję.
Nie. To ja dziękuję.
Kurwa. Zaczęliśmy o tym rozmawiać.
Życie ponad karierę, kariera ponad życie.
- Dlaczego to wygląda na puste frazesy? - Bo tak jest.
Miałeś rację, mówiąc, że nie jesteśmy wyjątkowi.
Tak naprawdę musimy mocno się starać, żeby każdy dzień był wyjątkowy.
Tak zrobimy, prawda?
Wiesz, że patrzymy na świat zupełnie inaczej?
Nie będzie łatwo, ale musi się udać, prawda?
Co to?
Mleko?
Dziwnie pachnie.
To chyba coś od sąsiadki.
Zrobiłaś coś?
Kotlety z baraniny?
Poważnie?
Skąd to?
- Z Moonlight. - Co?
Ale jak? Oni nie realizują dostaw.
- Wiem. - Jak to wiesz? Powiedz!
Zadzwoniłam do właściciela, poprosiłam go,
ugotował to w domu, a jego syn dostarczył.
Dlaczego się nie wzruszyłem?
I jak?
Chyba się zepsuły.
Co się stało? W porządku.
Mogło być idealnie.
Dlaczego jesteś smutna? Możemy wypróbować nową chińską knajpę.
Chodźmy.
Nie miało być idealnie.
Mieliśmy być my.
Chodźmy, bo zamkną. Wrócimy i będziemy musieli zrobić Maggi.
- A może jajecznica? - To też trzeba zrobić.
- Racja. - Chodźmy.
- Ja też gotuję. - Tak, chleb z masłem.
Spadaj! Nie jadłeś nigdy czegoś, co ugotowałam?
Jedliśmy taki chłodny...
Co to za przepis?