‪(เวลา 00,30 น. ‪45 นาทีหลังการหมั้น)
‪- ลุงมาและถามว่า "ป้าอยู่ไหน" ‪- บาย
‪ฉันแบบว่า "น่ารักมาก ป้า"
‪- ป้า ‪- เอาละ โอเค เจอกัน
‪- บาย ‪- ขอบคุณมาก
‪- ทุกคน ลิฟต์มาแล้ว ‪- พรุ่งนี้เอาผักดองให้ฉันนะ
‪- ได้เลย เธอมาไหม ‪- มะม่วงและมะนาว
‪ทุกคน มันคือรถมารูตี
‪สงสัยว่าพวกเขาสังเกตเห็นไหม
‪ไม่เห็นพวกเขาเลย เมากันทุกคนเลย
‪- ทำไมเรียกมารูตี ซูซู ‪- ซูซูกิ
‪ตอนนี้ผมออกเสียงคำว่าซูซูกิให้ถูกไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪ฉันต้องนอนและฉันต้องไปเข้าห้องน้ำ
‪- อันมลและอากัชเป็นคู่ที่น่ารักมาก ‪- ใช่
‪อันมลกับอากัชเหรอ อันมลกับนานดินี
‪อันมลคือคนตัวเล็ก
‪อ้อ ใช่ ขอบคุณ ลูก
‪เพื่อนๆ ทุกคนของพวกเขาน่ะดีๆ ทั้งนั้น
‪แม้แต่หลังจากที่ดื่มไปมากมาย ‪ไม่มีใครเมาเลย
‪ฉันบอกได้ทันทีที่เห็นพวกเขา
‪มองดูเขาตอนนี้ ฉันบอกได้เลยว่า ‪เขาพร้อมหลับทุกนาที
‪ดึกแล้ว
‪ซาติชหลับไปครึ่งชั่วโมงแล้ว
‪โอเค เราค่อยคุยกันต่อพรุ่งนี้
‪เขาง่วงมาก เขาอาจจะหลับบนเก้าอี้
‪- ไปกันเถอะ ‪- พร้อมไปนอนรึยัง
‪- ใช่ลูก ‪- ที่จริง…
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ไม่ จริงๆ แล้ว…
‪- จะพูดอะไรเหรอ ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪ไม่ จริงๆ แล้วคิดถึงเรื่องจัดที่นอนน่ะ
‪หมายความว่าไง
‪ลุงซาติชนอนหลับในห้องพักแขก…
‪แม่ก็ควรจะนอนที่นั่นเหมือนกันไม่ใช่เหรอ
‪แน่นอน ลูก ไม่งั้นแม่จะไปนอนที่ไหน
‪- ขอโทษทีครับ ‪- เขาอนุญาตแล้ว
‪ราตรีสวัสดิ์ คิดว่าง่วงมากแล้วล่ะ
‪เธอก็คงง่วงเหมือนกัน
‪- ราตรีสวัสดิ์ ‪- ไปกันเถอะ
‪ไปละนะ
‪ฟังนะ เปลี่ยนเสื้อก่อนเข้านอนด้วยนะ
‪ให้เอายาให้ไหม
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตอนที่ 8 ‪วงกลมที่สมบูรณ์)
‪คนทรยศ เมื่อกี้มันเรื่องอะไร
‪โทษที ที่รัก
‪พ่อฉันหลับอยู่ และพ่อแม่ของคุณก็หลับอยู่
‪ฉันแค่นึกว่าถ้าเราบอกพวกเขาตอนนี้ ‪มันจะฟังดูค่อนข้างกะทันหัน
‪ใช่ ผมแค่เตรียมผู้ฟังให้พร้อม
