‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪หนีไป
‪หนีไป อัสซาน
‪เขาอยู่ไหน เขาอยู่ไหน!
‪พวกเรา!
‪ลูกปลอดภัยไหมจ๊ะ พวกเขาทำร้ายลูกไหม
‪- พวกเขาเป็นใครฮะ ‪- ตอบแม่มาก่อน
‪ผมปลอดภัยดี พ่อเจ๋งมากเลย
‪ไม่
‪- ไม่ แม่ยอมให้ลูกพูดแบบนั้นไม่ได้ ‪- ทำไมฮะ
‪ลูกก็เห็นว่าทำไม
‪เขาเป็นตัวอันตราย
‪- หลอกใช้คนอื่น อะไรก็หยุดเขาไม่ได้ ‪- ไม่จริง
‪จริง!
‪ทั้งหมดเป็นความผิดเขา!
‪แม่ไม่อยากได้ยินเรื่องเขาอีก เข้าใจไหม!
‪แม่ไม่อยากให้เขาเข้าใกล้เราอีก
‪เข้าใจไหมลูก
‪เขาไม่เคยรักษาสัญญา
‪เราเชื่อใจเขาไม่ได้อีกแล้ว
‪แม่จะไม่ยอมให้เขาทำให้ลูกตกอยู่ในอันตรายอีก
‪วันนี้อารมณ์ดีเชียว เกิดอะไรขึ้น
‪ไม่อยากเชื่อว่าเธอไม่ยอมรับสายฉัน
‪- เธอเป็นแม่เขานะ อัสซาน ‪- ฉันก็เป็นพ่อ
‪เธอไม่มีสิทธิ์ห้ามฉันคุยกับลูก นี่ตั้งอาทิตย์หนึ่งแล้ว
‪ลูกชายเธอถูกลักพาตัว ‪เธอสิ้นหวัง เป็นเรื่องปกติ
‪ไม่ ไม่ปกติ
‪เธอขายฉันให้เพลเลกรินี เธอทำเกินไป
‪หยุดเลย เธอไม่มีทางเลือก
‪เธอเตือนนายแล้ว ไม่ใช่จู่ๆ ก็ทรยศ
‪ดีนะที่มีนายคอยปลอบ
‪นายเป็นเพื่อนซี้ฉันนะ
‪ฉันให้มาปลอบ ไม่ใช่ซ้ำเติมด้วยความจริง
‪เพื่อน ไปลงกับเพลเลกรินีโน่น
‪แล้วตอนนี้จะเอายังไง
‪อัสซาน
‪ไม่ต้องห่วง
‪เพลเลกรินีเล่นงานลูกฉัน ฉันจะทำบ้าง
‪เรามีงานต้องทำแล้ว
‪ขอบคุณครับ
‪- ฮัลโหล ‪- ฮัลโหล
‪แกนนิมาร์
‪ฟังนะ วันจันทร์ 10 โมงเช้า ‪ที่คาเฟ่พอล จัตุรัสปลาสโดฟีน
‪ไปที่นั่น เข้าใจไหม
‪- เข้าใจ ‪- ไปคนเดียวด้วยล่ะ
‪- โอเค ‪- คนเดียวนะ แกนนิมาร์
‪ถ้าคุณบอกใคร ผมรู้แน่
‪- แหงอยู่แล้ว ‪- เออนี่
‪- ลองใช้น้ำเย็นดูสิ ‪- น้ำเย็นเหรอ
‪คราบกาแฟน่ะ ใช้น้ำเย็นซักก็ออก
‪เอาละ เปิดให้วางเดิมพันแล้ว เร่เข้ามาๆ
‪ลูกบอลอยู่ถ้วยไหน
‪คุณเห็นนะครับว่าลูกบอลอยู่นี่
‪วางเดิมพันได้ครับ สองเท่า สามเท่าก็ได้
‪- อยู่ถ้วยไหนครับ ‪- ซ้าย
‪ถ้วยนี้
‪- แน่ใจนะครับ ‪- แน่ใจ
‪คุณชนะครับ
‪- ขอบคุณ ‪- เสียดายไม่ได้วางเงิน
