Ne boktan haftaydı, değil mi?
Haftayı bırak Dhruv, neredeyse bütün ay boktandı.
İLK HAFTA
HİNT MATEMATİK ARAŞTIRMA MERKEZİ
Profesör Ali'yle yazdığın tezi okudum.
Harikaydı. Çok etkilendim.
-Severek okudum. -Teşekkürler.
Yolda dedim ki bu sırf bir ekip değil,
Bombay'ın Galacticos'u.
Galacticos. Real Madrid?
Duymadım efendim.
Neyse, önemli değil.
Şimdi…
Omkar, neler yaparsın?
İkincil verileri organize etmeye başlayabilirim.
Yok. Hobilerin, ilgi alanların anlamında.
Başka bir tutkun?
Okumayı ve müziği severim. O kadar efendim, başka yok.
-Vasundhara, sen? -Efendim?
Aynı soru. İlgi alanların ne? Ne yapmayı seversin?
Okumayı, yazmayı severim. Bazen yoga yaparım efendim.
Su?
BİR NETFLIX DİZİSİ
BÖLÜM 6 SIRT AĞRISI
Aslında şu anda freelance çalışmak en mantıklısı.
Üç tane düzenli sözleşmeli müşteri geçinmeye yeter.
İki saat çalış, günün kalanında yat.
Ama iki saat çalışmaya dayanabilir misin?
Yatak istirahati almıştın.
İki saat hiçbir şey ya. Bak nasıl da koşturuyorum.
Iy! Aynı şey gibi konuştun…
Bangalorlu girişimci eski sevgilim gibi konuştun.
Ama cidden, daha yeni tanı koydular.
İki ay dinlensen daha iyi değil mi?
Sakin ol, bir şey olmaz.
-Bir dakika bekle. -Ne?
-Ne oldu? -Ha siktir.
Of ya, yine gitmiş.
Kim?
Bize temizlikçi lazım, yan komşununki de
saat tam 10,35'te gelip 11,00'de gidiyor.
Tam o anda yakalamam lazım.
Yine kaçırdım.
Temizlikçi mi ninja mı bu?
Ninja temizlikçi.
-Tamam mı? -Evet.
-Efendim… -Bir saniye. "Efendim"i bırakalım.
O kültüre son verelim.
Birbirimize isimlerimizle seslenelim.
Evet Dhruv, harika bir fikir
ama ne yapacağımızı söyler misin?
Çünkü Ali Bey'le öyle çalışıyorduk.
-Merhaba, pardon. -Selam.
-Isha mıydı? -Ishu.
-Günaydın.
-Günaydın efendim. -Günaydın.
Merhaba Basu.
Geç kaldım, özür dilerim.
Trenlerde gecikme vardı.
Tren, Thane'den kalkmıyormuş.
Kırk dakika istasyonda bekledim.
-Özür dilerim. -Sorun değil.
Bugün saati proje yöneticisi belirledi.
Artık kendimiz belirleriz.
Hatta onunla başlayalım.
İş ve özel hayat dengesini kurmak çok önemli.
İki seçeneğimiz var. 08,00-15,00 ya da 09,00-16,00.
Gününüzün diğer yarısı boş kalır.
Mesai saatlerini değiştirmemiz şart mı?
Çünkü Ali Bey'le böyle kararlaştırmıştık.
Herkesin uzaklığına uygundu.
Saat 12,00'de başlayalım. Yoğunluğa kalmayız.
Evet efendim.
Olur mu?
-Tamam, herkese uyuyorsa. -Tamam.
Peki, başlayalım.
Roller ve sorumluluklar.
Basu, kalem. Teşekkürler.
Hiç Thane'ye gittin mi?
Tabii ki gittim.
Ne kadar sürüyor?
Nereden?
İKİNCİ HAFTA
Francesca'yla ufak bir sırrımız var.
Lana'nın daha haberi yok.
GELEN ARAMA ANNE
Bakalım Lana tüm bunlara ne diyecek.
Belki çardakta sizinle görüşmek istemesi sadece bir tesadüftür.
Herkes baştakine göre çok daha disiplinli.
Artık herkes gelişmeye ve…
Alo? Kusura bakma.
İşim vardı.
Fizyoterapine her gün uyuyor musun? Doktordan randevu aldın mı?
-Bugün alırım. -Tamam, bak.
Babanla ziyaretine gelelim diyoruz.
Anne, gerek yok. Ben iyiyim, merak etme.
O kadar ciddi bir şey değil.
Sonra konuşuruz. Güzel bir program izliyorum.
Kavya, kapat o televizyonu.
Ciddi olmasaydı işi bırakıp evde oturman gerekmezdi.
Hep televizyon izliyorsun, konuşmaya bile vaktin yok.
Uzatma işte. Yanına geleceğiz, o kadar.
Peki, özür dilerim.
İyi, gelin.
Zaten özledim sizi. Dhruv'un ailesi de gelecek.
Aynı hafta sonu mu yapsak?
Hep birlikte mi?
Evlilik işini mi konuşacağız?
Hayır ya.
Öylesine görüşmüş olursunuz işte.
Dhruv'la çıkmaya başladığında da aynı öyle diyordun.
"Öylesine bir şey, ciddi değil."
Aman anne, gelin işte.
-Sonra görüşürüz. -Tamam, kapatıyorum.
-Hadi. -Görüşürüz.
-…sosyalleştik. -Onu bağlamak harikaydı.
Çünkü canını falan yaktım.
Atmam gereken bir agresiflik vardı.
-Lana! -Stres atıyor!
-İmdat! -Kimi bağladın? Yani…
ANIL KHANWALKAR: KAVYA, İYİ ŞANSLAR CANIM!
SANKET: İŞE GİRİNCE ONLARI BİR YERE GÖTÜR!
DHRUV: İÇMEYE Mİ?
SANKET: TABİİ… EN İYİSİ İÇMEK!
YAKINIMDAKİ YEMEĞİ GÜZEL BARLAR GOOGLE'DA ARA
Nasılsınız?
-Nasıl gidiyor? -İyi.
İyi.
-Öyle mi? -İyi.
-İyi mi? -Evet.
Evet.
Bu akşam biraz eğleniriz diye düşündüm.
Bir yerlere gidelim.
İlk işimizi kutlayalım.
Dhruv, bugün biraz zor.
Bu iş biraz daha mesai istiyor.
Sandığımızdan daha kapsamlıymış.
-Tamam. -Evet.
Haklısın ama…
Daha üç saat var.
-Yeter gibi, değil mi? -Bir gün alır.
Akşama kadar bitiremem, kendi adıma söylüyorum.
Ben de.
Evet, ben de.
Tamam…
Peki, AMEX'tekilerle konuşurum.
-İşimizi hakkıyla yapalım. -Evet.
Tamam.
Grubun en başarılı avcısı.
Koşu hızı saatte 100 kilometreyi aşıyor.
Niye karanlıktasın?
Baştan söyleyeyim, temizlikçiyi daha yakalayamadım.
Yarın hallederim.
Ne biçim oturuyorsun? Belin ağrıyacak.
Patlayıcı bir hızı var.
Dolunay ışığı çitaların avına yardımcı oluyor.
İşler çok karışık.
Bayağı mahvoldum.
Olur öyle Dhruv, dayan.
Bugün annem aradı.
Ay sonunda geleceklermiş.
Güzel. Bizimkilerle aynı anda gelsinler.
Ben de öyle dedim.
Çitaların gece avındaki başarısı ay ışığına bağlı.
İş meselemi çok büyüttü ya.
…ama tehlikeli de.
Dinesh, nasılsın?
Selam Dhruv, iyidir.
Tamam, kod hazır sayılır.
İki ufak aksaklık yaşadık.
Halletmemiz bir iki gün alacak.
Çarşambaya hepsi elinde olur.
Tamam. Bugün konuşmayı umuyorduk ama…
Alvin de burada sanırım. Alvin?
-Merhaba Alvin. -Selam Alvin.
Merhaba arkadaşlar, Dhruv. Ne kaçırdım?
Evet, kod hazır sayılır.
Harika.
-Bize ne hazırladın? -Selam. Pardon, geç kaldım.
Merhaba Rob, sorun değil.
Dhruv da kodun hazır olduğunu söylüyordu.
Evet. Dediğim gibi, kod hazır sayılır
ama iki ufak aksaklık yaşadık.
-Sadece… -Dhruv, orada mısın?
Pardon, kazara mikrofonu kapatmışım.
Evet, kod hazır
ama bugünkü pürüzleri gidermek için iki güne ihtiyacımız var.
Çarşamba günü değerlendirmeye hazır olur.
Tamam.
Ama gelecekte
bunları önceden e-postayla söyleyebilirsen daha iyi olur Dhruv.
Dhruv, sana çok bel bağladık biliyorsun.
Evet…
Çarşambaya hepsini gönderirim ve…
Artık ekip olarak başka gecikme yaşamayız.
Tamam, kapatıyorum.
-Sağ olun. -Görüşürüz.
Görüşürüz.
ÜÇÜNCÜ HAFTA
-Merhaba. Ben 801'den Kavita. -Merhaba.
-Yeni taşındınız, değil mi? -Aslında önceden…
Evet, bu eve yeni taşındık.
Güzel. Tamam. Şey…
-İçeri… -Ben de davet bekliyordum.
Tamam.
Aslında bir iyilik istemeye geldim.
-Tabii. -Şimdi ben pancarlı papad,
tatlı patates cipsi ve glütensiz atıştırmalık yapıp satıyorum.
Bunları terasta kurutuyorum.
Demin gördüm, teras kilidi kırılmış.
Saat 14,30'da Zumba kursum var.
Dedim ki çok işin yoksa…
Çocuklar yukarı çıkmasın diye göz kulak olur musun?
Özellikle 802'deki çocuklar.
Tanrım, canavar gibiler.
Güldüğüne göre onlarla tanışmamışsın.
Tanışmadım ama tanışmayı iple çekiyorum.
Ne diyorsun?
Tanrım, olur da tanışırsan benim adıma tokadı bas.
Çok arsızlar.
Anlamıyorum, aileleri hiç mi terbiye etmiyor?
Tamam, tokat pratiği yaparım.
-Zaten evde pek bir şey yapmıyorum. -Ama yapmalısın, değil mi?
Bence her zaman kendimizi meşgul etmenin bir yolunu bulmalıyız.
Özellikle bizim gibi evcimenler.
Birkaç yıl önce ben de işi bıraktım.
Kayınpederim pek iyi değildi.
Düşündüm ki zamanla işe dönerim
ama çok zor oldu, hep geri kaldım sanki.
Böylelikle bu işe girdim, iyi de yaptım.
Artık kendime girişimci diyebiliyorum.
Onca fedakârlığım için ufak bir teselli ödülü.
Neyse, bak. Yarın bu saatlerde evde olacaksın, değil mi?
Harika.
Yarın sana meşhur pancarlı papad'ımdan getireyim. Hadi.
Kavya, lütfen papad'larımı koru.
-Yeşil çay için sağ ol, görüşürüz. -Görüşürüz.
-Purdue'nunkini okudun mu? -Henüz bakmadım.
Boston'ınkine de bir bak.
Bugün bakıp sana e-posta gönderirim.
-Bir chapati verir misin? -Yarısı kalmış. Pardon.
Abla, akşama kabak yapma. Şimdi de kabak yiyorum zaten.
Bir şey daha, saat kaçta geleceksin?
Çünkü Pushkar belki bize yemeğe…
Of.
Abla, bamya yap. Kusura bakmayın.
Bana da oluyor.
Her sesli mesaj attığımda kırmızı ışığı görünce
göndermeye çekiniyorum.
Aynen.
Ben o yüzden sesli mesaj atmıyorum.
Yaz, gözden geçir ve gönder işte.
Sürekli makale yazıyorsun yani Basu.
