‪มีอะไรเหรอ
‪เปล่า
‪พอลุงเมอร์ลีของผมกลับมาจากลอนดอน ‪ทายสิว่าเขาจะเอาอะไรมาด้วย
‪- อะไร ‪- ช็อกโกแลต
‪ตอนที่ลุงเมอร์ลีกลับมาจากกรุงเทพฯ ครั้งที่สอง
‪ทายสิว่าเขาเอาอะไรมาฝากทั้งครอบครัว
‪- แม่เหล็กติดตู้เย็น ‪- เปล่า
‪ช็อกโกแลต
‪- ประเด็นของคุณคืออะไร ‪- ประเด็นก็คือ
‪เขาให้ช็อกโกแลตเป็นของขวัญกับทุกคน ‪แล้วก็จบเรื่อง
‪ไม่มีใครในครอบครัวสงสัยว่า ‪คนอื่นได้อะไรเป็นของขวัญ
‪แค่ไม่ให้ช็อกโกแลตเป็นของขวัญ ‪เราก็ดีกว่าตระกูลวัตส์ทั้งตระกูลแล้ว
‪คุณจะซื้อของขวัญจากโคจิ ‪แล้วอ้างว่ามาจากฟินแลนด์ด้วย
‪- เป็นการหลอกลวงใช่ไหม ‪- คุณไม่มีสิทธิ์มาว่าเลย
‪เกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน
‪เปิดแอร์สิบนาทีเมื่อคืน
‪ให้ตายสิ ผมตื่นมาตอนเช้า ‪ไข่ผมแทบเป็นน้ำแข็ง
‪- ฉันรู้ แม้แต่… ‪- หัวนมเหรอ
‪- ทำไมคุณไม่พูดดังกว่านั้นล่ะ ‪- โทษที
‪- ให้ตายสิ ‪- นี่
‪ของขวัญชิ้นนี้เหมาะกับลุงเชนอยไหม ‪เขาเป็นเพื่อนสนิทพ่อจากที่ทำงาน
‪ขอรายละเอียดเพิ่มได้ไหม ‪บอกข้อมูลเขาเพิ่มอีกหน่อย
‪เขามีไฝที่ใต้จมูก ขนาดเท่ากระดุม
‪คุณจะซื้อของขวัญหรือจะเป็นนักสืบกันแน่
‪ให้ตายสิ
‪ดูนี่สิ
‪ถามจริง หมดนี่เลยเหรอ
‪- หมดนี่เลยเหรอครับ ‪- ค่ะ
‪เราซื้อของขวัญให้ที่บ้านแล้ว
‪มาซื้อของขวัญให้ญาติๆ ด้วยไหม
‪ไม่ ผมไม่อยากทำอะไรซ้ำซาก
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตอนที่ 4 ‪ดัชนีคุณภาพอากาศ)
‪มาเร็ว ดรูฟ เกือบจะบ่ายสองครึ่งแล้ว
‪ฉันต้องคุยโทรศัพท์กับซาฮิล ‪เรื่องย้ายไปบอมเบย์
‪คุณเลื่อนนัดไม่ได้เหรอ
‪เลื่อนได้ไงล่ะ หยาบคายแย่ ‪ฉันต้องรับสาย
‪คุณจะรับสายที่ไหนล่ะ ริมถนนเหรอ
‪คุณเที่ยววันหยุดสงบๆ ยังไม่ได้เลยใช่ไหม
‪ไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าฉันต้องบังคับให้คุณหางานให้ฉัน
‪เข้าประเด็นเลย ใจร้อนมาก
‪ซาฮิล ฉันรู้ค่ะว่าฉันขอร้องให้คุณ ‪ส่งฉันไปนาคปุระ
‪และตอนนี้ฉันขอให้คุณ ‪ส่งฉันกลับไปมุมไบ แต่ว่า…
‪ฉันรู้ว่าฉันนำเสนอกลยุทธ์การขายที่ดี และ…
‪ใช่เลย และเราอยากให้คุณกลับมาทำงาน