‪การแสดงหลักจะเริ่มต้น ‪หลังจากที่คุณมาถึง ยัยเซ่อ
‪แต่… คุณก็น่าจะโอเคที่ผมจะบอกพวกเขาใช่ไหม
‪ยังไงผมก็เป็นคู่หมั้นของคุณ
‪มันเป็นสิทธิ์ของผม
‪"คู่หมั้น" ฟังดูแปลกๆ
‪ทำไม เพราะมันเป็นภาษาฮินดีเหรอ
‪ถ้าผมพูดเป็นภาษาอังกฤษ มันจะไม่เป็นอะไร ‪คุณรู้ว่ามันจริง
‪โอเค คุณกินยารึยัง
‪ยายแก่
‪ขอบคุณ
‪คุณคิดไว้ตอนไหนว่าจะให้แหวนผม
‪มันไม่ใช่ช่วงเฉพาะเจาะจง
‪ฉันแค่คิดถึงมันมาตลอดทั้งวัน
‪โอเค แต่ทำไมเป็นวันนี้ล่ะ
‪ไม่รู้สิ ดรูฟ ฉันแค่…
‪ฉันรู้สึกเหมือนเราแต่งงานกันแล้วน่ะ
‪ใช่
‪นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น ‪เวลาที่เราอยู่ด้วยกันมานานมากๆ
‪ผมหมายถึงในแง่ดีนะ
‪มันออกมาแบบนี้
‪โอเค นอนกันเถอะ
‪พรุ่งนี้ผมต้องชงชาแปดรอบอีก
‪ทำไมเราหมั้นกันดึกจัง
‪ตอนนี้ฉันรู้สึกอยากนั่งคุยกัน
‪โอเค จำไว้สำหรับคราวหน้านะ
‪ดรูฟ
‪- บ้าอะไรเนี่ย ‪- มาเถอะ
‪เราไปร้านฮาจิอาลีจูซเซ็นเตอร์ไหม
‪กินผลไม้ตอนกลางคืนเหรอ
‪เราดื่มมิลค์เชคได้ ดรูฟ
‪เรากินโยเกิร์ตหวานๆ มาเยอะแล้ว
‪- ให้ฉันกลับไปไหม ‪- โอเค เดี๋ยว ฟังนะ ผมล้อเล่น
‪ถือนี่ไว้ ให้ผมหาในกูเกิล
‪เราจะเจออะไรสักอย่าง
‪(เวลา 02,00 น. ‪สองชั่วโมง 15 นาทีหลังการหมั้น)
‪อะไร
‪จำตอนที่คุณได้เงินเดือนเดือนแรกได้ไหม ‪เราอยู่ข้างนอกกันทั้งคืน
‪แล้วจากนั้นเราก็นั่งรถไฟ ‪ตอนตีห้าไปมาทุนกา
‪แล้วก็ไปราม อาชรายา
‪- จริงเหรอ ‪- ใช่
‪เวร ผมจำอะไรไม่ได้เลย ‪แบบว่าไม่ได้เลย
‪- อะไรเหรอ ‪- เพราะฉันเพิ่งแต่งเรื่องขึ้นมา
‪"ฉันตลกจังเลย" บ้าเอ๊ย ไร้สาระ
‪สวยเนอะ
‪บรรยากาศงานแต่งงานแบบเต็มๆ
‪อี๋ ดรูฟ
‪ดรูฟ หยุด
‪- ฉันหมายถึงให้หยุดเรอ ไม่ใช่หยุดรถ ‪- เพื่อน
‪ผมรู้สึกไม่ค่อยดี มีกรดแบบแปลกๆ
‪- พูดจริงเหรอ ‪- มีร้านขายยาอยู่ตรงนั้น
‪ตรงไหน
‪ผมหวังว่าคนอื่นๆ คงไม่เป็นไรนะ
‪ไม่งั้นพวกเขาจะคิดว่าเราเลี้ยงอาหารถูกๆ
‪เงียบน่า ไปซื้อยาแรนแทคให้คุณกัน
‪สวัสดีครับ มียาแรนแทคไหมครับ
‪- ขอแผงนึงครับ ‪- โอเค
‪ให้ตายเถอะ ผมคิดถึงวันเก่าๆ ‪ที่เรากินอะไรบ้าบอต่างๆ นานาได้
‪รู้ไหม
‪ฉันไม่อยากรู้
‪ขอช็อกโกแลตห้าดาวให้ฉันด้วยค่ะ
‪ใครซื้อช็อกโกแลตห้าดาวกัน
‪ซื้อถุงยางไฟร์แอนด์ไอซ์แทนสิ
‪คุณเป็นใครถึงมาหยุดฉัน
‪- ผมว่าผมเป็นคู่หมั้นของคุณนะ ‪- อี๋ ดรูฟ
‪ทำไมคุณมองผมแบบนี้ล่ะ ‪ตอนนี้คุณติดอยู่กับผม ไปไหนไม่ได้แล้วนะ
‪คุณหมายความว่าไง
‪ก็เราหมั้นกันแล้ว เป็นข้อตกลงแน่นหนาตายตัว
‪ไม่มีช่องให้หลุดรอดอะไรแบบนั้น
‪ถ้าเรื่องอะไรต่างๆ ไม่ได้ผล ‪เราต้องทำให้มันได้ผล
‪เราจะต้องเจรจากันอะไรแบบนั้นใช่ไหม
‪หลักๆ แล้วผมคิดว่าเราไม่สามารถพูดว่า
‪"ไปตายซะ ผมอยากเลิกกับคุณ" ได้อีกต่อไป
‪อย่างกับว่าที่ผ่านมา ‪เราเคยพูดแบบนั้นใส่กันงั้นแหละ
‪ใช่ แต่ผมหมายความว่า ‪ตอนนี้ไม่มีโอกาสทำแบบนั้นแล้ว
‪ต่อให้เราไม่มีความสุขกันงั้นเหรอ
‪เรามีทางเลือกอะไรอีกบ้าง หย่ากันเหรอ
‪ไม่เอานะ ผมไม่อยากหย่า ไม่เด็ดขาด
‪งั้นคุณจะเลือกการแต่งงานที่ไม่มีความสุข ‪มากกว่าการหย่าเหรอ
‪คือว่าหลังจากหย่าแล้ว
‪ถ้าคุณไม่อยากใช้ชีวิตที่เหลือคนเดียว
‪งั้นคุณต้องเริ่มกระบวนการรักใหม่อีกครั้ง
‪ตั้งแต่การทำความรู้จักใครสักคน ‪ไปจนถึงรักคนเหล่านั้น…
‪มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานมาก ‪มันหายากมาก
‪คุณมีความสามารถทางอารมณ์ ‪ที่จะเริ่มต้นกระบวนการทั้งหมดอีกเหรอ
‪น่าสนใจ
‪ฉันไม่อยากได้ ไม่อยากได้เงินของคุณ
‪นี่ รถจอดทางนั้นไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ ผมว่าผมเห็นคนขายชาอยู่แถวๆ นั้น
‪- ไปดื่มชากัน ‪- คุณเพิ่งกินยารอนแทคไปใช่ไหม
‪ช่างมัน ไปกันเถอะ
‪ลองนึกภาพผมเป็นชายแก่อายุ 65 ปี
‪และผมเป็นคุณลุงในสังคมแบบนั้น ‪คนที่ยืนแบบนี้ทุกเย็น
‪และคอยหยุดเด็กๆ ‪ไม่ให้เล่นคริกเกตและฟุตบอล
‪"อย่าเล่นตรงนี้ อย่าเล่นตรงนั้น" ‪ทุกคนในสังคมเกลียดผม
‪คุณรู้ ผมรู้ แต่ว่า… จะทำอะไรได้
‪- แบบนั้นจะเศร้าเลย ‪- มันจะเศร้ามาก
‪โอเค ถ้าฉันได้งานที่ฉันจำเป็นต้องเดินทางล่ะ
‪ฉันได้รับประสบการณ์ใหม่ เจอคนใหม่ๆ
‪ทีนี้ฉันเปลี่ยนไป
‪แต่คุณไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงนี้
‪- ทำไม ‪- ฉันหมายถึง…
‪เดี๋ยว คุณจะ…
‪คุณจะนอกใจผมเหรอ
‪ไม่ใช่แบบนั้น กว่าจะถึงตอนนั้น ‪การแต่งงานของเราคงไปถึงจุดที่มีคู่หลายคนได้
‪ไม่ ขอละ
‪ผมแค่ต้องการชีวิตแต่งงาน ‪แบบธรรมดาและเรียบง่าย โอเคนะ
‪แต่ใช่ ถ้าคุณโสด
‪คุณคงได้ดื่มด่ำกับ ‪ประสบการณ์ทางเพศทั้งหมดของคุณแล้ว
‪คุณบ้าไปแล้วเหรอ
‪ถ้าเราไม่ได้เจอกัน
‪ฉันค่อนข้างมั่นใจว่า ‪ฉันคงใช้เวลาทั้งหมดอยู่ในออฟฟิศ
‪- ร้อยเปอร์เซ็นต์ ‪- แน่นอน
‪และผม…
‪ผมคงจะออกเดินทางไปอเมริกา
‪ใช่ คุณคงจะเจอผู้หญิงที่นั่นด้วย ‪เหมือนกับมีล่า
‪อาจจะ
‪แต่ผมไม่คิดว่าเราจะมี ‪ความสัมพันธ์ยาวนานกับคนอื่นๆ
‪ทำไมคุณคิดอย่างนั้น
‪ไม่รู้สิ
‪อาจจะเพราะเราชอบแก้ไขสิ่งต่างๆ
‪ใช่ ฉันเห็นด้วย
‪คือว่ามันอาจจะดูเหมือนเป็นเรื่องเล็ก ‪แต่ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องสำคัญมาก
‪ฉันภูมิใจในตัวเรา
‪เหมือนกัน
‪(เวลา 04,00 น. ‪สี่ชั่วโมง 15 นาทีหลังการหมั้น)
‪- ให้ตายสิ สวยมาก ‪- เห็นตึกของยายฉันไหม
‪เห็น
‪อ้อ ชา
‪ขอชาสองถ้วยได้ไหมครับ
‪อีกอย่าง วันนี้เราหมั้นกันครับ
‪ไม่สนใจ ทำไมพวกเขาต้องสนใจ
‪ขอบคุณครับ
‪ในชามีกระวานด้วยเหรอ
‪อร่อยนะ
‪เขาชงมันได้ดีเลย
‪โย่
‪คุยกับผมหน่อย คุณทำหน้าแบบนั้น ‪คุณกำลังคิดอะไรอยู่
‪ไม่มีอะไร ฉันแค่คิดว่า…
‪ทำไมการหย่าถึงเป็นเรื่องแรกที่เราคุยกัน ‪หลังจากที่เราหมั้นกัน
‪เราแค่คุยกัน อย่าคิดมากเรื่องนั้นเลย
‪ต่อให้คุณบอกเหตุผลนับพันไม่ให้ผมแต่งงาน ‪ผมก็ยังจะแต่งอยู่ดี
‪ทำไม
‪ไม่รู้สิ
‪ทำไมทุกเช้าคุณถึงเอาขาของคุณมาทับขาของผม
‪- เพราะคุณชอบใช่ไหม ‪- ใช่ คงงั้น
‪และจากนั้นเราหาวิธีให้เหตุผลมัน ‪นั่นก็คือการแต่งงานเหมือนกัน
‪ยกตัวอย่างสันเกต
‪เขาคอยแต่ร้องไห้เรื่องภัยโลกร้อนทั้งวัน
‪แต่หลังจากทุกอย่างนั่น เขาจะยังมีลูก
‪ฟินแลนด์เป็นที่ที่ดีที่จะเลี้ยงลูก
‪เห็นไหม เหมือนอย่างที่ให้เหตุผลเรื่องนี้ ‪เขาต้องมีเหตุผลเหมือนกัน
‪"หลังจากผ่านไปสักพัก ‪ลูกๆ ช่วยคลายความเครียด"
‪เขาแค่ซื้อปลาทองมาก็ได้ ทำไมถึงมีลูก
‪ใช่
‪ให้ตายสิ นั่นมีเหตุผลมากเลย
‪เพราะเด็กเท่ากับปลาทอง ใช่ไหม
‪ไม่รู้สิ ฉันคิดว่า…
‪ฉันยังตัดสินใจไม่ได้เรื่องมีลูก
‪แต่คุณชอบเด็กๆ มาก
‪เวลาที่คุณอุ้มเด็กๆ คุณบอกว่า ‪"ดูสิ ก้นเขาเล็กและน่ารักมาก"
‪นั่นไม่ได้หมายความว่า ‪ฉันอยากให้นมและอุ้มเด็กๆ ตลอดเวลา
‪ใช่ จริง
‪แล้วก็เมื่อไหร่ก็ตามที่เราคุยเรื่องนั้น ฉันต้องการ ‪สิทธิ์ออกเสียงร้อยละ 60 และคุณร้อยละ 40
‪หกสิบ-สี่สิบเหรอ
‪- อย่างน้อยร้อยละ 55 ได้ไหม ‪- โอเค คุณได้อุ้มท้อง
‪- หกสิบ-สี่สิบ ‪- งั้นเหรอ
‪- ที่ปวดท้องดีขึ้นไหม ‪- ใช่ ดีขึ้นนะ
‪ไม่ได้แย่ลงหลังจากดื่มชาใช่ไหม
‪น่าประหลาดใจที่ไม่แย่ลง กระวานได้ผล
‪ให้ตายสิ
‪ไม่จริงน่า
‪ตายแล้ว
‪ใครจอดรถแบบนี้
‪คุณคิดหาทางแล้วกัน ดรูฟ ‪ฉันจะนั่งรอในรถ
‪เขาคงจะรีบไปอึ ใครจอดรถตรงกลางแบบนี้
‪เวร
‪เข้าเกียร์ไว้ด้วย
‪เอาไงทีนี้ เราจะทำยังไง
‪เราจะใช้รถลากไหม
‪ไม่มีรถลากในเซาท์บอมเบย์
‪สมองผมหลับไปแล้ว
‪ร้านแรม อัชรายาจะเปิดแล้ว
‪เราซื้อขนมหวาน ‪ไปฝากทุกคนที่บ้านดีไหม จะดีนะ
‪โอเค
‪โอเค ทีนี้อย่างน้อย ‪เราจะไม่ลืมคืนที่เราหมั้นกัน
‪ใช่ไหม ยังไงเราก็ไม่ลืมอยู่ดี ย้ยเซ่อ
‪ผมจะจดทุกอย่างเอาไว้
‪"เราไปที่นี่ เราทำสิ่งนี้ เรากินสิ่งนั้น"
‪หรือคุณจะถามผมในอีกห้าปี
‪"คุณจำได้ไหมว่าเราทำอะไร ‪ในคืนที่เราหมั้นกัน"
‪"เราออกไปนั่งดื่มตามบาร์" ผมจะบอก… ‪"เวร ผมจำอะไรไม่ได้เลย"
‪- ซึ้งจัง ‪- ผมซึ้งเหรอ
‪แน่นอน
‪คุณไม่ซึ้งเหรอ
‪- คุณไม่ซึ้งเหรอ ‪- ดรูฟ
‪เวร โทษที
‪คุณโอเคไหม
‪โอเค
‪ฉันต้องรักษาหลังของฉันจริงๆ แล้ว
‪อย่างแรกฉันต้องรักษาหลัง ‪จากนั้นก็แก้ไขเรื่องงาน แล้วก็เงินเก็บ…
‪ทีนี้ฉันจะต้องคิดเรื่องลูกด้วย
‪ไม่ต้องคิด
‪แค่ไม่ต้องคิด
‪ตอนนี้เราจะคิดแค่เรื่องเป็นสามีภรรยากัน