‪รอบสองครับ เชิญเลย ลูกบอลอยู่นี่
‪สองเท่า สามเท่าก็ได้ เรารับพนันอยู่
‪- ถ้วยนี้เหรอครับ ‪- ใช่
‪- แน่ใจนะ ‪- แน่ใจ
‪คุณแพ้แล้วครับ
‪- แย่หน่อยนะ ‪- คราวหน้ามาใหม่
‪เห็นลูกบอลไหมครับ
‪รอบที่สาม
‪ได้เท่าไหร่
‪เก้าร้อยห้าสิบ
‪- วันนี้เราทำได้ดีมาก ‪- ใช่
‪- สาวสวย ‪- เราเองก็หล่ออยู่นะ
‪- ขอโทษครับ ‪- อัสซานเหรอ
‪สบายดีไหม
‪สบายดี
‪จูเลียตต์ จะมาไหม
‪เดี๋ยวตามไป
‪- คุณมาทำอะไรที่นี่ ‪- ฉันเพิ่งคิดถึงเธอเมื่อวันก่อน
‪มีอะไรเหรอ
‪พรุ่งนี้มาเจอฉันที่นี่ได้ไหม
‪ได้สิ แน่นอน
‪งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะ
‪เจอกัน
‪โอเคจ้ะ
‪ไวเชียวนะ ไอ้เสือ
‪เรื่องมันซับซ้อนน่ะ ไว้อธิบายให้ฟัง
‪แม่สาวนั่นเป็นใคร คนรู้จักเหรอ
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪เลิกเสแสร้งเถอะ
‪เสแสร้งอะไร
‪คุณอยากให้ผมเชื่อว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญเหรอ
‪คราวนี้มีเล่ห์กลอะไรอีก
‪บ๋อยคนนั้นเป็นการ์ดของพ่อคุณใช่ไหม
‪ผมเก็บเสื้อคลุมให้ไหมครับ
‪ไม่ครับ ผมอยู่ไม่นาน
‪ได้ครับ
‪พวกการ์ดไม่ทำตัวเหมือนสมัยก่อนแล้ว
‪ผมพูดจริงๆ นะ จูเลียตต์
‪คราวนี้คุณทำเกินไป
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‪- แหงละ ‪- ฟังนะ
‪เรื่องระหว่างครอบครัวเรามันไม่เคยง่ายเลย
‪เราไม่ใช่พ่อของเรา
‪นั่นเป็นเรื่องระหว่างพวกเขา ไม่ใช่เรา
‪มันกำลังทำลายความสัมพันธ์ของเรา
‪ไม่มีเล่ห์กลอะไรทั้งนั้น
‪คุณดูไม่สบายใจ ‪ฉันแค่พยายามทำให้คุณอารมณ์ดีขึ้น
‪จะลุกไปก็ได้นะ
‪แต่บอกไว้ก่อนว่าอาหารที่นี่อร่อยมาก
‪คุณผู้หญิง
‪- พร้อมจะสั่งอาหารรึยังครับ ‪- แซลมอนที่นึงค่ะ
‪คุณล่ะครับ
‪- เหมือนกันอีกที่ครับ ‪- ได้ครับ
‪- ว่าไง ‪- คนที่นัดไว้มาแล้วค่ะ
‪ฟิลิปป์ คอร์เบต์
‪- สวัสดี ฟิลิปป์ ‪- สวัสดีครับ
‪เข้ามาๆ
‪- วิสกี้ไหม ‪- ไม่ครับ ขอบคุณ
‪งั้นไวน์ล่ะ
‪ผมไม่ได้มาดื่ม เข้าเรื่องเลยดีกว่า
‪นั่งก่อนสิ
‪งั้นก็…
‪พูดมา
‪ได้ครับ
‪ผมตรวจสอบสถานะการเงิน ‪ของผู้เข้าร่วมงานกาล่าของมูลนิธิแล้ว
‪สมมติว่ามีคนไม่บริจาค 30 เปอร์เซ็นต์
‪สมมติว่าผู้บริจาคไม่ได้ใจบุญเหมือนปากว่า
‪ตัวเลขจะอยู่ที่สิบล้านยูโร
‪ตามที่คุณขอ เงินจะหักเข้ามูลนิธิ 15 เปอร์เซ็นต์
‪- อีก 85 เปอร์เซ็นต์… ‪- จะเข้ากระเป๋าผม
‪เงินจะถูกโอนไปยังบัญชีนอกประเทศ ‪ในหมู่เกาะเคย์แมน
‪ผมกับทีมงานต้องการเวลาสองสามวัน ‪ในการร่างสัญญา
‪คุณอายุเท่าไหร่
‪คุณล่ะครับอายุเท่าไหร่
‪อายุของผมไม่สำคัญหรอก
‪ที่สำคัญคือผมคิดชั่วโมงละหมื่นยูโร
‪แพงก็จริง
‪แต่ลูกค้าผมได้รับเงินอย่างคุ้มค่า
‪ว่ากันว่าคุณเก่งที่สุด
‪คงอย่างนั้น
‪ผมมีหนึ่งคำถาม
‪ถามมา
‪ลูกสาวคุณรู้กลโกงนี้ด้วยไหมครับ
‪- อย่าใช้คำนั้นเลย ‪- ได้ครับ
‪จูเลียตต์ เพลเลกรินีรู้เรื่องนี้ไหมครับ
‪ไม่ ไม่รู้เลย
‪คุณมากินคนเดียวอย่างนี้บ่อยเหรอ
‪เปล่า วันนี้ฉันโดนเทน่ะ
‪หมายถึงคู่เดตเหรอ
‪ฉันมีนัดกับ…
‪ผู้บริจาคให้มูลนิธิชาวแคนาดา
‪แต่เขายกเลิกนัด
‪คนรวยอยากขึ้นชื่อว่าใจบุญ
‪แต่พอถึงเวลาเซ็นเช็ค หายต๋อมกันหมด
‪คุณล่ะบริจาคไหม
‪มากกว่าที่คุณคิด
‪ไม่ต้องห่วง ฉันยังเหลือเงินอีกเยอะ
‪- เยอะเกินไปด้วย ‪- พอเถอะน่า
‪อย่าพูดว่า "เงินซื้อความสุขไม่ได้"
‪ไม่ แต่เอาเป็นว่าชีวิตฉันจริงจังขึ้น
‪แล้วก็…
‪ไม่เหลือความตื่นเต้นแล้ว
‪- คุณคิดถึงมันเหรอ ‪- ใช่
‪ดูเราตอนนี้สิ
‪แอบอยู่หลังแก้วไวน์ของตัวเอง
‪ถ้าเป็นแต่ก่อนเราคงไม่มากินร้านแบบนี้
‪มาแหละ
‪แต่เราจะกินแล้วหนี
‪- เอามะ ‪- คุณบ้าไปแล้ว
‪จู่ๆ จะทำแบบนั้นไม่ได้
‪- เห็นไหม นี่แหละที่ฉันหมายถึง ‪- อะไร
‪- คุณกลายเป็นคนมีเหตุผล ‪- ไม่เกี่ยวเลย ผมแค่เปลี่ยนวิธีการ
‪ยังไงคะ
‪โต๊ะนี้จองด้วยชื่อคุณรึเปล่า
‪จองด้วยชื่อเวลมองต์น่ะ
‪ใครเหรอ
‪ออราซ เวลมองต์ คนแคนาดาที่เทฉันไง
‪ถ้าอย่างนั้น…
‪ขอบคุณที่เลี้ยงครับ คุณออราซ เวลมองต์
‪- คิดเงินด้วยค่ะ ‪- ได้ครับ
‪เร็วเข้า
‪- นี่ครับ ‪- ขอบคุณ
‪เฮ้ย! มอเตอร์ไซค์นาย!
‪เฮ้ย!
