Alo.
Ben.
Benim.
Nasılsın?
İyiyim.
Gerçi daha iyi günlerim oldu.
Yataklar pek rahat değil.
Yemek de…
O konuya hiç girmeyeyim.
Kelimeler kifayetsiz kalır.
-Az pişmiş, tam sevdiğin gibi. -Teşekkürler.
Yatak için bir şey yapamam.
Bak.
Kötü bir haberim var.
Claire beni ziyarete geldi.
Yaşadığını biliyor.
Nasıl öğrendi?
Hiçbir fikrim yok.
Ben ötmedim.
Tek kelime etmedim.
-Koç olduğumu biliyor mu? -Yok, bilmiyor. Gerçi o senden daha zeki.
-Er ya da geç anlar. -Biliyorum.
Peki annen? Annen nerede?
Annemi kaçıranın adı Jean-Luc Keller. Geçmişimden bir hayalet, sen bilmiyorsun.
Çok eskiden kalma.
Raoul ve Claire'i korumalısın. Onları hedef almasını istemezsin.
Merak etme.
Hallederim.
Sen dişini sık.
Tamam mı?
Afiyet olsun.
Teşekkürler.
ŞÜPHELİLER
PELLEGRINI AİLESİ
Bunlar soyduğun en zengin insanlar.
Çalışmaya başladığımızdan beri dolandırdığın insanlar.
Epey düşman edinmişim.
Mariama'yı kaçıran kişi eminim bunlardan biridir.
Taktığın bilekliği Férel senin için mi çaldı?
Peki Manet tablosu? O tablo nereden geldi?
Peki inci? O nerede?
Başka bir yol izleyelim.
Peki bu adamı tanıyor musun?
Ekibinin bir parçası mı?
Harbiden çaresizsiniz.
Bu adam
öldü.
ADLİ POLİS MEMURU
Peki o? Sözde alıcı.
Onu tanıyor musun?
Ortak mısınız?
Seninle konuşurken yüzüme bak.
Polise konuşmam.
Evet?
Pek bir şey öğrenemedim.
Hırsızlık ve çalıntı mal almadan Manon'u tutukladılar. Hapse gönderiyorlar.
Üstelik bize sahte para verdi.
Diop'un karısı nerede çalışıyor?
-Sana getiririm. -Hayır. Kadın yalnız kaldığında onu öldür.
Diop, Manon'a saldırırsa biz de ailesine saldırırız.
Hepsi bu. Buraya kadar.
Artık oyun yok.
Tamam.
Hayır!
-Thuram ne yaptı öyle? -İnanamıyorum!
Her şeyi boşuna yapmadık ya!
Kafayı yiyeceğim.
İlk yarının bitimine sadece bir dakika kaldı…
Neden geldin?
Ne hoş bir karşılama.
Bruno beni aradı.
Beni görmek istemişsin.
Peki, anladım.
-Dur, madem geldin… -Özür mü dileyeceksin?
-Yok, yani… -Peki.
Tamam.
Özür dilerim.
Lütfen, içeri gel.
Yeniliyoruz, moralim bozuk.
Hazır ayaktayken patatesleri fırından çıkarsanıza.
Keller nasıl?
Yapma, ne düşündüğünü biliyorum.
Tuhaf olduğunu düşünüyorum.
Kim ketçabı öyle koyar?
Şişeye vurmak istemeyen insanlar.
Zekice.
Gol!
Thuram attı! Gol attık! Evet!
Merhaba.
-Claire siz misiniz? -Evet.
Alo Alex.
Ben Claire.
Raoul'u eve getirir misin? Ben sizi içeride beklerim.
Sonra açıklarım.
Teşekkürler.
-Beni takip ediyordu, eminim. -Sence kimdi?
Bilmiyorum. Belki Assane'ın düşmanıdır.
-Bilmiyorum. -Belki babam göndermiştir.
Bir saniye. Şüpheniz mi var?
Konu Assane olunca hiç belli olmaz.
Babam hayatta ve geri gelecek.
Birkaç dakikalığına gelir misin?
Etrafa göz atmak için. Güvende hissetmiyorum.
Elbette.
Teşekkürler.
-Burada kimse yok. -Teşekkürler. Ben hallederim.
Teşekkürler.
Evet.
-Karnım aç, yemek söyleyelim mi? -Olmaz canım, ben hazırlarım.
Makarna falan yaparım. Ketçaplı makarna uyar mı?
-Harika. -Peki.
Bir bakalım…
Ben yatıyorum. Yarınki maç için dinleneyim.
İyi olur tatlım.
Doğru, yarın sana güveniyoruz.
İyi geceler anne. İyi geceler Koç.
-İyi geceler. -İyi geceler.
-Ayakkabılarımı unutma. -Hiç unutur muyum?
Buraya koyuver. Teşekkürler.
-Ayakkabı meselesi ne? -Bir şey değil.
Babasının giydiği ayakkabılardan istiyor. Şans getirmesi için.
Ona söylemediğim, canımı sıkan bir konu var.
Maç öncesi söylemek iyi fikir olmayabilir.
Yine takip edileceğiz. Sen ne düşünüyorsun?
Yanında olacağım.
Endişe etmene gerek yok.
Bu maç Raoul için önemli, bana güvenebilirsin.
Ne komik.
Assane'la tek bir benzerliğin bile yok.
Sen…
Sen düşünceli, güven veren birisin.
Ama
tek ortak noktanız ikinizin de asla endişe etmemesi.
Ben ederim.
Sürekli endişe ederim.
Sence…
…durumlar farklı olsaydı
arkadaşlıktan öteye
geçer miydik?
Mesela şu an endişe ettin.
Pardon, durumu yanlış anlamışım.
Kapıyı mutlaka kilitle.
Pencereleri kilitle, alarm sistemini aç.
Nasıl çalıştığını bilmiyorum.
Ben hallederim.
Evet…
-Şifreyi biliyor musun? -Evet, 1864.
İşte.
Daha aktifleşmedi.
-Öyle mi? -Evet.
ULUSAL POLİS - POLİS BÖLGESİ
Manet tablosunu almak için Diop'la çalıştın.
Ne?
Bana aptalmışım gibi davranma.
Manet, bileklik. Hepsi onun sayesinde.
Bana yalan söylemeyi bırak.
Tamam, evet, doğru.
Birkaç gün önce buraya geldi.
Pardon? Diop buraya geldi ve onu tutuklamadın mı?
Dalga mı geçiyorsun?
Onu sen görünce kelepçelemeyi dene. Bakalım başarabilecek misin?
Derdin ne? Aklını mı kaçırdın?
Bir anlaşma teklif etti.
Yardımım karşılığında teslim olacaktı. Böyle anlaştık.
Ama sonra…
…beni kandırdı.
Kandırır tabii. Aklından ne geçti?
Dostun olmadığını görmüyor musun?
İşin gerçeği, onu tutuklamak istemiyorsun çünkü ona hayransın.
Ganimard olmaktan bıkıp Lüpen'in suç ortağı oldun.
Beni tutuklamak mı istiyorsun? Tutukla hadi.
Elinde hiçbir delil yok.
Aynen öyle.
Gördün mü?
Suçlu gibi konuşuyorsun.
Diop sana bir daha ulaşınca bana söyle.
Buna bir daha göz yummam, anladın mı?
-Seni gördü mü? -Sanmıyorum.
-Sanmıyor musun, emin misin? -Bilmiyorum.
Eminim.
Tetikte olacak.
Kim takar?
Yarın evinden çıktığı an peşine düşüp onu gebert.
-Jean-Luc… -Ne var lan?
Senin için yaptıklarımı unuttun mu?
Ben olmasam hapiste gebermiştin.
Diop'un karısını öldür. İhtiyar karıyla ben ilgilenirim.
Son raunttayız. Çuvallayayım deme.
Anladın mı? Sakın yüzümü kara çıkarma.
Dur.
Su şişem nerede?
Su şişemi gördün mü?
Hayır.
Buzdolabına baktın mı?
Ne düşündüğünü biliyorum.
Tuhaf olduğunu düşünüyorum. Kim ketçabı öyle koyar?
-Merhaba, ben Alex, yeni koçum. -Memnun oldum.
Anne.
İyi misin?
Evet, her şey yolunda. Şey… Su şişen.
-Al bakalım. -Sağ ol.
Sence bu akşam maça gelecek mi?
Kim?
Şey işte,
babam.
Bilmiyorum bir tanem.
Nasıl olur bu?
Hey, önünüze baksanıza.
Pardon bayım. Özür dilerim, biri cüzdanımı çaldı.
Kesin şu dilencilerden biridir.
Her yerdeler.
Pardon. Yakınlarda karakol var mı? Şikâyette bulunacağım da.
Yoksa önünü alamayız.
Yüz metre şu sokaktan gidin. Sağdan ikinci sokak.
-Tamam, sağ olun bayım. -Siz sağ olun, hoşça kalın.
Sen kimsin?
Diop. Assane Diop. Eski kiracıyım.
Teşekkürler.
SANNI'YE SÖYLE, ONU SEVİYORUM AMA BENSİZ BİR HAYAT ONUN İÇİN DAHA İYİ.
Anne.
Merhaba efendim.
Kusura bakmayın, rahatsız ediyorum. Oğlumu arıyorum, burada oturuyordu.
Selam Alex.
Selam Claire, nasılsın?
İyiyim.
-Gecen güzel geçti mi? Sorun çıktı mı? -Sorun çıkmadı. Hatta mışıl mışıl uyudum.
Dün için kusura bakma, biraz şeydim…
Umarım seni rahatsız etmemişimdir.
Merak etme, kolay kolay rahatsız olmam.
Gerçekten mi?
Neyse, düşündüm de
Assane'ın bir ihtimal hayatta olması önüme bakamayacağım anlamına gelmiyor.
Başka biriyle yani.
Şey, evet. Doğru.
Bir saniye.
-Şu an neredesin? -Galeries Lafayette'teyim.
Akşamki maç için Raoul'a ayakkabı bakıyorum.
-Ama biraz kayboldum. -Ayakkabılar üçüncü katta.
-Asansöre bin, daha kısa sürer. -Tamam, asansör nerede?
Önünde.
Yani altın renkli asansör.
Altın renkli asansör var. Burayı avucunun içi gibi biliyorsun.
-Kaçıncı kat demiştin? -Üçüncü kat.
Üçüncü kat.
Peki.
Ne diyordum, yeni birini bulmalıyım ama doğru kişiyi bulmak hiç kolay değil.
Sen birini buldun mu?
Nasıl yani?
Doğru kişiyi.
Yani bir ilişkin var mı?
Şey, uzun zaman önce vardı ama artık yok.
Peki.
Yani biraz da olsa şansım var mı demek bu?
-Arkadaşlık sınırından çıkıyor muyuz? -Hayır, asansörden çıkıyorum.
Şimdi şeye doğru…
Aslında hiç bilmiyorum.
Solunda.
Hayır, asansörden çıkınca sağa dön.
Asansörden çıkınca sağa.
Tamam, döndüm.
-İşte orada. -Peki.
-Telefonda mısın? -Elbette.
Güzel.
Bir saniye.
-Efendim? -Aslında yanılmışım.
Evet, orası yanlış mağaza.
Aşağıda, karşı sokakta bir mağaza açtılar.
Ciddi misin?
Evet, ayakkabılara özel mağaza.
Kusura bakma.
-Tamam. -Aşağı inmen gerek.
Sorun değil.
Genelde nasıl kadınları tercih edersin?
-Alo. -Efendim?
-Orada mısın? -Evet.
Bayım, ceplerinizi boşaltın lütfen.
-Benden değil, bir şey almadım. -Boşaltın.
-Bu ne? -Benim değil.
-Sorun da o. -Bırak. Ben almadım!
Bırakın! Lanet olsun!
Düşünüyor musun?
Sesin pek heyecanlı gelmiyor.
Elimden kaçırdıklarımdan.
Elinden kaçırdıklarından mı?
Peki.
-Akşam görüşürüz. -Tamam, görüşürüz.
Finaldeyiz
Final, final Finaldeyiz
Final…
-Merhaba Bruno. -Merhaba Bayan Fouchard.
Sürpriz teftiş. Koruyucu ailenle konuşabilir miyim?
Burada değil, işi var.
Peki, geçen spor salonundaydı. Ondan önce de işteydi.
-Üzgünüm, bunu bildirmem lazım. -Jean-Luc yolda.
-Yemin ederim, hep buradadır. -Tanışıyor muyuz?
Kurallar açık. Rapor yazıp sosyal hizmetlere yollayacağım.
Selam Bayan Fouchard.
Gelmeniz çok hoş.
Sorun olmadığını görmek istedim.
Sorun yok. Zafer kutlaması için bira alır mısınız?
Yok, sağ olun.
Kalsın.
-Güle güle. -Hoşça kalın.
-Ucuz yırttık. -Kaç kez diyeceğim? Ona kapıyı açma!
-İsteyerek… -Bir de karşılık veriyorsun.
Derdin ne senin?
Ben olmasam siz bir hiçsiniz!
Anladınız mı?
Tersi olmadığına emin misin?
Ne dedin sen?
Bir şey yok.
Anladık.
Lütfen Jean-Luc.
Evet, nasıl gitti?
Birkaç sorun yaşadım.
Birkaç sorun mu yaşadın?
Claire ve Raoul'un icabına bakamadın mı?
Hayır.
Yürü.
Ha siktir.
Hem onları öldürmeyi beceremedin hem de senin yüzünden Mariama kaçtı.
ARSEN'DEN ASSANE'A, LÜPEN TEORİSİ
KARŞIT 10 BIS BOULEVARD DE GRENELLE
KARŞIT
Fleur.
Efendim?
Bir ziyaretçin var.
Fleur Bélanger.
Diop'la ilgili yazıları siz mi yazıyorsunuz?
-Nasıl yardım edebilirim? -Özel konuşabilir miyiz?
Yardımınızı istiyorum.
-Pazar gecesi ne var? -Dünya Kupası finali.
Paris halkı nerede olacak peki?
Maçı seyredecekler.
Aynen öyle.
Herkes televizyonun başında olacak. Soygun için mükemmel zaman.
Şu kuyumcuyu soymak için.
Cumartesi akşamı Fransa tarih yazacak. Biz de eve zengin döneceğiz.
-Niye böyle bir şey yapalım? -Niye yapmayalım?
Doğru, biz hırsız değiliz. Başka seçeneğimiz yok diye bir kez yaptık.
Şimdi de öyle davranın.
Anladınız mı?
Hadi.
-Sorun yok, sizi iyileştireceğiz. -Polise konuşacağım.
Memure hanım! Sizinle konuşacak.
Merhaba.
Beni iten adamın adı Keller.
Jean-Luc Keller.
Siyah İnci'yi o çaldı.
Tüm birimlerin dikkatine. Jean-Luc Keller'yı arıyoruz.
Cinayete teşebbüs ve Siyah İnci'yi çalma suçlarından.
-Alo. -Lüpen en sevdiği şarkıyı nerede dinliyor?
Nereden çıktı?
Beni dinle. Haklıydın.
Diop hayatta.
Ne? Nereden biliyorsun?
Diop'un annesi Paris'te. Benden oğluyla buluşma ayarlamamı istedi.
Kibar Hırsız'ın en sevdiği şarkıyı dinlediği yerde. İyi düşün.
KİBAR HIRSIZ'IN EN SEVDİĞİ ŞARKIYI DİNLEDİĞİ YERDE OLACAĞIM.
İSİMSİZ - PARİS
Onu kullanarak Diop'u bulacağız. Lüpen müzik dinlemeye nereye gider?
Lüpen müzik… Bir saniye.
Bir düşüneyim. Konser var.
İki Yüzlü Kadın'da var ama o Vichy'de.
Orası olmaz, çok uzak.
Tamam, dur. Konser nerede?
Konser… Esrarengiz Ev'de var.
Opéra Garnier!
Emin misin?
Eminim!
Harika, bilgi için teşekkürler.
Ne yapacağız? Teknik olarak koçsuz oynayabilirsiniz.
Size bir dakika veriyorum, karar verin.
Mümkün değil.
Koç hep dakik olmamızı söyler ama şimdi bizi ekiyor.
-Ne yapacağız dostum? -Bilmiyorum.
-Oynamak istiyor musun? -Hayır.
Koç olmadan oynayamayız.
-Mümkün değil. -Koç olmadan mümkün değil.
Taktikleri, değişiklikleri nasıl yapacağız?
Yok, yapamayız.
Çekiliyor musunuz?
Koçsuz da oynayabiliriz. Söylemesi gereken her şeyi söyledi.
Herkes pozisyonunu korusun. Takım olarak oynarsak alırız.
-Evet. -Hadi.
-Bir, iki, üç. -Takım!
Hadi Raoul!
Sofia, Diop'u tutuklamak için destek gönder.
-Opéra Garnier'de. -Öyle mi?
Gazetede Assane'a yazılmış şifreli mesaj gördüm.
Gazetedeki ilan için operasyon mu başlatalım?
Onunla iletişimde değil miydin?
Lüpen gazetede şifreli mesajlarla haberleşir.
Bana güvenmelisin!
SANNI İSİMSİZ -PARİS
Sorun da bu.
Artık sana güvenmiyorum.
Bana inanmıyorsan Esrarengiz Ev'i oku.
Hepsi orada.
Saçmalıklarından gına geldi.
Sofia, lütfen. Beni dinle.
Youssef, artık kimin tarafında olduğunu bile bilmiyorum.
Dinle oğlum.
Dinle.
Böyle bir güzelliğin
tek bir sahibi yoktur.
Bu güzellik bize de ait.
Baban gibilere ne derler, bilir misin?
Kibar.
Doğru.
Hey efendim! İyi akşamlar.
-Kenara çekilin. -Ben polisim.
-Ben de. Biletiniz. -Şimdi olmaz, lütfen.
İşte. Bakın.
Şimdi oldu mu?
Oldu mu? Tamam, hoşça kalın.
Alt yazı çevirmeni: Ömür Gencer