Kardeşim. Güzel kravat.
Sağ ol.
Nereden aldın?
O aldı dostum. Bombay'deki Satellite AVM'den.
Sana bir Liverpool kravatı mı aldı?
Ne kız arkadaş ama.
Selam kardeşim.
Yemek mi yiyorsunuz?
-Neden herkes böyle şık giyinmiş? -Boş ver.
Seni ne ısırdı görmek istiyorum.
Pardon! Siktir!
Pardon!
Limon al!
Güzel. Hadi, Kavya! Hadi, içir ona. Evet.
-Ben alırım. -Evet. İç.
Güzel. Şimdi sıra sende dostum.
-Hayır dostum, boş ver. -Nasıl yani?
-Canım istemiyor. Bira içeceğim. -Bu Bay Rao'nun değil. Benim içkim.
Benim düğünüm. Lütfen, söyle ona.
İç, seni pislik.
Güzel!
-Ne koyuyorsun? -Bekle ve gör.
Düğünde mutlu değil misin?
Piçler! Götler!
Siktirin!
-Siktiğimin götleri, itler! Siktirin! -Ne oldu? Aakash?
Ne oldu?
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
kokteyller
-Neden garsonlar bize yiyecek getirmiyor? -Pardon?
Yok bir şey.
Ben birazdan gelirim.
Bak. Yeşil chutney de var.
Bu onun ilk günü, o yüzden bizden bol şans diledim.
Tamam.
Dur, telefonum çalıyor.
Aakash arıyor.
Efendim, ne oldu?
Ne? Şimdi mi? Her şey yolunda mı?
Tamam, geliyorum. Ben hemen dönerim.
-Bu romantik bir an. -Herkes sarhoş. Seni rahatsız ettim.
Deli misin? Çocuklarına anlatacağım.
Düğün günü babanızın fermuarını çektim diyeceğim.
-Kapa çeneni. Düğün güzel, değil mi? -Evet, harika.
Yataklara bayılıyorum! Çok... Yaylanıyorlar! Sen hiç...
-Ne? -Seks yaptın mı?
-Söylesene. -Pardon.
Dansları görmek istemiyor musun?
İki aydır görüyorum zaten. Yaptığım başka bir şey yok ki.
Nandini'nin dansını görmedim.
Ve onun için dans edeceğimi bilmiyor.
-Ciddi misin? Solo dans mı? -Evet!
Bu harika! Saçını düzeltelim.
Peki yapabilecek misin? Elinin hâline baksana.
Kardeşim, damatım ben. Her şeyi yaparım.
Boş ver. Şöyle tut.
Bir şey söyleyecek misin?
Arkası.
-Tamam mı? -Neden sıkıyor?
-Çünkü zayıf olduğunu sanıyorsun. -Siktir oradan.
Bir saniye. Yapacağım.
Nandini'yle evlenmek istediğini nasıl anladın? Yani...
Neyin var senin? Ne Bollywood soru bu böyle.
-Hayır, ciddiyim. -Sen ve Kavya?
Hayır, yani, hayır. Şey, hayır ama...
-Düşünmüyoruz. -Bana söyleyebilirsin.
Tabii. Ama sadece soruyorum. Nandini'nin doğru kişi olduğunu nasıl anladın?
Üç ay aradık ama bir ev bulamadık.
-Ciddi misin sen? -Hayır tabii ki.
Yani, sebeplerden biri buydu. Ama...
Bilmiyorum. Önemli... Önemli bir şey değildi dostum.
Yani, bunu düşündüğüm gün... İyiydim.
Sekizinci sınıftaki kıza "Arkadaşım olur musun?"
derken bile daha çok korkmuştum.
Nandini'yle... Evlendikten sonra ne olur dostum?
Bir de neden Nandini diye düşündüğümde...
Onunla konuşabiliyorum.
Her zaman, her yerde, her konuda.