‪เวร มอเตอร์ไซค์ฉัน
‪สะพานปงเนิฟ ท่าเรือตามแม่น้ำแซน
‪ไม่ใช่ว่าจงใจใช่ไหม
‪- ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร ‪ - ค่ะ
‪ค่ำคืนนี้ฉันสนุกมาก ขอบคุณนะ
‪ผมก็เหมือนกัน
‪- น่าเสียดายที่เราหยุดเวลาไว้ไม่ได้ ‪- ใช่ น่าเสียดาย
‪ราตรีสวัสดิ์ครับ
‪ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
‪เสียบเข้าไป
‪ไม่อยากจะเชื่อ
‪ติดสิ
‪เบน อยู่ไหมคะ
‪แคลร์ คุณมาทำอะไรที่นี่
‪ฉันบังเอิญมาแถวนี้
‪- คุณเป็นยังไงบ้าง ‪- สบายดีค่ะ
‪- ดีใจที่ได้เจอนะ ‪- เช่นกัน
‪ได้ข่าวจากอัสซานไหม เขาโอเคไหม
‪ครับ ไม่ต้องห่วง เขาสบายดี
‪- แคลร์ ‪- ใครน่ะ
‪เพื่อนฉันเอง
‪เพื่อนเหรอ
‪- ฉันแนะนำให้รู้จักดีไหม ‪- เอาสิ
‪มาร์ก
‪นี่เบนจามินค่ะ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีครับ
‪- ร้านสวยมากครับ ‪- ไม่ต้องพูดดีกับเขาหรอก
‪เขาเป็นเพื่อนรักของอัสซาน ยังไงก็ไม่ชอบคุณ
‪เราเดตกันแล้วผมชอบร้านเขาไม่ได้เหรอ
‪นั่นน่ะสิ
‪- ราอูลเป็นไงบ้าง ‪- เขาสบายดีค่ะ
‪- สบายดีมากๆ ขอบคุณ ‪- ดีครับ
‪- เราไปกันเนอะ ‪- ผมเดินไปส่ง
‪บายค่ะ เบน ไว้เจอกันใหม่
‪ขอโทษครับ
‪ผมอยากให้ของขวัญแคลร์ ผมเห็นกำไลวงนั้น
‪- วงนั้นเหรอ ‪- ใช่
‪- เก็บไว้ให้ผมได้ไหม ‪- ได้สิ
‪- ไว้ผมกลับมาซื้อ ‪- ได้ครับ
‪ขอบคุณ คุณใจดีมาก
‪ก่อนปรับมาเป็นพิพิธภัณฑ์ ‪ออร์แซเคยเป็นสถานีรถไฟ
‪ตึกนี้เคยเป็นที่พักพิงให้เชลยศึก ‪สมัยการปลดปล่อยกรุงปารีส
‪ฉันอยากให้คุณเล่าเรื่องนี้ให้เด็กๆ ในมูลนิธิฟังค่ะ
‪ได้สิคะ
‪ค่ะ คงยอดมากถ้าพวกเขาได้เข้ามาในหอประชุม
‪เราจะมีทั้งฉายภาพขึ้นจอ
‪จัดงานคอนเสิร์ต จัดโต้วาที
‪ผู้ช่วยฉันส่งข้อเสนอแนะให้คุณเพิ่มได้…
