NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
POLICJA
11 GRUDNIA RANO
URODZINY MAURICE’A LEBLANCA
Poproszę bilet. Dziękuję.
Poproszę bilet.
Bilety do kontroli.
Raoul!
Przestań!
Puść mnie!
Stój!
Raoul!
Lupin?
Szukasz dziecka w stroju Arsène’a?
Tak! Chłopca!
Ma 14 lat. To nasz syn.
W cylindrze. Ma ciemną skórę.
- Ciemną skórę? - Tak.
Szarpał się tam z kimś.
Czekajcie!
Raoul!
Pojechali tędy. W szarym bmw.
- Jak on wyglądał? - Czarny. Beżowy płaszcz.
Nieogolony, szczupły.
Cholera, Assane.
To twoja wina!
To ten z pociągu! Kim on jest?
Okłamałeś mnie!
Stój! Co robisz?
Co ty robisz?
Zostaw ten samochód! Dzwonię na policję.
Żadnej policji.
Uspokój się. Ja się tym zajmę.
- Zrobię to. - Zaufaj mi! Żadnej policji.
- Sprowadzę go. Zaufaj mi. - Dawno przestałam ci ufać.
Claire, nie dzwoń.
Co robisz?
Chcę pomóc.
KONSERWATORIUM MUZYCZNE
Claire? Jak poszło?
Nie chcesz iść ze mną?
Co zrobiłem?
Co się dzieje?
Claire?
Nie wszystko kręci się wokół ciebie.
Wyszłam z sali. Tak wyglądały, gdy wróciłam.
Pewnie nikt się nie przyznał.
- Czego to ludzie nie zrobią. - Naprawi pan?
Taniej wyjdzie kupić nowe.
Czekaj.
Jak ja teraz wystąpię?
Chwila.
Proszę.
Wypróbuj te.
Brzmią pięknie.
- Za ile? - Trzy tysiące franków.
Nie mam tyle.
Przykro mi.
Wypożyczymy.
- Kim jesteś? - To Assane.
Kolega.
To kosztuje 350 franków za dzień.
Tak. Ale nie dla ciebie.
- Dlaczego? - Właśnie?
Dlatego. To mój sklep i ja decyduję.
Powodzenia na egzaminie.
Chodź, Assane.
Idziemy.
Rasista.
- Znasz okolicę? - Nie.
Sprawdź na telefonie, którędy mogli pojechać.
Chwila.
Nie ma zasięgu!
Tu musi być mapa.
Jest tylko droga przez Bourneville!
- Daleko? - Cztery, pięć kilometrów.
Może ktoś ich tam zobaczył.
Zatrzymajmy się. Muszę zadzwonić.
- Żartujesz sobie? - Nie.
Moja żona jest w Étretat. Chcę jej dać znać.
Znasz kobiety.
Pomyśli, że to mnie porwano.
Odbierz!
NIEUDANE POŁĄCZENIE
Cholera!
Patrz gdzie indziej.
Albo cię zmuszę.
Wychodź!
Właź do środka!
- Co mam zrobić? - Zgłosić zaginięcie na posterunku.
Po dobie bez wieści
nadamy komunikat do wszystkich służb.
Komunikat do wszystkich służb?
Rozumiecie, że to porwanie?
Jesteście na nic.
- Dokąd pani idzie? - Znaleźć syna.
Jeśli krzykniesz, zabiję cię.
Szybko się uczysz.
Dzień dobry.
Ma pan telefon?
A drobne?
Trzeba coś kupić.
- Kto mówi? - Léonard.
Jestem w Bourneville w Normandii.
- Co tam robisz? - Śledziłem klienta zgodnie z planem.
Ale chciałem powiedzieć…
że pojawiła się przeszkoda.
- Mam jego syna. - Syna?
- Tak. - Chcę ojca.
Odkręć to i zrób jak należy.
Cholera.
Do widzenia.
Żadnych głupstw.
Proszę pana.
Widział pan szary samochód? Z czarnym kierowcą i nastolatkiem?
Szary samochód?
Proszę odpowiedzieć.
Wystarczy „nie”.
- Halo? - Cześć, to ja.
- Nadal chory? - Nie.
- Jestem w Normandii. - Co?
Wracaj tu. Robi się gorąco.
- A co? - Myśleliśmy, że mamy Sernine’a.
- No nie, bo jest ze mną. - Co?
- Mam go przed oczami. - Sernine’a?
Tak, jego!
- Jestem w Bourneville. - Co tam robicie?
Idzie tu.
W porządku?
- Nie możesz mówić? - Tak.
- Chcesz wsparcie? - Tak.
Musimy go złapać.
Też cię kocham.
Przepraszam.
Szukam czarnego mężczyzny w szarym aucie
i 14-latka z ciemną skórą i kręconymi włosami.
To mój syn. Został porwany.
Jeśli coś wiecie,
powiedzcie.
Trzeba coś kupić.
Nie żartuję.
To on!
- Dalej jadę sam! - Zostaję z tobą.
Pomogę ci go złapać.
Wsiadaj.
W piątek ma egzamin w kościele.
- Czemu popsuli jej skrzypce? - Za dobrze gra.
Słyszałem ją. Jest niesamowita.
Jeśli znajdziesz skrzypce, będziesz jej bohaterem.
Na razie jestem bardziej jej problemem.
Dupek nie chce jej wypożyczyć, bo koleguje się z czarnym.
Serio?
Co by zrobił Lupin?
Znasz go lepiej.
Myślę, że wróciłby do sklepu,
ukradł skrzypce
i dał je Claire.
Jest tam!
JUŻ JADĘ!
- To moja żona. - Tak?
Nie!
Zgubiliśmy go.
Otwieram. Nie rób głupstw.
Twój syn.
TATO, ZABRAŁEM MU TELEFON.
UCIEKŁEM
GDZIE JESTEŚ?
W JAKIMŚ STARYM DOMU
ZRÓBMY JAK LUPIN Z CÓRKĄ W CAGLIOSTRO
To nie jego córka.
- Tylko syn. - Lubisz Arsène’a?
- Tak. - Jak mój syn.
Jeśli to napisał, zauważy błąd.
Jeśli nie…
To pułapka.
Nie bój się. Tata jest blisko.
Zajmę się nim.
A potem
zajmę się tobą.
Tędy.
Co robisz? Schowaj się!
Zobaczy cię!
Twój tata.
- Tato! - Zamknij się!
Tato! Jestem tu!
Jeśli spadnie mu włos z głowy,
zabiję cię.
- Jestem tutaj! - Chcesz syna?
To po niego przyjdź.
ZAMKNIĘTE
- Musi być tylne wejście. - Możliwe.
Weźmiemy skrzypce, a potem mu oddamy.
- Jak Claire zda egzamin? - Tak.
Idziesz?
A kto będzie pilnował?
Masz rację.
Co to za hałas?
- Wezwij policję. Od tego są. - Nie.
Są niekompetentni albo skorumpowani. Albo jedno i drugie.
- Nie mów tak. - Tak jest.
Porywacz mojego syna ma policję w garści.
Co?
Dobra. Co by zrobił Lupin?
To nie jest zabawa.
PLANOWANY PRZYJAZD: 1 GODZINA 25 MINUT
- Na razie. - Pa.
- Co tu robisz? - Czekam na ciebie.
Mam mały prezent.
Weź.
Otwórz.
- Co zrobiłeś? - Spokojnie, tylko pożyczyłem.
Wypróbuj.
- Nie mogę. - Śmiało.
- Nie! - Zagraj dla mnie.
Przyjdź na przesłuchanie.
- Proszę. - Nie.
Ile mam czasu?
Na co?
- Zanim tu dotrą? - Kto?
Twoi koledzy z posterunku.
Do których dzwoniłeś.
Twoja żona.
Kiedy będą?
- Nie wiem. - Kłamiesz, Guédira.
Wiem, że jesteś gliną.
Szukałem cię od tygodni.
- Tylko ja to rozgryzłem. - Wiem.
- Zgarnąłbym cię… - Gdybyś miał broń.
Jesteś Ganimard.
Ile mam czasu?
Godzinę, może mniej.
Dzięki.
Rozwiąż mnie!
Pomogę ci!
Już mówiłem.
Nie pracuję z glinami.
PLANOWANY PRZYJAZD: 45 MINUT
Raoul?
Raoul!
Jaki ojciec, taki syn.
Raoul!
Raoul?
Raoul, słyszysz mnie?
Gdzie jesteś? Odpowiedz!
- Raoul! - Tato!
- Słyszysz mnie?
Tato, jestem tutaj!
Raoul!
- Raoul, odpowiedz! - Tato!
- Raoul! - Tutaj!
Tutaj! Pomocy!
Tato, to ty?
Pomocy!
- Jestem tutaj! - Daj mi znak, Raoul!
Słyszysz mnie?
Raoul!
Pomocy!
Uwolnij mnie!
Tato!
Raoul!
NASTĘPNYM RAZEM SPRAWDŹ SAMOCHÓD
Raoul!
Raoul.
Nie ruszaj się.
Mój syn.
- Jest w środku. - Ręce za głowę.
- Ręce za głowę! - Mój syn…
Ręce!
Daj rękę.
Raoul.
Wstawaj.
No już! Wstawaj, do cholery!
Chodź ze mną.
- Wierzyłem w to. - W co?
Że jesteśmy tak dobrzy jak Lupin.
Tam jest mój syn.
To nie zadziała. Już nie damy się nabrać.
Nie ruszaj się.
Raoul.
Przepraszam!
Raoul!
Napisy: Anna Samoń