‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ขอบคุณที่ให้ฉันพบก่อนไปโรงเรียน
‪วันนี้เราจะสแกนเธอไหม
‪(เล่ม 4: เพลงคร่ำครวญ)
‪เธอเหรอ นึกว่าคุณไม่อยากรู้เพศเด็กซะอีก
‪ก็ไม่อยาก แค่อยากให้คุณพลั้งปากบอกฉัน
‪ทำได้ไหมคะ อย่าทำนะ
‪วันนี้จะฟังเสียงอย่างเดียว
‪รวมๆ แล้วคุณรู้สึกยังไงบ้าง
‪ตื้นตันค่ะ แต่นอกจากนั้น ส่วนใหญ่ก็ตื่นเต้น
‪ตื่นเต้นที่จะตัวโตขึ้น ‪แล้วได้ใส่กางเกงยางยืด
‪กินทุกอย่างและปล่อยตัวตามสบายตลอดเวลา
‪ฉันจะไม่ได้ปล่อยตัวตามสบายใช่ไหม
‪ฉันรออาการอยากกินของแปลกๆ ‪ที่ทุกคนพูดถึง
‪แต่ตอนนี้อยากกินแค่คอตเทจชีสกับองุ่น
‪แล้วก็ซีเรียลลัคกีชามส์ หยิบกินจากกล่องเลย
‪ทุกอย่างโอเคไหมคะ
‪บางทีวันนี้เราน่าจะดูลูกคุณหน่อยนะ
‪จะไม่เป็นไรเหรอคะ ฉันนึกว่า ‪เราไม่ควรสแกนบ่อยเกินไป
‪วันนี้ไม่เป็นไร มีการเคลื่อนไหวบ้างไหม
‪มีขยับกับเตะเยอะไหม
‪ค่ะ เตะใหญ่เลย ไม่จิ๋วเหมือนฉายาเท้าจิ๋วเลย
‪ช่วง 24 ถึง 48 ชั่วโมงนี้ ‪มีอะไรแปลกไปไหม
‪ไม่นะคะ แม้แต่เมื่อวาน…
‪ฉันว่าฉันอยากรู้เพศลูก
‪คุณบอกฉันได้เลย บอกได้เลย ตามสบาย
‪มีปวดเกร็ง เลือดออกบ้างไหม
‪ไม่ค่ะ
‪เสียงหัวใจล่ะ เราควรจะได้ยินเสียงหัวใจเต้นสิ
‪- นี่ ขอดูหน่อย คุณเห็นอะไร ‪- เอริน
‪ไม่มีอะไร
‪ฉันพูดจริงๆ ฉันไม่เห็นอะไรเลย
‪ในนี้ไม่มีอะไรเลย
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪ไม่มีอะไรในมดลูกคุณเลย
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪ในช่วงสัปดาห์แรกๆ ‪บางคนก็แท้งโดยที่ไม่รู้ตัว
‪แต่อายุครรภ์ของคุณ คุณน่าจะ…
‪น่าจะสังเกตเห็นได้ มากๆ เลย
‪แท้งเหรอ
‪และคุณก็ไม่ใช่คนแรก
‪ที่เผชิญเรื่องแบบนี้และอาจจะรับไม่ได้ เอริน
‪แต่ไม่มี…
‪- ฉันเสียใจด้วยจริงๆ เสียใจด้วย ‪- ไม่ ฉันไม่ได้แท้ง
‪ไม่มีอะไรที่ฉันช่วยได้มากนัก
‪เราสามารถเจาะเลือดแล้วส่งไปตรวจที่แล็บ
‪แต่ดูเหมือนว่าคุณแท้งลูก
‪- คุณต้องแท้งสิ ‪- เปล่านะ
‪ลูกฉันอยู่ไหน
‪ฉันจะติดต่อเพื่อนร่วมงานบนแผ่นดินใหญ่ให้
‪เธอเป็นที่ปรึกษาที่เยี่ยม
‪ลูกฉันอยู่ไหน
‪(โบสถ์คาทอลิกเซนต์แพทริค ‪ก่อตั้งปี 1824)
‪(วันนี้ยกเลิกพิธีมิสซา)
‪เขาเป็นยังไงบ้าง
‪ไม่แน่ใจ
‪(โบสถ์เซนต์แพทริคปรับปรุงเสร็จแล้ว)
‪น่าทึ่งไปเลยว่าไหม
‪ฉันเห็นรูปเก่าๆ พวกนี้มาหลายปี
‪แต่ฉันก็ยังไม่เฉลียวใจสักนิด ‪ครั้งแรกที่ฉันเห็นเขาแบบนี้
‪ไม่เลยสักนิด
‪ฉันว่าบริบทคือสิ่งสำคัญที่สุด
‪มันวิเศษดีนะที่สุดท้ายเราก็ตาสว่าง
‪ดอลลี่กับเวดกลับบ้านไปแล้วเหรอ
‪ดีแล้ว พวกเขาต้องพักผ่อน เราทุกคนต้องพักผ่อน
‪วันนี้เพิ่งเริ่มต้น
‪เขาเป็นยังไงบ้าง ‪มีไข้ไหม กินข้าวหรือเปล่า
‪ผมไม่ได้… ผมไม่ได้เข้าไปใกล้นัก
‪ไม่มีใครเข้าไปเลย
‪พวกเราทั้งสามคน
‪บอกตามตรง เราโคตรกลัวเลย
‪กลัวเหรอ
‪คุณพ่อคะ
‪ตายจริง ทำไมในนี้มืดจัง
‪ดูคุณสิ ลุกขึ้นนั่งได้แล้ว
‪ดูเหมือนพระเจ้าทรงรับฟังคำภาวนาของฉัน ‪ฉันเป็นห่วงคุณแทบแย่
‪โทษที แสงทำให้ผมเจ็บตาน่ะ
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪- เมื่อคืนหนักน่าดู ‪- ใช่
‪หนักจริงๆ
‪นี่ค่ะ ฉันทำซุปไก่ขิงมาให้ ‪แม่ฉันเคยทำให้กินตอนฉันป่วย
‪คุณมีน้ำใจมากเลย ผมหิวมาก
‪ผมจำไม่ได้ว่าเคยหิวขนาดนี้มาก่อน
‪เข้าใจได้ค่ะ
‪เดินทางมาไกลก็มักหิวเสมอ ‪และคุณก็เจอการเดินทางที่หนักหน่วง
‪แน่นอนเลย
‪มีคนสำคัญไม่กี่คนที่ประสบชะตาเช่นเดียวกับคุณ
‪ลาซารัส ภรรยาม่ายของลูกชายเนน ‪ลูกสาวของไจรัส
‪พระเยซูเองก็ใช้เวลาสามวันกว่าจะฟื้นคืนชีพ
‪ส่วนคุณไม่ถึงสามนาที
‪- คุณยกเลิกพิธีมิสซาแล้วใช่ไหม ‪- ค่ะ
‪สเติร์จรออยู่ที่โบสถ์เพื่อคอยอธิบาย ‪ให้กับคนที่ไม่เห็นป้าย
‪แต่คุณดูดีขึ้นแล้ว
‪ฉันว่าพรุ่งนี้คุณน่าจะพร้อม ‪ถ้าคุณกินข้าวบ้าง
‪คุณต้องกินบ้างนะคะ
‪ผมจะกิน แต่ไม่ใช่ตอนนี้
‪บางทีอาจตรวจดูสักหน่อย
‪- ฉันโทรหาหมอกันนิ่ง… ‪- ไม่ต้อง
‪ยังไม่จำเป็นเลย ผมรู้สึก…
‪ผมรู้สึกว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่ ‪เป็นเรื่องของศรัทธา ไม่ใช่วิทยาศาสตร์
‪ผมไม่อยากเคลือบแคลงในสิ่งนี้
‪คุณเป็นผู้หญิง ‪ที่มีศรัทธาแรงกล้ามาตลอด เบฟ
‪ฉันพยายามมาตลอดค่ะ ‪ปลื้มใจจังที่คุณสังเกตเห็น
‪ผมอยากบอกความลับบางอย่างกับคุณ
‪มีบางอย่าง…
‪กำลังเกิดขึ้น กำลังเปลี่ยนแปลงในตัวผม
‪ผมจำได้ว่าตอนยังหนุ่มๆ
‪ผมประสบกับช่วงเวลา ‪การเติบโตทางจิตวิญญาณที่ยิ่งใหญ่
‪แต่นั่นมัน…
‪ไม่เหมือนแบบนี้เลย
‪มันเหมือนผมสัมผัสถึงพระเจ้า…
‪ที่เคลื่อนไหวในตัวผมได้
‪วิเศษไปเลยค่ะ
‪ผมว่าผมควรอยู่ลำพัง
‪ตลอดทั้งวันนี้
‪เพื่อสวดภาวนา
‪ดอลลี่กับเวดเป็นคนดี
‪พวกเขาเก็บความลับได้
‪สเติร์จก็พร้อมรับใช้ ‪เป็นสาวกที่ดีสำหรับคุณ
‪เขาแค่ต้องการคำแนะนำ
‪เราเก็บเรื่องนี้ไว้สักพักได้
‪แต่มงซินญอร์คะ
‪เราน่าจะให้พวกเขาเห็น
‪บอกพวกเขาว่าคุณคือใคร
‪อย่าแอบซ่อนความสำเร็จของคุณ
‪นั่นเป็นหนึ่งในสุภาษิต
‪และมันก็สำคัญมากพอจนทำให้ ‪มัทธิว มาร์ต และลูคเขียนมันขึ้นมา
‪แน่นอนว่าเราจะทำตามที่คุณขอ
‪และถ้าคุณคิดว่าพวกเขายังไม่พร้อม ‪ก็ไม่เป็นไรค่ะ
‪พระเยซูก็ค่อยๆ เปิดเผยตัว ‪หลังจากฟื้นคืนชีพ
‪แต่มันจะเป็นการเปิดเผยที่วิเศษขนาดไหน
‪ที่ได้รู้ว่ามงซินญอร์พรูอิตต์ที่รักของพวกเขา ‪กลับมาแข็งแรงเพราะเทวทูตของพระเจ้า
‪ลองคิดดูนะคะ
‪มันจะวิเศษแน่นอน
‪ในเวลาที่พระเจ้ากำหนด
‪นั่นแหละเหมาะที่สุด
‪ขอบคุณที่มาช่วยเช้านี้นะ
‪ครับ ผมเริ่มจะคิดว่า ‪จริงๆ พ่อไม่ต้องให้ช่วยก็ได้
‪หลังพ่อแข็งแรงดีแล้ว
‪อาจจะ
‪พ่อถึงได้บอกให้ ‪วอร์เร็นหยุดหนึ่งวันใช่ไหม
‪เปล่า ก็ไม่เชิง
‪พ่อคิดว่าบางทีเราอาจคุยกัน แค่สองคน
‪เปิดอกคุย
‪โอเค
‪สองสามวันก่อนพ่อสารภาพบาป
‪และคุณพ่อก็สนับสนุนให้พ่อ ‪คุยบางอย่างกับแก
‪เอาละนะ
‪พ่อว่าพ่อกักเก็บความขุ่นเคืองที่มีต่อแก
‪เหรอครับ
‪แล้วพ่อก็เชื่อว่ามันเป็นแค่ความขัดแย้งทั่วไป
‪พ่อไม่ได้เก็บมาคิดมาก
‪ตอนที่แกทำตัวเหมือนว่า ‪ทั้งหมดนี่มันต่ำต้อยไปสำหรับแก
‪ไม่ใช่เลยครับ
‪แกทำตัวแบบนั้น
‪แล้วแกก็จากไป
‪พ่อไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ‪จะบอกคนอื่นว่าแกทำงานอะไร
‪พ่อไม่รู้เรื่องสตาร์ตเตอร์อะไรพวกนั้นเลย
‪สตาร์ตอัปครับ
‪พ่อคงไม่พอใจเรื่องนั้นด้วย
‪เหมือนแกรู้สึกเสียเวลาที่จะต้อง ‪มาอธิบายเรื่องงานที่แกทำ
‪ให้พ่อชนชั้นแรงงานโง่ๆ ฟัง
‪ผมพยายามอธิบายแล้ว แต่พ่อไม่ฟังเลย
‪พ่อบอกว่าไม่สนเรื่องอินเทอร์เน็ต
‪หรือเทคโนโลยีหรืออะไรพวกนั้น…
‪ฟังนะ ประเด็นก็คือ…
‪พ่อมีความขุ่นเคืองในใจอยู่แล้ว
‪และพ่อไม่ควรมี
‪ไม่ควรเลย
‪แต่แล้วที่เหลือมันก็เกิดขึ้น
‪ให้ตาย พ่อขุ่นเคืองเรื่องนั้นด้วย
‪ไม่ใช่แค่ความอับอายหรือความอัปยศ
‪แต่เงินที่เราต้องจ่ายค่าทนายให้แก
‪ค่าใช้จ่ายที่แกมาอาศัยกับเรา ผู้ชายโตเต็มวัย
‪โห ดีใจจริงๆ ที่ได้คุยกัน
‪ให้พ่อพูดจบก่อน
‪พ่อรู้ว่าพ่อควรรู้สึกขอบคุณ
‪พ่อควรรู้สึกขอบคุณที่ลูกชาย ‪ได้กลับมาบ้านและเป็นอิสระ
‪พระเจ้าทรงรู้ว่าแม่ของแกรู้สึกขอบคุณทุกวัน
‪เด็กๆ ไม่ทำสิ่งที่แกทำลงไปด้วยตนเองหรอก
‪นอกจากพ่อหรือแม่จะทำหน้าที่ได้แย่มาก
‪แม่ของแกเป็นแม่พระ ‪เพราะงั้นก็คงเป็นพ่อนี่แหละ
‪พ่อขอโทษนะลูก
‪ต่อสิ่งที่พ่อทำไป
‪พ่อรักแก
‪จริงๆ นะ
‪ก็แค่บางครั้งมันยากสำหรับพ่อ…
‪มันยากสำหรับพ่อที่จะแสดงออก ‪ตอนแกอยู่ที่นี่
‪เพราะงั้นพ่อขอโทษ แค่นั้นแหละ
‪เราควรกลับได้แล้ว
‪ก่อนจะสายเกินไป
‪ทำอะไรอยู่จ๊ะ
‪แม่ ลุกขึ้นมาอีกแล้ว
‪รู้สึกอยากเดินหน่อยน่ะ
‪- มาทำอีกรอบ ‪- โอเค
‪งานบ้านอะไรที่แม่ต้องทำตอนเด็กๆ
‪แม่ต้องทำความสะอาดบ้านและล้างจานเสมอ
‪ตอนแม่เป็นวัยรุ่น ‪แม่กับเพื่อนๆ ชอบเล่นสนุกอะไรกัน
‪เกาะคร็อกพ็อตไม่ค่อยมีอะไรให้ทำ
‪ตอนนี้ก็คงยังไม่ค่อยมี
‪แต่อัปพาร์ดส์ แม่ไปดื่มเหล้ากับเจอหนุ่มๆ
‪พ่อหนูชื่ออะไรคะ
‪แม่คะ
‪พ่อของลูกชื่อจอร์จ
‪เขาทำงานอะไร
‪เขาเป็นชาวประมง ‪แล้วจากนั้นก็นาวิกโยธิน
‪แล้วแม่กับพ่อเจอกันยังไง
‪เราเจอกันที่งานเต้นรำบนแผ่นดินใหญ่
‪แล้วหนูคือใครคะ
‪ลูกคือโลกของแม่
‪ดวงใจและวิญญาณของแม่
‪ลูกสาวของแม่ ซาร่าห์
‪คุณหมอ
‪อยากดื่มชาไหม แม่ว่าจะชงชาหน่อย
‪ฉันตั้งใจจะเก็บของของเธอตั้งแต่กลับมา
‪แต่ไม่รู้ทำไมไม่เริ่มสักที
‪จากสัปดาห์ก็เป็นเดือน ‪ไม่เคยรู้สึกว่ามันสำคัญนัก
‪แล้ววันนี้ฉันกลับเก็บของในสองห้อง ‪กับอีกครึ่งในห้องใต้หลังคาเสร็จ
‪แค่ทำสิ่งที่คุณต้องทำเถอะ
‪หลายคนปักครอสติชประโยคจากคัมภีร์ไบเบิล
‪แต่แม่ของฉัน…
‪แม่ของฉันเลือกข้อความจากบทคร่ำครวญ
‪(จงมองหาว่าที่ใดเศร้าโศกเช่นเรา ‪บทคร่ำครวญ 1:12)
‪มันเป็นบทเวทนาตัวเองไม่กี่บท
‪ที่ไว้ใช้อธิบายถึงการล่มสลายของเยรูซาเลม
‪เราเคยเลี้ยงนกตอนฉันเด็กๆ
‪นกเขา
‪แม่ฉันใช้เวลาหลายสัปดาห์
‪สร้างกรงโง่ๆ นี้ไว้ข้างนอกหน้าต่างห้องครัว
‪สั่งนกเขาเลี้ยงมาจากแผ่นดินใหญ่
‪ตอนที่พวกมันมาถึงที่นี่
‪สิ่งแรกที่แม่อยากทำก็คือขริบปีกพวกมัน
‪ตอนแม่เรียกฉันไปหา ‪ลูกสาววัยเจ็ดขวบของเธอ
‪แม่บอกให้ฉันจับมันไว้ตอนแม่ขริบปีก
‪ฉันถามแม่ว่าทำไมต้องทำ ‪แม่ตอบว่า "พวกมันจะได้ไม่บินหนีไป"
‪และแม่บอกฉัน… เข้าใจก่อนนะ
‪แม่กำลังพูดกับลูกสาววัยเจ็ดขวบนะ
‪แม่บอกว่า
‪"ถึงจุดหนึ่งทุกคนก็โดนขริบปีกทั้งนั้น"
‪แล้วฉันก็ถามคำถามต่อไป
‪คำถามเดียวที่เด็กจะถาม ‪เวลาที่พวกเขาได้ยินอะไรแบบนั้น
‪ฉันถามว่า "แม่คะ ปีกของแม่ขริบหรือยัง"
‪และแม่ตอบว่า "แหม ขริบแล้วสิ
‪วันที่แกเกิดไง"
‪"วันที่แกเกิด"
‪เธอถือที่ขริบในมือและฉันอุ้มนกตัวนี้อยู่
‪มันขันอยู่ในอุ้งมือฉัน เสียงเหมือนแมวคราง
‪และมันไว้ใจฉัน
‪ไม่รู้อะไรเข้าสิง ฉันปล่อยมันไป
‪แล้วแม่ก็ตีฉัน
‪พฤติกรรมแม่เปลี่ยนไป
‪ดื่มเหล้า ตะโกน ตี ‪บางอย่างแตกต่างกันไปบ้าง
‪อ่อนนอกแข็งใน แต่สารที่สื่อชัดเจน
‪คือฉันทำลายชีวิตแม่
‪แต่เจ้าเท้าจิ๋ว
‪เด็กคนนั้นช่วยชีวิตฉัน
‪เพราะฉันทำมัน ฉันทำสิ่งที่ฉันบอกว่าจะทำ
‪ฉันหนีไปตอนอายุ 16 กะจะเป็นนักแสดง
‪กะจะเป็นคนดัง ฉันเดินทาง ฉันใช้ชีวิต
‪แล้วพอฉันตื่นมา ยาก็หมดฤทธิ์
‪รู้ตัวอีกทีฉันก็แต่งงานกับคนแบบแม่ฉัน
‪ตอนแรกเขาตัวติดฉันไม่ห่าง ‪ต่อมาเขาร้ายกาจ
‪จากนั้นเขาก็เมาตลอดเวลา
‪แล้วเขาก็ตบตีฉัน ‪ฉันรู้จักท่าทางแบบนั้น ฉันรู้ดีเลย
‪ฉันคงจะอยู่กับเขา
‪ฉันคงจะตายในบ้านหลังนั้น
‪แต่แล้ววันหนึ่งฉันตื่นขึ้น ‪และฉันรู้สึกต่างจากเดิม ฉันคลื่นไส้
‪ฉันเลยตรวจดู
‪และฉันก็เห็นเครื่องหมายบวกเล็กๆ ‪ฉันจ้องแล้วจ้องอีก
‪แล้วฉันก็เก็บกระเป๋า ‪และไม่เคยมองกลับไปอีกเลย
‪เธอช่วยชีวิตฉัน
‪แล้วตอนนี้เธอจากไปแล้ว
‪มันเป็นไปได้ยังไง
‪เป็นไปได้ยังไง
‪ผมมี…
‪ความฝันนี้
‪ความฝันซ้ำๆ ผมฝันถึงมันตั้งแต่ตอนอยู่ในคุก
‪ผมกำลังอยู่บนเรือกลางอ่าว
‪กลางมหาสมุทร แค่น้ำทะเลสีเทาขุ่น
‪น้ำยามเช้า
‪ท้องฟ้าเริ่มมีแสงเพราะพระอาทิตย์กำลังขึ้น
‪และถ้าผมแค่ขยับเรือได้
‪หาลมหรือไม้พาย ‪ใช้มือพายเองก็ได้ถ้าต้องทำ
‪เพื่อไปยังชายฝั่งอื่น
‪เริ่มต้นชีวิตใหม่
‪ความฝันนั้นมักจบตอนพระอาทิตย์ขึ้น
‪เสมอเลย
‪ผมไม่เคยฝันไปไกลกว่าตอนพระอาทิตย์ขึ้น
‪ส่วนนั้นผมเห็นได้อย่างชัดเจน ส่วนนั้น…
‪ส่วนนั้นมันเรื่องจริง ‪แต่ที่เหลือเป็นชีวิตที่ผมควรมีหลังจากนั้นเหรอ
‪ส่วนนั้นผมมองไม่เห็น
‪ยิ่งผมฝันแบบนั้นมากเท่าไหร่
‪ก็ยิ่งรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้สำหรับผม
‪ผมไม่ได้ไปจากเกาะนี้แน่
‪ผมรู้ดี
‪ตอนดึก ไม่ว่าผมจะปล่อยให้ตัวเองหวังอะไร
‪หรือบอกแม่หรือพ่อไปว่าอะไร
‪ผมรู้เลย
‪แต่คุณ…
‪คุณทำได้ทุกอย่าง
‪คุณทำได้ทุกอย่างเสมอ
‪สวดภาวนากับฉันนะ
‪ได้สิ
‪ได้โปรดเถอะ พระเจ้า
‪ช่วยให้ลูกเข้าใจที
‪โปรดเมตตา
‪โปรดเมตตาพวกเราด้วย
‪ความเศร้าโศกของเราเกินทนรับไว้ ‪มันมากไปเหลือเกิน
‪โปรดเมตตา
‪ข้าแต่พระบิดา ผู้ทรงสถิตอยู่ในสวรรค์
‪พระนามทรงเป็นที่สักการะ
‪พระอาณาจักรจงมาถึง ‪พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์
‪โปรดประทานอาหารประจำวัน ‪และยกโทษให้ข้าพเจ้า
‪เหมือนข้าพเจ้ายกให้ผู้อื่น
‪อย่าปล่อยให้ข้าพเจ้าถูกผจญ แต่…
‪โปรดช่วยให้พ้นภัย เอเมน
‪วันทามารีอา เปี่ยมด้วยหรรษทาน ‪พระสวามีสถิตกับท่าน ผู้มีบุญกว่าหญิง…
‪ผู้มีบุญกว่าหญิงใดๆ
‪และพระเยซู โอรสของท่านทรงบุญนักหนา
‪สันตะมารีอา มารดาพระเจ้า
‪โปรดภาวนาเพื่อเราคนบาป บัดนี้
‪และเมื่อจะตาย เอเมน
‪(เบียร์โอลด์มิลวอกี)
‪บ้าเอ๊ย
‪อดทนสิ
‪ไง โจ
‪นายอำเภอ วันนี้เป็นไงบ้าง
‪ผมสบายดี
‪แต่วันนี้เพิ่งเริ่มต้นเอง
‪คืนนี้ของผมจะเป็นยังไง โจ
‪ฉันจะไปรู้ได้ยังไงวะ
‪คุณโอเคนะ
‪ฉันกำลังพยายามอยู่
‪พยายามอยู่
‪ไปตายซะ
‪โปรดอยู่ข้างข้าพเจ้า
‪คอยส่องสว่าง พิทักษ์รักษา
‪คุ้มครอง และนำทาง
‪ข้าแต่อารักขเทวดา
‪พระเจ้าทรงให้ข้าพเจ้าอยู่ในอารักขาของท่าน
‪โปรดอยู่ข้างข้าพเจ้า
‪คอยส่องสว่าง พิทักษ์รักษา ‪คุ้มครอง และนำทาง
‪ข้าแต่อารักขเทวดา
‪พระเจ้าทรงให้ข้าพเจ้า ‪อยู่ในอารักขาของท่าน
‪โปรดอยู่ข้างข้าพเจ้า คอยส่องสว่าง ‪พิทักษ์รักษา คุ้มครอง และนำทาง
‪ข้าแต่อารักขเทวดา
‪พระเจ้าทรงให้ข้าพเจ้า ‪อยู่ในอารักขาของท่าน
‪โปรดอยู่ข้างข้าพเจ้า คอยส่องสว่าง ‪พิทักษ์รักษา คุ้มครอง และนำทาง
‪ข้าแต่อารักขเทวดา…
‪บาทหลวงพอล
‪หวัดดีครับ โทษทีที่มาตอนกลางคืน ‪ผมป่วยนิดหน่อยทั้งวันเลย
‪แต่ตอนนี้ผมสบายดีแล้ว ‪เลยคิดว่าจะมาทำพิธีมิสซาให้แม่คุณ
‪จอห์น
‪ซาร่าห์ให้ผมเข้ามา เธอบอกว่าคุณ…
‪คุณรู้สึกดีขึ้นแล้ว
‪เป็นไปได้ยังไง
‪ยังไงกัน
‪"เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ‪หากท่านมีความเชื่อและไม่สงสัย
‪แม้ท่านจะสั่งให้ภูเขานี้ลุกขึ้น
‪แล้วลงไปในทะเลก็จะเป็นตามนั้น"
‪กับพระเจ้า ทุกอย่างเป็นไปได้
‪ฉันนึกว่าเป็นความฝัน
‪ตอนฉันเห็นคุณที่ข้างเตียงฉัน
‪เด็กลงเหลือเกิน
‪บางทีมันอาจเป็นความฝัน
‪แต่ถ้าใช่ เราก็คงฝันกันหมด
‪เราทุกคน
‪ผมมีเรื่องอยากเล่าเยอะเลย
‪แต่…
‪แต่มาทำมิสซาให้คุณก่อน
‪ทำพิธีศีลมหาสนิทให้คุณ
‪เดชะพระนามพระบิดา พระบุตร และพระจิต
‪เอเมน
‪ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าคุณคงคิดว่าฉันโง่
‪ไม่เลย
‪คุณสวดภาวนากับฉันมาทั้งวัน
‪และฉันก็ขอบคุณมาก
‪แต่คุณไม่…
‪คุณไม่เชื่อ ไม่เลย
‪แต่ผมเข้าใจนะ
‪จริงๆ นะ ความดึงดูดใจของมัน ‪ความสบายใจจากมัน
‪ทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยเหตุผล
‪มีเรื่องดีๆ ในทุกอย่าง มีแผน มัน…
‪ไม่รู้สิ
‪ผมคงอยู่ในช่วงสับสนลังเล
‪ว่ามีพระเจ้าที่รักมีอยู่จริงไหม
‪งั้นคุณคิดยังไง
‪- คิดว่าฉันหลงผิดเหรอ ‪- ไม่
‪- คุณคิดว่าฉันซื่อ ‪- ไม่นะ
‪ไม่ ผมคิดว่า…
‪ผมคิดว่าเราทุกคนต้องการ…
‪เหลือเกินที่จะให้มีเหตุผล
‪ในทุกอย่าง เพื่อให้มีความเป็นธรรม ‪ความสบายใจตอนที่เราตาย
‪ใช่ นั่นคือความหมายของศาสนา ‪นั่นแหละประเด็นทั้งหมด
‪ใช่
‪เกิดอะไรขึ้นตอนเราตาย
‪เกิดบ้าอะไรขึ้นเหรอ
‪งั้นคุณคิดยังไง
‪เกิดอะไรขึ้นตอนเราตาย ไรลี่ย์
‪ไม่รู้สิ
‪และผมไม่ไว้ใจใครที่บอกว่าพวกเขารู้ แต่…
‪ผมพูดในส่วนของผมได้
‪งั้นก็พูดส่วนของคุณมา
‪จะเกิดอะไรขึ้นตอนคุณตาย
‪ตอนผมตาย…
‪ร่างกายผมจะหยุดทำงาน
‪ปิดตัวลง ทันทีเลย ไม่ก็ค่อยๆ หยุด
‪ผมหยุดหายใจ หัวใจหยุดเต้น
‪สองอย่างนั้นหยุดพร้อมกัน
‪แล้วต่อมา สักห้านาทีต่อมา…
‪เซลล์สมองก็เริ่มตาย
‪แต่ในขณะเดียวกัน ในช่วงระหว่างนั้น…
‪สมองของผมอาจปล่อยดีเอ็มทีออกมามากมาย
‪สารหลอนประสาทที่ปล่อยออกมา ‪ตอนเราฝัน เพราะงั้น…
‪ผมจะฝัน
‪ผมจะฝันยิ่งใหญ่กว่าที่เคยฝันมาก่อน
‪เพราะทั้งหมดนั้นเป็นสารดีเอ็มทีสุดท้าย ‪ที่หลั่งออกมาในคราวเดียวกัน
‪และเซลล์ประสาทผมก็ปะทุ
‪ผมจะเห็นภาพความทรงจำ ‪และจินตนาการสลับกันไปมา
‪และผมก็จะแค่เมาหลอน
‪เมาหลอนสุดๆ เลย ‪เพราะจิตของผมจะค้นความทรงจำต่างๆ
‪ทั้งระยะยาวและสั้น ‪ความฝันผสมกับความทรงจำ และ…
‪มันเป็นตอนปิดท้าย
‪ความฝันที่จะจบความฝันทั้งหมด
‪ความฝันยิ่งใหญ่สุดท้ายขณะที่จิตผมปลดปล่อย ‪ความคิดความทรงจำต่างๆ ออกมา จากนั้น…
‪ผมก็หยุด
‪การทำงานของสมองยุติ ‪และไม่มีอะไรเหลือในตัวผมแล้ว
‪ไม่มีความเจ็บปวด
‪ไม่มีความทรงจำ ไม่มีการรับรู้ว่าผมเคย…
‪ว่าผมเคยทำร้ายคน
‪ว่าผมเคยฆ่าคน
‪ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิม
‪ก่อนตอนที่จะมีผม
‪และกระแสไฟฟ้าก็กระจายจากสมองของผม ‪จนกระทั่งมันเป็นแค่เนื้อเยื่อตาย
‪เนื้อตาย
‪ลืมเลือนไป
‪และสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ต่างๆ ที่อยู่ในตัวผม…
‪จุลินทรีย์ แบคทีเรีย ‪และสิ่งมีชีวิตเล็กๆ อีกพันล้านอย่าง
‪ที่อาศัยอยู่บนขนตา เส้นผม ‪ในปาก บนผิวหนัง
‪ในกระเพาะของผม ทุกส่วนเลย พวกมันแค่
‪ใช้ชีวิตต่อไป
‪และกินอาหาร
‪และผมก็จะมีประโยชน์
‪ผมหล่อเลี้ยงชีวิต
‪และผมก็ย่อยสลาย
‪ชิ้นส่วนเล็กๆ ทั้งหมดของผมถูกนำกลับมาใช้ใหม่
‪และผมจะอยู่ในที่ต่างๆ นับพันล้านที่
‪อะตอมของผมจะอยู่ในต้นไม้ แมลง และสัตว์
‪แล้วผมก็เหมือนกับดวงดาวบนท้องฟ้า
‪อยู่ชั่วขณะหนึ่ง ‪จากนั้นก็กระจัดกระจายไปทั่วจักรวาล
‪ตาคุณแล้ว
‪จะเกิดอะไรขึ้นตอนคุณตาย
‪พูดส่วนของฉันเองเหรอ
‪พูดส่วนของคุณ
‪ไม่
‪ไม่พูดส่วนของฉัน
‪ฉันไม่ใช่คนที่ตายในวันนี้
‪เธอไม่เคยได้ตื่นเลย
‪ตอนเธอลงมาจุติอยู่ในร่างเล็กๆ นี้
‪ร่างเล็กๆ ที่กำลังเติบโต ‪มันหลับใหลอยู่
‪ดังนั้นอย่างเดียวที่เธอรู้จักคือการฝัน
‪เธอเคยได้แต่ฝัน ยังไม่มีชื่อด้วยซ้ำ
‪ขณะที่เธอหลับ
‪วิญญาณดวงเล็กๆ ไร้ที่ติก็แค่ลอยขึ้นไป
‪เพราะพระเจ้าไม่ได้ส่งเธอมา ‪เพื่อให้ใช้ชีวิตอย่างทรมานบนโลกนี้ ไม่เลย
‪ดวงนี้เหรอ
‪วิญญาณเล็กๆ ที่พิเศษดวงนี้
‪พระเจ้าส่งเธอมาที่นี่เพื่อนอนหลับ
‪แค่งีบหลับ ฝันเพียงชั่วครู่
‪แล้วพระองค์ก็เรียกกลับไป ‪พระองค์อยากให้เธอกลับ
‪เธอก็เลยกลับไป
‪วิธีเดียวกับที่เธอลอยลงมา ‪เธอลอยออกไปเหนือโลก
‪ลอยผ่านทุกดวงวิญญาณในชั้นบรรยากาศ
‪และดวงดาวทุกดวงบนท้องฟ้า ‪จากนั้นก็ลอยไปยังแสงสว่างจ้า
‪และเป็นครั้งแรก…
‪ที่เธอเริ่มตื่นขึ้น
‪ถูกโอบกอดไปด้วยความรัก
‪แค่ความรักแสนบริสุทธิ์ผุดผ่อง แน่นอนสิ
‪เธอบริสุทธิ์
‪ไม่เคยทำบาป
‪ไม่เคยทำร้ายสิ่งมีชีวิตใดๆ แม้แต่มด
‪และเธอไม่ได้อยู่ลำพัง เธออยู่บ้าน
‪ที่นั่นมีผู้คนที่เธอไม่รู้จัก
‪แต่พวกเขาเป็นครอบครัวเธอ
‪คุณตาของเธอ คุณตาทวดของเธอ ‪พวกเขารักเธอ และตั้งชื่อให้เธอ
‪จากนั้นตอนที่พระเจ้าโน้มตัวลงมาจูบหัวเธอ
‪และทันทีที่พระองค์เอ่ยชื่อเธอ ‪เธอก็โตขึ้น
‪ในชั่วพริบตา
‪และเธอสมบูรณ์แบบ
‪ร่างกายของเธอจะเป็นดั่ง ‪ช่วงวัยที่ดีที่สุดของเธอบนโลก
‪วัยที่สมบูรณ์แบบ ช่วงรุ่งเรืองที่สุดของเธอ
‪และพวกเขาเล่าเรื่องแม่ของเธอ ‪ที่อยู่บนโลกให้ฟัง
‪บอกเธอว่าเดี๋ยวฉันจะตามไป
‪และเธอก็มีความสุข ‪มีแต่ความผาสุกชั่วนิรันดร์
‪เธอเป็นที่รัก
‪และไม่โดดเดี่ยว
‪และนั่นคือสิ่งที่เราหมายถึง ‪เวลาที่พูดถึงสวรรค์
‪ไม่มีคฤหาสน์ ไม่มีแม่น้ำที่มีเพชร ‪ก้อนเมฆนุ่มๆ หรือปีกนางฟ้า
‪เราเป็นที่รัก
‪และไม่โดดเดี่ยว
‪นั่นแหละพระเจ้า
‪นั่นแหละสวรรค์
‪นั่นคือเหตุผลที่เราอดทนทุกอย่างที่เผชิญ
‪บนโลกเศร้าๆ ใบใหญ่นี้
‪เดี๋ยวฉันก็ได้ไป
‪และฉันจะได้เจอพ่อของฉัน
‪คุณยายของฉัน
‪แล้วก็ได้เจอลูกสาวตัวน้อย ‪และเธอจะมีความสุขและปลอดภัย
‪และฉันก็จะดีใจมากที่ได้เจอเธอ
‪ผมหวังจริงๆ ว่าคุณพูดถูก
‪ข้าแต่อารักขเทวดา พระเจ้าทรงให้ข้าพเจ้า ‪อยู่ในอารักขาของท่าน
‪โปรดอยู่ข้างข้าพเจ้า คอยส่องสว่าง ‪พิทักษ์รักษา คุ้มครอง และนำทาง
‪ข้าแต่อารักขเทวดา พระเจ้าทรงให้ข้าพเจ้า ‪อยู่ในอารักขาของท่าน
‪โปรดอยู่ข้างข้าพเจ้า คอยส่องสว่าง ‪พิทักษ์รักษา คุ้มครอง และนำทาง
‪ท่านอยู่ไหน
‪ทำไมท่านถึงไม่มา
‪ข้าแต่อารักขเทวดา พระเจ้าทรง…
‪คุณพ่อครับ
‪ขอโทษที่มารบกวน
‪ขอโทษจริงๆ
‪สวัสดี โจ
‪- สวัสดี ‪- วันนี้… วันนี้มันยากมากเลย
‪แต่ผมทำได้ดีนะ ผมไม่ได้ดื่ม
‪ใช่ เยี่ยมไปเลย
‪แต่มันยากมากจริงๆ นะ ‪และคุณบอกว่าให้มาที่นี่
‪ถ้าผมรู้สึก…
‪ถ้ามันรับไม่ไหว แต่คุณยุ่งอยู่
‪ไม่เลย มาสิ เข้ามาสิ นั่งก่อน
‪ผมก็เคยอยากดื่มขนาดนั้น ผมเข้าใจดี
‪คุณพ่อไม่เป็นไรนะ
‪บอกตามตรง ผม…
‪วันนี้ผมรู้สึกไม่ค่อยเป็นตัวเองนัก ‪และผมก็รู้สึกสับสน
‪หน้าเหมือนกันเป๊ะเลย
‪คุณเป็นลูกชายเขาได้เลยนะ
‪ตอนผมเด็กๆ มีข่าวลือ
‪ว่าตาแก่นั่นที่จริงก็ไม่ได้โสด
‪ใครจะโทษเขาได้ล่ะ
‪ผมไม่มีสิทธิ์ตัดสินข้อบกพร่องใครหรอก
‪ผมเนี่ยนะ ไม่มีทาง
‪ไม่ใช่ธุระกงการของผมด้วย
‪ถือเป็นคติประจำใจผมเลย
‪ไว้เจอ…
‪ไว้เจอคุณพรุ่งนี้ที่…
‪- ที่ประชุมนะ ‪- นี่ เดี๋ยวก่อน โจ
‪ผมภูมิใจในตัวคุณนะ โจ
‪ขอบคุณครับ คุณพ่อ
‪ขอโทษด้วย ผมไม่คิดว่าจะมีใครมา ‪แต่ผมภูมิใจในตัวคุณนะ
‪และผมก็ดีใจที่วันนี้คุณเข้มแข็ง
‪เพราะผมรู้จักแรงกระตุ้นนั้นดี
‪ความกระหายนั่น และ…
‪ผมรู้ว่ามันยากแค่ไหนที่จะต้านทาน
‪ผมจึงภูมิใจในตัวคุณ พระเจ้าก็เช่นกัน
‪ขอบคุณครับ
‪ขอพระเจ้าคุ้มครอง
‪ทำช้าดีกว่าไม่ทำ จริงไหม
‪เอาละ
‪- ขอพระเจ้าคุ้มครอง ‪- ขอบคุณครับ ผมจะ…
‪ผมจะ… ผมจะกลับแล้ว
‪ผมจะกลับละนะ
‪- ผมจะกลับนะ ‪- ขอพระเจ้าคุ้มครอง
‪คุณเป็นบ้าอะไรเนี่ย
‪คุณเป็นบ้าอะไรเนี่ย หยุดนะ
‪ขอโทษจริงๆ
‪คุณ…
‪คุณไม่เป็นไรนะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪อะไรกัน
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪เมื่อคืนผมฝันเรื่องนั้นอีกแล้ว
‪- ที่ลอยบนน้ำน่ะเหรอ ‪- ใช่แล้ว
‪ครั้งนี้ต่างไปนะ คุณก็รู้ว่าบางครั้งมันเกิดขึ้นได้
‪ฉันไม่เคยจำความฝันได้เลย
‪มีอะไรต่างไปเหรอ
‪ผมนั่งอยู่บนเรือ
‪เหมือนทุกครั้ง…
‪รอให้พระอาทิตย์ขึ้น แต่ครั้งนี้…
‪คุณก็อยู่ด้วย
‪คุณคิดว่ามันหมายถึงอะไร
‪ผมควรกลับได้แล้ว
‪นอกจากคุณอยากให้ผมเดินไปส่ง
‪ที่โบสถ์น่ะ
‪ฉันว่าฉันจะไม่ไปโบสถ์
‪ฉันจะไปแผ่นดินใหญ่
‪ไม่ใช่เพื่อถามความเห็น ‪หมอคนอื่นหรอกนะ แต่…
‪เพื่อฟังความเห็นหมอคนอื่น
‪แน่นอน
‪ผมไม่โทษคุณหรอก ‪ถ้าคุณไม่ออกจากบ้านนี้สักเดือน
‪ไม่มีใครโทษคุณ
‪แต่คุณกลับมาได้นะ
‪ทีหลังน่ะ
‪อาจจะคืนนี้
‪บางทีคุณอาจกลับมาคืนนี้
‪ได้สิ
‪โอเค
‪- ผมจะไม่เข้าร่วมพิธีศีลมหาสนิท ‪- พ่อรู้
‪ลูกทำไม่ได้
‪พวกเขาไม่ให้ลูกทำหรอก ‪เพราะลูกไม่ใช่ชาวคริสเตียน
‪- ขอทีเถอะ พ่อ เราคุยกันแล้ว ‪- พ่อรู้
‪- พ่อบอกว่าผม… ‪- พ่อรู้
‪ฟังนะ
‪พ่อเข้าใจว่าลูกอยากรู้อยากเห็น
‪พ่อจะไม่ห้ามให้ลูกชายตัวเอง ‪มองหาพระเจ้าเด็ดขาด
‪แต่ลูกเอ๋ย
‪อาลี
‪เราเจอพระองค์แล้ว
‪ขอบคุณครับพ่อ
‪ผมรู้ว่าเรื่องนี้ทำใจยากสำหรับพ่อ ‪ดังนั้นขอบคุณครับ
‪เมื่อคืนแกไม่ได้กลับบ้าน
‪คุณพ่อคะ
‪คุณพ่อ พวกเรารออยู่นะคะ
‪คุณพ่อ สายไปเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว คุณ…
‪โอเค
‪ไม่เป็นไร
‪ผมไม่รู้ว่าทำไม…
‪เงียบก่อนค่ะ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ‪ไม่ต้องพูดอะไรกับฉัน
‪เราต้อง…
‪ล้างหน้าล้างตาให้คุณ
‪พาคุณไปที่โบสถ์
‪โอเค
‪คืออย่างนี้นะ
‪โอเค
‪พระเจ้า โอเคค่ะ
‪คุณจะอยู่ที่นี่ คุณ…
‪คุณจะอยู่ตรงนี้นะคะ
‪นี่คือสิ่งที่เราจะทำ
‪เขาสบายดี ทุกอย่างปกติดี
‪ขอโทษนะคะ
‪อรุณสวัสดิ์
‪ฉันขอบอกว่าช่างน่าปลื้มใจจริง
‪ที่ได้เห็นคนมาโบสถ์เต็มทุกวัน ‪ขอพระเจ้าคุ้มครอง
‪แต่ฉันเกรงว่าเช้านี้เราจะต้อง…
‪ฉันว่าเราจะต้องยกเลิกพิธีมิสซา
‪บาทหลวงพอลท้องเสียอีกแล้ว
‪น่าสงสารจริง
‪ฉันถึงกับต้องใช้กำลัง ‪ขวางไม่ให้เขาลุกจากเตียง
‪เขามุ่งมั่นอยากจะมาที่นี่มาก
‪เดี๋ยวเขาก็หายดีแล้ว
‪แต่เช้านี้ บางที
‪ดอลลี่ สการ์โบโรห์ที่น่ารักของเรา…
‪ขึ้นมานี่สิ ดอลลี่
‪ขึ้นมาเลย
‪บางทีดอลลี่อาจเป็นคนนำเราร้องเพลง ‪อ่านคัมภีร์ และสวดภาวนากัน
‪และเรายังสามารถเฉลิมฉลอง ‪เหมือนชาวคริสเตียนสมัยก่อน
‪ที่ร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าเอง ‪ก่อนที่จะมีบาทหลวงมาเป็นคนนำพิธี
‪- มาเริ่มด้วยเพลงสวดที่ 473 กัน ‪- ได้ครับ
‪"พวกเรามาชุมนุม" ดอลลี่ ช่วยร้องนำให้เราที
‪ขอโทษนะครับ
‪พวกเรามาชุมนุม ‪เพื่อขอให้พระผู้เป็นเจ้าอวยพร
‪เอาพรมห่อศพแล้วขนใส่รถกระบะของคุณ
‪เอาไปทิ้งไว้ที่บ้านร้างสักหลัง ‪แถวอ่าวฝั่งตะวันตก
‪ทำตอนนี้ ขณะที่คนส่วนใหญ่อยู่ที่โบสถ์
‪แล้วตอนดึกคืนนี้ ก็เอามัดกับสมอ ‪แล้วทิ้งลงในทะเลห่างจากเกาะไปแปดกม.
‪แต่ผม… เรา…
‪ค่ะ เวด อยากพูดอะไร
‪คือ…
‪เราไม่ใช่…
‪นั่นโจ คอลลี่นะ เบฟ นี่มัน…
‪นี่มัน… คุณทำบ้าอะไรลงไป
‪"ผู้ใดที่ดูหมิ่นโดยไม่เชื่อฟังบาทหลวง
‪ซึ่งอยู่เบื้องหน้าคอยดูแลพระยาห์เวห์ ‪พระเจ้าของเจ้า
‪ผู้นั้นต้องตาย"
‪เฉลยธรรมบัญญัติ
‪คุณพูดถูกแล้ว
‪นี่คือโจ คอลลี่
‪ไม่ใช่เอ็ด ฟลินน์ หรือลีซ่า สการ์โบโรห์ ‪หรือคุณ เวด
‪นี่คือชายที่ทำให้ลูกสาวคุณต้องนั่งรถเข็น
‪ชายที่สร้างแต่ปัญหาให้กับชุมชนนี้มาทั้งชีวิต
‪เขาเป็นคนบาป มีกิเลส ‪คนนอกศาสนาตัวฉกาจ
‪ผู้ทำให้เด็กพิการและไม่มีผลดีต่อใครเลย
‪และพระเจ้าก็ได้ทวงหนี้เขาแล้ว
‪คุณพ่อ มงซินญอร์ บอกพวกเขาสิ ‪บอกพวกเขาว่าทำไมคุณถึงทำ
‪ผมไม่รู้ มีบางอย่างครอบงำผม ‪และผมไม่แม้แต่…
‪เพราะมีบางสิ่งเดินทางผ่านตัวคุณ
‪คุณลืมไป เวด คุณลืม
‪พระผู้เป็นเจ้าคือนักรบ ‪เหล่าเทวทูตของพระองค์ก็เช่นกัน
‪พระผู้เป็นเจ้าส่งเทวทูตไปอียิปต์
‪เพื่อสังหารลูกคนโตของชาวอียิปต์
‪เปลี่ยนเมืองต่างๆ ให้ทำร้ายทั้งผู้หญิงและเด็ก
‪และทำให้น้ำท่วมโลก ‪ตอนที่เรามัวเมาอยู่ในบาป
‪มงซินญอร์พรูอิตต์เองก็เป็นปาฏิหาริย์ของพระเจ้า
‪และผู้แสดงปาฏิหาริย์
‪คุณเองก็รู้ดีนะ เวด เขาคือปาฏิหาริย์
‪พระเจ้าทรงวางแผนไว้ ‪พระองค์ทำงานผ่านตัวเขา
‪"พวกเรามีหน้าที่เป็นประจักษ์พยาน ‪และต้องทำตามนั้น
‪แล้วอย่าคิดว่าเราเป็นผู้นำพาสันติ
‪เราไม่ได้นำสันติมา แต่นำดาบมาให้"
‪พระเยซูเป็นคนตรัสเอง พระเยซูนะ
‪ถ้าคุณอยากสงสัยในตัวเขา เวด
‪ถ้าคุณอยากเลือกว่า ‪ผลงานชิ้นไหนของเขาที่จะถูกใจคุณ…
‪งั้นก็คืนปาฏิหาริย์ทั้งหมดกลับไป
‪แล้วก็ปล่อยให้ลูกสาวคุณนั่งรถเข็นเหมือนเดิม
‪แต่อย่ามาเลือกที่รักมักที่ชัง ‪ในปาฏิหาริย์ของพระเจ้า
‪ทีนี้ก็เอาพรม
‪ห่อศพซะ
‪ผม…
‪คุณรู้สึกสำนึกผิดบ้างไหม
‪คุณรู้สึกผิดในใจต่อสิ่งที่ต้องทำลงไปไหม
‪ไม่
‪ไม่เลย
‪งั้นถามตัวเองว่า ‪ทำไมพระเจ้าถึงประทานความไม่รู้สึกผิดนี้ให้
‪แล้วจงทำต่อไป
‪จับแขนเขา สเติร์จ แขนเขา
‪เอา… แล้วก็…
‪เอาละ ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ ‪เราตรวจผลเลือดคุณแล้ว
‪ฉันสงสัยว่าบางทีข้อมูลที่คุณให้มา
‪อาจไม่ถูกต้องทั้งหมด
‪ฉันให้เบอร์หมอฉันกับคุณได้นะคะ
‪เธอจะได้ยืนยันว่าคุณได้ข้อมูลถูกต้องแล้ว
‪ฉันแค่อยากรู้ว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
‪ฉันว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะคะ
‪- หมายความว่ายังไงคะ ‪- ผลของคุณออกมาเป็นลบ
‪ฉันรู้ ฉันเสียลูกไป
‪ไม่ค่ะ คือระดับฮอร์โมนเอชซีจีของคุณปกติ
‪ค่ะ
‪และปกติหลังจากแท้ง ‪ฮอร์โมนนี้จะยังสูงอยู่เป็นเวลาราวหกสัปดาห์
‪ค่ะ ฉันไม่มี… ไม่มีข้อบ่งบอกว่าฉันแท้ง
‪ฉันไม่เห็นอะไรที่บ่งบอกว่าคุณท้องเลย
‪ฉันเคยตรวจอัลตราซาวด์
‪ฉันไม่รู้อะไรเรื่องนั้น ฉันแค่ดูผลตรวจคุณ
‪ฉันได้ยินเสียงหัวใจเต้นหลายครั้ง
‪ฉันเห็นลูกขยับ เห็นลูกดูดนิ้วหัวแม่มือ
‪ฉันยินดีโทรหาหมอบนเกาะของคุณ
‪และบางทีเธอจะบอก…
‪แต่ร่างกายคุณไม่ใช่ร่างกาย ‪ของผู้หญิงที่เคยท้อง ไม่เลย
‪- ฉันเคยท้อง จริงๆ นะ ‪- จากผลเลือดหรือร่างกายมันไม่ใช่
‪และร่างกายของมนุษย์ไม่สามารถ…
‪มันไม่สามารถดึงสายรกขาด
‪แล้วแสร้งว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ ‪มันเป็นไปไม่ได้เลย
‪ฉันว่าบางทีเราควรจะนัด
‪ให้คุณคุยกับหมอที่แผนกจิตเวช
‪(บาทหลวง มงซินญอร์ จอห์น ไมเคิล พรูอิตต์ ‪ศูนย์สันทนาการ)
‪รู้สึกดีขึ้นแล้วเหรอ
‪ผมไม่แน่ใจว่ายังมีประชุมไหม ‪ผมโทรหาที่บ้านพักพระแล้วไม่มีคนรับเลย
‪ไม่ต้องห่วงหรอก ‪พอตกเย็นก็รู้สึกดีขึ้นมากเลย
‪เข้ามาสิ
‪ผมเสียใจด้วยจริงๆ
‪ผมจะต้องไปเยี่ยมเธอ ‪เพื่อดูให้แน่ใจว่าเธอไม่เป็นไร
‪ครับ เธอทำใจอยู่น่ะ
‪ผมว่าเธอคงไม่รู้สึกอยากรับแขกเท่าไหร่
‪จริงด้วย
‪ผมอยากรู้น่ะ เป็นคุณจะพูดอะไรกับเธอ
‪นั่นแหละปัญหา คุณจะพูดอะไร
‪จะพูดว่า "เสียใจกับการสูญเสียของคุณด้วย"
‪หรือ "พระเจ้าทรงมีวิธีที่พิศวง"
‪"มีอะไรที่ผมช่วยได้บ้าง"
‪มันดูเสแสร้งไปนะว่าไหม
‪ผมไม่… จะไม่…
‪เราไม่มีวันเข้าใจในพระประสงค์ของพระเจ้า
‪และผมก็จะไม่แสร้งทำเป็นรู้ว่า ‪ควรพูดอะไรกับเอริน กรีน
‪เราต้องเชื่อในพระผู้เป็นเจ้าอย่างหมดใจ
‪และอย่าไว้ใจดุลยพินิจของเรา
‪ละทิ้งตัวตน ไม่ว่าจะเข้าใจหรือไม่ก็ตาม
‪ใช่แล้ว
‪นั่นแหละ… นั่นแหละความจริง ไม่ใช่เหรอ ‪สำหรับคุณ สำหรับผม
‪ละทิ้งตัวตน อาจจะครู่เดียว
‪เลิกแสร้งทำเป็นรู้เหตุผล ทำเป็นเข้าใจความหมาย
‪บางครั้งมันก็ไม่เป็นไรที่จะมองโลกแล้วพูดว่า
‪"ทำไมกัน ไม่เข้าใจเลย
‪และผมจะไม่ได้เข้าใจ"
‪ใช่ บางครั้งก็ไม่เป็นไร
‪ที่จริงผมเห็นด้วยนะ
‪เป็นเรื่องที่เข้าใจง่ายใช่ไหม
‪ขั้นตอนแก้ไขอดีตเป็นยังไงบ้าง
‪เราจะเริ่มเลยเหรอ ไม่รอโจก่อนเหรอครับ
‪ไม่ วันนี้โจไม่มา
‪ไม่นะ
‪อย่าบอกนะว่าเขาตบะแตก
‪ผมไม่รู้ว่าทำไม แต่ผมอยากให้เขาเลิกได้จริงๆ
‪จริงๆ นะ
‪เขาไม่ได้ตบะแตก ที่จริงเมื่อวานผมเจอเขา
‪เขาทำได้ดีเลย เขาภูมิใจในตัวเอง
‪วันนี้เขาไม่อยู่บนเกาะ ‪ไปเยี่ยมน้องสาว คิดว่านะ
‪เขาไม่แน่ใจว่าจะกลับมาเมื่อไหร่
‪- น้องสาวเหรอ ‪- ใช่แล้ว
‪เริ่มจากบทสวดเพื่อความสงบดีไหม ‪ผมมั่นใจว่าอาทิตย์หน้าเขาจะมาร่วมด้วย
‪พระเจ้า โปรดประทานความสงบให้ลูกยอมรับ
‪ในสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ ‪และความกล้าที่จะเปลี่ยนสิ่งที่ควรเปลี่ยน
‪และปัญญาไว้ช่วยแยกแยะด้วยเถิด
‪เอเมน
‪แม่แค่ดีใจที่เขาไม่เป็นไร
‪แม่ไม่แปลกใจ ‪ดูจากที่ช่วงนี้เขาทำงานหนักมาก
‪พิธีมิสซาประจำวัน คนเต็มโบสถ์ ‪แถมตารางงานเพียบด้วย
‪รู้ไหมว่าเขาไปทำพิธีศีลศักดิ์สิทธิ์ ‪ให้มิลเดร็ด กันนิ่งทุกวัน
‪ตั้งแต่เขามาที่นี่ ทุกวันเลย
‪พ่อพระชัดๆ
‪แม่ดีใจที่เขาได้พัก ส่วนอาลี เพื่อนของลูก
‪แม่ซึ้งใจมากที่เห็นเขาที่โบสถ์วันนี้
‪นึกไม่ออกเลยว่า ‪ตอนเขาคุยกับพ่อจะเป็นยังไง
‪ความกล้าหาญที่จะไม่ฟังคำห้ามปรามของพ่อ
‪แล้วมาที่โบสถ์คนเดียว อายุเท่านี้เอง
‪กับการเลี้ยงดูตามศาสนาของเขา ‪ธรรมเนียมพวกนั้น มันทำให้เราเห็นนะ
‪พระเจ้าทรงหาทางได้เสมอ ‪พระองค์ทรงหาทางได้เสมอ
‪จะออกไปข้างนอกเหรอ
‪ครับ
‪ฝากความคิดถึงของแม่ให้เธอด้วย
‪- บอกเธอว่าแม่เสียใจด้วยจริงๆ ‪- ได้ครับ
‪รู้ไหม ตอนลูกเด็กๆ
‪ลูกบอกแม่ว่า "ถ้าเราอยู่บนเกาะ
‪ทำไมเราไม่อยู่บนบ้านต้นไม้เหมือน ‪ในหนัง สวิส แฟมิลี โรบินสัน ล่ะ"
‪แล้วแม่ก็บอกลูกว่า ‪"เราไม่ได้เรือแตกจนติดเกาะนะ ไรลี่ย์
‪นี่คือชะตาชีวิตของเรา"
‪แล้วลูก
‪ก็หน้าบึ้งเลย
‪แม่รู้ว่าลูกไม่เคยรู้สึกว่าที่นี่คือบ้าน
‪เหมือนเกาะคร็อกเก็ตต์ไม่ใช่ที่ที่เราควรอยู่
‪เป็นเหมือนที่ที่เราใช้ชีวิต ‪รอให้คนมาช่วยมากกว่า
‪ความช่วยเหลือมาแล้วไงจ๊ะ
‪- เหรอครับ ‪- แม่ไม่ต้องใส่แว่นแล้ว
‪พ่อของลูกก็แข็งแรงขึ้นกว่าหลายปีที่ผ่านมา
‪มีบางอย่างเกิดขึ้นที่นี่
‪และแม่แสร้งไม่ได้หรอกว่ามันไม่มี
‪แม่รู้…
‪ว่าลูกดิ้นรนต่อสู้
‪กับศรัทธาของลูกและสิ่งที่เกิดขึ้น…
‪กับสิ่งที่ผมทำไป
‪กับสิ่งที่ลูกทำไป
‪ลูกชายคนดีของแม่
‪ใช่
‪แต่พระเจ้าจะไม่ขอให้ลูกศรัทธา ‪ในสิ่งที่ลูกมองไม่เห็น
‪ไม่ใช่ที่นี่ ไม่ใช่ตอนนี้
‪พระองค์แค่ขอให้ลูกเปิดตามอง
‪นั่นวิเศษไปเลยว่าไหม
‪เขาเป็นคนโกหก แม่
‪บาทหลวงพอลน่ะ
‪บางทีแม่อาจพูดถูก
‪บางทีอาจมีความหวัง
‪บางทีอาจมีบางอย่างสำหรับผม ‪บางทีอาจมีพระเจ้าและปาฏิหาริย์
‪ผมไม่รู้
‪แต่ผมรู้อย่างหนึ่ง อย่างเดียวที่เป็นความจริง
‪คืนนี้บาทหลวงพอลโกหกผม
‪แม่จะเชื่อและสวดภาวนาให้ผมก็ได้
‪แต่แค่…
‪ระวังตัวด้วย ผมขอแค่นั้น
‪จ้ะ
‪พระเจ้าทรงให้ข้าพเจ้า ‪อยู่ในอารักขาของท่าน
‪โปรดอยู่ข้างข้าพเจ้า คอยส่องสว่าง ‪พิทักษ์รักษา คุ้มครอง และนำทาง
‪อารักขเทวดา ได้โปรด
‪ท่านอยู่ไหน
‪ได้โปรด
‪ข้าแต่อารักขเทวดา พระเจ้าทรงให้ข้าพเจ้า ‪อยู่ในอารักขาของท่าน
‪โปรดอยู่ข้างข้าพเจ้า คอยส่องสว่าง ‪พิทักษ์รักษา คุ้มครอง และนำทาง
‪ขอบคุณพระเจ้า ท่านไปอยู่ไหนมา ผม…
‪ขอโทษครับ
‪ขอโทษด้วย ผมสับสน
‪ผมไม่… ไวน์สำหรับพิธีหมดแล้ว
‪ข้าแต่อารักขเทวดา พระเจ้าทรงให้ข้าพเจ้า ‪อยู่ในอารักขาของท่าน
‪โปรดอยู่ข้างข้าพเจ้า คอยส่องสว่าง ‪พิทักษ์รักษา คุ้มครอง และนำทาง
‪อารักขเทวดา…
‪น้องสาวเขา
‪คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