‪อลิซ ขอโทษนะคะ
‪- ฉันขอตัวเดี๋ยวได้ไหมคะ ‪- ได้ค่ะ
‪- ไว้เจอกันข้างนอกนะคะ ‪- ดีเลยค่ะ
‪คุณมาทำอะไรที่นี่ ฉันทำงานอยู่นะ
‪ผมแค่ผ่านมา แล้วก็เห็นคุณเข้า
‪- ไม่เชื่อผมเหรอ ‪- ฉันรู้จักคุณ
‪อัสซาน
‪เมื่อคืนสนุกมาก
‪วันนี้ก็อาจจะสนุกได้
‪ฟังนะ ฉันมีความสุขมากเมื่อคืน
‪แต่เราไม่ได้อายุ 20 แล้ว
‪อย่างที่คุณพูดนั่นแหละ
‪เราหยุดเวลาไม่ได้
‪ขอโทษด้วยนะ
‪ฉันต้องไปแล้ว
‪- สบายดีไหมครับ ‪- ดีค่ะ
‪ทำอะไรอยู่
‪- ทำงานอยู่ ‪- งานเป็นไงบ้าง
‪- มีอะไรเหรอคะ ‪- ผมมีของมาให้
‪จริงเหรอ
‪ของขวัญชิ้นเล็กๆ
‪- เอาสิ เปิดดู ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ผมซื้อมาจากร้านของเบน
‪เขาเป็นคนแนะนำ ถ้าไม่ถูกใจก็โทษเขานะ
‪ล้อกันเล่นรึเปล่า มันสวยมากค่ะ
‪ถูกใจฉันมาก
‪ขอบคุณค่ะ
‪ฉันจะถ่ายรูปแล้วส่งไปให้เบนดู
‪- คอร์เบต์ เคยเจอลูกสาวผมรึยัง ‪- ยังครับ
‪จูเลียตต์
‪ลูกยังไม่เคยเจอฟิลิปป์ คอร์เบต์
‪- ยังค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ‪- เช่นกันครับ
‪เขากำลังวางแผนจัดการเงินบริจาค
‪เยี่ยมเลยค่ะ ขอบคุณ
‪เทียบกับสิ่งที่คุณทำ ถือว่าเล็กน้อยมากครับ
‪- ไว้เจอกันนะคะ ‪- เจอกันครับ
‪ดีๆ
‪มีของส่งมาถึงคุณค่ะ ฉันวางไว้บนโต๊ะ
‪(ถึง จูเลียตต์ เพลเลกรินี)
‪(ภาพเขียนของปีซาโร ‪ถูกขโมยไปจากพิพิธภัณฑ์ออร์แซ)
‪(ภาพเขียนแม่น้ำแซนกับพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ถูกขโมย)
‪พวกเราใจสลายมากกับสิ่งที่เกิดขึ้นค่ะ
‪ความเศร้าที่ฉันรู้สึกได้นั้นไม่ได้มาจากแค่
‪บรรดาผู้รักในศิลปะวัฒนธรรม
‪วันนี้ชาวฝรั่งเศสทั้งประเทศเจ็บปวด
‪(บางครั้งเราก็หยุดเวลาได้ อ.)
