NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nic panu nie jest?
- W porządku? - Moja teczka.
Pomóż mi! Potrzebuję jej!
- Pomóż mi! - Proszę pana!
Już w porządku.
W końcu ją upuścił.
Dziękuję.
- Niczego nie brakuje? - Sprawdzę.
Wszystko jest. Dziękuję.
Bardzo proszę.
- Miłego dnia. - Tobie też, Lucas.
Podejmujesz ogromne ryzyko.
Wiesz o tym,
że to może kosztować cię karierę?
To nie byłoby takie złe.
Telefony są tu zabronione.
- W razie gdyby Albert oddzwonił. - Albert?
Fontan.
Minister spraw wewnętrznych. To przyjaciel.
Panie Pellegrini.
Został pan aresztowany za oszustwo i krzywoprzysięstwo.
Proszę odpowiedzieć na pytania.
Gdzie jest polisa na naszyjnik?
Radzę mówić, jeśli pan coś wie.
Nie wiem.
Nic nie zrobiłem.
Po kradzieży naszyjnika w 1995 roku
dostał pan 118 milionów franków z ubezpieczenia.
A chciał go sprzedać za trzy razy tyle.
- Dużo pieniędzy. - No i?
Nie decyduję o cenach na rynku sztuki.
Zresztą oddałem pieniądze z polisy.
Zna pan tego mężczyznę?
Oczywiście.
Ukradł naszyjnik, jak jego ojciec. Diop.
Tak się nazywa?
Assane Diop.
Aresztowaliśmy go w Normandii. Udało mu się uciec.
A ten człowiek? Zna go pan?
To proste pytanie. Zna go pan?
Zastanawiam się. Chyba mogę?
Spotykam wielu ludzi.
Aresztowano go za posiadanie broni.
Zakupionej na fałszywe nazwisko i paryski adres.
Odkryliśmy, że to pana mieszkanie.
Mam wiele nieruchomości w Paryżu. Nie znam nazwisk lokatorów.
Użył fałszywego nazwiska. Dlaczego?
Jego zapytajcie.
Tak zrobimy.
Sądzimy, że próbował porwać syna Diopa w Normandii.
Kto to jest?
Jak długo pan go zna?
Proszę odpowiadać na pytania.
Inaczej będzie pan miał kłopoty.
Halo?
Miło, że oddzwoniłeś.
Tak.
Już go daję.
Minister spraw wewnętrznych.
Tak? Dzień dobry, panie ministrze.
Mówi, że mamy za mało dowodów, żeby zatrzymać Pellegriniego.
- Trzeba go zwolnić. - To nadużycie władzy.
Przynajmniej mamy gościa, którego szukaliśmy.
Assane Diop.
- W porządku? - Wypuścili mojego ojca.
To było do przewidzenia.
Ma kontakty.
- Co ty mi kazałeś zrobić? - Spokojnie.
Będzie dobrze.
Znajdzie tego, kto rozmawiał z policją.
To nie byłaś ty.
Glina, który spotkał się z twoją matką,
nic nie powie.
Ojciec zawsze stawia na swoim. Wyciągnie to od niego.
- Muszę odwołać koncert. - Nie.
Nie możesz.
Przez aferę ucierpi fundacja.
- Jeśli to zrobisz, nabierze podejrzeń. - Już pewnie wie.
Juliette.
Dzięki koncertowi zbierzesz dużo pieniędzy na fundację i przyszłość tych dzieci.
Nie zostawiaj ich.
Nie możesz ich zawieść.
Inaczej twój ojciec wygra.
Masz dobre serce.
Tak.
- Wybacz, muszę odebrać. - Śmiało.
Będzie dobrze. Tak?
- Tak. - Do zobaczenia.
Fabienne Bériot pochowano w Lille.
Dzwoniłem do kostnicy jako krewny, żeby zapłacić za pogrzeb.
- Ktoś już się tym zajął. - Jasne, to nie jest za darmo.
Nie miała przyjaciół.
Poprosiłem o kontakt do tej osoby.
- Podali mi nazwisko. - Diop.
Nie. BTA Ferel.
Firma z Saint-Ouen. Handlarz antykami.
Benjamin Ferel.
Specjalizuje się w drogich kamieniach.
Wiemy, że Diop nie pracuje sam.
Pewnie on nasłał na mnie policję.
- Trzeba… - Go obserwować.
Może zaprowadzi nas do Diopa.
- Tak zróbmy. - Zorganizuję to.
Nie. Leonard to załatwi.
To jego sprawa.
Przekaż mu szczegóły.
Dziękuję, panowie.
Pascal.
On popełnił swoje błędy.
To dla nas świetna okazja.
Jak to?
Zamknij drzwi.
- Halo? - Potrzebuję cię. To pilne.
- A co? - Nie mogę tak dłużej.
Zawsze szczeka, gdy usłyszy „Pellegrini”.
- Znowu. - To nie mów tego.
Tak robię, ale się zorientował.
Ostatnio wystarczyło, że tylko pomyślałem o Pellegrinim.
Zaszczekał. Czyta mi w myślach. Przeraża mnie.
Wezmę go. Spotkajmy się u mnie.
Dzięki.
Zabieram cię do pana. Chodź.
Ty i Assane macie dziecko.
- Raoul. Zgadza się? - Tak.
- Czyli wiesz, gdzie mieszka. - Nie.
Jak to możliwe?
Tak się składa,
że Assane jest dość dyskretny.
Często go widujesz?
W jego słowniku nie ma słowa „często”.
Daruj sobie ten uśmieszek.
To komisariat, a nie plac zabaw.
- Kim byli ci goście? - Kto?
Czekali na Raoula. Kazali mi go zabrać do hotelu.
Jak wyglądali?
Jak tajni policjanci.
Może nimi byli. Sprawdziliście?
Mówisz poważnie? Oczywiście.
Nikt nie miał cię pilnować.
- No to… - Kim oni byli?
Chciałabym wam pomóc,
ale nie mam nic więcej do powiedzenia.
Ostatnie dni były dla mnie trudne.
Cieszę się, że odzyskałam syna.
Wyślemy do ciebie ludzi. W razie gdyby Assane wrócił.
Dobrze, ale to strata czasu. Nie wróci.
Nie chcę, żeby widywał Raoula.
Tak. To świetne miejsce.
Chcesz stare wydania Arsène’a Lupin?
- Lubię Jasnowłosą Damę. - Ja też.
- Coś jeszcze? - Nie wiem.
Lampka żydowska.
To jest genialne.
Sholmes kontra Lupin. To jest to.
No tak.
W porządku?
Mam wrażenie, że twoje akcje nigdy się nie skończą.
Zaczyna się układać.
- Już prawie koniec. - Zawsze tak mówisz.
Nie.
Dogadujesz mi jak matka.
Jest z tobą?
Nie, ja ci to mówię.
Muszę lecieć. Cześć.
Kocham cię.
- Chodź, J’accuse! - Leć!
J’accuse!
- Cieszy się, że mnie widzi. - Ja bardziej.
J’accuse?
Nie dogadujecie się?
Powiedziałem, że nie może odwołać.
- Stracą na tym dzieci. - Czuła się winna.
Nie, mówię poważnie.
Nie powinniśmy przeszkadzać Juliette zrobić dobry uczynek.
- Idę już. - Do zobaczenia.
Pellegrini!
Powodzenia.
Halo? Chciałbym zgłosić bójkę przy Trudaine Avenue 12A.
Wygląda groźnie. Wyślijcie kogoś.
Właściciel to Assane Diop.
Dziękuję.
Słucham.
Tak.
Już zapisuję.
ZAŁATWIONE
Dziękuję.
Mamy adres Diopa! Trudaine Avenue 12A!
Belkacem! Jaki adres?
Cholera! Chodźmy!
Gotowe!
J’accuse?
Na to wygląda.
Chodź.
Idziemy!
- Wejdę pierwszy. - Pójdę schodami.
Wróćmy do wiadomości dnia.
W centrum Paryża znaleziono zamordowanego mężczyznę.
Policja szuka świadków, żeby znaleźć właściciela mieszkania.
- Głównego podejrzanego. - Claire!
- Także o inne przestępstwa… - Co jest?
- …jak kradzież naszyjnika królowej. - Patrz.
Podejrzany został zidentyfikowany.
Według policji mężczyzna nazywa się Assane Diop.
Utworzono numer alarmowy dla osób,
które mają informacje o zbiegu.
Podjęto wszelkie środki, by znaleźć mężczyznę.
Najbardziej poszukiwanego człowieka we Francji.
Assane, oddzwoń jak najszybciej.
Został aresztowany i zwolniony.
Mieliśmy go przesłuchać.
Tak.
Diop uderzył pierwszy. Patrz, co znalazłem.
Pióro z Luwru.
Spójrz na niego.
Jak dziecko.
Laugier.
Zaraz wracam.
Skup się, Guédira.
- Zostaw nas samych. - Dobrze.
- Zamknij drzwi. - Oczywiście.
- Jak to znalazłeś? - Mieliśmy szczęście.
Ktoś zgłosił bójkę. Pewnie sąsiad.
Musiał wyjść w pośpiechu.
Dobra robota.
Posłuchaj. To delikatna sprawa. Nie chcę, żeby to się rozniosło.
Chciałbym ograniczyć dostęp do dowodów w tej sprawie.
Mielibyśmy go tylko my dwaj.
- Zrozumiano? - Tak.
Daj mi znać, jak je zabezpieczysz.
- Nie zabiorę psa. - Nie słyszałeś?
- Co? - Musisz uciekać.
Znaleźli nas. Bierz rzeczy i zwiewaj.
- Tak? - Gdzie jesteś?
Nie wiem. Idę.
- Ktoś cię śledzi? - Nie sądzę.
Szli za tobą i znaleźli moje mieszkanie,
więc się upewnij.
Cholera. Idzie za mną facet.
Chyba.
Nie odwracaj się.
Bądź dyskretny. Zachowaj spokój.
Nie uciekaj. Nie panikuj.
Jest gdzieś ławka?
- Przystanek. - Idealnie. Idź tam.
- Siedzisz? - Tak.
Poszedł?
Nie.
- Usiadł obok ciebie? - Tak.
- Słyszy, co mówisz? - Tak.
Ktoś zginął w moim mieszkaniu. Możliwe, że to on jest mordercą.
Może cię zaatakować, ale bez obaw. Tutaj nic nie zrobi.
Pocieszające.
Jedzie autobus?
Tak.
Wsiądziesz.
- Dobrze. - On wstanie razem z tobą.
- Puści cię pierwszego. - Dobrze.
Dzień dobry.
Przejdź na tył.
Tuż przed odjazdem i zamknięciem drzwi
wysiądziesz.
Dobrze.
Teraz!
Jest dobrze. Wysiadłem.
Nie ma go.
Wiem.
Cholera.
- Co teraz? - Teraz…
Znikamy.
Zobaczysz. Będzie odlotowo.
Miłej wycieczki. Do widzenia.
- Dzień dobry. - Dwa ulgowe.
- Nie powinniście być w szkole? - Nie.
To do prezentacji na historię. O katakumbach.
Jasne.
Dobrze. Potrzebujecie mapy.
Ale dużo tuneli.
- To tylko te udostępnione. - Jest ich więcej?
Pokażę wam coś.
Tę mapę sporządził miłośnik podziemi.
Tu są tunele, do których wszyscy mają dostęp.
A tu są pozostałe, które narysował ten specjalista.
Nigdy ich nie odwiedzano, bo to niebezpieczne.
Możemy to pożyczyć?
Dobrze. Ale przynieście z powrotem.
Obiecujemy.