Ben onu bile yapamıyorum.
Bir sürü yazım hatası yapıyorum,
mesajı gönderdikten sonra kazara silersem de
karşıdaki "Niye sildin?" diyor.
Öyle gerekti, sildim işte!
Yok, haklısın. O yüzden ben direkt arıyorum.
Ama önemsiz bir mesele olduğunu düşünürsem
bir şeyler daha ekleyip sohbet ediyorum.
Evet.
-Keşke bunu söylemeseydin. -Niye?
Çünkü artık her aradığında
hangi lafın boş muhabbet, hangisi değil diye merak edeceğiz.
Korkmayın, zamanla anlarsınız.
Bunu niye bana verdin? İstemiyorum.
Ben de.
-Ona ver. -Ben alırım.
-"Ben alırım." -"Ben alırım."
Ne getirdin?
Kabak.
-Hayır ya. -Şaka yapmıyorum.
-Ben alırım. -Emin misin?
Kabağı çok severim.
Meşhur lafım.
Dhruv.
Evet ama üç ay mı?
Ekip üç ay maaşsız nasıl idare eder?
Bak, böyle projelerde ödemeler sık sık gecikir.
Bürokrasi, tasdikler, imzalar… Kusura bakma.
-Ekibine haber ver. -Ben mi vereyim?
Ama proje yöneticisi olarak bu sizin işiniz değil mi?
Benim sorumluluğum ekip liderine haber vermek, yani sana.
Aslında size Vandana teyze yönlendirdi.
Avukat Vandana Sapre.
Evet, tanıyorum.
İkinci bir fikir almaya geldin demek.
Hayır, aslında… Yani önceki…
Evet, tamam. İkinci bir fikir almaya geldim.
Amca, mesele şu ki bana naturopati, akupunktur
ve bol bol istirahat önerdiler ama hiçbiri işe yaramadı.
Yani benim işime yaramadı.
Bu bok yüzünden işten bile ayrılmak zorunda kaldım.
Özür dilerim.
Amca, sadece bitsin istiyorum.
Beni çok rahatsız ediyor.
Belki ameliyat olurum dedim, bilmiyorum.
Bak, ameliyat büyük bir karar.
Ameliyat sonrası bol bol bakım gerekir.
Bunu biriyle konuştun mu?
Siktir, anahtar.
-Merhaba efendim. -Selam.
Etli hamurum!
Sen niye geldin? Dinlenmen gerekmiyor mu?
Yok, iyiyim.
Hadi gidelim.
-Sen iyi misin? -Evet, iyiyim. Gel hadi.
Bu arada niye erken çıktın?
Anahtarı verebilirdin.
Sorun değil. Bugünlük yeter.
Çok stresliyim.
Ne oldu etli hamurum?
Hiç.
Şimdi söylersem şimdi ilgilenmem gerekir,
o da stresimi artırır.
Ne oluyor? Niye çimdik attın?
Ben de stresliyim çimdiği.
Sen iyi misin?
Bence ameliyat olmalıyım Dhruv.
Kim lan bu doktor?
-Tokadı… -Ameliyat en iyi seçenek!
-Eminsin, öyle mi? -Evet, eminim!
Kavya, nasıl bu kadar aptal olursun?
Öylesine vücudunu nasıl mahvedersin?
Öylesine mi? Sen ciddi misin?
Adam doktor, tabii ki ameliyat önerecek.
Para kazanmak istiyor.
-Nasıl bunu düşünürsün? -Çünkü bunu çeken benim.
Tamam mı? Çözmek istiyorum.
-En azından senin gibi kaçmıyorum! -Ne?
Ne diyorsun sen be?
Hiç. Ne yaşadığımı bilmiyorsun.
Evet, aynen. Ne yaşıyorsun? Bütün gün ne yapıyorsun?
Üç haftadır televizyon izliyorsun.
Vay be! Ağır konuşmak ne kolay, değil mi Dhruv?
Hangi üç haftayı diyorsun?
Sen neredeydin?
Ya uyuyordun ya işine söyleniyordun.
Ne yapayım? Davet mi göndereyim?
"Hadi 21,00'de konuşalım. Google Hangout'tan."
Bu ne saçmalık ya? Önce iş, şimdi bu.
Bu kadar sorun yaşıyorsan bırak.
Finlandiya'dan ayrılmanı ben demedim.
Niye ayrıldığın malum.
O koca egon
Sanket'in altında olmayı kaldıramadı.
Siktir git Kavya!
İş benim işimdi, karar da benimdi!
Sana ihtiyacım yok.
Öyle demek istemedim.
-Bal gibi istedin. -İstemedim!
-İnsan düşündüğünü söyler. -Bu nasıl basit bir mantık?
-Anlamıyorsun işte. -Anlamıyorum. Hatta var ya…
Ameliyat olup sonra bana
"Ameliyat oldum" deseydin belki anlardım.
Lanet olası!
Ne oluyor?
Niye çimdik attın?
Ben de stresliyim çimdiği.
Sen iyi misin?
Bence ameliyat olmalıyım Dhruv.
Cidden karşı çıkacağını sanmıştım.
Evde oturmaktan bıktım Dhruv, artık dayanamıyorum.
Ruhumu emiyor resmen.
Ameliyat doktorun dediği gibi giderse
belki bir iki haftaya ayağa kalkmış olurum.
Saçına bir şey mi yaptın sen?
Dinlemiyorsun.
Dinliyorum. Farklı geldi sadece.
Tamam, olaya farklı bir açıdan bakalım.
Ya istediğin şeyleri
denemen için bir fırsatsa bu?
Olay da o zaten.
Asıl istediğim, sevdiğim bir işte
sekiz saat çırpınmak ama…
Hiçbir şey yapamıyorum. Alt tarafı temizlikçi bulacaktım.
Onu da yapmadım ama yarın…
-Önemli değil. -Söz.
Aklımda birkaç şey daha var ama…
Top lütfen!
Sen zaten enine boyuna düşünmüşsün.
Ne yapacaktım? Bütün gün tek yaptığım bu.
Çok kafa karıştırıcı çünkü…
Kesin bir karar verdiğimden değil,
sadece ameliyat ve tüm bunlar için riske girmeye değer mi diye düşünüyorum.
Hadi, şimdi sen anlat.
O kadar önemli değil.
Önemli tabii ki.
Suratını gördün mü?
Finlandiya'daki işini özlüyorsun.
Sandığın kadar gizemli biri değilsin.
Bir şey soracağım.
İşi Sanket yüzünden bıraktın, değil mi?
Konuşmak istemiyorsan söylemek zorunda değilsin.
Siktir et.
Evet.
Onun da payı vardı.
Net bir sorun yoktu.
Ama kendine göre bir iş yapma şekli var
ve ekip liderliğinde ondan iyi olacağımı sezdim.
O kadar.
Ne?
Küs falan değiliz.
Tabii ki.
Her hafta konuşuyoruz.
Projeyi de çok sevdim. AMEX'tekiler çok iyi.
Gerçekten çok iyi bir proje.
Sorun şu ki buraya uyum sağlamak biraz zaman alacak.
Çok farklı bir sistem var.
Bana turist diyeceksin ama…
Finlandiya'da Ishu'nun yetişmek için
Thane'den trene kaçta binmesi gerektiğini
kafaya takmazdım.
Ishu'yla "işin" var yani, öyle mi?
Bu asansör müziği mi yoksa eskisi mi daha güzeldi?
-Değiştirmişler mi? -Evet.
-Fark etmedim. -Evet, bu biraz daha…
Siktir, anahtar nerede?
Ha siktir.
Unutmuşum.
Evet.
Ofiste unutmuşum.
-Cidden mi? -Evet.
Evet, kesin.
Başka ne sorun çıkabilir?
-Nereye? -Gel.
Baksana! Papad!
Dikkat et.
Ne düşünüyorsun?
Ne boktan haftaydı, değil mi?
Alt yazı çevirmeni: Oktar Bumin Aykutlu