‪ว่าไงคะ
‪- มีสุภาพบุรุษสองท่านรออยู่ที่ด้านนอกค่ะ ‪- ค่ะ ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีครับ
‪เรามาถามอะไรนิดหน่อยครับ
‪- ว่าไงคะ ‪- เมื่อวานคุณไปที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซใช่ไหม
‪- ค่ะ ทำไมคะ ‪- มีภาพเขียนถูกขโมยไปในเวลาเดียวกัน
‪คุณเห็นอะไรผิดปกติหรือน่าสงสัยไหมครับ
‪- ไม่ค่ะ ‪- แน่ใจนะครับ
‪ผมเชื่อว่าคุณได้รับพัสดุวันนี้
‪ไม่ๆ ค่ะ ฉัน…
‪ขอโทษนะคะ ฉันรับรองได้ว่า…
‪ไม่ต้องห่วงครับ
‪ไม่มีใครกล่าวหาคุณ
‪ดีค่ะ
‪ฉันยินดีให้ความร่วมมือทุกอย่าง
‪- ถ้าต้องการอะไร บอกได้เลยนะคะ ‪- ขอบคุณครับ
‪โชคดีค่ะ
‪ฉันจะพาออกไปนะคะ
‪อัสซาน
‪บ้าไปแล้วเหรอ
‪ขโมยภาพเขียนส่งมาให้ฉันไม่ได้นะ
‪ไม่ชอบเหรอ
‪ฉันพูดจริงๆ ตำรวจมาสอบปากคำฉันที่บ้าน
‪คุณบอกว่าเราหยุดเวลาไม่ได้ แต่เราหยุดได้ ‪ภาพเขียนนั่นคือข้อพิสูจน์
‪นี่กำลังเล่นอะไรอยู่
‪มื้อค่ำ นั่งมอเตอร์ไซค์ ภาพเขียน
‪ต้องการอะไร
‪คุณ
‪คุณเลือกคนอื่นไปนานแล้ว จำไม่ได้เหรอ
‪ถูกต้อง แต่ผมเลือกผิด
‪แคลร์เป็นแม่ของลูกชายผม ‪แต่ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่านั้น
‪- ผมคิดผิดเรื่องเธอ ‪- พอเถอะ อัสซาน
‪ลึกๆ แล้ว คุณเหมือนผม
‪- คุณมีความรู้สึกให้ผม แค่ไม่ยอมรับ ‪- อะไรทำให้พูดอย่างนั้น
‪ดูรอบๆ สิ ไม่มีตำรวจ
‪คุณไม่ได้บอกเรื่องผม
‪เราอยู่ที่นี่ด้วยกัน
‪เพราะเราอยากอยู่
‪มันอาจยังไม่สายเกินไป จูเลียตต์
‪พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิ
‪- อะไรนะ ‪- พิสูจน์ให้ฉันเห็น
‪ไม่ใช่ด้วยการขโมยภาพเขียนชิ้นเอก
‪พิสูจน์ยังไง
‪แคลร์
‪เธอเป็นคนสวย ตาสวย ยิ้มสวย
‪- ไม่ได้ทำตามฝัน ‪- คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอ
‪ฉันรู้มากกว่าที่คุณคิด
‪สมัยนี้เราหาอะไรก็ได้ทางโซเชียลมีเดีย
‪- คุณทำอย่างนั้นเหรอ ‪- บางครั้ง
‪ฉันสังเกตเห็นสิ่งน่าสนใจสองสามอย่าง
‪เธอมีแฟนใหม่
‪หน้าตาไม่เลว
‪เขามอบกำไลให้เธอ
‪แล้วเธอก็ถูกใจมันมาก
‪- ฉันก็ถูกใจมันเหมือนกัน ‪- แล้วไง
‪คุณขโมยภาพจากพิพิธภัณฑ์ออร์แซได้ ‪คุณก็ขโมยกำไลจากแฟนเก่าคุณได้
‪คุณทำได้
‪รุ่นหายาก
‪หาได้รึเปล่าล่ะ
‪กำไลนั่นอยู่กับฉันมาสักพัก
‪- ฉันขายมันไปแล้ว ‪- ให้ใคร
‪- ฉันยินดีซื้อต่อ ‪- ไม่
‪ไม่ ไม่
‪โอเค
‪- นายขายมันให้แคลร์ ‪- ใช่
‪- ก็ไม่เชิง ‪- หมายความว่าไง ตกลงขายไปหรือไม่ขาย
‪ผู้ชายที่มากับเธอเป็นคนซื้อ ชื่อมาร์ก
‪- ฉันไม่ชอบเขาเลย ‪- จริงเหรอ
‪- จริง ‪- ทำไมไม่ชอบ
‪- โอเค เขาเป็นคนดีมาก ‪- นั่นไง
‪กำไลวงนั้นหายากมาก ไม่มีทางหาได้อีก
‪ดังนั้นถ้าจูเลียตต์อยากได้ นายก็ต้องขโมย
‪จากแคลร์
‪- แต่งหน้าแต่งตาจะไปไหน ‪- ไม่ได้ไปไหนค่ะ
‪พ่อบังเอิญเจอแม่ของเซเลสเต
‪ลูกคุยกับเด็กหนุ่มผิวดำหลังเลิกเรียนเมื่อวาน
