‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(โรงละครชาเตอเลต์)
‪ระวังด้วยนะครับ
‪ขนอะไรมาครับ
‪เอาไว้ติดตามข้อมูลการบริจาค
‪ทุกคนสามารถบริจาคเงินผ่านแอป ‪ที่เชื่อมกับระบบนี้
‪ผมไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย
‪ผมไม่แปลกใจหรอก
‪บอกให้ระวังๆ ไง ของเปราะบางนะ
‪- สวัสดี ‪- โอเบลต์ สวัสดี
‪ไปกันเลยไหม
‪เราจับตาดูทุกทางเข้าออก ‪ตรวจสอบพนักงานกับนักดนตรีทุกคน
‪- เราจะค้นตัวแขกผู้ร่วมงานด้วย ‪- ดี แต่อย่าประมาทล่ะ
‪- จ็อปอาจโผล่มาก็ได้ ‪- คุณคิดงั้นเหรอ
‪- ไว้ใจไม่ได้หรอก เตรียมตัวให้พร้อม ‪- ได้ยินมาเหมือนกัน
‪ผมจะไปนั่งในกลุ่มคนดูนะ
‪- ถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกผม ‪- ไม่มีหรอกครับ
‪- สวัสดี หนุ่มๆ ‪- สวัสดีครับ
‪ไว้เจอกันนะ
‪เรายังตกแต่งสถานที่ไม่เสร็จค่ะ ‪คุณต้องใช้จินตนาการเอา
‪จะไล่ลำดับให้ฟังนะคะ
‪จะมีจอเลื่อนลงมา ‪จากด้านหลังของวงออร์เคสตรา
‪จะมีภาพฉายระหว่างดนตรีบรรเลงตามคำขอ
‪โปสเตอร์ที่คุณส่งมาจะอยู่ด้านหน้าโรงละคร
‪มิสเพลเลกรินีได้ที่นั่งชั้นลอยชั้นที่หนึ่ง
‪- แล้วอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ล่ะ ‪- กำลังมาครับ
‪นั่นไงคะ มาพอดีเลย
‪เยี่ยมมาก ขอบคุณ
‪- คุณจะนั่งที่ไหนครับ ‪- บนนั้น
‪รับทราบ งั้นผมจะยืนเฝ้าตรงประตู
‪- คุณคิดว่าจ็อปจะโผล่มาเหรอ ‪- จ็อปเป็นนักแสดง
‪เขากระหายการแก้แค้น
‪ไม่ต้องถามว่าเขาจะมาไหม
‪เมื่อไหร่ต่างหาก
‪(ปี 1995)
‪บาบาการ์ จ็อป
‪ตามฉันมาค่ะ
‪ฉันต้องการคนที่ดูน่าประทับใจ
‪การตรงต่อเวลาเป็นเรื่องสำคัญมาก
‪แน่นอนครับ
‪ผมระแวงพวกที่มาสาย
‪กับพวกที่มาก่อนเวลาด้วย
‪ฉันต้องการคนที่ไว้ใจได้
‪นั่นเป็นคุณสมบัติขั้นต้นอยู่แล้วครับ
‪เขาจะต้องไว้ใจฉันเช่นกัน
‪ชื่ออะไร
‪บาบาการ์ครับ
‪บาบาการ์ จ็อป
‪บาบาการ์ นายไปได้แล้ว
‪บอกผู้ช่วยฉันให้ยกเลิกการสัมภาษณ์ที่เหลือ
‪ฉันเจอคนที่ฉันต้องการแล้ว
‪ขอบคุณครับ
‪(สามสัปดาห์ก่อนงานคอนเสิร์ต)
‪ฉันอยู่ที่โถงทางเดินแล้ว
‪กำลังเข้าไปในห้องทำงาน
‪มีบางอย่างอยู่บนโต๊ะ
‪โห
‪ดูน่าสนใจใช่ไหมล่ะ
‪เยี่ยมเลย
‪ดูซิว่าจะได้อะไรบ้างไหม
‪โอเค
‪แจ๋ว
‪ซูมเข้า
‪"ลู"
‪"ลูกัส ลู… ลูกัสเหรอ"
‪"ลา… ลูกัส ลา…"
‪"ลูกัส ลาครัวซ์"
‪ลูกัส ลาครัวซ์ค่ะ
‪สวัสดีครับ คุณเพลเลกรินี
‪สวัสดี
‪ผมมาแจ้งข้อมูลล่าสุด ‪เกี่ยวกับการลงทุนของคุณครับ
