Alo Raoul. Benim, annen. Evde değil misin?
Hâlâ hastanede olduğumu ve işimin biraz daha uzayacağını
söylemek için aradım.
Martin amcan eve uğrayacak.
Beş dakikaya karakoldan gelir.
Hepsi bu. Seni seviyorum oğlum. Görüşürüz.
İyi uyudun mu?
Tüm bunlar ne?
Benim hayatım.
Ben herkesim.
Ama şu an hiç kimseyim.
Dostumu ve ailemi kaybettim.
İnciyi bile kaybettim.
Neyse ki sen varsın.
Seni buldum.
Milyonlarca sorum var.
Aslında tek bir sorum var.
Neden?
Yirmi beş yıl önce niye gelmedin?
Siz Fransa'ya gittikten sonra…
…aklımda tek bir amaç vardı.
Babanla senin yanına gelmek için para kazanmak.
Çok az kalmıştı.
Bir, iki hafta içinde
bilet parasını toparlayacaktım.
Ama patronum hırsızın tekiydi.
Bir gün hiç uyarmadan
tüm çalışanlarının maaşını yarı yarıya düşürmeye karar verdi.
Pardon.
Paramı ver!
Elbette kovuldum.
Ben de benim olanı, bizim olanı geri almaya karar verdim.
Ama tutuklandım.
Sen beni hapishanede aradığında
çok utandım.
Özür dilerim.
Ne zaman çıkacağımı bilmiyordum.
Düştüğüm hapishaneden
yapabileceğim hiçbir şey yoktu.
Çıktığımda
hiçbir şeyim kalmamıştı.
Hırsız oldum.
Gerçek bir hırsız. En iyilerinden. Senin gibi.
Ama bana inan…
Seni düşünmeden geçirdiğim tek bir günüm bile olmadı Sanni.
Hem seni hem babanı.
CLAIRE (RAOUL'UN ANNESİ) SES DEĞİŞTİRME
-Efendim Claire? -Assane, buraya gel. Sana ihtiyacımız var.
-Assane dedin. -Sen olduğunu biliyorum.
Zaten vakit kaybettik. Buraya gel.
Geliyorum.
Tamam. Raoul.
Bir şey yok.
Git hadi.
Yaşıyor demiştim.
Yok artık.
Hadi. Bu taraftan.
Muhteşem.
Sığınağın burası mı?
Oyuk iğnem.
Burada güvendeyiz.
Vay canına, tüm set var.
-Burayı Ben de biliyordur. -Eskiden sadece Ben biliyordu.
Merhaba.
Mariama'yla tanışın.
Annem.
Çok memnun oldum.
-Raoul. -Evet.
Bu Dünya Kupası'nda Fransa'yla Brezilya…
Kimse olmaz, demiştim.
Bilmiyorum Keller. Bilmiyorum.
Doğrusu içime sinmiyor. Yanlış bir şey bu.
-Onlar bize ne yaptı? -Ne?
-Kime ne? Onlar zengin! -Para lazım değil.
Sana bir şey açıklayayım.
Ya dediğimi yaparsın ya da arkadaşlarınla defolursunuz.
Sosyal hizmetler kapınıza dayanınca bana ağlamayın.
Fransa takımı mavi, beyaz şort ve kırmızı çorap giyiyor.
Brezilya takımı geleneksel sarı formalarını giyiyor.
Fransa takımının koridorunda duygu seli hâkim…
Tamam.
Maç beş dakikaya başlıyor. Hazır olun.
Yardım edebilir miyim?
Hayır, gerek yok.
-Ne yapıyorsunuz? -Gelin, bakın.
Elinizdekilerden biri mi bu?
Elimdekilerden mi?
-Evet, elimdekilerden. -Evet, bu değil, değil mi?
-Hayır, bu değil. -Tam bir utanmaz.
Sadece çıkartma. Sahte plaka.
Çalıntı bu.
-Anlamıyorum. -Anahtarları alayım.
-Olmaz, sahibini arayayım, öyle… -El koyduğumuzu mu söyleyeceksiniz?
-Şey… -Çok saçma. Kafanızı kullanın.
-Ama… -Onun tarafında değilseniz.
-Kimin tarafında? -Hırsızların.
Onların mı, polisin mi tarafındasınız?
-Polisin. -O zaman anahtarları verin.
Derhâl. Polis olarak müdahale ediyorum. Çabuk.
Evet, tamam.
-Hadi, verin. -Pardon.
Anahtarlar. Çok sağ olun. Bunu alın.
-Sağ olun. -Sağ olun.
Tamam.
-Pardon. -Efendim?
Bari makbuzu imzalar mısınız?
-Tabii. Adınız? François mı? -Evet.
-François, sevdim. -Evet.
-Kalem. -Prosedüre uymak güzel.
-Ne diyeceğim? -Buyurun?
-Çözmeme yardım eder misiniz? -Tabii, pardon.
-Tabii. -Oldu.
-Pardon. -Suya dikkat edin.
-Biraz sıçrar, oldu. -İşte, tamam mı?
-Tamam. -Teşekkürler.
Ne yapıyorsun?
Hiç. Siz nasılsınız?
-Yalan söylüyor, değil mi? -Elbette. Hem de beceremiyor.
İşte bu.
İçişleri Bakanı. Herkesi hapisten çıkarabilir.
-Mesela Ben'i. -Mesela.
Adam sapına kadar yozlaşmış. Yumuşak karnını bulacağım.
Ne?
-Bakanı mı soyacaksın? -Durun…
Bir saniye bile durmayız.
Claire'le konuşup karar verdik.
Ben'e iyi bir avukat tutup güvenli bir yere gideceğiz.
-Paris'ten çok uzakta. -Güvenli bir yer bul.
Bulabilirsin, değil mi?
İdeali bu olmasa da biz de ideal bir aile değiliz.
En azından birlikte olup yeni bir hayat kurarız.
Kaçak oluruz Claire.
Ne dersen de.
Bunu zaten teklif etmiştim.
Kabul etmedin.
Evet, hayatta olduğun için kabul etmedim.
Artık ölüsün, hatırlatayım. Karar sana ait değil.
Orası belli.
-Söz hakkım yok, değil mi? -Yok.
Pekâlâ.
Birkaç işimi bitireyim.
Ben'e avukat bulup iki güne gideriz. Uyar mı?
Bana uyar.
Assane'a iyi geliyorsun.
Beni dinle.
Eline bakan bir karın ve bir çocuğun var.
Artık hırsızlık, kılık değiştirmek yok.
Söz mü?
Söz anne.
Yarbay Ali Abdelkerim.
Çad Ordusu.
Saygılarımla Albay.
Sizi tanıyor muyum?
Çad'da birlikte görev yaptık.
Limuzin Operasyonu.
1969.
Paris'ten geçiyordum ve selam vermek istedim.
-Şey, hatırlamıyorum. -Gayet normal.
On üç yaşındayken size rehberlik yaptım.
O yaşta bizim gibiler birbirine benzer. Siz söylediniz.
-İyi hatırlıyorum. -Yok canım…
Ali.
-Küçük Ali. -Ta kendisi.
Çok iyi hatırlıyorum. Şuna bak. Küçük Ali.
Seni tekrar görmek güzel. İçeri geç!
-İçeri gir. -Sağ olun Albay.
Ne büyük zevk.
-Sizi görmek çok hoş. -Seni de.
Biliyor musun? Artık orduda olmadığıma seviniyorum.
Gerçek erkek kalmadı Ali oğlum. Bir tek ibneler kaldı.
Kusura bakma, böyle şeyler söylememiz yasak, biliyorum.
Kızım bana ihtiyar gerici diyor.
Benim için sorun yok Albay. Hep içinizden geleni söylediniz.
Aynen öyle.
Biliyor musunuz, sizin gibi olmak için asker oldum.
-Yok canım. -Öyle tabii.
Neden general olmadığınızı hiç anlamadım.
Hiç.
Komik olanı söyleyeyim mi?
Ordunun tepesindekiler nihayet gözünü açtı.
Bugün bana Beauvau'da Şeref Nişanı veriyorlar.
E nihayet yani.
Vakti gelmişti! Lanet olası siyasetçiler!
Esnek ve kedi gibi.
Tanrı aşkına.
Altıncı Koloni Piyade Alayı'nın mottosunu hatırlıyorsun.
Elbette efendim.
-Esnek… -Ve kedi gibi!
Bir dakika.
Öğleden sonra ne yapıyorsun?
-Önemli bir işim yok. -Benimlesin.
-Esnek… -Ve kedi gibi.
Hadi, yürüyün.
Kaptan stadyuma bakıyor, bu stadyum belki de Brezilya'ya…
-Hadi. -Dur.
Bak, kimse yok.
-Emin misin? -Eminim.