‪ใช่ แต่ถ้าฉันไม่อยากคิดถึงทางเลือกนั้นล่ะ
‪มันจะเป็นสิ่งที่ทำให้คุณตัดสินใจเลิกไหม
‪สิ่งที่ทำให้ตัดสินใจเลิกเหรอ
‪"สิ่งที่ทำให้ตัดสินใจเลิก" คืออะไร คาวู ‪เราไม่ได้เล่นเกมตัวต่อกันอยู่นะ
‪คุณไม่ได้เลื่อนตัวต่อชิ้นเดียว ‪และทุกอย่างพังทลายลงมา
‪มันไม่ใช่แบบนั้น
‪คุณกับผม เราจะอยู่ด้วยกัน
‪ทั้งชีวิต เราจะคิดหาทางด้วยกัน
‪ทุกอย่างจะเรียบร้อย
‪(เวลา 08,45 น. ‪เก้าชั่วโมงหลังการหมั้น)
‪(สายที่ไม่ได้รับและข้อความ ‪จากแม่และพ่อของคาเวีย)
‪ดรูฟ… ตื่น
‪ไปได้แล้ว
‪เร็ว ดรูฟ ไปกันเถอะ
‪- แรม อัชรายาเหรอ ‪- ไม่ใช่ กลับบ้าน
‪พวกเขาโทรหาเราสิบครั้ง
‪คุณมานี่มา ฉันจะขับ
‪คุณเข้าไปก่อน
‪อิลา พวกเขาหมั้นกันแล้ว
‪อะไรนะ
‪โอเค แป๊บนะ ‪นี่ ฟังนะ มานี่ มาเร็วๆ
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- พวกเขาหมั้นกันแล้ว
‪- อะไรนะ ‪- ใช่
‪- งั้นต้องแสดงความยินดีด้วย ‪- ยินดีด้วย
‪- ยินดีด้วย
‪ยินดีด้วย ที่รัก ยินดีด้วย
‪ตอนนี้พวกเขาดูเหมือนกำลังจะหมั้นหมายกัน
‪ใช่แล้ว บรรยากาศไม่มีที่ติเลย
‪พวกเขาฉลองกันตามลำพัง ‪แลกแหวนกันแล้วด้วยซ้ำ
‪- อย่างลับๆ ‪- ตอนนี้ก็จัดถูกต้องแล้ว
‪ตอนนี้หมั้นหมายต่อหน้าเรานะ
‪เราควรเปิดเพลงไหม
‪ใช่ เปิดสิ จะได้สร้างบรรยากาศ เปิดเลย
‪เปิดอะไรสักอย่าง
‪นี่อะไรคะ พ่อ
‪เพลงเดิมทุกครั้งเลย
‪โทษที พ่อจะปิดแล้ว
‪- ลุงครับ ผมเปิดเพลงได้ไหมครับ ‪- ได้สิ เอาเลย
‪อเล็กซา เล่นเพลง "เอก ดิน อัป" ‪จากเยส บอส
‪"เอก ดิน อัป" ‪โดย กุมาร สานุ อัลกา ยักนิก และจาติน
‪เบาๆ เบาๆ
‪- นุ่มนวลหน่อย ‪- ใช่ ช้าๆ นั่นถูกนิ้วใช่ไหม
‪ทีนี้ก็หมั้นหมายอย่างเป็นทางการแล้ว ไม่ใช่… ‪ตอนนี้รู้สึกดีเลย การหมั้นหมายจริงๆ
‪ไม่งั้น พวกเขาแค่เล่นแลกแหวนกัน
‪โอเค แม่อยากถาม ‪ตอนนี้เราคุยเรื่องงานแต่งงานได้ไหม
‪ครับ แน่นอน
‪อะไร ไม่เหรอ ได้ไหม
‪คุณคิดว่าไง
‪เธอยังทรมานลูกชายฉันอยู่เลย
‪(เวลา 11,45 น. - หกเดือน 12 วัน ‪และสามชั่วโมงก่อนแต่งงาน)
‪คำบรรยายโดย ลลวรรณ