‪- ไม่ต้องบอกแล้วว่ามีดีอะไร ‪- อะไรนะคะ
‪เอาสิ กลับมาเลย
‪นั่นมัน… เยี่ยมมากเลยค่ะ
‪- แต่มีเงื่อนไขใช่ไหมคะ ‪- โอเค
‪ผมให้ตำแหน่งกลยุทธ์การขายคุณไม่ได้
‪ผมเพิ่งจ้างคนมาทำตำแหน่งนั้น ‪ผมให้คุณทำตำแหน่งปฏิบัติการได้
‪เป็นตำแหน่งระดับเดียวกัน
‪จริงๆ แล้วก็ไม่ต้องทำยอดเท่า ‪ตำแหน่งกลยุทธ์การขาย
‪ผมขอแนะนำให้คุณรับตำแหน่งไว้
‪แล้วพอคุณกลับมาได้สักสองสามเดือน ‪เราค่อยมาคุยกันเรื่องเปลี่ยนตำแหน่ง
‪โอเค คุณตกลงไหม
‪ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงค่ะ แต่…
‪ช่วงหกเดือนที่ผ่านมา ‪ฉันเตรียมพร้อมตัวเองสำหรับตำแหน่งนี้
‪และฉันบอกคุณแต่เนิ่นๆ ด้วย ‪ว่าฉันอยากทำตำแหน่งนี้ค่ะ
‪ฉันเลยรู้สึกว่า เมื่อคิดถึงงาน ‪และความตั้งใจของฉัน ฉันควรได้ตำแหน่งนี้ค่ะ
‪และรับตำแหน่งอื่นคงไม่สมเหตุสมผล
‪โอเค
‪งั้นคุณต้องการอะไร
‪คือฉันซาบซึ้งมากที่คุณทำเพื่อฉันนะคะ
‪ฉันรู้ว่าคุณยุ่งมาก
‪ฉันรู้ว่าตำแหน่งปฏิบัติการจะไม่ทำให้ฉันมีความสุข
‪ฉันอยากทำกลยุทธ์การขายจริงๆ
‪และถ้าคุณไม่ได้ทำล่ะ
‪เขาขอให้คุณลาออกเหรอ
‪เปล่า
‪แปลว่าคุณบอกว่าจะลาออกเหรอ
‪- ฉันพูดอ้อมๆ ‪- ทำไมล่ะ
‪ถ้าไม่ทำปฏิบัติการ คุณก็ทำที่นาคปุระได้นี่ ‪คุณกลับไปทำที่นั่นได้ตลอด
‪- แปลว่าเราต้องอยู่กันไปตลอดเหรอ ‪- โอเค โทษที ผมผิดเอง
‪ผมไม่ทันคิด
‪คุณคิดว่าฉันใช้ไม้แข็งไปเหรอ ดรูฟ
‪ยังไง
‪- ฉันกลายเป็นคนดุดันมาก ‪- คุณไม่ยอมใคร
‪เขาอาจเป็นเจ้านายคุณ ‪แต่คุณเห็นด้วยกับทุกอย่างไม่ได้หรอก
‪นี่เป็นการตัดสินใจที่ดีมาก คาวู
‪แต่มันไม่ใช่ฉันใช่ไหมล่ะ ทำไมฉันถึงทำแบบนั้น
‪คาวู จนถึงสองปีที่แล้ว
‪คุณทำงานตลอดเวลาเลยนะ
‪และตอนนี้ ในคาเฟ่ กลางวันหยุดของคุณ
‪คุณสัมภาษณ์งาน และคุณก็ทำพัง
‪นี่คือการเติบโตนะ ที่รัก
‪ที่คุณพูดมันมีเหตุผลไหมเนี่ย
‪ช่างเถอะ ลืมไปก่อน
‪ดูที่ความมุ่งมั่นนะ นี่คือการเติบโต
‪โกหก มาเถอะ คุณอยากซื้ออะไรอีกไหม
‪เครื่องเทศแห้ง ให้ตายสิ สันเกตชอบมากเลย
‪เวร ผมต้องเข้าห้องน้ำแล้ว
‪- เห็นบ้างไหม ‪- ไม่เลย
‪แปลกจัง เขาบอกว่าอยู่นี่
‪ผมต้องเข้าห้องน้ำจริงๆ นะ
