Εγώ προσπαθώ να είμαι ένας κουλ μιλένιαλ, κι εσύ…
με κάνεις να μοιάζω μπούμερ.
Κράτα αυτό.
-Πατ; -Ντρουβ! Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνεις.
-Καλό. -Χάρηκα.
Επίσης!
-Από δω η μαμά μου. -Γεια σας.
-Κι η δική μου.
Πλάκα κάνω. Η Κάβια, η κοπέλα μου.
-Γεια. -Γεια.
-Ξέρεις ποιος είναι. -Αμέ. Χάρηκα.
Επίσης. Καλά να περάσετε.
-Γεια χαρά. -Αντίο.
Πας στην άλλη άκρη του κόσμου και ποιον συναντάς;
Συναδέλφους.
Θα νομίζει ότι συνηθίζω τέτοιες εκδρομές.
-Ντρουβ, στην ίδια εκδρομή δεν είναι; -Ναι.
Χαλάρωσε.
Λοιπόν, πώς είναι οι εκδρομές αλά Κουλκαρνί;
-Να πω; -Ναι.
Λοιπόν. Πρώτον…
Κάθε μέλος της οικογένειας φέρνει ένα φρούτο.
-Υπέροχα. -Ωραία;
Δεύτερον, όταν ξεκινάμε, όλοι φωνάζουμε "Δόξα τω Θεώ!"
Και τρίτον,
αν μάθουμε ότι θα έχει μπουφέ,
πάμε νηστικοί, για να πιάσουν τόπο τα λεφτά μας.
Ιδιοφυές.
Μια ξύπνια μεσοαστή.
Ακούστε με όλοι!
-Γεια σας! -Γεια!
Είμαι η Κρίστι, φίλη σας.
Σήμερα θα δούμε μαζί το Μουνάρ. Σύμφωνοι;
Αρχίσαμε το ταξίδι μας ακριβώς στις 7:30
και θα γυρίσουμε το απόγευμα στις 5:30.
Καλά να περάσετε.
Ευχαριστούμε.
"Φίλη". Έκανα μια νέα φίλη.
Θυμίζει καθηγήτρια χίντι.
-Θα είναι αυστηρή. Τη βάψαμε. -Έλα, σώπα.
-Δόξα… -…τω Θεώ!
ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ "ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ"
ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ ΜΑΡ ΤΟΜΑ, ΜΟΥΝΑΡ
Έκανες μπάνιο σήμερα;
Ναι, είδαμε τόσους σκύλους αφότου ήρθες. Τουλάχιστον είκοσι.
Έκανες μπάνιο ή όχι;
-Είναι Κυριακή Χωρίς Μπάνιο, σωστά; -Πολύ βολικό.
Κίτρινα φοράς, πολύ βρομάς.
Κίτρινα φοράς, κακά βρομάς!
Τι στο καλό ήταν αυτό;
-Κίτρινα φοράς, κακά βρομάς! -Πολύ πιο εύστοχο το βρίσκω.
Το έβγαλες από το μυαλό σου; Έτσι απλά;
Εντυπωσιάστηκα.
Ο ναός του Αγίου Θωμά κτίστηκε από τους εργάτες των χωραφιών του τσαγιού.
Μη βιαστείτε. Δείτε τον αργά και προσεκτικά.
Αλλά έχετε ακριβώς 20 λεπτά. Εντάξει;
Όσοι θέλουν να δουν το κοιμητήριο ας έρθουν δεξιά μου.
Όσοι θέλουν να δουν τον ναό, ας περάσουν.
"Μη βιαστείτε, δείτε τον προσεκτικά. Αλλά έχετε μόνο 20 λεπτά".
Να σας πω! Εμένα με βλέπετε κι αργότερα.
-Άντε να δείτε το μέρος. -Ναι. Συγγνώμη.
Είναι πολύ όμορφα.
Ναι.
Πάμε να την κάνουμε από δω, διακριτικά. Έγινε; Πάμε. Έλα!