-Şu an yılın maçını kaçırdığımıza eminim. -Ya da yüzyılın aşağılanmasını.
Bilmiyoruz.
Brezilya 2-0 önde olabilir.
Öyle deme.
Bingo.
Takımın şevki tamamen gitti ve Fransa, Brezilya'yı çökertti.
Hayır, böyle olmadı. Sorun takımda.
Gardlarını hiçbir zaman indirmiyorlar.
Farkı anlayamadığımız sürece başımız daima dertte demektir.
Evet, daima dertte…
Rahat evladım.
Ali.
-Nasılsın oğlum? -Çok iyiyim, siz?
İyiyim.
Gel, seni biriyle tanıştırayım.
Şey…
Ali, bu İçişleri Bakanı. Fransa'nın baş polisi.
Sayın Bakan, Yarbay Ali Abdelkerim'le tanışın.
Oradayken işimize yarayan çok iyi bir çocuk.
-Çok memnun oldum Sayın Bakan. -Ben de.
Yüzünüz çok tanıdık geliyor.
Tanışmış mıydık?
Bilirsiniz Sayın Bakan,
benim gibi binlerce yüz var.
Fransa uğruna savaşanların yüzü.
Biz başkasının bayrağı için kan döken insanlarız.
Yanlış anlaşılmasın, şikâyet etmiyorum.
Cumhuriyet, minnettarlığını misliyle gösterdi.
Çok güzel bir madalyam var.
Elbette.
Takdire şayan.
Cumhuriyet fedakârlığınız için teşekkür eder Bay…
Abdelkarim. Mariama ve Babakar'ın oğlu.
Takdire şayan.
Törene başlayalım mı?
O aşağılık siyasetçiye haddini bildirdin.
Madalyamı aldıktan sonra sana içki ısmarlayayım.
İki tane.
Anlaşıldı.
Rahat.
Görüşürüz.
Buyurun beyefendi.
Evladım, bana "beyefendi" deme.
-Ben yarbayım. -Özür dilerim yarbayım.
Ama burası bakanın ofisi. Alt kata inmeniz gerek.
Aptal! Bu ne sakarlık?
-Yolu göstereyim. -Tabii.
Dokunma bana! Silme, dağıtıyorsun.
-Ne oldu? -Saçmalık.
Bu geri zekâlı yüzünden smokinim mahvoldu, olan bu!
Biraz saygı.
İÇİŞLERİ BAKANLIĞI GİZLİ
Açın efendim!
Bakanın ofisine izinsiz giriş var! Kimse bakanlıktan ayrılmasın! Kimse!
Hadi.
Gerekirse kapıyı kırın. Yakalayın onu!
İzinsiz giriş oldu. Herkesin üzerini arıyoruz.
Lütfen bakanlıktan ayrılmayın.
-Ne oluyor Albay? -Hiçbir fikrim yok.
İzinsiz giren varmış.
Kollarınızı kaldırın.
Herkes çantasını açsın.
Utanman yok mu senin? Çad'da birlikte görev yaptık!
Arasın, o da emir kulu.
Söylesene memur,
stetoskobu olduğu için onu tutuklayacak mısın?
Adam askerî hekim!
İlk görevim için eğitmenimin hediyesi. O zamandan beri yanımda.
Peki, gidebilirsin.
Esnek…
Ve kedi gibi.
Aldın mı?
Elbette aldım. Bunak değilim ya.
Eline bakan bir karın ve bir çocuğun var. Artık hırsızlık, kılık değiştirmek yok.
Söz mü?
Söz anne.
Karına yalan söyleyebilirsin, annene değil.
İstediğini yapacaksın, değil mi?
Kaçamayız anne.
Keller peşimizi bırakmaz.
Bir planım var.
Tamam.
İzin ver, yardım edeyim.
Planın ne?
Bakan hakkında bir şey bulabileceğimize eminim
ama bir şekilde ofisine girmeliyiz.
Aptal! Bu ne sakarlık?
-Yolu göstereyim. -Tabii.
Dokunma bana! Silme, dağıtıyorsun.
Saçmalık.
-Dikkat dağıtacaksın. -Smokinim mahvoldu, olan bu!
-Biraz saygı. -Tabii.
Burada ne yapıyorsunuz?
Her yerde, herkese servis yapılacak sandım.
Hayır, alt kata inin lütfen.
-Tamam. -Evet, hadi.
-Siz ne yapıyorsunuz? -Lavabodaydım.
Alt kata inin efendim.
Ben bu sırada kasayı açacağım.
Sorun şu, çıkışta üzerim aranabilir.
Memur Bey!
Bir adamı bakanın ofisine girerken gördüm.
Ama o adamı buralarda tanımıyoruz.
-Alt kata inin. -Peki.
O yüzden kasayı sen boşaltacaksın.
Açın efendim!
Bunun için ben koridordan kaçarken sen ofise gireceksin.
Bakanın ofisine izinsiz giriş var! Kimse bakanlıktan ayrılmasın! Kimse!
Ofise girince sadece kasayı boşaltacak vaktin olacak.
O yüzden gerekenleri alıp ofisten hemen çık.
Ne alacağımı nereden bileceğim?
Sana ipucu bırakırım.
Dur, benim üzerimi niye aramasınlar?
Bir gün bir dostum bana çok doğru bir şey söyledi.
Benim yaşımda, böyle görünen bir kadın olduğunda
herkes seni çöp olarak görür.
Kırk yaşlarındaki siyahi bir adamdan daha görünmezi
siyahi bir kadındır.
-Hele yaşı… -Dikkat et delikanlı.
Belli seviyedeyse.
Arkadaşın zeki birine benziyor. Beni tanıştırır mısın?
Onun için biraz geç.
Her şey yolunda giderse bizimle gurur duyar.
Sonra avluda buluşacağız.
İzinsiz giriş oldu. Herkesin üzerini arıyoruz.
Lütfen bakanlıktan ayrılmayın.
Esnek…
Ve kedi gibi.
Ve tünellerden kaçacağız.
Aldın mı?
Elbette aldım. Bunak değilim ya.
Fark edildik, yürü.
Durun!
Buradan, tünellerden kaçıyorlar.
İyi misin anne?
İyiyim, hızlan. Benim için endişelenme.
Sağa.
-Neredeyiz? -Elysée'nin altında.
Saldırı hâlinde başkanı buradan kaçırıyorlar. Az kaldı.
-Uyarayım, yüzme bilmiyorum. -Merak etme, plan yaptım. Hadi, çabuk.
Çabuk! Bu taraftan!
Kaçıyorlar!
-Durun. -Hadi!
Bas gaza!
Hey, dur!
Sıçayım!
İnanamıyorum!
Her isteyen içeri dalabiliyor.
Sayın Bakan, tünellerden kaçtılar.
Sıçayım!
KENDİM
Herkes dışarı.
Dışarı!
Telefonumu çalan siz misiniz?
Bravo, Fransa'nın baş polisi için müthiş bir çıkarım.
Rehberinize bakınca bir sürü insan gördüm.
Kaçakçılar, silah tüccarları, milliyetçi liderler.
Böyle dürüst biri için şaşırtıcı.
Ne kadar istiyorsunuz?
Mesele para değil.
-Birini hapisten çıkaracaksınız. -Şaka yapıyorsunuz. Mümkün değil.
Anlıyorum, mantıklı.
Telefonu basına gönderirim. Bakalım ne yapacaklar? Sizi tutmayayım.
-Sizi rahatsız etmem. -Hayır, durun.
Kimi çıkarmak istiyorsunuz?
BOIS D'ARCY CEZAEVİ
Merhaba.
Çığlık atarsan…
…ikimiz de hapsi boylarız.
Elimi çekebilir miyim?
Benden ne istiyorsun?
Keller'yı yakalamama yardım et.
Benimle ilgilenen tek kişi oydu.
Ele vermemi mi istiyorsun?
Evet.
Sadakat nedir bilmiyorsun, değil mi?
On yedi yaşındaydım.
Ne istedin? Keller yerine bizim hapse girmemizi mi?
-Ailene ihanet ettin. -Ne ailesi?
Çocukları dövüşe zorlayan aileye mi?
Hırsızlığa, öldürmeye zorlayan bir aileye mi?
Keller 1998'de gerçekten ne olduğunu söylemedi.
Ne aldınız?
-Bilmiyorum! -Yavaş, onları atlattık!
Zümrütler nerede? Neredeler?
Zümrütler nerede lan?
Sıçayım.
Sıçayım!
Torpido gözünü aç!
-Ne? -Torpido gözünü aç! Çabuk!
Hadi!
-Ne yapmamı istiyorsun? -Ateş et.
-Delirdin mi? -Ateş et!
-Bruno! -Ateş et, dedim. Çabuk!
Hayır, etmem.
Ya ateş edersin ya da seni gebertirim.
