0,30 - 45 MINUT OD ZARĘCZYN
- Wujek pytał: „Gdzie ciocia?”. - Pa!
Ja na to: „Urocze! Ciocia!”.
- Ciocia! - No dobra. Pa!
- Pa. - Dzięki wielkie.
- Winda! - Jutro mają być pikle.
- Jasne. Będziesz? - Mango i limonka.
To Maruti!
Ciekawe, czy zauważyli.
Byli pijani w sztok.
- Maruti… - Suzuki.
Nie mogę wymówić.
Musisz iść spać, a ja do łazienki.
- Anmol i Akash to taka miła para. - Tak.
Anmol i Akash? Akash i Nandini.
Ta niska.
Fakt! Dzięki, synku.
Mają porządnych znajomych.
Mimo że tyle wypili, dobrze się zachowywali.
Od razu wiedziałam.
A on zaraz tu zaśnie.
Późno już.
Satish poszedł spać już pół godziny temu.
Dokończymy jutro.
Zaraz zaśnie na krześle.
- Chodź. - Idziecie spać?
- Tak. - Właściwie to…
- Co się stało? - Nic, tylko…
- Chciałeś coś powiedzieć? - Co jest?
Nie, myślałem o spaniu.
Co takiego?
Wujek Satish śpi w pokoju dla gości, więc…
może też tam pójdziesz?
Oczywiście, że tak. Gdzie indziej miałabym spać?
- Przepraszam. - Dał ci pozwolenie.
Dobranoc. Jesteś śpiący.
Kavya pewnie też jest zmęczona.
- Dobranoc. - Chodź.
Idę.
I najpierw się przebierz.
Dać ci leki?
SERIAL NETFLIX
ODCINEK OSIEM PEŁNE KOŁO
Zdrajczyni, co to miało być?
Przepraszam.
Tata już spał, twoi rodzice też chcieli iść spać, więc…
Nie chciałam mówić im o tym tak nagle.
Ja podgrzewałem atmosferę.
Główny akt miał się zacząć już z tobą.
Ale… co by się stało, gdybym to ja im powiedział?
Jako twój mangetar.
Mam prawo.
„Mangetar” brzmi dziwnie.
Czemu? Bo powiedziałem to w hindi?
Po angielsku byłoby w porządku. Wiesz o tym.
Wzięłaś leki?
Babciu!
Dziękuję.
Kiedy pomyślałaś, by dać mi pierścionek?
Nie było konkretnej chwili.
Po prostu dziś o tym myślałam.
Ale czemu dziś?
Nie wiem, Dhruv.
Czuję, jakbyśmy byli małżeństwem.
Fakt.
Tak jest, kiedy żyjesz z kimś tak długo.
W dobrym znaczeniu.
Źle zabrzmiało.
Chodźmy spać.
Jutro muszę zrobić osiem kolejek herbaty.
Czemu zaręczyliśmy się tak późno?
Teraz chce mi się siedzieć i gadać.
Zapamiętaj na następny raz.
Dhruv!
- Co? - No weź!
Pójdziemy do Haji Ali Juice Centre?
Owoce w nocy?
Możemy wypić shake'a.
Zjedliśmy dużo słodkiego jogurtu.
- Mam wrócić? - Żartowałem.
Potrzymaj. Sprawdzę w Google.
Coś znajdziemy.
2,00 - 2 GODZINY 15 MINUT OD ZARĘCZYN
Co?
Kiedy dostałeś pierwszą pensję, całą noc spędziliśmy na mieście.
Wsiedliśmy w pociąg o piątej do Matungi,
poszliśmy do Ram Ashraya.
- Serio? - Tak.
Kurwa, nic z tego nie pamiętam.
- Co? - Zmyśliłam to.
„Ależ jestem zabawna!” Gnida. Co za głupota.
Ładnie tu, co?
Bardzo ślubnie.
Fuj, Dhruv!
Stop!
- Przestań bekać, nie jechać. - Ej.
Źle się czuję. Refluks.
- Serio? - Tam jest apteka.
Gdzie?
Oby innym nic nie było.
Pomyślą, że dostali tanie żarcie.
Zamknij się. Kupmy ranitydynę.
Dzień dobry. Ma pan ranitydynę?
Poproszę jeden blister.
Kurwa. Tęsknię za czasami, kiedy mogłem jeść byle gówno i normalnie srać.
Rozumiesz?
Nie chcę wiedzieć.
Poproszę batonik 5 Star.
Kto to kupuje?
Kup kondomy Fire and Ice.
Co mi zrobisz?
- Jestem twoim narzeczonym. - Fuj.
Czemu tak na mnie patrzysz? Jesteś na mnie skazana.
Co masz na myśli?
Jesteśmy zaręczeni, to wiążąca umowa.
Nie ma klauzuli wyjścia.
Jak nam nie wyjdzie, trzeba będzie popracować.
Negocjować czy coś.
Nie możemy już powiedzieć:
„Wal się. Zrywam z tobą”.
Jakbyśmy kiedykolwiek tak mówili.
Fakt, ale… Teraz już nie ma na to szans.
Nawet jeśli będzie nam ze sobą źle?
Co nam zostaje? Rozwód?
Dupa! Nie chcę się rozwodzić.
Wolisz nieszczęśliwe małżeństwo?
Po rozwodzie,
jeśli nie chcesz do końca żyć w samotności,
musisz zacząć wszystko od nowa.
Poznać kogoś, pokochać…
To długa podróż. Rzadkość.
Czy dasz radę zacząć cały proces od nowa?
Ciekawe.
Nie chcę. Nie chcę twoich pieniędzy.
Samochód jest tam, prawda?
Tak. Gdzieś tam widziałem herbaciarza.
- Napijmy się. - Dopiero wziąłeś lek.
Chuj z tym, chodź.
Wyobraź sobie, że mam 65 lat
i jestem tym dziadem, który stoi tak co wieczór
i nie pozwala dzieciom grać w piłkę i krykieta.
„Nie grajcie tu, nie grajcie tam”. Wszyscy mnie nienawidzą.
Oboje to wiemy, ale… Co zrobić?
- To by było smutne. - Strasznie smutne!
A jeśli moja praca będzie wymagała podróżowania?
Nowe doświadczenia, nowe osoby…
Jestem już kim innym,
ale ty nie byłeś częścią tej zmiany.
- Dlaczego? - To znaczy…
Chwila…
Będziesz mnie zdradzać?
Nie do końca. Nasze małżeństwo zacznie być poligamiczne, a…
Proszę, nie!
Chcę prostego, zwykłego związku.
Ale fakt, gdybyś była singielką,
miałabyś już za sobą wszelkie eksperymenty seksualne.
Oszalałeś?
Gdybyśmy się nie poznali,
pewnie spędzałabym cały czas w biurze.
- Na pewno. - Jasne.
A ja…
Poleciałbym do Ameryki.
Znalazłbyś tam dziewczynę, taką jak Mila.
Być może.
Ale wątpię, by udało nam się stworzyć z innymi długoletnie relacje.
Czemu?
Nie wiem.
Może dlatego, że rozwiązujemy problemy?
Tak, zgadzam się.
To wydaje się drobiazgiem, ale myślę, że to ważna rzecz.
Jestem z nas dumna.
Ja też.
4,00 - 4 GODZINY 15 MINUT OD ZARĘCZYN
- Przepiękne. - Widziałeś dom mojej babci?
Tak.
Tak, herbata!
Poproszę dwie herbaty.
Dziś się zaręczyliśmy.
Wyjebka. W końcu co go to obchodzi?
Dziękuję.
Czujesz kardamon?
Jest pyszna.
Zdolny jest.
Ej.
Powiedz coś. Masz tę minę. O czym myślisz?
O niczym, tylko…
Czemu pierwsze, o czym rozmawialiśmy po zaręczynach, to rozwód?
To była zwykła rozmowa. Nie przejmuj się.
Daj mi tysiąc powodów, by się z tobą nie ożenić, a i tak to zrobię.
Dlaczego?
Nie wiem.
Czemu rano kładziesz nogi na moich?
- Bo tak lubisz? - Chyba tak.
A wtedy próbujemy to wytłumaczyć. W małżeństwie też tak jest.
Weźmy przykład Sanketa.
Ciągle jęczy o globalnym ociepleniu,
a mimo to będzie miał dziecko.
Finlandia to dobre miejsce dla dziecka.
Sama to tłumaczysz, więc on też musi.
„Po pewnym czasie dzieci odstresowują”.
Mógłby kupić sobie złotą rybkę. Dlaczego dziecko?
Właśnie.
Cholera, to ma sens.
Dziecko jest jak złota rybka.
Sama nie wiem.
Nie jestem pewna, czy chcę mieć dziecko.
Przecież lubisz dzieci.
Bierzesz je na ręce i mówisz: „Jaki śliczny tyłeczek”.
To nie znaczy, że chcę ciągle karmić je piersią i kołysać.
Racja.
Kiedy dojdzie do rozmowy na ten temat, mój głos to 60%, twój 40.
60-40?
- Może chociaż 55%? - Spoko, jak zajdziesz w ciążę.
- Może być. - Tak?
- Jak twój brzuch? - Nieco lepiej.
Nie pogorszyło ci się po herbacie?
O dziwo nie. To dzięki kardamonowi.
Kurwa!
Tylko nie to.
Matko!
Kto tak parkuje?
Załatw to. Ja usiądę w aucie.
Musiało mu się spieszyć do kibla. Kto tak parkuje?
Kurwa!
Jest na biegu.
Co teraz?
Pojedziemy rikszą?
W południowym Mumbaju nie ma riksz.
Mój mózg zasypia.
Niedługo otworzy się Ram Ashraya.
Kupimy wszystkim coś słodkiego. Miły gest.
Dobrze.
Teraz przynajmniej nie zapomnimy naszych zaręczyn.
I tak byśmy nie zapomnieli, młotku!
Wszystko zapiszę.
„Byliśmy tu, robiliśmy to, jedliśmy tamto”.
Za pięć lat spytasz mnie:
„Pamiętasz, co robiliśmy tamtej nocy?”.
„Chodziliśmy po barach”. A ja nie będę pamiętał.
- Jaki drażliwy. - Ja?
Jasne…
A ty nie?
- Ty nie? - Dhruv!
Kurwa, przepraszam!
Nic ci nie jest?
Nie.
Naprawdę muszę wyleczyć plecy.
Potem praca, pieniądze…
Teraz muszę jeszcze myśleć o dzieciach.
Nie myśl.
Po prostu nie myśl.
Na razie myślmy tylko o byciu mężem i żoną.
A jeśli nigdy nie będę chciała o tym myśleć?
Nie będziesz chciał ze mną być?
Czy nie będę chciał?
No wiesz, Kavu? To nie Jenga.
Brak jednego klocka nie sprawi, że wieża się zawali.
To tak nie działa.
Będziemy razem.
Do końca. Wszystko zaplanujemy razem.
Wszystko będzie dobrze.
8,45 - 9 GODZIN OD ZARĘCZYN
Dhruv… Obudź się.
Jedźmy już.
Dhruv, jedźmy.
- Do Ram Ashrai? - Nie, do domu.
Dzwonili dziesięć razy.
Ja poprowadzę.
Ty pierwsza.
Ila, zaręczyli się!
Co?
Chwileczkę! Chodź szybko.
- Co się stało? - Zaręczyli się!
- Co? - Tak!
- Należą się gratulacje! - Gratulacje!
- Gratulacje!
Gratulacje, skarbie!
Teraz wyglądają, jakby mieli się zaręczyć.
Oczywiście. Idealny nastrój.
Świętowali sami. Nawet był pierścionek.
- W tajemnicy. - Jest nastrój.
Zaręczcie się przy nas.
Może włączymy muzykę?
Pewnie, będzie klimatycznie.
Włączmy coś.
Tato, co to ma być?
Znowu to samo?
Przepraszam, wyłączyłem.
- Mogę coś włączyć? - Jasne.
Alexa, włącz „Ek Din Aap” z filmu Miłość czy Pieniądze?
„Ek Din Aap”, autorzy: Kumar Sanu, Alka Yagnik i Jatin.
Delikatnie.
- Delikatnie. - Powoli. To właściwy palec?
Teraz to oficjalne. Jest dobrze. Prawdziwe zaręczyny.
Inaczej to tylko zabawa.
Czy teraz możemy rozmawiać o ślubie?
Jasne.
Nie? Tak?
Jak uważasz?
Wciąż dręczy mojego syna!
11,45 - 6 MIESIĘCY, 12 DNI I 3 GODZINY DO ŚLUBU
Napisy: Jakub Jadowski