KARTA POKŁADOWA
PASZPORT
- Hej, Momo. Gdzie jesteś? - Jestem w bieliźnie.
Co? Za 15 minut będę na przystanku.
Ale… Miałaś być o siódmej!
Autobus zrobił trasę przez noc.
Będę za dziesięć minut. Zostań tam.
Kurwa!
Chwileczkę.
- Halo? - Spójrz tutaj.
Gdzie? Czyj to numer?
Kierowcy. Telefon mi padł.
Spójrz w prawo. Kavu, to jest lewo.
Tu jest prawo.
- Hej! - Hej, Dhruv!
Chodź!
Ty chodź. Pan na mnie czekał.
Mój dał mi telefon. Chodź.
Tu jest mój bagaż. Nie chcę mu robić przykrości.
Ciul z tym! Idę. Sorki, stary.
- Proszę. - W porządku.
Czternaście miesięcy!
Po tysiącu planach podróży z Nagpuru do Finlandii…
Jesteśmy!
Wzięłaś obcinarkę do paznokci?
SERIAL NETFLIX
ODCINEK PIERWSZY - KOŁA
Na co się patrzysz? To nic takiego.
Co za żenada!
Czemu? Nie powinno być nic złego w malinkach.
A to dobre miejsce na nie, prawda?
Tęskniłam za tobą. Przyzwyczaiłam się, że cię nie ma.
Źle mi z tym.
Też za tobą tęskniłem.
Cieszę się, że się zgodziłaś.
I że zamieszkałaś ze mną w Mumbaju.
Dziękuję, że zawsze przy mnie jesteś.
Jesteś urocza.
FINLANDIA - MIESIĄC ZWIĄZKU NA ODLEGŁOŚĆ
POZBĄDŹ SIĘ MYSZY BEZ ZABIJANIA
Co jest? Wszystko gra?
Kavu, ona wróciła.
Kto?
- Mysz. - Znowu? Jak daje radę w taką pogodę?
Nie mam pojęcia.
Współlokator wrócił?
Jeszcze nie.
Pytałeś, kiedy wróci?
Nie.
Spytaj go.
Odpowiada mi dwoma słowami. Niech się wali.
To napisz do Sanketa. Może ma czas.
On i jego żona mają inny harmonogram.
Przed 20,30 są już po kolacji, oglądają telewizję,
myją zęby i idą spać.
Rodzina na medal.
Jego praca jest na medal.
Typ ma 30 lat i prowadzi największe laboratorium statystyczne w Finlandii.
To zajebiste.
Jeszcze ci się uda. W pracy i w domu.
Nie ma cię ze mną już od miesiąca.
Już minął miesiąc?
- Hej! - Opowiedz mi więcej o życiu w Nagpurze.
- Rozmawialiśmy godzinę temu. - No to co?
Nic.
Przyszły dziewczyny.
Impreza?
Nupur zaprosiła koleżanki, siedzimy i gadamy.
To miłe.
Jest w porządku.
Nie możesz dobrze się bawić, bo ja siedzę sam?
- Bzdura. - Tak? Mylę się?
Może…
nie.
- Wiedziałem. - Nie chciałam cię dobijać.
To nic takiego. To urocze.
Baw się dobrze.
Wrzucaj zdjęcia na Instagrama, rób, co chcesz.
#Lobuziara.
#Konserwa.
- No to pa. - Pa.
KERALA - DZIEŃ DZISIEJSZY
Dhruv, czemu nie płyniemy barką jak normalni turyści?
Chciałem poczuć lokalny klimat.
Musimy podróżować z miejscowymi.
To odwrotność tego, co chciałam ja.
Jak pojedziemy do Munnaru, zrobimy, jak ty chcesz. Obiecuję.
Dobrze.
Alappuzha.
Alappuzha!
Musisz zwinąć język.
Alappu… zha!
…ppuzha!
Zwinąłem! Alappu… zha!
Nieważne.
Bycie Marathem ma pewną zaletę.
Nie jesteś z północy ani z południa,
ale rozumiesz hindi i umiesz wymówić południowoindyjskie wyrazy. Super!
Mój tata będzie pod wrażeniem.
Wspomnę o tym, jak będziemy rozmawiać o ślubie.
Przy miłej pogawędce. Na spokojnie.
Sprytne, co? Bardzo sprytne.
Tak, na pewno za ciebie wyjdzie.
Tak!
Pamiętasz, jak nie chciałeś seksu przez telefon, bo właśnie widziałeś porno?
Tak. Wkurzyłaś się, bo powiedziałem, że to bardziej produktywne.
Właśnie, posrało cię?
- Słucham. - Cześć!
Dwie kawy americano, jedna grande, jedna duża.
Mamy tylko jeden rozmiar.
W porządku, ja nie chcę.
- Tak? Dobrze. - Tak.
Jedną grande i osobno mleko.
Może pan zamówić cappuccino.
Jest dla mnie zbyt mleczne. Poproszę o mleko osobno.
Zauważyłeś, że „tak” i „dobrze” mówisz z akcentem?
No nieźle.
Myślałem, że akcent mi się nie zmieni, ale widocznie tak jest wygodniej.
Może lepiej mówić ich dialektem, zamiast się powtarzać?
To prostsze.
- Zmieniłeś się, Dhruv. - Serio?
Co się zmieniło?
Wiele rzeczy. Na pewno to, jak mówisz.
Jesteś bardziej pewny siebie. Ogarnięty.
Fit.
Tak myślisz? No dobrze.
Mówiłem ci o tym, prawda? Tam ludzie nie harują jak woły.
Lubią mieć życie poza pracą. Dlatego są bardziej wszechstronni.
Spodobało mi się to, więc ich kopiuję.
- Ale wciąż nie umiesz tańczyć. - Bzdura! Nie jest ze mną tak źle.
Ty jesteś wciąż taka sama.
Coś musiało się zmienić. Jeszcze zobaczymy, ale…
jesteś tą samą osobą.
Gdzie nasza kawa?
Sama czepiałaś się tego, jak tańczę.
Żartowałem. Co jest?
Przestałam pić kawę pół roku temu.
W porządku.
Czemu nie powiedziałaś?
Chciałam powiedzieć, kiedy się spotkamy, ale nie wyszło.
Kavu, wiesz, co się stało.
Mieliśmy się spotkać zeszłego lata. Zaplanowaliśmy to.
Musiałem nagle wyjechać do Pragi.
Co miałem zrobić? Odmówić?
Mogliśmy spotkać się wcześniej.
Kazałeś mi nie przyjeżdżać, bo to ostatni miesiąc twojego grantu.
Który przedłużył się do sześciu miesięcy.
A gdy ja proponowałem ci przyjazd,
a ty nie mogłaś, bo była końcówka roku?
To też było.
Czternaście miesięcy, Dhruv.
FINLANDIA - 8 MIESIĘCY
To, że jakiś facet patrzył, jak biegam,
nie oznacza, żebyś kupował mi roczny karnet na siłownię.
To chore. Nie powinni tego robić.
- Mógłbym z nim pogadać. - Powinieneś był mnie spytać.
Nie wiem, czy będę tu rok.
Właśnie.
Czy ty scrollujesz mi po twarzy?
Zdjąłbyś chociaż okulary. Wszystko widzę.
Dostałem maila z sympozjum.
Ma się odbyć w Kerali za rok.
Mogę się zarejestrować.
- Może w końcu się spotkamy. - Spotkamy się wcześniej.
Masakra. A jeśli spadnie mi przed wszystkimi?
Mój strój Arjabhaty okaże się totalną porażką.
To prawda.
Co to za bzdury? I tylko po to, by zaimponować komisji.
Mów, aż dotrę do swojego pokoju.
Rodzice chyba śpią.
Szlag, nie mówiłem ci.
W tym tygodniu byłem zarobiony,
musiałem robić wszystko.
Byłem bardzo zadowolony z prezentacji.
A wczoraj, kiedy ją pokazywaliśmy…
Nie uwierzysz. Byli zachwyceni,
ale rozmawiali tylko z Sanketem!
Było mi tak smutno.
Przykra sprawa.
Ale wczoraj stało się coś super.
Poznałem kogoś z AMEX.
Współtworzą zespół badań i rozwoju z IMRC Bombay.
Tworzą oprogramowanie do wykrywania oszustw,
wydaje się ciekawe. Brzmi zajebiście.
To dobrze.
Mamo, jestem tu.
- Obudziłam się, bo słyszałam hałas. - To byłam ja. Wracaj do łóżka.
Też zaraz idź spać.
Znowu po ciemku?
Tak, jest taka wrażliwa.
Budzi ją byle dźwięk.
Było tak dobrze, a teraz jestem tu i im przeszkadzam.
Możesz iść wcześniej spać.
To tak nie działa.
Też mam swój zegar biologiczny.
Tak jak oni?
Co innego, jak odwiedzasz rodziców na chwilę i wracasz,
a co innego, jak z nimi mieszkasz.
Masz 29 lat, trudno w tym wieku mieszkać z rodzicami.
Tak.
Z tobą było najlepiej.
Było? Kurwa, jakie „było”?
Wciąż będziemy razem mieszkać.
Nie, kiedy po mnie scrollujesz.
I na pewno nie, jeśli masz zamiar jeść niezdrowe rzeczy.
Właśnie miałem zrobić sałatkę, przysięgam.
Muszę kończyć. Pa, kocham cię.
Ja ciebie też. Pa.
KERALA - OBECNIE
Nie chcemy przyznać, że jesteśmy coraz starsi.
Podobnie jak tego, że pogorszyło się między nami.
- Co się „pogorszyło”? - Nic.
Powiedz!
Ciśnienie mnie dobija, Dhruv.
Ty zaczęłaś. Dokończ chociaż.
Chce mi się siku.
To ciśnienie?
Tam. Może być?
- Raczej tak. - No nie?
- Będziesz pilnował? - Jasne. Idź siku.
Są tu jacyś miejscowi na łodzi.
Co robią?
Nic. Siedzą. Czemu pytasz?
Cham!
Miałam na myśli to, że byliśmy na tyle zajęci,
że tylko dawaliśmy sobie znać, co u nas.
Przestaliśmy ze sobą rozmawiać.
Fakt.
Ale…
odległość ma w tej kwestii duże znaczenie.
Dziś jesteśmy obok siebie
i łatwiej nam się porozumieć.
Nie możesz zwalać wszystkiego na odległość.
Chodzi o chęć, a tego nie było.
Kurwa! Idą tu. Nic nie mów.
- Co? - Kurwa!
Cześć, bracie!
- Cześć! - Udostępnisz mi neta?
Nie umiem angielski. Ani malajalam!
Angielski?
Masz hotspota? Gram w Fortnite'a.
Nie mam telefonu. Nie mam sieci.
Padła.
Kłamie. Pierdzieli, że nie ma neta.
Chuj z nim. Chodź.
- Czego chciał? - Już?
Nie. Dalej sikam.
Wariatka!
POCZTA GŁOSOWA DHRUV
Co tam? Miałem dziś świetny dzień.
Z rana poszedłem pobiegać,
spotkałem się na śniadaniu z ludźmi z AMEX,
by pogadać przed wyjazdem do Mumbaju.
Miałem wolną godzinę, więc kupiłem tofurkey,
to tofu, ale smakuje jak indyk.
W domu dodałem do niego warzywa.
Przepyszne!
Dokąd jedziesz?
Wiozę twoją mamę do szpitala. Nie mówiła ci?
To ja miałam jechać.
Powiedziałem, żeby cię nie męczyła.
Dlaczego traktujesz mnie jak gościa?
Możesz z nią jechać, skarbie. Kavya!
Kavya, posłuchaj!
Wiesz, co jeszcze się dziś działo?
Dostaliśmy ostry wycisk na zajęciach z tańca Bollywood.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem.
To moje szóste zajęcia, Ana powiedziała, że już nie jestem początkujący.
Ja powiedziałem jej,
że ktoś, kto od dziecka oglądał Boogie Woogie,
nie może być początkujący.
To ostatnie to żart, jakby co.
CZY POWINNAM SPYTAĆ SAHILA W SPRAWIE POWROTU DO MUM
- Powiecie „cześć” Kavyi? - Cześć!
Cześć! Miłej zabawy!
- Co? - Co „co”?
Czemu się patrzysz?
Miło zobaczyć, jak robisz coś po raz pierwszy.
Tak?
Masz rację.
To, co chcę powiedzieć,
może zabrzmieć desperacko,
ale nie w tym rzecz.
Po co to przeciąganie? Mów?
Czy kochamy się mniej?
A może…
zapomnieliśmy już, jak bardzo się kochamy?
Tak. Właśnie.
Myślałam ostatnio…
Kiedy byłeś w Bangalore, dużo się kłóciliśmy.
A kiedy byłeś w Finlandii, prawie w ogóle.
Nasze rozmowy to było „tak, dobrze, w porządku”.
Żyliśmy własnymi życiami.
Tak, ale… zauważyłam, że to gorsze niż kłótnie.
Że może przestało nam na sobie zależeć.
To nie to.
Zależy nam na sobie nawzajem, kochamy się.
Prawda?
Co?
Prawie dostałem zawału!
Oczywiście, że tak.
Ale…
Przynajmniej o tym rozmawiamy.
- To miłe. - Może tak właśnie wyglądają związki.
Kłócimy się, naprawiamy to,
znów się kłócimy i tak kręcimy się w kółko.
Jeśli tak…
to jak iść naprzód?
Zależy, z kim kręcisz się w kółko.
Napisy: Jakub Jadowski