-Hadi, ateş et! -Onu dinleme.
-Aklına girmesin. -Ateş et!
-Bırak! -Ateş et!
-Bırak!
-Ateş et! -Bruno!
-Ateş et!
Dikkat!
İyi misin?
Beni o zorladı.
Biliyorum.
Kazara oldu.
-Yürü, polisler geldi. -Kazara oldu.
Küçüktük, bizi kullandı.
Bizi koruduğunu söylüyordu ama bizi kullandı.
Keller'nın gerçek yüzü bu.
Artık onun günah keçisi olma.
Manon, hapse dönmek istemezsin.
Yap o yüzden.
Onu ara.
Buluşma ayarla.
ÖZEL NUMARA
Alo.
Benim, çıktım.
Şimdiden mi?
Nasıl becerdin bunu?
Prosedürde hata çıktı.
Buradan hemen gidelim, inciden kurtulalım.
Alıcı buldum. Akşam Arc de Triomphe'da buluşma var.
-Orada görüşürüz. -Tamam.
Öyle yapalım. Akşam görüşürüz.
Geldi.
Enfes bir dana yahni.
Güzel.
-Bu kimin ev sevdiği yemek? -Lüpen'in tabii.
Hayır.
Babamın.
Yarın gidiyoruz.
Hepimiz özgür olacağız.
Nihayet.
Bu değil.
Nerede bu?
İşte bu.
Tamam.
"Grimaudan, dedektiflik biriminden eski dedektif. Özel iş yapılır."
SİYAH İNCİ
Tabii ya.
Kahretsin.
-Alo. -Alo Sofia. Assane bana ulaştı.
Ne? Ne dedi?
Siyah İnci'yle Place de l’Étoile'de olacak.
Tabii, kesin. Öyle mi söyledi?
Hayır ama kesinlikle gelecek.
Bana Grimaudan imzalı Arc de Triomphe fotoğrafı gönderdi.
Grimaudan, Lüpen'in takma adı.
Lüpen, Ganimard'ı Yine Kandırıyor kitabında mı?
-Değil mi? -Sofia, yapma.
Hayır, Siyah İnci'deki takma adı.
Siyah İnci'yle ilgili bilgi geldi. Keller adlı bir adamdaymış.
Başka bir suçlu mu? Daha da mantıklı! Hemen müdahale edelim. Bana güven.
Neye müdahale edeceğiz? Aklını kaçırdın sen.
Assane bana ulaşınca sana söylememi istedin.
Söylüyorum işte.
Sofia, lütfen, bana güven.
Assane gelecek. Bundan eminim. Müdahale etmeliyiz.
Tamam.
O zaman gidelim.
-Umarım yanılmıyorsundur. -Orada görüşürüz.
Gelmiyor.
Burada ne yapıyorsun?
Bitti. Sana ihanet etti.
-Ne diyorsun? -Manon.
Anneme saldırdın. Ben de sevdiğin kadını sana düşman ettim.
Artık benim yanımda.
Herkesin önünde yapmak istediğine emin misin?
Sonuçları bilmiyorsun.
Yıllar seni ağırlaştırmış.
-Ne istiyorsun? -Öcümü aldım, inciyi istiyorum.
-Mümkün değil. -Sende, biliyorum.
İstediğini yap. Haber verdim, yoldalar.
Yine yapıyorsun.
-Yürü, polisler geldi. -Kazara oldu.
Polis, kıpırdama! Silahını at.
Silahını at, dedim!
Polis mi öldürdün? 25 yıl yatacaksın evlat.
Hadi!
Senin yüzünden 25 yıl hapis yattım.
Onun suçlusu sensin.
-Tetiği ben değil, Bruno çekti. -Çocuktuk, bizi kullandın.
Senin için her şeyi yapardık, biliyorsun.
Tetiği Bruno çekmedi. Sen ve açgözlülüğün çekti.
Size yardım etmeye çalıştım. Sadece sadakatinizi istedim.
Buna sadakat mi diyorsun?
Kuklan olmamızı istedin.
Koşun! Yukarı!
Hiç değişmemişsin.
Assane Diop, siktiğimin muhbiri.
İnciyi ver.
Ellerinde delil olmaz. Serbestçe gidersin.
Evet?
İnci mi, özgürlüğün mü?
Ver.
Hadi, çıkıyoruz!
Hadi, daha hızlı!
-Çıkıyoruz. -Hadi!
-Daha hızlı! -Hadi!
Çabuk olun!
Şurada başka çıkış var.
-Polis, kımıldamayın! -Bu o!
Jean-Luc Keller.
Tutuklusun.
Ben yapmadım, inciyi Assane Diop çaldı.
Assane nerede? Nerede?
-Şurada. -Koşun.
Ferdinand Marchal'ı öldürmeye teşebbüsten tutuklusun.
İçeri alın.
Hey, ne…
Daha hızlı, hadi. Yürüyün!
Hadi, çabuk!
Buraya kadarmış. Beni burada tutuklayacaksın.
Ganimard'dan daha iyiymişsin.
-Sen de Lüpen kadar iyisin. -Olabilir ama Lüpen değilim.
Her şey bitti.
Hadi.
Hadi, yürü.
Assane.
-İnci nerede? -Bende değil.
Siyah İnci'de Lüpen inciyi almak için bir sahtekârı kandırıyor. Biliyorum.
-Keller'ya da aynısını yaptın. -Bravo.
-Klasikleri biliyorsun. -Ne?
Şurada başka çıkış var.
Bakayım.
Pardon.
Beklediğim kişi beni ekti.
-Kötü olmuş. -Evet.
Bu gül boşa giderse yazık olur.
Doğru.
Size verebilir miyim?
Olur tabii.
-İyi akşamlar. -Size de.
Hanımlar, durdurduğum için özür dilerim.
Pardon, çok ayıp ediyorum ama bir sorum var.
O gülü uzun boylu, yakışıklı adam mı verdi?
-Evet. -Evet.
Olamaz.
Sorun ne?
Benimle buluşacaktı. Ben geç kalınca onu ektiğimi sandı.
Ne yapmamı istiyorsun?
Gülü bana verirsen hemen onun yanına koşarım
ve belki gönlünü alırım.
Tabii, sorun değil. Al.
-Cidden mi? -Al.
-Sağ ol, hayatımı kurtardın. -İyi akşamlar.
Bol şans.
Alo Claire. Benim, Assane.
Batırdım.
Hayır, söyleyemem.
Ama sen haklıydın, özür dilerim.
Buradan uzaklara gidelim, desem?
Keller'dan, mahalleden, her şeyden uzağa.
Benimle gelir misin?
Evet?
Gelir misin, gelmez misin?
Evet?
TREN GARINDA BULUŞALIM. MUTLAKA DÖRT BİLET AL.
Claire. Aşkım.
Beni affet.
Seni bir kez daha ektim.
Ama bu kez iyi bir sebep için.
Sen bu mektubu okurken ben çoktan teslim olmuş olacağım.
Hapisteyken
insanlar beni unutacak.
Olması gereken de bu. Dünyanın Assane Diop'u unutma vakti geldi.
Daha önemlisi, Raoul'la normal bir hayat sürmenizin.
Anlamam biraz zaman aldı ama sen en başından beri haklıydın.
Her zamanki gibi.
Durumu düzeltmek mi istiyorsun?
O zaman teslim ol.
Tek yolu bu.
Sen haklıydın. Tek yolu buydu.
Keller'dan kurtulmam ve sizin nihayet özgür olmanız için
sorumluluk alma vaktim geldi.
Açtığım yaraların bedelini ödeme vaktim geldi.
-Nereden başlayalım? -En başından. Sana her şeyi anlatacağım.
Ama üç şartım var.
Biliyordum.
-Dinliyorum. -Benjamin Férel'i bırakın.
Bunlarla alakası yok.
Sonra ona bunu ver.
Hepsi bu aşkım.
Umduğumuz son bu değil
ama siz özgürsünüz.
Siz kalbimde olduğunuz sürece ben de özgür olacağım.
Hepinizi seviyorum.
Assane.
Peki üçüncüsü?
Okuyacak bir şeyler.
Diop, sana bir şey vereceğim.
Komşu hücrenden.
Efendim, mesajınız teslim edildi.
ARSEN LÜPEN KONTES CAGLIOSTRO'NUN İNTİKAMI
"Bulmaca senin içindeydi.
Ruhunun sırrında.
Seni kapana sıkıştırmak için…"
"…ve güvenini kazanmak için."
"Bana duyuyormuş gibi yaptığın sevgiye kucak açtım.
Belki benim hissettiğime inanmışsındır
ve sonunda beni gerçekten sevmişsindir."
"Böylece zihninin açıklığını
kaybetmişsindir."
Alt yazı çevirmeni: Ömür Gencer