Ας δώσουμε μια ευκαιρία, Ντρουβ.
Έλα.
Το είδα αυτό.
Τι; Ένα σουβενίρ πήρα.
Σου λείπει τίποτε άλλο;
Μόμο, δεν βλέπω, δεν ακούω, δεν μιλάω.
Και δεν αγγίζω, μπούφο.
Τι λες γι' αυτό;
Το ξυλόγλυπτο είναι θεσπέσιο.
Τι λες;
-Κάθισες; -Ναι.
Λοιπόν…
Πώς αρχίζει η διαδικασία;
Κάτι λένε πριν από την εξομολόγηση.
-Τι; -Λυπάμαι, αλλά…
Συγχώρεσέ με, πάτερ, γιατί αμάρτησα.
Έκλεβα ζαχαρωτά από την τσάντα του Σαντίπ, από το νηπιαγωγείο μέχρι την τρίτη.
Τον παίρνω να του το πω.
Πρώτα να επιστρέψεις τα κλεμμένα.
Να κάνω τώρα και μια σοβαρή ερώτηση;
Ρίχ' το.
-Πολύ σοβαρή, εντάξει; -Εντάξει.
Ωραία.
Αν πεθάνω πριν από σένα, τι θα κάνεις;
Μήπως παραείναι σοβαρή η ερώτηση;
Σε προειδοποίησα.
Καλά, καλά.
Λοιπόν, νομίζω πως…
θα…
θα δυσκολευτώ πολύ να προχωρήσω, αλλά…
πιστεύω ότι τελικά θα τα καταφέρω.
Άλλωστε, τι άλλη επιλογή έχω; Αυτό δεν είναι το σωστό;
Κι εσύ αυτό δεν θα ήθελες;
Ναι. Δηλαδή, προφανώς. Αλλά εξαρτάται.
Εξαρτάται;
-Ναι. -Από τι;
Αν προχωρήσεις τη ζωή σου σε τρεις μήνες, θα έχω πρόβλημα.
-Μάλιστα. -Θα 'πρεπε να περιμένεις τουλάχιστον…
ας πούμε…
εφτά είναι μάλλον εντάξει.
-Εφτά μήνες; -Ναι.
Μια στιγμή. Εφτά επί τριάντα ίσον 210 μέρες.
-200; Ακούγεται καλύτερα. -Ντρουβ, τουλάχιστον 300 μέρες.
Τριακόσιες;
Πώς προέκυψε αυτός ο αριθμός; 200 είναι μια χαρά.
Μισό. Είσαι μαζί μου τόσα χρόνια.
Δεν αντέχεις εφτά μήνες;
Δεν έχει να κάνει μ' εσένα, αλλά μ' εμένα. Εσύ θα έχεις φύγει.
Εγώ τι θα κάνω; Να μην είμαι ευτυχισμένος;
Μόμο, πέρασες 14 μήνες χωρίς εμένα. Δεν αντέχεις εφτά μήνες;
Ώστε ο αριθμός των εφτά μηνών προέκυψε από αυτό;
-Κόφ' το. Δεν έχεις δει την ταινία. -Εννοείται.
Είναι η μόνη που δεν έχω δει.
Πες μου αυτό. "Θα πάρω ό,τι πήρε αυτή".
-Τι; -Ναι.
"Θα πάρω ό,τι πήρε αυτή".
Ερώτηση-παγίδα. Αυτό λες σε κάθε εστιατόριο.
Τι στο διάολο;
Τι διάολο;
-Το άκουσες αυτό; -Όχι.
-Κάτι ήταν εκεί. -Τίποτα δεν ήταν, Ντρουβ.
Κι αν ήταν τίγρη;
Ό,τι να 'ναι.
Γαμώτο. Έχεις δει το βάιραλ βίντεο
με την τίγρη που ορμά σε φυτεία;
Εκείνο ήταν φυτεία καφέ.
Πολύ έξυπνο.
Λες κι η τίγρη διακρίνει μεταξύ καφέ και τσαγιού.
Κι όμως.
-Φεύγουμε σε δύο λεπτά! -Γαμώτο.
Επιβιβαστείτε όλοι αμέσως στο λεωφορείο!
Έχετε μόνο δύο λεπτά!
Για τον Θεό!
Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί, ρε γαμώτο;
-Πάμε. -Δεν πειράζει, Ντρουβ.
-Πάμε. Έχει σαλτάρει. -Σιγά το πράγμα!
Ντρουβ, πιο σιγά. Θα μας περιμένουν.
Μας ζήτησε να πάμε.
Όλοι είναι εκεί κι εμείς χαζολογάμε.
Θα χαλαρώσεις πια;
Χέσ' το, πάμε. Τι άλλο να κάνουμε;
Προχώρα κι έρχομαι.
Αυτήν τη στιγμή μού σπας τα νεύρα.
Θα αργήσουμε ένα λεπτό. Σιγά τα ωά.
Όταν ο Χάρι Γνώρισε τη Σάλι.
Τι;
"Θα πάρω ό,τι πήρε αυτή".
Η θείτσα στο εστιατόριο.
Ναι.
Με συγχωρείς.
Είχες δίκιο.
Σιγά το πράγμα.
Ξυπνήστε όλοι! Επόμενη στάση!
Ρε γαμώτο!
-Έπρεπε να κατέβουμε. -Μεσημεριανό εδώ!
Έπρεπε να πάρουμε τσιπς μπανάνας.
-Γαμώτο! -Ντρουβ, σώπα. Κοίτα εδώ.
-Φορέστε αυτό. -Ντρουβ, γιατί δεν πήρες τηλέφωνο;
Μαμά, ήμασταν κουρασμένοι.
-Δεν πειράζει. Είναι κι η Κάβια εκεί; -Μίλα της.
Χαίρετε! Τι κάνετε;
Καλά είμαστε. Τελικά το αποφάσισες να έρθεις στη Βομβάη;
Ναι. Περιμένουμε τη συνέντευξη για τη μετάθεση.
Ωραία.
Βασικά, θα ήθελα μια μικρή χάρη.
Είναι ένας…
Πώς λένε τον γιο του Πραμόντ;
-Η Κάβια είναι; -Ναι.
Να της μιλήσω.
Γεια σου, Κάβια! Τι κάνεις;
-Χαίρετε. Καλά, εσείς; -Καλά είμαστε.
Θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.
Ο Κισόρ, γιος του ξαδέρφου μου του Πραμόντ,
θέλει να κάνει ΜΒΑ στο ΝΜ.
-Ποια διαδικασία… -Θα της μιλήσω εγώ.
Καλή μου, στο ΝΜ δεν έκανες το ΜΒΑ σου;
Μάλιστα.
Έχεις τα στοιχεία επικοινωνίας του σημερινού διευθυντή;
Έχω το τηλέφωνό του, όμως…
Μαμά, δεν πάει έτσι. Εξαρτάται από την εισαγωγική εξέτασή του.
Σκέφτηκα να τον διευκολύναμε.
Μαμά, δεν είναι η λέσχη αυτοκινητιστών. Δεν γίνεται να…
Θα σας δώσω τον αριθμό,
αλλά μην πείτε ότι τον πήρατε από μένα.
-Όχι. Μην τους το πεις. -Ευχαριστούμε.
-Σας αφήνουμε τώρα.
-Έγινε. -Αντίο.
Καλά. Γεια.
Μήπως να γίνω σύμβουλος καριέρας;
Η καλύτερη δουλειά για όσους δεν έχουν δική τους καριέρα.
Ανησυχείς για τη μετάθεση, ε;
-Ο Σάχιλ δεν έχει στείλει ακόμα μήνυμα. -Θα στείλει.
-Ηρεμήστε! -Ηρεμήστε, κύριε.
Εντάξει!
Θα έρθει κι η δική σας σειρά!