‪- แต่ฉันจะ… ‪- หาทีเถอะ ช่วยที
‪ใช่ ที่ผมจะบอกก็คือน้ำที่นิ่ง
‪หลายๆ คนเข้าใจผิดว่าน้ำไหลย้อนกลับไป
‪- โอเค ไม่ได้เป็นแบบนั้น… ใช่ แบบว่า… ‪- หมายความว่าไงคะ ย้อนกลับ
‪ฉันจะไม่…
‪สวัสดีค่ะ ฉันคาเวีย แฟนของดรูฟ
‪เขาเพิ่งไปห้องน้ำค่ะ เขาเลยขอให้ฉัน…
‪- คุณเป็นใคร ‪- คุณไม่ใช่สันเกต
‪แปลว่าคุณก็ไม่ใช่มีล่า
‪ไม่ใช่ค่ะ แต่พวกเขาอาจเป็นคนที่คุณตามหาอยู่
‪สวัสดี
‪ใช่ค่ะ
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪ว้าว คุณจำผมจากผู้หญิงแนวที่ผมชอบสินะ
‪- ขอโทษนะ ‪- ดีมากเลย
‪ไง ไม่ ขอโทษนะ
‪- สวัสดี ‪- สวัสดีค่ะ
‪จำผิดง่ายๆ ใช่ไหม
‪ชายผิวน้ำตาล สาวผิวขาว ‪เรื่องธรรมดา ใช่ไหมล่ะ
‪- เดี๋ยวนะ คุณลืมว่าฉันท้องเหรอ ‪- นี่
‪ฉันไม่ได้ลืมว่าคุณท้อง
‪ฉันคิดว่าคุณเพิ่งท้อง ‪ไม่คิดว่าจะท้องโตเป็นฟักทองแล้ว
‪- ที่รัก ฉันจะมีลูกเป็นฟักทอง ‪- และผมก็เป็นพ่อฟักทอง
‪โอเค ไปห้องน้ำก่อน ผมปวดมากเลย
‪จริงๆ นะ ไม่ได้แกล้ง
‪- ผมต้องล้างมือ ‪- ไปเถอะ
‪เที่ยวเป็นยังไงบ้างคะ
‪เยี่ยมมากเลย อินเดียร้อนไปหน่อยสำหรับฉัน
‪หรือไม่ฉันก็ชินกับฟินแลนด์มากไป
‪ฉันชอบอากาศเย็น ชอบเล่นสกี ‪หิมะ อะไรพวกนั้นน่ะ
‪แล้วเราก็มีพระอาทิตย์เที่ยงคืน ‪ซึ่งน่าหลงใหลมากจริงๆ
‪ใช่ ดรูฟบอกฉันแล้วค่ะ
‪ใช่ เขามาหาเรา เราสามคน…
‪และมันสวยมากจริงๆ
‪เขาคิดถึงคุณมากเลยที่นั่น
‪ฉันสงสัยจัง
‪คุณได้ยินเสียงแบบไหน ‪ตอนพระอาทิตย์เที่ยงคืน
‪ที่นี่ตอนกลางวัน คุณจะได้ยินเสียงนกร้อง
‪กลางคืน คุณจะได้ยินเสียงนกฮูก
‪- คุณจะได้ยิน… ‪- เงียบกริบ
‪- ก็กลางคืนนี่นะ ‪- เข้าใจแล้วค่ะ
‪ฉันอยากอยู่อินเดียให้นานกว่านี้นะ
‪- ฉันอยากไปออโรวิลล์ ‪- คุณต้องไปให้ได้นะ ออโรวิลล์สวยมากๆ
‪- คุณเคยไปเหรอ ‪- จริงๆ ก็ไม่เคยหรอก
‪แต่ฉันเคยเห็นรูป และฉันได้ยิน…
‪แซงส์ คุณจะพาฉันไปออโรวิลล์เมื่อไหร่ล่ะ
‪- ออโรวิลล์เหรอ ‪- ใช่
‪- ไม่ไป ‪- นี่
‪ทำไมล่ะ ทำไมคุณถึงอยากไป ‪ออโรวิลล์ตอนนี้ล่ะ
‪ทำไม
‪ผมกลัวว่าสัญชาตญาณคนขาวของคุณ ‪จะทำให้คุณไม่อยากกลับบ้าน
‪- นายนี่จริงๆ เลย อะไรวะเนี่ย ‪- ทำไมคุณ…
‪ไม่ ผมพูดจริงๆ นะ ‪มันไม่ดีสำหรับลูกชายเรา
‪- เราจะไม่ไปออโรวิลล์ ‪- ทำไมล่ะ
‪เขาจะพูดเรื่อง "คุณภาพอากาศ" ‪ในอีกสาม สอง หนึ่ง…
‪ผมแค่จะบอกว่าคุณภาพอากาศในอินเดีย
‪ไม่ว่าจะเป็นเดลีหรือบอมเบย์ ‪มันแย่มากเลย แย่มากๆ เลยพวก
‪- ใช่ ‪- เป็นสิ่งที่เรารับไม่ได้
‪ใช่ แต่เราควรเป็นคนที่ทำอะไร ‪สักอย่างกับเรื่องนี้ไม่ใช่เหรอ
‪คืองี้ เรารวย มีการศึกษา ‪และทำงานวิจัย
‪ใช่ไหม เราควรแก้ปัญหานี้
‪เกินไป ฉันควรจะใช้ชีวิตของฉัน ‪หรือแก้ปัญหาของโลกล่ะ
‪อาจจะน่าสนใจก็ได้
‪- อะไร ‪- อะไร
‪แก้ปัญหาให้โลกมันไม่ดีตรงไหน
‪เรื่องใหญ่ ฉันทำมาพอแล้ว
‪ฉันทำเงิน จ่ายภาษี ‪และฉันคาดหวังว่าอากาศต้องสะอาด
‪แค่นั้นแหละ เหมือนลูกค้าฉัน
‪นายคิดว่าเป็นพลเมือง ‪เหมือนกับเป็นลูกค้างั้นเหรอ
‪แน่นอน ถ้านายคิดอย่างมีเหตุผล
‪เราเป็นนักคณิตศาสตร์ ‪แต่เรามองชีวิตเป็นอัลกอริทึมไม่ได้นะ
‪แต่ถ้าอัลกอริทึมมันได้ผล ‪มันก็อธิบายโลกได้ดีนะ
‪ปัญหาคืออะไร
‪มันได้ผล แต่สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตบางอย่าง ‪ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยเหตุผล
‪เช่นความรัก มันเกิดขึ้นเอง
‪- พวกนายตกหลุมรักกันด้วยเหตุผลเหรอ ‪- แน่นอน
‪- หุบปากเลย ไร้สาระน่า ‪- ผมพูดถูกไหม
‪- ใช่ ‪- แม้แต่ก่อนที่เราจะรักกัน
‪เราก็ใกล้ชิดกันมากขึ้นจาก
‪สิ่งที่เราต้องการจากชีวิต ‪วิธีที่เราอยากใช้ชีวิต
‪- เราคุยกันเยอะเลย ‪- หมายความว่าไงคะ
‪เราคุยกันเรื่องอนาคตยาวมาก ‪ว่าเราอยากใช้ชีวิตแบบไหน
‪อยากอยู่ใกล้ธรรมชาติ ใช้ชีวิตเงียบๆ
‪กลับบ้านมาดื่มชาก่อนอาทิตย์ตก
‪อะไรแบบนั้น
‪ไม่ใช่แค่เรื่องเล็กๆ นะ เรื่องใหญ่ๆ ก็ด้วย
‪จะแต่งงานเมื่อไหร่ มีลูกเมื่อไหร่
‪และคืองี้นะ ถ้าเราได้ข้อสอบมา
‪และครูเห็นคำตอบของเรา ‪คำตอบเราจะเหมือนกันเป๊ะ
‪เธอคงคิดว่าเราโกง
‪เว้นแต่เรานั่งคนละฝั่งกันในห้องเรียน
‪เขาชอบพูดเรื่องนี้มาก
‪- โทษที ครั้งสุดท้ายแล้ว ‪- ไม่นะ น่ารักออก
‪อธิบายได้ดีมากเลย
‪อะไรกัน สันเกต
‪ทำไมนายต้องทำให้ความคาดหวังสูงขึ้นด้วย
‪- พูดอังกฤษสิ ‪- เธอเข้าใจน่า