Nie wchodźcie tam. To niebezpieczne.
- Na pewno nie. - Oczywiście.
- Miłej wycieczki. - Dziękujemy.
Miłego dnia.
Przynieście potem.
Dzień dobry.
Dwa bilety?
FALA ZBRODNI WE FRANCJI
PORTRET WROGA PUBLICZNEGO
ZŁODZIEJ, MORDERCA I MISTRZ UCIECZKI
Co z tobą?
NIEUCHWYTNY
Próbowałeś nam powiedzieć, że Diop to nowy Lupin.
Teraz się z tobą zgadzamy, to jesteś przybity.
W tym problem.
Nie wiem, czy mam rację.
Nie wiem, czy szukamy Arsène’a Lupin.
No jasne. To oczywiste.
Ma obsesję na jego punkcie. Książki, kostiumy.
Popełnia te same zbrodnie. Brakuje tylko cylindra i monokla.
Teraz się na nim znasz? Od kiedy?
Serio. Od początku miałeś rację.
Gdybyś w tym siedziała, wiedziałabyś.
- Facet, którego szukamy, to nie Lupin. - Dlaczego?
On nie zabija.
To dżentelmen włamywacz.
Tak jest w książkach.
Może Lupin nie jest mordercą, ale Diop…
Diop jest.
Trwa obława na Assane’a Diopa.
- Wciąż nie ma śladu po zbiegu. - No nie wiem.
Mężczyzna, opisywany jako przebiegły, wymyka się policji.
Spektakl towarzyszący obławie na Diopa trzyma Francję w napięciu.
Śledczy liczą na szybkie rozwiązanie sprawy.
Przepraszam.
Jeśli ktoś nas znajdzie…
Skąd masz telefon? Ukradłeś temu gościowi?
Igrasz z ogniem. Zresztą nie znasz PIN-u.
Miał około 50 lat.
Czyli to będzie rok 1970, 1971
albo 1969.
- Działa. Patrz. - Poważnie? Nie wierzę.
W końcu mamy trochę szczęścia.
BTA FEREL, HANDLARZ ANTYKAMI WSPÓLNIK DIOPA
Szukamy jego numeru telefonu.
Sprawdzamy jego konto, transakcje online.
- Cokolwiek pomoże go znaleźć. - Laugier.
Tak trzymać.
- Dowody są w bezpiecznym miejscu? - Tak.
Świetnie. Mam dla was informacje.
Sklep z antykami. Diop mógł tam sprzedawać skradziony towar.
Robi się.
Mamy nowy adres. Belkacem, ze mną.
- Guédira, zostajesz. - Co?
- Potrzebuję cię tutaj. - Ale…
- To wspólnik Diopa. - Gdzie on jest?
Musiał gdzieś zostawić wskazówkę.
- Weź to do laboratorium. - Dobrze.
Stare trampki, suszarka, nic tu nie ma.
Chyba coś znalazłam.
Tutaj.
Trzeba znać kod. Znajdźcie go.
No dalej!
- Co robisz? - Komentuję wiadomości.
Przestań! Musimy uciec z Paryża!
- Szukają mnie za morderstwo. - Właśnie.
Ucieczka to przyznanie się do winy. Jestem niewinny.
Wrobili mnie jak ojca.
Nasz plan z Châtelet udowodni, że jestem niewinny.
Nie zrobiliśmy tego na darmo. Jesteśmy gotowi.
Przeczekamy tu do koncertu.
Nawet gdybym próbował cię przekonać, zrobiłbyś, co chcesz.
Właśnie.
Szukamy numeru 12.
Uspokój się.
Nie pij tyle kawy.
Przez to stajesz się nerwowy.
Co robimy?
Zamknięte.
W porządku?
- Co czytasz? - Arsène’a Lupin.
Tata mi dał.
Nie jesteś na to za duży?
Nie.
- O czym to jest? - Zależy od historii.
A ta, którą czytasz?
Jasnowłosa Dama.
Jest o ucieczce.
Policja! Nie ruszać się!
Co to ma być…
I tyle?
Dzięki jasnowłosej damie Lupin zna plany budynków.
Jest o krok do przodu.
Jeszcze ciepłe. Niedawno tu byli.
No nie wierzę.
Zawsze gdy już mają go złapać, ucieka.
Jego wspólnicy też.
Gdziekolwiek by nie był…
zawsze się wymknie.
Do diabła. Co to jest?
Brzmi nieźle. Może przeczytam?
NOWY ARTYKUŁ O ASSANIE DIOPIE
ZŁODZIEJ, MORDERCA I MISTRZ UCIECZKI
Co chcesz mi powiedzieć?
Nie.
Plama.
Lampa.
Lampka.
Ży…
Lampka żydowska!
Lampka żydowska.
Dobrze.
Cholera!
Skup się, Guédira.
Dzięki.
Jezu, co to jest?
Szefie.
Co robimy?
Wchodzimy.
Dawaj.
Chodź, Belkacem.
Chodź.
Kurwa.
Szefie!
Chyba ktoś tam jest.
…szczątki ponad sześciu milionów osób z paryskich cmentarzy.
Stać! Policja!
Spokojnie. Przepraszam.
Widziałeś wysokiego czarnego mężczyznę
z krótkimi włosami?
Czyli Assane’a Diopa?
- Jesteśmy blisko Denfert-Rochereau? - Tak.
Potrzebujemy wsparcia przy katakumbach w 14. dzielnicy.
Przekaż, żeby nikogo nie wpuszczano.
Dobrze.
Wstrzymujemy ruch.
Assane Diop jest w środku.
Katakumby są zamknięte.
Proszę się rozejść.
Katakumby są zamknięte.
Proszę się rozejść. To nagła sytuacja.
- Nie tam. - Na pewno?
- Już długo idziemy. - Na pewno.
- Cholera! - Chodź, Belkacem.
Słyszałem ich. Szybciej.
Zbliżają się.
Poznajesz?
Tak. Dobra robota.
To tutaj.
Dobra.
Dawaj.
Szybko!
Tu jest w dechę.
Jesteśmy.
- Wchodzimy. - Dobrze.
- W porządku? - Tak.
Już prawie połowa.
Tędy! Chodź!
Zobacz, gdzie doszliśmy.
Chodź. Szybciej.
- Masz. - Może kiedyś się przyda.
Chodźmy.
Ben.
Dla jasnowłosej damy.
Proszę. Jak obiecaliśmy.
Dziękujemy.
Co to znowu jest…
Cholera.
Tak!
Za pochodzenie świata.
Pieniądze.
Tak?
Proszę pana?
Dumont.
Możemy pomówić na osobności?
To sami przyjaciele.
Usiądź.
Siadaj.
Słucham.
Zebraliśmy rzeczy Assane’a Diopa.
Dowody, które mogą nas zgubić, są w bezpiecznym miejscu.
- Zostało tylko je zniszczyć. - Dobrze.
Dobra.
Co to jest?
O cholera.
Wszystkie zarzuty przeciwko panu zostaną wycofane.
Doskonale, Dumont.
Wyśmienicie.
Ale musimy być ostrożni.
Moi ludzie zadają więcej pytań.
Są coraz bliżej.
Co to jest?
Spokojnie, Dumont.
Masz tylko przyjść na koncert.
Ciesz się chwilą.
Pieniądze nadchodzą.
Zaczyna się nowe życie.
Nie…
Chciałeś napisać powieść.
Chciał pisać.
Możesz rzucić pracę i już zacząć.
Zasługujesz na to.
Myślałem, że tym razem nas złapią.
A jednak nie. Udało się.
No tak.
Wiesz, że teatr Châtelet jako pierwszy wystawił Arsène’a Lupin?
Naprawdę?
Jutro nasza kolej.
Nasz ostatni występ.
Skończymy z Pellegrinim.
Napisy: Anna Samoń