Κύριε! Μα πώς μπαίνουν απ' το πλάι;
Απαγορεύεται αυτό. Ελάτε πίσω.
-Δεν πειράζει. -Πειράζει.
-Μπήκαν μπροστά. -Ηρεμία!
Θα έρθει κι η σειρά σας.
Γιατί δεν τηρούν τη σειρά;
Δεν είναι σωστό.
Έχετε μόνο είκοσι λεπτά. Σύμφωνοι;
Κάντε γρήγορα πετάλι, αλλά χαλαρώστε κιόλας.
Σύμφωνοι;
Πώς λένε "πρήχτης" στα μαλαγιάλαμ;
-Πώς; -Κρίστι.
-Βλέπω λίγη ομίχλη. -Ναι; Μπα, έφυγε.
Δεν εκνευρίστηκες με τη συζήτηση για το ΝΜ, έτσι;
Μπα, σιγά το πράγμα.
Ναι, αλλά ήταν λιγάκι χαζό, ε;
Ξέρεις, σκεφτόμουν…
Στους γονείς μου μπορώ να πω ευθέως ότι λένε κάτι χαζό.
Στους δικούς σου, όμως, όχι.
Ναι;
Εγώ θα το έλεγα σίγουρα. Αμέ!
-Βλακείες. -Θα τα έκανα πάνω μου.
Φαντάσου να το έκανα.
Μετά δεν θα 'ξερα πώς να το συμμαζέψω.
Δέκα λεπτά ακόμα!
-Τι; -Θα τραγουδήσεις κανονικά;
Τραγούδα εσύ. Εγώ γκαρίζω. Εσύ τραγουδάς σωστά.
-Είσαι βαρύτονος. -Αλήθεια; Ωραίο αυτό.
Δοκίμασε πρώτος, και βλέπουμε.
Μου μιλάει πολύ
Μαμά, τα μάτια της τα ατίθασα
Μαμά, μου λείπει, μου λείπει πολύ
Λα λα λα, τι; "Κορίτσι";
Έλα τώρα! Πάντα με κοροϊδεύεις. Γι' αυτό δεν τραγουδάω.
Είσαι από τον Βορρά. Έπρεπε να ξέρεις.
Είμαι πιο πολύ για το μπιτ. Εσύ ανάλαβε τους στίχους.
Εντάξει, Μαντόνα. Ας κάνουμε και λίγο πετάλι.
Πολύ ευχάριστος ο αέρας εδώ, Ντρουβ.
Μάλλον κόλλησε.
Έλα τώρα, όχι μαλακίες! Μην το λες ούτε γι' αστείο.
Τη γαμήσαμε.
Τι διάολο!
Έλα, ρε βλαμμένο.
Σοβαρά τώρα;
Γαμώ το κέρατό μου!
Αν δεν μας είχαν πάρει τη σειρά, θα 'χαμε άλλη βάρκα!
Όχι, ρε φίλε! Όχι, ρε συ.
Στη Φινλανδία δεν είχε τέτοια!
-Στη Φινλανδία δεν χαλάνε οι βάρκες; -Εξυπνάδες!
Εκεί τηρούν τη σειρά.
Άντε στο διάολο!
Ντρουβ, ηρέμησε. Τι συμβαίνει;
Τι;
Να ηρεμήσω; Σκέψου λίγο.
Είμαστε καταμεσής της λίμνης, σε χαλασμένη βάρκα.
Δεν πάμε ούτε μπρος, ούτε πίσω. Κολλήσαμε!
Ντρουβ, δεν θα επιστρέψουν όλοι από την ίδια διαδρομή.
Όλο και κάποιον θα δούμε.
Δεν γίνονται αυτά, ρε.
Ποιος είναι πάλι;
Έλα, βγες έξω.
-Ναι, μαμά. -Ντρουβ, δεν έστειλες τον αριθμό.
-Σε παρακαλώ, κάνε λίγη υπομονή. -Ντρουβ.
Δεν είναι ανάγκη να φωνάζεις. Απλώς σου το υπενθυμίζω.
Συγγνώμη, μαμά. Θα σε ξαναπάρω. Απλώς δώσ' μου δυο λεπτά, εντάξει;
Ρε γαμώτο! Η εκδρομή είναι καταραμένη.
Χώρια αυτή η Κρίστι. "Είκοσι λεπτά, ελάτε, πάμε!"
Έτσι χαλαρώνεις;
-Έπρεπε να μιλήσεις. -Τι;
Όποτε έχεις πρόβλημα με κάποιον, να του το λες αμέσως.
Ποιο το νόημα να τα λες τώρα σ' εμένα;
Ενώ είμαστε κολλημένοι στη μέση του πουθενά; Τι ωφελεί;
-Ναι; Ντρουβ; -Ναι, μαμά.
-Τι συνέβη; -Μαμά, θα σε πάρω αργότερα.
Γαμώτο.
Σκατά.
Όντως, αυτό κάνω.
Ναι, αυτό κάνεις.
Φέρομαι ακριβώς όπως ο πατέρας μου.
Το ίδιο γινόταν και στη Φινλανδία. Όλα ήταν καλά και τακτοποιημένα.
Αν, όμως, κάτι στράβωνε, το έχανα τελείως.
Το ίδιο κι ο μπαμπάς.
Αν κάτι τον άγχωνε, γέμιζε αρνητικότητα.
Γκρίνιαζε τόσο, που δεν σκεφτόταν παραγωγικά.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει, ρε γαμώτο. Αυτό ακριβώς!
-Δεν πειράζει, Ντρουβ. -Όχι, Κάβια.
Δεν έχουμε απεριόριστη ενέργεια.
Μεγαλώνουμε.
Δεν συμβαίνουν μόνο σ' εσένα αυτά, έτσι;
Όλοι αντιγράφουμε τους γονείς μας.
Είναι αναπόφευκτο. Δεν μπορείς να κάνεις και πολλά.
Αλήθεια; Και σ' εσένα συμβαίνει αυτό;
Φυσικά.
Ο μπαμπάς μου πάντα πείραζε τη μητέρα μου.
Μονίμως κάνουμε αστεία σε βάρος της.
Ακόμα και τώρα.
Αυτοί έρχονται προς τα δω.
Γεια σας! Σώστε μας, σας παρακαλούμε!
Δεν κατάλαβαν.
Κρίστι! Καλέστε την Κρίστι! Αυτήν με τα 20 λεπτά!
Σας παρακαλούμε! Ευχαριστούμε, κυρία!
Γαμώτο! Σωθήκαμε.
Συγγνώμη. Μια στιγμή.
Η μαμά σου, λοιπόν…
Έλεγα ότι γι' αυτόν τον λόγο
συνήθισα να μην είμαι ευαίσθητη μαζί της.
Χωρίς πρόθεση, όμως συμβαίνει.
Όταν έμεινα μαζί της πρόσφατα, της έκανα μια συζήτηση περί παιδιών.
Ότι δεν είμαι σίγουρη πως θέλω.
Εξηγώντας το, όμως, την έκανα να φαίνεται πολύ αδύναμη.
Την έκρινα για την επιλογή της να κάνει εμένα.
Είναι πολύ άδικο, αλλά…
πρέπει να το δουλέψουμε συνειδητά.
Είναι πολύ άδικο, ρε συ, και δεν βγάζει νόημα.
Τότε…
Επιλέγουμε άραγε όντως το άτομο που ερωτευόμαστε;
Αφού τα πιο πολλά πράγματα είναι προκαθορισμένα. Κάνω λάθος;
Περνάμε τη μισή ζωή παλεύοντας να τα ανακαθορίσουμε.
Το πρώτο βήμα για να λύσεις ένα πρόβλημα είναι να το αναγνωρίσεις.
Αυτό κάνουμε κι εμείς οι δύο. Θα τη βγάλουμε την άκρη.
Μια χαρά θα είσαι.