‪- ฉันเข้าใจ ‪- ผ่านมานานแล้ว
‪- โอเค ‪- สักพักแล้วนะ
‪โทษที ฉันผิดเอง
‪วันนี้ฉันอารมณ์ดีมากเลย ‪แต่นายต้องมาทำให้ฉันคิดเรื่องพวกนี้
‪พวกเราจะต้องคุยเรื่องนี้กันแล้ว ใช่ไหมล่ะ
‪ใช่เลย และเราจะคุยกันอย่างมีเหตุผล
‪พวกคุณก็ผ่านอะไรมาเยอะเลยนะ
‪อยู่ด้วยกันสามปี ทางไกลอีกสองปี
‪ใช่ ดีมากเลยที่ย้ายกลับมา
‪จะได้อยู่ด้วยกันเต็มเวลา
‪พูดอย่างกับว่าการแต่งงานเรามีปัญหา
‪แล้วเรากลับมาซ่อมแซมงั้นแหละ
‪เปล่า ทุกคนรู้ว่านายย้ายกลับมา ‪เพราะเบื่อที่จะทำงานกับฉัน
‪- โทษทีๆ ‪- ไอ้เลว
‪ฉันอดไม่อยู่น่ะ โทษทีนะ
‪สั่งอาหารเพิ่มดีไหม
‪- คุณน่าจะสั่งอะไรสักหน่อย ฉัน… ‪- ปลาร้านนี้อร่อยมากเลย
‪- คุณคิดอะไรอยู่ ‪- เปล่า ก็แค่เรื่อง…
‪ที่มีล่าพูด…
‪ว่าผ่านอะไรมาเยอะแค่ไหน
‪จำได้ไหมว่าเรากลัวกันขนาดไหน ‪ตอนคุยเรื่องการหมั้น
‪เรากลัวมากเลย
‪และวันนี้ เราคุยกันเรื่องลูกแล้ว
‪มัน…
‪- บ้าใช่ไหมล่ะ ‪- ไม่บ้านักหรอก
‪เราคุยกันมาก่อนแล้ว
‪ใช่ แต่เราก็แค่ล้อกันเล่น
‪ตลกๆ เฉยๆ
‪เราไม่เคยคุยกันจริงจัง
‪คุณอยากคุยเรื่องอะไรล่ะ
‪ทุกเรื่องเกี่ยวกับการแต่งงาน ‪ครอบครัว ลูก แบบว่า…
‪เราอยากทำสิ่งเหล่านั้นด้วยกันไหมล่ะ
‪คุณอยากคุยกันตอนไหน
‪ตอนไหนก็ได้ คาเวียจากนาคปุระ
‪ไม่ คือจริงๆ นะ
‪เมื่อไหร่ล่ะ
‪กลับบ้านเถอะ แล้วเราค่อยคุยกัน
‪จริงเหรอ
‪คุณต้องแพ็กของ จริงๆ นะ
‪โอเค ง่ายๆ งั้นเลยเหรอ
‪ใช่
‪คุณไม่ได้เช็กเหรอว่าอาคารไหน
‪เช็กแล้ว แต่เที่ยวบินของโกแอร์เวย์ ‪บินจากสองอาคารเลย
‪- ไม่ได้อยู่ที่นี่ ‪- ไปถามคนตรงนั้นก็ได้
‪- ช่วยทีครับ ‪- ครับ
‪อาคารอยู่ไหนครับ
‪แค่พูดว่า "คาเวีย เธอทำพัง" ให้จบๆ เถอะ
‪อะไรกัน
‪- ฉันรู้ว่าคุณอยากพูด ‪- ใช่ ผมอยากพูดอะไรบางอย่าง
‪ถ้าไม่เกิดเรื่องผิดพลาดแบบนี้ ‪เราคงไม่เป็นแบบนี้ในตอนนี้
‪- คุณจะบอกว่าเป็นความผิดฉันเหรอ ‪- ช่างเถอะ
‪ผมไม่อยากคุยตอนนี้
‪- ไปกันเถอะ ‪- ดรูฟ
‪ไปได้หรือยัง
‪- สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่โกแอร์ไลน์ ‪- สวัสดีครับ
‪ถือหน่อย
‪ติดสติกเกอร์ "ระวังแตก" ที่กระเป๋าสองใบที
‪ได้เลยค่ะ
‪เรียบร้อยค่ะ
‪- นี่บอร์ดดิงพาสค่ะ เกต 23 ‪- ขอบคุณค่ะ
‪บอกอะไรฉันอย่างสิ
‪คุณไม่เคยคิดว่าจะย้ายไปอยู่ฟินแลนด์จริงๆ เหรอ
‪- ผมเนี่ยนะ ‪- ใช่ คุณนั่นแหละ
‪- หรือว่าเรา ‪- ไม่ ก็ไม่นะ
‪ทำไมล่ะ คุณคิดไว้เหรอ
‪ใช่ เหตุผลโง่ๆ น่ะ แต่ก็คิด
‪บอกผมสิ เหตุผลโง่ๆ คือเหตุผลที่ดีที่สุด
‪เปล่าหรอก ตอนที่คุณเล่าเรื่องชีวิตที่นั่นให้ฉันฟัง
‪และตอนนี้ฉันก็ได้เจอสันเกตกับมีล่าแล้ว
‪ฉันก็แค่อิจฉานิดหน่อย แค่นั้นแหละ
‪ฉันรู้สึกว่าอยากใช้ชีวิตแบบนั้น
‪ใช่
‪ก็เข้าใจได้นะที่คุณจะรู้สึกแบบนั้น
‪ถ้าผมเป็นคุณ ผมคงอิจฉามากกว่านี้อีก
‪- ฉันรู้ ‪- ใช่ไหมล่ะ
‪แต่ผมอยากกลับมาจริงๆ คาวู
‪ทำไมคุณถึงแน่ใจนักล่ะ
‪ผมต้องการความอบอุ่น คุณรู้ไหม
‪ทางกายภาพ ทางจิตใจ ความอบอุ่นทุกแบบ
‪ฟินแลนด์เป็นประเทศที่ยอดเยี่ยม
‪แต่มันหนาวมาก ต้องคิดอะไรเยอะ
‪- จริงเหรอ ‪- ใช่
‪แต่สันเกตกับมีล่าดูเป็นคนอบอุ่นนะ
‪คุณแค่กินมื้อเที่ยงกับพวกเขา ‪ผมรู้จักพวกเขามาทั้งปี
‪คนที่นั่นไม่มีเวลากันเลย
‪อาคารต่างๆ สวยงาม ‪ถนนหนทางสะอาดและอยู่ในสภาพดี
‪อากาศสะอาด แต่… ‪คุณต้องการสิ่งที่ทำให้ใจอบอุ่น
‪คุณต้องการอะไรแบบนั้น ใช่ไหม
‪คุณคิดอะไรอยู่ บอกผมสิ
‪ฉันจำได้ว่าคุณบอกฉันว่า ‪สันเกตกับคุณมี…
‪- คุณเห็นต่างกันบ่อยมาก ‪- ใช่
‪ฉันแค่อยากเข้าใจว่า ‪คุณรีบตัดสินใจเกินไปหรือเปล่า
‪แค่เพราะคุณไม่อยากทำงานให้เขา
‪ว้าว
‪คิดว่าผมคิดเล็กคิดน้อยขนาดนั้นเหรอ
‪ฉันไม่ได้คิดอะไรเอง ดรูฟ ‪ฉันกำลังถามคุณ
‪คาวู ผมจะได้เป็นหัวหน้า ‪ทีมวิจัยและพัฒนาที่ไอเอ็มอาร์ซี
‪เรื่องใหญ่มากเลยนะ
‪และสันเกตก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้
‪ฉันรู้ ดรูฟ แต่บางครั้ง ‪เรื่องพวกนี้ก็ส่งผลต่อการตัดสินใจ
‪มันเกิดขึ้นกับฉันมาก่อน
‪ฉันเลยอยากแน่ใจว่าคุณคิด ‪ทุกอย่างไว้หมดแล้ว
‪ใช่ครับ ผมคิดไว้แล้ว
‪ผมคิดเรื่องนี้ดีแล้ว
‪คุณแน่ใจว่านี่คือการตัดสินใจที่ดีที่สุดสำหรับคุณ
‪และสำหรับเราใช่ไหม
‪ใช่
‪แน่ใจเกินร้อย
‪โอเค ฉันอยากรู้แค่นั้นแหละ
‪คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