‪เซเลสเตบอกว่าลูกดูรู้จักเขาดี
‪พ่อพูดว่าลูกไม่รู้จักเด็กผิวดำที่ไหน ‪ถึงพ่อจะเดาได้ว่าใคร
‪พ่อห้ามไม่ให้ลูกไปเจอเขา
‪- ใครบอกว่าหนู… ‪- จูเลียตต์
‪เรากับคนพวกนั้นไม่มีอะไรเหมือนกัน
‪เข้าใจไหม
‪(อาร์แซน ลูแปงปะทะเฮอร์ล็อค โชล์มส์)
‪นี่ ตามสัญญา
‪ไม่เลว
‪แล้ว ยังไงต่อ
‪เรามาเริ่มต้นกันใหม่แบบขาวสะอาด
‪ไม่โกหก ไม่หลอกลวง
‪คุณพูดถูก ผมเป็นคนมีเหตุผล
‪ผมจะนำภาพเขียนนั้นไปคืน
‪กำไลของแคลร์ด้วย
‪เราไม่เคยได้คบกันจริงๆ เพราะไม่ได้รับอนุญาต
‪- จริงเหรอ ‪- คุณก็รู้
‪ไม่ ฉันไม่รู้อีกแล้ว
‪พ่อคุณ
‪- เขาต่อต้านเราเสมอ ‪- เลิกหมกมุ่นเรื่องเขาเถอะนะ
‪- คุณต้องการอะไร ‪- ให้เราได้ใช้ชีวิตด้วยกัน
‪คุณอยากให้ฉันเลือกระหว่างคุณกับพ่อฉันเหรอ
‪ผมไม่ขออะไรคุณทั้งนั้น
‪เขาใส่ร้ายพ่อผมเรื่องขโมยสร้อยเมื่อ 25 ปีก่อน
‪- คุณพูดเรื่องอะไร ‪- คุณไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด จูเลียตต์
‪ถ้าไม่เชื่อไปหาแม่คุณสิ เธอรู้ดี
‪พูดเรื่องอะไร แม่ฉันไม่เกี่ยวอะไรกับเขา
‪ก็นั่นแหละ ไปหาเธอสิ
‪เธอจะพูดความจริงเรื่องพ่อคุณ
‪พอคุณได้ฟังความจริงแล้ว ‪ผมรู้ว่าคุณจะทำในสิ่งที่ต้องทำ
‪อะไรน่ะ
‪ชื่อตำรวจคนหนึ่ง
‪แกนนิมาร์ เขาไว้ใจได้
‪แม่คุณเล่าให้เขาฟังได้
‪เราพลาดโอกาสตอนเด็ก
‪แต่เราโตแล้ว เรารู้ใจเราแล้ว
‪นี่ค่ะ
‪จำได้นะว่าจะหาผมได้ที่ไหน
‪นี่ไงคะ ภาพเขียนแม่น้ำแซนกับพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ‪ของปีซาโร
‪ด้านหลังเป็นผลงานชิ้นเอกของตูลูซ-โลแทร็ก
‪(ภาพเขียนของปีซาโรคืนสู่พิพิธภัณฑ์ออร์แซแล้ว)
‪(แอนน์)
‪(หนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้านี้)
‪แล้วตอนนี้จะเอายังไง
‪อัสซาน
‪ไม่ต้องห่วง
‪เพลเลกรินีเล่นงานลูกฉัน ฉันจะทำบ้าง
‪พุ่งเป้าไปที่ลูกสาวเขา
‪เรามีงานต้องทำแล้ว
‪สวัสดีครับ ขอจองโต๊ะสองที่สำหรับเย็นวันพรุ่งนี้
‪ที่นั่งใกล้หน้าต่าง
‪เยี่ยมครับ
‪ได้ครับ ผมชื่อออราซ เวลมองต์ ‪เ-ว-ล-ม-อ-ง-ต์
‪ขอบคุณครับ บาย
‪เยี่ยม ทีนี้นายก็โทรหาจูเลียตต์ ‪แล้วแสร้งเป็นนายเวลมองต์คนนี้
‪ฉันจะพูดชมเธอเรื่องมูลนิธิ
‪แล้วบอกว่าอยากบริจาคและนัดเจอเธอ
‪ฉันจะบินกลับมอนทรีออลตอนเช้า ‪เลยขอนัดเธอเย็นวันนั้นเลย
‪ถูกต้อง
‪ได้ค่ะ แบบนั้นก็เยี่ยมเลย
‪เรารับประทานมื้อค่ำด้วยกันได้
‪ที่เหลือเธอจะเป็นคนเสนอ นั่นคือกุญแจสำคัญ
‪เข้ามาก่อนสิ
‪ฉันจะต้องกลบเกลื่อนร่องรอย
‪เพื่อไม่ให้เธอรู้ทัน
‪อาหารที่นี่อร่อยมาก
‪โต๊ะนี้จองด้วยชื่อคุณรึเปล่า
‪เราชักใยเธอ
‪ชื่อเวลมองต์น่ะ
‪- ใครเหรอ ‪- ออราซ เวลมองต์
‪ถ้าอย่างนั้น ขอบคุณที่เลี้ยงครับ คุณออราซ
‪เร็วเข้า
‪เราจะจ่ายเงินให้บริกร ‪เขาจะได้ไม่ไล่ตามเราตอนออกจากร้าน
‪จ่ายไว้ล่วงหน้า
‪เฮ้ย! มอเตอร์ไซค์นาย!