‪เร็วๆ หน่อยละกัน
‪ได้ครับ
‪ทุกอย่างเป็นยังไงบ้าง
‪คุณทำเงินให้ผมได้ไหม
‪ไม่ครับ แต่…
‪คุณทำผมขาดทุนเหรอ
‪- เปล่าครับ แต่… ‪- งั้นมาหาผมทำไม
‪เรามีบริการนี้แก่ลูกค้าทุกคนครับ
‪คราวหน้าส่งตัวเลขในบัญชีผมมาก็พอ ‪จะได้ไม่เสียเวลา
‪ได้ครับ
‪ลูกัส ลาครัวซ์เป็นผู้บริหารความมั่งคั่ง
‪สำหรับพวกมหาเศรษฐี
‪เขาขึ้นชื่อเรื่องการลงทุนอย่างปลอดภัย ‪ได้กำไรอย่างมั่นคง
‪เขาจะทำแบบนั้นได้ ‪เขาต้องเข้าถึงข้อมูลของลูกค้าได้
‪รหัสเข้าบัญชี ชื่อผู้ใช้งาน
‪หมายเลขบัญชีธนาคาร รหัสผ่าน
‪ข้อมูลล็อกอิน
‪เขาเก็บข้อมูลนี้ไว้ในกระเป๋าเอกสาร ‪ที่พกติดตัวตลอด
‪ถ้าเราอยากได้ข้อมูลของเพลเลกรินี ‪เราต้องการกระเป๋าเอกสารนั่น
‪เยี่ยม ทำได้ดีมาก
‪ยินดีเสมอ
‪เป็นอะไรไหมครับ
‪- โอเคไหม ‪- กระเป๋าเอกสารผม
‪นี่ ช่วยด้วย ผมต้องการกระเป๋าคืน
‪- คุณ! ‪- ช่วยผมด้วย
‪- เร็วสิๆ ‪- ได้สิ่งที่เราต้องการไหม
‪งบการเงินของบริษัทบังหน้า ‪บัญชีเงินนอกประเทศ ข้อมูลภาษี
‪ได้มาหมดแล้ว ไปกันเถอะ
‪ไม่เป็นไรแล้วครับ เขายอมปล่อยกระเป๋า
‪- ขอบคุณมากครับ ‪- เรื่องปกติครับ
‪โชคดีครับ ลูกัส
‪เราต้องการคนช่วย
‪หมายความว่ายังไง
‪ผู้สมรู้ร่วมคิด
‪เอิ่ม
‪- คิดว่าจะหาได้จากที่นี่เหรอ ‪- ใช่
‪ตรงโน้นไง
‪ที่นี่มีหนังสือชุดของลูแปงฉบับที่ดีงามที่สุด
‪ผู้สมรู้ร่วมคิดคนนี้จะมาหาเราเอง
‪- ลูแปงมีแฟนคลับเพียบ ‪- แปลว่ามีคนให้เลือกเพียบ
‪ต้องการอะไร
‪ว่าไงนะ
‪คุณแสร้งทำเป็นอ่านคฤหาสน์ลี้ลับ
‪ส่วนเพื่อนคุณถือเล่มเพชรยอดมงกุฏกลับหัว
‪บอกมาสิ ต้องการอะไร
‪ประมาณนี้
‪เป้าหมายคืออูแบร์ เพลเลกรินี
‪คนที่รวยที่สุดในฝรั่งเศส ‪เราต้องเดินเกมให้ฉลาด
‪เราหาข้อมูลมาแล้ว
‪เขาไม่มีทางปฏิเสธคุณได้
‪เขามีคนคุ้มกันใกล้ชิด
‪คุณต้องทำให้เขาคิดว่ากลยุทธ์ของเขาไม่ดี
‪หลอกล่อเขาด้วยผลตอบแทนจากการลงทุน
‪เงินเขาจะเพิ่มขึ้นอีกสองหลัก
‪เรามีข้อมูลลับ
‪เขาหมกมุ่นเรื่องเงินมาก
‪เรารู้ข้อตกลงด้านการเงินทั้งหมด
‪- พอร์ตหุ้น ‪- เขาลงทุนในแอฟริกาเหนือ
‪- อสังหาริมทรัพย์ในเอเชีย ‪- อยู่ทุกวงการ
‪ธุรกิจหรูหรา ผลิตภัณฑ์ความงาม สื่อ ‪การขนส่ง พลังงาน เทเลคอม
‪ศูนย์กลางการเงินที่ใหญ่ที่สุดทั้งหลาย ‪เขาไม่ไว้ใจใคร
‪- เราจะให้ตัวตนใหม่กับคุณ ‪- ผู้เชี่ยวชาญด้านการเงิน
‪คุณจะต้องหว่านล้อมให้เขาเชื่อ แค่นั้นเลย
‪เอาไปหนึ่งเม็ดก่อน จบงานจะได้อีกเม็ด
‪ตกลง
‪แม่นเรื่องตลาดการเงินหรือเปล่า
‪- เราจะพลาดไม่ได้ ‪- ไม่พลาดแน่
‪แม้แต่ลูแปงก็ไม่น่าจะเคยเจอคู่ต่อสู้ ‪แบบเพลเลกรินีมาก่อน
‪ทีนี้คุณต้องการชื่อใหม่
‪อ้างอิงลูแปงไหม
‪ไม่ มันเสี่ยงเกินไป
‪งั้นชื่อที่เกี่ยวข้องกับเขา
‪คิดอะไรออกเหรอ
‪คอร์เบต์ มีความเป็นลูแปงใช่ไหมล่ะ
‪หน้าผาเอเทรอตาท์ ภาพเขียนของคอร์เบต์
‪เข้าท่า
‪งั้นเอาตามนี้ ทีนี้ก็แนะนำตัวคอร์เบต์
‪ฮัลโหล
‪- ครับ ลูกัสใช่ไหม ‪- ครับ
‪นี่ปิแอร์ ลาฟงต์จากออฟฟิศที่บรัสเซลส์
‪ครับ สวัสดี
‪- เราได้รายงานจากผู้ตรวจสอบตลาดการเงิน ‪- ครับ
‪นายหน้าในปารีสพยายามจะติดต่อลูกค้าของเรา
‪วิธีการเขาได้ผลดี แต่ไม่ชอบมาพากล
‪ครับ เข้าใจละ
‪ผมอยากเตือนคุณให้ระวังบุคคลนี้ไว้
‪ครับ เดี๋ยวนะ
‪ผมกำลังจด
‪เขาชื่อฟิลิปป์ คอร์เบต์
‪- แค่นั้นละ ขอบคุณ บาย ‪- ครับ บาย
‪เยี่ยมมาก
‪ครับ มีอะไร
‪คุณเพลเลกรินีใช่ไหมครับ ผมลาครัวซ์
‪ครับ สวัสดี ลาครัวซ์
‪ขอโทษที่โทรมารบกวนครับ
‪ผมได้รับข้อมูลลับ
‪จากเพื่อนร่วมงานในบรัสเซลส์
‪ดีมาก ว่ามา
‪มีนายหน้าคนหนึ่งพยายามเข้าหาลูกค้าเรา ‪ให้ระวังเขาไว้ด้วย
‪- ทำไมล่ะ ‪- ครับ
‪เขาทำงานได้ผลลัพธ์ที่ดี ‪ลูกค้ารวยขึ้น แต่วิธีการไม่น่าไว้ใจ
‪ดีนะที่คุณโทรมาเตือน ผมจะระวังเอาไว้
‪เขาอาจพยายามติดต่อคุณครับ ‪ผมเลยเตือนเอาไว้ก่อน
‪- คุณไม่มีทางรู้หรอก ‪- เขาชื่ออะไรนะ
‪ครับ ฟิลิปป์ คอร์เบต์
‪คอร์เบต์
‪- เหมือนชื่อจิตรกร ขอบคุณ ลาครัวซ์ ‪- โอเค…
‪เงินลงทุนของคุณจะงอกเงยสูงสุด ‪ด้วยการกระจายพอร์ตหุ้นให้หลากหลาย
‪ผมฟังอยู่
‪การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์
‪สินทรัพย์ในแอฟริกาเหนือ ‪นั่นได้ผลแค่ช่วงหนึ่ง เราทำได้ดีกว่านั้น
‪คุณรู้เกี่ยวกับธุรกิจของผมได้ยังไง
‪ด้วยความเคารพ ‪เป็นหน้าที่ผมที่จะรู้ว่าคุยกับใครอยู่
‪เป็นส่วนหนึ่งของงานน่ะครับ
‪แล้วอีกส่วนล่ะ
‪อีกส่วนคือทำให้คนที่รวยอยู่แล้วรวยยิ่งขึ้น
‪ผมมีไอเดียมาเสนอคุณโดยเฉพาะ
‪ว่ามาสิ
‪เล่าเรื่องคอนเสิร์ตของมูลนิธิคุณ ‪ให้ฟังเพิ่มหน่อยสิครับ
‪งานนี้จะมีคนหลากหลายอาชีพ
‪- นายจะเข้าไปเป็นพนักงานต้อนรับไหม ‪- ไม่
‪- ผู้จัดการเวทีล่ะ ‪- ไม่
‪หรือว่าช่างทำผม นักไวโอลิน ‪จะเข้าไปเฉยๆ ไม่ได้นะ
‪นายมีประกาศจับข้อหาฆาตกรรม
‪อย่าเลิ่กลั่ก
‪ถ้าเราทุกคนทำหน้าที่ตัวเองได้ดี ‪ทุกอย่างก็จะไปได้สวย
‪น่าดีใจที่ลูกมาเยี่ยมพ่อ
‪ที่นี่สวยจัง
‪จริงๆ นะฮะ เราน่าจะมีบ้านแบบนี้บ้าง
‪ใจเย็นก่อน
‪ตอนนี้เอานี่ไปก่อนนะ
‪- อะไรฮะ ‪- เปิดดูสิ ของขวัญจากพ่อ
‪ให้ผมจริงเหรอ
‪พ่อ เอาเงินจากไหนมาซื้อ
‪เงินเดือนเดือนแรกออกแล้ว
‪สุดยอดเลยฮะ
‪ไม่เอา อย่า…
‪รูปเดียว
‪- ขอรูปเดียวนะ ‪- เอามานี่
‪- ถ่ายคู่กันดีกว่า ไปยืนตรงนั้น ‪- ได้ฮะ
‪นี่ไง
‪อยู่นี่หมด
‪เยี่ยม
‪- แล้วคนส่งของของคุณล่ะ ‪- เรียบร้อย
‪แต่ยังต้องการอีกคน
‪ได้เลย
‪นี่ คุณทำได้แน่ๆ
‪แล้วตู้เข็นที่ผมขอล่ะ
‪อยู่นี่ไง
‪บอกให้ระวังๆ ไง ของเปราะบางนะ
‪โปสเตอร์ที่คุณส่งมาจะอยู่ด้านหน้าโรงละคร
‪มิสเพลเลกรินีได้ที่นั่งชั้นลอยชั้นที่หนึ่ง
‪แล้วอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ล่ะ
‪นั่นไงคะ มาพอดีเลย
‪เยี่ยมมาก ขอบคุณ
‪ตู้อุปกรณ์พวกนี้คืออะไร
‪คอมพิวเตอร์สำหรับติดตามการบริจาคครับ
‪ทำไมเปลืองที่ขนาดนี้ ไม่ใช่ยุค 1980 ซะหน่อย
‪ที่เปลืองที่ไม่ใช่คอมพิวเตอร์ครับ ‪แต่เป็นฮาร์ดไดรฟ์
‪อยากเปิดดูไหมล่ะ
‪เชิญเลย
‪เปิดอีกตู้ด้วยไหม
‪แต่มีอีก 15 ตู้ในรถบรรทุก
‪ก็ได้ เชิญเถอะ
‪เรามีปัญหาแล้ว ศพที่เจอในแฟลตถูกรัดคอ
‪ฆาตกรเหยียบเสื้อโค้ทเหยื่อและทิ้งรอยเท้าไว้
‪ยี่ห้อทิมเบอร์แลนด์ เบอร์ 42
‪เยี่ยม แล้วไง
‪จ็อปใส่รองเท้าเบอร์ 46
‪โอเค ขอบคุณ
‪บ้าเอ๊ย
‪เราเจอรอยเท้าฆาตกร ‪มันไม่ตรงกับรอยเท้าของจ็อป
‪ทำไมทำหน้าแบบนั้น
‪อะไรล่ะ
‪บอกมาว่าจัดฉากป้ายสีบาบาการ์ทำไม ‪แล้วเราจะลืมเรื่องนี้ซะ
‪- ทีนี้เข้าใจหรือยัง ‪- ไปลงนรกซะ
‪โอกาสสุดท้าย ดูมองต์
‪- ดูมองต์ ‪- ใช่
‪- อยากแฉฉันเหรอ เอาเลย ‪- ดูมองต์
‪ฉันรับเงิน แต่ไม่ได้เอาไปซื้อนาฬิกาหรือโคเคน
‪เงินนั่นสำหรับลูกๆ ฉัน
‪ทำอะไรกัน
‪ผมมีวิดีโอที่คุณต้องดู
‪โอเค
‪ฟังนะ ผู้ชายที่ถูกฆ่าในห้องของจ็อป
‪เป็นคนเดียวกับที่เลออาฟวร์
‪โอเค ปืนเขาลงทะเบียนโดยใช้ที่อยู่นี้
‪ซึ่งเจ้าของที่อยู่คือเพลเลกรินี
‪เขาชื่อลีโอนาร์ โคเน
‪ดูสิ ชื่อเขาโผล่มาตรงนี้
‪ในคดีของบาบาการ์ จ็อป
‪พวกเขาติดคุกเดียวกันในปี 1995
‪ตอนที่จ็อปสารภาพในข้อหาขโมยสร้อย ‪ทายซิว่าอะไร
‪ดูมองต์เป็นคนคุมคดีนั้น
‪ตอนที่คุณจับโคเนที่เลออาฟวร์ ‪ดูมองต์ไม่ยอมให้คุณสอบปากคำเขา
‪ขอบอกเลย โคเน เพลเลกรินี แล้วก็ดูมองต์ ‪มีความเกี่ยวข้องกัน
‪ดูสิ
‪นี่คือโคเนเมื่อไม่กี่วันที่เลออาฟวร์
‪และนี่คือเขาในปี 1995
‪เขาโดนข้อหาพยายามฆ่าคนตาย
‪ดูมองต์เลยปลดคุณจากคดีนี้
‪- เพราะคุณเข้าใกล้ความจริง ‪- ใช่
‪จำได้ไหมที่เขายืนยันให้ปล่อยตัวเพลเลกรินี
‪กลิ่นชักตุๆ แล้ว
‪มูลนิธิเพลเลกรินีจะจัดคอนเสิร์ตคืนนี้ที่ชาเตอเลต์
‪เขาจะอยู่ที่นั่น
‪เราต้องจับเขา ถึงจะเป็นผู้บังคับบัญชาก็เถอะ
‪ถ่ายทอดสดจากโรงละครชาเตอเลต์
‪หลายคนเรียกงานนี้ว่า ‪งานการกุศลที่ใหญ่ที่สุดของปี
‪ซึ่งมีมหาเศรษฐีของประเทศหลายคนมารวมตัวกัน
‪บุคคลหนึ่งกำลังเป็นที่สนใจของทุกคน
‪อัสซาน จ็อปยังลอยนวล ‪และไม่อาจระบุตำแหน่งได้
‪ชายที่ถูกล่าตัวในข้อหาฆาตกรรม ‪และขโมยสร้อยพระศอราชินี
‪จะปรากฏตัวในคืนนี้หรือไม่ ‪ดังที่เคยปรากฏตัวมาแล้วในงานก่อนหน้า
‪ซึ่งจัดโดยมูลนิธิเพลเลกรินีเช่นกัน
‪พร้อมไหม
‪พร้อม อีกเดี๋ยวนักดนตรีจะเดินขึ้นเวทีแล้ว
‪จูเลียตต์กับพ่อยังอยู่ในห้องแต่งตัว เดี๋ยวก็ออกมา
‪เพลเลกรินีจะนั่งตรงนั้น
‪ชั้นลอยชั้นที่สอง เห็นไหม
‪คอมพิวเตอร์พร้อมโอนเงินบริจาค
‪ไปเข้าบัญชีของเพลเลกรินีแล้ว
‪จอนี้จะบอกว่ามีเงินเข้ามาเท่าไหร่
‪โอเค
‪มาลงมือกัน
‪นี่ เพื่อน
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪ใจเย็นๆ ทำไปตามแผนเหมือนเดิม
‪ฉันคือคนขี้วิตกไม่ใช่นาย อย่าลืมสิ
‪- แล้วเจอกัน ‪- เจอกัน
‪ลูกสวยตราตรึงมาก
‪พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ
‪คุณพร้อมเมื่อไหร่ เราจะเริ่มกันเลยค่ะ
‪จะไปเดี๋ยวนี้
‪เขามาแล้ว
‪- เร็วเข้า ‪- โทษที เข้าไปกันเถอะ
‪ขอโทษครับ ขอดูบัตรเชิญด้วย
‪ขอโทษครับ เชิญเลย
‪ท่านผู้มีเกียรติ โปรดต้อนรับจูเลียตต์ เพลเลกรินี
‪ขอบคุณค่ะ สวัสดีทุกท่าน
‪ดิฉันรู้สึกเป็นเกียรติมาก ‪ที่ได้ต้อนรับทุกท่านในค่ำคืนนี้
‪และนำเสนอผลงานของมูลนิธิเรา
‪เงินบริจาคของท่านจะกลายเป็นทุนการศึกษา
‪ทุนกิจกรรมทางวัฒนธรรม
‪เพื่อเด็กๆ ที่ปกติแล้วไม่มีโอกาสเข้าถึง
‪และคืนนี้
‪เราได้รับโอกาสชมการแสดงดนตรี
‪โดยวงซิมโฟนีออร์เคสตราฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียง
‪ควบคุมวงโดย มัตติอู ลอมโบเลย์
‪พวกเขาไม่รับค่าตัว
‪เพื่อแสดงการสนับสนุนมูลนิธินี้
‪ปรบมือให้พวกเขาด้วยค่ะ
‪คิดว่าจ็อปจะมาไหม
‪ไม่รู้สิ แต่คนครึ่งโรงละครมาเพื่อรอดูเขา
‪ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
‪ฉันซาบซึ้งใจที่ท่านตอบรับเจตนารมณ์ของเรา
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪มูลนิธินี้อยู่ได้เพราะพวกท่าน
‪ฉันรู้ว่าพวกท่านห่วงใย ‪และเชื่อมั่นในการศึกษาแค่ไหน
‪ตอนนี้ฉันขอความอนุเคราะห์
‪ให้พวกท่านช่วยบริจาคเงินกันเข้ามา
‪เราได้สร้างแอปเพื่อการนี้โดยเฉพาะ
‪แค่เข้าแอปและบริจาคเงินค่ะ
‪บริจาคให้พ่อคุณน่ะสิ
‪ขอขอบคุณจากใจค่ะ
‪(โปรดใส่ตัวเลขบริจาคและกดยืนยัน)
‪(ยอดเงิน)
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- เชิญครับ
‪เหมือนเดิมเลยนะ ต้องกั๊กที่นั่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง
‪- คุณต้องการอะไร ‪- คำเดียว
‪ความจริง
‪อย่าบังคับกันสิ
‪- ผมไม่มีอะไรจะพูดกับคุณ ‪- งั้นเจ็บตัวนะ
‪สูทดีๆ ถ้าเปื้อนเลือดคงน่าเสียดาย
‪ผมมีลูกน้องอยู่ทั่วโรงละคร คุณไม่รอดหรอก
‪แกก็เหมือนกัน
‪- เลิกพูดสุภาพซะที เรารู้ไส้รู้พุงกันอยู่แล้ว ‪- นั่นสินะ
‪ฟาเบียนน์ เบริโอต์
‪- แกฆ่าเธอใช่ไหม ‪- เปล่า เธอฆ่าตัวตาย
‪อย่าโกหก
‪ฉันไม่ได้ฆ่าเธอ
‪- ลีโอนาร์ฆ่า ‪- ตามคำสั่งแก
‪ถามเขาก็ไม่ได้แล้วด้วย
‪อย่ามาเล่นลิ้น
‪เขาทำงานให้แก
‪แกสั่งให้เขาลักพาตัวลูกฉัน
‪โดยไม่ทำอันตราย ฉันรักเด็ก
‪แกต้องการตัวฉัน ไม่ใช่ลูก
‪- นี่ไง ฉันมาแล้ว ‪- ใช่ มาข้างหลัง เหมือนไอ้ตาขาว
‪ถึงตาฉันบ้างแล้ว ไอ้แก่ กรรมจะคืนสนองแก
‪อยากฆ่าฉันใช่ไหม
‪พูดมา
‪พูดความจริงออกมา
‪ความจริง แกจะเอาความจริงไปทำอะไร
‪เราอยู่ที่นี่ด้วยกันแล้ว แต่ลูกน้องฉันจะจัดการแก
‪แกจะลงหลุมไปพร้อมกับความจริง ‪มัดตราสังซะเลย
‪ห่วงหลุมศพตัวเองก่อนเถอะ
‪แค่ตอบว่า "ใช่" หรือ "ไม่ใช่" ‪อยากฆ่าฉันใช่ไหม
‪แน่นอน
‪แต่แกทำพลาด ‪แกเลยจัดฉากว่าฉันเป็นคนฆ่าลีโอนาร์
‪- จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ‪- ใครฆ่าเขา
‪ปาสกาล โอเบลต์
‪ดี
‪ดีมาก
‪และตอนนี้
‪พ่อฉัน
‪แกใส่ร้ายพ่อฉัน พูดมา
‪พูดสิ!
‪ฉันจ้างบาบาการ์ ‪เพราะอยากใส่ร้ายเขาเรื่องสร้อย
‪- เพื่อเงินประกัน ‪- ใช่
‪- ใช่อะไร ‪- ใช่ ฉันต้องการเงินชดเชยจากประกัน
‪จากนั้นฉันก็ส่งลีโอนาร์ไปฆ่าพ่อแก
‪ฉันไม่มีทางเลือก เขาไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้
‪แล้วแกจะทำยังไง อัสซาน ‪จะไปฟ้องตำรวจเหรอ
‪ไม่มีใครเชื่อแกหรอก เหมือนที่ไม่มีใครเชื่อพ่อแก
‪จ็อป!
‪จ็อปอยู่ในตึก
‪จ็อปอยู่ในตึก!
‪ทุกคนค้นชั้นนี้ นายค้นชั้นบน
‪เขาอยู่นั่น
‪เฮ้ย!