-Τι στο καλό κάνεις; -Κωπηλατώ με τα χέρια.
-Να φωνάξω "Κρίστι" με γαϊδουροφωνάρα; -Ας μη δραματοποιούμε τα πράγματα.
Θα πουν ότι ουρλιάζουμε χωρίς καν να πνιγόμαστε.
Πολύ θλιβερό.
Γεια σας!
Σώστε μας!
Και τι να κάναμε;
Να τους αφήναμε στη βάρκα και να φεύγαμε;
Πες του ότι θα είμαστε εκεί.
Βλάκα.
Συγγνώμη, Κρίστι.
Δεν πειράζει. Το γραφείο λέει ότι το φαγητό μας κρυώνει.
Τότε, να βιαστούμε.
Σας άκουσα να λέτε γι' αυτά.
Ευχαριστούμε.
Και τώρα ακολουθήστε με.
-Κρίστι! -Ναι;
Έχουμε μόλις 20 λεπτά ή λίγο περισσότερο;
Άντε, ελάτε.
Τι σκέφτεσαι;
Άλλαξες γνώμη για την Κρίστι.
-Ναι. -Ήταν εύκολο;
Ναι.
Τότε, αλλάζουμε κι εμείς, έτσι;
Σίγουρα χρειάζεται λίγη προσπάθεια. Μα ως πότε θα τα ρίχνουμε στο παρελθόν;
Ναι.
Μπορεί να αποτύχουμε, αλλά οφείλουμε να προσπαθήσουμε.
Μπορεί να μη συμφωνώ με τον πατέρα μου, μα…
Θέλω πολύ να έχω καλή σχέση μαζί του.
Σ' αρέσει να τον έχεις κοντά;
Ναι, είναι πολύ ωραία.
Όσο δεν προκύπτουν καβγάδες και υπάρχει μόνο γαλήνη. Γαλήνη.
Ωραία. Βάλ' το στο WhatsApp σου αυτό.
Ελπίζω ο Πατ να μην πάει να πει στο γραφείο
ότι ο Ντρουβ και η φίλη του η Κάβια το κάνανε στη βάρκα και τη χάλασαν.
Και γιατί σε νοιάζει η γνώμη του;
Επειδή δούλευα μαζί τους.
Θέλω να έχουν καλή άποψη για μένα. Φυσιολογικό είναι.
Κι εγώ θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι κλέφτρα.
Ωραία. Ευχαριστώ, αλλά…
όπως ξέρεις, όλοι οι κλέφτες το ίδιο θα 'λεγαν.
Όχι. Εγώ θέλησα να κάνω κάτι που κανονικά δεν θα έκανα.
Ήταν σαν…
σαν να παίρνω ρεπό από τον εαυτό μου.
Και δεν φταίει ο πατέρας μου για όλες τις κακές μου συνήθειες.
Δεν διαχειρίζομαι καλά τα οικονομικά μου. Ξοδεύω σαν παλαβός…
Εκείνος κάνει καλό προϋπολογισμό και αξιολογεί σοφά τις καταστάσεις.
-Κι είσαι χάλια στο παζάρι. -Αμάν.
Σ' αυτό είμαι φριχτός.
Ναι. Και δεν έκλεψα μόνο ζαχαρωτά από την τσάντα του Σαντίπ.
Δύο φορές, έκλεψα και χρήματα.
Μόνο δύο. Και τέλος.
Ποτέ δεν μου 'πε ο μπαμπάς μου να κλέψω.
-Χαίρομαι για τη διευκρίνιση. -Καλά δεν τα λέω;
Ευχαριστώ, Καβού.
Σήμερα τρώω ένα τόσο πολυτελές γεύμα, χάρη σ' εσένα.
Το δικό μου σούπερ ξεχωριστό άτομο.
-Φαντάσου! -Ευχαριστώ.
Να θέλουμε τα ίδια πράγματα στα γεράματα.
Παράξενο, ε;
-Το φαντάζεσαι; -Χαζομάρες!
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη