‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เล่ม 2: บทเพลงสดุดี)
‪นี่ วอร์เร็น
‪มานี่หน่อย
‪นี่ ช่วยไปบอกท่านนายกฯ กับคุณคีน
‪ว่าถ้าไม่ใส่ถุงมือกับรองเท้ายาง ‪ก็ให้ออกไปจากชายหาด
‪- เดี๋ยวฉันย้ำอีกที ‪- ครับ
‪นี่ ท่านนายกฯ นายอำเภอบอกว่า ‪ให้ออกไปจากชายหาดถ้าไม่…
‪- เขาว่าไงบ้าง เกิดอะไรขึ้น ‪- เอาของเธอ…
‪พาสาวๆ ออกไปจากหาดหน่อยสิ วอร์เร็น
‪เวด เราต้องคุยเรื่องนี้นะ
‪- เดี๋ยวคุย ‪- เรามี…
‪ไม่ต้อง คนดี ฉันเดินบนหาดเองได้ ขอบคุณ
‪เดี๋ยวคุณจะได้พูด เบฟ
‪คุณพูดตลอดแหละ นายอำเภอ
‪อรุณสวัสดิ์
‪ผมว่าผมบอกไป… คุณควรอยู่ไกลๆ ‪จนกว่าผมจะรู้มากกว่านี้ ท่านนายกฯ
‪นี่อาจจะเป็นเชื้อโรคหรือโรคติดต่อ
‪ผมจำตอนปี 2002 ได้ ฝูงของ…
‪นกเอี้ยง เป็นฝูงนกเอี้ยง
‪หลายร้อยตัวเลย ตกลงมาจากฟ้า ‪เกลื่อนเต็มหาด
‪ทั้งเมืองเลย จัตุรัสเมืองด้วย
‪ไม่เคยได้คำตอบที่น่าพอใจเลย ‪มีแต่ทฤษฎี
‪ฟ้าผ่า เสียงรบกวน โรค ไม่เคยหาคำตอบได้เลย
‪ฝูงโลมาก็เคยครั้งนึง ตรงฝั่งตะวันตก
‪หลายสิบตัวเลย และปากพวกมันก็หายไป
‪แล้วนี่ก็เจออีกแล้ว อะไรกันเนี่ย
‪- พวกมันถูกพัดมาจากอัปพาร์ดส์ใช่ไหม ‪- อืม ดูจะอย่างนั้น
‪จมน้ำตายใช่ไหม
‪อัปพาร์ดส์ไม่มีน้ำท่วม
‪มา 20 กว่าปีแล้วนะ แต่พายุนั่น แม่เจ้า
‪อาจจะ
‪แต่คุณบอกว่าอาจเป็นเชื้อโรคหรือโรคติดต่อ ‪คุณคิดงั้นเหรอ
‪แต่คุณไม่เห็นว่าพวกคราบน้ำมันใช่ไหม
‪นี่ ดูสิ
‪- อย่าเข้าใกล้ไปนะ ‪- อืม
‪ผมไม่อยากโดนพยาธิ ดูนี่
‪ไม่มีน้ำมัน
‪นั่นถือเป็นเรื่องดีนะ คุณน่าจะได้เห็น…
‪คนแถวนี้เคยเห็นอะไรเลวร้ายถูกพัดมา ‪หลังจากเหตุน้ำมันรั่ว
‪แต่คุณจะได้เห็น ได้กลิ่น แน่นอนเลย นั่น…
‪นั่นถือว่าดีจริงไหม โล่งอกไปที
‪คอหัก ฉีกขาดนิดหน่อย
‪ใช่ ตอนเช้าพวกนกนางนวลจิกกัดพวกมัน
‪ใช่ แต่นั่นแหละประเด็น
‪ไม่มีเลือดเลย ในตัวแมว หรือบนหาด
‪ผมว่ามันเกิดก่อนที่พวกมันลงน้ำ ‪หรืออาจเกิดตอนลงน้ำแล้ว
‪อืม สัตว์นักล่าเหรอ
‪อาจจะพวกเหยี่ยว ไม่ก็ฉลาม
‪อาจจะลูกฉลามหลายตัว ไม่รู้สิ
‪รู้ไหม เราเคยมีฉลามพวกนั้นก่อน…
‪ไม่ค่อยได้เจอบ่อยแล้ว แต่อาจเป็นฉลามก็ได้
‪บางทีฉลามอาจกลับมาแล้ว
‪นั่นไม่ถือว่าเป็นเรื่องแย่นะ
‪เพราะเมื่อมีฉลาม ก็แปลว่ามีปลา จริงไหม
‪ผมเพิ่งมาใหม่ ผม…
‪ผมไม่รู้หรอกว่าคุณมีสัตว์อะไรแถวเกาะนี้บ้าง
‪"คุณ" เหรอ นี่ก็เกาะคุณเหมือนกัน นายอำเภอ
‪ที่เรามีแถวเกาะนี้ ผมเลยหวังพึ่งเอ็ด ฟลินน์
‪- อ้อ เขามาที่นี่เหรอ ‪- ใช่ มาช่วยดูตลอดเช้าแล้ว
‪เขาบอกว่าถ้าพวกเหยี่ยวโชคดี ‪ก็ล่าได้ตัวสองตัว
‪แต่เยอะขนาดนี้ ไม่ใช่เหยี่ยว
‪อาจจะเป็นพวกแมวเองก็ได้ ‪พวกมันอาจกัดกัน
‪ที่อัปพาร์ดส์แร้นแค้นจะตายไป
‪อาจตกใจเพราะพายุก็ได้
‪- มีแค่อันเดียวครับ ‪- นี่อะไร
‪- เขาจะส่งมาเพิ่มถ้าเราต้องการ ‪- ต้องการแน่ บอกไปไหมว่ากี่ตัว
‪ผมไม่รู้ว่ากี่ตัว
‪เขาคิดว่ามีแมวไม่กี่ตัวบนหาด ‪บอกเขาว่าเป็นร้อยๆ ตัว รู้อะไรไหม
‪- บอกให้เขามาที่นี่ ‪- ทีนี้อะไรอีกล่ะ
‪ผมคิดว่าเราควรเผาพวกมัน ‪เผื่อเป็นโรค
‪กองสุมรวมกัน เผา กันคนเข้าใกล้
‪เพราะถ้าคิดว่านี่กลิ่นเหม็นแล้ว…
‪- ใจเย็นก่อน ‪- ผมจะไปเอามาเพิ่ม
‪บอกเขาให้มาที่นี่
‪ผมคิดว่าชาวบ้านจะไม่ชอบใจแน่
‪มันดูรุนแรงไปหน่อย ‪เราเคยเจอเรื่องแปลกๆ มาก่อน
‪นี่ ฟังนะ มันเพื่อความปลอดภัยชุมชน ‪จริงๆ นะ พวกเขาจะขอบคุณคุณ
‪นายกฯ ของพวกเขาไม่ยอมเอา ‪สุขภาพชุมชนมาเสี่ยง
‪ลูกคุณเป็นเด็กดีนะ ‪ชอบช่วยเหลือแบบนั้นถือเป็นเด็กดีนะ
‪ครับ เขา… เขาอยากมีส่วนร่วมน่ะ
‪ถือเป็นสัญชาตญาณที่ดี สถานที่แบบนี้
‪บางคนพยายามอยู่แยกตัว ‪ไม่ก็อยู่โดดเดี่ยว มันทำลายทั้ง…
‪สักวันหนึ่งเราอยากเห็นคุณสองคน ‪เข้าร่วมพิธีมิสซานะ
‪ไม่ได้ให้เปลี่ยนศาสนานะ ไม่เลย
‪คุณมีศรัทธาของคุณ พระเจ้าอวยพร
‪ไม่ได้จะลบหลู่กันนะ ‪และผมรู้ว่าคุณต้องขึ้นเฟอร์รี
‪ไปมัสยิดบนแผ่นดินใหญ่ทุกวันอาทิตย์ แต่…
‪ทุกวันศุกร์ครับ
‪วันศุกร์เหรอ งั้นวันอาทิตย์คุณก็อยู่นี่น่ะสิ ‪เยี่ยมเลย
‪ผมว่ามันจะเกิดผลดีกับชุมชนนะ
‪ถ้าคุณมาเข้าร่วมบ้าง
‪มาอ่านพระคัมภีร์ ‪ช่วยประกาศ อะไรเล็กๆ น้อยๆ
‪ไม่ต้องสมัครสมาชิกก็ได้
‪แค่แสดงให้ชาวบ้านเห็นว่า ‪คุณเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่
‪เข้าใจที่ผมพูดไหม นายอำเภอ
‪ครับ ผมว่าเราจะเผาพวกมัน
‪- เข้าท่าดี ปลอดภัยไว้ก่อน ‪- เหรอ
‪เอาน้ำมันมา ขุดหลุม โรยทรายไว้รอบๆ
‪อรุณสวัสดิ์ เอ็ด
‪ไรลี่ย์ แม่เจ้า เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนไหม
‪ตายธรรมชาติแน่ ไม่ใช่น้ำมันรั่ว ‪แต่ตายเพราะเหตุธรรมชาติแน่
‪ผมจำปี 2002 ได้
‪ฝูงนกเอี้ยงร่วงลงมาจากฟ้า
‪ใช่ พายุแรงน่าดู
‪เมื่อคืนไรลี่ย์ออกมาแถวนี้ ‪แต่เขาไม่เห็นแมวบนหาดนะ
‪- คุณออกมาช่วงมีพายุเหรอ ‪- ออกมาทำไม
‪ผมเห็น… ผมนึกว่าเห็นบางอย่าง
‪ครับ มงซินญอร์พรูอิตต์
‪- อะไรนะ ‪- ผมไม่รู้ว่าผมเห็นอะไร
‪- เมื่อคืนแกบอกว่าแน่ใจนะ ‪- ไม่รู้สิ
‪- เขาอยู่แผ่นดินใหญ่ ‪- ครับ ผมรู้
‪งั้นคุณอาจเห็นคนอื่น ‪คนที่ทำบางอย่างกับแมว
‪ไม่ ผมไม่เห็นแมวเลย คิดว่านะ
‪ผมไม่ได้ดูแถวคลื่น
‪คุณเป็นไงบ้าง ไรลี่ย์ ‪กลับมาแล้วรู้สึกยังไงบ้าง
‪เราสวดภาวนาให้คุณทุกอาทิตย์เลยนะ
‪ครับ ขอบคุณ สบายดีครับ
‪อรุณสวัสดิ์
‪อรุณสวัสดิ์ ให้ตาย
‪ใช่ เป็นผมจะไม่เข้าไปใกล้นะ
‪ผมเคยอ่านมาเรื่องแมวกับคนท้อง
‪- ผู้หญิงท้องน่ะ… ‪- ใช่ ก็ต้องผู้หญิงที่ท้องสิ
‪ชื่อโรคท็อกโซอะไรสักอย่าง มีพยาธิในขี้แมว
‪ที่ไม่ดีต่อผู้หญิงท้อง
‪ท็อกโซพลาสโมซิส มันยังคลุมเครืออยู่นะ
‪มีแนวโน้มจะได้จากทำสวนมากกว่า
‪นั่นแหละ ที่นี่แมวเยอะเลย ‪ปลอดภัยไว้ก่อน
‪เกิดอะไรขึ้น ‪นี่ดูเหมือนแมวจรทุกตัวจากอัปพาร์ดส์
‪ใช่ พวกเขาจะเผาพวกมัน
‪นี่ ขอโทษสำหรับเมื่อคืนนะ ‪ผมแค่อยากขอโทษ
‪เรื่องอะไร
‪ก็พูดระบายใส่คุณไปขนาดนั้น ‪มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
‪ไม่เป็นไร ดูสิ ทุกอย่างเรียบร้อย ‪คุณเจอเป้าหมายแล้ว
‪- ใช่ กำจัดแมว ‪- ก็ต้องเริ่มสักที่
‪เป็นคืนที่บ้ามาก สาบานเลยว่าผมเห็น…
‪รู้ใช่ไหมว่ามงซินญอร์พรูอิตต์ ‪ชอบใส่เสื้อโค้ทกับหมวกนั่น
‪ใช่ คิดว่านะ
‪เอาละ เมื่อคืนผมเห็น…
‪ช่างเถอะ เขาอยู่แผ่นดินใหญ่ ‪ผมแค่… มันบ้ามาก
‪ผมคงต้องเริ่มเผาพวกแมวละ ต้องไปขึ้นเรือ
‪- จะย้ายไปที่ที่ดีกว่าแล้วเหรอ ‪- เปล่า มีประชุมน่ะ
‪- เรื่องดีรึเปล่า ‪- ไม่ คือ…
‪อย่าเข้าใกล้แมวนะ
‪ผมไม่อยากให้คุณติดโรคท็อกโซอะไรนั่น
‪อย่ามาสั่งฉัน
‪เพลงสวดประกอบพิธีในเช้านี้ ‪คือเพลงที่ 400 ในสมุดเพลงสวดสีแดง
‪"ศักดิ์สิทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์" โปรดยืนขึ้น
‪ศักดิ์สิทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์
‪พระเจ้าทรงเดชา
‪ยามเช้าตรู่
‪เราขอถวายเพลงสรรเสริญแด่พระองค์
‪ศักดิ์สิทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์
‪เปี่ยมด้วยฤทธิ์และเมตตา
‪ทั้งสามพระองค์เป็นพระเจ้าองค์เดียวกัน
‪ขอพระองค์ทรงยืนยง
‪(กลุ่มเอเอ - ต้อนรับทุกคน)
‪"ก่อนพระองค์จะเผชิญกับความตาย ‪ที่พระองค์น้อมรับอย่างเต็มใจ
‪พระองค์ทรงหยิบขนมปังและกล่าวขอบใจ
‪พระองค์บิขนมปัง ‪ส่งให้สานุศิษย์ และตรัสว่า…"
‪(จงซื่อสัตย์กับตัวเอง - เหรียญที่สี่)
‪เป็นสัปดาห์ที่ดีนะ ยินดีกับทุกคนด้วย ‪พวกคุณสมควรได้รับแล้ว
‪- พระกายของพระคริสต์ ลีซ่า ‪- เอเมน
‪พระกายของพระคริสต์
‪- พระโลหิตของพระคริสต์ ‪- เอเมน
‪ก่อนหน้านี้คุณอยู่ที่ไหนคะ
‪ทุกคนอยากรู้ เขตศาสนาของเรา ‪มีเรื่องซุบซิบเยอะเลย
‪เยอะจริงๆ
‪ฉันเต็มใจบอกนะถ้าพวกเขาถาม แต่…
‪นั่นแหละประเด็นเรื่องที่ที่เราเคยไป
‪จริงอยู่มันสำคัญ
‪แต่มันไม่สำคัญเท่าที่ที่เรากำลังจะไป
‪และทุกที่ที่ฉันเคยไปก่อนมาที่นี่
‪ล้วนแต่นำทางฉันมาที่นี่
‪แม้ว่าตอนนั้นฉันจะไม่รู้ ฉันจะไม่เห็น
‪ก็คล้ายๆ กับเธอ
‪หนูอยู่ที่นี่มาทั้งชีวิต
‪ใช่ แต่มีสิ่งที่เกิดก่อนเธอด้วยนะ
‪สิ่งนั้นชี้ทางเธอมาที่นี่ ‪และรู้ไหมว่าคืออะไร
‪ที่ชี้ทางให้เราไปที่ต่างๆ ‪ไม่ว่าเราจะรู้ตัวหรือไม่
‪พระเจ้าไงล่ะ
‪พระองค์ชี้ทางให้เธอมาที่นี่ ‪เช่นเดียวกับที่พระองค์ชี้ทางให้ฉันมา
‪อรุณสวัสดิ์
‪เออ ไปเถอะ เพื่อน
‪เธอไม่เป็นไรนะ
‪ลีซ่า
‪หนูสบายดีค่ะ
‪ไม่เป็นไร
‪(ตารางสอน)
‪หยิบถึงนะ เบฟ
‪เอริน
‪- ตกใจหมด ต้องการอะไรคะ ‪- น้ำยาเช็ดกระจกน่ะ
‪ลองใส่น้ำนิดหน่อยลงไปหรือยัง ‪ปกติแบบนั้นจะได้น้ำยาอีก
‪ฉันทิ้งขวดไปแล้ว แต่ครั้งหน้าจะลองดูนะ
‪รู้ไหม แม่คุณชอบเอาขวดเปล่ามาเก็บ
‪บนตู้นี้
‪บางครั้งครึ่งหนึ่งก็เป็นขวดที่ใส่แต่น้ำเปล่า
‪เธอไม่ชอบให้เสียของเลย
‪ฉันต้องเป็นคนเอาไปทิ้ง ‪ฉันบอกว่า "เพ็กกี้ เพ็กกี้ กรีน
‪ถ้าทำแบบนี้ต่อ ขวดได้หล่นทับเราแน่"
‪ส่วนคุณกลับเอาไปทิ้ง
‪ชื่นใจจัง
‪ตลกดีนะคะ เพราะที่บ้าน ‪ไม่ว่าขวดไหนแม่ดื่มหมดเกลี้ยงเลย
‪นี่ค่ะ
‪- เอานั่นไปทำอะไร ‪- หนูน่ะ
‪หลังเหตุน้ำมันรั่วก็เป็นปัญหาใหญ่เลย
‪พวกหนูบุกอย่างกับภัยพิบัติฝูงตั๊กแตน
‪สงสัยแหล่งอาหารของพวกมันเป็นพิษ
‪ไม่มีปลาให้กินที่ท่าจอดเรือ
‪พวกมันก็เลยบุกตู้กับข้าวทั่วเกาะ
‪นี่ได้ผลดีมาก ‪แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกแมว…
‪ถ้าเกิดเป็นเพราะพวกสัตว์ป่า
‪สัตว์นักล่าบนเกาะนี้
‪ที่ทำแบบนั้นกับพวกแมวที่น่าสงสาร นี่…
‪ฉันกะจะโรยไว้ด้านนอกบ้านนิดหน่อย ‪แค่พอให้ปลอดภัย
‪ถ้าต้องการ ฉันไปโรยแถวบ้านคุณให้ได้นะ
‪ไม่เป็นไร ฉันอยู่ได้ค่ะ
‪แน่นอนอยู่แล้วจ้ะ
‪ซาร่าห์
‪ค่ะ ซาร่าห์ กันนิ่ง
‪คุณคือ… ฉันได้ข่าวเรื่องคุณแล้วค่ะ คุณพ่อ
‪พอล ฮิลล์ครับ
‪มีอะไรให้ฉันช่วยคะ
‪คุณคงได้ข่าวแล้วว่าผมมาแทนมงซินญอร์
‪ค่ะ
‪เขาบอกบางอย่าง ‪ตอนที่เราคุยกันเรื่องชุมนุมที่โบสถ์
‪แม่คุณ… เขาบอกว่าก่อนที่สุขภาพเธอจะแย่…
‪ก่อนหน้านั้น แม่คุณไม่เคยพลาดพิธีมิสซา ‪แม้แต่พิธีประจำวัน ใช่ไหมครับ
‪แม่ฉัน…
‪เคยศรัทธาแรงกล้า
‪คืองี้ครับ…
‪แม่คะ มีคนมาหา
‪- จอห์นเหรอ ‪- ไม่ใช่ค่ะ
‪เธอคิดว่าคุณเป็นมงซินญอร์พรูอิตต์ ‪ขอโทษค่ะ เธอสับสนน่ะ
‪เข้าใจผิดกันได้ครับ ช่างเสื้อคนเดียวกัน
‪แม่คะ นี่บาทหลวงพอล
‪มงซินญอร์พรูอิตต์ไม่อยู่สักพัก ‪เขาก็เลยมา…
‪ผมมาทำพิธีมิสซาให้ครับ คุณผู้หญิง
‪ถ้าต้องการอะไร ฉันอยู่ในห้องทำงานนะคะ
‪ถ้าเธอเริ่มมีอาการ ก็มาตามฉันได้เลย
‪ได้ครับ
‪"พระเมตตาแห่งพระเยซูคริสต์ ‪ความรักแห่งพระเจ้า
‪และสัมพันธภาพแห่งพระจิต ‪จงสถิตกับท่านทั้งหลาย"
‪พระกายของพระคริสต์ มิลลี่
‪พระโลหิตของพระคริสต์
‪จะเดินผ่านโดยไม่ทักทายจริงๆ เหรอ
‪ผมไม่อยากกวนคุณน่ะ
‪ใส่ใจคนอื่นดีมาก
‪- อยากดื่มชาไหม ‪- ไม่ละ ผมจะกลับบ้านแล้ว
‪วันนี้เป็นไงบ้าง
‪โห นานแล้วนะที่ไม่มีใครถามผมแบบนั้น
‪ในคุกเขาไม่ถามเหรอ
‪ไม่ ในคุกไม่จำเป็นต้องถาม ‪เพราะทุกวันเหมือนเดิมเป๊ะ
‪คุณล่ะเป็นไงบ้าง
‪บอกตามตรง น่าเบื่อมาก
‪อยากได้งานฉันไหม ขายถูกๆ เลยนะ
‪ถูกเหรอ ดีเลยเพราะผมถังแตกสุดๆ
‪มีแผนงานไหมล่ะ
‪โห อยากได้แผนงานของจริงเหรอ
‪ผมเคยได้ยินมาเยอะน่ะ
‪ใช่ เพราะคุณเคยทำชาร์กแทงก์อยู่พักนึง
‪ใช่ ชาร์กแทงก์กับซิลิคอนแวลลีย์
‪เรียกผมว่ามิสเตอร์วันเดอร์ฟูล
‪เอาละ พ่อฉลาม
‪คุณเคยตื่นมาเพื่อไปประชุมกลุ่มเอเอ
‪แล้วก็คิดว่า "น่าจะมีวิธีที่ดีกว่านี้สิ" ไหม
‪ผมฟังอยู่
‪กิจวัตรตามแบบฉบับของเอริน ‪เริ่มต้นด้วยอาการแพ้ท้อง 40 นาที
‪ว่าต่อสิ
‪จากนั้นห้องเรียนเต็มไปด้วยวัยรุ่น ‪เด็กทุกคนคิดว่าคุณงี่เง่า
‪แต่เด็กครึ่งหนึ่งกลิ่นเหมือนเรือประมง ‪ที่พวกเขาไปทำงานตอนเช้า
‪แจ๋ว
‪แล้วก็มีสภาเมืองที่คุณจะโดน
‪ประณามแกมเหยียดแบบแถๆ โดยเบฟ คีน
‪เออนี่ เธอคิดถึงแม่คุณมากเลยนะ
‪จากนั้นก็ตามด้วย ‪อาการแพ้ท้องรอบเย็นหนึ่งชั่วโมง
‪แพ้ท้องรอบเย็นแย่กว่ารอบเช้ารึเปล่า
‪มากๆ เลย
‪เพราะเหตุผลเหล่านั้น ผมไม่สนใจ
‪เซ็งเลย
‪ผมควรไปละ ไม่อยากให้พ่อแม่ผมรอนาน
‪บางอย่างก็ไม่เคยเปลี่ยนเลย
‪ฉันจำไรลี่ย์วัย 15 ที่แอบปีนหน้าต่าง ‪ห้องนอนฉันออกมา
‪เพื่อกลับให้ทันเคอร์ฟิวได้
‪ไม่อยากทำให้พ่อแม่หงุดหงิด
‪ราตรีสวัสดิ์ เอริน
‪เช่นกันค่ะ
‪ไง ลูกรัก
‪วันนี้เป็นไงบ้าง
‪โอเค
‪พร้อมนะ
‪มากันแล้ว ดอลลี่ เวด
‪วันนี้คนคึกคักกว่าเดิมนะ
‪รอให้ถึงอีสเตอร์ก่อนเถอะ
‪ถ้าไม่ใช่เพราะวันนั้นกับคริสต์มาส ‪บางคนคงไม่มาด้วยซ้ำ
‪ไม่เหมือนพวกเรา
‪ดีใจที่ได้เห็นพวกคุณหลายคนในวันนี้
‪แต่ผมต้องขอถาม ‪ทำไมถึงไม่มาทุกวันอาทิตย์ล่ะ
‪คริสต์มาส อีสเตอร์ อันนั้นผมเข้าใจ
‪แต่ช่วงเริ่มเทศกาลมหาพรต ‪มักมีคนมากขึ้นมานิดนึง
‪ทำไมล่ะ วันนี้พิเศษยังไงเหรอ
‪วันพุธรับเถ้า ช่วงต้นเทศกาลมหาพรต ‪ไม่น่าใช่ช่วงโปรดของผู้คนนะ
‪ช่วงเริ่มต้นของการสำนึกผิด ‪พยายามชดใช้บาปของเรา
‪บาป
‪ความมืดมนนี้ ความดำมืดนี้ที่เปรอะเปื้อนเรา
‪ความมืดมนที่เราเทินหัวมาในวันนี้
‪แค่รอยเปื้อนของมัน
‪รอยเปื้อนของความตาย ‪ของขี้เถ้า ของบาปเพื่อสำนึกผิด
‪เพราะทั้งหมดนี้มุ่งไปยังปลายทางเดียว ‪นั่นคือวันอีสเตอร์
‪การเกิดใหม่ การฟื้นคืน ชีวิตอมตะ ‪ชีวิตที่กำเนิดขึ้นอีกครั้ง
‪แม้ว่าไม่มีความดำมืด ‪ความรักก็กำเนิดอีกครั้ง
‪แม้ว่าไม่มีบาป เกาะแห่งนี้จะรุ่งเรืองอีกครั้ง
‪แม้ว่าไม่มีหายนะ ‪การเกิดใหม่ การฟื้นคืน ชีวิตอมตะ
‪พระเจ้าเห็นคุณ
‪ที่เยี่ยมที่สุดคือ ‪พระองค์เห็นพวกคุณอย่างแท้จริง
‪เพราะอย่าลืมว่าใครกันที่พระองค์ตามหา
‪ใครกันที่พระองค์หวังพึ่ง ‪ให้สร้างโบสถ์ของพระองค์
‪สาวกของพระองค์ไง
‪สานุศิษย์กลุ่มแรกของพระเจ้าเป็นชาวประมง
‪หนึ่งในปาฏิหาริย์แรกๆ ของพระองค์
‪แหว่างเปล่า พวกชาวประมงสิ้นหวัง
‪พระเจ้าทรงตรัสว่า "จงนำแห ‪ไปวางจับปลาไว้ในน้ำลึก"
‪และเมื่อพวกเขาดึงแหขึ้นมา ‪ก็มีปลามากมาย
‪พระองค์เห็นคุณ ใช่ ‪พระองค์เห็น พี่น้องทั้งหลาย
‪และพระองค์จะฟื้นคืนเกาะแห่งนี้ ‪และพระองค์จะเติมเต็มแหของคุณอีกครั้ง
‪เยี่ยมมากที่วันนี้พวกคุณมาที่นี่ ‪แต่ได้โปรดกลับมาอีกเรื่อยๆ
‪ประตูนั้นเปิดต้อนรับเสมอ ‪เช่นเดียวกับประตูสวรรค์ที่เปิดเสมอ
‪แค่พาตัวเองมาที่นี่ ‪พระเจ้าจะทรงจัดการที่เหลือเอง
‪อย่างที่สดุดี 60 บอกเรา
‪"พระเจ้า พระองค์ทรงปฏิเสธเรา ทำลายเรา
‪พระองค์ทรงโกรธา โปรดฟื้นคืนเราอีกครั้ง"
‪รู้ไหมว่าสดุดีคืออะไร มันคือบทเพลง
‪มาจากภาษากรีก ซาล์มอย ‪แปลว่า "เสียงเพลง"
‪เพลงสวดภาวนา เพลงสรรเสริญ
‪นั่นแหละคือตัวเรา นั่นแหละคือคนที่เราต้องเป็น
‪นั่นคือความหมายของการมีศรัทธา
‪ที่แม้ในความมืดมิด ความเลวร้ายสุดคณา
‪ในยามไร้แสงสว่างและความหวัง ‪เราจะร้องเพลง
‪"โปรดฟื้นคืนเรา" เราร้องเพลงต่อท้องฟ้า ‪และเพื่อนเอ๋ย พระองค์จะทำแน่
‪มือเดียวกับที่หยิบยื่นความยากลำบากให้คุณ
‪มือเดียวกันนั้นจะทำให้คุณสมบูรณ์
‪จำไว้ว่าเจ้าคือธุลี ‪และสุดท้ายก็จะกลับคืนสู่ธุลี
‪จำไว้ว่าเจ้าคือธุลี…
‪ลอร์เรน จำไว้ว่าเจ้าคือธุลี
‪และสุดท้ายก็จะกลับคืนสู่ธุลี
‪เบ็น จำไว้ว่าเจ้าคือธุลี ‪และสุดท้ายก็จะกลับคืนสู่ธุลี
‪ฟีโอน่า จำไว้ว่าเจ้าคือธุลี ‪และสุดท้ายก็จะกลับคืนสู่ธุลี
‪เอริน จำไว้ว่าเจ้าคือธุลี ‪และสุดท้ายก็จะกลับมาเป็นธุลี
‪ทอม จำไว้ว่าเจ้าคือธุลี และสุดท้ายก็จะ…
‪ไรลี่ย์ มาสิ
‪ไม่เป็นไรครับแม่ ไปเถอะ
‪ไม่ ลูกรัก นี่ไม่ใช่พิธีศีลศักดิ์สิทธิ์
‪เป็นการอวยพรน่ะ มาเถอะ
‪เอ็ดเวิร์ด จำไว้ว่าเจ้าคือธุลี ‪และสุดท้ายก็จะกลับคืนสู่ธุลี
‪ไรลี่ย์ จำไว้ว่าเจ้าคือธุลี…
‪และสุดท้ายก็จะกลับคืนสู่ธุลี
‪พระเจ้าคุ้มครองนะลูก
‪เอเมน
‪บาทหลวงพอล จำไว้ว่าเจ้าคือธุลี ‪และสุดท้ายก็จะกลับมาเป็นธุลี
‪(งานคร็อกพ็อตลัค)
‪คุณรู้ว่ามันเป็นยังไง
‪จับปลาได้มากขึ้น ‪และเงินอุดหนุนได้น้อยลง
‪- มากขึ้นนิดนึง ‪- และเราก็กลับไปจุดเดิม
‪- สามเปอร์เซ็นต์ สองก็พอแล้ว ‪- ไม่ได้ ก็อยากรับนะ
‪นี่เคยเป็นงานใหญ่
‪เพราะเป็นงานแรกของคุณ ‪คุณคงไม่รู้ว่างานเป็นยังไง แต่…
‪มันเคยเป็นแค่เทศกาลฤดูใบไม้ผลิ
‪แต่แล้วทางโบสถ์ก็เกิดความคิดขึ้นมา
‪และเราก็ลองเล่นคำดู "คร็อกพ็อตลัค"
‪พยายามทำให้มันดูพิเศษ
‪เราตื่นเต้นที่ได้มางาน ใช่ไหม
‪ครับ
‪- ผมจะไปหาวอร์เร็นนะ ‪- ไปเลย ขอให้สนุกนะ
‪ดีใจที่มาไหม
‪ใช่ เดตครั้งที่สองต้องแบบนี้
‪ฉันแอบอยากรู้เรื่องเกาะนี้มาตลอด
‪ตั้งแต่เห็นมันในข่าวหลังจากแท็งก์น้ำมันรั่ว
‪มันเป็นตามที่คุณพูดทุกอย่าง ‪คุณต้องไปจากเกาะนี้
‪ฉันไม่รู้จะพาแม่ฉันไปที่อื่นได้ยังไง
‪ฉันว่าช่วงเวลานั้นมันผ่านไปแล้ว
‪และนี่คือที่ที่แม่อยากอยู่ ที่เดียวที่เธอรู้จัก
‪ฉันไม่อยากให้แม่ตายในที่ที่ไม่คุ้นเคย
‪แต่ใช่
‪หลังจากนั้น ฉันจะไปจากที่นี่
‪อย่าเพิ่งมองนะ ‪แต่ฉันว่าเราทำให้บาทหลวงไม่พอใจ
‪เขาไม่ใช่บาทหลวงของฉัน
‪เขาเพิ่งมาใหม่ ‪แต่ฉันว่าพวกเขาก็เหมือนกันหมด…
‪ที่นี่มีมงซินญอร์คนเดิมตั้งแต่ก่อนฉันเกิด
‪และเขาก็ชอบจ้องฉันแบบนั้นเลย
‪ตลอดเวลา ตั้งแต่ตอนฉันเด็กๆ
‪จำได้ว่าฉันกลัวมาก คิดว่า…
‪- เขารู้ ‪- จริง ใช่เลย เขารู้แน่ๆ
‪งานนี้ดีนะว่าไหม
‪ครับ ดูทุกคนสนุกสนานกันดี
‪เทศกาลอีสเตอร์บนเกาะคร็อกเก็ตต์ ‪พิเศษทีเดียว
‪ถ้าให้พูดตามตรง ‪ผมชอบอีสเตอร์มากกว่าคริสต์มาสมาตลอด
‪นี่เป็นช่วงโปรดแห่งปีของผม ‪การเกิดใหม่ การฟื้นคืน
‪มงซินญอร์พรูอิตต์เป็นยังไงบ้าง
‪เขาจะกลับมาเร็วๆ นี้ไหม
‪คร็อกพ็อตลัค ‪ก็เป็นหนึ่งในงานโปรดของเขาเหมือนกัน
‪ผมว่าเขาเป็นคนคิดชื่อ
‪ครับ เขาสบายดี ดีขึ้นแล้ว
‪ไม่ได้ดีมาก
‪จะว่าไป เขาพูดชมคุณอยู่นะ ยังจำคุณได้ดี
‪เขาเดินเหินได้ไหม
‪ถามทำไมเหรอ
‪เปล่าครับ ก็แค่…
‪คืนก่อนตอนที่พายุกระหน่ำ
‪สาบานเลยว่าผมเห็นเขาบนหาด ‪เดินท่ามกลางสายฝน
‪ไม่น่าใช่นะ
‪ครับ สงสัยคงเป็นคนอื่น แต่…
‪หมวก เสื้อโค้ท มัน…
‪ผมรู้มันฟังดูบ้า ‪ถ้าเขาอยู่แผ่นดินใหญ่นะ
‪คืนนั้นผมคุยโทรศัพท์กับเขา
‪ก่อนพายุมาน่ะ ‪เล่าสรุปเรื่องวันแรกของผมให้เขาฟัง
‪คุยช่วงหลังเฟอร์รีรอบบ่ายน่ะ
‪ทางโทรศัพท์ในห้องเขา ‪ไม่น่าใช่เขา นอกจากเขาจะว่ายน้ำมานะ
‪รู้กันแค่คุณกับผมนะ ไรลี่ย์ ‪ผมขอโทษที่ต้องพูดแบบนี้
‪แต่เขาคงไม่ได้ไปไหน ไม่ใช่ในเร็วๆ นี้
‪เสียใจที่ได้ยินแบบนั้น
‪ครับ
‪ทุกอย่างมีฤดูกาลของมัน
‪ขอบคุณที่มานั่งคุยด้วยนะ คุณพ่อ
‪แต่ผมว่าอีกหลายคนที่นี่ ‪คงอยากพูดคุยกับคุณเหมือนกัน
‪ไม่ต้องมาแกร่วกับคนนอกศาสนาของเมืองหรอก
‪คนนอกศาสนา ไม่… คุณมัดมือให้ผมพูดซะแล้ว
‪จริงๆ แล้วผมมีเจตนาแอบแฝง ‪แม่คุณบอกผมว่า
‪คุณต้องเดินทางไปแผ่นดินใหญ่ ‪เพื่อประชุมกลุ่มเอเอ
‪เป็นขั้นตอนของทัณฑ์บน ใช่ไหม
‪ขอบคุณนะแม่
‪มันทำให้ผมคิดได้ว่า ‪ผมจัดประชุมกลุ่มเอเอที่นี่ได้ทุกเมื่อ
‪คุณจะได้ไม่ต้องไปแผ่นดินใหญ่
‪ไม่ต้องเสียเวลาทั้งวันนั่งรอเรือ
‪เราเจอกันที่ศูนย์สันทนาการก็ได้
‪ผมเข้าใจว่าทำไมเกาะนี้ ‪ถึงไม่มีประชุมกลุ่มเอเอที่นี่
‪คงไม่ค่อยมีความต้องการเท่าไหร่
‪แต่ไม่ได้แปลว่าไม่จำเป็น
‪คนมีปัญหาเรื่องเหล้าเยอะแยะ ‪โดยเฉพาะสมัยนี้
‪มีคนนึงแล้วที่ติดเหล้าเต็มคราบ
‪ซึ่งมีส่วนในอุบัติเหตุล่าสัตว์ขณะเมา
‪ที่ทำให้ลีซ่าที่น่าสงสารเป็นอัมพาต ‪มีคนเล่าให้ผมฟังน่ะ
‪ใช่ เรียกว่า "อุบัติเหตุล่าสัตว์" ‪ก็คงไม่ถูกเสียทีเดียว
‪แถวนี้ไม่ค่อยมีอะไรให้ล่า ‪ผมคิดว่าโจแค่ยิงไปเรื่อยเปื่อย
‪ใช่ และเขายังไม่เลิกดื่ม
‪แต่ไรลี่ย์ คนอย่างคุณ คนที่เลิกได้แล้ว
‪น่าจะเป็นตัวอย่างที่ดี
‪นึกออกไหม เรื่องดีๆ ที่คุณทำได้
‪แค่โดยไม่ต้องไปแผ่นดินใหญ่น่ะ
‪โทษทีค่ะ ขอขัดจังหวะได้ไหม
‪ตามสบายเลย คุณกรีน
‪ที่คุณเทศน์วันนี้ดีมากเลยค่ะ คุณพ่อ
‪ขอบคุณครับ วันนี้อากาศดีนะ
‪ลองคิดถึงสิ่งที่ผมพูดนะ ‪ไม่เอาก็ไม่เป็นไร
‪พวกเขาให้ฉันมาสามใบ ช่างกล้ามาก
‪- สงสัยไม่มีใครบอก ‪- ใช่
‪ฉันเคยคิดว่า "พอโตขึ้น ‪ฉันจะเอาตั๋วเครื่องดื่ม
‪ไปแลกไวน์"
‪"นั่นคือตอนที่ฉันจะรู้สึกเหมือนผู้ใหญ่"
‪และเราก็มาอยู่ที่นี่
‪ผู้ใหญ่สองคนกับตั๋วเครื่องดื่ม ‪ที่เราทั้งคู่ใช้ไม่ได้
‪แม่ฉันเคยเดินถามทุกคนว่า ‪พวกเขาจะใช้ตั๋วไหม
‪และสุดท้ายเธอก็ได้ตั๋วสีฟ้ามาเต็มเลย
‪ที่เธอใช้จนหมดเกลี้ยง
‪คืนหลังงานพ็อตลัคที่บ้านฉัน ‪ไม่น่าพิสมัยเท่าไหร่
‪เสียใจด้วยนะ
‪ไม่เป็นไร ก็แค่เธออยู่ทุกที่บนเกาะนี้
‪ความทรงจำของเธอ ฉันทำงานของเธอ
‪อยู่บ้านหลังเดิม นอนเตียงเดียวกับเธอ
‪และฉันก็ตัวคนเดียวเหมือนเธอ
‪และฉันเฝ้าบอกตัวเองว่า ‪มันแค่ชั่วคราว แต่ฉัน…
‪คุณไม่เหมือนเธอเลย
‪ผมจำได้ดี และคุณจะ…
‪- ไม่เป็นไร ‪- ทำได้เยี่ยม
‪ในฐานะครู แม่ และอะไรก็ตามที่คุณทำ
‪มีหลายเรื่องเกี่ยวกับคุณที่ผมไม่รู้ ‪แต่ผมรู้เรื่องนั้นดี
‪คุณจะทำได้เยี่ยม
‪ไพค์
‪พระเจ้า ไม่นะ ไพค์ ไพค์
‪พระเจ้าช่วย ไม่
‪ไม่นะ ไพค์
‪ไม่นะ เจ้าหมาน้อย ไม่นะ ลูกฉัน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ใครเป็นคนทำ ใครทำ
‪ใครเป็นคนทำ พวกแกคนไหนทำ
‪ใครทำแบบนี้กับหมาน้อยที่ช่วยตัวเองไม่ได้
‪พระเจ้าช่วย ไพค์
‪นี่ ใจเย็นๆ นะ โจ
‪- พอรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ‪- รู้ เขาถูกวางยา
‪นั่นแหละสิ่งที่เกิดขึ้น
‪ไม่ชอบฉันเหรอ ไม่เป็นไร
‪แม่งเอ๊ย ฉันพอแล้ว ‪ฉันเองก็ไม่สนตัวเองเหมือนกัน
‪แต่มันเคยทำอะไรให้เหรอ ‪มันเคยทำอะไรให้พวกแก
‪นายอำเภอ โจ ฉันไม่ใช่สัตวแพทย์ ‪แต่ขอดูได้ไหม
‪คุณช่วยได้ไหม
‪มีใครเห็นมันกินอะไรเข้าไปไหม
‪บางทีอาจกินของที่ไม่ควรกิน
‪หรืออาจเป็นอุบัติเหตุที่เลวร้าย
‪อุบัติเหตุเหรอ
‪โจ
‪ทำไม…
‪โถ หมาน้อยของฉันตายแล้ว
‪เอาละ ทุกคน ไปเถอะ ไปได้แล้ว เร็ว
‪ไปเถอะ ทุกคน ‪ได้ยินนายอำเภอแล้วนี่ ไปกัน
‪อย่ามุงพวกเขา
‪อรุณสวัสดิ์ครับ
‪อรุณสวัสดิ์ ตื่นเช้านะ
‪ครับ ผมหวังว่าบางทีผมอาจไปช่วยที่เรือ
‪แค่อยากทำตัวมีประโยชน์บ้างครับพ่อ
‪แกต้องใส่รองเท้าที่ดีกว่านี้
‪เดี๋ยวพ่อลองไปหาให้
‪(พระเจ้าคือแสงและความอยู่รอด ‪สดุดี 27:1)
‪เอาอีกแล้ว กลับมาเหมือนเดิม
‪ตลกดีนะ พอทุกคนเจิมธุลีไปแล้ว ‪ที่นั่งด้านหลังก็ว่างเชียว
‪พระโลหิตของพระคริสต์ ลีซ่า
‪เอเมน
‪- พ่อ ระวังหลังนะ ‪- ไม่ต้อง…
‪ไม่เป็นไร พ่อสบายดี
‪ไม่เจ็บหลัง
‪เธอ ตรงกลับบ้านเลยนะ อย่าไปซนที่ไหน
‪ให้ช่วยไหมครับ
‪นายอำเภอ
‪ตายจริง ตกใจหมดเลย ‪ลมอะไรพัดมาที่นี่คะ
‪งานคุณไม่น่าเกี่ยวกับที่นี่นะ
‪สิ่งสุดท้ายที่เราต้องการ ‪คือนักเรียนบางคนก่อเรื่องไว้
‪เปล่า ไม่ใช่แบบนั้นครับ
‪ก็แค่สืบเรื่องปริศนา ‪ที่เกิดบนเกาะเล็กๆ ของเรา
‪พวกแมว
‪หมาครับ
‪ยืนยันแล้วว่ามันถูกวางยา
‪น่าเศร้าจริง
‪ผมแอบสงสัยน่ะ
‪ก่อนหน้านี้คุณพูดเรื่องหนู ‪สูตรยาฆ่าแมลง อะไรนะ…
‪สูตรสิบ-แปดสิบ
‪สิบ-แปดสิบ ที่อยู่ข้างหลังคุณใช่ไหม
‪ใช่ค่ะ
‪และใช่ คุณพูดถูก
‪หลังเกิดเรื่องแมว
‪เพราะฉันไม่รู้ว่าตัวอะไรทำแบบนั้น
‪ก็เลยเอาไปโรยแถวบ้านฉันอย่างระมัดระวัง
‪มีสองสามคนที่ขอให้ฉันทำให้
‪และถ้าเจ้าหมาน่าสงสารนั่นเผลอกินมันเข้าไป
‪ฉันคงจะเสียใจมากเลย
‪คุณจะบอกฉันแบบนั้นใช่ไหม
‪ได้โปรด ถ้านั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น ถ้าคุณมั่นใจ…
‪ฉันไม่รู้ว่าจะให้อภัยตัวเองได้ไหม
‪เป็นแบบนั้นเหรอคะ
‪แล้วคุณน่ะ
‪มั่นใจไหม
‪ผมจะไม่บอกคุณเรื่องนั้น
‪ยังบอกอะไรไม่ได้แน่ชัด
‪มีใครอีกไหมที่เข้าถึงสารเคมีพวกนั้นได้
‪ฉันก็หวังให้เป็นแบบนั้น
‪ของพวกนี้สำหรับคนทั้งเกาะนะ ‪เราแค่เก็บมันไว้ที่นี่
‪แหม คุณยังเดินเข้ามาได้เลย จริงไหม
‪ถ้าคุณอยากหยิบไปสักแกลลอน ‪ก็คงไม่มีใครรู้หรอกนะ
‪คุณพูดถูก นายอำเภอ
‪ฉันรู้ว่าคุณจะสื่ออะไรและคุณพูดถูก
‪ฉันควรจะล็อกตู้พวกนี้
‪ขอให้มีวันที่ดีนะ เบฟ
‪เช่นกันค่ะ นายอำเภอ
‪ผมจะแวะมาเปลี่ยนน้ำมันกับที่กรองอากาศ ‪ในอีกสองอาทิตย์
‪นี่น่าจะใช้ได้สักระยะเลย
‪ทำไมทำแบบนี้กับผมเนี่ย ‪ผมพยายามเลิกดื่มน้ำอัดลม
‪ฉันไม่รู้ว่ามีเงินพอไหม ฉันเขียนเช็คให้ได้นะ
‪แค่นี้ก็พอ
‪ครั้งหน้านะ
‪ครับ ได้เลย แค่อย่าเปิดใช้นานนะ
‪- เฉพาะฉุกเฉินจริงๆ ‪- เออ
‪โจ
‪ชารีฟ
‪มาทำอะไรที่นี่ โบว์ล
‪ช่วยโจ เพื่อนผม เหมือนที่ทำทุกเดือน
‪เขาช่วยให้เครื่องปั่นไฟฉันทำงาน ‪เปลี่ยนที่กรองนานๆ ครั้ง
‪ถ้าฉันค้นกระเป๋ากางเกงนาย ‪ฉันจะเจอที่กรองอากาศใช่ไหม
‪ถ้าคุณพยายามค้นกระเป๋ากางเกงผม ‪คุณจะเจอหมัดยัดตูด
‪โอเค เลิกพูดเล่นได้แล้ว ไอ้บ้าเอ๊ย นั่น…
‪นายอำเภอ จะค้นอะไรบ้านฉันก็ค้นเลย ‪ตามสบาย
‪เพื่อนฉันกำลังจะกลับแล้ว ‪เขาไม่มีเจตนาร้าย
‪ไม่ใช่ความผิดเขาที่เกิดมาโคตรไม่ตลก
‪เด็กนั่นแค่ช่วยฉันน่ะ
‪เด็กนั่นเป็นคนค้ายา
‪ไม่ใช่ตอนเขามาที่นี่
‪เขาเป็นคนเดียวบนเกาะนี้ ‪ที่ปฏิบัติกับฉันเหมือนมนุษย์
‪ถ้าเป็นแบบนั้น
‪ฉันก็อยากให้พวกเวรที่นี่ทุกคนเป็นคนค้ายา
‪จับเธอหรือยัง
‪คุณคีนยืนกรานว่าเธอไม่รู้เรื่อง
‪เธอยืนกรานเหรอ ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก ‪นั่นเปลี่ยนทุกอย่างเลย
‪ใกล้ๆ แถวนั้นมีสารเคมีสำหรับฆ่าหนูอะไรนั่น
‪หนู
‪- ถ้าหมาเผลอกิน… ‪- ไพค์
‪มันชื่อไพค์
‪ถ้าไพค์เผลอกินเข้าไป…
‪ไม่ใช่อุบัติเหตุหรอก
‪แต่รู้อะไรไหม นายอำเภอ
‪ฉันไม่ได้คาดหวังว่านี่จะเปลี่ยนอะไรหรอก
‪ไม่ใช่กับฉัน ที่นี่ หรือกับเธอ
‪เธอทำลายไปครึ่งเกาะเพราะข้อตกลงเวรนั่น
‪- เพิ่มหมาไปอีกตัวจะเป็นไรไปล่ะ ‪- นี่ ผมเข้าใจคุณนะ โจ
‪ฉันรู้จักผู้หญิงคนนั้นตั้งแต่ประถม
‪ไม่มีอะไรที่เธอเคยทำหรือทำโดย…
‪รู้อะไรไหม ช่างเถอะ
‪นายเป็นคนฉลาด ชารีฟ
‪แต่เรื่องนี้ นายมันไม่รู้อะไรเลย
‪เพราะงั้นลืมไปซะ
‪ผมก็รู้จักเบฟ คีน อาจไม่รู้จักดีเท่าคุณ
‪แต่รู้ดีพอว่าคุณคิดไม่ผิดเรื่องเธอ
‪คุณคิดไม่ผิด โจ
‪ขอบคุณ
‪(บาทหลวง มงซินญอร์จอห์น ไมเคิล พรูอิตต์ ‪ศูนย์สันทนาการ)
‪ต้องขอบอกตามตรง ผมไม่คิดจริงๆ นะว่า
‪พอมีแค่สองคนแล้วมันจะอึดอัดขนาดนี้
‪ผมไม่รู้เลยว่าจะเริ่มยังไง
‪- ไรลี่ย์ ผมติดเหล้า ‪- หวัดดี ไรลี่ย์
‪เอาละ จะว่าอะไรไหม ‪ถ้าผมเริ่มด้วยบทสวดเพื่อความสงบ
‪ตามสบายครับ
‪เอาละ
‪พระเจ้า โปรดประทาน ‪ความสงบให้ลูกยอมรับ…
‪บางทีเราน่าจะสวดด้วยกัน
‪ในสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้
‪และความกล้าที่จะเปลี่ยนสิ่งที่ควรเปลี่ยน ‪และปัญญาไว้ช่วยแยกแยะด้วยเถิด
‪เอเมน
‪มาเริ่มกันเลย คุณอยากทำยังไง
‪ผมว่าก็แค่คุยกัน
‪โอเค
‪ผมอยากคุยเรื่องที่นี่น่ะ
‪ที่ผมได้ยินมา เบฟ คีนยุให้ชาวบ้าน
‪รับข้อตกลงจากบริษัทน้ำมันตั้งแต่เนิ่นๆ เลย
‪ดูเหมือนเงินจะเยอะน่าดู
‪จนกระทั่งเอาไปเทียบกับ ‪รายได้ที่หายไปสองสามปี
‪แต่ตอนนั้นหลายคนไม่คิดให้ดี
‪แล้วเบฟ คีนก็พูดว่า
‪"เอาเลย รับเงินสิ นี่คือของขวัญจากพระเจ้า"
‪"พอได้รับแล้วก็ตอบแทนพระเจ้าบ้างนะ"
‪แล้วพวกเขาก็ทำ
‪พวกเขารับเงินแล้วก็แบ่งส่วนหนึ่งให้โบสถ์
‪ซึ่งดูจากอาการป่วยของพรูอิตต์แล้ว ‪แปลว่าเงินนั้นให้กับเธอ
‪ผมว่านั่นมันดูไม่ดี
‪แล้วทันใดนั้น เธอก็สร้างศูนย์สันทนาการ
‪ใครจะรู้ว่าค่าสร้างมันเท่ากับที่คนบริจาคไหม
‪หลายคนไม่อยู่ที่นี่แล้ว ไม่มีทางรู้ได้เลย
‪โบสถ์คาทอลิกก็เหมือนกันหมด
‪ทั่วโลก
‪หมู่บ้านเล็กๆ ที่หิวโหย ‪แต่กลับมีโบสถ์ใหญ่หรูหรา
‪ใหญ่ขึ้น หรูขึ้น ขณะที่เมืองอดอยากขึ้น
‪มีโบสถ์โผล่ขึ้นมาเหมือน ‪เห็บอวบอ้วนที่ดูดเลือดเมืองจนเกลี้ยง
‪โอเค คงพูดได้เต็มปากว่า ‪คุณไม่ได้เคร่งศาสนาเท่าไหร่
‪- ครับ ‪- แต่ไม่ได้เป็นแบบนั้นมาตลอดนี่
‪คุณเคยเป็นเด็กช่วยพิธี
‪คุณแปลกใจเหรอ
‪มงซินญอร์พรูอิตต์บอกว่าเมื่อก่อน
‪เขาไม่คิดว่าคุณขาดความเชื่อหรือศรัทธา
‪ครับ คืนนี้ผมไม่อยากคุยเรื่องนั้น
‪คุณดูเป็นคนดีนะ
‪คุณช่วยผม ผมไม่อยากทำให้คุณโกรธ
‪ผมไม่โกรธง่ายๆ หรอก
‪กลุ่มเอเอไม่ใช่เพื่อปกป้องความรู้สึกใครนี่
‪มันเพื่อการฟื้นตัว ความรับผิดชอบ ความซื่อสัตย์
‪สิ่งสำคัญกว่าสิ่งไหนคือกำลังใจ
‪- และแน่นอน พลังอันสูงส่ง ‪- ใช่ ส่วนนั้น
‪คืองี้
‪มันไม่ใช่ทางออกเดียวในการฟื้นตัว
‪เคยได้ยินชื่ออาร์อาร์ไหม
‪- อาร์อาร์เหรอ ‪- กลุ่มเอเอสำหรับโจรสลัด
‪"การฟื้นตัวอย่างมีเหตุผล" ‪อิงจากเหตุผลและจิตวิทยามากกว่า
‪มันคือการให้พลังกับผู้คน ‪แทนที่จะพูดว่าพวกเขาอ่อนแอ
‪งั้นคุณก็คือพลังอันสูงส่ง แบบนั้นเหรอ
‪เทคนิคการจดจำเสียงเสพติดต่างหาก เอวีอาร์ที
‪จดจำเสียงเสพติดข้างใน
‪ไม่ใช่ว่าผมอยากดื่ม ‪แต่มันเป็นเสียงเสพติดหรือเอวีที่อยากดื่ม
‪เราเรียนรู้ที่จะระบุตัว แยกแยะ และควบคุมมัน
‪เป็นพลังอันสูงส่งของตัวคุณเอง ‪นั่นได้ผลยังไงกับคุณบ้าง
‪ผมไม่ดื่มมาสี่ปีแล้ว
‪ก็ในคุกไม่มีทางเลือกเท่าไหร่นี่
‪ใช่
‪ฟังนะ ปาฏิหาริย์แรกของพระเจ้า ‪คือเปลี่ยนน้ำให้เป็นไวน์
‪เหล้าจะดีหรือแย่ ‪ไม่ใช่ที่ตัวมัน แต่เป็นที่ตัวคน
‪รู้ไหมว่าพวกเรากี่คนที่มีปัญหานี้
‪เยอะเลยนะ หนึ่งในสิบสองคน
‪- ผมไม่เคยนับ ‪- ใช่ สิบสอง
‪เป็นเรื่องบังเอิญที่ตลกดี ‪ที่เลขนี้ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิลบ่อยๆ
‪จะมีหนึ่งในสิบสองคนที่เหล้า
‪ไม่ว่ามันจะดีหรือแย่ ‪สร้างความทุกข์ใหญ่หลวงให้
‪ทำให้คุณเป็นทุกข์
‪ผมรู้ว่ามันทำแบบนั้น
‪พระเจ้าสามารถนำความเจ็บปวดนั้น ‪มาเปลี่ยนเป็นเรื่องดีได้
‪สิ่งที่มีเป้าหมาย
‪ความทุกข์อาจเป็นดั่งของขวัญ
‪ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเรา
‪สิ่งที่เราทำกับมัน วิธีที่เราตอบสนอง
‪เหล้าจึงไม่ได้ดีหรือแย่
‪เช่นเดียวกับความรู้สึกผิด ความเศร้า ความทุกข์
‪มันแค่ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราจัดการกับมัน
‪จะมีอะไรทรงพลังไปกว่านั้นล่ะ
‪ไม่
‪เหล้าไม่ได้ดีหรือแย่
‪แต่ตัวผมที่จะออกมาตอนผมดื่มเยอะได้ที่
‪เขาแย่
‪เห็นแก่ตัวและประมาท เขาทำลายชีวิตผม
‪มีผู้บ่อนทำลายในตัวผม
‪และผมเคยคิดเสมอว่าเราจะตกลงกันได้
‪เราเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตร่วมกัน ‪เพราะเขาไม่ได้ทำร้ายผม
‪ไม่ใช่ผม ผมเลี้ยงดูเขา เขาไม่ทำร้ายผมหรอก
‪แล้ววันหนึ่งผมก็ตื่นมาพบว่าเขาฆ่าคน
‪ผมฆ่าคน
‪จะโทษใครได้ล่ะ ก็ต้องโทษผม
‪ส่วนพระเจ้า
‪พระองค์กลับปล่อยให้มันเกิดขึ้น
‪นั่นแหละ ส่วนนั้นที่ผมยอมรับไม่ได้
‪เพราะคุณพูดถูก โลกนี้มีความทุกข์มากมาย
‪มากเหลือเกิน แล้วก็มีพลังอันสูงส่งนี่
‪พลังอันสูงส่ง ‪ที่สามารถลบความเจ็บปวดทุกอย่าง
‪แค่โบกมือแล้วทุกอย่างก็จะหายไป ‪แต่กลับไม่ทำเนี่ยนะ
‪ไม่ละ
‪ไม่เอา ขอบคุณ
‪ส่วนที่แย่ที่สุดคือ ‪ปล่อยให้พวกเราที่เหลือรอดตัว
‪เราทุกคนสามารถยืนเฉยๆ
‪ดูลีซ่า สการ์โบโรห์เข็นรถเข็นไปทั่วเมือง
‪เราสามารถเฝ้าดูโจ คอลลี่ ‪ค่อยๆ ดื่มเหล้าจนตาย
‪เราสามารถดูคนมากมายลื่นไถล ‪ลงไปในบ่อแห่งความเลวร้าย
‪ที่ไม่สิ้นสุดและเราก็ทนได้
‪เราอดกลั้นกับมันได้
‪เพราะเราสามารถพูดว่า ‪"พระเจ้าทรงมีวิธีอันน่าพิศวง"
‪อย่างกับมันเป็นแผน ‪อย่างกับจะได้อะไรดีๆ อย่างนั้นแหละ
‪ไม่มีเรื่องดีกับการที่ผมดื่มเหล้า
‪ไม่มีเรื่องดีเกิดขึ้น ‪ตอนผมฆ่าเด็กสาวน่าสงสารคนนั้น
‪ไม่มีเรื่องดีกับการที่โจ คอลลี่ดื่มเหล้า
‪ไม่มีเรื่องดีๆ เลยกับการที่ลีซ่า ‪จะไม่มีวันเดินได้อีกครั้ง
‪ไม่มีเรื่องดีกับการที่ ‪น้ำมันดิบมหาศาลรั่วไปทั่วอ่าว
‪และสิ่งเดียว สิ่งบ้าๆ สิ่งเดียว ‪ที่ปล่อยให้คนยืนเฉย
‪ดูความทุกข์ทั้งหมดนี้โดยไม่ทำบ้าอะไรเลย
‪ก็คือความคิดที่ว่า ‪ความทุกข์อาจเป็นดั่งของขวัญจากพระเจ้า
‪ช่างเป็นความคิดที่ชั่วร้าย คุณพ่อ
‪ใช่
‪ฟังนะ ไม่มีอะไรในคัมภีร์ไบเบิล ‪หรือในโลกนี้หรอกนะ
‪ที่บอกว่า
‪พระเจ้าลบล้างความรับผิดชอบส่วนตัว
‪ไม่มีอะไรในสารบบที่บอกถึงเรื่องนั้น
‪ที่จริงๆ ก็ไม่มีเลย
‪ผมเชื่อว่าพระเจ้าทรงนำการกระทำของเรา
‪แม้แต่การกระทำแย่ๆ ของเรา ‪และเปลี่ยนมันให้เป็นอย่างอื่น
‪ผมรู้ว่าพระองค์ทรงเจอสิ่งดีๆ ในเรื่องพวกนั้น
‪และทรงเจอความรักในเรื่องพวกนั้น ‪ไม่ว่าเราจะเห็นหรือไม่
‪เรื่องนั้นผมรู้ดี ไรลี่ย์ ฟลินน์
‪เรื่องนั้นผมรู้
‪ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
‪คุณทำถูกแล้ว
‪กันไว้ดีกว่าแก้
‪ทุกอย่างปกติดี
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪ใช่ ทุกอย่างปกติดี
‪แค่เลือดออกกะปริดกะปรอย
‪ขอโทษด้วยที่ปลุกคุณ
‪ถ้าคุณไม่ปลุกแล้วรอถึงพรุ่งนี้ ‪จนเกิดเรื่องเลวร้าย
‪ไม่เลย ที่รัก นั่นคือเหตุผลที่ฉันอยู่ที่นี่ ‪คุณทำถูกแล้ว นี่ ฟังสิ
‪ไงจ๊ะ ลูก
‪เห็นไหม เด็กสบายดี
‪แม่เขาเครียดไปหน่อยน่ะ เจ้าเท้าจิ๋ว
‪แต่เป็นเพราะแม่รักเธอนะ
‪- ขอบคุณอีกครั้งค่ะ ‪- ไม่เป็นไร
‪ซาร่าห์
‪ให้ตายสิ แม่
‪- มาเร็ว มาสิ ‪- พระเจ้า
‪แม่นึกว่าแม่เห็นพ่อ
‪เสื้อผ้าเขา แม่นึกว่าเป็นพ่อน่ะ
‪พ่อตายไป 15 ปีแล้วนะคะ
‪บอกไปแม่ก็ลืมอยู่ดี
‪ไม่ใช่ มันเป็นอะไรสักอย่าง ‪มันปีนขึ้นมาตรงหน้าต่าง
‪ซาร่าห์ ใบหน้านั่น
‪ใบหน้านั่น
‪สวัสดี
‪ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ
‪สวัสดี
‪ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ
‪นั่นใคร
‪(ที่ดินนี้ถูกสาป)
‪นั่นนายเหรอ อูเกอร์
‪(วันอาทิตย์ที่สองของเทศกาลมหาพรต)
‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณพ่อ ‪- ลีซ่า
‪บทสดุดีที่เราจะขับร้องในวันนี้คือสดุดี 27
‪"พระเจ้าคือแสงและความอยู่รอดของข้า ‪ข้าจะต้องกลัวผู้ใดเล่า
‪พระเจ้าคือความแข็งแกร่งของชีวิตข้า ‪ข้าต้องหวาดกลัวผู้ใดเล่า
‪เมื่อคนชั่วร้ายบุกเข้ามากินเลือดเนื้อข้า
‪เมื่อศัตรูและปฏิปักษ์จู่โจม ‪พวกเขาจะสะดุดและล้มลง
‪แม้ถูกกองทัพรุมล้อม ข้าก็จะไม่หวาดกลัว
‪แม้ศึกสงครามจู่โจม
‪ข้าก็จะเชื่อมั่นในพระองค์
‪สิ่งที่ข้าทูลขอพระเจ้า สิ่งที่ข้าใฝ่หา
‪นั่นคือการที่ข้าได้อยู่ในพระนิเวศของพระเจ้า ‪ตราบชั่วชีวิตของข้า"
‪พระกายของพระคริสต์ ลีซ่า
‪เอเมน
‪มาสิ พระกายของพระคริสต์
‪คุณพ่อ ทำอะไรน่ะ
‪- พระกายของพระคริสต์ ‪- ทำอะไรน่ะ
‪ไม่
‪มาสิ
‪พระกายของพระคริสต์
‪ไม่ หยุดนะ
‪- ใจร้ายมาก ‪- มาสิ
‪ลีซ่า ลูกรัก คุณเป็นบ้าอะไร
‪คุณพ่อ ถ้าจะเล่นมุก มันไม่ตลกนะ
‪ลีซ่า
‪อะไรกัน
‪พระกายของพระคริสต์
‪เอเมน
‪คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