‪(ยอดเงิน)
‪เขาอยู่นั่น
‪อย่าขยับ ไม่งั้นยิง
‪โอเค นายชนะ ฉันยอมแพ้
‪- อย่าขยับ ‪ - แค่บอกให้รู้ไว้
‪นายยังไม่ได้ปลดห้ามไก ฉันจะปลดให้
‪เล็งฉันไว้อย่างนั้นแหละ ไม่ต้องห่วง ไม่เป็นไร
‪ขอปลดห้ามไกนะ
‪ใจเย็นๆ นี่ไง
‪ปลดแล้ว
‪บ้าเอ๊ย ให้ตายสิ!
‪เร็วเข้า!
‪โทษที
‪จ็อป
‪เร็วเข้า
‪(ยอดเงิน)
‪อ้อมไปๆ
‪(ปาสกาล: เขาอยู่ในนี้)
‪จ็อปอยู่ข้างใน หาเขาให้เจอ
‪หน่วยปราบปรามฉุกเฉิน ไปเร็ว
‪ไป!
‪- เร็วเข้า ทุกคน ‪- ไปพร้อมกันทั้งหมด
‪หยุดนะ ไม่งั้นยิง
‪วางอาวุธลง ดูมองต์
‪- อะไรนะ ‪- เรารู้เรื่องทั้งหมดแล้ว
‪เร็วเข้า
‪วางสิ
‪อย่าขยับ จ็อป
‪ปล่อยเขาไป
‪คุณถูกจับในข้อหาทุจริต ‪ใช้ตำแหน่งหน้าที่โดยมิชอบ
‪เป็นบ้าอะไร เขาเป็นเป้าหมายเรา
‪ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย สวัสดีครับ
‪สวัสดี จูเลียตต์
‪ขอโทษที่ทำลายงานนี้ ผมไม่มีทางเลือก
‪พวกคุณจำเป็นต้องรู้
‪พ่อผม บาบาการ์ จ็อป ไม่เคยขโมยสร้อยเส้นนั้น
‪กำลังเข้าใกล้เป้าหมาย
‪อูแบร์ เพลเลกรินีใส่ร้ายเขา
‪ซ้ำร้ายไปกว่านั้น
‪รอคำสั่งผม
‪เขาสั่งฆ่าพ่อผม ‪กับฟาเบียนน์ เบริโอต์ เพื่อนผมด้วย
‪เขาทำกระทั่งลักพาตัวลูกชายผม
‪พร้อมนะ
‪จูเลียตต์ คุณจำเป็นต้องรู้เรื่องนี้
‪เราพร้อมแล้ว
‪เขาขโมยเงินจากคุณ
‪เงินบริจาคในคืนนี้ถูกยักยอก
‪เข้าไปเลย
‪อย่าขยับ คุณถูกจับแล้ว
‪เปลี่ยนฉาก
‪(เริ่มการโอนเงิน)
‪ทุกท่าน ไม่ต้องรีบร้อนนะคะ
‪ทุกท่าน โปรดอยู่ในความสงบ
‪(ปลดล็อก)
‪เอ้านี่
‪รับไป ตามที่ตกลงกันไว้
‪คุณมีอีกเยอะเหรอ
‪นี่เม็ดสุดท้ายแล้ว
‪ขอถามอะไรหน่อย
‪ถ้าอัสซานอยากล้างแค้นเพลเลกรินี ‪ทำไมยกเงินให้เขาหมด
‪ตั้งเก้าล้านยูโร
‪ใช่ แต่นั่นไม่ใช่บัญชีของเพลเลกรินี
‪- ของอัสซานเหรอ ‪- เปล่า
‪ของมูลนิธิน่ะ
‪เราไม่รออัสซานเหรอ
‪ไม่ต้องห่วง เขาหาทางเองได้
‪(ป้องกันอัคคีภัย)
‪ขอโทษครับ
‪คนที่คุณกำลังตามล่าอยู่บนดาดฟ้า
‪- แน่ใจนะ ‪- ครับ ใช่แน่ๆ
‪- โอเค ไปกันเถอะ ‪- จับเขาเลย
‪ไปเลยครับ
‪จับให้ได้นะ
‪ทุกหน่วย จ็อปกำลังมุ่งหน้าไปบนดาดฟ้า
‪ทุกหน่วย จ็อปอยู่บนดาดฟ้า
‪โรงละครชาเตอเลต์ อพยพคนด่วน
‪ไปเร็วเข้า
‪(ข้อความเสียง)
‪พ่อฉัน แกใส่ร้ายพ่อฉัน พูดมา
‪ฉันจ้างบาบาการ์ ‪เพราะอยากใส่ร้ายเขาเรื่องขโมยสร้อย
‪- เพื่อเงินประกัน ‪- ใช่
‪- ใช่อะไร ‪- ใช่ ฉันต้องการเงินชดเชยจากประกัน
‪มีอะไร
‪ทุกท่านโปรดไปที่ทางออกฉุกเฉิน
‪ไม่ต้องรีบร้อนนะคะ
‪ใช่ครับ ผมคิดว่าเขาอยู่บนดาดฟ้า
‪- ชั้นหก ผมเห็นกับตา ‪- ขอบคุณ
‪เขาไม่มีทางหนีไปได้
‪นี่ ทุกคน
‪- มานี่ ‪- มีอะไร
‪ให้ตายสิ นั่นไงเขา
‪เร็วเข้า
‪วิ่งเร็วเข้า
‪เร็วๆ
‪หยุดนะ หยุด
‪เร็วเข้าทุกคน จับเขาให้ได้
‪หยุดนะ
‪ติดสิๆ
‪ไปเร็ว
‪เวร เขากำลังหนีไปแล้ว
‪เขาคือจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่
‪แต่เขาเป็นสุภาพบุรุษ
‪เขาลักของรักของคุณไป
‪โดยไม่ใช้อาวุธ
‪เมื่อลักของจากสุภาพสตรี
‪เขามอบมาลีให้เธอ
‪สุภาพบุรุษจอมโจร
‪เป็นสุภาพบุรุษจอมใจ
‪เขาแอบเข้าบ้านตอนกลางคืน ‪ย่องเบาๆ ไม่ให้ใครตื่น
‪เขาแอบขโมยภาพเขียน ‪ที่คุณซื้อมาวันเดียวไปเนียนๆ
‪ก่อนจากจรลี
‪หลังก่อความผิดครั้งนี้
‪เขาทิ้งข้อความไว้บนเปียโน
‪วันที่ล่ะ
‪ผมลืมแล้ว
‪มาเรียส จาคอบเกิดวันที่ 29 กันยายน ปี 1879
‪เราเพิ่งทวนไปเอง
‪เสียงอะไรน่ะ
‪ไม่ใช่ห้องนี้
‪ดังมาจากห้องแม่
‪ใช่เหรอ
‪เสียงอะไรเนี่ย
‪พ่อของลูกต้องเล่นอะไรอีกแน่
‪ไม่อยู่ในนี้
‪คุณขโมยภาพจากพิพิธภัณฑ์ออร์แซได้
‪คุณก็ขโมยกำไลจากแฟนเก่าคุณได้
‪เจอแล้ว
‪เดี๋ยวนะ
‪แม่ปิดไม่เป็น
‪"สะพานราอูล" เหรอ คืออะไรฮะ
‪เป็นสะพานที่พ่อกับแม่ตั้งชื่อลูกว่าราอูล
‪เจ๋ง ไปกันเถอะ
‪ไม่ ไม่ได้อย่างเด็ดขาด
‪ทำไมฮะ พ่อเรียกเราไป ไปกันเถอะ
‪ไม่ได้ เราจะไม่ไป
‪งั้นผมไปคนเดียว
‪ราอูล รอด้วย
‪คุณเพลเลกรินี คุณถูกจับ ‪ในข้อหาลักพาตัวราอูล จ็อป
‪และฆาตกรรมฟาเบียนน์ เบริโอต์ ‪กับบาบาการ์ จ็อป
‪สี่ทุ่มแล้ว
‪เขาอยู่ที่ไหน
‪ได้ยินไหม
‪ดูสิฮะ
‪พ่อ
‪ราอูล
‪พ่อ
‪ดีจังที่มากันทั้งสองคนเลย
‪แค่นี้ใช่ไหม
‪มันจบแล้วใช่ไหม
‪ใช่ จบแล้ว
‪แต่คุณพูดถูก
‪- ผมดีแต่ก่อปัญหาให้คุณกับลูก ‪- เราไม่สนเรื่องนั้นหรอก
‪คุณพูดเองว่าผมนึกถึงแต่ตัวเอง
‪ผมต้องไป ไปให้ไกลจากทั้งคู่
‪เราไม่อยากเสียคุณไป สำคัญแค่นั้น
‪ผมจะกลับมา
‪เมื่อไหร่ฮะ
‪ไม่ต้องห่วง
‪ถึงลูกไม่เห็นพ่อ แต่พ่อจะคอยดูอยู่
‪ดูแลตัวเองให้ดีๆ นะ
‪คุณก็เหมือนกัน
‪รักทั้งคู่นะ
‪คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี