‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เล่ม 3: สุภาษิต)
‪พระผู้เป็นเจ้าขอทรงเมตตา ‪เพราะผมได้ทำบาป
‪ไม่ใช่สิ
‪พระผู้เป็นเจ้าขอทรงเมตตา ‪เพราะผมกำลังจะทำบาป
‪พรุ่งนี้เช้า ผมจะแนะนำตัวกับทางโบสถ์
‪และโกหกพวกเขา ‪เรื่องมงซินญอร์จอห์น พรูอิตต์
‪โกหกจริงๆ ไม่ใช่แค่ปิดบังข้อมูล
‪ผมจะไม่บอกพวกเขาว่าจอห์น พรูอิตต์ ‪ป่วยหนักกว่าที่พวกเขาคิด
‪ตอนพวกเขาส่งเขาไปเดินทาง
‪มงซินญอร์ครับ มงซินญอร์พรูอิตต์ ‪คุณจะไปไหนน่ะ
‪ไปทางนี้ครับ กรุ๊ปเราไปทางนี้
‪และเขาก็เดินหลงจากกรุ๊ปทัวร์ของเขาบ่อยๆ
‪ในวันแรกเขาใช้เวลาหลายชั่วโมง ‪เดินหลงอยู่ในเยรูซาเลม
‪และเขาก็
‪กลัวมาก
‪นี่ไม่ใช่อาการคนแก่ที่หลงๆ ลืมๆ
‪ไม่ นี่เป็นชายที่มีอาการโรคสมองเสื่อม
‪ที่ร้ายแรงกว่าที่ใครในโบสถ์จะรับได้
‪ชายที่ซึ่ง…
‪ใกล้จะตายจากโลกนี้ไปแล้ว
‪แต่ผมจะไม่บอกพวกเขาเรื่องนั้น
‪ผมจะบอกว่าเขากำลังพักฟื้น ‪อยู่ในโรงพยาบาลบนแผ่นดินใหญ่
‪บอกว่าทุกอย่างจะยังคงเหมือนเดิม
‪ว่าเขายังเป็นคนเดิมแบบที่พวกเขาจำได้
‪ว่าเขายังเป็นชายผู้นำ
‪ผู้นำทางที่พวกเขารักและเคารพมาตลอดหลายปี
‪ผมจะเล่าเรื่องโกหกนี้ให้พวกเขาฟัง
‪เพื่อประโยชน์ของพวกเขา ‪พอเมื่อมันเริ่มขึ้น พวกเขาจะได้พร้อม
‪สำหรับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
‪สำหรับปาฏิหาริย์ที่กำลังจะเกิดขึ้น
‪คุณพ่อคะ
‪คุณพ่อ
‪คุณพ่อ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
‪ให้ฉันโทรเรียกหมอกันนิ่งไหม
‪นี่เป็นปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์จริงๆ
‪ใช่ไหมคะ ปาฏิหาริย์น่ะ
‪น่าทึ่งจริงๆ
‪ปฏิกิริยาตอบสนองยังอ่อนอยู่ แต่ว่ามีนะ
‪เธอรู้สึกอะไรบ้างไหม
‪เมื่อเช้านี้รู้สึกแปลกๆ บ้างไหม
‪ไม่รู้ค่ะ คือแม้แต่ตอนที่หนูไม่รู้สึก
‪หนูก็รู้สึกได้ค่ะ ‪เหมือนเรื่องที่เราคุยกัน อาการ…
‪อาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่ ใช่ ‪แต่ไม่มีอย่างอื่นที่ต่างจากเดิมเหรอ
‪- ไม่ค่ะ ‪- หนู…
‪เธอยืนได้ เดินได้ นั่นแหละที่สำคัญที่สุด
‪ฉันดีใจกับเธอมากๆ ลีซ่า
‪กล้ามเนื้อของเธอยังอ่อนแรงอยู่ ‪ซึ่งเข้าใจได้ เดี๋ยวฉัน…
‪ช่วงนี้ฉันอยากให้เธอใช้ไม้เท้านี่
‪ถึงจะเดินระยะสั้นๆ ก็ตาม
‪ลงน้ำหนักลงไปเลย ‪แล้ววางมันไว้ข้างหน้าเธอหนึ่งก้าว
‪- เข้าใจไหม ‪- คุณเคย…
‪คุณเคยเห็นอะไรแบบนี้ไหม
‪มันคือปาฏิหาริย์ใช่ไหมครับ ‪ของจริงเลย ตามคำสอนในพระคัมภีร์
‪ก่อนวันนี้เหรอ ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
‪แต่ตอนนี้ได้เห็นแล้ว การบาดเจ็บที่ไขสันหลัง ‪สามารถหายได้เมื่อเวลาผ่านไป
‪มันเกิดขึ้นได้ยากมาก แต่ก็เกิดได้
‪ฉันอยากพาลีซ่าไปแผ่นดินใหญ่เพื่อตรวจเพิ่ม
‪ไม่รู้สิ
‪ยิ่งรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นมากเท่าไหร่
‪ก็จะยิ่งช่วยคนอื่นที่ทรมาน…
‪ครับ ผมรู้ ไม่ใช่เรื่องนั้น ก็แค่
‪ตลอดหลายปีกับการนัดพบหมอ ผู้เชี่ยวชาญ
‪และการบำบัดทดลองต่างๆ ที่เราลอง…
‪บอกตามตรงนะ ซาร่าห์
‪เราจ่ายค่าเช่าบ้านที่เราเคยเป็นเจ้าของ
‪อาหารครึ่งหนึ่งของเราซื้อโดยเงินสงเคราะห์
‪และอีกครึ่งก็ได้รับบริจาคจากทางโบสถ์
‪เราไม่ได้จะบ่นนะ ลูกรัก ไม่เลย
‪ลูกคุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์ที่เรามี ‪และมากกว่านั้น
‪แต่ถ้าไม่ทำซีทีสแกน
‪หรือเจาะน้ำไขสันหลัง ‪เราก็จะไม่รู้เลยว่าเกิดอะไร…
‪เธอเดินได้ ยืนได้ แค่นี้เราก็ปลื้มปีติแล้ว
‪มันรู้สึกผิดน่ะ ที่จะเคลือบแคลงในปาฏิหาริย์
‪สงสัยในของขวัญจากพระเจ้า
‪แม่เดินไปไหนเนี่ย
‪แม่คะ แม่ ขึ้นมาบนนี้ได้ยังไง
‪ห้องของฉัน… นี่คือห้องของฉัน
‪- ใช่ค่ะ แม่ แต่ไม่ใช่… ‪- มันดูแปลกไปนะ
‪- แม่ขึ้นลงบันไดไม่ได้ ห้ามเลย ‪- ห้องฉัน…
‪รู้จักลูกสาวฉันไหม ซาร่าห์น่ะ
‪- เธอเป็นหมอ ‪- หนูไม่รู้ว่าจะพาแม่ลงไปยังไง
‪เธอจะบอกคุณได้ว่าสะโพกฉันไม่ดี
‪ถ้าเขาช่วย… ภรรยาผม
‪- เขาช่วยสวดภาวนาให้ภรรยาผมได้ไหม ‪- สามีฉันป่วยมากเลย
‪ใจเย็นๆ นะ ทุกคน ‪คุณก็รู้ว่าเรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ
‪อย่าเพิ่งตื่นตูมไป ‪พระเจ้าไม่ได้ต้องการชื่อเสียง ไม่ใช่แบบนั้น
‪มาสวดภาวนากัน
‪"จงขอบพระคุณพระเจ้า ‪เพราะพระองค์ทรงพระคุณ
‪เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์
‪จงขอบพระคุณพระเจ้าแห่งทวยเทพ ‪เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์
‪จงขอบพระคุณพระผู้เป็นเจ้า ‪เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์
‪แด่พระองค์ ผู้สร้างสิ่งมหัศจรรย์ยิ่งใหญ่
‪ผู้มีความรักมั่นคงดำรงเป็นนิตย์"
‪(บาทหลวง มงซินญอร์ จอห์น ไมเคิล พรูอิตต์ ‪ศูนย์สันทนาการ)
‪ขั้นที่สี่จะยากมากนะ ‪แต่ผมรู้ว่าคุณทำได้ จริงๆ นะ
‪เราจะไม่คุยเรื่องนั้นจริงๆ เหรอ
‪ไม่ เราคุยได้นะ
‪ทั้งเมืองตื่นเต้นกันยกใหญ่
‪ปาฏิหาริย์ที่โบสถ์เซนต์แพทริค ‪คุณจะเจอทุกคน
‪ที่บาดเจ็บไม่สบายนั่งเต็มโบสถ์แน่
‪เผลอๆ จะมีนักข่าวจากแผ่นดินใหญ่ ‪โทรมาสัมภาษณ์คุณด้วย
‪เขาอาจอยากเขียนเรื่องสะเทือนใจ ‪ของลีซ่าผู้หายเป็นปกติ
‪เพราะมีพระช่วยรักษาเธอ
‪นี่ไม่ใช่การประชาสัมพันธ์ ‪ผมจะปฏิเสธ
‪อย่างที่นักบุญมัทธิวกล่าว ‪"หากเจ้าช่วยเหลือคนที่เดือดร้อน
‪จงอย่าให้มือซ้ายรู้การ ‪ในสิ่งที่มือขวากระทำอยู่"
‪ดอลลี่กับเวด
‪พวกเขาจะไม่หาประโยชน์จากลูกสาว ‪หรือใส่ไข่เรื่องนี้
‪ผมแค่นึกภาพไม่ออก
‪ว่าเรื่องนี้จะได้รับความสนใจจากที่อื่น ‪ซึ่งก็ไม่เป็นไรเลย
‪แบบนี้ดีที่สุดแล้ว
‪สิ่งสำคัญคือลีซ่า
‪ใช่
‪คืองี้ ผมเป็นคนที่เชื่อในเหตุผลมากๆ
‪คุณก็รู้ว่าทุกตำนานของเรา ศาสนาของเรา
‪มาจากเหตุการณ์ธรรมชาติ ‪ที่ไม่สามารถอธิบายได้
‪ผมมองออกว่า ‪ผมคิดยังไงกับเรื่องพวกนั้น
‪ดีแล้วครับ
‪ถ้าเป็นเรื่องวินิจฉัยผิด ผมพอเข้าใจได้
‪ผมค้นดูแล้ว มันเกิดขึ้นได้ ‪เกิดขึ้นยาก แต่ก็เกิดนะ
‪ที่ผ่านมาร่างกายของเธอคงค่อยๆ รักษาตัวเอง
‪ผมอธิบายทุกอย่างได้เลย ‪ถ้าให้พูดตามตรง ทุกอย่างอธิบายได้
‪- วิเศษไปเลย ‪- ยกเว้นเรื่องเดียว
‪คุณต้องรู้สิ
‪คุณต้องรู้ว่าเธอจะเดินได้
‪คุณเดินถอยขึ้นไปบนบันได ‪กวักมือเรียกเธอ ถ้าเธอไม่เดินล่ะ
‪จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณ
‪ชุมชนนี้จะคิดยังไงกับคุณ ‪ถ้าเธอไม่เดินล่ะ
‪- แต่เธอก็เดิน ‪- คุณต้องรู้เรื่องนั้นมาก่อน
‪- โอเค จะถามอะไร ‪- ผมจะถามว่า คุณรู้ได้ยังไง
‪ผมไม่มีคำตอบที่จะทำให้คุณพอใจหรอกนะ
‪ไม่ใช่คุณ
‪ถ้าผมบอกคนอื่นว่าผมแค่รู้สึกได้
‪ตอนเธอเข็นรถเข็นผ่านผมตรงทางลาด
‪ว่าผมแทบจะเห็นได้ ‪แทบจะได้ยินเสียงเธอในหัวผม
‪ณ ขณะนั้น ผมรู้สึกเชื่อมโยงกับเธอ
‪คำตอบนั้นอาจดีพอสำหรับคนอื่น ‪แต่ไม่ใช่คุณ
‪จริงไหม ไรลี่ย์ ฟลินน์
‪ผมอยากได้คำตอบที่ดีกว่านั้น
‪ใช่ และผมก็อยากตอบคุณได้ดีกว่านั้น
‪แต่ผมตอบได้เท่านี้
‪เจ็บหรือเปล่า
‪ไม่
‪อยากให้ฉันช่วยสะพายเป้ไหม
‪ได้สิ ขอบใจนะ
‪- ตอนเดินเจ็บไหม ‪- รู้สึกยังไงบ้าง
‪ไม่เอาน่า อย่าไปกวนเพื่อน
‪อรุณสวัสดิ์จ้ะ
‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ ครูกรีน ‪- อรุณสวัสดิ์ครับ
‪ทำอะไรเนี่ย
‪แล้วหลังคุณล่ะ
‪เต้นกับผมหน่อย
‪ก็ได้
‪อะไรเนี่ย
‪พระกายของพระคริสต์
‪(ยาฆ่าหนู 1080 - โซเดียม ‪โมโนฟลูออโรอะซิเตต มีพิษถึงตาย)
‪(ปาฏิหาริย์แห่งโบสถ์เซนต์แพทริค)
‪สัปดาห์นี้เติมขวดแก้วเพิ่มด้วยนะ ‪ข้างนอกคนแน่นเลย
‪คนเยอะมาก
‪เรามีอีกขวดไหมครับ
‪เราเคยมีแถวๆ นี้นะ แต่ช่วงนี้ผมไม่เห็นเลย
‪พวกเธอไปจัดแถวก่อน ฉันจะจัดการเอง
‪- ไฟไม่ติด ‪- เวร โทษที
‪ไฟแช็กครับ
‪ไปกัน
‪สามสัปดาห์ก่อน ‪ตอนที่เราเริ่มการเดินทางแห่งการสำนึกผิดนี้
‪ผมได้ขอให้พวกคุณที่มาในวันนั้น ‪จดจำคำบางคำไว้
‪การเกิดใหม่ โอกาสที่สอง ชีวิตอมตะ
‪นั่นเป็นเรื่องที่เข้าใจยากสินะ
‪ผมเองยังนึกภาพสัปดาห์หน้าไม่ออก ‪อย่าว่าแต่ชั่วนิรันดร์เลย
‪แต่สำหรับพวกเราส่วนใหญ่ ‪ชั่วนิรันดร์เป็นนามธรรม
‪เป็นการอุปมา การใส่ไข่พูดเกินจริง
‪เมื่อเรากำลังรอสิ่งที่เราต้องการ ‪มันใช้เวลานานมาก
‪เรานั่งอยู่ในรถติดนานแสนนาน
‪นามธรรม คำอุปมา การใส่ไข่พูดเกินจริง
‪อาจจะสำหรับเรา แต่ไม่ใช่กับพระเจ้า
‪ไม่ใช่เลย และมันไม่ควรเป็นสำหรับเราด้วย
‪พิธีศีลมหาสนิท การเปลี่ยนขนมปังกับไวน์
‪ให้เป็นพระกายและพระโลหิตของพระคริสต์
‪คำอุปมาเหรอ ไม่ พระเจ้าบอกเรา
‪ปาฏิหาริย์ การเดินบนน้ำ ‪การฟื้นจากความตาย นามธรรมเหรอ
‪ไม่ใช่ พระเจ้าบอกเรา ‪ชีวิตอมตะ การใส่ไข่พูดเกินจริงเหรอ
‪- ไม่ใช่ ‪- ไม่ ใช่แล้ว พูดออกมาเลย
‪ของขวัญของพระเจ้าจับต้องได้ ‪เช่นเดียวกับพื้นที่อยู่ใต้เท้าเรา
‪และพันธสัญญาของพระองค์ ก็ไม่ใช่นามธรรม
‪ไม่ มันคือสัญญา ที่เขียนบนหนัง ‪ใช้เลือดของผู้พลีชีพเป็นน้ำหมึก
‪และจะลองดูก็ได้ แต่เราไม่สามารถเห็นภาพ
‪ไม่สามารถนึกภาพรางวัลตามสัญญาได้
‪ถ้าคุณมาเพื่ออยากรู้คำตอบ ‪ของสิ่งที่ยากจะหยั่งรู้
‪มันเป็นหน้าที่ของผมที่จะบอกคุณว่า ‪ผมไม่มีคำตอบ
‪ถ้าคุณอยากรู้ว่าเหตุผลหรือวิธีที่ ‪ปณิธานของพระเจ้าปรับเปลี่ยนโลกนี้
‪พี่น้องทั้งหลาย ผมก็อยากรู้ ‪ผมไม่มีคำตอบทั้งหมด ไม่มีใครมี
‪แต่สิ่งที่ผมตอบได้และสิ่งที่พระเจ้า ‪ประทานให้เรามากมาย
‪เป็นปริศนา
‪พระเจ้าแทบไม่ประทานปาฏิหาริย์แก่เรา ‪แต่ปริศนาน่ะเหรอ
‪ขอโทษที
‪ในฐานะผู้ใหญ่
‪เรามักไม่ชอบปริศนา
‪เราอึดอัดกับการไม่รู้
‪ไม่ การเป็นเด็ก
‪การมองด้วยความทึ่งและอัศจรรย์ใจ ‪ใช้ชีวิตด้วยความจริงใจล้นเหลือ
‪ปราศจากมลทิน เบาเหมือนอากาศ
‪โอนอ่อนไปตามคำพูดของพระเจ้า…
‪ขอโทษจริงๆ ผม…
‪ขอโทษที วันนี้ผมเหนื่อยๆ น่ะ
‪วิงเวียนเล็กน้อย
‪หายแล้ว ผมไม่เป็นไร ต้องขอโทษจริงๆ
‪ยิ่งเรารู้มากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งโอนอ่อนน้อยลง
‪ยิ่งเปราะบางเท่าไหร่ ก็จะยิ่งหักง่าย
‪อย่างที่บางคนบอกว่า ‪เกาะนี้พังทลาย ถูกทำลาย
‪แต่ผมมาที่นี่เพื่อบอกคุณว่า…
‪การฟื้นคืน กายและใจ ‪การไถ่บาป กายและใจ
‪ปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้นบนเกาะคร็อกเก็ตต์
‪มันไม่ใช่คำอุปมา นามธรรม ‪การใส่ไข่พูดเกินจริง ไม่เลย
‪การเกิดใหม่ โอกาสที่สอง ชั่วนิ…
‪ไปตามหมอกันนิ่งมา
‪อย่ามุงเขา
‪การเปลี่ยนศาสนาของซอล ‪เกิดขึ้นบนถนนที่มุ่งไปดามัสกัส
‪ซอลเป็นปฏิปักษ์ต่อชาวคริสเตียน ‪ศัตรูของโบสถ์
‪เขากำลังมุ่งหน้าไปดามัสกัส ‪เพื่อจับผู้ศรัทธามาเป็นเชลย
‪แต่อย่างที่พระองค์รู้ ตอนที่เขาใกล้ถึงดามัสกัส
‪เขาเห็นแสงสว่างจ้าจนทำให้เขาล้มลงกับพื้น
‪เขาตาบอด ‪จากนั้นพระเยซูก็ทรงตรัสกับเขา
‪หลายวันผ่านไป เขาก็ตาสว่าง ‪และซอลก็กลายเป็นผู้ติดตามพระเยซู
‪จากนั้นก็กลายเป็นอัครสาวกเปาโล
‪มันคือถนนนอกเมือง ‪เส้นเดียวกับที่มงซินญอร์พรูอิตต์
‪เดินสับสนงุนงง ‪หลงไปจากกรุ๊ปทัวร์ของเขาเป็นครั้งสุดท้าย
‪พวกเขาคงไม่สังเกตว่าเขาหายไป
‪จิตใจที่สับสนของเขาไม่ช่วยอะไรเขาเลย ‪แล้วเขาก็เดินหลงไปในทะเลทราย
‪ไม่ มงซินญอร์…
‪เขาหลงทาง สับสน ‪หลงทางในทางโลก และทางจิตใจ
‪เดินแยกจากกลุ่มของเขา
‪เขาจะตายในทะเลทราย ‪บนถนนไปยังดามัสกัสแน่นอน
‪เมื่อพายุทรายรุนแรงจู่โจมเขา
‪แถวนั้นมีพายุทรายรุนแรงเกิดขึ้นบ่อยครั้ง
‪แล้วเขาก็รู้เรื่องนี้ ‪เรื่องของพายุที่โหมกระหน่ำ
‪เขาได้ยินว่าท่ามกลางพายุนี้มี ‪ซากโบราณฝังอยู่ใต้ทะเลทราย
‪ซึ่งกลายเป็นส่วนเดียวกับผืนดิน กับผืนทราย
‪ไม่เหลือความเป็นโครงสร้าง ‪และอาคารจากเมื่อนานมาแล้ว
‪ซากที่เป็นปึกแผ่นเดียวกับผืนดิน
‪ขณะที่มงซินญอร์พรูอิตต์เดินหลงท่ามกลางพายุ
‪ทรายพัดเข้าตาและปะทะใบหน้าของเขา
‪ตรงเบื้องหน้าเขา ‪มีความมืดดำปรากฏที่เนินทราย
‪คงเป็นปากถ้ำกระมัง
‪ประตูสู่ซากโบราณ
‪จิตใจที่สับสนของเขาต้องการเพียงที่พักพิง ‪เขาจึงเดินเข้าไป
‪ในความมืดมิดอย่างมุ่งมั่น
‪ทางเข้าที่เหมือนกับถ้ำเปิดออกเบื้องหน้าเขา
‪จนกระทั่งแสงหมดไป…
‪- ก็แค่วิงเวียนหัวน่ะ ‪- อาจจะ
‪ยังไงก็ขอฉันตรวจหน่อย
‪หายใจเข้าลึกๆ ค่ะ
‪- จริงๆ นะผมไม่เป็นไร ‪- หายใจออก
‪อัตราการเต้นของหัวใจคุณสูงขึ้น ‪อุณหภูมิในร่างกายก็ด้วย
‪เหมือนร่างกายกำลังต่อสู้กับไวรัส ‪แต่ไม่มีอะไรที่เป็นสัญญาณร้ายแรง
‪งั้นเขาโอเคใช่ไหมคะ
‪เขาไม่เป็นไรค่ะ
‪ร่างกายคุณขาดน้ำนะคะ คุณพ่อ ‪ฉะนั้นเลิกกินอาหารเค็มๆ
‪ดื่มน้ำเยอะๆ พักผ่อน
‪แล้วก็ปล่อยให้ร่างกายเยียวยาตัวเอง
‪ขอบคุณครับ
‪งานฉันนี่คะ
‪ไม่นะ มันมากกว่านั้น คุณดูแลชาวบ้าน
‪ผม แม่คุณ แล้วก็ทั้งเกาะนี้ ‪คุณทำให้ชาวบ้านอุ่นใจ
‪ผมภูมิใจในตัวคุณนะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ได้ยินหมอแล้วนี่ ดื่มซะ
‪ฉันจะยกเลิกนัดตอนบ่ายทั้งหมดของคุณ
‪- เบฟ ‪- คุณต้องพักผ่อน
‪อย่ายกเลิกทั้งหมด มีบางนัดที่ผมพลาดไม่ได้
‪- ข้าวเที่ยงเสร็จแล้ว ‪- เดี๋ยวไปครับ
‪(คัมภีร์ไบเบิล)
‪ไปให้พ้น
‪ต้องการอะไรจากฉันวะ
‪ยุ่งชะมัด ต้องการอะไรวะ
‪สวัสดีค่ะ
‪ปืนกระบอกนั้นใช่ไหม
‪- ใช่ไหมคะ ‪- ไม่ใช่
‪มันอยู่นี่ไหมคะ
‪ถ้าอยู่ หนูอยากเห็น
‪ไม่ นั่นปืนของปู่ฉัน
‪ปืนกระบอกนั้น ฉันทิ้งลงอ่าวไปทันที ‪หลังจากเกิดเรื่อง
‪ฉันทนมองมันไม่ไหว
‪เหมือนที่หนูนึกภาพไว้เลย
‪คืองี้นะคะ
‪ตอนนั้นหนูกำลังเดินอยู่กับพ่อ
‪เราไม่ได้จะไปไหนหรอก ‪มันก็แค่สิ่งที่เราทำประจำ
‪มันเป็นช่วงที่พ่อจะคุยกับหนูมากที่สุด ‪หนูก็เลยชวนเขาไปเดินเล่น
‪ตั้งแต่เด็กๆ
‪และเรากำลังเดินเล่นกันอยู่
‪เหมือนที่ทำทุกเย็น แล้วมันก็เกิดขึ้น
‪เหมือนโดนฟ้าผ่า แล้วหนูก็ล้มลงกับพื้น
‪แต่หนูไม่รู้สึกนะ
‪พ่อหนูกรีดร้องราวกับสัตว์ป่า
‪หนูไม่เคยได้ยินเสียงเขาแบบนั้นเลย ‪แต่หนูไม่รู้สึกอะไร
‪ไม่รู้สึกอะไรเลย
‪และนั่นเป็นตอนที่หนูรู้ว่า ‪หนูสัมผัสถึงความรู้สึกไม่ได้เลย
‪ตอนนั้นแหละที่หนูกลัวมาก
‪หนูเกลียดคุณ
‪ความจริงใจเป็นสิ่งสำคัญ ‪เราจึงจะเริ่มจากตรงนั้น
‪หนูเกลียดคุณ โจ คอลลี่
‪หนูเกลียดคุณมาหลายปี
‪และสิ่งที่หนูจินตนาการว่าจะทำกับคุณ ‪หนูอยากทำให้คุณเจ็บ
‪หนูอยากให้คุณทรมาน
‪หนูอยากให้คุณส่งเสียงแบบที่พ่อหนูทำ
‪ตอนที่เขาวางมือบนรูกระสุน ‪ตรงกระดูกสันหลังหนู
‪หนูอยากให้คุณขอร้องให้หนูให้อภัย ‪เพื่อที่หนูจะได้ปฏิเสธคุณ
‪หนูอยากให้คุณมีชีวิตที่บัดซบหดหู่
‪ดังนั้นตอนที่หนูบอกว่า ‪ที่นี่เหมือนอย่างที่นึกภาพไว้
‪ที่หนูหมายถึงคือ ‪มันเหมือนกับที่หนูหวังไว้
‪- ฉันขอโทษ ‪- ก็แน่ล่ะสิ
‪คุณขโมยชีวิตหนูไป
‪ไม่ใช่ชีวิตก่อนเกิดเรื่อง ‪แต่เป็นชีวิตที่หนูอาจมีได้
‪คุณขโมยสิ่งที่หนูยังไม่ได้มีด้วยซ้ำ
‪คุณทำลายช่วงเวลานั้นไป โจ คอลลี่
‪คุณทำลายช่วงเวลานั้นไปและคุณขโมย…
‪ทั้งหมดนั่นเป็นเรื่องจริง
‪และมันก็ยังติดอยู่ในใจหนู
‪แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่หนูมาในวันนี้
‪วันนี้หนูมาที่นี่…
‪หนูยกโทษให้คุณ
‪หนูยกโทษให้คุณค่ะ โจ คอลลี่
‪หนูยกโทษให้ และตอนนี้หนูเห็นคุณแล้ว
‪หนูเห็นคุณ และหนูยังโกรธคุณอยู่
‪แต่มันต่างออกไป ‪แม้แต่ตอนที่พูดอยู่นี้ มันก็ต่างออกไป
‪- อยากรู้ไหมว่าทำไม ‪- อยาก
‪เพราะสิ่งเดียวที่ขวางระหว่างคุณ ‪กับชีวิตที่ดีกว่านี้ก็คือตัวคุณ
‪สิ่งเดียวที่ขวางทางหนูคือความเกลียด
‪สิ่งเดียวที่ขวางทางคุณคือตัวคุณ
‪"ผู้ใดที่มีความอดทนย่อมดีกว่าผู้มีอำนาจ
‪และผู้ที่ควบคุมจิตใจตัวเองได้ ‪ย่อมดีกว่าผู้ที่ได้ครองเมือง"
‪นั่นสุภาษิต 16:32 โจ ‪รู้ไหมว่าสุภาษิตหมายถึงอะไร
‪หนังสือสุภาษิตคืออะไร
‪มันหมายถึงปัญญา
‪ปัญญาและความรู้ เพราะงั้น…
‪ถ้าพระเจ้าอภัยให้คุณได้ ‪และพระองค์ทรงตรัสว่าทำได้
‪พระองค์ทรงตรัสอยู่เสมอ…
‪งั้นหนูก็ให้อภัยคุณได้ค่ะ
‪และถ้าหนูให้อภัยคุณได้ โจ คอลลี่
‪คนอื่นๆ ก็ทำได้
‪ฉันเข้าใจว่าพวกคุณบางคนไม่พอใจ
‪แต่ขอฉันพูดเป็นคนแรก ‪เพื่อให้คุณสบายใจขึ้นนะ
‪ทุกอย่างยังเป็นเหมือนเดิม
‪บทเรียนที่กำหนดไว้ยังสอนอยู่
‪เราไม่ได้ปรับเปลี่ยนตารางสอน ‪เรื่องนั้นไม่จำเป็นต้องพูดกันแล้ว
‪ขออนุญาตนะ นั่นไม่ใช่ปัญหา…
‪ดูจากมุมมองศาสนาของคุณ ฉันเข้าใจนะ
‪คุณอาจรู้สึกเคือง ‪ที่ลูกชายสนใจคัมภีร์ไบเบิล
‪- ไม่เลย ‪- ฉันเดาว่านะ
‪แต่เป็นฉันคงบอกว่า ‪ถ้าเขาสนใจในพระเยซู
‪ทำไมไม่ให้เขาได้ลองศึกษาล่ะ
‪นั่นไม่ใช่ปัญหาเลยครับ ‪และขอบคุณที่ให้โอกาสได้ชี้แจง
‪เขารู้เรื่องพระเยซูดี
‪ฉันว่าไม่นะ
‪ชาวมุสลิมเชื่อว่า ‪พระเยซูคือศาสดาคนหนึ่งของพระเจ้า
‪และคัมภีร์อินญีล ไบเบิลนั่นแหละ
‪ถูกเผยต่อพระองค์ เช่นเดียวกับคัมภีร์โทราห์ ‪ที่ถูกเผยต่อโมเสสก่อนหน้านั้น
‪เรารักพระเยซู และเรารักสารที่พระองค์ได้รับ
‪แหม
‪เราได้เรียนรู้เรื่องใหม่ๆ กันทุกวันเลยเนอะ
‪แต่เราก็เชื่อด้วยว่า ‪หลังจากพระเยซูสิ้นพระชนม์
‪เพราะการแทรกแซงของผู้คน ‪จึงมีการเบี่ยงเบนในศาสนาคริสต์
‪ผู้คนปรับเปลี่ยนสาร บาทหลวง ‪พระสันตะปาปา กษัตริย์
‪คัมภีร์ไบเบิลถึงได้มีหลายฉบับ
‪- ผู้คนเข้าไปปรับเปลี่ยนตามใจ ‪- ฉันไม่เห็นว่ามันเกี่ยวเลย
‪เราเชื่อจริงๆ ว่าคัมภีร์ไบเบิล ‪มีคำตรัสดั้งเดิมของพระเจ้าบางส่วน
‪ช่างมีน้ำใจจริง
‪แต่เราก็เชื่อด้วยว่าพระเจ้าเผยแพร่ ‪คัมภีร์อัลกุรอานเป็นสารสุดท้าย
‪คัมภีร์ที่ไม่ถูกปรับเปลี่ยน
‪เพื่อย้ำถึงการเปิดเผยดั้งเดิม ‪ของศาสดาคนก่อนๆ อีกครั้ง
‪ฉันว่าที่นี่ไม่เหมาะจะคุย
‪เรื่องที่ว่าความเชื่อเรื่องคัมภีร์ ‪ของเรานั้นแตกต่าง
‪ใช่เลยครับ
‪นั่นไงล่ะ นั่นแหละปัญหา
‪ผมถึงได้คิดว่าบางคนในห้องนี้
‪รวมถึงตัวผม เราค่อนข้างกังวล
‪ชาวมุสลิมส่งเสริมให้ทุกคนหาความรู้
‪ผมจึงไม่ห่วงอะไร ‪ที่ลูกผมจะศึกษาคัมภีร์ไบเบิล
‪ที่จริงตื่นเต้นเลยนะ ผมเองก็ศึกษา
‪แต่ที่ผมคิดว่ามันเป็นปัญหา ‪ก็คือนี่เป็นโรงเรียนรัฐ
‪นั่นแหละประเด็น
‪และผมคิดว่าที่เราบางคนกังวล ‪ไม่ใช่ที่ตัวคัมภีร์ไบเบิล
‪แต่เป็นเรื่องที่มันถูกแจกให้กับนักเรียนที่นี่
‪หากเป็นคุณ คุณจะรู้สึกยังไง
‪ถ้าคุณส่งลูกไปเรียนโรงเรียนรัฐ…
‪นายอำเภอ
‪แล้วเขากลับบ้านมาพร้อมคัมภีร์อัลกุรอาน
‪ถามคุณเรื่องศาสดามุฮัมมัด ‪คุณก็คงรู้สึกว่ามันเป็นปัญหา
‪ถ้าผมเดินแจกคัมภีร์อัลกุรอาน
‪ให้กับเด็กๆ บนเกาะนี้
‪จุดประสงค์เพื่อให้ความรู้ล้วนๆ
‪ผมว่าคุณคงไล่ผมออกจากเมืองไปแล้ว คุณคีน
‪ขออนุญาตนะคะ
‪นี่คือโรงเรียนรัฐ
‪และเขาก็พูดถูก
‪ฉันเองก็เป็นคริสต์ศาสนิกชน ‪โบสถ์เดียวกับพวกคุณส่วนใหญ่
‪คุณรู้ว่าฉันเชื่ออะไร ‪แต่การอ่านคัมภีร์ในคาบโฮมรูม…
‪นี่ นายอำเภอ ฉันจะไม่ไล่คุณออกจากเมืองหรอก
‪และฉันเศร้านะที่คุณคิดแบบนั้นกับฉัน
‪ผู้คนที่มีศรัทธา ทุกศรัทธา ‪เราทุกคนเหมือนกัน
‪เป็นดั่งญาติสนิท
‪และฉันไม่มีทางจงใจที่จะลบหลู่ใคร
‪ไม่มีทางเลย ก็แค่…
‪การมีคัมภีร์ไบเบิลในห้องเรียน
‪ก็เหมือนหนังสือเรียนทั่วไป ‪อย่างหนังสือวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์…
‪ที่จริงมันต่างกันมากนะคะ
‪เด็กๆ จะหยิบไปหรือไม่หยิบก็ได้
‪ใช่ บางครั้งฉันก็อาจอ่านข้อความกินใจ ‪ช่วงคาบโฮมรูม
‪แต่ฉันไม่ได้จะเปลี่ยนให้มานับถือศาสนาคริสต์
‪ฉันแค่แบ่งปันความศรัทธาของฉันให้เด็กๆ
‪ด้วยหวังว่าพวกเขาอาจได้แรงบันดาลใจ
‪ถ้าเรามีครูชาวมุสลิม ‪และเขาอ่านคัมภีร์อัลกุรอานให้เด็กๆ ฟัง
‪ฉันก็ไม่ว่าอะไรนะ ‪ตราบใดที่เนื้อหาไม่มีการลบหลู่
‪ต้องขอโทษด้วยที่พูดแบบนี้ ‪เพราะมีบางเนื้อหาที่ลบหลู่อยู่นะ
‪ฉันไม่ได้จะชวนทะเลาะ นายอำเภอ
‪ฉันยอมรับว่าคัมภีร์ไบเบิล โดยเฉพาะฉบับเก่า
‪มีข้อความที่ไม่เหมาะกับเด็กๆ
‪แต่หาค่ามิได้สำหรับผู้ใหญ่
‪แต่ฉันไม่มีวันเล่าเรื่องล็อตกับภรรยาของเขา ‪ให้เด็กๆ ฟังแน่
‪ทุกอย่างที่ฉันอ่านให้ฟัง ฉันเช็กดูก่อน
‪นั่นไม่ใช่ประเด็นที่เขาสื่อ…
‪แล้วการศึกษาจะเป็นยังไงล่ะ
‪ถ้าเราไม่สามารถให้ทางเลือกกับนักเรียนได้
‪ทำไมถึงกลัวที่จะ ‪ให้พวกเขาอ่านข้อความบางอย่าง
‪เราจะเผาหนังสือทุกเล่ม ‪ที่มีความเห็นต่างเล็กน้อยเหรอ
‪และในกรณีนี้ สถานการณ์ปัจจุบัน
‪สถานการณ์บนเกาะนี้ ‪มันกระตุ้นให้หาคำตอบไม่ใช่เหรอ
‪ฉันแค่จะบอกว่า
‪ไม่มีประโยชน์ที่จะแสร้งว่า ‪เราไม่มีปัญหารุนแรง
‪เรากำลังอยู่ในช่วงเวลาอัศจรรย์ ‪ที่นี่ ตอนนี้ บนเกาะคร็อกเก็ตต์
‪มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นจริงๆ
‪ต่อหน้าต่อตาเราที่โบสถ์เซนต์แพทริค
‪และชุมชมนี้… นายอำเภอ คุณควรรู้เรื่องนี้
‪คุณมีหน้าที่ดูแลชุมชนนี้
‪ตอนนี้ชุมชนเรากำลังอยู่ในช่วง ‪การฟื้นตัวทางศาสนา
‪ที่รุ่งเรือง
‪และถ้าเด็กๆ ในชุมชนนี้ ‪ไม่สามารถคุยเรื่องนั้นที่โรงเรียนได้
‪ฉันก็ไม่รู้ว่าจะยังไงแล้ว
‪ฉันแทบทนฟังเธอพูด ‪เรื่องไร้สาระในห้องนั้นไม่ได้เลย
‪มันเหมือนเป็นการยกยอความดีของตัวเอง
‪ที่มีเฉพาะกับคนเคร่งศาสนาบางคน
‪ฉันไม่เคยชอบอะไรแบบนั้นเลย
‪ไม่เลย
‪- โทษที นั่นมัน… ‪- ไม่
‪คุณสบายดีไหม เป็นยังไงบ้าง
‪เนือยมาก ผมว่าผมมีปัญหา
‪เรื่องการพูดตรงๆ กับคนเพื่อขอโทษ
‪บาทหลวงพอลบอกว่าผมควรเขียนจดหมาย
‪ผมก็เลยเขียน หลายฉบับเลย
‪- ยากนะเนี่ย ‪- ตอนเขียนน่ะยาก
‪แต่ตอนส่งให้พวกเขาจะยากกว่า
‪ผมไม่อยากให้ถึงตอนนั้นเลย
‪ตอนเขียนรายการประเมินตัวเอง ผมพบว่า
‪ผมมันขี้ขลาด
‪อย่าทำแบบนั้น
‪อย่าพูดถึงตัวเองแบบนั้น
‪ถ้ามีใครพูดถึงคุณแบบนั้น ฉันจะ…
‪คุณจะอะไร
‪จะเตะก้นพวกเขาน่ะสิ
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪- จะเตะก้นพวกเขาเหรอ ‪- ใช่ เตะแบบนี้
‪นั่นโดนขาอ่อนผมนะ
‪- งั้นฉันจะเตะขาอ่อนพวกเขา ‪- อืม
‪เอาละ แม่ ได้เวลาอาบน้ำก่อน…
‪ให้ตายสิ แม่
‪เราคงต้องเริ่มมัดแม่กับเตียงแล้ว ‪เว้นแต่แม่อยากสะโพกหักทั้งสองข้าง
‪ซาร่าห์
‪ไม่รู้ว่าหนูจะเสียเวลาบอกแม่ทำไม ‪เหมือนพูดคนละภาษากันเลย
‪ซาร่าห์ ลูกรัก
‪แม่
‪แม่ไป…
‪แม่ไปไหนมา คงเป็นที่ไหนสักแห่งที่มืดมิด
‪แต่ตอนนี้… มันเหมือนแม่เพิ่งตื่น
‪แล้วลูกก็อยู่ตรงนี้
‪ลูกสาวคนสวย…
‪แม่เหรอคะ
‪ลูกให้แม่มานอนห้องนั่งเล่นตั้งแต่เมื่อไหร่
‪โทษทีที่มาสาย
‪บอกแล้วว่าเดี๋ยวเขาจะเข้าใจ มีสามคนแล้ว
‪ไง โจ
‪ไม่ใช่กลุ่มนิรนามแล้วสินะ
‪หลังจากเธอกลับไป ผมก็ไม่อยากดื่มเลย
‪ผมดื่มนะ แต่ไม่ได้อยากดื่ม
‪ฟังดูเข้าใจได้ไหม ไม่รู้สิ
‪ผมไม่รู้เลย ผมเดินไปทั่วเกาะเวรนี่อยู่นาน
‪แล้วผมก็คิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ
‪สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ ที่โบสถ์เซนต์แพทริค
‪นั่นเป็นสิ่งที่ทุกคนพูดกันใช่ไหม
‪ผมก็เลยคิดว่าช่างแม่ง
‪แล้วผมก็มาที่นี่ ‪จากนั้นบาทหลวงพอลก็บอกผม
‪เรื่องที่พวกคุณมีประชุมกลุ่มนี้
‪งั้นลีซ่าให้อภัยคุณแล้ว
‪และวันนี้ผมได้ฟังคำสารภาพบาปของคุณ ‪และพระเจ้าก็ให้อภัยคุณ
‪เหลือใครอีกล่ะ
‪คงเป็นผมเองที่ยังไม่พร้อมให้อภัยตัวเอง
‪เอาละ คุณคิดยังไง ไรลี่ย์
‪ผมว่าผมไม่อยู่ในฐานะ
‪ที่จะพูดถึงเรื่องนิสัยการดื่มของคนอื่น
‪ตอแหลชะมัด
‪ไม่ ขอโทษนะ นั่นตอแหล ‪นั่นมันตอแหล โทษที
‪ถ้าให้พูดกันตรงๆ คุณมาที่นี่อาทิตย์ละครั้ง ‪บางครั้งก็มากกว่านั้น
‪คุณพูดได้แค่นั้นเหรอ จำครั้งแรกได้ไหม
‪จำไรลี่ย์ที่เดินเข้ามาในนี้ ‪แล้วนั่งกอดอกปิดกั้นตัวเองได้ไหม ผมจำเขาได้
‪คิดถึงเขาสักครู่สิ แล้วค่อยพูด
‪เพราะผมคิดว่ามีสิ่งที่คุณพูดกับโจได้ ‪แต่ผมพูดไม่ได้
‪ไม่มีใครพูดได้
‪ที่เรามาคุยกันก็เพื่อการนั้น ‪เพราะงั้นอย่าตอแหลผมและพูดซะ
‪โอเคนะ ไรลี่ย์
‪คุณมาที่นี่ โจ
‪คุณอยู่ที่นี่ แค่นั้นก็พอแล้ว
‪อาจจะไม่ตลอดไป ‪แต่สำหรับคืนนี้มันพอแล้ว
‪สำหรับคืนนี้ มันสำคัญที่สุด
‪เอาละ เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง พวกคุณกลับเถอะ
‪แน่ใจเหรอ เราช่วยเก็บ…
‪ไปเถอะ เจอคุณสองคนครั้งหน้านะ
‪- ครับ ‪- แน่นอน
‪- ผมจะมา ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณพ่อ ‪- ราตรีสวัสดิ์
‪- ราตรีสวัสดิ์
‪"ศูนย์สันทนาการพรูอิตต์" ‪หรูหราหมาเห่า
‪ทำไมไม่ตั้งชื่อไปเลยว่า ‪"ศูนย์ฟอกเงินของเบฟ คีน"
‪มันเป็นแบบนั้นนี่
‪"ศูนย์ฟอกเหรียญของเบฟ คีน"
‪หรือ "ศูนย์ฉ้อโกงของเบฟ คีน"
‪ไม่ก็ "ห้างของอีนางมารร้ายเบเวอร์ลี่ คีน
‪โดยบริษัทยักยอกเงินจำกัด"
‪ป้ายต้องใหญ่กว่านี้นะ
‪แต่ประเด็นคือฉัน…
‪ฉันไม่เคยคิดจะย่างกรายเข้าไปในอาคารนั้น
‪ไม่เลย
‪นึกว่าจะตายก่อนจะได้เห็นข้างในด้วยซ้ำ
‪แต่การได้อยู่ในนั้นกับนาย
‪กับบาทหลวงพอล แล้วก็คุยกันแบบนั้น
‪ภายใต้สถานการณ์บ้านี่ที่ฉันรู้สึกว่า…
‪บางทีชีวิตฉันอาจมีค่า…
‪หลังจาก… ทั้งหมดนั่น…
‪นายก็คิดแบบนั้นใช่ไหม
‪อย่าทึกทักไปเอง
‪ต้องจำให้ขึ้นใจเลย
‪อย่าทึกทักไปเอง
‪ผมดีใจที่คุณมานะ โจ
‪เดี๋ยว นายดีใจจริงๆ สินะ
‪นี่มันสุดๆ ไปเลย
‪คนเดียวที่เคยสนใจฉันคือน้องสาว
‪เธอออกจากเกาะคร็อกเก็ตต์ไปนานแล้ว
‪- เธอไม่เคยเข้าใจว่าฉันอยู่ทำไม ‪- ทำไมคุณถึงอยู่ล่ะ
‪ไม่รู้สิ แค่ดู…
‪แค่รู้สึกว่าการไปจากที่นี่มันง่ายเกินไป ‪ฉันไม่ควรไปเฉยๆ
‪ฉันคงเป็นพวกชอบอะไรยากๆ
‪เธอตายเมื่อสองสามอาทิตย์ก่อน
‪เสียใจด้วยครับ
‪ลูกๆ เธอฝังเธอไว้บนแผ่นดินใหญ่
‪ถึงตายแล้ว เธอก็ไม่อยากกลับมาที่นี่
‪ฉันน่าจะไปหาเธอ
‪ลองฝืนใจดูบ้าง แต่ฉันกลับทำไม่ได้
‪แต่ตอนนี้ฉันว่าฉันทำได้แล้ว
‪และนั่นมัน… นั่น…
‪มันโคตรแย่เลย
‪นายกลับบ้านเถอะ
‪มันจะมีอะไรเปลี่ยนบ้างไหม
‪สำหรับคนอย่างเราน่ะ
‪ผมว่าไม่นะ
‪รอบตัวเราไม่มีอะไรเปลี่ยน
‪บางทีถ้าเราพยายามอย่างหนัก
‪เราก็อาจเปลี่ยนไปก็ได้
‪อย่างน้อยก็อาจรู้สึกเปลี่ยนไป
‪ไม่รู้สิ
‪แด่การกลายเป็นคนใหม่
‪- ราตรีสวัสดิ์ โจ ‪- ราตรีสวัสดิ์ ไรลี่ย์
‪ขอคุยด้วยได้ไหมฮะ
‪ได้สิ
‪ผมอยากไปโบสถ์เซนต์แพทริควันอาทิตย์ ‪เพื่อลองดูฮะ
‪ทำไม
‪- ทุกคนที่โรงเรียนไปหมด ผมก็เลย… ‪- ไม่นะ ไม่ทุกคน
‪หลายคนไปนี่ครับ ผมเลยคิดว่า ‪คงเจ๋งดีถ้าได้เห็นว่ามันเป็นยังไง
‪ไม่ พ่อไม่ให้ไป
‪ไหนล่ะเหตุผลที่ห้ามไม่ให้ผมไป
‪มีเหตุผลหนึ่งที่เยี่ยมมาก ลูกไม่ใช่ชาวคริสเตียน
‪เรื่องนั้นผมไม่ได้เลือกนี่
‪ผมไม่เคยได้เลือกอะไรเลย
‪พ่อไม่ได้ถามว่าผมอยากเป็นมุสลิมไหม
‪ลูกเป็นมุสลิม
‪พ่อไม่ถามด้วยว่าผมอยากย้ายมาที่นี่ไหม
‪- พ่อรู้ ‪- พ่อไม่เคยถามอะไรผมเลย
‪พ่อเป็นคนที่ตัดสินใจเป็นมุสลิมเพื่อแม่
‪แล้วก็ตัดสินใจย้ายมาที่นี่ ‪เพราะแถวบ้านเดิมมันเหยียดผิวเกินไป
‪- พ่อทนไม่ได้… ‪- นี่
‪ทุกอย่างขึ้นอยู่กับพ่อตลอด ‪พ่อเป็นคนตัดสินใจ พ่อคนเดียว
‪แต่ตอนนี้เราอยู่ที่นี่ ‪แล้วก็มีเรื่องพวกนี้กำลังเกิดขึ้น…
‪- เรื่องอะไร ‪- พ่อก็รู้ว่าอะไร
‪ลูก พ่อรู้เรื่องที่ลีซ่า สการ์โบโรห์เดินได้
‪การวินิจฉัยที่ผิดพลาดของเธอ ‪โอเค พ่อรู้มันน่าทึ่งมาก
‪พ่อ ผมรู้จักลีซ่า สนิทเลยล่ะ ‪และกรณีของเธอ…
‪- มันคือปาฏิหาริย์ จริงๆ นะ ‪- ไม่ใช่ มันไม่ใช่แบบนั้น อาลี
‪นั่นไม่ใช่วิธีที่อัลลอฮ์…
‪รู้ไหมว่ามันทำอะไร
‪สิ่งที่มะเร็งตับอ่อนทำกับคน
‪อยากให้พ่อเล่าไหม
‪เพราะพ่อไม่อยากเล่า
‪พ่อไม่เคยอยากให้ลูกรู้ว่า ‪แม่ต้องเจอกับอะไรบ้าง
‪พ่อรับมันไว้เพื่อเราสองคน ใช่แล้ว
‪แม่ยังคงมีศรัทธา ยังนับถือพระองค์ ‪จนถึงช่วงสุดท้ายของเธอ และถ้า…
‪ถ้าพระเจ้าใช้วิธีการเช่นนั้น…
‪ถ้าพระองค์ตัดสินใจ
‪ว่าพระองค์จะรักษาบางคน แต่ไม่ทั้งหมด
‪ถ้าพระองค์เลือกที่จะไว้ชีวิตบางคน แต่ไม่ทั้งหมด
‪ถ้าพระองค์ประทานปาฏิหาริย์ ‪ให้ลีซ่า สการ์โบโรห์
‪แต่กลับปล่อยให้เด็กบนแผ่นดินใหญ่ ‪ตายเพราะเนื้องอกในสมอง…
‪ไม่
‪ไม่ มันไม่ใช่แบบนั้น อาลี ไม่ใช่เลย
‪นั่นไม่ใช่วิธีทำงานของพระเจ้า
‪ไม่ว่าเรื่องราวที่โบสถ์เซนต์แพทริค ‪จะน่าตื่นเต้นแค่ไหน
‪แม้แต่เรื่องชาวพุทธหรือลัทธิไซแอนโทโลจี ‪มันไม่ใช่อำนาจวิเศษ ไม่ใช่
‪จุ๊บแม่ด้วย
‪พรุ่งนี้เราคุยเรื่องนี้ต่อก็ได้ถ้าลูกต้องการ
‪แม่ง
‪มีอะไรครับ
‪เปล่า
‪ตาฝาดน่ะ
‪ฝันดีนะ
‪น้ำจะใช้ได้ก่อนที่คุณพ่อจะกลับมาไหม
‪เกือบเสร็จแล้วครับ คุณคีน
‪ขอบคุณอีกครั้งสำหรับอาหารค่ะ
‪ต้องเริ่มเอาของใส่ช่องแช่แข็งแล้ว
‪- ชาวบ้านมอบให้มาเยอะเลย ‪- บาทหลวงพอลสมควรได้รับนี่ครับ
‪ใช่ค่ะ ฉันถึงอยากให้ ‪พวกคุณช่วยวางแผนเรื่องนี้
‪ฉันกะจะจัดงานมื้อค่ำของชุมชน ‪เพื่อแสดงความขอบคุณต่อท่าน
‪ไม่ต้องจัดใหญ่เว่อร์วัง
‪แต่คนน่าจะเต็มศูนย์สันทนาการ
‪และฉันคิดว่าคุณสองคน ‪อาจช่วยกล่าวอะไรในงานสักหน่อย
‪- ยินดีเลยครับ ‪- ได้ค่ะ
‪ดูจากสิ่งที่ท่านทำให้ครอบครัวคุณ ‪และตำแหน่งของคุณในชุมชนนี้นะ เวด
‪มันจะมีความหมายมากในฐานะพ่อ ฐานะ…
‪- หวัดดี ‪- คุณพ่อ
‪- พระเจ้า ไม่นะ ‪- เขาเป็นอะไร
‪คุณพ่อ
‪เขา…
‪บาทหลวงพอล ได้โปรด…
‪ผมไม่…
‪ผมไม่เข้าใจ
‪ไม่เข้าใจเลย
‪ความมืดมิด ความมืดมิดในซากโบราณนั่น
‪ไม่มีแสงเลย ทุกย่างก้าว ‪เป็นก้าวไปสู่ความเวิ้งว้าง
‪และความเจ็บปวด ความเจ็บปวดๆ
‪ใช่ ความเจ็บปวด
‪แล้วความกลัวก็ถูกระบายออกมาจากร่างเขา
‪ที่ระบายออกจากร่างเขา ‪มีแต่ความกลัว ความเจ็บปวด…
‪ระบายออกมาหมด ระบายออกมา
‪ข้าแต่พระบิดา ผู้สถิตอยู่ในสวรรค์ ‪พระนามทรงเป็นที่สักการะ
‪พระอาณาจักรจงมาถึง ‪พระประสงค์จงสำเร็จ
‪ในแผ่นดินเหมือนสวรรค์
‪ดวงตาคู่นั้น
‪ดวงตา ผิวหนัง มือ แล้วก็ปีกด้วย
‪ปีกใหญ่ยักษ์โอบกอดเขาไว้
‪และสุดท้ายใจของเขาก็เจอคำคำนั้น
‪คำที่ถูกค้นพบเพราะความกลัว ‪เช่นเดียวกับหลุมศพที่ถูกค้นพบเพราะพายุ
‪และคำคำนั้นก็คือ "เทวทูต"
‪เทวทูต
‪และเขาก็กลัวเหลือเกิน
‪ขณะที่มือในความมืด มือที่ยื่นออกมา
‪มีรอยแผลศักดิ์สิทธิ์ แผลแห่งพระเจ้า
‪และตรงข้อมือของเทวทูต
‪ก็มีโลหิตแห่งชีวิตไหลออกมา ‪แล้วก็มีคำพูดเอ่ยออกมา
‪"ดื่มซะ"
‪"ทุกคน รับนี่ไป แล้วดื่มซะ ‪เพราะนี่คือโลหิตของเรา
‪โลหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ที่หลั่งให้ทุกคน
‪เพื่อให้ทุกบาปได้รับการอภัย"
‪คำพูดเหล่านี้วนอยู่ในหัวของชายชรา
‪ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขณะที่เขาดื่ม
‪มงซินญอร์จอห์น พรูอิตต์ ‪ตื่นขึ้นในเช้าวันถัดมา
‪พายุได้ผ่านไปแล้ว
‪พระอาทิตย์ส่องแสงเข้ามาทางปากถ้ำ
‪และเขาก็เดินไปหาแสงนั้น
‪เขายกมือขึ้นเพื่อป้องแสงอาทิตย์
‪มือของเขากลับมาอ่อนเยาว์อีกครั้ง
‪ลดลงไปหลายสิบปี
‪ด้านหลังของเขาเป็นทางเข้าโบสถ์ ‪ผมคิดว่ามันเป็นโบสถ์นะ
‪เป็นโบสถ์โบราณที่มีเทวทูต ‪ซ่อนตัวอยู่ข้างหลังผม
‪เทวทูตของพระเจ้า ผู้กลัวแสงอาทิตย์
‪ซ่อนตัวในเงามืด ‪แล้วผมก็คำนับและร้องไห้
‪ผมรู้ว่าการเดินทางนั้นยาวไกล
‪แต่ผมรู้ว่าที่ไหนต้องการเทวทูตองค์นี้ ‪ผมจึงเดินทางแล้วก็หยุดรอ
‪เพื่อให้เทวทูตตามทัน
‪ผมเดินทางแล้วก็รอด้วยความกลัว ‪กลัวว่าจะมีคนรู้
‪หรือกลัวว่าคืนหนึ่งเขาจะหายไป ‪ไม่บินมาหาผม
‪และพอเขามา ผมรู้ว่าผมต้องซ่อนเขาไว้
‪ผมก็เลยซ่อนเขาไว้กับโบราณวัตถุ
‪และปล่อยให้ที่เหลือ ‪เป็นตามประสงค์ของพระเจ้า
‪เพื่อให้ผมพาเขากลับบ้าน ‪มาหาผู้คนที่ต้องการเขาที่สุดอย่างปลอดภัย
‪และเพราะพระองค์ ผมจึงทำสำเร็จ
‪ผมรู้มาตลอดว่าผมต้องโกหก…
‪โกหกต่อคนที่ผมจะช่วย
‪เพื่อจิตวิญญาณอันมีค่าของเกาะนี้
‪เราจึงนำความรัก ความเมตตา ‪และปาฏิหาริย์ของพระองค์
‪มาให้พวกเขา
‪ดังนั้น…
‪พระเจ้า โปรดอภัยต่อคำโกหกเล็กน้อย ‪ที่ผมต้องทำเพื่อรับใช้พระองค์
‪พระเจ้า ข้าพเจ้าเป็นทุกข์เสียใจ ‪ที่ทำให้พระองค์เคืองพระทัย
‪ข้าพเจ้ารังเกียจบาปทั้งหมดที่ได้กระทำ ‪กลัวต้องสูญเสียแสงสว่างแห่งสวรรค์
‪และพบกับความมืดมิดของนรก ‪โดยเฉพาะบาปที่เคืองพระทัยท่าน
‪พระเจ้าผู้ทรงความดีและทรงสมควร ‪ได้รับความรักทั้งหมดของข้าพเจ้า
‪ด้วยพระคุณของพระองค์ ‪ข้าพเจ้าตั้งใจแน่วแน่ว่าจะสารภาพบาปทุกอย่าง
‪จะไถ่โทษบาปและจะไม่ทำบาปอีกเลย เอเมน
‪มงซินญอร์ ขอบคุณพระเจ้า
‪ปาฏิหาริย์จริงๆ
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪มันคือปาฏิหาริย์
‪ขอบคุณพระเจ้า ‪ขอบคุณพระเจ้า มงซินญอร์
‪นี่คือปาฏิหาริย์
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ไม่เป็นไร
‪คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