NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ostrożnie.
Po co to wszystko?
Do śledzenia datków.
Każdy może przekazać pieniądze za pomocą aplikacji.
Nic o tym nie wiem.
Nie dziwi mnie to.
Ostrożnie, bo się uszkodzi.
- Dzień dobry. - Oblet.
Idziemy?
Wszystkie wejścia są monitorowane. Pracownicy i muzycy są sprawdzani.
- Goście zostaną przeszukani. - Dobrze, ale bądź czujny.
- Diop może się zjawić. - Tak pan myśli?
- Trzeba być gotowym na wszystko. - Tak słyszałem.
Będę na widowni.
- Daj znać w razie problemów. - Nie będzie ich.
- Dzień dobry. - Dobry wieczór.
Do zobaczenia.
Jeszcze nie skończyliśmy dekoracji.
Już mówię, jak to się odbędzie.
Za orkiestrą pojawi się ekran.
Podczas koncertu będą pokazywane zdjęcia.
Na fasadzie teatru rozwiesimy plakaty.
Pani Pellegrini zajmie pierwszy balkon.
- A sprzęt komputerowy? - Już jedzie.
O wilku mowa.
Doskonale.
- Gdzie będzie pan siedział? - Tam.
Dobrze. Będę stał przy drzwiach.
- Myśli pan, że Diop się pojawi? - To showman.
Jest spragniony zemsty.
Kwestią nie jest, czy przyjdzie…
tylko kiedy.
Babakar Diop?
Proszę ze mną.
Chcę kogoś, kto robi dobre wrażenie.
I jest punktualny. To ważne.
Oczywiście.
Nie ufam ludziom, którzy się spóźniają.
Ani tym, którzy są za wcześnie.
Chcę kogoś godnego zaufania.
Oczywiście. To podstawa.
I kogoś, kto zaufa mnie.
Jak się nazywasz?
Babakar.
Babakar Diop.
Możesz już iść.
Każ mojej asystentce podziękować innym kandydatom.
Znalazłem, kogo mi trzeba.
Dziękuję panu.
TRZY TYGODNIE PRZED KONCERTEM
Jestem na korytarzu.
Wchodzę do biura.
Coś jest na biurku.
O cholera.
Wygląda ciekawie.
Idealnie.
Spróbuj coś znaleźć.
Dobrze.
Jest dobrze.
No dalej.
„Lu…”
„Lucas…”
„Lucas La…”
„Lucas Lacroix”.
Lucas Lacroix.
Dzień dobry.
Witaj.
Przyszedłem poinformować o inwestycjach.
Załatwmy to szybko.
Oczywiście.
Jak tam? Zarobiłeś coś dla mnie?
- Nie, ale… - Straciłeś moje pieniądze?
- Nie, ale… - To po co tu jesteś?
Mamy zobowiązania wobec klientów.
Następnym razem wyślij mi saldo. Będzie szybciej.
Dobrze.
Lucas Lacroix jest doradcą majątkowym.
Obraca wielkimi fortunami.
Jest znany z bezpiecznych inwestycji.
Potrzebuje do tego danych klienta.
Kluczy do konta. Nazw użytkownika.
Numerów konta, haseł, danych logowania.
Trzyma te dane w teczce, którą ma zawsze przy sobie.
Czyli informacje o Pellegrinim znajdziemy w teczce.
Dobra robota.
Do usług.
W porządku?
- Nic panu nie jest? - Moja teczka.
Pomóż mi! Potrzebuję jej!
- Halo! - Pomóż mi!
- Dalej. - Mamy to, czego trzeba?
Sprawozdania finansowe fasadowych spółek, konta zagraniczne, podatki.
Wszystko jest. Leć.
Już w porządku. W końcu ją upuścił.
- Dziękuję. - Proszę.
Miłego dnia, Lucas.
- Potrzebujemy pomocy. - Co masz na myśli?
Wspólnika.
- Znajdziesz go tutaj? - Tak.
Tutaj.
Mają najlepsze wydania Arsène’a Lupin.
Wspólnik sam do nas przyjdzie.
- Lupin ma wielu miłośników. - Będzie wielu kandydatów.
Czego chcecie?
Słucham?
Udajesz, że czytasz,
a on trzyma książkę do góry nogami.
Czego chcecie?
Tutaj.
Celem jest Hubert Pellegrini.
Najbogatszy człowiek we Francji. Musimy być sprytni.
- Sprawdziliśmy to. - Nie może cię odrzucić.
Jest dobrze chroniony.
Masz mu wmówić, że jego strategia jest zła.
Skusić go do inwestycji.
Dwucyfrowa stopa zwrotu.
- Mamy poufne informacje. - Ma obsesję na punkcie pieniędzy.
Wiemy o każdej umowie.
- Znamy portfel akcji. - Zainwestował w Afryce Północnej.
- Kapitał w Azji. - Jest wszędzie.
Dobra luksusowe, kosmetyki, media, transport, energia.
Największe centra finansowe. Jest nieufny.
- Stworzymy ci tożsamość. - Eksperta finansowego.
Bądź przekonujący i mamy go w garści.
Jeden teraz, a drugi po wykonaniu zadania.
Dobrze.
Znasz się na rynkach finansowych?
- Nie możemy nawalić. - Bez obaw.
Lupin nigdy nie miał takiego przeciwnika.
Potrzebujesz nazwiska.
- Coś z książek? - Nie, to zbyt ryzykowne.
To chociaż nawiązanie.
Na przykład?
Courbet. To lupinowskie, prawda?
Klify w Étretat, obraz Courbeta.
Dobry pomysł.
Załatwione. Teraz musimy cię przedstawić.
Słucham.
- Czy to Lucas? - Tak.
Pierre Lafont z Brukseli.
Dzień dobry.
Mamy raport organu nadzoru finansowego.
Makler z Paryża próbuje podejść naszych klientów.
To skuteczna, ale nieetyczna metoda.
Rozumiem.
Chciałem cię przed nim ostrzec.
Tak, chwileczkę.
Już zapisuję.
Nazywa się Philippe Courbet.
- To wszystko, dziękuję. - Do widzenia.
Brawo!
Tak? O co chodzi?
Pan Pellegrini? Mówi Lacroix.
Tak, dzień dobry.
Proszę wybaczyć,
ale dostałem poufne informacje
od kolegi z Brukseli.
Dobrze. No i?
Makler podchodzi naszych klientów. Trzeba na niego uważać.
A dlaczego?
Ma dobre wyniki, ale jego metody są wątpliwe.
Dobrze, że mnie ostrzegłeś.
Może próbować się z panem skontaktować.
- Nigdy nie wiadomo. - Jak on się nazywał?
Philippe Courbet.
Courbet.
- Jak malarz. Dziękuję. - Mogę…
Możemy zoptymalizować inwestycje, dywersyfikując portfel akcji.
Słucham.
Inwestycje w nieruchomości, w Afryce Północnej.
To działa przez chwilę. Stać nas na więcej.
Skąd wiesz o moich interesach?
Lubię wiedzieć, z kim mam do czynienia.
To część mojej pracy.
A druga część?
Sprawiam, że bogaci są jeszcze bogatsi.
Mam kilka propozycji.
Jakich?
Proszę powiedzieć więcej o koncercie na rzecz fundacji.
Na koncert ściągną przeróżni ludzie.
- Wejdziesz jako bileter? - Nie.
- Kierownik sceny? - Nie.
Fryzjer? Skrzypek? Nie wejdziesz tak po prostu.
- Jesteś poszukiwany za morderstwo. - Przestań panikować.
Niech każdy zrobi swoje, a wszystko pójdzie dobrze.
Miło, że odwiedzasz staruszka.
Jak tu ładnie.
Powinniśmy mieć taki dom.
Nie od razu.
Tymczasem… Proszę.
- Co to jest? - Otwórz. To prezent.
Poważnie?
Jak ci się to udało?
Dostałem pierwszą wypłatę.
Jest super.
Nie. Przestań.
Zrobię ci zdjęcie.
- Tylko jedno. - Daj mi.
- Zróbmy sobie wspólne zdjęcie. - Dobrze.
Proszę.
Wszystko jest.
Świetnie.
- A twoi ludzie? - Już ich mam.
Brakuje jednego.
Jestem gotów.
Proszę. Będzie jak ulał.
A moja skrzynia?
Jest tutaj.
Ostrożnie, bo się uszkodzi.
Na fasadzie teatru rozwiesimy plakaty.
Pani Pellegrini zajmie pierwszy balkon.
A sprzęt komputerowy?
O wilku mowa.
Doskonale.
Co to za skrzynie?
Komputery do przelewu darowizn.
Czemu zajmują tyle miejsca? To już nie są lata 80.
Dyski twarde zajmują sporo miejsca.
Chce pan sprawdzić?
Proszę.
Mam otworzyć kolejną?
Jest ich jeszcze 15.
Dobra, jedźcie.
Mamy problem. Facet został uduszony.
Morderca zostawił ślad buta na płaszczu ofiary.
To timberland rozmiar 42.
Świetnie. No i?
Diop ma 46.
Dobrze. Dziękuję.
Cholera.
Mamy odcisk buta mordercy.
Nie pasuje do Diopa.
Co to za mina?
No co?
Powiedz, dlaczego wrobiłeś Babakara.
- Teraz rozumiesz? - Idź do diabła.
Ostatnia szansa.
- Dumont. - Tak.
- Chcesz mnie wydać? Zrób to. - Dumont.
Tak, wziąłem kasę. Ale nie wydałem na zegarki i kokę.
To było dla moich dzieci!
Co jest grane?
Musi pan coś zobaczyć.
Dobra.
Facet, którego zamordowano u Diopa…
to ten z Hawru.
Dobrze. Miał broń zarejestrowaną na ten adres.
Mieszkanie należy do Pellegriniego.
Nazywa się Léonard Koné.
Pojawia się w sprawie Babakara Diopa.
Byli razem w więzieniu.
Gdy Diop przyznał się do kradzieży naszyjnika. I wiecie co?
Sprawę prowadził Dumont.
Kiedy aresztowaliście Konégo w Hawrze, nie dał wam go przesłuchać.
Mówię wam. Koné, Pellegrini i Dumont są powiązani.
Spójrzcie.
To Koné z Hawru.
A to on w 1995 roku. Został skazany za usiłowanie zabójstwa.
Dlatego Dumont odsunął cię od sprawy.
- Byłeś blisko. - No tak.
Pamiętacie, jak nalegał, żeby zwolnić Pellegriniego.
To nie wygląda dobrze.
Fundacja Pellegrinich organizuje koncert.
Będzie tam.
Musimy go aresztować. Szef czy nie szef.
Za nami teatr Châtelet,
gdzie odbędzie się największa impreza charytatywna roku,
na którą przybędą najbogatsi Francuzi.
Jednak całą uwagę skupia na sobie ktoś inny.
To Assane Diop, który wciąż pozostaje nieuchwytny.
Czy poszukiwany za morderstwo i kradzież naszyjnika królowej
pojawi się podczas kolejnej imprezy organizowanej przez fundację Pellegrinich?
Gotowi?
Tak. Muzycy za chwilę wyjdą na scenę.
Juliette i jej ojciec też się pokażą.
Pellegrini będzie tam.
Drugi balkon. Widzisz?
Konfiguracja systemu pozwala przelewać datki
na konto Pellegriniego.
Ten ekran pokazuje, ile zebrał pieniędzy.
Dobra.
Zróbmy to.
Ej, kolego.
Będzie dobrze.
Spokojnie i metodycznie, jak zawsze.
To ja jestem nerwusem.
- Na razie. - Do zobaczenia.
Pięknie wyglądasz.
Jestem z ciebie dumny.
Wszyscy są gotowi.
Już idę.
Już jest.
- Szefie! - Wybaczcie.
Przepraszam. Mogę zobaczyć zaproszenia?
Bardzo proszę.
Szanowni państwo, powitajmy Juliette Pellegrini.
Dziękuję. Dobry wieczór.
To dla mnie zaszczyt powitać dziś państwa
i przedstawić działalność fundacji.
Wasze darowizny zapewnią stypendia
i zajęcia kulturalne dzieciom,
które nie mają do nich dostępu.
A dziś wieczorem
mamy zaszczyt uczestniczyć w koncercie
prestiżowej orkiestry symfonicznej,
którą dyryguje Mathieu Lamboley.
Zgodzili się na nieodpłatny występ, żeby wesprzeć fundację.
Brawa dla nich.
Diop się pojawi?
Połowa sali przyszła dla niego.
Jeszcze raz dziękuję.
Jestem wzruszona, że przyjęliście zaproszenie.
Dobry wieczór.
Ta fundacja istnieje dzięki wam,
bo troszczycie się o edukację.
Odwołuję się do waszej hojności,
zachęcając was do darowizn.
Do tego celu stworzono aplikację.
Wystarczy się z nią połączyć i ofiarować datek.
Twojemu ojcu.
Dziękuję z całego serca.
WPISZ KWOTĘ DAROWIZNY I ZATWIERDŹ
ŁĄCZNA SUMA
- Dziękuję. - Proszę.
Z tobą zawsze jest tak samo. Zajmujesz najlepsze miejsce dla siebie.
- Czego pan chce? - Jednego.
Prawdy.
Nie zmuszaj mnie.
- Nie mam nic do powiedzenia. - To zaboli.
Szkoda splamić garnitur.
Mam wszędzie ludzi. Nie wyjdzie pan stąd żywy.
Ty też nie.
- Skończ z kurtuazją. Znamy się. - Niestety.
Fabienne Bériot.
- Zabiłeś ją? - Popełniła samobójstwo.
Nie kłam.
Nie zabiłem jej.
- To Léonard. - Na twoje polecenie.
Już go nie zapytamy.
Nie wkurzaj mnie. Pracował dla ciebie.
Kazałeś mu porwać Raoula.
Nie krzywdząc go. Dzieci są dla mnie święte.
To mnie chciałeś.
- Jestem tu. - Zachodzisz mnie od tyłu jak tchórz.
Teraz moja kolej. Masz za swoje.
Chciałeś mnie zabić?
Mów!
Prawdę.
Po co ci ona? Co z nią zrobisz?
Kiedy wyjdziesz, moi ludzie cię dopadną.
Zabierzesz prawdę do grobu. Piękny całun.
Martw się najpierw o swój grób.
Odpowiedz „tak” lub „nie”. Chciałeś mnie zabić?
No jasne.
Ale nawaliłeś. Wrobiłeś mnie w zabójstwo Léonarda.
- Można tak powiedzieć. - Kto go zabił?
Pascal Oblet.
Dobrze.
Bardzo dobrze.
A teraz…
Mój ojciec.
Wrobiłeś go. Gadaj.
Mów!
Zatrudniłem Babakara, żeby wrobić go w kradzież.
- Dla kasy z polisy. - Tak.
- Co tak? - Chciałem pieniądze z ubezpieczenia.
Potem kazałem Léonardowi zabić twojego ojca.
Nie miałem wyboru. Nigdy by nie odpuścił.
Co zamierzasz?
Pójdziesz na policję?
Nikt ci nie uwierzy. Tak jak nikt nie wierzył twojemu ojcu.
Diop!
Diop jest w budynku!
- Sprawdzić piętro. - Ty bierz górę!
To on!
Jest tutaj!
Stój, bo strzelam!
Wygrałeś. Poddaję się.
- Nie ruszaj się! - Mała uwaga.
Trzeba zwolnić bezpiecznik. Zrobię to.
Celuj we mnie.
Bez obaw.
Mogę?
Spokojnie. Patrz.
Gotowe.
Niech to szlag!
Szybko!
Przepraszam.
Diop.
Tędy!
Z drugiej strony!
JEST W ŚRODKU
Diop jest w środku. Znajdź go.
Oddział specjalny. Jazda!
Ruchy!
- Idziemy! - Zwarty szyk.
Stój, bo strzelam!
Rzuć broń, Dumont.
- Co? - Wiemy wszystko.
Rzuć broń!
No już!
Diop, stój!
Zostaw go.
Jest pan aresztowany za korupcję i płatną protekcję.
Co? On jest celem!
Dobry wieczór.
Witaj, Juliette.
Wybaczcie, że psuję imprezę.
Musicie wiedzieć.
Babakar Diop nie ukradł naszyjnika.
Zbliżamy się do celu.
To Pellegrini fałszywie go oskarżył.
Co więcej…
Czekajcie na rozkaz.
Kazał go zabić. Tak jak Fabienne Bériot.
Porwał nawet mojego syna.
Na pozycje.
Juliette, musisz to wiedzieć.
Jesteśmy gotowi.
Okradł cię.
Sprzeniewierzył darowizny.
Wchodzimy!
Ręce do góry, nie ruszaj się!
Kurtyna.
ROZPOCZNIJ PRZELEW
Proszę powoli kierować się do wyjścia.
Szanowni państwo, proszę zachować spokój.
Proszę.
Jest twój. Zgodnie z obietnicą.
Dużo ich macie?
To ostatni.
Mam pytanie.
Po co przelewacie pieniądze Pellegriniemu?
Ponad 9 milionów euro.
Wiem. Ale to nie konto Pellegriniego.
- Assane’a? - Nie.
Fundacji.
Nie czekamy na Assane’a?
Nie przejmuj się. Poradzi sobie.
OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA
Przepraszam.
Gość, którego szukacie, jest na dachu.
- Jesteś pewien? - Tak.
- Dobrze. Chodźmy. - Złapcie go.
Szybko.
Za nim.
Do wszystkich jednostek. Diop kieruje się na dach.
Uwaga. Diop jest na dachu.
Ewakuacja teatru Châtelet.
Szybko.
Mój ojciec. Wrobiłeś go. Gadaj.
Zatrudniłem Babakara, żeby wrobić go w kradzież.
- Dla kasy z polisy? - Tak.
- Co tak? - Chciałem pieniądze z ubezpieczenia!
Co jest?
Proszę kierować się do wyjść awaryjnych.
Tak. Chyba jest na dachu.
- Szóste piętro. Widziałem go. - Dziękuję.
Nie przedostanie się.
Chłopaki.
- Chodźcie. - Co jest?
Cholera, to on!
Za nim!
Szybko!
Szybciej!
Zatrzymaj się!
Dalej! Za nim!
Stój!
No dawaj.
Ruchy!
Cholera! Ucieka!
To największy ze złodziei
Co dżentelmenem się mieni
Ograbi cię z kosztowności
Choć broń u niego nie zagości
Gdy ma zamiar okraść damę
Bukiet kwiatów wręczy jej
Bo ten dżentelmen włamywacz
Szarmancki ma gest
Gdy w nocy cię nawiedzi Słodkiego snu nie zakłóci
Ale obraz twój najnowszy Już do ciebie nie powróci
I jeszcze zanim wyjdzie
Po tym występnym czynie
Zostawi notkę na pianinie
Data.
Zapomniałem.
Marius Jacob urodził się 29 września 1879 roku.
Dopiero to omawialiśmy.
Co to?
Nie tutaj.
W twoim pokoju.
Jesteś pewien?
Co to jest?
Sztuczka twojego ojca.
Tu nie.
Ukradłeś obraz z muzeum.
Możesz ukraść bransoletkę swojej eks.
Mam.
Czekaj.
Nie wiem, jak to wyłączyć.
„Most Raoula”? Co to jest?
Most, na którym postanowiliśmy nazwać cię Raoul.
Super. Chodźmy.
Nie. Wykluczone.
Dlaczego? Tata prosi o spotkanie. Chodźmy.
Nie pójdziemy.
Ja idę.
Raoul, czekaj!
Panie Pellegrini, aresztuję pana za porwanie Raoula Diopa,
zabójstwo Fabienne Bériot i Babakara Diopa.
Jest dziesiąta.
Co on kombinuje?
Słyszysz?
Patrz.
Tato!
Raoul!
Tato!
Cieszę się, że przyszliście. Oboje.
Już?
To koniec?
Tak. To już koniec.
Miałaś rację.
- Sprawiam wam problemy. - Mam to gdzieś.
Myślę tylko o sobie.
Wyjadę. Daleko od was.
Nie chcemy cię stracić. Tylko to się liczy.
Wrócę.
Kiedy?
Nie martw się.
Nie zobaczysz mnie, ale będę czuwał.
Trzymaj się. Dobrze?
Ty też.
Kocham was.
Napisy: Anna Samoń