Onunla kavga etsem bile onunla konuşabiliyorum. Anlıyor musun?
Bu da bunu...
...kutsal kılıyor.
Nandini ve ben dostum. Aakash ve Nandini.
Eğlenceli. En iyisi.
Nihayet.
Ne yapıyorsun? Neden çıkarıyorsun?
Ne yapıyorsun yahu? Kolun daha kötü olacak.
-Olmaz. Sadece... -Emin misin?
-Başka türlü ceketi nasıl giyeceğim? -Tamam, peki. Evet.
Çıkar.
-Briyani? -Evet. Briyani.
Nereden buldun?
Düşündüm de... Kavu'mu mutlu edemiyorsam
en azından briyani canavarımı mutlu etmeye çalışabilirim.
Ama yemek daha servis edilmedi. Nasıl aldın bunu?
Ben damadın arkadaşıyım, her şey mümkün.
Güzel mi?
Sağ ol.
Özür dilerim.
Ben de özür dilerim.
Ciddiyim, tamam mı?
Ben de ciddiyim.
-Ağlıyor musun sen? -Ne? Hayır!
Sen ağlıyordun ama.
Bok gibi hissettim. Gerçekten.
Hissetmelisin de.
Kravat mucizeler yaratmış.
Tam anlamıyla!
-Ama onun dışında, konuşmamız gerek. -Evet.
Konuşmalıyız.
Şu anda konuşmamıza gerek yok, daha sonra konuşabiliriz.
Dinle.
Yarın işten izin alabilir misin?
-Aldım bile. -Ne?
Gerçekten mi?
Az önce telefonda başka ne yaptığımı sanıyordun?
-Çok çakal çıktın sen. -Kaptın pırlanta gibi kızı.
Kavu? Partici?
Öldüm.
Yaşıyorsun.
-Neden yaptın bunu? -Al bunu. Ayılman için.
Sağ ol.
Neredeyiz?
SULA BAĞLARI
Unut bunu.
-Al. Bir hatıra. -Sağ ol.
-Nasıl oldu da Sula'ya geldik? -Sadece...
Kendimizi unuttuğumuzu düşünmeye başlamıştım.
Belki sen de biliyorsundur.
Tanıdık yerlere gelmek insana iyi gelir
çünkü o yerler kim olduğunu hatırlamana yardımcı olur.
Ve haklısın. Biraz karışığım.
Neden bilmiyorum ama büyük resme bakamıyorum.
Aynı zamanda bencilim.
Bak, biliyorum son zamanlarda dalgınım
ve aynı anda 100 şey yapıyorum.
Bu yüzden bazı şeyleri batırıyorum.
Ama nasıl oluyorsa ucu hep bize dokunuyor.
Ve...
Neden böyle olduğunu düşünüyorsun?
Çünkü kıymetimizi bilmiyorum.
Böyle yapmamam...
...gerektiğini biliyorum ama yapıyorum.
Dün gece çok rahatsız ediciydi.
Biliyorum ama...
...rahatlık, o rahatsız edici şeylerden gelir.
Biliyor musun, dün kavgadan sonra seni orada otururken görünce
sadece bu kıvırcık saçlı, sürmeli gözlü kızı görmedim,
seni gördüm.
Çok ama çok uzun bir zaman sonra seni gördüm.
Biliyor musun, ben seni çok seviyorum.
Hakikaten.
Bilmiyorum. Tuhaf bir karın ağrısıydı...
...ve o hissi yaşamak istemiyorum.
Biliyor musun Dhruv?
Benim için çok çalışmak, özgür olmak çok önemli.
Kendine yetmek.
Mesele bir şey istemek ya da istememek değil,
kova ve maşrapayla banyo yapmak da değil.
Bundan... Çok daha fazlası.
-Biliyorum. -Hayır. Bildiğini sanıyorsun.
Belli gibi görünüyor
ama aslında benim nereden geldiğimi bilmiyorsun.
Annem ve babam hiçbir şeyi yapmama engel olmadılar.
Bu bana hep yaptığım her şeyde zirveye tırmanmayı öğretti.
Kendime yetmeyi öğretti.
Açıkçası Kavu, amacım hiçbir zaman sana engel olmak değildi.
Hayır, biliyorum Dhruv. Ben...
Onu demiyorum. Sadece...
Sana nereden geldiğimi anlatıyorum.
Ben de yaşadıkça anlıyorum.
Ne karar verirsem vereyim senin desteğine ihtiyacım var.
Ne oldu?
Birden kendi çocukluğumun ne kadar farklı olduğunu düşündüm.
Annem ve babam çok erken yaşta bu çocuğun beyni olduğunu anlamış.
Bu yüzden okul hayatım boyunca beni daha çok çalışmaya zorladılar.
Üniversiteye girdiğimde gerçek bir çocukluk geçirmediğimi anladım.
Sonra da artık eğlenmeliyim dedim.
Ve şuna inan, bahane uydurmuyorum
ama doktoradan keyif almıyordum.
Başta eğlenceliydi tabii, bu yüzden girdim.
Ama... Ben... Hırslı değilim ve...
...hoşuma gitmedi.
Okul gibi geldi, işim gibi geldi,
sonra...
Ne yani? Tek sebep bu mu?
Evet ama şimdi tek düşündüğüm temposunu kendim kontrol edebileceğim
bir hayat yaşamak.
O şekilde olmuyor.
Gerçek dünyada yaşarken o kadar kolay olmuyor Dhruv.
Nereden geldiğini biliyorum. Seni anlıyorum ve...
Benim de sadece geleceği düşünmek yerine, buna önem vermeye başlamam gerek,
Öyle de yapacağım.
Dhruv, bir şey daha var ve ben...
Ne olursa olsun kabul etmeni istiyorum.
Ailenin borcuna yardım etmek istiyorum.
-İyi ama... -Dhruv.
Tamam, peki.
Teşekkürler.
Hayır. Ben teşekkür ederim.
Kahretsin. O konularda konuşmaya başladık.
Kariyer-hayat karşılaştırması.
-Neden her şey klişe gibi görünüyor? -Çünkü klişe.
Biz sıra dışı insanlar değiliz derken haklıydın.
Her günümüzü özel kılmak için daha da çok çalışmalıyız.
Öyle yaparız, tamam mı?
Dhruv?
Dünyaya ne kadar farklı baktığımızın farkında mısın?
Kolay olmayacak ama... Devam edeceğiz, değil mi?
Ne bu?
Süt mü?
Tuhaf kokuyor.
Galiba komşu kadın bir şey yapmış.
Sen bir şey yaptın.
Kuzu pirzola?
Cidden mi?
Nereden bu?
-Moonlight'tan Momo. -Ne?
Ama nasıl? Eve teslimat yapmıyorlar ki.
-Biliyorum. -Ne demek biliyorum? Söylesene!
Sahibini aradım, ondan rica ettim,
evde pişirdi, oğlu da teslim etti.
Neden içimden ağlamak gelmiyor?
Nasıl?
Sanırım bozmuşlar.
Ne oldu? Sorun değil.
Mükemmel olabilirdi, değil mi?
Neden üzülüyorsun? Şu yeni Çin lokantasını deneriz, olmaz mı?
Gidelim hadi.
Mükemmel olması gerekmiyor.
Önemli olan biziz, tamam mı?
Gidelim yoksa yapanacak. Sonra döneriz, Maggi yapmam gerek.
-Omlete ne dersin? -Onu da yapmam gerek.
-Tamam. -Gidelim.
-Ben de yemek yapabilirim. -Evet, tereyağlı ekmek.
Kapa çeneni! Sanki yaptığım yemeklerden hiç yemedin.
O şilili şey...
Tarifi ne?
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli