‪มาเลยพวก อีกหน่อย ‪นั่นแหละ แบบนั้นแหละ
‪- อืม ว่าไงนะ ‪- นายขนเครื่องฟอกกี่เครื่องนะ
‪ห้านาทีที่ผ่านมา ฉันได้ยินแต่นายพูดว่า "มาเลย"
‪หกสิบเครื่อง เราจะติดตั้งเครื่องฟอกอากาศ ‪ในสถานทูตทุกแห่ง
‪โชคเข้าข้างฉันน่ะพวก
‪ถ้ามีออร์เดอร์แบบนี้อีก ‪ฉันคงบินไปหานายที่ฟินแลนด์
‪- เยี่ยมเลย นายทำได้ดีมาก ‪- ไปได้สวยเลยพวก แค่นั้นแหละ
‪- กลับมาแล้วเป็นไงบ้างล่ะ ‪- ก็แค่รับแสงแดดน่ะพวก
‪ดีเนอะที่เราเข้าที่เข้าทางกันแล้ว
‪ไม่ แต่ว่ากันตามจริงนะ…
‪ฉันไม่แน่ใจว่าควรกลับมาไหม
‪นายกลับมาก็ดีแล้ว
‪ไปอยู่ประเทศหนาวๆ เดี๋ยวตัวซีดหมด
‪- ใช่ไหมล่ะ ‪- ใช่
‪- เรื่องสนุกๆ อยู่ที่นี่หมด ‪- ใช่ ถูกต้องแล้ว
‪นายไม่อยากเป็นทาสรับใช้สันเกตแล้ว
‪ตอนนี้ฉันพูดอย่างภาคภูมิแล้วใช่ไหม ‪ว่าเพื่อนฉันเข้าไอเอ็มอาร์ซีได้แล้ว
‪นายต้องทำให้เต็มที่เลยนะพวก
‪ฉันไม่ได้เข้าได้ ฉันไม่ใช่นักเรียนนะ
‪เป็นอาจารย์หรือไง
‪เป็นอาจารย์ที่ไอเอ็มอาร์ซี ‪โดยที่ไม่ได้จบปริญญาเอกเหรอ
‪ไม่ใช่ ไม่ได้เป็นอาจารย์
‪ทำอยู่นั่นล่ะ ไอ้เวร
‪ไอเอ็มอาร์ซีร่วมงานกับบริษัทของฉัน
‪พูดง่ายๆ ก็คือเราจะสร้าง ‪ซอฟต์แวร์จัดรูปแบบการฉ้อโกง
‪สำหรับการชำระเงินที่ ‪ไม่ได้รับการอนุญาต
‪ถ้าฉันเก่งวิทยาศาสตร์ขนาดนั้น ‪ฉันคงไม่มาขายไฟหรอก
‪แปลว่าเราต้องหากิจกรรมในอดีต ‪ของมิจฉาชีพออนไลน์
‪จะได้มีป้องกันการโจรกรรม ‪ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต เข้าใจไหม
‪แปลว่าคุณคือเดอร์ตี แฮร์รี่ ‪สำหรับพวกเนิร์ดใช่ไหม
‪อะไร คุณพูดจาไร้สาระ
‪ไม่ โทษที
‪ใช่ นายว่าไงนะ
‪นานดินีจะเอาชีวิตฉันแล้วพวก ‪เธอเด็ดเดี่ยวมาก
‪จัดปาร์ตี้เถอะ
‪นายเป็นคนอินเดียต่างถิ่นแล้ว
‪ได้สิพวก คาเวียต่างหาก ‪ที่ดูเหมือนเป็นชาวต่างชาติ
‪ไม่ นายดูเป็นคนชั้นกลาง เธอดูรวย
‪ใช่แล้ว จะให้ทำไงล่ะ ฉันเกิดมาแบบนี้
‪อะไรวะ ไว้ฉันโทรหานายทีหลังนะ
‪คุณไม่ควรยิงใกล้ขนาดนี้นะ อะไรเนี่ย
‪ถอยไป
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตอนที่ 5 ‪ชั้นธุรกิจ)
‪ออกมาได้แล้ว พอได้แล้ว
‪พ็อดคาสต์คนอินเดียต่างถิ่นของคุณ ‪มีมาตั้งแต่เช้าแล้วนะ
‪ผมไม่ได้โทรหาใครเลย พวกเขาโทรหาผม
‪คิดว่าตัวเองสำคัญนักละสิ
‪คุณนี่เนรคุณจริงๆ
‪ผมนวดนิ้วเท้าคุณนะ คาเวีย
‪เป็นตะคริวก็ต้องทำแบบนี้แหละ
‪- เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ‪- เท้าฉันชา
‪เรื่องเดิมๆ
‪- เรื่องเดิมยังไง ‪- เดี๋ยวนะ
‪มีคนโทรมา ฮัลโหล
‪แม่ครับ ผมโทรหาแม่ตั้งแต่ออกจากสนามบิน
‪แม่ดูหนังของบับบู มานอยู่
‪- ดีครับ เขาแสดงเก่ง ‪- ใช่ เขาแสดงได้เร้าอารมณ์มาก
‪- มีอะไรอีกครับ พ่อล่ะ ‪- อย่าถามเรื่องพ่อเลย
‪- เมื่อวานพ่อไปหาช่างตัดเสื้อ ‪- คนที่เขต 49 น่ะเหรอครับ
‪เปล่า แม่ไม่ไปหาเขาแล้ว
‪ช่างในตลาดหลักเขต 32 ถูกกว่า
‪แม่ให้ผ้าคลุมเขาไปย้อมสี และต้องไปรับคืน
‪พ่อบอกว่าต้องมีเสื้อต้องเอาไปปรับแก้ ‪แม่เลยชวนให้พ่อไปด้วย
‪ลูกไม่เชื่อแน่ๆ
‪ตอนที่แม่เอากางเกงของพ่อไปแก้ ‪แล้วพ่อก็หายตัวไปเลย
‪ผ่านไป 40 นาทีถึงกลับมา
‪ถือรองเท้าแตะบาจามาสามคู่
‪ไม่ควรปล่อยให้พ่ออยู่คนเดียวเลยนะ
‪พ่อบอกว่า "ตอนนี้ลดราคาอยู่ ‪จะซื้อได้ถูกขนาดนี้เมื่อไหร่กัน"
‪พ่ออยู่ไหนครับ ขอผมคุยกับพ่อด้วย
‪อยู่นี่แหละ แป๊บนะ
‪ทานูอยากคุยกับคุณน่ะ
‪พ่อบอกว่าจะโทรกลับนะ
‪สายตาพ่อกำลังแย่ลงแน่ๆ
‪เขานั่งหน้าคอมพิวเตอร์มาหกชั่วโมงแล้ว
‪ดีครับ
‪- แม่เหน็บแนมพ่อผ่านผม ‪- เปล่า แม่เหน็บลูกด้วยเหมือนกัน
‪- แม่ครับ มาบอมเบย์สิ ‪- ก็ไม่ได้บอกจะไม่ไปนี่
‪ให้ผมจองตั๋วเลยไหม
‪ลูกจะต้องโน้มน้าวพ่อให้ได้ก่อน แม่พร้อมอยู่แล้ว
‪โอเค ผมจะพยายาม
‪ได้ แค่นี้ก่อนนะ บาย
‪- บายครับแม่ ‪- จ้ะ
‪กุลการ์นี
‪รู้ใช่ไหมว่าคุณห้ามซ่อนตัว ‪ตอนดวลปืนลมกัน
‪ลุงโทรมาวันนี้ด้วยนะ
‪เขาอยากให้คุณแต่งงานกับ ‪ใครในรายการโรดดี้ก็ไม่รู้
‪ยินดีด้วยนะ
‪เชิญผมไปงานแต่งคุณด้วยล่ะ
‪มีอะไรไหม้หรือเปล่าเนี่ย
‪ให้ตายสิ มีอะไรไหม้แน่ๆ
‪เวร ผ้าม่านคุณ คาเวีย
‪ผ้าม่านสีขาว
‪เวรแล้ว ผมเองก็โดนไฟไหม้ เวร แล็ปท็อปคุณ
‪- ซวยแล้ว แล็ปท็อปคุณ… ‪- ขอพักก่อน
‪คุณรักแล็ปท็อปคุณมากกว่าผมสินะ
‪ซาฮิลโทรมา รอเดี๋ยวนะ
‪ค่ะ ซาฮิล
‪ค่ะ
‪โอเค
‪อาทิตย์หน้าเหรอ
‪ได้สิคะ โอเคค่ะ บาย
‪- ว่าไง ‪- ฉันได้งานแล้ว
‪ให้ตายสิ ยอดเยี่ยมไปเลย
‪เขาบอกว่าพวกเขาพิจารณาดูแล้ว
‪และมันสมเหตุสมผล ‪ที่จะให้ฉันเข้าทีมกลยุทธ์การขาย
‪นั่นหมายความว่าใช้ไม้แข็งได้ผลด้วย
‪- ใช่เลย ‪- เยี่ยมมาก
‪ทำอะไรเนี่ย แล้วคุณจะทำเงินได้กี่ล้าน
‪ว่าไงนะ
‪นี่เป็นห้องใช้เวลาส่วนตัวของเราได้ไหม
‪ก่อนหน้านั้นมันจะเป็นห้องพักแขกนะ
‪แขกที่ไหนล่ะ ดรูฟ
‪พ่อกับแม่อาจจะมานะ
‪เหรอ เมื่อไหร่ล่ะ
‪จองตั๋วให้พวกท่านหรือยัง
‪แม่อยากมา
‪แต่ว่า…
‪- ต้องดูก่อนว่าพ่อว่าไง ‪- ทำไมล่ะ
‪ไม่ได้คุยกับพ่อเหรอ
‪เปล่า คือเราเพิ่งกลับมาคุยกัน ‪หลังจากที่ไม่คุยกันอยู่นาน
‪มันก็แค่…
‪ความสัมพันธ์ของเรามันไม่ราบรื่น
‪เปราะบางน่ะ "ห้ามแตะต้องผม" ‪"ไม่ๆ แกแหละอย่ามาแตะต้องฉัน"
‪อีกอย่าง ผมไม่รู้ว่าเขาคิดยังไง ‪เรื่องที่ผมส่งเงินให้ที่บ้าน
‪ฉันมั่นใจว่าเขารู้สึกดี
‪ไม่รู้สิ
‪นอกจากจนจะมีเรื่องอัตตาของผู้ชายเข้ามาเกี่ยว
‪งั้นมันก็…
‪อาจไม่ใช่เรื่องพวกนี้ก็ได้
‪คุณควรคุยกับท่านตอนท่านมาหานะ
‪ถ้ามานะ
‪ต่อให้มา ผมก็ไม่คิดว่าจะได้คุยกันเรื่องนี้
‪จะเป็นเรื่องใหญ่แน่ ทะเลาะกันจริงจัง
‪ไม่ทะเลาะ ดีกันเท่านั้น
‪อีกอย่างนะ ถ้าแม่คุณมา
‪ท่านจะคุยเรื่องงานแต่งเราแน่เลยใช่ไหม
‪แน่นอน แต่แม่จะทำตามแบบของตัวเอง
‪"เห็นไหม เราทำสิ่งที่รู้สึกว่าถูกต้อง"
‪"ตอนนี้ นี่คือระบบของเธอ"
‪"เธอทำสิ่งที่ถูกต้องสำหรับตัวเธอ"
‪"ระบบ" หมายถึงอะไร
‪บ้าน ที่อยู่ ครอบครัว โลก ครัวเรือน
‪โอเค เข้าใจละ
‪พูดง่ายๆ ก็คือถ้ามีคำว่า "ระบบ" ในทุกประโยค
‪นั่นหมายถึง…
‪- การแต่งงาน ‪- เข้าใจแล้ว
‪อีกอย่างนะ
‪ฉันเอาด้วยเรื่อง "แต่งงาน"
‪งั้นเราควรแต่งงานกันไหม
‪จะมีอะไรเปลี่ยนล่ะ
‪โอเค หลายอย่างเลย แต่เป็นผลดีนะ
‪การแต่งงานก็เหมือนการอัปเกรดฟรี
‪เป็นแฟนกันก็เหมือนชั้นประหยัด ‪แต่งงานกันเหมือนชั้นธุรกิจ
‪สามี ภรรยา ดีเลย อิสระเต็มที่
‪มีเซ็กส์กัน ใช้ชีวิตตามต้องการ
‪อย่างกับว่าเราขออนุญาตอยู่ตอนนี้
‪- เปล่า แต่คุณเข้าใจที่ผมต้องการสื่อ ‪- ฉันรู้ คุณพูดถูก
‪การแต่งงานคือการอัปเกรดฟรีจริงๆ
‪- จะเช่าห้องในบอมเบย์ก็ง่าย ‪- ใช่เลย
‪กู้เงินจากธนาคารก็ง่าย
‪คุณก็รู้ ราวกับว่าสังคมอยากให้รางวัล ‪คู่ที่แต่งงานแล้วงั้นแหละ
‪นั่นสิ เหมือนที่เดลีเลย
‪แค่แต่งงานก็พอ นั่นคือทางลัด ‪เพื่อทำให้ทุกคนมีความสุข
‪แม้ว่าจะเป็นลูกที่ไร้ประโยชน์ก็เถอะ
‪ถ้าแต่งงาน พ่อแม่จะอภัยให้หมด
‪โอเคเลย
‪ฉันจะบอกคุณป้าว่าพร้อมจะแต่งงาน ‪กับลูกชายไร้ประโยชน์ของป้าแล้ว
‪ผมรู้สึกเป็นเกียรติ
‪การแต่งงานไม่ได้มีแต่ข้อดีนะ
‪คือว่า…
‪ฟังนะ ตอนนี้ ถ้าคุณอยากคุย ‪กับพ่อแม่ฉัน คุณก็ทำได้
‪หรือจะไม่ทำก็ได้ เข้าใจที่พูดไหม
‪- คุณก็เหมือนกัน ‪- ใช่ แต่ว่า…
‪หลังจากแต่งงานกัน ‪ความคาดหวังเหล่านี้จะเปลี่ยนไป
‪และผู้คนจะเริ่มคาดหวังสิ่งต่างๆ ‪โดยเฉพาะจากฝ่ายหญิง
‪ประมาณว่า ญาติห่างๆ ของคุณจะรำคาญ ‪และรู้สึกโดนเหยียดหยาม
‪ถ้าพุดดิ้งฉันไม่เพอร์เฟกต์
‪ก็ใช่ กุลการ์นี แต่ผมจะรับรอง ‪ไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
‪ใช่ แต่มันเกิดขึ้น ดรูฟ
‪ในการตกลงครั้งนี้ คุณจะไม่รู้สึกอึดอัดใจ
‪ผมสัญญา
‪- ป้าๆ อินเดียนี่นะ… ‪- ดรูฟ
‪เราดัดแปลงได้นะ
‪ฉันพอมีไอเดีย
‪ฉันโทรหาช่างไม้แล้วตอนบ่ายสองครึ่ง ‪เขาจะมาที่นี่
‪เวร
‪อะไรวะเนี่ย
‪ไม่ได้ติดป้ายให้ระวังแตกเหรอ
‪อะไรกันวะ
‪เราบอกสายการบินแล้วไงให้ระวัง
‪- เวร ‪- ใช่เลย
‪ติดสติกเกอร์ "ระวังแตก" จะมีประโยชน์อะไร
‪อะไรวะเนี่ย
‪ผมจะทวีตเรื่องนี้ คุณเห็นมือถือผมไหม
‪เจอแล้ว
‪- ดรูฟ คุณทำกระจกตาฉันถลอก ‪- ว่าไงนะ
‪ขอดูหน่อย
‪- ใช้น้ำเย็นล้างตาสิ ‪- ดรูฟ กระจกตาฉันถลอกนะ
‪หาหมอให้ที เราต้องไปหาหมอ
‪คุณแน่ใจนะว่าไม่ได้เกินเหตุไปหน่อย
‪โอเค ผมจะลองหาหมอดู
‪ผมจะฟ้องไอ้สายการบินเวรนี่
‪พอได้เงินมา ผมจะให้คุณผ่าเปลี่ยนตา
‪มันสวยมาก พวกนั้นทำแตก
‪เห็นรอยยาวๆ บางๆ สีแดงนี่ไหมคะ
‪- ที่ด้านหลังเป็นสีขาวเหรอครับ ‪- ค่ะ
‪สีขาวคือกระจกตา สีแดงคือรอยถลอก
‪- มานี่หน่อยค่ะ คาเวีย ‪- ค่ะ
‪ผมขอโทษ
‪- ผมทำกระจกตาคุณถลอกจริงด้วย ‪- บอกแล้วไง
‪- ผมคิดว่าคุณล้อเล่น ‪- มันเคยเกิดขึ้นตอนฉันยังเด็ก
‪- ฉันรู้ว่ามันเจ็บแบบนี้ ‪- จริงเหรอ เมื่อไหร่
‪- คาเวีย คุณอายุเท่าไหร่คะ ‪- สามสิบค่ะ
‪เจ็บมากไหมคะ
‪ฉันเพิ่มยาแก้ปวดให้ได้
‪- ไม่ค่ะ แค่เท้าฉันไม่ค่อยรู้สึก ‪- โอเค
‪เกิดขึ้นบ่อยไหมคะ
‪- ที่เท้าน่ะเหรอคะ ‪- ค่ะ
‪เมื่อเช้าใช่ไหม
‪ค่ะ เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อเช้า
‪โอเค ฉันเห็นคุณลูบหลังคุณด้วย
‪คือว่า ไม่น่ามีอะไรหรอกค่ะ ‪เราเพิ่งเดินทางกันมาเยอะ
‪ฉันคิดว่าฉันคงต้องพักผ่อน
‪ฉันคิดว่าคุณควรพบหมอกระดูกนะคะ
‪- ค่ะ ‪- มีใครแนะนำไหมครับ
‪- คุณหมอโดกราชั้นห้าค่ะ ‪- ครับ ขอบคุณนะครับ
‪- คุณหมอครับ คาเวียจะรอดใช่ไหมครับ ‪- ดรูฟ
‪ทำฉันตาบอดไปข้างแล้วยังไม่รู้สึกผิดอีกเหรอ
‪อาทิตย์เดียวก็หายแล้ว
‪ผมต้องรับสาย พ่อโทรมาน่ะ
‪- ครับพ่อ ‪- ว่าไง ทานู
‪พ่อยุ่งนิดหน่อย พ่อต้องส่งบิลน่ะ
‪- ไม่ได้ส่งมาหลายวัน ‪- โอเคครับ
‪- ทุกวันนี้พ่อต้องส่งจากคอมพิวเตอร์ ‪- ดีแล้วครับ
‪ผู้คนจริงจังกันมากกว่า
‪- หมดยุคบิลกระดาษแล้ว ‪- ครับ พ่อพูดถูก
‪นาดีบอกว่า ‪ลูกอยากให้เราไปหาลูกที่บอมเบย์เหรอ
‪ครับ ผมคิดๆ ไว้
‪อยากให้พ่อมานะครับ
‪ได้สิ เราไปหาได้
‪- ทั้งสองคนเลยใช่ไหมครับ ‪- ใช่ พ่อจะคุยกับพุราจี
‪ถ้าจองรถไฟติดแอร์สองชั้นได้ ‪เราเดินทางได้สบายๆ เลย
‪ทำไมจะนั่งรถไฟล่ะครับ ‪ผมจองตั๋วเครื่องบินให้ได้นะ
‪โอเค แต่เอาเที่ยวบินที่มีแวะพักนะ
‪แวะพักเหรอ ทำไมล่ะครับ ‪มันจะนานขึ้นโดยไม่จำเป็นนะ
‪เราไม่ได้รีบไปไหนนี่ ดีซะอีก
‪ได้หยุดพักสบายๆ ระหว่างทาง ‪จะได้ยืดเส้นยืดสาย ดื่มชา
‪พ่อครับ เที่ยวบินแค่สองชั่วโมงนะ
‪ยืดเส้นสายได้ตามสบายที่บ้านครับ
‪โอเค ก็ได้ แต่จองถูกๆ นะ
‪พ่อน่าจะบอกแต่แรก
‪ลองหาส่วนลด มีส่วนลดเยอะแยะ ‪สำหรับเที่ยวบินในประเทศ
‪ได้ครับ ไม่ต้องห่วงนะ
‪- โอเค ‪- โอเค บาย
‪บายครับพ่อ
‪คาเวีย
‪นี่คือการกดทับเส้นประสาท
‪ใช่ ที่หลัง ฉันรู้ ฉันก็ได้อ่านเหมือนกัน
‪ฉันแค่ไม่เชื่อน่ะ
‪- เขาเป็นหมอนะ ‪- ใช่ แต่ฉันไม่มั่นใจ
‪โอเค ถ้างั้น…
‪คุณจะมั่นใจได้ไง ‪บอกผมหน่อยว่าคุณอยากทำอะไร
‪ฉันไม่ได้ปวดหลังผิดปกติเลยนะ ดรูฟ
‪เราปรึกษาหมอคนอื่นดีไหม
‪ขอเถอะ
‪ก็ได้
‪นั่นแหละครับ พี่นันดู
‪เราอยากถามความเห็นเพิ่ม ‪ก็ต้องปรึกษาพี่อยู่แล้ว
‪ได้สิ ทานู ครอบครัวต้องมาก่อน
‪คุยกับเธอหน่อยครับ
‪- สวัสดี คาเวีย ‪- สวัสดีค่ะ
‪ผมดูรายงานของคุณแล้วนะ
‪แล้วก็ใช่ ผมเห็นด้วยกับคำวินิจฉัย
‪น่าจะมีการกดทับเส้นประสาทที่กระดูกสันหลัง
‪ค่ะ แต่เรามั่นใจหรือเปล่าคะ
‪เพราะว่าฉันอ่านออนไลน์มา ฉันเลย…
‪คาเวีย เด็กรุ่นคุณใช้เทคโนโลยีเก่ง
‪แต่กูเกิลไม่ใช่คำตอบสำหรับทุกอย่างหรอก
‪ตอนนี้ ผมแนะนำให้คุณนอนพักผ่อนบนเตียง
‪และปล่อยให้ยาคลายกล้ามเนื้อทำงาน ‪โอเคนะ ทานู
‪ครับพี่
‪แต่ฉันจะทำงานได้ยังไงคะ เพราะว่า…
‪ฉันต้องกินยา ฉันจะทำงานทุกวันได้ยังไง
‪นี่เป็นปัญหานะ คาเวีย
‪ทำงานเต็มวันตอนมีอาการแบบนี้
‪ผมไม่แนะนำนะ
‪เธอเพิ่งได้งานครับพี่
‪ทานู พี่เข้าใจนะ แต่การรักษาก็สำคัญเหมือนกัน
‪รู้ไหม เธอต้องพักผ่อนอย่างเหมาะสมบนเตียง
‪ทำกายภาพบำบัด โยคะ กินอาหารดีๆ
‪และ…
‪ผ่าตัดได้หรือเปล่าคะ
‪ก็เป็นทางเลือก
‪แต่โดยทั่วๆ ไป อายุเท่าคุณ ‪ร่างกายยังฟื้นตัวได้เร็ว
‪ผมแนะนำให้รอสองสามเดือนก่อน
‪ลองดู คุณอาจไม่ต้องผ่าตัดนะ
‪ผมเสียใจด้วยนะ คาเวีย ‪เราเพิ่งคุยกันครั้งแรก และ…
‪ต้องมาคุยกันเรื่องแบบนี้
‪แต่เตรียมพร้อมเถอะ
‪ร่างกายคนเราต้องเป็นโรค ‪และพบเจอความเจ็บปวดอยู่แล้ว
‪มันเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต
‪อีกอย่างนะ ผมเห็นรูปบนอินสตาแกรมแล้ว
‪ที่ไปรัฐเกรละน่ะ
‪ใช่ สนุกมากเลยพี่ พี่น่าจะไปบ้างนะ
‪สมัยนี้ที่ไซเบอร์ซิตียังหาอาหารหรูๆ ได้เลย ‪ที่นั่นมีอะไรหลายๆ อย่าง
‪ชาคาโมมายล์
‪คุณกังวลเหรอ
‪จะกังวลไปทำไม
‪ไม่ช่วยอะไรอยู่แล้ว
‪เรายังแทบไม่ได้ฉลองที่ฉันได้งานเลย ดรูฟ
‪เวลา ความพยายาม งานหนักพวกนั้น
‪ทำไปเพื่ออะไรกันนะ
‪ทำไมฉันต้องหลังมีปัญหาตอนนี้ด้วย
‪ฉันเป็นได้ยังไงกันนะ ‪คุณต่างหากที่ไม่นั่งหลังตรง
‪ไม่ยุติธรรมเลย ดรูฟ
‪ฟังนะ
‪ผมไม่รู้ว่ามันจะช่วยคุณได้ไหม
‪ผมอ่านเจอในหนังสือ
‪ครั้งหนึ่ง มีกษัตริย์องค์หนึ่ง
‪แม่เขามอบแหวนให้เขา
‪ที่แขวนสลักไว้ว่า ‪"เรื่องนี้ก็จะผ่านไปเหมือนกัน"
‪และแม่บอกกับเขาว่า
‪"อย่าลืมดูแหวนนี้ ‪ทั้งในวันที่ดี และวันที่แย่"
‪มานี่สิ
‪ทุกคนตื่นเต้นที่คุณจะกลับมาทำงานนะ คาเวีย
‪ผมเพิ่มคุณเข้าอีเมลกลุ่มทีมกลยุทธ์แล้ว
‪คุณจะได้รับทราบข่าวก่อนที่จะ ‪มาทำงานสัปดาห์หน้า ขอบใจนะ
‪คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