Ne var?
Hiç.
Murli amca Londra'dan gelirken bil bakalım ne getirirdi.
-Ne? -Çikolata.
Murli amca Bangkok'tan ikinci gelişinde
bil bakalım hepimize ne getirdi.
-Buzdolabı magneti. -Yok.
Çikolata.
-Yani? -Yanisi,
herkese çikolata verir, hiç zor duruma düşmezdi.
Diğerine ne almış diye kimse fikir yürütmezdi.
Çikolata almayarak tüm Vats klanlarının önüne geçiyoruz.
Kochi'den hediye alıp Finlandiya'dan diyeceksin.
-O da hile olmuyor mu? -Sen kendine bak.
Gece ne oldu?
On dakika klima açacaktın.
Sabah kalktığımda testislerimin buzunu çözdürmem gerekti.
-Sorma, benim de… -Meme uçların mı?
-Biraz daha bağırsana. -Pardon.
-Ama yuh. -Bak.
Shenoy amcaya iyi bir hediye olmaz mı? Babamın ofisten kankası.
Biraz daha anlatsan? Adamı biraz tarif et.
Burnunun altında düğme kadar bir ben var.
Hediye mi alacaksın, dedektif mi olacaksın?
Siktir!
Şuna bak.
Gerçekten mi? Hepsi mi?
-Hepsi mi? -Evet.
Evimiz için aldık.
Biraz da akrabalara mı alsak?
Hayır, bu kadar klişe olamam!
BİR NETFLIX DİZİSİ
BÖLÜM 4 HAVA KALİTESİ ENDEKSİ
Çabuk ol Dhruv. Saat neredeyse 14,30.
Bombay transferi için Sahil'le görüşeceğim.
Ertelesen?
Nasıl erteleyeyim? Ayıp olur. Hallederim.
Sokakta mı konuşacaksın?
Tatilde bile rahat edemiyorsun, ha?
Bana iş verirsen rahat edeceğim.
Hemen sadede geldin, çok ataksın.
Beni Nagpur'a gönder diye yalvarmış olmama rağmen
şimdi dönmek istediğimi biliyorum ama…
Satış stratejisinde kendimi kanıtladığımı ve…
Evet, kanıtladın. Seni geri istiyoruz.
-Kendini pazarlamayı bırak. -Ne?
Evet, geri gelebilirsin.
Bu… Bu harika.
-Ama illa bir sıkıntı vardır. -Var.
Seni satış stratejisti olarak alamam.
O pozisyon daha yeni doldu. Ama operasyonda çalışabilirsin.
Kıdem olarak aynı.
Hatta satış stratejisi kadar hedef odaklı değil.
Kabul etmeni öneririm.
Birkaç aya döndüğünde de satış stratejisini tekrar konuşuruz.
Tamam. Kabul ediyor musun?
Nasıl anlatsam bilemiyorum ama…
Son altı aydır kendimi bu pozisyona hazırlıyordum
ve istediğimi de sana çok öncesinden iletmiştim.
Yaptığım işleri ve azmimi de düşününce bence bu pozisyon benim olmalıydı.
Başka pozisyonlar bana makul gelmiyor.
Peki.
Ne istiyorsun o zaman?
Bak, uğraştığın için çok teşekkür ederim,
meşgul olduğunu biliyorum.
Operasyon beni memnun etmeyecek.
Stratejistlik istiyorum.
Peki olmazsa?
İstifa etmeni o mu istedi?
Hayır.
O zaman niye istifa edeceğini söyledin?
-İma ettim. -Ama neden?
Operasyon olmuyorsa Nagpur'da kal, orada devam et.
-Hep uzak mı kalalım yani? -Tamam, pardon. Ayıp ettim.
Düşünmeden konuştum.
Fazla mı zorluyorum sence?
Ne anlamda?
-Epey agresif biri oldum. -Kendini ezdirmiyorsun.
O senin patronun olsa da her dediğini kabul edemezsin.
Tam bir sert hatun hamlesiydi.
Ama bu ben değilim. Bunu niye yaptım ki?
Kavu, iki yıl öncesine kadar
durmaksızın çalışıyordun.
Şimdiyse çılgın tatilinin ortasında rastgele bir kafede
muhteşem bir iş görüşmesi yaptın.
Olgunlaşıyorsun bebeğim.
Ne söyledin sen şimdi?
Boş ver. Başını unut.
Sonuna odaklan. Olgunlaşıyorsun.
Yalancı. Yürü hadi. Başka bir şey almak ister misin?
Garam masala alalım! Sanket bayılıyor.
Tuvalete gitmeliyim.
-Onları görüyor musun? -Hayır.
Tuhaf. Geldiğini söyledi.
Acil gitmem lazım.
-Ama nasıl… -Bul işte, lütfen.
Evet, dediğim gibi durgun sularda…
Birçok kişi suyun tersine aktığı gibi yanlış bir algıya kapılıyor.
-Ama aslında… Evet… -Ne demek tersine?
Ben hiç…
Selam! Ben Kavya, Dhruv'un kız arkadaşı.
Kendisi tuvalete uğradı da, beni…
-Buyurun? -Siz Sanket değilsiniz.
Siz de Mila değilsiniz.
Değiliz ama belki de aradıklarınız onlardır.
Selam!
Evet.
-Selam. -Merhaba!
Vay be, demek senin için bir gözlükten ibaretim.
-Özür dilerim. -Süper.
Hayır be. Özür dilerim.
-Selam! -Merhaba.
Kolay karışıyor tabii.
Esmer adam, beyaz kız. Çok sık görülen bir şey.
-Hamile olduğumu unuttun mu? -Bak…
Unutmamıştım.
Sadece bebek kavun kadar değil, henüz fasulye kadar sanıyordum.
-Bebeğim, kavunumuz olacak. -Kavun babasıyım ben.
Tamam. Artık tuvalete gitmeliyim.
Cidden. Artık şaka yok.
-Ellerimi yıkayayım. -Hadi.
Tatil nasıl gidiyor?
Harika! Hindistan biraz fazla sıcak geldi.
Ya da ben burası için fazla Fin'im.
Soğuğu, kayak tatillerini, karı, o tarz şeyleri seviyorum.
Bir de gece güneşimiz var, görebileceğin en muhteşem şey.
Evet, Dhruv bahsetmişti.
Evet. Geldiğinde üçümüz takılmıştık.
Çok güzeldi gerçekten.
Orada seni çok özledi.
Merak ediyordum da
gece güneşi çıktığında etrafta nasıl sesler oluyor?
Mesela burada gündüzleri öten kuşlar oluyor,
geceleri de baykuşlar ötüyor.
-Peki orada… -Çıt çıkmıyor.
-Gece sonuçta. -Evet, anladım.
Burada daha uzun bir tatil yapmak isterim.
-Auroville'e giderim. -Mutlaka git! Çok güzeldir.
-Gittin mi? -Hayır aslında.
Ama fotolar gördüm, gidenlerden dinledim.
Sanks, beni ne zaman Auroville'e götüreceksin?
-Auroville mi? -Evet.
-Asla. -Yuh!
Niye? Neden gitmek istedin ki?
Neden mi?
Beyaz içgüdülerinin tetiklenip burada kalmandan korkuyorum.
-Tam bir itsin! Ne bu be? -Nesin sen…
Ciddiyim. Oğlumuz için de kötü.
-Auroville'e gitmiyoruz. -Niye?
Hava kalitesi konuşması başlıyor. Üç, iki, bir…
Neyse, Hindistan'ın hava kalitesi cidden…
Delhi olsun, Bombay olsun. Çok kötü. Rezalet ya.
-Evet. -Bu havada yaşanmaz.
Evet ama bu konuda bir şeyler yapan da bizler olmalıyız, değil mi?
Bak. Biz zengin ve eğitimli profesyonel araştırmacılarız.
Değil mi? Bu sorunu biz çözmeliyiz.
Yok. Hayatımı mı yaşayayım, dünyanın sorunlarını mı çözeyim?
İlginç olabilir.
-Ne? -Ne?
Dünya sorunlarını çözmenin nesi kötü?
Çok fazla. Yeterince katkı sağlıyorum.
Para kazanıp vergimi ödüyorum ve havanın temiz olmasını bekliyorum.
O kadar. Herhangi bir müşteri gibiyim.
Vatandaş olmak, müşteri olmakla gerçekten aynı şey mi sence?
Mantıken öyle tabii ki.
Matematikçi olabiliriz ama hayatı algoritmalarla göremeyiz.
Ama algoritma işleseydi dünyayı harika açıklardı.
Sorun ne ki?
Algoritma işliyor ama en güzel şeyler mantıkla açıklanamıyor.
Aşk gibi. Oluveriyor.
-Siz mantıken mi âşık oldunuz? -Tabii ki!
-Saçmalama be! -Haklı mıyım?
-Evet. -Âşık olmadan önce de
hayattan beklentilerimiz üzerinden
bağ kurmaya zaten başlamıştık.
-Bunu çok yaptık. -Nasıl yani?
Geleceğe, istediğimiz hayata dair uzun konuşmalar yaptık.
Tercihen doğaya yakın, sessiz bir hayat.
Güneş batmadan evde çay içebilmek.
O tarz şeyler.
Sadece küçük değil, büyük şeyler de var.
Ne zaman evlenilecek? Ne zaman çocuk yapılacak?
Eğer bu bir sınav olsaydı
ve hoca kâğıtlarımıza baksaydı aynı şeyi görüp
kopya çektiğimizi sanırdı
ama biz sınıfın ters uçlarında oturuyorduk.
Bunu söylemeye bayılıyor.
-Bu sondu. -Yok, güzeldi.
Güzel özetledin hatta.
Ne bu böyle Sanket?
Hep çıtayı yükseltmen şart mı?
-İngilizce konuş. -Anlıyor o.
-Anlıyorum. -Epey maruz kaldı.
-Tamam. -Çok duydu.
Özür dilerim.
Günüm iyi geçiyordu, sayende dert edindim.
Artık ikimiz de bunu konuşacağız, değil mi?
Evet, kesinlikle. Mantığımızı kullanacağız.
Ama siz de çok yol katettiniz.
Üç yıl birlikte yaşayıp iki yıl uzak kaldınız.
Evet. Geri gelmen de harika oldu.
Artık birbirinize odaklanabilirsiniz.
Duyan da evliliğimiz dağılmış,
burada topluyoruz sanır.
Hayır. Herkes benden bıktığın için buraya döndüğünü biliyor zaten.
-Özür dilerim. -Göt!
Çok… Dayanamadım, çok özür dilerim.
Biraz daha yemek söylesek mi?
-Sen söyle, ben… -Balıkları bir harika.
-Ne düşünüyorsun? -Hiç. Şeyi…
Mila'nın dediğini.
Katettiğimiz yolu.
Nişandan konuşurken ne kadar korkuyorduk.
Hayvan gibi korkuyorduk.
Bugünse çocuk konuşuyoruz.
Yani…
-Çılgınca, değil mi? -Pek de değil.
Daha önce de konuşmuştuk.
Evet, ama şakasına.
Eğlencesine.
Ciddi ciddi konuşmadık.
Tam olarak neyi konuşmak istiyorsun?
Evlilikle ilgili her şeyi. Aile, çocuk…
Bunları birlikte yapmak istiyor muyuz?
Ne zaman konuşmak istersin?
Ne zaman olursa Nagpur'lu Kavya.
Hayır, cidden yani…
Ne zaman?
Eve gidip yerleşelim, sonra da bu meseleyi çözelim.
Cidden mi?
Bunu çantana koyman lazım, cidden.
Tamam, o kadar kolay mıydı?
Evet!
Hangi terminal olduğuna bakmadın mı?
Baktım ama iki terminalde de Go Airways uçuşu var.
-Burada değil. -Şurada birine soralım.
-Lütfen yardım edin. -Evet?
Bu terminal nerede?
"Kavya, beceremedin" deyiver, kurtulalım.
Ne alaka be?
-İstediğini biliyorum. -Evet, bir şey diyesim var.
O saçmalık olmasa şu an bunu yapıyor olmazdık.
-Benim suçum mu yani? -Siktir et.
Şu an bunu istemiyorum.
-Gidelim. -Dhruv.
Gidelim mi?
-Go Airlines'a hoş geldiniz. -Selam.
Şunu tut.
"Kırılır" etiketi yapıştırsak?
Tabii efendim.
Tamamdır efendim.
-Biniş kartınız. Kapı 23. -Teşekkürler.
Bir şey soracağım.
Finlandiya'ya yerleşmeyi hiç düşünmedin mi?
-Ben mi? -Evet, sen.
-Belki ikimiz. -Pek düşünmedim.
Niye? Sen düşündün mü?
Evet. Saçma sebeplerden olsa da evet.
Neymiş? Saçma sebepten güzel ne var?
Hiç. Sen oradaki hayatınla ilgili bir şeyler anlattığında,
bir de şimdi Sanket ve Mila'yla tanışınca,
biraz kıskandım sanırım.
O hayatı istediğimi düşündüm.
Evet.
Öyle hissetmen kesinlikle normal.
Yerinde ben olsam çok daha fazla kıskanırdım.
-Biliyorum. -Değil mi?
Ama dönmek istedim Kavu.
Nasıl emin olabildin?
Sıcaklık istedim, anlıyor musun?
Fiziksel, zihinsel, her türlü sıcaklık.
Finlandiya harika bir ülke
ama çok soğuk, her şeyin hesaplandığı bir yer.
-Öyle mi? -Evet.
Ama Sanket'le Mila sıcak insanlar.
Bir yemek yediniz. Ben bir senedir tanıyorum.
Oradakilerin hiç vakti yok.
Binalar çok güzel, yolları kaymak gibi,
havası tertemiz ama… Ama içini ısıtacak bir şeyler arıyorsun.
O da lazım, değil mi?
Aklında ne var? Söyle.
Tamam, bana demiştin ki Sanket'le bir sürü…
-Çok fikir ayrılığınız oluyordu. -Evet.
Sadece bu kararı fevri almadığını bilmek istedim.
Sırf onunla çalışmamak için.
Vay be.
O kadar sığ biri miyim?
Bir şey varsaymadım Dhruv, sadece soruyorum.
Kavu, IMRC'de bir AR-GE ekibi yöneteceğim.
Bu büyük bir iş
ve Sanket'le hiçbir alakası yok.
Evet Dhruv ama bazen böyle şeyler aklımızı bulandırır.
Bana da oldu.
Ondan etraflıca düşündüğünden emin oluyorum.
Evet, düşündüm.
Etraflıca düşündüm.
Yani bunun senin ve bizim için doğru karar olduğundan
tamamen emin misin?
Evet.
Hiç şüphem yok.
Tamam. Sadece bunu bilmek istemiştim.
Alt yazı çevirmeni: Oktar Bumin Aykutlu