‪แล้วก็จ่ายเงินให้คนส่งของ ‪สำหรับค่ายืมมอเตอร์ไซค์
‪จากนั้น… ก็ปล่อยให้กลนี้ทำงาน
‪เธอต้องเชื่อว่าฉันจะทำทุกอย่างเพื่อเธอ
‪แล้วเธอจะทำทุกอย่างเพื่อฉัน
‪แม้กระทั่งทรยศพ่อตัวเอง
‪โอเค ที่พูดมาฉันเข้าใจนะ
‪- แต่เราจะขโมยภาพเขียนได้ยังไง ‪- ไม่ขโมย
‪เราจะทำให้เธอคิดว่ามันถูกขโมย
‪ดูคลิปนี่สิ ตอนไฟไหม้นอเทรอดาม
‪(เหตุไฟไหม้วิหารนอเทรอดาม กรุงปารีส)
‪นายแก้ไขคำบรรยาย
‪(ภาพเขียนแม่น้ำแซนกับพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ถูกขโมย)
‪เรียบร้อยแล้ว
‪พวกเราใจสลายมากกับสิ่งที่เกิดขึ้นค่ะ
‪ความเศร้าที่ฉันรู้สึกได้นั้นไม่ได้มาจากแค่
‪ผู้รักในศิลปะวัฒนธรรม
‪วันนี้ชาวฝรั่งเศสทั้งประเทศเจ็บปวด
‪ฉันจะส่งการแจ้งเตือนปลอมไปให้เธอ
‪ฉันมีพรรคพวกที่จะยอมเล่นตามแผน
‪มาหาเอเทียนน์ทำไม
‪ไม่ต้องห่วง ไม่มีใครกล่าวหาคุณ
‪ดีค่ะ
‪เราต้องการภาพเขียนปลอม
‪ให้นายจัดการ
‪ไม่น่าจะมีปัญหา
‪ดังนั้น…
‪ไม่ใช่เราหรอกที่วางกับดักเพลเลกรินี
‪ลูกสาวเขาต่างหาก
‪มีอะไรเหรอจ๊ะ ลูกรัก
‪อัสซาน จ็อปบอกให้หนูมาหาแม่
‪พ่อแม่ปิดบังหนูมานานแล้ว ในหลายๆ เรื่อง
‪หนูจำเป็นต้องรู้ค่ะ
‪พ่อของลูกต้องการเงิน
‪เขาเจอแพะรับบาปที่เหมาะมาก
‪คำสารภาพของบาบาการ์ จ็อป ‪ไม่ช่วยลดโทษให้เขา
‪พ่อของลูกโกหก
‪ทำไมแม่ไม่พูดอะไรเลย ทำไมไม่แจ้งตำรวจ
‪ทำไมน่ะเหรอ ‪เพราะเขาเป็นพ่อของลูกสาวแม่ไง
‪ลูกรักเขามาก
‪แม่ไม่อยากเดือดร้อน หรือพรากพ่อไปจากลูก
‪แม่คะ
‪เรื่องนี้ต้องหยุดได้แล้ว ‪แม่ต้องพูดความจริงเรื่องพ่อ
‪คุยกับตำรวจเถอะนะคะ
‪ไม่รู้สิ
‪นี่ค่ะ ไปหาคนนี้
‪บอกทุกอย่างที่แม่รู้
‪เป็นหนทางเดียวเท่านั้น
‪โอเค วางแผนขนาดนี้เพื่อนัดดื่มกาแฟเนี่ยนะ
‪ใช่ เพื่อนัดดื่มกาแฟนี่แหละ
‪คุณใช่แกนนิมาร์รึเปล่า
‪ครับ
‪ลูกสาวส่งฉันมา ฉันรับปากว่า ‪จะพูดความจริงเรื่องพ่อของเธอ
‪เยี่ยมครับ แต่… คุณเป็นใคร
‪แอนน์ เพลเลกรินี
‪ลงชื่อตรงนี้
‪กับตรงนี้ครับ
‪ยินดีด้วยครับ
‪ท่านคะ
‪มีอะไร
‪คุณเพลเลกรินี นี่ตำรวจ
‪เรามีหมายค้น
‪คุณถูกจับในฐานะผู้ต้องสงสัย ‪ในคดีฉ้อโกงและขัดขวางกระบวนการยุติธรรม
‪เราจะสอบปากคำคุณเรื่องคดีบาบาการ์ จ็อปด้วย
‪ล้อกันเล่นรึเปล่า
‪เดินไป
‪ไม้เท้าผม
‪(ถ่ายทอดสด - อูแบร์ เพลเลกรินีถูกจับกุม)
‪(ข้อหาฉ้อโกงและขัดขวางกระบวนการยุติธรรม)
‪(อัสซาน)
‪- นายอยู่ไหน ‪- ฉันจะไปสายหน่อย
‪จะทำอะไรน่ะ ‪เพลเลกรินีถูกจับกุมเป็นทางการแล้ว
‪ฉันจะไปหาจูเลียตต์ ให้จบแบบนี้ไม่ได้
‪ไม่ อย่าทำผิดพลาดอย่างนั้น
‪มันจบแล้ว อัสซาน จบแล้ว
‪ฉันไปไม่นานหรอก เดี๋ยวเจอกัน
‪สวัสดีค่ะ
‪สวัสดีครับ คุณผู้หญิง
‪คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี